یکى از اعمالى که سیدبن طاووس به آن اهمیت مى‏داد، صدقه براى حفظ وجود مقدس امام زمان(عج) بوده است، چنانچه به فرزند خود سفارش می‌کند: ابتدا براى آن حضرت صدقه ده، قبل از اینکه براى خود و عزیزانت صدقه بدهى

در ماه صفر بزرگ‌ترین مصیبت وارده به امت اسلامی یعنی رحلت پیامبر اعظم(ص) رخ داده است؛ از این رو این ماه را ماه مصیبت و عزا می‌خوانند و شیعیان در این بسیار محزون هستند. عده‌ای نیز همین موضوع را دال بر منحوس بودن ماه صفر می‌دانند. همچنین در چرایی نحوست ماه صفر دلایل دیگری نظیر شهادت امام حسن(ع) و امام رضا(ع) در این ماه را ذکر می‌کنند. ضمن این که ابتدای ماه صفر با ورود کاروان اسرا به شهر شام مصادف است، نیز آغاز جنگ صفین در نخستین روز صفر بوده است.
از این رو ، تأکید بسیاری بر صدقه دادن برای دفع بلاها و رفع نحوست ماه صفر شده است.
با توجه به این که در نخستین جمعه ماه صفر قرار داریم و جمعه‌ها نیز متعلق به حضرت صاحب الزمان(عج) است، آداب صدقه دادن برای سلامتی آن حضرت را با استناد به کتاب «امام زمان و سید بن طاووس» به قلم سید جعفر رفیعى بررسی می‌کنیم.
اهمیت این موضوع از زبان سید بن طاووس (متوفی ۶۶۴ ه.ق) در این است که این عالم ربانی در زمان غیبت کبری با حجت‌بن الحسن(ع) دیدار داشته است.

یکى از اعمالى که سید بن طاووس، رحمة الله علیه، به آن بسیار اهمیت مى‏داده، صدقه براى حفظ وجود مقدس امام زمان، ارواحنا فداه، بوده است چون یکى از تکالیف زمان غیبت صدقه دادن است‏به آنچه میسر است‏براى حفظ وجود مبارک امام زمان(عج).
به طور کلى صدقه آثارى دارد یکى اینکه صدقه نمایشگر صداقت ایمان مؤمن است که با انجام آن نشان مى‏دهد تا چه حد در وادى ایمان و خداپرستى صادق است و از این طریق نیازمندیهاى مؤمنان رفع مى‏گردد و رفاه عمومى به وجود مى‏آیدچنان که قرآن کریم در آیه ۱۰۳ سوره توبه مى‏فرماید: «خُذ مِن اَموالِهِم صَدَقَةً تُطهِرُهُم و تُزَکِیهِم بها» اى رسول ما! تو از مؤمنان صدقات را دریافت کن تا بدان صدقات نفس آنها را پاک و پاکیزه سازى.
مؤمن صدقه را باید خود یا براى فایده و غرضى که در نظر دارد بدهد و یا براى حفظ نفس خود و یا محبوب و عزیزى که بسیار نزد او گرامى است و چه محبوبى بالاتر از امام زمان، ارواحنا فداه، که اصلاح بسیارى از امور دینى و آخرتمان بستگى به وجود و سلامتى آن حضرت دارد و این مطلب به دلیل عقل و نقل ثابت است که هیچ شخصى عزیزتر و گرامیتر نیست و نباید باشد از وجود مقدس امام زمان، ارواحنا فداه، بلکه حضرتش باید محبوبتر از نفس خودمان باشد و اگر چنین اعتقادى نداشته باشیم در ایمان و معرفتمان نسبت‏به آن حضرت ضعف و خللى وجود دارد.
لذا سید بن طاووس، رحمة الله علیه، به فرزند خود سفارش مى‏فرماید: «ابتدا کن به صدقه دادن براى آن حضرت قبل از اینکه براى خود و عزیزانت صدقه بدهى».
باید توجه داشت که آن حضرت هیچ احتیاجى به صدقه و دعاى ما ندارد بلکه از شؤون بندگى و اداى بعضى از حقوق بزرگ آن حضرت است و خود یک نوع اظهار محبت و دوستى به آن جناب است، و این عمل راه و سببى است‏براى جلب رضاى پروردگار و حصول قرب به خداوند در قضاى حوائج و دفع بلا.
لذا آثار صدقه به انفاق کنندگان آن مى‏رسد مخصوصا اگر انفاق براى اظهار محبت و دعا براى وجود مقدس امام، علیه السلام، باشد.

سید بن طاووس، در کتاب «امان‏الاخطار» در ضمن دعایى که براى صدقه دادن در وقت‏سفر ذکر مى‏کند، مى‏نویسد:
«اَللهُمَ اِنَّ هَذِهِ لَکَ وَ مِنکَ وَ هِىَ صَدَقَةٌ عَن مَولانا المهدی، عجل‏الله‏ فرجه، وَ صَلِّ عَلَیهِ بَینَ اَسفارِهِ و حَرکاتِه و سَکَناتِه فِى ساعاتِ لَیلِه وَ نَهارِه وَ صَدقَهٌ عَمَّا یَعنِیهِ اَمرَهُ وَ مَالا یَعنیهِ وَ مَا یُضمِنه و ما یُخلِفُه.»
خدایا! این (صدقه) از آن تو و براى توست و صدقه‏اى براى سلامتى مولایمان مهدی( عجل‏الله ‏تعالى‏ فرجه‏الشریف) مى‏باشد، و بر او درود بفرست آن هنگام که در سفر است و در تمام حرکت‌ها و استراحت‌هایش، در تمامى اوقات شب و روزش و صدقه‏اى است، ‏براى هرچه که متعلق به اوست.
یکى از علماى اهل معنا مى‏فرمود: چه در هنگام سفر و چه در هنگام حضر، وقتى که صدقه براى وجود مقدس امام زمان، ارواحنا فداه، مى‏دهید این دعا ـ دعاى فوق ـ را بخوانید.

فارس نیوز

چرا 21 دسامبر ، 2012، توسط بسیاری به عنوان روز فاجعه انتخاب شده؟ این موضوع به طور عمده ای ریشه در محاسبات تقویمهای قوم مایای باستان دارد.
مردم مایا در آمریکای مرکزی زندگی می کردند، اوج تمدن آن ها از 250 قبل از میلاد تا 900 میلادی بود. کشیشان مایایی سیستم تقویمی مرتبط با مشاهدات نجومی را ابداع کرده بودند که برخی بر این باورند دقیق تر از تقویمی بوده که امروزه استفاده می کنیم.. این به رغم این واقعیت بود که آن ها تلسکوپ نداشتند، و با استفاده از چشم غیر مسلح به مطالعه آسمان می پرداختند.

بسیاری از مردم حاضرند تقریبا هر چیزی را بدهند تا از آینده آگاهی یابند. این مسأله قدمتی به درازای هبوط آدم در زمین دارد. وقتی روایات را مرور می کنید می بینیم این کنجکاوی و پرسش از آینده از زمان حضرت آدم(ع) مطرح بوده است.
اصحاب معصومین(ع) نیز از این قاعده مستثنی نبودند.1 بارها از معصومین(ع) در مورد زمان خروج قائم پرسیدند، اما آنان از مشخص نمودن آن نهى نمودند و زمان ظهور را همانند علم به قیامت در انحصار خدا معرّفى کردند.2 معصومین(ع) اغلب با آن ها در مورد ظهور و زمانی که مستضعفان و حکومت الهی بر همه چیز حاکم خواهد شد صحبت کرده اند.
شاید بهترین روایتی که مفصلا به احوالات آخرالزمان می پردازد حدیث نبوی(ص) است که ابن عباس نقل کرده است و آن ماجرای گفتگوی سلمان(س) پیامبر(ص) است.3
سلمان(س) با شنیدن این سخنان احتمالا شوکه شده بود و همین سخنان این افراد را وادار به پرسیدن سوال از چیزهایی کرد که ما از قرن اول تا به امروز مشتاق دانستن پاسخ آن هستیم: "فرج شما کی خواهد بود؟4 آيا براي ظهور وقتي معين شده است؟5
این گفتگوها نزدیک به 1400 - 1150 سال پیش رخ داده است. مسلما حضرت مهدی(ع) نمی توانست در طول عمر آن اصحاب ظهور کند، هر چند به نظر می رسد آن ها سالهای زیادی را به انتظار گذراندند. همگی مردند، در حالی که هنوز در انتظار ظهور او بودند.
زمانی که آن ها زنده بودند، به طور جدی بارها و بارها وعده ظهور او را تبلیغ کردند و مشتاقانه آرزوی ظهور او را داشتند. یکی از روایات نقل شده به وسیله یکی از این افراد از امام جواد(ع) هشداری برای مردمان آن زمان است که در طول زمان باقی مانده و اکنون نیز خوانده می شود. ایشان فرمود: "... او زمانی قیام می‌کند که در میان مردم، یادش از بین رفته و بیشتر افرادی که قائل به امامت او هستند، مرتد می‌شوند ... غیبتش طولانی می‌شود و مخلصان، در انتظار ظهور او می‌مانند و شکاکان، او را انکار می‌کنند و منکران، یاد او را مسخره می‌کنند. هر کس که وقتی را مشخص می‌کند، دروغ می‌گوید و هر کس که عجله کند، هلاک می‌شود و هر کس تسلیم خداوند باشد، نجات می‌یابد.»6
ابوالجارود گوید: امام باقر (ع) به من فرمود : ای ابوالجارود! چون فلک دوار بچرخد و مردم بگویند: قائم مرده و یا هلاک شده و در کدامین وادی سلوک می کند؟ و طالب بگوید:کجا قائمی وجود دارد و استخوانهای او نیز پوسیده است، در این هنگام بدو امیدوار باشید و چون دعوت او را شنیدید نزد او بروید گرچه به صورت سینه خیز و بر روی برف باشد.7
ایشان از برخی شکاکانی سخن به میان می آورند که می گویند: کجاست وعده آمدن او؟
در حالی که "پروردگار در وعده خود تاخیری به وجود نخواهد آورد."8
وقتی او بیاید، آن زمان پایانی برای این دنیای آلوده به گناه و پایان جهانی است که در آن انسان خطاکار در آن حکومت می کند.

پیش گویی های بشری در مورد آخرالزمان
زمانی که اصحاب از معصومین(ع) در خصوص زمان ظهور و قیامت پرسیدند، ایشان آن ها را از علائم و حوادث که در طول مدت زمان رخ می دهد آگاه کردند.
با این حال در احادیث و روایات مختلف آمده است که وقتی از رسول اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) در مورد زمان خروج حضرت قائم(عج) پرسیده اند،آن بزرگواران با قاطعیت و با صراحت تمام علم به زمان ظهور را هم چون علم به قیامت، منحصر به خداوند متعال دانسته اند و از خودشان نیز نفی کرده اند.
کمیت از امام باقر(ع) در مورد همین قضیه پرسید امام(ع) فرمود: از پیامبر(ص) در همین مورد سؤال شد، ایشان فرمودند. مثل ظهور مهدی(عج) هم چون بر پایی قیامت است کسی جز خدا از وقت آن آگاه نیست. 9
حتی سخنانی بدین مضمون را به عیسی (ع) در گفتگو با حواریانش نسبت می دهند.
هنگامی که شاگردان عیسی از او در خصوص زمان رسیدن آخرالزمان پرسیدند، او آن ها را از علائم و حوادث که در طول مدت زمان رخ می دهد آگاه کرد. با این حال همچنین به آن ها گفت، " هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند "10
گفته های این بزرگواران اما انسان ها را از پیش گویی های بی باکانه منصرف نکرد. در این خصوص می توان به شاه نعمت الله ولی، نوستراداموس، و اخیرا کتاب ریموند هاندلی به نام پایان دنیا در سال 2012 اشاره و مراجعه کرد.

از آن جا که بحث در خصوص سال 2012 است، کتاب اخیر و پیشگویی های مشابه آن برای سال 2012 را بررسی خواهیم کرد.

در این خصوص وبسایتی نوشته است این کتاب "به استناد 149 پیش گویی مختلف از آخرالزمان بین 44  قبل از میلاد و  2008" نوشته شده است.
پیش بینی پایان جهان در سال 2008 متوقف نشد. در حقیقت، حرکت بهمن پیشگویی ها شتاب گرفته است. بسیاری از پیشگویی ها حتی در روز خاص تمرکز کرده اند: 21 دسامبر 2012.
این روز یکی از جذاب ترین روزهای تاریخ نامیده شده است. گرایش کسانی که به این تاریخ اشاره کرده اند به طور گسترده ای متفاوت است برخی از آن ها مذهبی و برخی سکولار می باشند. آن ها می گویند این حوادث منجر به کشتار نهایی شده و وحشتی انسان ساخته جهان را فرا می گیرد.
اما آیا این حوادث اتفاق خواهد افتاد؟ اعتقاد مسلمانان به حقیقت قرآن و سنت برای ایمنی روحانی خود و آرامش  ذهنی شان بسیار حیاتی است. فریب دهندگان بسیاری در جهان وجود دارند، در واقع قرآن به ما می گوید که شیطان "هر آینه در زمین (باطل را) در نظرشان زینت می‌دهد (آنان را خواهد فریفت) و همگی‌شان را به راه هلاکت می‌برد"11 " به این دلیل، معصومین(ع) به ما هشدار دادند که: "آگاه و هوشیار باشید".
بسیاری از مردم تفسیر خاص خود را در مورد آینده تحمیل می کنند، اما باید تنها راهنما قرآن و عترت باشد. این تفاسیر در حاشیه پیشگویی های آخرالزمانی معصومین(ع) است. همچنین باید در مورد تحریف هایی که مردم در پیشگویی های آخرالزمانی انجام می دهند مراقب باشیم.
در حالی که می توانیم به مرور زمان یک ایده بهتر از زمان احتمالی ظهور ارایه دهیم و می بینیم پیشگویی هایی در اطراف ما برآورده شده اند، صفحات تاریخ مملو از تواریخ اشتباهی است که برخی در آن انتظار آمدن آخرالزمان را داشتند.
مارک هیچکاک در کتاب  2012 کتاب مقدس و پایان جهان می آورد: "قدیمی ترین پیش بینی باقی مانده از افول قریب الوقوع جهان یک تخته گلی آشوری است که حاکی است،" زمین ما در آخرالزمان نابود خواهد شد علایم حرکت سریع جهان به سمت نابودی عبارت است از: رواج رشوه خواری و فساد (ص 102).
جالب است که برخی از مسلمانان نیز فریب این تاریخ سازی برای ظهور و قیامت را خورده اند، برخی اعتقاد دارند که ظهور در سال 2012 رخ خواهد داد.
عاقلانه خواهد بود که به جای توجه به این پیامبران خودخوانده به قرآن و عترت مراجعه کنیم. این پیامبران خودخوانده چه می کنند؟
هیچکاک در خصوص تفسیر به رأی کنندگان در خصوص 2012 می گوید:
"تا زمانی که متون مقدس از نظریه 2012 آن ها پشتیبانی می کند آن را طرف مشورت و قابل اعتماد در نظر می گیرند اما هنگامی که آن را در تضاد با باورهای شان می بینند، آن را رد می کنند و در برخی موارد حتی به سخره می گیرند." (ص 92).

پیش بینی 21 دسامبر  2012
چرا 21 دسامبر ، 2012، توسط بسیاری به عنوان روز فاجعه انتخاب شده؟ این موضوع به طور عمده ای ریشه در محاسبات تقویمهای قوم مایای باستان دارد.
مردم مایا در آمریکای مرکزی زندگی می کردند، اوج تمدن آن ها از 250 قبل از میلاد تا 900 میلادی بود. کشیشان مایایی سیستم تقویمی مرتبط با مشاهدات نجومی را ابداع کرده بودند که برخی بر این باورند دقیق تر از تقویمی بوده که امروزه استفاده می کنیم.. این به رغم این واقعیت بود که آن ها تلسکوپ نداشتند، و با استفاده از چشم غیر مسلح به مطالعه آسمان می پرداختند.

تقویم آن ها چه بود؟
"بر اساس مطالعات شان در نجوم، مایا یک سیستم تقویم ابداع کرده بودند که مطابق آن تاریخ جهان کنونی در تاریخ 11 اوت 3114 پیش از میلاد شروع شده است. با استفاده از سیستم تقویم قمری، مایا زمان را در 20 واحد اندازه گیری می کرد. بیست کین (روز) یک یونال (ماه) و 18 یونال یک تون (سال) و 20 تون یک کاتون (20 سال) و 20 کاتون یک بکتون (400 سال) را تشکیل می داد.
"برای مشخص کردن یک تاریخ خاص، آن را بر اساس این که چقدر از آغاز خلقت فاصله دارد ثبت می کردند ... اهمیت تقویم مایا در این است که به نظر می رسد 13 باکتون را به عنوان زمان پایان عمر جهان حاضر پیش بینی کرده است. این تقویم به طور ناگهانی  با پایان بکتون سیزدهم به پایان می رسد.
"با توجه به مبدأ این تقویم (11 آگوست 3114 پیش از میلاد) و ترجمه تاریخ تقویم مایا به سیستم تقویم میلادی کنونی بکتون سیزدهم در 21 سپتامبر 2012 به پایان می رسد." 12 این تاریخ مصادف با زمان انقلاب زمستانی است.
"وسواس مایا در خصوص زمان را می توان در این واقعیت دریافت که آن ها 20 تقویم مختلف را ابداع کرده اند. مایا متکی به سه سیستم متفاوت تاریخ نگاری که عبارتند از سیستم شمارش بلند یا شمارش طویل (Long Count)، تزولکین (Tezolkin) و هاب (Haab) یا تقویم مردمی بوده است که بیشتر شبیه به تاریخ 2012 می باشد ... سومین سیستم شمارش مایا سیستم شمارش طویل است. این سیستم مخصوص ثبت "چرخه های زمانی جهان" است که مرتب تکرار می شوند.
"این تقویم به پنج واحد تقسیم می شود که قبل و بعد از تاریخ پیدایش اسطوره ای مایا گسترش دارد، و به اعتقاد آن ها از 11 آگوست 3114 سال قبل از میلاد می باشد ... سال 2012 سالی است که چرخه بزرگ پنجم قرار است به پایان برسد. کل یک دوره تقویم طولانی مایاها 5125 سال است و مایاها هر دوره این تقویم را یک"عمر جهان" نامیده اند و کل جهان را در قالب 5 دوره تقسیم کرده اند. خاستگاه  اعتقاد به پایان دنیا در سال  2012 همین است."13

این باورها منشاء خدایی ندارند
مایاها مفاهیم مذهبی و کیهان شناختی مربوط به تقویم خود را از کجا دریافته اند؟ این مفاهیم مطمئنا از جانب خدا نیامده است. در واقع، مایاها مراسمات مذهبی ناپسندی داشتند که به شدت در اسلام به شدت محکوم شده است، مانند قربانی کردن انسان.
"مایاها قربانی کردن انسان را به عنوان بخشی از مذهب خود انجام می دادند، اغلب از کودکان برای این آیین استفاده می کردند که در آن کشیش مایا قفسه سینه کودکی را که هنوز زنده بود شکافته قلب او را به عنوان قربانی به خدایان در می آورد. در واقع، در جشن آغاز یک سال جدید، مایا قلب قربانی را پاره پاره می کرد."
هیچکاک می نویسد، "بخش عمده ای از عبادت وحشیانه مایاها، از جمله قربانی زمانی قابل توجیه است که بدانیم که این کار به واسطه قدرت واقعی خدایان سنگی آن ها انجام می یافته است."
خدایان مورد پرستش بت پرستان واقعی نیستند، اما شیطان و شیاطین او در پشت بسیاری از ادیان نادرست هستند و به صورت این خدایان کاذب ظاهر می شده اند.

مایاهای مدرن به چه چیزی اعتقاد دارند؟
در حالی که بسیاری از غربیها در 21 دسامبر ، 2012 به عنوان تاریخ این فاجعه بی نظیر توقف کرده اند، مایاهای مدرن به طور کلی بدین صورت به موضوع نگاه نمی کنند. دون آلخاندرو، یکی رهبران کنونی مایا، نظر خود را در خصوص معنا و مفهوم این زمان ارایه داده است. او در جملاتی زمان تغییر مثبت را معرفی می کند:
"با توجه به سیستم شمارش بلند یا شمارش طویل تقویم مایا، ما در انتهای بکتون13 هستیم و ... در نتیجه در حال نزدیک شدن به سال صفر ... جهان تغییر یافته است و ما وارد دوران تفاهم و همزیستی هماهنگ شده ایم که در آن عدالت اجتماعی و برابری برای همه وجود دارد.
"این یک شیوه جدید زندگی است. با یک نظم نوین اجتماعی زمان آزادی رسیده است که در آن ما می توانیم بدون محدودیت، بدون مرز مانند ابرها حرکت کنیم. ما مانند پرندگان، بدون نیاز به گذرنامه سفر خواهیم کرد مانند رودخانه ها، که همه به یک مقصد در حال حرکت هستند .... و یک هدف "15
یکی دیگر از رهبران، بنیتو رامیرز مندوتا، این دیدگاه را ارائه می دهد: "همانطور که بزرگان گفته اند، همه چیز به سمت تغییر می رود. جهان در آن تاریخ به یاد ماندنی تغییر خواهد کرد. فرزندان ما جهان بینی متفاوت خواهند داشت زمان تمام خواهد شد و موجودات دیگری ساکن زمین خواهند شد ...".16
صلح جهانی و هماهنگی در سال 2012 به صورت توأمان نخواهد آمد، اما سرانجام خواهد آمد و خواهیم دید. هر دو این "پیشگویی ها" شامل برخی از عناصر حقیقت است. اما شایان ذکر است که این مایاها دیدگاه های فاجعه باری را که بسیار از مردم درباره سال 2012 دارند، ندارند

چرا باید پیشگویی مایا را بپذیریم؟
هاندلی با اشاره به افسانه مایایی می گوید: "به نظر می رسد که اگر 21 دسامبر، 2012 پیش گویی تکان دهنده مایا برای پایان جهان بود، آن را به عنوان بخش مهمی از میراث فرهنگی و مذهبی آن تمدن، حتی امروزه حفظ می کردند. اما ظاهرا، این مورد محلی از اعراب ندارد. بسیاری از مایاهای مدرن چنین تفسیری از سیستم تقویم و اعتقاد خود را قبول نمی کنند، اما از غربی ها، به دلیل این که به خاطر دیدگاه ها و مقاصد خود تفسیر خود را بر آن ها تحمیل می کنند، شکایت دارند.
" حتی اگر بتوان ثابت کرد که مایا پایان جهان را در سال 2012 پیش بینی کرده است، چه چیزی آن ها را واجد شرایط پیش گویی می کند؟ اگرچه مایاها ستاره شناسان با استعدادی بودند، آن توانایی لزوما به این معنی نیست که پیامبران با استعدادی بودند.
"با توجه به همین منطق، آیا می توان انتظار داشت که اخترشناسان امروزی که اکتشاف ها و نوآوری های باور نکردنی از طریق استفاده از تلسکوپ های پیشرفته و ماهواره های فضاپیما انجام داده اند، صلاحیت ارایه پیش بینی های دقیق از آینده سیاره زمین را دارند؟ البته که نه! این ایده که کسانی که مشاهدات نجومی قابل توجهی دارند در نتیجه واجد شرایط پیش بینی و پیش گویی وقایع آینده هستند بی اساس است".17
پس، ما می بینیم، که این ایده که تقویم مایاها پایان جهان را در سال 2012 پیش بینی کرده به سادگی فاقد اعتبار است. این مطالب معنایی ندارند، و تنها به این دلیل است که دنیای ما چنان شکل غمگنانه ای دارد که ناچار برخی به چنین چیزهایی توجه کرده اند.

