چرا فاطمه(س) مظهر انسان كامل است؟

Posted in حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها

آنجا كه جاي رشد است اگر آدمي در آن گام نهد تا اعلي عليين به پيش مي رود... .

 

به گزارش جهان به نقل از آويني فيلم اگر بخواهيم فاطمه سلام الله عليها را در عبارتي كوتاه معرفي كنيم، خواهيم گفت او همان انسان كاملي است كه قرآن و روايات چهره آن را تصوير كرده اند. زني است كه مي توان گفت مثَل اعلاي نفْس بشري است و مظهر صفات و اسماي الهي.


از معدود زناني است كه توانسته است به مرحله كمال انساني دست يابد. قاضي بيضاوي در تفسير خود مي نويسد: «عن النبي عليه الصلوة و السلام: كمل من الرجال كثير و لم يكمل من النساء الا اربع؛ آسيه بنت مزاحم، مريم بنت عمران، خديجه بنت خويلد، فاطمه - سلام الله عليها - بنت محمد - صلي الله عليه و آله.» (۱) (رسول خدا كه درود و رحمت خدا بر او باد فرمود: در مراحل رشد و تكامل انساني مردان بسياري به مرحله كمال مقدر خود رسيده اند ولي از زنان جز چهار تن به آن مقام دست نيافته اند و آن چهار آسيه، مريم، خديجه و فاطمه سلام الله عليهم).

 

او برترين بانوي اسلام و سيده زنان عالم است. گوهري تابناك در منظومه و رشته نسل پيامبر است و فرشته اي است از ملكوت اعلي. او همسر شهيد است و امام شهيدان، تربيت كننده نسل شهيد است و خود زن شهيده، واجد كمالات انساني است و نمونه تربيت محمد - صلي الله عليه و آله. او تنها زني است كه از همان آغاز حيات و تشكل، بر اساس اصول متعالي اسلام و ارزشهاي اسلامي رشد و پرورش يافته و به درجه اي رسيده است كه او را در عالم زنان همتايي و در عالم مردان كفوي جز علي

- عليه السلام - نبوده است.


سرمايه گذاري هاي تربيتي پيامبر

- صلي الله عليه و آله - درباره او ثمر داد و كوشش هاي خود او نيز عاملي مهم در رشد او به حساب مي آمده است.

فاطمه كيست؟

فاطمه - سلام الله عليها - را به اوصاف و القابي ستوده اند؛ او ولي خداست، محل اسرار رب العالمين است، دختر ولي خدا، پيامبر (ص)


است و همسر ولي ديگر خدا، اميرمؤمنان (ع) و مادر اولياي خدا از حضرات ائمه و معصومان (ع) است. او ذخيره بزرگ الهي و ذخيره دار حجت خداوند است. نور چشم رسول است، دردانه خديجه كبري (س) است، معجزه تربيت محمد صلي الله عليه و آله است و پرورنده امامان و حجت هاي الهي، مهدي عليه السلام ذخيره امت و بقيه الله في الارض از فاطمه عليه السلام پديد آمده، فاطمه - سلام الله عليها - مظهر عفت است، مظهر طهارت نفس، مظهر تقوا، مظهر حلم و متانت، مظهر ادب، مظهر خدمت، مظهر شجاعت، مظهر عصمت، مظهر مظلوميت، مظهر حق طلبي، مظهر مبارزه و سياست، مظهر عبادت، مظهر عشق به خدا، مظهر رحمت و مظهر اشك و آه و ناله، مظهر عصيان عليه ظلم و تجاوز و مظهر قهر عليه دشمنان خدا.

 

برتر از فرشتگان و پيامبران:

فاطمه - سلام الله عليها - انسان است ولي تعبيرات ديگران، از جمله رسول خدا - صلي الله عليه و آله - درباره او تعبير فرشته اي است در صورت انسان. رسول خدا - صلي الله عليه و آله - فرمود: «فاطمة خلقت حورية في صورة انسية» (۲) و بر اساس پاره اي از ديگر روايات او فوق فرشته است و حتي فرشتگان در خدمت او بودند، و از انفاس قدسيه اش بهره مي گرفتند.

 

كدام فرشته است كه خداي را چون فاطمه - سلام الله عليها - با تمام وجود پرستيده باشد؟ و با آن همه علم و ايمان و اخلاص در پيشگاه او به خضوع و خشوع بايستد؟ و كدام فرشته است كه پيك الهي در ورود به آستانش از او اجازه بطلبد؟ روايات و اسناد ما نشان مي دهند كه حتي از فرشتگان مقرب خدا هم برتر است و حتي فرشته مرگ در زمان رحلت رسول خدا - صلي الله عليه و آله - بايد از او اجازه ورود بطلبد. به نص بسياري از احاديث و روايات فاطمه - سلام الله عليها - از بسياري از انبياي گذشته افضل بود، و حتي روايات ما در اين زمينه استثنايي قائل نشده اند. پاره اي از روايات گويند كه پيامبران حتي همشأن و همتاي فاطمه - سلام الله عليها - در ازدواج نبودند و اگر علي نبود براي فاطمه - سلام الله عليها - كفوي نبود. كوشش و تلاش انسان ها زمينه ساز اوجهاست و انسان در سايه آن تلاش ها مي تواند قدرت توان گيرد، به پرواز در آيد. در آدمي قدرت سيري است از منهاي بي نهايت تا به اضافه


