بر سینه بی‏تاب شده تاب نیامد

ظلمت همه جا پر شده مهتاب نیامد

اگر آن گل بتنهایی نماید جلوه در گلشن

شود بر مدعی روشن که از یک گل بهار آید

ای آفتاب حسن! برون آ دمی ز ابر

کان چهره مشعشع  تابانم آرزوست

امان از هجر بی‏پایان مهدی

غروب جمعه و هجران مهدی

تمام غصه‎‏های عصر جمعه

خلاصه می‏شود در جان مهدی

امان از آن زمانی که بیفتد

به روی نامه‏ام چشمان مهدی

امام صادق (ع) : در هر شب و روزت منتظر ظهور صاحبت باش.

ای جمالت بهشت جان، مهدی

روی از ما نکن نهان، مهدی

ما به عشق تو زنده‏ایم مولا

یاد تو، عمر جاودان مهدی

رفتی کلاس اول این جمله را عوض کن

آن مرد تا نیاید باران نخواهد آمد

اگر آن گل بتنهایی نماید جلوه در گلشن

شود بر مدعی روشن که از یک گل بهار آید

الا ظهور تو ، عید تمام منتظران

بیا که بی تو بود تلخ کام منتظران

هر شب که انتظار فرج می‏برم به روز

شرمنده‏ام که بی تو نفس می‏کشم هنوز

کم کم دلم از این و از آن سیر می‏شود

با چشم مهربان تو تسخیر می‏شود

این خواب‏ها که همسفر هر شب من است

یک روز مو به مو همه تعبیر می‏شود

فرصت گذشت وقت زیادی نمانده است

تعجیل کن عزیز دلم دیر می‏شود

کشتی نساز ای نوح، طوفان نخواهد آمد

بر شوره‏زار دل‏ها باران نخواهد آمد

رفتی کلاس اول این جمله را عوض کن

آن مرد تا نیاید باران نخواهد آمد

همه گویند به امید ظهورش صلوات

کاش این جمعه بگویند به تبریک حضورش صلوات

مست عشقم، مست شوقم، مست دوست

مست آن دلبر که عالم مست اوست

شب‏های بی‏تو، پلک غزل بسته می‏شود

از لحظه‏های بی‏تو دلم خسته می‏شود

باور نمی‏کند، دل مغرور و ساکتم

هر لحظه بیشتر به تو وابسته می‏شود

این همه مدعی و لاف‏زن اهل ظهور

پس چرا یار نیامد که کنارش باشیم؟

سال‏ها منتظر سیصد و اندی مرد

آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم؟

دعا اگر نکنم من...

دعا اگر نکنی تو...

کشد غمش به درازا...

رو به پایان می‏رود هشتاد و هشت

این دل سرگشته آسوده نگشت

بی‏قرارت عصر جمعه ، کو به کو

یابن زهرا یک أنا المهدی بگو

یک لحظه اگر پرده ز رویت بگشودی

زنگِ غمِ دل‏های حزین را بزدودی

ساز گل‏های دلم آهنگ توست

حس نکردی یک نفر دلتنگ توست؟