پیش بینی های دیگر
پیش گویان پرمدعا داستان های ترسناک دیگری از فجایعی که بنا به ادعای آن ها در سال 2012 رخ خواهد داد بافته اند.
"خشکسالی در سراسر جهان، سیل، طوفان، سونامی، زلزله، و فوران های آتشفشانی ناشی از طوفان های خورشیدی، ترک های تشکیل شده در میدان مغناطیسی زمین، و انقراض توده ای در زمستان هسته ای، قحطی، بیماری های انسانی، جنگ، تحولات ناگهانی و عمده اقتصادی، فوران های عظیم خورشیدی، واژگونی قطبی ... این همه پیش بینی شده است که در سال 2012 رخ می دهد." 18
بله، برخی از این چیزها در حال حاضر در نقاط مختلف زمین رخ می دهند. و در روایات آخرالزمان اسلام و آن چه که به مسیح در کتاب مقدس نسبت داده شده است پیش بینی می کنند که برخی از این فجایع قبل از ظهور پایان روزگار در محدوده جهانی رخ خواهد داد! اما آیا سال 2012 برای فرارسیدن این حوادث وحشتناک احتمالا کمی زود نیست؟
بله، برخی از این تهدیدات بسیار واقعی هستند. یکی از سناریوها که به نظر می رسد به احتمال زیاد اتفاق می افتد فوران یک سوپرآتشفشان است. انجمن زمین شناسی لندن اعلام کرده است که فوران یک سوپو آتش فشان "دیر یا زود" این سیاره را لرزانده و تمدن بشری را تهدید کند.
دهانه غول پیکر پارک ملی یلوستون از این لحاظ قابل شناسایی است. "فوران 5 ریشتری کوه سنت هلن در سال 1980 لبه آتشفشان را منفجر کرد، جنگل های اطراف را به وسعت چند مایل نابود کرد، 3 میلیارد دلار خسارت به بار آورد، و 57 نفر را کشت. سازمان زمین شناسی ایالات متحده آن را به عنوان بدترین" فاجعه آتشفشانی ثبت شده در تاریخ ایالات متحده توصیف کرد. ' فوران فوق العاده در یلوستون هزار بار قوی تر خواهد بود."19
"اما یلوستون تنها دهانه ماگمایی در ایالات متحده نمی باشد. حداقل یک مورد دیگر در لانگ ولی در کالیفرنیا، در نزدیکی پارک ملی یوسمیت و پیست اسکی دریاچه ماموت وجود دارد. دیگر موارد ممکن در ژاپن، نیوزیلند، آند، و اندونزی قرار دارد. از میان این دهانه ها یلوستون اغلب مورد مطالعه قرار گرفته است ... قابل ذکر است که این منطقه به طور مداوم تحت فعالیتهای لرزه ای قرار دارد، و قطعا در برخی نقاط فوران خواهد کرد"20
دامنه چنین فاجعه ای فراتر از تصور است. آیا در سال 2012 اتفاق می افتد؟ ما نمی دانیم. هیچ چیزی به احتمال اتفاق افتادن آن در سال 2012 اشاره نمی کند. این اتفاق می تواند در سال جاری و یا در سال 2013 یا سال های پس از آن رخ دهد. یا ممکن است هرگز رخ می دهد، حداقل در مقیاس پیش بینی شده، مگر این که خداوند رحمت خود را شامل حال انسان کند.
با این حال با مراجعه به روایات آخرالزمانی اسلام و متون مقدس مسیحیت می بینیم صاعقه، قحطی، ویرانی، آتش سوزی، طوفان، خرابی، حوادثی در خورشید و ماه و ستارگان، زلزله، قذف و فوران های آتشفشانی قبل از ظهور وجود خواهد داشت:
امام‌ جواد (ع‌) فرمودند:
قائم‌ (ع‌) قيام‌ نخواهد كرد مگر به‌ دنبال‌ خوف‌ و هراس‌ جدّي‌، زلزله‌ها، فتنه‌ها، بلايا و طاعوني‌ كه‌ (مردم‌) بدان‌ مبتلا شده‌ باشند و شمشير بران‌ (جنگ‌ نمايان‌) ميان‌ اعراب‌ و اختلاف‌ زياد مردم‌ و تفرقه‌ مذهبي‌ آنها و تعدد اديان‌ و مذاهب‌ و تغيير و تحوّل‌ آنها و... 21
حضرت علی (ع) فرمودند : « مهدی قیام نخواهد کرد تا اینکه یک سوم مردم کشته شوند ، یک سوم بمیرند و یک سوم باقی بمانند . »22
"کوه ها از هیبت حضور خداوند تمام جهان، مانند موم ذوب می شوند".23 "ای خداوند، آسمان را بشکاف و فرود بیا! کوه ها را لمس کن تا از آن ها دود برخیزد»24

سیاره X
یکی دیگر از "بلایای طبیعی" پیشگویی شده آخرالزمانی سناریوی برخورد یا نزدیک شدن یک سیاره دیگر با زمین است. گوی اسرار آمیزی که ظاهرا ما را تهدید می کند به نام "سیاره X" و یا "سیاره نیبیرو" معروف است و برخی انتظار دارند که در 12 دسامبر  2012 به زمین برسد.
اما شواهد این اتفاق چیست؟ هیچ شواهد علمی برای کمک به این ایده وجود ندارد. این ایده "ناشی از دریافت سیگنال های رادیویی از کیهان نیست، اما ایده می تواند در ارتباط با مدیوم و مامور زتا،  نانسی لیدر باشد، که در تماس با.. بیگانگان نوع دوست بود!"25
زتا و نانسی لیدر چه کسانی هستند؟ داستان از این قرار است: "نانسی تنها نه ساله بود که آن اتفاق افتاد چیزی شبیه به نور درخشان از آسمان آمد و در زمینی نزدیک خانه اش سقوط کرد. پدر و مادر او برای خرید بیرون رفته بودند، بنابراین نانسی به تنهایی به تحقیق در مورد این رویداد عجیب و غریب پرداخت: زمانی که او در نزدیکی محل سقوط رسید کرد، از آنچه به نظر می رسد یک سفینه فضایی معلق در هوا بالاتر از سطح زمین بود، وحشت زده شد. هنگامی که درب سفینه باز شد، نانسی غش کرد.
"وقتی به هوش آمد، در داخل سفینه بود، و موجودات عجیب و غریب معلق در هوا در اطراف او حرکت می کردند. همانطور که سعی کرد صحبت کند، یکی از زتاها به او گفت تا بی حرکت دراز بماند. یک بازوی مکانیکی بزرگ با یک وسیله کوچک در انتهای آن شروع به حرکت کرد و به سر او نزدیک و نزدیک تر شد، دستگاه پوست سر او را لمس کرد، و او را در بیهوشی فرو برد.
"وقتی بیدار شد، داخل خانه اش بود. یکی از آن موجودات ماورایی او را به آرامی در بستر خود قرار داد و سپس با او سخن گفت:نانسی، نترس. شما از میان  همه مردم سیاره زمین انتخاب شده اید تا صدای ما در زمین باشید. ما در مورد آنچه که در سیاره شما اتفاق می افتد بسیار نگران هستیم. این دستگاه که در سر تو قرار داده ایم ما را قادر به برقراری ارتباط و ارسال پیام به ساکنان جهان خواهد کرد.26 یا این داستان ساختگی است و یا وی با اجنه برخورد داشته است.
گاورت شیلینگ نویسنده بین المللی و تحسین شده نجوم است. او و دانشمندان برجسته طرح سیاره ایکس / نیبیرو را افشا و خنثی سازی کرده اند. شیلینگ این توضیحات قانع کننده را در مورد سیاره ایکس ارائه می دهد: "این بدان معنی است که مطالب زیادی برای افشاگران، باستان شناسان و ستاره شناسانی که نگاهی عمیق و تردید آمیز به موج چرند و پرندها در مورد نیبیرو دارند و با دقت علمی اشتباهات موجود در این افسانه کیهانی را تبیین می کنند، وجود دارد. آن ها حجم کار خود را در چند سال آینده کاهش خواهند داد."
"در تاریخ 22 دسامبر 2012 یک شبه داستان جعلی برای توجیه ناکامی خود ترتیب خواهند داد و بازی دوباره و دوباره شروع خواهد شد. از آنجا که مهم نیست که چقدر اجرام آسمانی جدید در منظومه شمسی یافت شده است، همیشه نیاز به یک سیاره مرموز X وجود دارد."27

چه چیز را باید انتظار داشت؟
بله، 21دسامبر ، 2012، خواهد آمد و خواهد رفت، 22 دسامبر خواهد رسید، و زمین ادامه حیات خواهد داد. و نظریه های جدیدی در مورد تاریخ دقیق پایان جهان داده خواهد شد.
متاسفانه، بسیاری این غیر واقع ها و دیگر پیش بینی های شکست خورده را به عنوان بهانه ای برای رد پیش بینی های روایات آخرالزمانی ما استفاده می کنند. بدون شک حتی شاهد افزایش تمسخرکنندگان ظهور خواهیم بود، همان گونه که قبلا ذکر شد. اما مطمئنا پیشگویی های واقعی روایات آخرالزمانی ما مانند پیش بینی های نادرست و مخدر 2012 نیست. آنچه خداوند وعده داده قطعا خواهد آمد. فقط نمی دانیم دقیقا زمانی. پس چه باید کرد؟
هنگامى كه دعبل خزاعى اشعار معروف خود را در حضور امام رضا (عليه السلام) خواند امام در ضمن سخنان خویش به وی فرمود: مَثَل او مَثَل روز قيامت است، كه وقت قيامت را جز خدا آشكار نكند، قيامت از جهت سختى ها در آسمان ها و زمين گران است و آن به شما نيايد مگر ناگهانى.28
بنابراين در تمام زمان غيبت و در هر حالي كه احتمال ظهور مي رود، واجب است انسان آماده ياري رساني باشد و به امام توجه داشته منتظر ظهور او باشد.
گفتار منسوب به عیسی مسیح نیز در این خصوص کاملا ساده است: " پس شما نیز آماده باشید، زیرا پسر‌انسان در ساعتی خواهد آمد که انتظارش را ندارید. "29
نکته مورد نظر این بزرگواران چیست؟ ما باید آماده در همه حال آماده ظهور باشیم. ظهور محقق خواهد شد و بارها فرموده اند که بغته و ناگهانی و به سرعت خواهد آمد.
زندگی هر یک از ما می تواند امروز یا فردا تمام شود. زندگی برای چیست؟ زندگی بخاری است که برای زمان کمی به نظر می رسد و سپس ناپدید می شود. در هر زمان ما می میریم، اگر ما یک عمر خدمت به خدا سپری کرده باشیم، زندگی ابدی و پاداشی مطابق با آثار ما در این دنیا به ما داده خواهد شد.
این حقیقت بی بها است که می تواند معنای بی اندازه به زندگی بدهد.
برای بسیاری، زندگی خالی و فاقد هدف متعالی است. بارتون پین در دائره المعارف پیشگویی کتاب مقدس می نویسد: "ما در یک جهان نامشخص زندگی می کنیم. مردان امروز مشتاقانه، و تقریبا به طور رقت انگیزی، در جستجوی معنا هستند. در حالی که ما انباشته از دانش هستیم، به نظر می رسد حقیقت را گم کرده ایم. در واقع جدا از خدا و از کلماتش که کتاب مقدس را تشکیل می دهد، انسان و زندگی و زمان به نظر می رسد اساسا بیهوده است."
او (خداوند) كسی است كه رسول خویش را با هدایت (دلایل روشنگر) و دین حق (درست و استوار) فرو فرستاد تا این دین را بر تمامی ادیان پیروز گرداند، هر چند كه مشركان (بت‏پرستان ، یهود، و مسیحیت) نخواهند.
نوید فوق، مربوط به سوره‏ی توبه، آیه‏ی 33 است .   بیش از 6000 روایت و 1000 آیه در قرآن کریم به طور خاص به حقایق و جنبه های مختلف این رویداد مهم و به یاد ماندنی اشاره می کند.
در حالی که ما نمی دانیم که دقیقا چه زمانی ظهور رخ خواهد داد، نشانه هایی در اطراف ما نشان می دهد که ما در آخرالزمان زندگی می کنیم.
زمانی که به اطراف خود نگاه می کنیم، بسیاری از پایه های بنیادین جامعه در معرض خطر هستند.
مردم از زمان آغاز تاریخ بشر مدت زمان طولانی منتظر یک دنیای بهتر و زندگی بهتر  بوده اند. و این در حال آمدن است! زمان به سرعت در حال نزدیک شدن است زمانی که که خدا دین خود را ظاهر خواهد کرد و آن را بر تمامی ادیان پیروز می می گرداند، هر چند كه مشركان (بت‏پرستان ، یهود، و مسیحیت) نخواهند.
باید معرفت خدا را کسب و مراقب لغزش ها باشیم! می توانید بدانید آینده چه چیز در بر دارد. پیشی گویی های آخرالزمانی زیادی داریم، بیش از 1900 مورد آن تحقق یافته، برخی در حال تحقق، و برخی در آینده باید تحقق یابد.
قرآن و روایات به ما می گوید که آن واقعه شریف در حال آمدن است اما نه در سال 2012، اما شاید نه چندان فراتر از آن. کسانی که توبه می کنند و سپس با اطاعت از دستورات قرآن و عترت زندگی می کنند با او در طول آن زمان در جهان حکومت خواهند کرد. دعوت به شما ارایه شده است. اکنون زمان عمل است!


پی نوشت ها:
1. (پرسش کمیت از امیرالمومنین (ع) منتخب الأثر 124: 224- 226.)
2. (مجلسى، بحارالأنوار، ج 52، ص 182.)
3. بشاره الاسلام ص 25 و منتخب الاثر ص 423
4. (الغیبة شیخ طوسی : 339 ح 287 ؛ بحارالانوار : 52/113 ح 28.)
5. (بحار الأنوار، ج 52: 103)
6. بحارالانوار ج 51 ص 158 كمال الدین صفحه 378
7. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج 1، ص 596، حدیث 5
8. سوره رعد، آیه 31
9. (بحار الانوار ج 51 ص 154)
10. متی 24:36
11. حجر: 39
12. هاندلی، صص 7-8
13. هیچکاک، ص 32-33
14. همان، ص 41
15. (به نقل از جان میجر جنکینز، داستان 2012، 2009، ص 369).
16. همان، ص 371
17. هاندلی، ص 17
18. جان کلیز، آخرالزمان 2012، 2010، ص 1
19. گرگ برینینگ، سوپر آتشفشان، 2007، ص 229
20. (شاران نیومن، تاریخ واقعی آخرالزمان، 2010، ص 288).
21. شش ماه پایانی نوشته ی مجتبی الساده ؛ترجمه محمود مطهری نیا، ص 22
22. صدر؛ سید صدرالدین، المهدی(ع)، ص 198، سلیمان، کامل، یوم الخلاص، ص 564
23 . مزمور 97:5
24. مزمور: 144:5
25. گاورت شیلینگ، شکار سیاره X، 2009، ص 115
26. هاندلی، ص 63
27. شیلینگ، ص 117
28. عيون أخبار الرّضا عليه السلام: 1 / 297، حديث 35، بحار الأنوار: 49 / 237، حديث 6
29. متی، 24:44

صفر حبیبی مشکینی - دی ماه 1390

 مهدی منتظر

عبدالله بن سنان مي‌گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: به زودي شبهه‌‌اي عارض شما مي‌گردد؛ پس (در ايام) بدون نشانه‌اي كه ديده شود و بدون امامي که شما را هدايت کند باقي خواهيد ماند. در آن روز کسي نجات نمي‌يابد مگر آن كسي كه به دعاي غريق، دعا كند.

کتاب بحار الانوار جلد2 صفحه149 روايتي را از امام صادق‌(ع) جهت نجات از شبهات مهدوي نقل کرده که براي منتظران ظهور آموزنده و نجات دهنده است.

 عين روايت امام صادق‌(ع) از کتاب بحار الانوار را تقديم مي‌کند.

عَبْدِ اللَّهِ‏ بْنِ سِنَانٍ قَالَ :قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع سَتُصِيبُكُمْ شُبْهَةٌ فَتَبْقَوْنَ بِلَا عَلَمٍ يُرَى وَ لَا إِمَامٍ هُدًى لَا يَنْجُو مِنْهَا إِلَّا مَنْ دَعَا بِدُعَاءِ الْغَرِيقِ قُلْتُ وَ كَيْفَ دُعَاءُ الْغَرِيقِ قَالَ تَقُولُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ فَقُلْتُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مُقَلِّبُ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ وَ لَكِنْ قُلْ كَمَا أَقُولُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ  بحارالأنوار ج : 52 ص : 149

عبدالله بن سنان مي‌گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: به زودي شبهه‌‌اي عارض شما مي‌گردد؛ پس (در ايام) بدون نشانه‌اي كه ديده شود و بدون امامي که شما را هدايت کند باقي خواهيد ماند. در آن روز کسي نجات نمي‌يابد مگر آن كسي كه به دعاي غريق، دعا كند.

عرض كردم: «دعاي غريق چيست؟» فرمود: مي‌گويي:

يا اللهُ يا رَحْمنُ يا رَحِيمُ يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَي دِينِكَ

من گفتم: يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الاَبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَي دِينِكَ.(راويي کلمه و الابصار را به دعا اضافه نمود)

حضرت فرمود:«به راستي كه خداي عزّوجل مقلب القلوب و الابصار است، اما آن‌چنان كه من گفتم بگو: يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَي دِينِكَ.»

مرکز خبر حوزه

ز این دست آثار می توان به مجموعه مستند "Arrival" اشاره کرد که با نام "ظهور"در ایران تکثیر و توزیع شده است.در این مجموعه ضمن پرداختن افراطی به نمادها و نشانه های مختلف ماسونی ، از تحلیل اندیشه ها و تفکرات مخرب فراماسونری به شدت پرهیز شده و مخاطب را در سطح یک سری ظواهر نگاه داشته و به وی اجازه نمی دهد که پدیده فراماسونری را در عمق اندیشه و فکر ، بررسی و تحلیل نماید. چنین گرایشی متاسفانه در برخی از سخنرانان داخلی که بعضا در دانشگاهها و مراکز علمی و آکادمیک نیز برنامه دارند ، مشهود است که به دلیل عدم حضور فعال  محققان و پژوهشگران معتبر این حوزه در محافل و مجامع علمی ، بعضا بازار داغی هم پیدا کرده اند.

نئو فراماسونری در عرصه جنگ نرم

یکی از خصوصیات و ویژگی های تشکیلات فراماسونری ، نو به نو شدن در هر زمان و منحرف نمودن اذهان از سازمان اصلی با قرائت های مختلف و دگرگون از تاریخ و مفاهیم و شاخص های ماسون گری به شمار می آید. این ویژگی تقریبا از همان دوران نخست شکل گیری این تشکیلات مخوف صهیونی در عملکردها و تحرکات آن ، بارز و مشخص بود. مثلا درحالی که اساس تشکیلات فراماسونری از همان نخستین سالهای اولیه هزاره دوم میلادی و پس از اولین جنگ های صلیبی توسط فرقه موسوم به شوالیه های معبد شکل گرفت و به تدریج در سراسر اروپا گسترش پیدا کرد اما در تواریخ رسمی، تاریخ شکل گیری نخستین لژهای ماسونی را مربوط به قرن هجدهم و تشکیلات بنایان آزاد و اشخاصی مانند دزاگولیه دانستند.

یا تا همین اواخر شرکت این تشکیلات را در انقلابات فرانسه و آمریکا انکار می کردند و یا نفوذ سیاسی / فرهنگی / اقتصادی آن را در مراکز قدرت منکر می شدند.

فی المثل تا سالیان دراز، حضور اعضای لژهای مختلف ماسونی در نهادهای قدرت دوران قاجار و پهلوی تکذیب می شد و اصلا وجود چنان تشکیلاتی را افسانه جلوه می دادند. اما مسائل مختلف و افشاگری برخی روحانیون و نویسندگان مبارز در سطح داخل و خارج باعث برافتادن پرده های راز و رمز این تشکیلات مخوف در همان سالها گردید .

تشکیلات فراماسونری معمولا در شرایطی که به تدریج پرده از رازهایش بر می افتد ، شروع به پوست اندازی و نو به نو شدن می نماید و خود طی برنامه هایی سیستماتیک شروع به افشاگری علیه سازمان قبلی که از حیض انتفاع افتاده و به اصطلاح دیگر سوخته به حساب می آید، می کند. این مسئله در طی دهه 1340 شمسی مقارن با دهه 60 میلادی نیز اتفاق افتاد. در طی این سالها ناگهان 3 جلد کتاب توسط اسماعیل رایین درباره تشکیلات فراماسونری ایران و لژهای مختلف و اعضای آن تحت عنوان " فراموشخانه و فراماسونری در ایران " به چاپ رسید . این اتفاق که برای نخستین بار در ایران رخ می داد، آن هم در شرایطی که مراکز سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور در تیول تشکیلات فراماسونری بود، رویداد حیرت آوری می نمایاند.

اما بعدا مشخص شد که در آن سالها ، تشکیلات فراماسونری در ایران مشغول به اصطلاح پوست اندازی بوده و لژهای مختلف را در یک سازمان بزرگ تحت عنوان لژ بزرگ ایران متشکل می کرده که در راس آن شریف امامی ( یکی از معدود ماسون های درجه 33 ) حضور داشته است. سالها بعد که خاطرات اسداله علم ( وزیر دربار شاه) انتشار یافت ، روشن شد که اساسا هزینه و امکانات انتشار کتاب های 3 جلدی اسماعیل رایین توسط ساواک تامین شده بوده است.

در آن 3 جلد کتاب اگرچه به درستی سازماندهی، چارتر تشکیلاتی و چگونگی عضویت و اسامی بسیاری از ماسون های ایران چاپ شده بود اما از عملکرد سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی شان و همچنین تاثیر در تصمیم گیری های مراکز قدرت رژیم شاه سخنی به میان نیامده بود . علاوه برآن  درباره تشکیلات جدید یعنی لژ بزرگ ایران نیز مطلبی درج نشده بود. ضمن اینکه قدرت این تشکیلات به رخ مردم کشیده شد و به نوعی رعب و وحشت در دل به خصوص طبقه به اصطلاح روشنفکر و شبه روشنفکر ایجاد گردید.

در طی سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، خیلی ها به دنبال همان تشکیلات و سازمانی بودند که با چارتر مشخص در کتاب رایین افشاء شده بود. درحالی که سالها پیش از آن افشاگری، کل تشکیلات به لحاظ سازماندهی و ارتباطات ، اساسا تغییر کرده بود!

سومین مثالی که می توان درباره خودافشاگری های تشکیلات فراماسونری ارائه نمود ، موجی است که از اوایل هزاره سوم و پس از علنی شدن جریان آخرالزمان گرای صلیبی/صهیونی در جهان به راه افتاد و تعداد زیادی مقاله و کتاب در این باب به چاپ رسید و فیلم های متعددی نیز برهمین اساس ساخته و با سر و صدای بسیار برپرده سینماهای جهان نقش بست که مهمترین آنها سه گانه "دن براون" یعنی "رمز داوینچی" ، "فرشتگان و شیاطین" و "سمبل گمشده" بود که دو قسمت اول توسط ران هاوارد کارگردانی شده و طی سالهای 2005 و 2007 اکران گردید. کار به جایی رسیده که حتی شبکه های تلویزیونی معلوم الحال ماسونی مانند BBC و VOA نیز در فیلم های مستندی به افشای اسرار سازمان فراماسونری می پردازند!