بي نهايت. آنجا كه جاي رشد است اگر آدمي در آن گام نهد تا اعلي عليين به پيش مي رود و به جايي مي رسد كه فرشته وحي گويد: «لو دنوت انملة لاحترقت»؛ (اگر به ميزان گام مورچه اي قدم فراتر گذارم خواهم سوخت)، به جايگاه بلند «ثمّ دني فتدلي فكان قاب قوسين اوادني» (نجم/ ۸) برسد.و آنجا كه جاي سقوط است اگر در آن افتند تا اسفل سافلين سقوط خواهند كرد (ثم رددناه اسفل سافلين) و در گزينش دو مسير حق، انتخاب با خود انسان است. فاطمه - سلام الله عليها - راه اول را برگزيد و همسر نوح طريق دوم را و ديگر انسانها هم در بين دو مسيرند يا به اين نزديكترند و يا به آن.

 

جايگاه ستودني:

فاطمه - سلام الله عليها - را نزد پيامبر احترامي عظيم بود بسي فراتر از احترام پدري به دخترش و اين به گونه اي بود كه حيرت ديگران را برمي انگيخت. او با آن همه شأن و عظمت دست دخترش را مي بوسيد و به گفته عايشه هرگاه كه فاطمه - سلام الله عليها - بر پيامبر وارد مي شد رسول خدا به احترامش از جا برمي خاست و پيشاني او را مي بوسيد. (۳) و يا در حين ورود از او جداً استقبال مي كرد و يا در حين خروج از محضرش مشايعتش مي فرمود. در شأن وصف فاطمه - سلام الله عليها - و در انتساب او به خودش پيامبر كلمات والا و عجيب به كارمي برد.


گاهي مي فرمود فاطمه - سلام الله عليها - يك شاخه گل است (ريحانه) ؛ زماني مي فرمود فاطمه - سلام الله عليها - پاره تن من است (بضعه مِنّي) ، و گاهي مي فرمود فاطمه - سلام الله عليها - عزيزترين مردم به نزد من است. (۴) يا مي فرمود هر كه فاطمه - سلام الله عليها - را شادان كند مرا شادان كرده است، و هر كه فاطمه - سلام الله عليها - را بيازارد مرا آزرده است، با اين اضافه كه شادي و غضب من، يا محبت و آزارم، همانند محبت و آزار خداوند است. حتي در پاسخ به سئوال فاطمه و علي- سلام الله عليهما - از پيامبر كه كدام محبوبتر و عزيزترند؟ فرمود: «فاطمه احبُّ الي منك و انت يا علي اعزّ علي منها»؛ فاطمه از تو نزد من محبوبتر است و تو اي علي! از فاطمه نزد من عزيزتري.


و اين گونه سخنان از يك سو شأن فاطمه - سلام الله عليها - را نشان مي دهد و از سويي ديگر درس تربيتي است براي پدران و مادران در رابطه با دخترشان كه او را به حساب آورند و وزن و قدر او را كمتر از پسر ندانند، تعصبهاي ناروا را درباره دختران ناديده بگيرند و... ضمن اينكه اين سخنان مي تواند نوعي پيشگيري از جرأت خصم بر فاطمه - سلام الله عليها - باشد تا به او جسارتي نكنند.

پي نوشتها:

۱- انوارالتنزيل - آيات آخر سوره تحريم

۲- بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۹۱

۳- ذخائرالعقبي، ص ۴۱

۴- منتهي الامال، ص ۱۳۲


عنوان شعر: سوره كوثر، نشان فاطمه (س)

 

ليله القدر است جان فاطمه (س)


آيه قرآن، بيان فاطمه (س)


كوثر ناب است نفس پاك او


سوره كوثر، نشان فاطمه (س)


عصمت محض است در ديوان عشق


لعل ناياب است كان فاطمه (س)


جلوه حق را چو خواهي بنگري


بنگر اي عارف، كيان فاطمه (س)


دُر اگر خواهي به هستي بي نظير


كن نگاهي بر لسان فاطمه (س)


پرچمي افراشته تا بي كران


نورافشان دودمان فاطمه (س)


عطر جانبخشي جهان را كرده پر


آيد آن از بوستان فاطمه (س)


آن كه جان ما طراوت مي دهد


نيست آن جز ارمغان فاطمه (س)


در دل ما حك شده عشقي گران


عشق پاك جاودان فاطمه (س)


ما ز بند بي نوايي رسته ايم


دست ما در ريسمان فاطمه (س)


كي شود راضي بسوزد شيعه اي


قلب پاك و مهربان فاطمه (س)


پس «فرائي» دامن زهرا بگير


بلكه باشي در ضمان فاطمه (س)