در این کتب و فیلم ها بسیاری از اسرار کهن ماسونی برملا شد و علاوه براینکه به اصطلاح اطلاعات سوخته ماسونی در معرض دید عموم قرار گرفت ، یک نوع قدرت نمایی روانی هم توسط این تشکیلات صورت پذیرفت. این در حالی بود که تشکیلات ماسونی سالها پیش از آن بازهم پوست اندازی کرده و در شکل و شمایل جدید فرقه ها و شبه عرفان ها و صدها و هزاران فرقه به اصطلاح معنویت گرا ظهور یافته بود.

تلاش برخی خبرنگاران و نویسندگان و کارشناسان در ایران و دیگر کشورها موجب شد تا برخی مراکز مهم تصمیم گیری فراماسون ها همچون بیلدربرگ یا کمیته 300 در معرض افشاگری قرار گیرند و خیل اسناد و مدارکی که خصوصا در سالهای پس از انقلاب درباره نفوذ و کارنامه سیاه تشکیلات ماسونی در جریان بسیاری از فجایع تاریخی ایران و جهان انتشار یافت، باعث گردید تا این تشکیلات نهان روش، دست به یک موج دیگر خودافشاگری بزند که این بار ظاهر گرایی ، رواج سطحی نگری و دور ساختن افکار عمومی از حوزه های نفوذ تشکیلات فراماسونری ( اعم از سیاسی و اقتصادی و نظامی و به خصوص فرهنگی و هنری) در دستور کار قرار گرفت.

به دنبال تولید فیلم هایی مانند"رمز داوینچی"،"فرشتگان و شیاطین"،"گنجینه ملی"و ...مجموعه های مستندی نیز تولید شد که اذهان را از شاخص های حضور افکار ماسونی در عرصه های فرهنگی و هنری و علمی به سوی ظواهر و نمادها و برخی اطلاعات سوخته مانند بازخوانی ساختارهای قدیمی این تشکیلات سوق دادند . نمونه فیلم هایی از این نوع را افرادی مانند "دیوید اک" جلوی دوربین برده که با هزینه تشکیلات فراماسونری در سطوح وسیعی نیز در سراسر جهان پخش شد.

متاسفانه افشاگری های انحرافی و فریبنده امثال "دیوید اک" بر برخی از محققان و افراد و گروههای ضد ماسون در ایران و جهان تاثیر گذارد و آنها را به جای تعمق در تفکرات و شاخص های اندیشه های ماسونی و بررسی نفوذ و رخنه عناصر آن در عرصه های فرهنگی و علمی و طراحی برنامه های سیاسی /اقتصادی برای قبضه نمودن مراکز قدرت ، به افراط در نمادگرایی و سمبلیسم ، اصلی کردن این نمادها و سمبل ها در تحرکات ضد ماسونی بسنده کردند که بعضا این افراط های غیر واقعی به سطح لوث نمودن فعالیت های ضد ماسونی کشیده شد.

از این دست آثار می توان به مجموعه مستند "Arrival" اشاره کرد که با نام "ظهور"در ایران تکثیر و توزیع شده است.در این مجموعه ضمن پرداختن افراطی به نمادها و نشانه های مختلف ماسونی ، از تحلیل اندیشه ها و تفکرات مخرب فراماسونری به شدت پرهیز شده و مخاطب را در سطح یک سری ظواهر نگاه داشته و به وی اجازه نمی دهد که پدیده فراماسونری را در عمق اندیشه و فکر ، بررسی و تحلیل نماید. چنین گرایشی متاسفانه در برخی از سخنرانان داخلی که بعضا در دانشگاهها و مراکز علمی و آکادمیک نیز برنامه دارند ، مشهود است که به دلیل عدم حضور فعال  محققان و پژوهشگران معتبر این حوزه در محافل و مجامع علمی ، بعضا بازار داغی هم پیدا کرده اند.

به نظر می آید برای تشخیص چنین جریانی و تلاش جهت تصحیح مسیر فعالیت عناصر یاد شده ، کافی است که به برخی از شاخصه های بارز تشکیلات ، تفکر و اندیشه فراماسونری که اساسا ریشه  در تاریخ این تشکیلات داشته و با گذر زمان هم هیچ تغییری نکرده  توجه نماییم:

1-       نمایاندن فراماسونری به عنوان یک ایده و سازمان مستقل سیاسی و فکری و دور ساختن آن از هرگونه شائبه صهیونیستی در حالی که بنا به نوشته ها و اسناد مختلف و کهن صهیونی ، تشکیلات فراماسونری شاخه ای از امپراتوری جهانی صهیونیسم محسوب شده و از دیرباز به عنوان بازوی سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی آن عمل کرده است.

2-       باستان گرایی مهمترین شاخصه تفکر امروز فراماسونری است. تفکری که از همان زمان ورود نخستین فراماسون ها به این سرزمین ترویجش در دستور کار قرار گرفت. عمده هدف نیز نه احترام و اکرام تاریخ باستان یا گذشته مثلا باشکوه این آب و خاک بلکه تنها و تنها القاء این فریب و نیرنگ تاریخی بود که ایران دارای تاریخ باشکوهی از 2500 سال پیش به این سو بوده ( یعنی بدون تعارف 5000 سال تاریخ مشخص قبل از آن را نادیده گرفتند!) ولی در حمله اعراب ( بخوانید مسلمانان ) نابود شده و از بین رفته است!! در واقع آنچه مراد ماسون ها از این باستان گرایی یا آرکاییسم ( ایران منهای اسلام ) بوده و هست ، جز هجمه علیه تمدن پرشکوه اسلامی و دین خاتم و جلوه های تاریخی و اجتماعی آن نیست. امروز نیز این نوع باستان گرایی به انحاء مختلف در مکتوبات و سخنرانی ها و فیلم های جریان به اصطلاح روشنفکری و همچنین جریان های نوظهورسیاسی فکری به چشم می خورد. جریانی که تاریخ تمدن اسلامی را طی حاکمیت 10 قرنی اش بر دنیای خاموش قرون وسطی و پس از آن و همچنین تاثیر اساسی آن در شکل گیری تمدن امروز بشری را نادیده می گیرد.

3-       ترویج تفکرات اومانیستی( انسان محوری )  و سکولاریستی ( جدایی دین از زندگی و اجتماع)  در اشکال و فرم های مختلف هنری و فکری و اندیشه به نحوی که خدا را از زندگی بشر خارج کرده و به جای آن مسائلی از قبیل اراده انسانی و یا معنویت های غیر الهی را بنشانند. این تفکراتی است که شاخص ترین ماسون های دوران رنسانس تحت عنوان نهضت روشنگری تئوریزه کرده و طی 3-4 قرن اخیر در اشکال مختلف ادبی و هنری و علمی به خورد بشریت داده اند. از جمله حضور تعیین کننده این تفکرات صهیونی در دروس و سرفصل های درسی علوم انسانی دانشگاهها یکی از آسیب های جدی جامعه فرهنگی و هنری ما به حساب آمده است.

4-       ترویج لیبرالیسم به عنوان سیستم سیاسی-اجتماعی منتج از اومانیسم و سکولاریسم.

5-       ترویج اباحه گری و بی بند و باری و جدی نگرفتن آن در سطح جامعه

6-       تسامح و تساهل در اصول واحکام دینی مانند حجاب ، روابط زن و مرد و ...

7-       ناکارآمد جلوه دادن قواعد اسلامی در مدیریت جامعه و ارتجاعی نشان دادن و واپس گرا نمایاندن قوانین دینی مانند قصاص ، حضانت ، ارث و ...برای مسائل امروز

8-       نادیده گرفتن ولایت فقیه در تداوم نبوت پیامبران و امامت ائمه اطهار (ع) و به عنوان نیابت امام عصر (عج)

9-       غربزدگی و خودباختگی نسبت به تجدد و مدرنیسم غرب

10-   تسامح دربرابر فرقه های صهیونی از قبیل بهاییت و وهابیت و همچنین فرقه های نوپدید

متاسفانه نشانه های متعددی را از حضور عناصر فوق در عرصه های فرهنگی و هنری و علمی امروز جامعه اسلامی مان شاهدیم. از تحسین و تجلیل عناصر و عوامل پیشانی سفید ماسون تحت عنوان دانشمند و فیلسوف و متفکر و فرهیخته و ...گرفته ( که در نشریات و رسانه های مختلف صورت می گیرد ) تا چاپ مکتوبات و برنامه های دیداری و شنیداری در تضعیف و خدشه دارساختن اصول و احکام و قوانین اسلامی تا محدود ساختن صهیونیسم و تفکرات صهیونی به اسراییل و فلسطین تا پرهیز از تبیین ابعاد شرک آمیز ، نژادپرستانه ، سرمایه سالارانه و سلطه طلبانه اندیشه صهیونیسم و مصادیق آشکار و پنهانش در عرصه های فرهنگی و هنری و علمی و تا ...

آنچه بیان شد ، نشان می دهد که تشکیلات فراماسونری در یک سازماندهی نوین ، امروزه ورای نمادسازی و سمبل گرایی در عرصه یک جنگ نرم تمام عیار با تمامیت اسلام درگیر شده و همه نیروهایش را به این میدان فراخوانده است تا دریک درگیری نفس گیر پس از فروپاشی ایدئولوژیک جامعه اسلامی ( همچون تجربه آندلس)، فروپاشی فیزیکال آن را شاهد باشد.

امروز نادیده گرفتن این تهاجم فرهنگی همه جانبه ( که مقام معظم رهبری آن را به طور رسمی از آذرماه 1368 یعنی فقط حدود 6 ماه پس از آغاز ولایتشان گوشزد کرده و طی این 22 سال در هر فرصت و در بسیاری از بیاناتشان مراحل مختلف آن را تبیین نموده و ضرورت مقابله برنامه ریزی شده را یادآور شده اند) جز تاثیر اندیشه های ماسونی نیست ، اندیشه ای که تمامی طرح و برنامه های فوق را جز توهمی بیش ندانسته و تحت تاثیر القائات صهیونیست هایی مانند کارل پوپر و دانیل پایپز (که توهم توطئه را تئوریزه نمود ) آن را حاصل خیالات و تصورات کهنه شده محسوب می کنند.

منبع: مستغاثی دات کام

حضرت امام(ره) با يادآوري دشواريهاي مبارزات انبيايي، تلاش براي مهيا شدن زمينه ظهور را موجب علني شدن هرچه بيشتر دشمني ها و توطئه هاي استكبار جهاني و وابستگان داخلي آنان دانسته و مقاومت و مخالفت آنان را مانع انجام وظيفه نمي دانند.

نويسنده:ابراهيم حاجي محمدزاده

منبع: فارس

گاهی که داخل منزل می شدم می دیدم ایشان در حال استراحت هستند. برای ما جالب بود که ایشان هر هنگام استراحت می کند با قبا می خوابد و عمامه اش را جایی نزدیک خودش می گذارد. این نکته برای ما سوال بود که چرا ایشان این گونه استراحت می کند و با قبا می خوابد؟ اینکه این مطلب را از ایشان بپرسیم برای ما سخت بود.

یکی از علمای تهران نقل می کند: نزد استادی درس می خواندم. من و یکی از دوستانم شاگردان خاص ایشان بودیم وعلاقه ویژه ای به ما داشت. رابطه ما با ایشان تا حدی صمیمانه بود که تقریباً حالت خانه زادی و پدر و پسری داشتیم و درس را در منزل ایشان برگزار می کردیم. ایشان درب خانه اش اکثر مواقع باز بود تا اگر مردم سوال یا درخواستی از این عالم دارند به راحتی با ایشان ملاقات کنند. گاهی که داخل منزل می شدم می دیدم ایشان در حال استراحت هستند. برای ما جالب بود که ایشان هر هنگام استراحت می کند با قبا می خوابد و عمامه اش را جایی نزدیک خودش می گذارد. این نکته برای ما سوال بود که چرا ایشان این گونه استراحت می کند و با قبا می خوابد؟ اینکه این مطلب را از ایشان بپرسیم برای ما سخت بود.
در یکی از مناسبتها ایشان در مسجدشان منبر رفته بود و پیرامون شرایط منتظر و چگونگی انتظار مباحثی را مطرح کرد. من و هم مباحثه ام هم در این جلسه بودیم. در اثنای سخن ایشان هنگامی که از وظایف منتظران بیاناتی را ایراد نمود، گفت امام زمان(عج) که تشریف می آورد باید آماده و پا در رکاب باشی و مدام انتظار ظهور را داشته باشی. فرض کنید در ساعتی که امام زمان(عج) دست به پرده خانه کعبه زدند و بانگ «انا بقیه الله» را سر دادند و امر فرج محقق شد آیا تو تازه می خواهی دنبال لباست بگردی؟ تازه می خواهی خودت را آماده کنی؟ این رسم عاشقی نیست چرا که حداقلش این است که دیرتر به صف سربازان حضرت ملحق می شوی. باید آماده و مهیا باشی تا بانگ ظهور زده شد، بتوانی جزو سابقون سربازان حضرت حجت باشی و این افتخار نصیبت شود که جزو اولین کسانی هستی که به یاری فرزند فاطمه شتافتی.

این سخن ایشان گویا پاسخی بود برای سوالی که ما جرات نداشتیم از ایشان بپرسیم و راز و رمز آن رفتارشان برای ما روشن شد که این استاد بزرگوار آنچنان ظهور را نزدیک و واقعی می داند که برای ملحق شدن به امام زمان(عج) حتی به اندازه وقت یک قبا پوشیدن هم را نمی خواهد از دست دهد.
این یک منتظر است و وای به حال کسی که ادعای دوست داشتن حضرت حجت را دارد و به ریا بانگ العجل العجل را سرمی دهد ولی هنگام ظهور در حال گناه و معصیت باشد!!! چنین کسی چقدر عقب است! لذا انتظار واقعی یعنی مستمر آماده ظهور باشیم و چنین کسی نزدیک معصیت نمی گردد چرا که بیم آن دارد تا گرد معصیت رفت مولایش ظهور کند و او شرمنده شود. این است آن انتظاری که فرمودند افضل اعمال انتظار فرج است. «اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا»

صبح صادق، ش.450، ص.16

منبع: قول سدید

[در روابط جنسی] مردان به مردان اکتفا می‌کنند و زنان به زنان قناعت می‌ورزند. فحشا بسیار گردد به طوری که کار و شغل قرار گیرد و زنا علنی گردد و فساد در همه جا آشکار است و کسی از آن جلوگیری نمی‌کند و مرتکبان آن هم خود را معذور می‌دانند. لهو و لعب آشکار می‌گردد و کسی که از کنار آن می‌گذرد، جلوگیری نمی‌کند یا کسی قادر به جلوگیری از آن نیست. (تباهی اخلاقی و بی‌تعادلی در روابط جنسی)

تلقّی ما از ظلم و جور، عموماً زورگویی‌ها و خشونت‌های نظامی گردنکشان و مستکبران علیه محرومان و ضعیفان است و کمی که پیشتر می‌رویم به مظالم اقتصادی و فاصله‌های عظیم فقر و غنا نیز به عنوان مصادیقی از ظلم توجّه می‌کنیم؛ ولی حقیقت این است که معنای ظلم و جور آن هم به نحو امتلاء و آکندگی، معنایی بس وسیع‌تر و عمیق‌تر دارد.

از مشهورترین روایات مربوط به آخرالزّمان و قیامت ظهور، این حدیث نبوی پیامبر اعظم(ص) است که دربارة حضرت مهدی(ع) فرمود:
«یملأ الأرض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً؛ او، [حضرت مهدی(ع)]، زمین را پر از قسط و عدالت می‌کند آن‌چنان که پر از ظلم و جور شده بود.»

اغلب به معنای جامع و عمیق این روایت توجّه نمی‌شود. تلقّی ما از ظلم و جور، عموماً زورگویی‌ها و خشونت‌های نظامی گردنکشان و مستکبران علیه محرومان و ضعیفان است و کمی که پیشتر می‌رویم به مظالم اقتصادی و فاصله‌های عظیم فقر و غنا نیز به عنوان مصادیقی از ظلم توجّه می‌کنیم؛ ولی حقیقت این است که معنای ظلم و جور آن هم به نحو امتلاء و آکندگی، معنایی بس وسیع‌تر و عمیق‌تر دارد.

امیرالمؤمنین(ع) در روایتی، عدل را به «وضع الشئ فی موضعه؛ قرار گرفتن هر چیزی در جایگاه خودش» تعریف فرمودند و بعد تصریح کردند که معنای ظلم نیز از این تعریف روشن می‌شود و آن عبارت است از قرار نداشتن اشیا و امور در جایگاه خودشان.

واژه جور نیز که در روایت نبوی آمده است، به معنای از مسیر و راه خارج شدن و منحرف گشتن است و بیانی دیگر از واژة ظلم است. بر این اساس باید به این نکته توجّه کنیم که روایت مشهور یاد شده، معنایی بس عمیق‌تر از آنچه ما اغلب تصوّر می‌کنیم، در بر دارد.

آکندگی عالم از ظلم و جور؛ یعنی آنکه در آخرالزّمان هیچ عرصه‌ای از عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی از تباهی، انحراف و کژی خالی نیست و به هر جا که بنگری نشانه‌های ناراستی، اعوجاج و انحراف از حق را می‌بینی و در حقیقت تباهی بر مزاج عالم غلبه کرده است و نبود توازن و تعادل مهم‌ترین ویژگی عصر آخرالزّمان است.

اقتصاد، سیاست، علم، نظام تعلیم و تربیت، خانواده، شهر، مذهب، غذا، اخلاق، معماری، ارتباطات، خواص، عوام، زنان، مردان، کودکان، جوانان و خلاصه همة عرصه‌های فردی و اجتماعی در سرتاسر عالم و حیات بشری، کم و بیش بیمار و دچار اعوجاج گشته و از مسیر عدل، تعادل و توازن خارج شده‌اند.

در آیة 41 سورة روم می‌خوانیم: «ظهر الفساد فی البرّ و البحر بما کسبت ایديّ النّاس؛ تباهی در خشکی و دریا به خاطر اعمال و دستاوردهای خودسرانة بشری ظاهر و غالب شده است». این آیه نیز بیانی دیگر از آکندگی عصر آخرالزّمان از عدم تعادل و بی‌توازنی است و از همین رو در دعای عهد خطاب به خداوند مویه می‌کنیم که:

«قلت و قولک الحقّ ظهر الفساد فی البرّ و البحر بما کسبت ایدی الناس فاظهر اللهم لنا وليّک؛ تو خود گفتی و سخنت حق است که به سبب آنچه دست‌های مردم فراهم آورده، فساد در خشکی و دریا نمودار شده است، پس ای خدا! وليّ خود را بر ما آشکار ساز.» مروری بر روایاتی که نشانه‌های آخرالزّمان را بیان کرده‌اند نیز به وضوح، بیانگر این معنای وسیع از ظلم و جور و در واقع همان آکندگی از نبود تعادل و بی‌توازنی است. بر اساس این روایات ما شاید نتوانیم عرصه‌ای را پیدا کنیم که از آسیب، انحراف و کژی در امان مانده باشد. به برخی از این نشانه‌ها که برگرفته از روایات است، توجّه کنید:

مردم، دارای آرای مختلف خواهند شد و از هواها و خواهش‌های نفسانی پیروی می‌کنند. قرآن، کهنه شده و چیزهایی بدان می‌بندند که در آن نیست. دین، تغییر و دگرگونی پیدا کرده چنان که آب کاسه تغییر پیدا می‌کند (آفت مهلكِ خود بنیادی معرفتی و اعتقادی و قرائت‌های گوناگون از دین).

شخص، صبح مؤمن است، شب کافر می‌شود (ارتدادهای عقیدتی). معروف منکر شود و منکر معروف. مردم حرام را مباح دانند و امور باطل را در بین خود ترویج کنند. بدعت‌ها فاش و فتنه‌ها ظاهر شود. اهل اخبار و حدیث (علمای خالص و صادق دین) موهون شده و دوستداران آنها از نظر بیفتند ـ بعضی از مشاهده جدّ و جهد مؤمنی در امر دین به خدا پناه می‌برند! ـ مؤمن محزون و از نظر افتاده و خوار است (واژگونی ارزش‌ها)

نماز را سبک شمرند. مساجد را مثل معابد یهود و کلیسا زینت دهند. مناره‌ها را بلند سازند. اغنیای امّت به منظور گردش و تفریح؛ طبقة متوسط برای تجارت و فقرا به منظور خودنمایی و ریا به حج روند. قرآن، مهجور و مساجد از هدایت تهی گردد و قرآن را با آواز و مزامیر و به صورت غنا می‌خوانند بدون اینکه از خداوند ترسی داشته باشند. در چنین عصری ترانه‌ها و ساز و آواز، آدمیان را به طرب می‌آورد، آن‌چنان که نفس‌هایشان گویی در طرب می‌آید و لذّت و شیرینی قرآن خواندن از آنها گرفته می‌شود. مردم، شطرنج، نرد و موسیقی را کاری پسندیده بشمارند و در مقابل، امر به معروف و نهی از منکر را عملی نکوهیده بدانند و در مكّه و مدینه کارهایی می‌کنند که خداوند دوست ندارد و کسی هم نیست که مانع شود و هیچ‌کس آنها را از اعمال زشت باز نمی‌دارد. آلات موسیقی در مكّه و مدینه آشکار است. (رسوخ انحراف در اعمال عبادی و دینی)

و فساد زیاد و هدایت کم گردد و آرزوها، طولانی گردد و مردم آنچه را که می‌گویند، عمل نمی‌کنند. و مرده را تشییع می‌کنند و کسی هم وحشت نمی‌کند (عبرت نمی‌گیرد). شنیدن تلاوت قرآن بر مردم گران و استماع سخنان باطل برای مردم آسان است. (بی پروایی معنوی)

[در روابط جنسی] مردان به مردان اکتفا می‌کنند و زنان به زنان قناعت می‌ورزند. فحشا بسیار گردد به طوری که کار و شغل قرار گیرد و زنا علنی گردد و فساد در همه جا آشکار است و کسی از آن جلوگیری نمی‌کند و مرتکبان آن هم خود را معذور می‌دانند. لهو و لعب آشکار می‌گردد و کسی که از کنار آن می‌گذرد، جلوگیری نمی‌کند یا کسی قادر به جلوگیری از آن نیست. (تباهی اخلاقی و بی‌تعادلی در روابط جنسی)

مردان شبیه زنان و زنان شبیه مردان گردند. زنان را به مشاوره گیرند. زنان برای خود تشکیل مجلس می‌دهند و جمعيّت‌های زیادی به راه می‌اندازند، به گونه‌ای که در آن اجتماعات مانند مردان سخنرانی می‌کنند و تشکیل این جماعات برای سرگرمی است و در مسیر غیر رضای خداوند انجام می‌شود. زن، شوهر خود را بدبخت و بر خلاف میل او عمل می‌کند و نفقة شوهرش را می‌پردازد. مردان و پسران مسلمان با طلا خود را بیارایند. زنان بر زین‌ها سوار شوند (بر هم خوردن توازن و تعادل در روابط اجتماعی و جابه‌جایی کارکردها و وظایف اجتماعی).

خوردن مال یتیمان را حلال کرده و رباخواری و کم فروشی کنند. ربا را به صورت بیع و رشوه را به اسم هدیه حلال شمرند. زکات را از مستحقّان قطع کنند. فقر، بسیار شود. مردم اموال خود را در راه غیر خدا بذل می‌کنند و کسی را از این کار بر حذر نمی‌دارند و جلوی آنها را نمی‌گیرند. کسی که طلب حلال می‌کند، در نظر مردم سرزنش می‌شود و طالب حرام را مدح و احترام می‌کنند. مرد، مال بسیاری دارد ولی وجوهات شرعی آن را نمی‌دهد. (مناسبات ظالمانة اقتصادی)

رشوه را به اسم هدیه حلال شمارند، به اسم امانت، خیانت کنند. دروغ، بسیار شود. لجاجت در میان مردم آشکار گردد. برادری در راه رضای خداوند کم می‌شود؛ چنان که درهم‌های حلال کم می‌گردد. پس مردم به بدترین حالت باز می‌گردند. شاهد (در دادگاه) بدون اینکه از وی درخواست شود، شهادت می‌دهد و دیگری به خاطر دوست خود بر خلاف حق گواهی دهد. صاحب هر پیشه در پیشة خود دروغ گوید.

کبر و منيّت چون سم در دل‌ها راه یابد. مردم در لباس به یکدیگر مباهات کنند. ثروتمندان بلندمرتبه و فقرا پست باشند. توانگر به آنچه دارد بخل می‌ورزد و فقیر آخرت خود را به دنیا می‌فروشد. همسایه، همسایه‌اش را آزار می‌رساند و کسی هم او را منع نمی‌کند. صاحب مال از شخص با ایمان عزیزتر است. اگر یک روز بر مردی بگذرد و در آن روز گناه بزرگی مانند زنا و کم‌فروشی و غلّ و غش در معامله یا شراب‌خواری نکرده باشد، اندوهگین و محزون است که آن روز را مفت از دست داده و عمرش ضایع شد.! بیدادگری و جرائم، آشکار گردد. فتنه و اضطراب بسیار شود. (مناسبات ظالمانة اجتماعی)

ارحام (پیوند خویشان) را قطع کنند. طلاق فراوان شود و مردم پیشینیان خود را لعنت نمایند. بی‌احترامی به پدر و مادر آشکار گردد و مقام آنها را سبک شمرند و نزد فرزندشان سیه روزتر از همه شوند. پسر به پدر و مادرش افتراء می‌بندد و آنها را نفرین می‌کند و از مرگ آنها خوشحال می‌شود. کوچک، بزرگ را مسخره می‌کند (تضعیف پیوندهای سالم اجتماعی و فروپاشی نهاد حیاتی خانواده که منجر به فروپاشی کامل اجتماعی می‌شود).

مردمِ عمارت‌های محکم و رفیع بسازند (میل به خلود در ارض و الگوهای غلط و غیر دینی در معماری و شهر سازی).
ویرانی بیش از عمران و آبادی است (توسعة غربی که عین ویرانی است، آبادی تلقّی می‌شود).

مردم نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های پست می‌خورند (تباهی در نوشیدنی‌ها و خوراکی‌ها که عموماً از حالت طبیعی و سالم خود خارج شده‌‌اند و منشأ ضررهای گوناگون برای سلامت انسان‌ها هستند).

حتّی نبود توازن و بی‌تعادلی به پدیده‌های طبیعی نیز سرایت می‌کند:
«پس چون آن زمان آید هلال ماه شب اوّل مانند ماه شب دوم خود را بنماید و گاهی نیز مخفی می‌شود به طوری که مردم اوّل ماه رمضان را افطار کرده و آخر ماه را که عید می‌باشد، روزه بگیرند. مرگ‌ها سریع باشد و مردم به صورت ناگهانی بمیرند به طوری که مرد هنگام صبح سالم باشد و شب دفن شده باشد و شب زنده و صبح مرده باشد. باران در غیر فصل ببارد. زلزله، فراوان گردد. عمرها کم شود. بلاها ظاهر گردد.»

البتّه مطالب بالا بدین معنا نیست که در ظلمت آخرالزّمان هیچ نقطة نورانی‌ای وجود ندارد و اصلاً مؤمنی یافت نمی‌شود یا هیچ حرکت سازنده‌ای وجود ندارد؛ بلکه مقصود غلبه و سیطرة تباهی و ظلم و جور بر امور و دنیا است و در اقلّیت محض بودن خوبی و خوبان است. ضمن آنکه مصیبت آخرالزّمان آن قدر شدید است که حتّی خوبان و مصلحان را نیز ممکن است به نسبت‌هایی متأثّر سازد.

در هر صورت در همان آخرالزّمان «الموطئون للمهدی؛ زمینه‌سازان برای قیام مهدی(ع)» وجود دارند. سيّد خراسانی و سيّد یمانی و مغربی با یارانشان هستند که با ظهور حضرت به ایشان می‌پیوندند؛ امّا مسئله این است که مؤمنان راستین و آنها که واقعاً دغدغة سالم ماندن و ثبات ایمانی و عقیدتی دارند، نباید از عمق ظلم و ظلمت و تباهی آخرالزّمان غافل شوند و خویش را در معرض انواع فتنه‌ها و پرتگاه‌ها قرار دهند.


نویسنده:مهدی نصیری

منبع: ماهنامه موعود شماره 122 

حضرت امام خميني(ره) طلوع و تثبيت انقلاب اسلامي را نشانه آغاز عصر مقارن ظهور يا عصر علائم ظهور دانسته و درباره ويژگي هاي آن بطور مبسوط توضيح داده اند كه به گوشه مختصري از آن اشاره مي كنيم.

خطاب به نمايندگان در آغاز دوره دوم مجلس؛
«... مسلمانان جهان و مستضعفان جهان بپاخيزند و داد خود را از مستكبران بگيرند و مقدمات فرج آل محمد - صلي الله عليه و آله- را فراهم نمايند... خداوند همه ما را از قيدهاي شيطاني رها فرمايد تا بتوانيم اين امانت الهي را به سرمنزل مقصود برسانيم و به صاحب امانت حضرت مهدي موعود- ارواحنا لمقدمه الفدا رد كنيم...» (1)
آخرين پيام نوروزي امام خطاب به مسلمانها، ملت ايران و مستضعفين جهان: 1/1/1367
«... عدل آمريكايي، عدل آمريكايي يعني چه؟ يعني هركسي خاضع به من شد، آن يك چيزي است كه ما او را قبولش داريم. هركس منافع مملكتش را به ما داد ما او را قبول داريم آن ور شوروي هم همين است. همه ابرقدرتهاي بزرگ اينطوري هستند و ما بايد در مقابل تمام اينها بايستيم... بايد تا آخر اين مطلب باشد، بايد هيچ درش سستي نشود تا وقتي كه انشاءالله علم را به دست صاحب علم بدهند...» (2)
خطاب به نيروهاي مسلح و مردم در آخرين روزهاي وداع
28/1/1368
«... آنچه كه در اين سالهاي طولاني انقلاب پيش آمد از پيروزيهاي معجزه آسا در مقابل همه قدرتها و ابرقدرتها و صاحبان رسانه هاي گروهي جهان كه كمر همت به محو جمهوري اسلامي و در حقيقت اسلام بزرگ بسته اند و بحمدالله ناكام ماندند، از بركات و عنايات خداوند تعالي و ايمان همه قشرهاي متعهد به مبادي اسلام بود، و بي شك از ادعيه مبارك حضرت بقيه الله - صلوات الله و سلامه عليه و روحي و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء برخوردار بود، و هست و همه ماها لازم است با تشكر از اين نعمت بزرگ در حفظ اين عنايت كوشا باشيم...» (3)
در ديدار با هياتي از مسلمانان دبي در اولين ماههاي پيروزي انقلاب:
«... با سپاس از خداي تبارك و تعالي، كه توفيق به ملت داد و ملت را برانگيخت براي احقاق حق، و اين نبود جز هدايت خداي تبارك و تعالي و اعانت ولي امر- صلوات الله و سلامه عليه- و با اعانت ولي امر و هدايت ذات مقدس حق تعالي، براي ملت ما يك تحولي بزرگ حاصل شد، تحولي كه نمي توانم من براي او اسمي بگذارم، الا اينكه تحول معجزه آسا بود...» (4)
و در وصيت عرفاني و اخلاقي خطاب به فرزند برومندشان مرحوم سيداحمد خميني(ره) (28/8/1366)
«... پسر عزيزم! حالا مي خواهم با تو با زبان و قلم ناقصي كه دارم صحبت كنم: تو و همه مي دانيد كه در نظامي واقع هستيد كه به يمن قدرت الهي و توفيق او - جل و علا- و دعا و تاييد حضرت بقيه الله- ارواحنا لتراب مقدمه الفداء- و ملت انقلابي ايران- كه جانم فداي يك يك آنها- دست رد به سينه همه قدرتهاي شيطاني زده است...» (5)
در پيام سرنوشت ساز فرياد برائت خطاب به مسلمين جهان
(6/5/1366)
«... و ما با خواست خدا دست تجاوز و ستم همه ستمگران را در كشورهاي اسلامي مي شكنيم و با صدور انقلابمان كه در حقيقت صدور اسلام راستين و بيان احكام محمدي- صلي الله و عليه و آله- است به سيطره و سلطه و ظلم جهانخواران خاتمه مي دهيم و به ياري خدا راه را براي ظهور منجي مصلح و كل و امامت مطلق حق امام زمان- ارواحنا فداه- هموار مي كنيم... خداوندا... همه ما را در مسير بندگي خود عاشق و درد آشنا فرما و شهيدان ما را از كوثر زلال ولايت خود و رسول اكرم- صلي الله عليه و آله و سلم- و ائمه هدي- عليهم صلوات الله- سيراب نما و انقلاب ما را به انقلاب مصلح كل متصل فرما «انك ولي النعم»(6)
و در سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي (32/11/1364) با جمع بندي شكست توطئه هاي گوناگون استكبار جهاني عليه انقلاب، آينده نويني را به بشريت مژده مي دهند.
«... مي توان گفت خورشيد درخشان 22 بهمن به نصف النهار آمال و آرمان هاي بزرگ اسلامي نزديك مي شود و آمال ستمگران و جهانخواران روبه افول و دست ظلم پيشگان جهنمي كه در طول تاريخ بويژه در سده هاي اخير از هيچ جنايت و ستمي بر مظلومان جهان فروگذار نكرده در آستان قطع است و به رغم بوقهاي تبليغاتي مشحون بر دروغ و رجز خوانيها و قدرت نماييها پايه هاي كاخ هاي سفيد و سرخ هر روز لرزانتر است و با خواست خداوند متعال موج عظيم پرخاشگران مستضعف برابر ستمكاران، مي رود تا بنيان تجاوز بر حقوق بشر را از جاي بركند و حكومت عدل اسلامي را كه همان حكومت مستضعفان است جايگزين آن كند. گويي وعده خداوند قادر نزديك است و اميد است اين بارقه برق آسا كه در سراسر جهان پرتوافكنده و نويد فتح مبين مي دهد به حكومت مطلقه منجي آخر الزمان و پناه مستضعفان متصل شود...» (7)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) صحيفه امام ج 81 ص 472 (2) صحيفه امام ج 12 ص 4
(3) صحيفه امام ج 12 ص 359 (4) صحيفه امام ج 01 ص 440
(5) صحيفه امام ج 7 ص 153 (6) صحيفه امام ج 02 ص 347
(7) صحيفه امام ج 91 ص 477

ادامه دارد...

امنیت و صلح دوستی در میان انسان‌ها، حیوانات و گیاهان محصول عدالت گستری و ظلم ستیزی حکومت مهدوی و رعایت حقوق محیط زیست و ساکنان آن، امنیت و برقراری صلح و دوستی در فراخنای هستی است. حتی حیواناتی که به کینه جویی و تقابل با هم شهره بوده‌اند، در کمال مسالمت و آرامش به زندگی مودت آمیز کنار هم خواهند پرداخت.

« حیوانات وحشی، امنیت می‌یابند تا حدی که همانند چهارپایان اهلی در راه‌های زمین به گردش در آمده و به چرا مشغول می‌شوند».¹

در روایت دیگری آمده است: «نام او نام پیامبر صلی الله علیه و آله است. به عدالت، امر کرده و خود بدان عمل می‌کند و از منکر نهی نماید. خداوند، توسط وی از ظلم جلوگیری کرده و شک و عدم بصیرت‌ها را می‌زداید. گرگ و گوسفند در ایام او با هم به چرا می‌پردازند و ساکنان آسمان و پرنده در هوا و ماهی‌های دریا از او راضی و خشنود هستند».²

فعلیت یافتن همه قابلیت‌های محیط زیست

از آنجا که عدالت به معنای قرار گرفتن هر چیز در جای خویش و ایفای اهلیت‌ها و رعایت و استیفای کلیه حقوق‌ها آمده است، در حکومت مهدوی، هر موجودی ـ اعم از انسان، حیوان و نبات ـ باید به عالی‌ترین جایگاه و به تحقق کلیه استعدادها و قابلیت‌های خود برسد. چنین است که در عصر مهدوی، افزون بر جامعه بشری، محیط زیست ارضی و سماوی و کلیه موجودات ساکن در آن‌ها، به عالی‌ترین و نهایی‌ترین حد تحقق قابلیت‌های  خود دست می‌یابند؛ به همین دلیل، آسمان و زمین، ثروت‌های مکنون خود را بیرون می‌ریزند و هر گونه آلودگی و لوث را از خود دور می‌سازند و پوشش گیاهی تمام عالم را فرا می‌گیرد. در حدیثی از امام علی علیه السلام می‌خوانیم: «پس مردم را مورد خطاب قرار داده و سپس زمین را به عدالت، بشارت می‌دهد. در این هنگام، آسمان، باران خود را عطا کرده و درختان، میوه‌های  خود را فرو می‌فرستند. زمین، کلیه رستنی‌های خود را عرضه کرده برای اهل عالم و خود را با  این گیاهان زینت می‌بخشد ...؛ هم چنان که زمین برای مردم کنج‌های خود را خارج می‌سازد».³

عمران و آبادانی هماهنگ محیط زیست

در پاره‌ای روایات، به گونه‌ای دقیق‌تر و مصداقی‌تر  به آبادانی زمین اشاره شده و حتی آمده است که تمام ویرانه‌های زمین آباد می‌شود. در حدیثی از امام باقر علیه السلام آمده است: « خداوند، دین خود را به وسیله او بر تمام مکتب‌های جهان پیروز می‌کند؛ هر چند مشرکان ناخشنود و مخالف باشند؛ ویرانی‌های زمین آبادی می‌شود ... ».⁴

در حدیثی از امام صادق علیه السلام نیز آمده است: «مهدی مسجدی بیرون کوفه می‌سازد که هزار در داشته باشد. خانه‌های کوفه به نهر کربلا و حیره متصل می‌شود؛ به طوری که مردی روز جمعه، سوار استر تندرو می‌شود تا خود را به نماز برساند، ولی به نماز نمی‌رسد».⁵

این روایات، حاکی از عمران، آبادانی و توسعه هماهنگ محیط زیست انسانی، حیوانی و گیاهی در کل عالم است. این نیز ماحصل حمایت کامل از حقوق زیست محیطی در آن دوران درخشان است. نتیجه چنین وضعیتی آن است که حتی کره زمین در مقایسه با وضعیت بهینه خویش و از اینکه در زیر قدم‌های یاران امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف قرار می‌گیرد، به خود بالیده و احساس غرور و افتخار می‌کند: «گویا یاران قائم را می‌بینم که بر شرق و غرب جهان احاطه یافته‌اند و همه چیز تحت فرمان آن‌هاست؛ حتی درندگان زمین و پرندگان شکاری آسمان، پی رضایت آن‌ها خواهند بود و همه چیز حتی این نقطه زمین بر نقطه دیگر آن اظهار فخر و غرور می‌کند و می‌گوید: امروز مردی از یاران قائم بر من قدم نهاد و عبور کرد».⁶

مقابله با آلاینده‌ها

در آن دوران وضعیت به گونه‌ای می‌شود که اگر آلایندگی محیط زیست منحصر به اشراف بر یک منزل یا ریزش آب از ناودان‌های منازل به محیط عمومی باشد یا اینکه مسجد مشرف به خانه‌های  مردم شود یا حتی بخشی از یک بنا در راه‌های عمومی ساخته شده باشد، با برخورد حکومت مواجه شده و این مورد ـ هر چند با تخریب مسجد ـ برطرف می‌شود: «هنگامی که قائم ما قیام کند، چهار مسجد را در کوفه منهدم می‌کند و هیچ مسجد مشرفی را نمی‌گذارد، جز اینکه کنگره و اشراف آن را خراب می‌کند و به حال ساده و بدون اشراف می‌گذارد. شاهراه‌ها را توسعه می‌دهد؛ هر گوشه‌ای از خانه‌ها را که در راه عمومی واقع است، اصلاح می‌کند و ناودان‌ها را که مشرف به راه مردم است، بر می‌دارد. هر بدعتی را بر طرف می‌سازد و هر سنتی را باقی می‌گذارد».⁷

تعالی معنوی محیط زیست

در دولت مهدوی حیوانات وحشی، تعالی پیشه کرده و با کنار گذاشتن توحش، رام گشته و تکامل می‌یابند. در برخی روایت، حیوانات عادی هم کارهای مخرب خود را  کنار می‌نهند تا جایی که حیوانی مانند موش دیگر انبانی را پاره نمی‌کند. این تکامل خواهی، تنها به حیوانات و نباتات محدود نمی‌شود؛ بلکه جمادات نیز می‌خواهند به این حیات طیبه وارد شده و به نهضت جهانی امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف مساعدت کنند. در حدیثی از امام صادق علیه السلام آمده است: «وقتی با اراده خدا، قائم قیام کند و چون ظهور کند، کافران و مشرکان از  قیام و ظهور وی ناراضی و نگرانند؛ زیرا اگر کافر یا مشرکی پشت صخره‌ای نهان شود، آن صخره به صدا در آِید و گوید: ای مسلمان! در پناه من، کافر یا مشرکی مخفی شده است؛ او را به قتل برسان. وی اقدام کرده و او را به هلاکت می‌رساند».⁸

عاری بودن نبردها از تخریب‌های زیست محیطی

در دوره ظهور امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف، یاران وی به مجازات و قتل و نابودی ستمگران اقدام خواهند کرد و همانند عمل جراحی لازمی، جامعه اسلامی و سایر جوامع جهانی را از لوث وجود سرکشان و ستم پیش‌گان پاک می‌کنند؛ زیرا بدون این اقدامات، هرگز بساط ظلم زورمداران برچیده نشده و عدالت، حاکمیت پیدا نمی‌کند. اگر امام با سیاست ملایمت و گذشت با آن‌ها رفتار کند، هرگز ترفندها و توطئه‌های جدید مستکبران و فساد کنندگان در زمین از بین نخواهد رفت. حضرت، در عصر قیام ـ بنا به روایات ـ توبه ظاهری هیچ مجرم و جنایت کاری را نمی‌پذیرد. همان طور که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در براندازی نظام جاهلی جهاد پیشه کرد و با کافران به قتال و کارزار پرداخت، قیام مهدوی نیز علاوه بر تأسی به سیره رسول خدا صلی الله علیه و آله در این زمینه، حتی سخت گیری بر ستمگران را جایگزین رأفت نبوی می‌نماید.

متأسفانه برخی از دشمنان یا حتی دوستان نا آگاه در میزان اعمال خشونت و کشتار حکومت امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف چنان راه غلو پیشه کرده‌اند که قاطعانه می‌گویند: حضرت مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف در تقابل با دشمنان خویش،به جنگ هسته‌ای خواهد پرداخت و آن‌ها را با این سلاح مهیب به ورطه نابودی خواهد کشاند. اما حقیقت این است که در عصر ظهور، نه تنها نیازی به سلاح هسته‌ای نیست؛ بلکه نبرد حکومت امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف با دشمنان، فاقد تخریب زیست محیطی و ایجاد فجایع محیط زیستی ـ  مشابه آنچه امروز اتفاق می‌افتد ـ خواهد بود.

بنا بر روایات، کشتار امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف همانند کشتارهای بی هدف امروزی نیست. حضرت با استفاده از علم لدنی خویش؛ تنها کسانی را که به هیچ وجه اصلاح پذیر نیستند، هلاک می‌سازد و بقیه بدکاران قابل اصلاح را به حال خود رها می‌کند تا توبه کنند و اصلاح شوند؛ همان طور که در روایات،  نعمت‌های عصر ظهور، هم برای نیکوکاران و هم بدکاران لحاظ شده است.⁹

از سوی دیگر طبق روایت، انهدام بخش قابل توجهی از جامعه بشری توسط حکومت امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف صورت نمی‌گیرد؛ از این رو نمی‌توان آن را محصول عملیات نظامی و تخریبی حضرت دانست؛ بلکه این اتفاق قبل از ظهور و به دست خود انسان‌ها در اثر منازعات جوامع انسانی حاصل می‌شود. به این ترتیب در همه گیتی، فریاد موعود خواهی بلند شده و مردم، نجات خود را از خداوند طلب می‌کنند. در حدیثی از امام صادق علیه السلام آمده است: « قبل از ظهور قائم دو نوع مرگ و مردن، گریبان مردم را می‌گیرد: یکی مرگ سرخ و دیگری مرگ سفید؛ مرگ سرخ، با شمشیر است و مرگ سفید، طاعون. از هر هفت نفر، پنج نفر از بین می‌روند  و دو نفر باقی می‌مانند».¹⁰

در حدیثی از امام علی علیه السلام نیز آمده است: « مهدی خروج نمی‌کند، تا اینکه قبل از او، ثلث مردم کشته می‌شوند و ثلث دیگر می‌میرند و ثلث باقی می‌مانند».¹¹

زهرا رضائیان

بخش مهدویت تبیان

پی نوشت:

1. بحارالانوار، ج52، ص316.

2. همان، ج36، ص219.

3. همان، ج53، ص85.

4. همان، ج52، ص190.

5. شیخ طوسی، الغیبه، ص468

6. بحارالانوار، ج52، ص327.

7. همان، ص333.

8. همان، ج52، ص324.

9. ر.ک:حجازی، سید علیرضا، عصر مهدویت و حقوق محیط زیست، نشریه انتظار موعود، ش 24.

10. بحارالانوار، ج 52، ص ص207.

11. معجم احادیث امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه الشریف، ج3، ص21.

جايگاه انقلاب اسلامي در عصر غيبت از ديدگاه حضرت امام(ره) كجاست؟ به نظر مي رسد امر عظيم غيبت آغاز تجربه اي دشوار و پيچيده اما ضروري براي وارثان راه انبيا و اولياست. گويا اين تجربه گرانسنگ و دشوار را منتظران حقيقي در چهار مرحله طي نموده و آبديده شوند و به لياقت حضور در ظهور قيام قائم آل محمد(ص) نائل آيند.

جايگاه انقلاب اسلامي در عصر غيبت از ديدگاه حضرت امام(ره) كجاست؟ به نظر مي رسد امر عظيم غيبت آغاز تجربه اي دشوار و پيچيده اما ضروري براي وارثان راه انبيا و اولياست. گويا اين تجربه گرانسنگ و دشوار را منتظران حقيقي در چهار مرحله طي نموده و آبديده شوند و به لياقت حضور در ظهور قيام قائم آل محمد(ص) نائل آيند:
1- عصر ظهور مقارن غيبت: شيعيان مخلص در اين مرحله به علت دشواري دسترسي به امامين عسگريين سرآغاز هجران و دوري ظاهري از قطب عالم امكان را تجربه كردند.
2- عصر غيبت صغرا: عصر آشنايي با رنج حرمان از غيبت امام و باز بودن تنها راه تماس با امام زمان از طريق نواب اربعه.
3- عصر ديجور غيبت كبري و اذن رجوع مردم به فقيهان عالم و متقي و متعهد و آگاه به زمان و مطيع امر مولا حجت ابن الحسن العسكري روحي فدا. حضرت امام(ره) بارها با تشريح سختي هاي دوران غيبت، روحانيت متعهد را پاسداران حريم اسلام ناب محمدي (ص) و ولايت علوي برشمرده و آنان را به نام سربازان امام زمان در عصر غيبت معرفي نموده اند.
«... علماي متعهد در طول تاريخ اسلام و تشيع مهمترين پايگاه محكم اسلام در برابر حملات و انحرافات و كج روي ها بوده اند. علماي بزرگ اسلام در همه عمر خود تلاش نموده اند تا مسائل حلال و حرام الهي را بدون دخل و تصرف ترويج نمايند. اگر فقهاي عزيز نبودند معلوم نبود امروز چه علومي به عنوان علوم قرآن و اسلام و اهل بيت -عليهم السلام- به خورد توده ها داده بودند...»(1)
و مهم ترين ملاك آشكار تعهد رهبران ديني را همراهي با محرومان و پابرهنگان و دشمني با دشمنان مردم معرفي مي كنند:
«... روحانيت متعهد به خون سرمايه داران زالو صفت تشنه است و هرگز با آنان سرآشتي نداشته نخواهد داشت. آنها با زهد و تقوا و رياضت درس خوانده اند و پس از كسب مقامات علمي و معنوي نيز به همان شيوه زاهدانه با فقر و تهيدستي و عدم تعلق به تجملات دنيا زندگي كرده اند و هرگز زير بار منت و ذلت نرفته اند...»(2)
نقش بي بديل و منحصر بفرد روحانيت متعهد در هدايت نسل ها در عصر غيبت از ديدگاه امام تنها راه مصون گرديدن مردم از لغزش و افتادن به راه هاي انحرافي است:
«... و نكته ديگري كه از باب نهايت ارادت و علاقه ام به جوانان عرض مي كنم اين است كه در مسير ارزش ها و معنويات از وجود روحانيت و علماي متعهد اسلام استفاده كنيد و هيچ گاه و تحت هيچ شرايطي خود را بي نياز از هدايت و همكاري آنان ندانيد. روحانيون مبارز و متعهد به اسلام در طول تاريخ و در سخت ترين شرايط همواره با دلي پر از اميد و قلبي سرشار از عشق و محبت به تعليم و تربيت و هدايت نسلها همت گماشته اند و هميشه پيشتاز و سپر بلاي مردم بوده اند...»(3)
اگر بخواهيم جايگاه اين سربازان امام زمان(عج) را در عصر غيبت كبري بطور خلاصه بازگو كنيم. جمله آخر حكم تاريخي تحريم تنباكوي مرحوم ميرزاي شيرازي(ره) بدرستي جايگاه ولي فقيه در عصر غيبت را بازگو مي نمايد: «امروز استعمال تنباكو بمنزله جنگ با امام زمان است» حضرت امام در تأييد و تجليل امر فوق كه حكم جنگ با امام زمان را اعلام مي كند مي فرمايند:
«... حكم نيم سطري يك مرجع مذهبي مورد علاقه مردم داراي چنان قدرتي است كه دولت انگلستان و دربار قدرتمند قاجار را به زانو درآورد.»(4)
و در راستاي ديدگاه الهي و ولايتي فوق در اولين روزهاي پيروزي انقلاب اسلامي (30/1/1358) اينگونه رهنمود مي دهند:
«... اين من نبودم كه بواسطه من پيروزي را بدست آورديد، خداي تبارك و تعالي در سايه امام زمان- سلام الله عليه- ما را پيروز كرد...»(5) 

نويسنده:ابراهيم حاجي محمدزاده

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) و (2) صحيفه امام ج 21 ص 274 و 276 (3) صحيفه امام ج 21 ص 17
(4) صحيفه امام ج 16 ص 193 (5) صحيفه امام ج 7 ص 59

موضوع محیط زیست و ضرورت صیانت و حمایت از آن، در تاریخ بشر از اهمیت و جایگاهی ویژه برخوردار بوده است، تا جایی که این امر، انسان‌ها و جامعه انسانی را واداشته است در چند دهه اخیر، با وضع مقررات و قواعد ویژه‌ای، حقوق خاصی را تحت عنوان حقوق محیط زیست تدوین نمایند. با این وجود، هنوز هم بشر مدرن نتوانسته تبعات مخرّب حیات صنعتی، ماشینی و مصرفی خود را بر محیط زیست کنترل کند و جهان، همواره با روند تخریب و آلودگی روزافزون محیط مزبور رو به روست.

موضوع محیط زیست و ضرورت صیانت و حمایت از آن، در تاریخ بشر از اهمیت و جایگاهی ویژه برخوردار بوده است، تا جایی که این امر، انسان‌ها و جامعه انسانی را واداشته است در چند دهه اخیر، با وضع مقررات و قواعد ویژه‌ای، حقوق خاصی را تحت عنوان حقوق محیط زیست تدوین نمایند. با این وجود، هنوز هم بشر مدرن نتوانسته تبعات مخرّب حیات صنعتی، ماشینی و مصرفی خود را بر محیط زیست کنترل کند و جهان، همواره با روند تخریب و آلودگی روزافزون محیط مزبور رو به روست.

امروزه تهدیدهای زیست محیطی، دامنه وسیعی را در برمی گیرد از جمله: آب و هوا، میزان حرارت و گرم شدن دمای زمین، بالا آمدن سطح دریاها، حفظ گونه‌های مختلف، به ویژه نادر گونه‌های گیاهی و جانوری، فرسایش لایه ازن، آثار فعالیت‌های صنعتی، تخریب جنگل‌ها، آلودگی آب‌ها، باران‌های اسیدی، آلودگی‌های صوتی، نظامی ، هسته‌ای و ... .

از سویی برخی از این ضایعات زیست محیطی، خود منشأ ضایعات گسترده‌تری شده‌اند؛ برای نمونه کارشناسان معتقدند قطع درختان جنگلی به صورت انبوه و انتشار پیاپی ضایعات صنعتی در فضا، سبب تغییرات بسیار نامطلوب در وضعیت آب و هوای جهانی و بالا آمدن سطح آب دریاها و ـ به تبع آن ـ زیر آب رفتن دشت‌های ساحلی و گسترش امواج گرمازا شده است؛ همچنان که سوخت‌های فسیلی و استفاده نامتناسب و گسترده از آن‌ها، سبب افزایش دی اکسید کربن زمین و ایجاد پدیده گازهای گلخانه‌ای شده است. وجود گازهای سمی منتشر شده از فعالیت‌های صنعتی، به اسیدی شدن باران‌ها انجامیده و آب‌های مصرفی و فضای حیاتی موجودات دریایی را مسموم کرده و سلامت انسان‌ها را به خطر انداخته است.

حقوق محیط زیست در سیره پیامبر و اهل بیت علیهم السلام

حضرت در حدیث ارزشمند دیگری، زمین را همچون مادری می‌داند که حفاظت و مراقبت از آن بر همگان واجب و لازم است: « زمین را خوب نگاه دارید که گویی مادر شماست. هرکس بر روی زمین خوبی کند یا بدی کند، زمین خبر می‌دهد».⁵

همچنین درباره حفظ حقوق حیوانات و برخورد ملاطفت آمیز با آن‌ها توصیه‌های فراوانی از آن حضرت وارد شده است که شامل نهی شدید از اذیت و کشتن نابجای حیوانات و رسیدگی کامل به آن‌ها می‌باشد: « چهارپا و مَرکب بر صاحبش شش حق دارد: هرگاه پیاده شد، به او علف دهد؛ هرگاه از کنار آب گذشت، آب را بر او عرضه کند؛ او را نزند، مگر از روی حق؛ بیش از طاقتش بر او بار نگذارد؛ بیش از طاقتش او را راه نبرد و او را زیر بار سنگین‌ِ خود نایستند»⁶؛ «هر  حیوان، پرنده یا غیر آن که به ناحق کشته شود، روز قیامت با قاتل خویش مخاصمه کند»⁷؛ «هر کسی گنجشکی را بیهوده بکشد، روز قیامت [آن گنجشک] بیاید و نزد عرش فریاد زند و گوید: «پروردگارا! از این بپرس: چرا مرا بی فایده کشت؟»⁸؛ « زنی به جهنم رفت؛ زیرا گربه‌ای را بسته بود و چیزی بدو نخورانید و نگذاشت از چیزهای زمین بخورد تا مرد».⁹

سیره امام علی علیه السلام نیز مشحون حمایت از حقوق محیط زیست و رعایت حقوق حیوانات است. حضرت در بخشی از نامه‌ای که به کارگزارانش نگاشته است، درباره حقوق حیوانات چنین فرموده است: « در رساندن حیوانات، آن را به دست چوپانی بسپار که خیرخواه و مهربان، امین و حافظ که نه سختگیر باشد و نه ستمکار، نه تند براند و نه حیوانات را خسته

کند. سپس آنچه از بیت‌المال جمع آوری شد؛ برای ما بفرست، تا در نیازهایی که خدا اجازه فرموده مصرف کنیم. هر گاه حیوانات را به دست فردی امین سپردی، به او سفارش کن بین شتر و نوزادش جدایی نیفکند و شیر آن را ندوشد، تا به بچه‌اش زیان وارد نشود.

در سوار شدن بر شتران عدالت را رعایت کند و حال شتر خسته یا زخمی را که سواری دادن برای او سخت است، مراعات بنماید. آن‌ها را در سر راه، به درون آب ببرد، و از جاده‌هایی که دو طرف آن علف‌زار است، به جاده بی علف نکشاند، و هرچند گاه شتران را مهلت دهد تا استراحت کنند، و هر گاه به آب و علف‌زار رسید،  فرصت دهد علف بخورند و آب بنوشند، تا آن گاه که به اذن خدا بر ما وارد شوند، فربه و سرحال، نه خسته و کوفته باشند، تا آن‌ها را بر اساس رهنمود قرآن و سنت پیامبر تقسیم کنیم. عمل به دستورهای یاد شده، مایه بزرگی پاداش و نیز هدایت تو خواهد بود».¹⁰

حقوق زیست محیطی در عصر ظهور

تطهیر و نورانیت زمین

رضایت و سرور موجودات زمین

نویسنده: زهرا رضائیان

بخش مهدویت تبیان

پی نوشت:

1. نهج‌الفصاحه، ص493.

2. همان، ص535.

3. بحارالانوار، ج3، ص86.

4. وسائل‌الشیعه، ج12، ص 25.

5. نهج‌الفصاحه، ص663.

6. مستدرک‌الوسائل، ج8 ، ص258.

7. وسایل‌الشیعه، ج8، ص319.

8. نهج‌الفصاحه، ص526.

9. همان.

10. نهج‌البلاغه، نامه 25.

11. بحارالانوار، ج52، ص322.

12. همان، ج51، ص95.

استكبار وقتي مي بيند ديگر نمي تواند عناصر وابسته به خودش را در قدرت نگه دارد، با قيام مردم همراهي مي كند تا قيام مردم را منحرف كند. اين مرحله اول ترفند اوست. حالا شما فكر كنيد مراحل بعدي چگونه عمل خواهد كرد؟ طبيعي است تا جايي پيش برود كه يك قيام اسلام خواهانه به ظاهر ضد استكبار را در منطقه شكل دهد.

يكي از دلايل مهم متوهم شدن انسان و تصور باطل پيدا كردن از واقعيتهاي عالم علاقه هاي انسان است. انسان آرزوها و دوست داشتني هايي دارد كه اين علايق مي توانند واقعيت را در ذهن او تغيير دهند تا جايي كه ديگر واقعيت را درست نبيند. مثلا همه دوست دارند آدم خوبي باشند ولي يكي از نتايجِ وجود اين علاقه در انسان اين است كه فكر مي كند آدم خوبي است. درحاليكه فقط دوست دارد آدم خوبي باشد، ولي در اين راه موفق نبوده است. و يا مانند فردِ تشنه اي كه در بيابان دنبال آب مي گردد و سراب را آب مي بيند. از طرف ديگر، گاهي تنفر هم موجب مي شود واقعيتها ديده نشود. مانند كسي كه نسبت به ديگري تنفّر دارد و عيب هايش را بزرگ مي بيند و محسناتش را نمي بيند. چون از او متنفّر است، ديگر نمي تواند او را درست ببيند. اين تأثيري است كه گرايش هاي آدمي روي درك و آگاهي هاي او ايجاد مي كند. شخصيت خيال پرداز سياسي فتنه، كه گويا دوست دارد در عالَم يك كسي باشد، اخيراً در بيانيه اي نوشته است آنچه مردم مصر انجام دادند، از شورشهاي خياباني جنبش سبز الهام گرفته اند!.
در حاليكه واضح است، حركت و قيامِ مردم مصر عليه يك حكومت آمريكايي است و همه عالم مي دانند فتنه گران ايراني در جهت خواست امريكا عمل كردند. يكي از دلايلِ شورشِ آنان و فورانِ اين آتشفشان، همان ظلم هايي بود كه حكومتِ مصر نسبت به مردم غزّه انجام داد. شما كه روز قدس مي گفتيد: "نه غزّه نه لبنان " شما كه همدست اسرائيل هستيد، مردم مصر چه ربطي دارند به شما؟ اگر آنها شما را بشناسند با همان دست كه سيلي به مبارك زدند به صورت مبارك شما هم خواهند نواخت.
يك زماني مجاهدينِ خلق (منافقين) هم دوست داشتند كه مردم با آنها باشند، پس فكر مي كردند مردم با آنها هستند؛ و دچار توهّم و خيالات شده بودند. اين طبيعتِ بشر است كه وقتي يك چيزي را دوست دارد، واقعيتهاي عالم را مطابق خيالات خود تصور مي كند. تنها راه نجات از توهمات صفاي باطن و بكارگيري عقل است، كه بعضي ها از آن محرومند.
نظير اين توهمات آن است كه امروزه بعضيها هستند كه دوست دارند ظهور عقب بيفتد و هر علامتي از علائم نزديك بودن ظهور را مي بينند، مي گويند نه! اصلاً معلوم نيست اين همان علامت باشد، ممكن است ظهور دويست هزار سال ديگر اتفاق بيفتد. چون دوست ندارند ظهور به اين زودي ها رخ بدهد براساس تخيلات خود آن را به تأخير مي اندازند. هر تحولي كه در عالم و منطقه رخ مي دهد و كاملا به حوادث قبل از ظهور شباهت دارد، نگاه غير آخرالزماني مي كنند. معلوم نيست چرا از نزديك بودن ظهور احساس خطر مي كنند؟ در تطبيق حوادث با پيشگويي هاي مربوط به آخرالزمان بايد دقت و احتياط كرد ولي نه اينكه به طور كلي ذهنها را منصرف كنيم و تأمل نكنيم.
اما نكته مهمي كه در اين تحولات منطقه ديده مي شود و مي تواند از علائمِ نزديك بودن ظهور باشد اين است كه استكبار جهاني مجبور شده است تا حدّي خود را همراه با اين قيامها نشان بدهد. نظام سلطه از يك زماني متوجّه شد كه ديگر با اين دولتهاي فاسدِ منطقه نمي تواند به مطامعِ خود برسد؛ لذا شروع كرد به زدنِ ساز مخالف با اين دولتها و اين حركت را با مخالفت با صدام كه مزدورِ خودشان بود، آغاز كرد. در ارتباط با تونس و مصر نيز، همراهي استكبار جهاني كم كم خود را نشان مي دهد. آنها وقتي مي بينند قدرتِ مقابله با اين موجِ اسلام خواهي را ندارند به ناچار با آن همراهي مي كنند تا در فرصت مناسب بر اين موج سوار شوند و اين حركت را به سوي اهدافِ خود منحرف نمايند. وقتي مي بينند ديگر نمي توانند عناصر وابسته به خودشان را در قدرت نگه دارند، با قيام مردم همراهي مي كنند تا قيام مردم را منحرف كنند. اين مرحله اول ترفند آنهاست. حالا شما فكر كنيد مراحل بعدي چگونه عمل خواهند كرد؟ طبيعي است تا جايي پيش بروند كه يك قيام اسلام خواهانه به ظاهر ضد استكبار را در منطقه شكل دهند و با تظاهر به اسلام گرايي و مبارزه با صهيونيسم، ابتدا شكل ظاهري جغرافياي سياسي خاورميانه را بهم بريزند و سپس به قتل عام مسلمانان اقدام نمايند؛ حتي شايد به ظاهر به اسرائيل هم حمله كنند!
تغيير نقشه خاورميانه آرزوي آنهاست تا بتوانند در شرايط جديد بهتر به مطامع خود برسند و اين كار را بايد با نيرويي از ميان خود مسلمانان انجام دهند. نيروهاي غربي با حضور در منطقه نتوانستند كاري انجام دهند. و اين وضعيت كاملا شبيه است به آنچه درباره سفياني در روايات مي خوانيم. ظهور سفياني هم كه از علائم قطعي ظهور است، چنين پديده اي است. حالا چرا بايد اين همه شباهت را بي دليل انكار كنيم؟
استكبار جهاني با طي چند مرحله اين هدفِ شوم ِ خود را تعقيب مي كند: مرحله اول: با قيامهاي اسلامي و اسلام خواهي مردم منطقه، همراهي مي كند تا بتواند آنها را منحرف و به سمت منافع خود هدايت كند. مرحله دوم: اينكه خودش هم در منطقه يك قيام راه بياندازد. يك قيام اسلام خواهانه كه باطناً به نفع اسرائيل است ولي ظاهراً عليه اسرائيل. مرحله سوم: با همين قيامِ به ظاهر اسلام خواهانه توسط عناصر دست نشانده خود، مسلمانها را قتل عام كند. البته در اجراي اين نقشي شوم تا حدودي موفق خواهند شد و زحماتي براي مسلمانان ايجاد خواهند كرد، ولي به هيچ وجه جلوي نابودي استكبار و صهيونيسم و به عبارتي ديگر تمدن غرب گرفته نخواهد شد. در اين ميان، ايران اسلامي به عنوان اميد و الگوي مسلمانان منطقه همواره پايگاهي ثابت و استوار در استكبار ستيزي و اسلام خواهي باقي خواهد ماند تا همانطور كه امام راحل مي فرمودند پرچم را به دست صاحب اصلي آن برسانيم. حالا متوهمين داخلي كه هم پيمان متقلّبين خارجي هستند حساب كار خودشان را بكنند.

فارس نیوز

در زمانهاي قديم مرد دانشمندي بود كه پسري داشت و آن پسر علاقه‏اي به علم پدرش نشان نمي‏داد و در مورد دانش پدرش چيزي از او نمي‏پرسيد. آن مرد دانشمند همسايه‏اي داشت كه به نزد او مي‏آمد، پرسشهايش را با او مطرح مي‏كرد و مطالبي از او مي‏آموخت. تا اين‏كه زمان مرگ مرد دانشمند نزديك شد.

داستان آفرينش انسان و آغاز حيات او بر كرة خاك با يك عهد و پيمان شكل مي‏گيرد. عهد و پيماني كه بر پذيرش پروردگاري خداوند متعال و نفي پرستش شيطان بسته شد و همة انسانها بر وفاي به آن همداستان شدند:
اي فرزندان آدم، مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد؛ زيرا وي دشمن آشكار شماست؟ و اين‏كه مرا بپرستيد؛ اين است راه راست!1

و [ياد كن] هنگامي را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم، ذريّه آنها را برگرفت و ايشان را بر خودشان گواه ساخت كه آيا پروردگار شما نيستم؟ گفتند: «چرا، گواهي داديم» تا مبادا روز قيامت بگوييد ما از اين [امر] غافل بوديم.2
اين عهد و پيمان در طول تاريخ، بارها و بارها توسط پيامبران الهي و جانشينان آنها، به انسانها يادآوري شد تا آنان نسبت به عهدي كه با خداي خود داشتند دچار فراموشي نشوند:
و در حقيقت، در ميان هر امتي فرستاده‏اي برانگيختيم [تا بگويد:] خدا را بپرستيد و از طاغوت [= فريبگر] بپرهيزيد.3

و پيش از تو هيچ پيامبري نفرستاديم مگر اين‏كه به او وحي كرديم كه: «خدايي جز من نيست، پس مرا بپرستيد».4
از سوي ديگر براي اين كه مردم در وفا به پيماني كه بر عهده داشتند دچار مشكل نشوند و در تشخيص راهي كه به اطاعت و بندگي خدا و مخالفت با شيطان مي‏انجامد گرفتار سردرگمي نگردند، به آنان گوشزد شد كه اطاعت خدا در اطاعت رسول اوست و هر كس بيشتر در طريق اطاعت رسول گام بردارد در اطاعت خدا از ديگران پيشي گرفته است:
هر كس از پيامبر فرمان بَرَد، در حقيقت، خدا را فرمان برده؛ و هر كس رويگردان شود، ما تو را بر ايشان نگهبان نفرستاده‏ايم.5

... و آنچه را فرستاده [او] به شما داد، آن را بگيريد و از آنچه شما را بازداشت بازايستيد و از خدا پروا بداريد كه خدا سخت كيفر است.6
با پايان يافتن عصر رسالت، نه تنها از بار عهد و پيماني كه آدم خاكي با خداي خود داشت كاسته نشد، بلكه بسيار شديدتر از دوران حيات پيامبر(ص) از او خواسته شد كه به عهد و پيمان خود وفا كند؛ چرا كه او در وفاداري به اين پيمان مورد بازخواست قرار خواهد گرفت:
... و به پيمان [خود] وفا كنيد؛ زيرا كه از پيمان پرسش خواهد شد.7

و اين عهد، چنان‏كه امام موسي كاظم(ع) در تفسير آيه يادشده مي‏فرمايد، چيزي نبود جز پيروي از امير مؤمنان علي(ع):
[مراد از] عهد [در اين آيه] آن پيماني است كه پيامبر درباره دوستي ما و پيروي از امير مؤمنان[ع] از مردم گرفت؛ اين‏كه با او مخالفت نورزند، از او پيشي نگيرند، با خاندانش نيكي كنند و آنها را آگاه كرد كه درباره اين پيمان بازخواست خواهند شد.8

يعني اين بار عهد آدمي با خداي خود در صورتي ديگر متجلي شد و اطاعت امير مؤمنان و امامان پس از او همسنگ اطاعت خدا و رسول او گرديد:
آگاه باشيد، هر كس خدا را درباره ولايت امير مؤمنان و امامان پس از او پيروي كند، اين همان پيمان گرفته شده از سوي خداوند است.9
و براي اين‏كه هيچ‏كس در شناسايي شخصي كه پس از پيامبر(ص) مي‏بايست با او عهد اطاعت بسته مي‏شد به اشتباه نيفتد، در اجتماعي عظيم از مسلمانان نو شدن عهد آدمي به آگاهي همگان رسيد و اعلام شد هر كس پيمان ولايت نبي خاتم(ص) را پذيرفته از اين پس بايد به پيمان ولايت امير مؤمنان علي(ع) گردن نهد:
هر كس را من مولاي اويم، پس اين علي مولاي اوست.10

اي مردم! هر كس خدا و رسولش و علي و اماماني را كه از آنها ياد كردم، اطاعت كند، بي‏ترديد به رستگاري بزرگي نائل آمده است.11

و از همين رو بود كه اين روز را روز «عهد معهود» (عهد شناخته شده) ناميدند.
همانا امروز، روزي بس بزرگ است... امروز، روز كامل شدن دين و روز عهد و پيمان شناخته شده است.12

آري، انسانها مأمور شدند كه پس از رحلت نبي خاتم(ص) با وصي او تجديد عهد كنند و دست در دست او بگذارند تا به فرموده حضرت زهرا(س)، آنها را آسان آسان و به راحتي و ملايمت به راه هدايت و رستگاري رهنمون شود:
به خدا سوگند، اگر پاي در ميان مي‏نهادند و علي را بر كاري كه پيغمبر به عهدة او نهاد مي‏گذاردند، آسان آسان ايشان را به راه راست مي‏برد و حق هر يك را بدو مي‏سپرد. چنان‏كه كسي زياني نبيند و هر كس ميوه آنچه كشته است بچيند. تشنگان عدالت از چشمه معدلت او سير و زبونان در پناه صولت او دلير مي‏گشتند. اگر چنين مي‏كردند درهاي رحمت از زمين و آسمان به روي آنان مي‏گشود. اما نكردند و به زودي خدا به كيفر آنچه كردند آنان را عذاب خواهد فرمود.13

اما چنان‏كه فاطمه زهرا(س) نيز فرمودند: اين‏چنين نشد و بدعهدي و عهدشكني از همان نخستين روزهاي عروج رسول خدا(ص) آغاز گرديد و پيماني كه جماعت مسلمين در روز غدير بر اطاعت ولي خدا بسته بودند به راحتي شكسته شد و جز جمع اندكي، همه امت اسلامي از اطراف امام و حجت عصر پراكنده شدند:
هنگامي كه پيامبر (ص) رحلت فرمود همه مردم جز سه تن؛ سلمان، مقداد و ابوذر غفاري، به گذشته كفرآميز خود برگشتند.14

از آن به بعد اگر چه در مقاطعي از دوران 250 ساله امامت شيعه، شاهد روي آوردن مردم به ائمه معصومين(ع) و مرجعيت علمي آنها هستيم، اما هيچ‏گاه عهدي كه مردم در برابر امامان خود داشتند به تمامي پاس داشته نشد و اين سخن امامان معصوم(ع) كه فرموده بودند:
مردم تنها به سه چيز تكليف شده‏اند: شناخت امامان، تسليم شدن به ايشان در آنچه بر آنها وارد مي‏شود و رجوع به آنها در آنچه كه در آن اختلاف دارند.15

هيچگاه محقق نشد و سرانجام بدعهديها و عهدشكنيهاي امت اسلام منجر به مقتول و مسموم شدن يازده امام و غيبت آخرين امام شد و جامعة اسلامي از بركات حضور امام معصوم(ع) در ميان خود محروم گشت. و اين همان اتفاقي بود كه پيش از اين در كلام امام محمد باقر(ع) پيش‏بيني شده بود:

هنگامي كه خداوند تبارك و تعالي، از آفريدگانش خشمگين شود، ما [اهل بيت] را از مجاورت با آنها دور مي‏سازد.16
آري، غيبت امام از جامعه و به درازا كشيدن آن نتيجه بدعهدي و پيمان‏شكني مردم نسبت به حجتهاي الهي و جانشينان به حق رسول خدا(ص) است و تا زماني كه مردم چنان‏كه بايد و شايد به پيماني كه در برابر امامان معصوم(ع) برعهده دارند وفا نكنند و با همه وجود آماده پذيرش اوامر و نواهي آنها نگردند، ظهور محقق نخواهد شد؛ چنان كه امام عصر(ع) فرمود:

اگر شيعيان ما - كه خداوند توفيق طاعتشان دهد - در راه ايفاي پيماني كه بر دوش دارند همدل مي‏شدند، ميمنت ملاقات ما از ايشان به تأخير نمي‏افتاد و سعادت ديدار ما زودتر نصيب آنان مي‏گشت، ديداري بر مبناي شناخت راستين و صداقتي از آنها نسبت به ما.17

با توجه به همين اهميت وفا به عهد و پيمان و تأثير آن در ظهور امام عصر(ع) بوده است كه از ما خواسته‏اند هر بامداد عهد و پيمان اطاعتي را كه نسبت به امام خود بر دوش داريم، به ياد آوريم و آن را تجديد كنيم:

بار خدايا! من در بامداد اين روز و تمام دوران زندگاني‏ام، عهد، عقد و بيعتي را كه نسبت به او (امام مهدي(ع)) بر گردن دارم، تجديد مي‏كنم، كه هرگز از آن برنگردم و بر آن پايدار بمانم.18

در پايان اين مقال توجه شما را به روايتي بلند و پرمعنا از امام باقر(ع) جلب مي‏كنيم. در اين روايت امام باقر(ع) در پاسخ پرسش يكي از ياران خود كه از زمان فرا رسيدن امر [ظهور] پرسيده، در قالب يك داستان يا حكايت تمثيلي با تقسيم زمانها به سه زمان گرگ، قوچ و ترازو بر اين واقعيت تصريح كرده‏اند كه مردم در يك مقطع زماني كه از آن به «زمان گرگ» تعبير مي‏كنند، يكسره از در پيمان‏شكني با خاندان رسالت برآمدند و حتي در فكر وفا به پيمان خود نبودند، اما در مقطع زماني ديگر كه از آن با تعبير «زمان قوچ» ياد مي‏كنند، مردم اگر چه تصميم دارند به پيمان خود وفا كنند، اما در عمل پيمان‏شكني مي‏كنند و از بازگرداندن حقوق اهل بيت(ع) سرباز مي‏زنند، تا سرانجام در مقطعي از زمان كه «زمان ترازو» ناميده مي‏شود، مردم واقعاً تصميم مي‏گيرند به پيمان خود عمل كنند و حقوق غصب شده خاندان رسالت را به آنها برگردانند. و اين زمان، زماني است كه مي‏توان در آن اميد تحقق ظهور داشت.

زراره نقل مي‏كند كه: حمران از امام باقر(ع) پرسيد: قربانت گردم كاش به ما مي‏فرموديد اين امر (ظهور امام مهدي(ع)) چه زماني خواهد بود تا به آن خبر شادمان شويم. آن حضرت فرمود: اي حمران تو دوستان و برادران و آشناياني داري.19 در زمانهاي قديم مرد دانشمندي بود كه پسري داشت و آن پسر علاقه‏اي به علم پدرش نشان نمي‏داد و در مورد دانش پدرش چيزي از او نمي‏پرسيد. آن مرد دانشمند همسايه‏اي داشت كه به نزد او مي‏آمد، پرسشهايش را با او مطرح مي‏كرد و مطالبي از او مي‏آموخت. تا اين‏كه زمان مرگ مرد دانشمند نزديك شد، پس او فرزندش را فرا خواند و گفت: »تو از آنچه در نزد من بود دوري مي‏گزيدي علاقه‏اي به آن نشان نمي‏دادي و چيزي از من نمي‏پرسيدي، اما همسايه‏اي دارم كه به نزد من مي‏آمد و از من سؤالاتي مي‏كرد و چيزهايي فرا مي‏گرفت و به ذهن مي‏سپرد. اگر به چيزي نياز داشتي، نزد او برو« و همسايه‏اش را به او معرفي كرد. مرد دانشمند از دنيا رفت و پسر (همچنان) زنده بود تا اين‏كه پادشاه آن زمان خوابي ديد و سراغ آن مرد دانشمند را گرفت. به او گفته شد: «آن مرد از دنيا رفته است». پادشاه گفت: «آيا فرزندي از او به‏جاي مانده است؟» گفتند: «آري او يك پسر به‏جا گذاشته است».

پادشاه گفت: «او را نزد من بياوريد» و كساني را به دنبال پسر فرستادند تا او را نزد پادشاه بياورند. پسر [با خود] گفت: «به خدا قسم، نمي‏دانم چرا پادشاه مرا احضار كرده است. من هيچ دانشي ندارم و اگر پادشاه چيزي از من سؤال كند، بي‏شك رسوا خواهم شد» در اين حال سفارش پدرش را (در هنگام مرگ) به خاطر آورد. پس نزد همسايه‏اي كه از پدرش علم مي‏آموخت رفت و به او گفت: «پادشاه كساني را به دنبال من فرستاده و نمي‏دانم چرا احضارم كرده است. پدرم به من گفته بود اگر به چيزي نياز داشتم، به شما مراجعه كنم». همسايه گفت: «اما من مي‏دانم 20 به‏خاطر چه چيزي تو را احضار كرده است. اگر به تو بگويم تو بايد هر چيزي را كه خدا از اين طريق نصيب تو گرداند، با من تقسيم كني». پسر گفت: «مي‏پذيرم» همسايه از او خواست سوگند ياد كند و به او اطمينان دهد كه به عهدش وفا مي‏كند. پسر هم سوگند ياد كرد. آن مرد گفت: «پادشاه مي‏خواهد از تو در مورد خوابي كه ديده پرسش كند و بداند كه اين زمان چه زماني است. پس بگو اين «زمان گرگ» است. پسر نزد پادشاه رفت و پادشاه گفت: «آيا مي‏داني به چه دليلي تو را احضار كرده‏ام؟» پسر گفت: مرا احضار كرده‏ايد تا در مورد خوابي كه ديده‏ايد از من بپرسيد و بدانيد كه اكنون چه زماني است». پادشاه گفت: «درست گفتي. پس به من بگو اين زمان چه زماني است». پسر گفت: «اين زمان «زمان گرگ» است». پادشاه دستور داد پاداشي به آن پسر بدهند، آن پسر جايزه را گرفت و به سوي خانه‏اش رفت. اما از اين‏كه به دوستش (مرد همسايه) وفا كند، خودداري كرد و [با خود] گفت: «شايد پيش از اين‏كه اين مال را به او بدهم يا خودم بخورم از دنيا رفتم و شايد پس از اين به آن مرد نياز نداشته باشم و ديگر از اينگونه پرسشهايي كه از من پرسيده شد، از من سؤال نشود». پس مدت زيادي [در وفا كردن به آن مرد] درنگ كرد.

مدتي بعد پادشاه خوابي ديد و به‏دنبال پسر فرستاد. پسر از كرده خود پشيمان شد و [با خود] گفت: «به خدا سوگند، هيچ دانشي ندارم كه با آن نزد پادشاه بروم و نمي‏دانم با دوستم (همسايه) چكار كنم چون به او نيرنگ زده و به او وفا نكرده‏ام» بعد گفت: «به هر حال به نزد او مي‏روم، از او عذرخواهي مي‏كنم و براي او سوگند ياد مي‏كنم، شايد او [از خواب پادشاه] به من خبر دهد». پسر نزد مرد همسايه رفت و گفت: «كاري كرده‏ام كه نمي‏بايد مي‏كردم و به آنچه كه ميان من و تو بوده وفا نكرده‏ام و آنچه داشتم از دستم رفته و به تو نيازمند شده‏ام. تو را به خدا قسم مي‏دهم كه مرا تنها نگذاري، من به تو اطمينان مي‏دهم كه هر چه به‏دست آوردم با تو تقسيم كنم. پادشاه به دنبال من فرستاده و نمي‏دانم از من چه مي‏پرسد». آن مرد (همسايه) گفت: «پادشاه مي‏خواهد از تو در مورد خوابي كه ديده سؤال كند و بداند كه اين زمان چه زماني است. پس تو به پادشاه بگو: اين زمان، «زمان قوچ» است». آن پسر نزد پادشاه رفت، پادشاه وارد شد و گفت: «مي‏داني چرا به دنبال تو فرستاده‏ام؟» آن پسر گفت: «شما خوابي ديده‏ايد و مي‏خواهيد بدانيد كه اكنون چه زماني است». پادشاه خطاب به پسر گفت: «درست گفتي. پس به من بگو اين زمان، چه زماني است؟» پسر گفت: «اين زمان، زمان قوچ است». پس از آن پادشاه دستور داد پاداشي به پسر بدهند. پسر آن پاداش را گرفت و به سمت خانه‏اش رفت و فكر مي‏كرد كه آيا به دوستش وفا كند يا نه، يكبار تصميم مي‏گرفت وفا كند و يكبار تصميم مي‏گرفت به عهدش وفا نكند پس از آن گفت: «شايد پس از اين ديگر تا ابد به آن همسايه نيازي نداشته باشم» و در نهايت تصميم گرفت كه بي‏وفايي كند و به عهدش وفا نكند. پس مدتي ديگر در وفا به عهدش درنگ كرد.

مدتي بعد پادشاه خوابي ديد و به دنبال پسر فرستاد، آن پسر به‏خاطر آنچه با دوستش كرده بود پشيمان شد و پس از دو بار بي‏وفايي گفت: «چه كنم كه دانشي ندارم» سپس تصميم گرفت كه به نزد مرد همسايه برود. پسر نزد آن همسايه رفت و او را به خداي تبارك و تعالي سوگند داد و از او خواست كه او را [در مورد خواسته پادشاه] آگاه سازد و به همسايه گفت اين بار به او وفا مي‏كند و به او اطمينان داد و گفت: «مرا به اين حال وامگذار! بدون شك ديگر پيمان‏شكني نمي‏كنم و به تو وفا مي‏كنم» همسايه از او خواست تا به او اطمينان دهد، سپس گفت: «تو را خوانده تا از تو در مورد خوابي كه ديده سؤال كند و بداند كه اين زمان چه زماني است. وقتي كه پادشاه از تو سؤال كرد، بگو اين زمان، «زمان ترازو» است» آن پسر نزد پادشاه رفت و پادشاه وارد شد و گفت: «[مي‏داني] چرا تو را احضار كرده‏ام؟» پسر گفت: «شما خوابي ديده‏ايد و مي‏خواهيد سؤال كنيد كه اين زمان چه زماني است» پادشاه گفت: «درست گفتي پس به من بگو اكنون چه زماني است». پسر گفت: «اين زمان، زمان ترازو است». پادشاه دستور داد هديه‏اي به او بدهند، پسر هديه را گرفت و آنرا نزد مرد همسايه برد و آنرا جلوي همسايه گذاشت و گفت: «آنچه كه من به‏دست آورده‏ام براي تو آوردم پس تو آن را تقسيم كن».

آن همسايه دانشمند گفت: «زمان اول زمان گرگ بود و تو از گرگها بودي و زمان دوم زمان قوچ بود كه قوچ تصميم مي‏گيرد و انجام نمي‏دهد و تو هم مثل قوچ تصميم مي‏گرفتي اما وفا نمي‏كردي و اين زمان (سوم) زمان ترازو بود و تو در آن زمان وفادار بودي. پس بگير آنچه كه براي تو است چون من نيازي به آن ندارم» و آن دانشمند (همسايه) هديه را به پسر برگرداند.21


پي‏نوشتها:
1 . ألم أعهد إليكم يا بني‏ادم أن لاتعبدوا الشيطان إنّه لكم عدوّ مبين و أن اعبدوني هذا صراط مستقيم. سوره يس (36)، آيه 61-60.
2 . و إذ أخذ ربّك من بني‏ادم من ظهورهم ذرّيتهم و أشهدهم علي أنفسهم ألست بربّكم قالوا بلي شهدنا أن تقولوا يوم القيامة إنّا كنّا عن هذا غافلين.
سوره اعراف (7)، آيه 172.
3 . و لقد بعثنا في كلّ أمة رسولاً أن اعبدوا اللَّه واجتنبوا الطاغوت... .
سوره نمل (16)، آيه 36.
4 . و ما أرسلنا من قبلك من رسول إلّا نوحي إليه أنّه لا إله إلّا أنا فاعبدون.
سوره انبيا (21)، آيه 25.
5 . من يطع الرسول فقد أطاع اللَّه و من تولّي فما أرسلناك عليهم حفيظاً.
سوره نساء (4)، آيه 80.
6 . ... و ما آتاكم الرسول فخذوه و ما نهاكم عنه فانتهوا و اتقوا اللَّه إنّ اللَّه شديد العقاب.
سوره حشر (59)، آيه 7.
7 . ... و أوفوا بالعهد إنّ العهد كان مسئولاً. سوره اسراء (17)، آيه 3.
8 . العهد ما أخذ النبي علي‏الناس في موّدتنا و طاعة أميرالمؤمنين أن لايخالفوه ولايتقدّموه ولايقطعوا رحمه و أعلهم أنّهم مسئولون عنه.
محمدباقر مجلسي، بحارالانوار، ج24، ص187، ح1. سوره مريم (19)، آيه 87.
9 . ألا من دان اللَّه بولاية اميرالمؤمنين والأئمة من بعده فهوالعهد عنداللَّه.
به نقل از امام صادق(ع) در تفسير آيه شريفه «لايملكون الشفاعة إلّا من اتّخذ عند الرحمن عهداً.»؛ [آنان] اختيار شفاعت را ندارند، جز آن‏كس كه از جانب [خداي] رحمان پيماني گرفته است. (بحارالانوار، ج24، ص333، ح58.)
10. من كنت مولاه فهذا علي مولاه... . ابو منصور احمد بن علي بن ابي‏طالب طبرسي، الاحتجاج، ج2، ص56-66.
11. معاشر الناس! من يطع اللَّه و رسوله و علّياً والائمّة الذين ذكرهم فقد فاز فوزاً عظيما. همان.
12. إنّ هذا يوم عظيم الشأن... يوم كمال الدين و يوم العهد المعهود. بحارالانوار، ج37، ص164، ح40.
13. همان، ج43، ص158. همچنين ر.ك: سيدجعفر شهيدي، زندگاني فاطمه زهرا(ع)، ص151.
14. إنّ النبي، صلّي اللَّه عليه و آله، لمّا قبض ارتدّ الناس علي أعقابهم كفّاراً إلّا ثلاثة: سلمان والمقداد و أبوذر الغفاري. بحارالانوار، ج28، ص259، ح42.
15. إنّما كلّف الناس ثلاثه: معرفة الأئمّة والتسليم لهم فيما و رد عليهم والردّ إليهم فيما اختلفوا فيه. حديث از امام باقر(ع). محمدبن يعقوب كليني، الكافي، ج1، ص390، ح1.
16. إذا غضب اللَّه تبارك و تعالي علي خلقه، نحّانا عن جوارهم. همان، ص343، ح31.
17. لو أنّ أشياعنا، و فقّهم اللَّه لطاعته، علي اجتماع من القلوب في الوفاء بالعهد عليهم، لما تأخّر عنهم اليمن بلقائنا و لتعجلّت لهم السعادة بمشاهدتنا علي حقّ المعرفة و صدقها منهم بنا. بحارالانوار، ج53، ص177.
18. أللّهم إنّي أجدّد له في صبيحة يومي هذا و ماعشت من أيّام حياتي عهداً و عقداً و بيعة له في عنقي لا أحوال عنها ولا أزول أبداً. همان، ج102، ص111.
19. مرحوم علامه مجلسي در توضيح اين سخن حضرت(ع) كه «تو را دوستان و برادراني است» مي‏فرمايد: «شايد هدف از آوردن اين حكايت، اين باشد كه اين زمان، زمانه وفاي به عهد نيست و اگر زمان ظهور اين امر را به تو بگويم، تو دوستان و آشناياني داري و زمان ظهور را به آنها مي‏گويي در نتيجه خبر ميان مردم پراكنده مي‏شود و باعث فساد مي‏شود. و عهد و پيمان به پوشيده داشتن زمان ظهور هم فايده‏اي ندارد؛ اگر هنوز زمان ترازو نرسيده باشد، تو به عهد خود وفا نمي‏كني.
يا معناي اين سخن اين است كه تو آشناياني داري، پس به آنها بنگر آيا آنها با تو در چيزي هم رأي هستند يا اينكه اصلاً به عهد تو وفا مي‏كنند؛ پس چگونه امام زمان(ع) در اينگونه زمان ظهور مي‏كند!
يا اينكه مقصود اين است كه تو مي‏تواني آنرا استعلام كني، پس براي كسب علم به حال آشنايان و برادرانت بنگر هر چه از آنها عزم و تصميم قاطع بر فرمانبرداري و اطاعت و تسليم كامل از امامشان ديدي، پس بدان آن زمان، زمان ظهور حضرت قائم - كه خداوند ظهور و فرجش را نزديك گرداند - است و قيام آن حضرت مشروط به اين امر است و عموماً اهل هر زماني بر يك حالت هستند همانگونه كه از اين داستان پيداست.»
(بحارالانوار، ج14، ص500).
20. علامه مجلسي در توضيح عبارت «اما من مي‏دانم» مي‏نويسد: «شايد علم آن مرد از اطلاع دادن آن عالم باشد و آن عالم هم علمش را از انبياء گرفته باشد يعني آنها براساس وحي آسماني به او خبر داده‏اند كه پادشاه به زودي آن خوابها را خواهد ديد و اين تعبير آن خوابهاست. يا اينكه او از آن دانشمند نوعي دانش فرا گرفته كه شخص با آن مي‏تواند امثال آن امور را استنباط نمايد. اين احتمال هم وجود دارد كه آن مرد پيامبري باشد كه اين امور را از طريق وحي فهميده است. (همان)
21. الكافي، ج8، ص362، ح552؛ بحارالانوار، ج14، ص497 - 499.

نويسنده: ابراهيم شفيعي سروستاني

فارس نیوز

تلاش روزافزون و رو به رشد شيعه در طول تاريخ تحت قيادت حضرت ولي‌عصر(عج) مراحل تكاملي سختي را پشت سر نهاده است تا نهايتاً توفيق تشكيل حكومتي شيعي در كشوري حساس را به‌دست آورده است.

قسمت قبلی

فصل دوم
گفتار اول : رسالت شيعه در عصر غيبت كبرا
تاكنون معلوم گرديد كه ظرفيت وجودي انسان مختار تا به حدي است كه مي‌تواند به اختيار و انتخاب خويش، اراده‌اش را در اراده حق تعالي منحل و در عين فناي ذات، بقاء به ذات حق يابد و به مقام عبوديت واصل گردد. عبوديتي كه «جوهرة كنهها الربوبية» و بدين ترتيب رفعت يافته، مجراي اراده و فعل ربوبي حق مي‌گردد. بدين طريق مديريت مجموعه كيهاني و جوامع انساني را به دست مي‌گيرد و وعده حتمي حق‌تعالي مبتني بر حاكميت صالحين و متقين بر زمين را عملي و محقق مي‌گرداند. ‌

از سوي ديگر، تلاش روزافزون و رو به رشد شيعه در طول تاريخ تحت قيادت حضرت ولي‌عصر(عج) مراحل تكاملي سختي را پشت سر نهاده است تا نهايتاً توفيق تشكيل حكومتي شيعي در كشوري حساس را به‌دست آورده است. كشوري كه به اذعان بزرگ‌ترين استراتژيست‌هاي دنيا، در مهم‌ترين و سوق‌الجيشي‌ترين نقطه جهان قرار دارد. رسالت شيعه در عصر غيبت(عج) با بهره‌مندي از امكانات و توان‌مندي‌هاي امروز تشيع مي‌بايست طي جهادي عظيم سامان يابد.

رمز موفقيت در اين جهاد عظيم آن است كه با الهام از روايات مربوط به ظهور، مجموعه اقدام‌ها و فعاليت‌هاي عالم تشيع به نحوي جامع و سازمان‌يافته تدوين و طراحي گردد. از اين¬رو، اهداف كلان شيعه در تمهيد مقدمات ظهور و ايجاد تمدن و حكومت جهاني اسلام، بايستي در سه عرصه تعيين و تحديد گردد:

الف) عرصه فرهنگ‌افزاي؛
ب) عرصه انسان‌افزاري؛
ج) عرصه نرم‌افزاري.

گفتار اول: اهداف كلان تشيع در تمهيد مقدمات ظهور
به نظر ما اهداف كلان شيعه در تمهيد مقدمات ظهور در عرصه‌هاي مختلف عبارت‌اند از:

الف) عرصه فرهنگ‌افزاري؛
گسترش و تعميق فرهنگ انتظار حضرت مهدي ارواحنا له الفداء در سطح جهان

ب) عرصه انسان‌افزاري؛
پرورش و تربيت ياران حضرت حجت(عج) به‌‌ويژه 313 نفر ياران صديق حضرت

ج) عرصه نرم افزاري؛
تهيه و توليد نرم‌افزارهاي حكومت جهاني اسلام

گفتار دوم:‌ تبيين هدف اول
گسترش و تعميق فرهنگ انتظار حضرت مهدي? در سطح جهان
تاريخ بشر، حاكي از غلبة ظلم و جور، فساد في الارض، سفك‌دم و حاكميت كفر و شرك است. تلاش و مجاهدت انبيا و اوليا به پرورش مؤمنين و موحدينِ معدود و ايجاد حكومت‌هاي مقطعي و منطقه‌اي محدود گرديده است. كه متأسفانه همان موارد نيز با انحراف‌ها، بدعت‌ها و التقاط‌ها از مسيرِ حميد و صراطِ مستقيم خارج گرديده است. با اين وجود توفيق انبيا در نشر تعاليم و آموزه‌هاي ديني و الهي، جائران و جابران تاريخ را بر آن داشت تا از ظلم بيّن و شرك علني، در سايه اظهار به ديانت اديان الهي، به پردازش و زيباسازي مظالم، استدلالي جلوه دادن حكومت جور و قدسي و الهي نشان دادن خود و حكومت‌شان اقدام نمايند، تا بدين طريق مردمان وضع موجود را طبيعي، قهري، منطقي و تقديري الهي بدانند و به آن رضايت داشته باشند. و در اين امر، از تحريف اديان الهي و استخدام علما و روحانيون درباري نيز اجتناب نكردند.

در قرون اخير، با خارج نمودن محترمانه دين از عرصه علم و سياست و طراحي نظام‌هاي سكولار ليبرال دموكراسي، مظلومان را به اسم مشاركت و حاكميت مردم، قانون‌مداري و مدنيت به مسلخ مفاسد و ابتذال اخلاقي و بي‌قيدي ديني و اعتقادي بكشانند، اموري كه به كمك كانون‌هاي سياسي، قدرت‌هاي نظامي و تمكن مالي و تبليغاتي توانسته‌اند در سطح افكار و فرهنگ عمومي مردم جهان نهادينه و در سطح كنوانسيون‌ها و قوانين ملي و بين‌المللي قانون‌مند سازند. و آن را از لوازم تفكر ليبرال و شاخصه نظام ليبرال دموكراسي معرفي و بدان افتخار و مباهات نمايند.

نكته حائز اهميت آن‌ست كه نظام استكبار جهاني و صهيونيسم بين‌المللي به قصد تحميق ملت‌ها و تعميق جاهليت مدرن، به مدد فن‌آوري‌هاي پيشرفته بالاخص در عرصه رسانه‌هاي جمعي توانسته مردم را به حيات دنيا راضي و عادت دهند تا حدي كه ادراكي از «انظلام» خويش نداشته و در جهلي مركب، جزء بدنه و پيكره نظام جور و ظلم قرار گيرند و اين در واقع همان املاء جامعه بشري از ظلم و جور حاكم و فراگير است كه اعماق وجود مردمان را فراگرفته است و انظلام جامعه جهاني مانع از عصيان و طغيان آنها عليه نظام حاكم جابر گشته است. بدين ترتيب با طرد كامل دين و اظهار دين‌داري، كفر و شرك يك مرحله خالص‌تر و بي‌پيرايه‌تر از سابقه تاريخي خويش گشته است.

فلذا صاحبان ايمان و توحيد نيز با طرد كليه وجوه كفر و شرك در عرصه‌هاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي بايستي يك مرحله خالص‌تر و ناب‌تر گردند. گام اول، قدم در عرصه تفكر و فرهنگ‌افزاري است تا ضمن تصفيه و تهذيب فرهنگ و ادبيات خويش، به املاء تفكر و فرهنگ جامعه بشري از احساس نياز به قسط و عدل حقيقي، پايدار و جامع بپردازد و جامعه جهاني را از انظلام خارج و به آنها تفهيم نمايد كه به آنها ظلم مي‌شود و اراده خروج عليه ظلم را در آنها به وجود آورد. اين تغيير احساس، تفكر و گرايش عمومي به قسط و عدل، مقدمة آمادگي بشر براي درك ظهور منجي عالم بشريت است. در اين راستا دو تغيير بايد صورت گيرد:

1. جامعه جهاني شامل امريكا، اروپا، آسيا و افريقا بايد ظلم را احساس كند و خود را در زمره مظلومان تاريخ به حساب آورد، نه اين‌كه ظلم را به عنوان يك واقعيت پذيرفته باشد و به آن خو كند. «انظلام» و در بسياري از مواقع به آن نيز راضي و خشنود باشد؟

2. بايد قسط و عدل حقيقي را و از همه مهم‌تر دريچه فضايل و كمالات را در سايه موحّد بودن لمس و احساس كند و خود را آماده رفتن به سوي او نمايد.
ما هدف نخست عالم تشيع در عرصه فرهنگ‌افزاري را ايجاد، تعميق و توسعه فرهنگ انتظار حضرت مهدي ارواحنا له الفداء در سطح جهان، بالاخص در جهان اسلام مي‌دانيم و استراتژي‌ها و راه‌بردهاي نه‌‌گانه‌اي را در تحقق اين هدف ضروري و قطعي مي‌دانيم.

گفتار اول: راه‌بردهاي نه‌گانه عرصه فرهنگ‌افزاري
تغيير ادبيات كهن محافل ديني از موضع انفعال به ادبيات جديد از موضع فعلي و تهاجمي در تبيين و انتشار معارف و موضوعات ديني با نگاهي عام و جهاني نه محدود منطقه‌اي، بالاخص موضوع «مهدويت و انتظار»؛

1. تبيين ابعاد جاهليت مدرن در عرصه فرهنگ، تمدن و نظام‌هاي سياسي معاصر؛ تبليغ معارف، تعاليم و بينش ديني «عناصر مشترك جميع اديان توحيدي به طور اعم و تعاليم اسلامي به طور اخص»؛
2. گسترش روحيه خداجويي، حقيقت‌يابي و عدالت‌طلبي در جهان «نظير موج استقلال طلبي قرن نوزدهم و نهضت آزادي‌خواهي در قرن بيستم»؛
3. توسعه محبت و مودت به اهل بيت در جهان از طريق تبيين زندگاني، ابعاد وجودي و معارف ثقل اصغر؛
4. تبيين و ترويج ابعاد مختلف تفكر و فرهنگ جهاد و شهادت عاشورايي؛
5. شناسايي، سازماندهي و تغذيه فكري نخبگان آزاده جهان؛
6. ايجاد هم‌گرايي حداكثري بين آراء و نيروهاي جهان اسلام؛
7. سازماندهي و انسجام نيروهاي محوري و نخبگان شيعي؛

تبيين راه‌بردهاي نه‌گانه عرصه فرهنگ‌افزاري:
1. روي‌گرداني از ادبيات انفعالي و ساماندهي و ايجاد ادبيات جديد از موضع فعلي و تهاجمي در تبيين و انتشار معارف ديني بالاخص مسأله «مهدويت و انتظار»

تشيع راهي طولاني در اثبات هويت، انتشار فضايل و ايجاد حب بي شائبه ناشي از فطرت كمال‌جو را تاكنون به خوبي طي نموده است و خيل عظيم شيعيان با معرفت اجمالي و تفصيلي كه به مقام و منزلت ائمه اطهار دارند، ارادت، محبت و عشقي زايد الوصف به ايشان يافته‌اند. در جوامع غير شيعي نيز تمام كساني كه به نوعي معارف شيعي را استماع و يا ادراك نموده‌اند، نسبت به ائمه اطهار، اظهار ارادت و خضوع نموده‌اند و به آنها به عنوان انسانهاي با كمال، محبت و ارادتي خالصانه دارند.

لذا در ادبيات تبليغي شيعه، تاكنون در خصوص خصال و معارف اهل بيت سخن گفته شده و محبت‌ها و عشق‌ها را متوجه ائمه اطهار نموده است و مي‌توان گفت نيمي از راه، بدين طريق طي شده و گوي تا وسط ميدان آورده شده است. اكنون در نيمه دوم راه مي‌بايست ساماندهي حمله در ادبيات آغاز گردد. ادبيات و گفتمان تبليغي شعرا، خطبا، واعظان و مداحان در تشريح اهداف ائمه(ع)، وظايف ياران ائمه(ع)، كاستي‌هاي معرفتي و ناتواني‌هاي شخصيتي شيعيان معاصر ائمه، نقش عوام و خواص در سرنوشت تشيع از آغاز تاكنون، با نگاهي جهان شمول، جهت‌گيري و سامان يابد. بالاخص ادبيات ظهور كه پاسخ‌گوي مسائلي چنين باشد:

وظايف شيعه در تعجيل فرج، ظهور از موضع انفعال است يا از موضع فعل، چگونگي عصر ظهور و وضعيت شيعه، خصوصيات و كمالات ياران حضرت حجت(عج) و نحوه رشد و پرورش اين كمالات در جامعه شيعي، نقش شيعه در تمهيد مقدمات ظهور، رسالت شيعه در زيرسازي حكومت‌هاي اسلامي قبل از ظهور، انتشار معارف مهدوي، ايجاد روحيه انتظار با حفظ سلامت ديني و اخلاقي، تأثير معارف اهل‌بيت در تبيين وظايف شيعه در غيبت كبرا و مسائلي نظيرآن.

در اين راستا، با توجيه وعاظ، شعرا، مداحان، محققان، نويسندگان و فيلم‌سازان مي‌بايست سيلي از محصولات و توليدات فرهنگي و هنري نظير اشعار و سروده‌هاي انقلابي ناظر به وظايف شيعه و رسالت جهاني او، خطابه و سخنراني‌هاي اسلامي براي تحولي جهاني و فرهنگ‌سازي جهاني، نمايش‌نامه و فيلم‌هاي توحيدي براي ارائه قرآن به لسان هر قوم را متناسب با مقتضيات زمان و مكان، در بسيج ميليوني توده‌ها توليد و به جهانيان عرضه نمود.

2.‌ تبيين ابعاد جاهليت مدرن در عرصه فرهنگ، تمدّن و نظام‌هاي سياسي حاكم معاصر

انحطاط اخلاقي و امحاء ارزش‌هاي انساني و رسوخ كفر و شرك در متن و عمق تمدّن غرب بالعيان مشاهده مي‌شود و نه تنها مورد انكار قرار نمي‌گيرد، بلكه با طرح حاكميت عقل جمعي «ليبراليزم اعتقادي، سياسي و اقتصادي» و توجيه‌‌‌هاي سكولاريستي، انديويدوآليستي و اومانيستي بدان افتخار و مباهات مي‌شود و با طرح پلوراليسم، سوفيسم و سپتي سيسم معرفتي، راه انكار و نفي آن را مسدود مي‌نمايد. آنگاه عمل به احكام و ارزش‌هاي اخلاقي نوعي ارتجاع و حماقت محسوب مي‌شود و دين‌داري محصول نگاه سنتي و كودكانه بشر به حوادث عالم تلقي مي‌گردد.
تمامي گناهان كبيره در لسان اديان الهي به مدد فن‌آوري‌هاي غرب در سطحي گسترده، دروني‌ترين لايه‌هاي جوامع انساني و خصوصي‌ترين محافل اجتماعي را تسخير و بشريت را در حيواني‌ترين مراتب، عميقاًَ زمين‌گير كرده و حيوانيت انسان را قانون‌مند و نهادينه نموده است تا حدي كه مي‌توان گفت: «مولود تمدّن غرب، حيواني متمدّن است» گويي كه محصول انديشة مصفّا و مجاهدت انديش‌مندان غرب به ابزار و فن‌آوري‌هايي تبديل شده است كه انسان غربي بي‌وقفه در سطح و عمق، حيواني‌تر عمل كند و قانوني‌تر، عمل حيواني انجام دهد. آري محصول خرد‌جمعي و نبوغ فردي بدون هدايت الهي و استمداد وحياني، املاء‌ ارض از ظلم و جور، فسق و فجور شده است.

انساني كه در انديشه وحياني «خليفة الله في الارض» امانت‌دار خداوند، مورد تكريم بي‌شائبه و مايه مباهات حق، مسجود و مطاع ملائك و معلم به اسماء ‌الهي است، موجودي صاحب عقل و اراده و تدبير و فطرتي سليم كه مي‌تواند به مقام عبوديت و قرب ربوبي نائل شود، در تمدن غرب به كجا رسيده است؟ از تمدني كه در مباني، در حصار شكاكيت و نسبيت معرفتي اسير است تا محصولاتش كه در اسارت فردگرايي و دنياطلبي محصور است، چگونه انساني مي‌توان انتظار داشت؟ تمدن غرب در زمان رخوت و سستي دين‌داران، املاء دروني خويش از شرك، كفر، فسق و ظلم زشت را، كه به مدد اذهان خلاق و فن‌آوري‌هاي پيشرفته‌اش تزيين و زيبا نموده است، به بيرون از ظرف وجودي خويش، سرريز نموده و بدين ترتيب زمين را از گنداب‌هاي دروني خويش اشباع و املاء ‌نموده است.

عصر تقدس سامري را بايد موسوي كرد!

فلذا راه‌برد كليدي ديگر در تمهيد مقدمات ظهور، تبيين ابعاد جاهليت مدرن و پرده‌دري از نقاب دل‌رباي تمدن غرب است.

3. تبليغ معارف، تعاليم و بينش ديني «عناصر مشترك جميع اديان توحيدي به طور اعم و معارف اسلامي به طور اخص»
انحراف و ضلالت بشر كه با ابتذال و مفاسد فراگير و كثرت بيماري‌هاي روحي دامن‌گير، در عين رفاه و تمتع دنيوي خودنمايي مي‌كند، محصول نسيان خداوند و فراموشي جوهره اديان الهي در قوه عاقله و فاهمه بشر است. تعاليمي نظير:‌ «وحدانيت خالق، نبوت سفراي الهي، غيب و ملكوت عالم، قيامت و معاد ارواح انساني، احكام و قوانين اجتماعي، اوامر و نواهي اخلاقي». تفسير و بينش اسلامي در پاره عناصر مشترك اديان الهي به علاوه تعاليم خاص اسلامي و شيعي به عنوان عصاره و جوهره جميع اديان الهي، تأثير بسزايي در معرفت و فرهنگ بشري، ادراك جاهليت مدرن و در نتيجه انتظار ظهور امام عصر دارد. حقيقت تعاليمي نظير «عدالت، ولايت و مهدويت» خاص تشيع نيست، بلكه جوهره و عصاره تعاليم جميع اديان توحيدي است. وعده اديان و مذاهب الهي و حتي مكاتب و فرقه‌هاي بشري به منجي و مصلحي عادل در عصر بلوغ حيات بشر، داوري و احتجاج حضرت حجت‌(عج) با مسيحيان بر اساس حقيقت انجيل و با يهوديان بر اساس حقيقت تورات و با پيروان ساير اديان با شريعت خاصّه خودشان، نشان از توجه و اقبال متدينين اديان به مدعي مهدويت است. و اين خود، دليل بر آشنايي و ايمان ايشان به تعاليم ديني‌شان به شمار مي رود.

فلذا تبليغ عناصر مشترك اديان توحيدي با پرهيز از مسائل اختلافي در عين تبليغ و نشر حقايق معارف اسلامي از راه‌بردهاي فرهنگ‌افزاري شيعه در عصر غيبت است.

4. گسترش روحيه خداجويي، حقيقت‌يابي و عدالت‌طلبي
حكومت جهاني حضرت حجت، به قسط و عدل معرفي شده است. عدالت همواره اصلي‌ترين و محوري‌ترين خواسته بشر در طول تاريخ بوده است. امروز تمدن غرب با تمام قدرت مي‌كوشد تا با انديشه‌هاي انديويدوآليستي و اپيكوري، عدالت را در حصار فردگرايي و لذت‌طلبي محبوس نموده و اصالت نفعِ «جان بنتام» را به جاي آن بنشاند و با گسترش فهمِ پوراليستي معرفتي و تمايلاتِ سكولاريستيِ فردي، ريشه نهال تنومند عدالت‌طلبي و حقيقت‌جويي را براي هميشه بخشكاند. اين‌كه زعماي غربي، به بهانه منافعي كه در اقصي نقاط دنيا دارند، به خويش اجازه مي‌دهند تا حقوق ملت‌ها و احكام نظام بين‌الملل را ناديده بگيرند و مانند ماجراجويان استعمارگر پرتقالي و اسپانيايي قرون هفدهم و هجدهم ميلادي با پرچم دزدان دريايي، سر از هر منطقه‌اي در آورند، به لطف نهادينه نمودن روحيه رضايت به ظلمِ ظالم در ازاي كسب منافع جزئي و لذات آني است. كاري كه به مدد رسانه‌هاي جمعي با «بزرگ‌نمايي قدرت نظامي، سياسي و اقتصادي خويش، تحقير قدرت و اراده ملت‌ها، به زير سئوال بردن توان مديريتي و خلوص باطني نخبگان بومي، و ارعاب و تحميق جهانيان» انجام داده‌اند.

فلذا راه‌برد مهم ديگر در عرصه فرهنگ‌افزاي، گسترش روحيه خداجويي، حقيقت‌طلبي و عدالت‌خواهي در سطح جهان است، با توجه به فطري بودن اين مفاهيم و امحاء ناپذيري امور فطري، مي‌بايست به نهضت خداجويي، حقيقت طلبي و عدالت خواهي در تمهيد مقدمات ظهور قيام نمود، «قيام لله مثني و فرادي».

5. توسعه محبّت و مودّت به اهل بيت در جهان از طريق تبيين زندگاني، ابعاد وجودي و معارف اهل‌بيت(ع)
حاكميت هفتاد ساله نظام كمونيستي كه دين را به عنوان افيون توده‌ها، طي يكي دو نسل سركوب و با تعطيل نمودن كليساها و مساجد از اعمال مذهبي مردم ممانعت مي‌ورزيد، اثري جز تشنه‌كردن مردم نسبت به دين نداشت. در تمدّن سي‌صد ساله غرب نيز، به موازات گسترش حيوانيت انسان در بستر تمدّن غرب، بر عطش حقيقت‌جويي و الگوطلبي انسان‌هاي خسته و رميده از تربيت غربي افزوده مي‌شود. مي‌توان نور فطرت را كم فروغ نمود، ولي هرگز نمي‌توان آن را خاموش و از صفحه وجود انسان به كلي محو نمود. انسان‌هاي آزاده و مستقل، پيرو هر مكتب و مسلكي و مؤيد هر رهبر و مصلحي نمي‌شوند. افرادي كه هندسه وجوديشان، تعقلي و استدلالي است، به آساني تحت اسارت نظام استدلالي و مكاتب غربي قرار نمي‌گيرند و انسان‌هايي كه تشنه محبت و آرامش قلبي‌اند، هنوز در كوي هيچ مسلك و آئيني‌آرام نگرفته‌اند.
فلذا عرصه هنرمندانه اسوه‌هاي حقيقي بشر كه معلمان و مربيان صادق انسان در مسير فطرت سليم و دين قيّم حضرت حق‌اند، موجي از اقبال و ارادت را در ميان انسان‌ها بوجود مي‌آورد. انسان‌هايي كه فطرتي بيدار، روحي آزاده، عقلي جوياي حقيقت و قلبي تشنه محبت دارند، تنها از روح آزاده و متعالي، منطق و برهان متين و دقيق، و محبت و مودّت ربوبي و قدسي اهل بيت عصمت و طهارت(ع)، سيراب مي‌شوند و بس. از اينرو راه‌برد مهم در عرصه فرهنگ‌افزاري، توسعه و تعميق محبت محمّدي و مودّت علوي در گستره جهان است.

6. تبيين و ترويج ابعاد مختلف تفكر و فرهنگ جهاد و شهادت عاشورايي
عاشورا مظهر اسلام ناب محمدي و تشيع خالص علوي است. عاشورا عصاره تعاليم انبيا الهي و خلاصه آموزه‌هاي ديني است. عاشورا تجلي عشق ربوبي و تبلور محبت الوهي انسان به خالق است. عاشورا رمز حيات حسنه و سر نجات طيبه انسان از كفر و ظلم است. جهاد و قيام الهي، آغاز هدايت انسان و شهادت آغاز حيات عندالرّبي انسان است. فرهنگ عاشورا، مهر ابطال بر همه كفر و شرك و تمام ظلم و جور بر پيشاني تاريخ است. از اين رو، فرهنگ جهاد و شهادت، مغز و اساس فرهنگ انتظار و فرج است، و حقيقت انتظار، پوشيدن جامه جهاد و نوشيدن شهد شهادت است، جهاد و شهادتي كه در عاشوراي محرم 61، به خامه خون سيدالشهدايِ هستي، تفسير و تحقق يافت.

فلذا ترويج تفكر و فرهنگ عاشورا، ترويج حقيقت ناب اديان توحيدي و عصاره مجاهدت اولياء الهي و ترويج روح و اوج فرهنگ انتظار است. تفكر و فرهنگي كه قلب هر آزاده‌اي، پذيراي آن‌ست.

7. شناسايي، سازماندهي و تغذيه فكري نخبگان آزاده جهان
نخبگان محور و اساس حركت‌هاي اجتماعي و نهضت‌هاي فرهنگي هستند و در ميان ايشان انسان‌هاي آزاده، با همتي بلند و روحي جوياي حق و عدالت نيز وجود دارند. تأثيرگذاري در افكار و انديشه‌هاي ايشان طبعاً در آثار كلامي، كتبي و تصويري و در عمل‌كردهاي تربيتي، اجتماعي و سياسي ايشان ظهور و نمود مي‌يابد، فلذا شناسايي و ارتباط با ايشان و برقراري گفتماني اعتقادي و ديني به قصد آشنايي ايشان با حقايق دنياي معاصر، به منزله آماده‌سازي زمينه‌هاي تحول‌ و حركت‌هاي اجتماعي و به هم پيوستن آنها در آستانه ظهور است.

8. ايجاد هم‌گرايي حداكثري بين آراء و نيروهاي جهان اسلام
مهم‌ترين عامل ركود و خاموشي تمدّن درخشان اسلامي و امحاء عناصر سازنده آن يعني ارزش‌ها، انديشه‌ها، روحيات و فرهنگ اسلامي، همانا بروز تفرقه و اختلاف در مديريت جهان اسلام بود. مگر نه آن‌ست كه طي قرن‌ها حاكميت بلامنازع تمدّن اسلامي بر جهان، اختلاف فكري، كلامي و فقهي وجود داشته است و لكن هرگز مانع ايجاد، شكوفايي، گسترش و تداوم چنان تمدّن عظيمي نگرديد؟ پس چرا نتوان به ايجاد هم‌گرايي بين آراء و نيروهاي جهان اسلام اميدوار بود و فرهنگِ «وحدتِ اسلامي» را جاي‌گزين فرهنگ «تفرّق شيطاني» نمود؟

با چنين فرهنگي مي‌توان به سمت تقريب حداكثري مذاهب اسلامي و الفت و مؤانست متفكرين و انديش‌مندان جهان اسلام حركت كرد و به تبع آن جميع امكانات و منابع مادي، معنوي و انساني جهان اسلام را بسيج نمود.

9. سازماندهي و انسجام نخبگان شيعي
تحقق راه‌بردهاي نه‌گانة قبلي منوط به سازماندهي و انسجام دروني جهان تشيع، خاصه نخبگان شيعي است. ايجاد ادبيات فعلي و تهاجمي ظهور، تبيين ابعاد جاهليت مدرن، گسترش روحيه عدالت طلبي، در جهان، تبليغ و نشر معارف ديني، معرفي اهل بيت به جهان معاصر، ترويج فرهنگ جهاد و شهادت عاشورايي، سازماندهي و تغذيه نخبگان آزاده، ايجاد هم‌گرايي و وحدت جهان اسلام، بومي نمودن دين با ساماندهي مهاجرت، كار ساده و آساني نيست. گذر از پيچيدگي‌هاي علمي، رفع مشكلات عملي و تحقق راه‌بردهاي فوق، مستلزم به‌كارگيريِ قدرت عظيم فكري، روحي، عملياتي و مديريتي نخبگان شيعي است. نخبگاني كه ايمان به غيب و امدادهاي غيبي دارند و سراسر وجودشان ملتزم و وفادار به اسلام و احكام نوراني اسلام است، كساني كه از سعه صدر، قدرت بيان، عزم راسخ و شجاعت بي‌نظير در نشر و تبليغ حقايق اسلام و دفاع از دين برخوردارند.

تبيين هدف دوم در عرصه انسان‌افزاري
پرورش و تربيت ياران حضرت حجت(عج) به‌ ويژه 313 نفر ياران صديق حضرت

گفتار اول: راه‌بردهاي عرصه انسان‌افزاري
1. شناسايي، سازماندهي و هدايت نخبگان موجود شيعي؛
2. تربيت فرهنگ‌سازان؛
3. نخبگان واسط؛
4. نخبگان حلقه (000/10 نفر)؛
5. نخبگان ناصر (313 نفر)؛

راه‌برد نخست عرصه انسان‌افزاري، همانا راه‌برد نهم عرصه فرهنگ‌افزاري است، اين اشتراك راه‌بردي، اتصال اين دو عرصه است. سير تحقق جميع راه‌بردهاي انسان‌افزاري در نمودار شماره يك به قصد تحقق راه‌برد پنجم طراحي و تدوين شده است و در پرتوي تحقق اين راه‌برد مهم و حياتي تشيع، راه‌بردهاي قبلي نيز تحقق خواهند يافت.

توضيح اجمالي آن است كه مبنا، محور و آغاز حركت، استعدادهاي خردسالِ عمدتاً قرآني در جامعه شيعي به شمار مي‌روند كه پس از كشف و سازماندهي، جذب مجامع قرآني شده و پس از حفظ كامل قرآن، وارد حوزه‌هاي دينيِ حافظان قرآن مي‌شوند و ضمن اهتمام در كسب مقام اجتهاد، تحت تربيت روحاني و عرفاني قرار مي‌‌گيرند. پس از كسب اجتهاد، وارد دانشگاه‌هاي تخصصي و دانشگاه‌هاي تكميلي شده و مدرك دكتري تخصصي در يكي از رشته‌هاي علوم انساني را اخذ مي‌نمايند و جهت كارورزي در سه عرصه انسان‌افزاري، نرم‌افزاري، و فرهنگ‌افزاري به تمهيد مقدم‌هاي ظهور در داخل و خارج از كشور مي‌پردازند. و بدين ترتيب نخبگان شيعي بنا به استعدادها و علاقه‌هاي خويش در مراتب عقل نظري، عقل عملي و سير و سلوك اخلاقي و عرفاني، ارتقاء و صعود مي‌نمايند.

گفتار دوم: سير تحقق راه‌بردهاي انسان‌افزاري
با توجه به ويژگي‌هاي ياران حضرت در دوران ظهور و پيش از ظهور سير تحقق راه‌بردهاي انسان‌افزاري به نحو ذيل طراحي مي‌گردد. نقطه هزيمت استراتژيك جهت تحقق هدف دوم، از شناسايي و كشف استعدادهاي قرآني آغاز مي‌شود.

شناسايي و كشف استعدادهاي قرآني در داخل و خارج از كشور
ورود به عرصه حفظ قرآن تا حفظ كامل قرآن كريم
ورود به حوزههاي ديني ويژه تا كسب درجه اجتهاد + سير و سلوك اخلاقي و عرفاني
ورود به دانشگاه‌هاي تخصصي ويژه تا كسب دكتراي تخصّصي
تقويت عقل عملي، تمرين حكومت‌داري و تمهيد مقدمات ظهور
در عرصه انسان افزاري
در عرصه نرم افزاري
در عرصه فرهنگ افزاري

گفتار سوم:‌ بيان خصوصيات نخبگان ناصر، اسوه‌هاي نخبگان شيعي
بديهي است شرط لازم كليه برنامه‌هاي تربيتي در حوزه انسان‌افزاري، ترسيم قابليت‌ها، توان‌مندي‌ها، كمالات و كرامات انسان‌هاي برجسته‌اي است كه حضرت حجت(عج) از ميان ايشان خروج نموده و تحت قيادت و ولايت حضرتش، عهده‌دار امور مردم و حكومت جهاني سراسر قسط و عدل مي‌باشند. فلذا يكي از اسرار بيان، تعداد و خصوصيات علمي اخلاقي و موقعيت سياسي و اجتماعي ياران حضرت، ترسيم خطوط كلي شخصيت اين بزرگواران است تا شيعيان در تمهيد مقدمات انسان‌افزاري ظهور، دچار سردرگمي و تحير نشوند و با شناخت خصال و كمالات مورد نياز در مجموعه ياران حضرت قادر باشند نسبت به برنامه‌ريزي جامع و كلان اقدام نمايند. از اين‌رو، مراجعه به روايات وارده در اين خصوص بسيار ضروري و راه‌گشاست. در اين روايات تعداد ياران حضرت مهدي روحي له الفداء 313 نفر به تعداد صحابة حضرت رسول(ص) در روز بدر بيان شده است.

از حضرت امام باقر و امام صادق(ع) در تأويل آية شريفة «ولئن أخذنا عنهم العذاب الي امة معدودة ...» مروي است كه ايشان چنين فرمودند:

«مراد از امت معدود، ياران مهدي در آخر الزمان‌اند. 313 نفر به تعداد افراد جنگ بدر. آنها در ساعتي جمع شوند، مانند ابرهايي كه در پاييز جمع مي‌شوند».

و هم‌چنين از حضرت امام صادق(ع) در تأويل آية شريفة:‌ «فاستبقوا الخيرات أينما تكونوا يأت بكم الله جميعاً» مي‌فرمايند: «مقصود سي‌صد و اندي يار قائم است و آنان امت معدوده‌اند، در يك ساعت جمع مي‌شوند، همان گونه كه ابرها در پاييز جمع مي‌شوند».

خصوصيات ياران حضرت حجت(عج) (313 نفر)
خصوصيات ياران صديق حضرت را به نقل از روايات، در سه بخش تقسيم و بيان مي‌كنيم:

الف) خصوصيات اخلاقي و روحي
حضرت اميرالمؤمنين علي(ع) در ذيل آيه شريفه يا ايها الذين آمنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف يأتي الله بقومٍ يحبّهم و يحبّونه اذلةٍ علي المؤمنين اعزةٍ علي الكافرين يجاهدون في سبيل الله و لايخافون لومة لآئمٍ ... مي‌فرمايند: «آنها اصحاب و ياران حضرت قائم هستند.»

نبي اكرم(ص) نيز در تفسير اين آيه مي‌فرمايند: «اين آيه درباره حضرت قائم و اصحابش نازل شده كه در راه خدا مجاهدت مي‌كنند و از هيچ‌گونه سرزنشي باك ندارند».

ايشان بيشتر جوان هستند، از هيچ‌كس وحشت ندارند و از اين‌كه كسي داخل در آنان شود خوش‌حال نمي‌شوند. مرداني كه گويي قلب‌هاي‌شان مانند پاره‌هاي آهن است. هيچ‌چيز نتواند دل‌هاي آنان را نسبت به ذات خدا گرفتار شك سازد. از سنگ سخت‌تر و محكم‌ترند. چونان پاره‌هاي آهن‌اند كه اگر همت‌ گمارند كه بر كوه‌ها حمله كنند، كوه‌ها از هم خواهند پاشيد، مرداني كه شب‌ها نمي‌خوابند، در نمازشان همهمه‌اي چون صداي زنبور عسل دارند. شب‌ها بر پاي خويش ايستاده‌اند و صبح بر مركب‌هاي خود سوارند. پارسايان شب‌اند و شيران روز، مانند چراغ‌ها هستند، گويي كه دل‌هاي‌شان قنديل است. از ترس خدا بيم‌ناك و خواهان شهادتند، تمنايشان شهيد‌شدن در راه خداست. چنان هيمنه و هيبتي دارند كه وقتي حركت مي‌كنند، پيشاپيش آنان به فاصلة يك ماه ترس و وحشت حركت مي‌نمايد. گويي شيراني هستند كه از بيشه‌هاي خود خارج گرديده‌اند. شبانگاه از خوف و خشيت خداوند مانند مادر بچه‌مرده به ناله مي‌پردازند. شب را زنده مي‌دارند و روزها را روزه مي‌گيرند.

ب) كمالات شخصي و نوع ارتباط‌شان با يك‌ديگر و امام
حضرت امام صادق(ع) در تفسير آية «قال لوْ انّ لي بكم قوةً أوْ اوي الي ركنٍ شديدٍ» نقل است كه مي‌فرمايند: «منظور از قوه، همان قائم است و منظور از ركن شديد، همان 313 نفر ياران ايشان مي‌باشند».

پيشينيان بر آنان سبقت نمي‌گيرند و آيندگان به آنان نخواهند رسيد. برخي از آنان شبانه از بستر غايب شده، صبح در مكه خواهند بود و برخي در روز سوار بر روي ابر ديده مي‌شوند. به نام و نام پدر، لباس و نسب شناخته مي‌گردند. سواركاران بسيار ماهري هستند، گويي كه بر اسبان خود مانند عقاب هستند. از اطراف زمين با طي‌الارض به سوي حضرت خواهند آمد. نداي امام را آنها كه در شرق و غرب عالم، در محراب و يا در رختخواب خود هستند، مي‌شنوند همين يك بار، صداي امام به گوش همه آنها مي‌رسد و همگي به سوي او مي‌شتابند. در يك چشم به هم زدن در نزد او گرد مي‌آيند. گرد امام خويش گرديده، در جنگ‌ها جان خود را سپر وي مي‌سازند و هرچه را بخواهد برايش انجام مي‌دهند. اطاعت آنان در برابر امام‌شان از اطاعت كنيز براي آقايش بيشتر است. شعارشان اين است «اي مردم! براي خون‌خواهي حسين بپاخيزيد!»، دل‌هاي‌شان با محبت و نصيحت جمع گرديده است، گويي كه آنان را فقط يك پدر و يك مادر تربيت نموده‌اند. آنان كساني هستند كه توحيد خدا گويند، آن‌گونه كه حق توحيد گفتن او باشد.

ج) موقعيت علمي سياسي و اجتماعي
در ميان روايات وارده درباره مقام و منزلت علمي، سياسي و اجتماعي ايشان، روايتي كه ابابصير از امام صادق(ع) نقل مي‌كند، حاوي نكات ارزنده و راه‌گشايي است.

قال ابوبصير: جعلت فداك ليس علي الارض يومئذ مومن غيرهم؟
قال:‌ بلي ولكن هذه التي يخرج الله فيها القائم وهم النجباء والقضاة و الحكام والفقهاء في الدين يمسح الله بطونهم وظهورهم فلايشتبه عليهم حكم.

دقت در روايت فوق، مسائل مهمي را در تربيت و پرورش چنين نخبگاني بر ما روشن مي‌گرداند:

1. موقعيت ممتاز علمي اجتهاد و فقاهت، به نحوي كه در تشخيص حكم الهي امر بر ايشان مشتبه نگردد. اين امر علاوه بر قدرت استنباط، مستلزم تقوا «ان تتقوا الله يجعل لكم فرقاناً» و علم به زمان و مقتضيات زمان است فلذا با توجه به جوان بودن ياران حضرت، تربيت آنها طي دوره‌هاي آموزشي ويژه در سريع‌ترين مدت و نهايت دقت تا كسب قدرت استنباط احكام شرعي از منابع، امري ضروري و قطعي است.

2. مقام قضاء، افتاء و حكومت مطابق نظرات فقهي بسياري از فقها از جمله فقيه كبير دوران، حضرت امام راحل قدس سره از جمله شئون و اختيارات هر فقيه عادلي در زمان غيبت كبرا است، از اين رو اشاره به قاضي و حاكم بودن 313 نفر در متن روايت فوق مؤيد است، مسأله بسيارمهم است:

3. قاضي و حاكم بودن حتي تعدادي از اين 313 نفر دلالت بر وجود حكومت‌هاي ديني در زمان غيبت كبرا و حداقل در آستانه غيبت حضرتش مي‌نمايد كه به نوبة خود شبهه نامشروع بودن و بطلان حكومت‌هاي ديني را در غيبت كبرا منتفي مي‌نمايد و شيعه را به تشكيل حكومت‌ها و ايجاد اركان سخت‌افزاري حكومت جهاني، رهنمون مي‌سازد.

4. پرورش عقل عملي و صفاتي كه لازمه قضا و حكومت است، در نظام تربيتي نخبگان مي‌بايست لحاظ و عملي گردد. تقوا، عدالت، مدير و مدبر بودن، شجاعت، آگاه به زمان بودن، درك شرايط پيچيده نظام بين المللي، شناخت عميق از جريان‌هاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي در سطح فراملي و جهاني، فراست و زيركي از اين قبيل است.

5. طبيعي است افرادي كه از فقها، نجبا، قضات و حكام، با آن خصوصيات برجسته اخلاقي و روحي باشند، از موقعيت بسيار ممتازي در ميان مردم و طبقات اجتماعي و حتي در ميان انديش‌مندان و نخبگان برخوردارند و خود مؤيد امام صالح خويش به شمار مي‌روند و بدين ترتيب ايشان در آستانه ظهور سبب تسريع اقبال عمومي مردم، تربيت شاگردان و نخبگان در سطوح مختلف عرصه انسان‌افزاري، تدوين و طراحي نرم‌افزارها نظير «قوانين، روش‌ها و سيستم‌ها»، ايجاد ساختارهاي حكومتي و در يك كلام، ايجاد مقدمات ظهور در قلم‌رو فعاليت خويش مي‌گردند.

6. موقعيت اجتماعي و منزلت علمي ايشان، سبب ايجاد حلقه گسترده‌اي از شاگردان، مقلدين و خيل هواداران مي‌گردد. فلذا سخن از 313 نفر، سخن از 313 امت با ظرفيت و توان‌مندي‌هاي فراوانِ سخت‌افزاري است كه تحت قيادت و ولايت حضرت در دوران غيبت كبرا براي تشيع حاصل شده است.

با توجه به ويژگي‌هاي 313 نفر، اقدام به تربيت چنين افرادي و توفيق حداكثري در پرورش ايشان به منزله تغيير در نفوس بشري به عنوان مقدمه تغيير حضرت حق در سرنوشت بشر است كه همانا ايجاد مقدمات ظهور و تعجيل در فرج حضرت مهدي ارواحنا له الفداء و تحقق وعدة حق‌تعالي است. به هر حال از شرايط و نشانه‌هاي قطعي ظهور حضرت، وجود 313 نفر با ويژگي‌هاي فوق‌العاده و برجسته مي‌باشد، از اين‌رو نمي‌توان تربيت اينها را مهمل گذارد. فلذا شيعه مي‌بايست هرچه سريع‌تر در راستاي شناسايي و كشف همه استعدادهاي ممكن در سراسر جهان و تربيت ويژه آنها، اقدامات مقتضي را به عمل آورد.

در طول تاريخ سراسر شكوه و عظمت شيعه چه بسا چنين افرادي در آسمان تابناك تشيع ظهور و درخشيده‌اند و لكن وجود 313 انسان برجسته در زمان واحد، مستلزم همت بلند و برنامه‌ريزي خاص و مدوّن شيعه است. مي‌بايست عصاره فضايل و خلاصة تجارب عالم تشيع در جميع زمينه‌هاي علمي و تربيتي، عرفاني و مديريتي در پرورش و تربيت چنين مجموعة عظيمِ انسان‌هاي قدسي و ملكوتي به كار گرفته شود. و اين خود مصداق بارز قيام لله است كه با نصرت الهي و تأييدات حضرت حجت(عج) همراه خواهد شد.

چرا بايد پرورش چنين انسان‌هايي را به دست حادثه سپرد؟ چرا بايد از حداكثر توان و استطاعت قدرت و تمكن شيعه كه ماحصل چهارده قرن رنج و مجاهدت علماء و مجاهدان اسلام است، به نحو احسن بهره نبرد؟ چگونه ممكن است اين امر عظيم از اقدام‌هاي كور، خُرد و متفرق عالم تشيع حاصل شود، ولي از اقدامات كلان، فعال و برنامه‌ريزي شده حاصل نشود؟ چه منطقي امر به ركود و قعود و انتظار عاجزانه و منفعلانه مي‌كند؟ «فاذهب انت و ربك فقاتلا انا ههنا قاعدون»؟ و كدامين استدلال، مانع مجاهدت و انتظار فعال و برنامه‌ريزي‌هاي قوي است؟

اگر امروز كه به لطف ذات اقدس‌اله و توجهات‌ حضرت بقية‌الله الاعظم از نعمت جمهوري اسلامي برخورداريم، نتيجه تلاش‌ها و مجاهدت‌هاي خالصانه و عالمانه اسلاف خود را بسيج نكنيم، كي و چه زماني بايد به تجميع امكانات مادي و معنوي خود در حياتي‌ترين مسألة شيعه اقدام نمود؟

فصل چهارم: تبيين هدف سوم در عرصه نرم‌افزاري
تهيه و توليد نرم‌افزارهاي حكومت جهاني اسلام
مراد از نرم افزارهاي حكومتي، نظام‌ها و سيستم‌هاي مدرن اجرايي و عملياتي مبتني بر انديشه‌ها و ارزش‌هاي ديني و الهي در عرصه‌هاي مختلف است. تدوين نظام سياسي، نظام اقتصادي، نظام تربيتي، نظام آموزشي، نظام اداري، نظام حقوقي، نظام تقنيني، نظام قضايي، نظام اطلاعاتي و امنيتي و نظاير آن مقدمة ضروري تشكيل هر حكومتي است. سيستم‌هايي كه ضمن انسجام دروني، قابليت تطبيق با پيشرفت ابزار و فن‌آوري‌هاي مدرن را داشته باشند و بتوانند با نظام بين‌الملل و سيستم‌هاي جهاني بدون امحاء ارزش‌ها و هنجارهاي ديني هم‌آهنگ عمل كنند. پردازش اين سيستم‌ها بايد به نحوي باشد كه قابليت و لياقت صدور به ساير تمدّن‌ها و حكومت‌ها را داشته باشد و بدين ترتيب ميزان آمادگي نرم‌افزاري پذيرش حكومت جهاني حضرت را افزايش دهد و نخبگان آزاده و ملت‌ها را به توان‌مندي دين و دين‌داران در اداره جهان متقاعد و مشتاق نمايد. قابليت ديگر اين نظام‌ها، بايد ساماندهي امتزاج طبيعي و منطقي معنويت با ماديت انسان‌ها باشد. عدم فقر و تبعيض در جامعه، اجراي همه جانبه و نظام‌مند احكام اسلامي، زمينه‌هاي تحقق معنويت و طهارت روحي و باطني را فراهم مي‌آورد.

فلذا طراحي سيستم‌ها بايد قابليت‌هاي ذيل را دربرداشته باشد:‌

1. مبتني بر وحي و معارف اهل بيت عصمت و طهارت‌(عج) و هم‌آهنگ با فطرت سليم انساني باشد؛
2. قابليت استفاده از آخرين فن‌آوري‌هاي روز را همواره داشته باشد؛ 3. مجموعه سيستم‌ و خرده‌سيستم‌هاي دروني آن در نهايت انسجام و اتقان باشد؛
4. قابليت انطباق معقول و مشروع با نظام بين‌الملل و سيستم‌هاي جهاني را دارا باشد؛
5. امتزاج ماديت با معنويت و معاش با معاد مردم را تحقق بخشد؛
6. قابليت صدور و تحقق در فرامرزهاي ملي را داشته باشد.

گفتار اول: مباني نظري توليد نرم‌افزاري
بدون ترديد در تحقق جنبش نرم‌افزاري ايجاد تمدن اسلامي و حكومت جهاني حضرت، نمي‌توان به طي مسيري كه تمدن غرب بالاخص از رنسانس به اين سو پيموده است، خوش‌بين و متكي بود. تفاوت‌هاي جوهري و عميقي ميان حقيقتِ عناصرِ نرم‌افزاري مأمور تهيه و تدوين چهار امر است:‌

1. تدوين مباني فكري و نظري در عرصه شناخت هستي، انسان، خالق انسان و هستي، ارتباط اشياء و موجودات با يك‌ديگر و با خالق، در يك نظام مهندسي و معماري هم‌آهنگ، منسجم و در عين حال منطقي و مستدل؛
2. طراحي و تدوين روش‌ها و شيوه‌هاي كسب معرفت و نيل به حقيقت در عرصه‌هاي مختلف به صورت نظام‌هاي كاربردي و عملياتي؛
3. تعيين قوانين و مقررات حاكم بر روابط اجتماعي و مناسب‌هاي مدني انسان‌ها؛
4. طراحي و توليد ابزار و تجهيزات لازم براي تحقق آسان، روان و سريع نظام‌هاي فكري و كاربردي كه از آن به تكنولوژي و فن‌آوري تعبير مي‌شود؛
5. اينك به توضيحاتي مختصر در موارد چهار گانه فوق كه ناظر به تفاوت‌هاي ميان دو تمدّن است، مي‌پردازيم.

تفاوت‌هاي دو‌ تمدّن در مباني فكري و نظري
تفاوت‌هاي عمده و بسياري ميان جهان‌بيني الهي كه تمدن و حكومت جهاني اسلام مي‌بايست بر اساس آن طراحي گردد، با جهان‌بيني مادي كه تمدن غرب هم‌اكنون بر اساس آن استوار گرديده است، وجود دارد كه حداقل به سه مورد آن مي‌بايست اشاره نمود، مواردي كه از نقاط ضعف تمدّن غرب خبر مي‌دهد:

1. غفلت تمدّن غرب از عالم غيب
در بينش ماترياليستي، هستي مساوي است با عالم ماده كه محسوس، مشهود و ملموس به حواس ظاهري مسلح و غيرمسلح بشر است. در حالي كه در بينش اديان الهي، عالم هستي بسيار گسترده‌تر از عالم ماده است كه بخش بسيار كوچكي از آن مشهود و محسوس حواس ظاهري بشر است و بخش عمده آن به عنوان عالم غيب، غايب و پنهان از نظر محسوس و مادي بشر است.

2. غفلت تمدّن غرب از وجود و تأثير عالم «غيب» بر عالم «شهود»
عالم «غيب» و «شهود» هستي با سنن لايتبدّل و لايتخلّف الهي، تحت تدبير اراده و حكمت بالغه حق‌تعالي اداره و هدايت مي‌شوند. سنن عالم شهود تنها بخش كوچكي از نظام سنن الهي است. فلذا شناخت هستي، حتي شناخت بخش محسوس و مادي آن، منوط به شناخت بخش غيرمادي هستي است و به هر ميزان كه علم و معرفت به علل غيرمادي و نظامِ غيبِ عالم بيشتر حاصل گردد، توان‌مندي‌هاي بشر در عالم ملك و ماده نيز فزوني مي‌يابد، چنان‌كه در داستان آوردنِ تخت بلقيس، از انسان غيرمعصوم و غيرنبي و غيروليّ كه نزد او فقط يك اسم از اسماء الهي بود، «وقال الذي عنده علم من الكتاب»، چنان قدرت و تصرفي در عالم طبيعت و ماده صادر مي‌شود كه محل استبعاد و انكار دانش‌مندان علوم تجربي غرب است، در حالي كه تمدّن اسلامي بر اساس پذيرش و ايمان به غيب و معرفت به اسماء الله و تسخير علل عالم غيب بنا خواهد گرديد.

3. عدم شناخت كامل و جامع ابعاد وجودي انسان
در انسان‌شناسي اسلامي، انسان داراي نشئه‌اي ملكي، مشهود و محسوس است و نشئه‌اي ملكوتي و اخروي. هم‌چنان كه حيات دنيوي نيز ظاهري دارد و باطني ديگر كه «يعلمون ظاهراً من الحيوة الدنيا و هم عن الآخرة هم غافلون»، «انسان مادي از جنبه باطني و ملكوتي انسان غافل است».

دو ويژگي مختص و متمايز انسان از حيوان يعني ويژگي‌هاي عرصه گرايش‌ها كه از كانون دل نشأت مي‌گيرد و ويژگي‌هاي عرصه بينش‌ها كه از كانون عقل صادر مي‌گردد، مربوط به عالم ملكوت انسان، تجليات و صادرات ملكوتي انسان است. تمدّن غربي از حقيقت گرايش‌هاي ملكوتي و توان معارف ملكوتي هنوز هم بي‌خبر است.

الف) غفلت تمدّن غرب از حقيقت گرايش‌هاي ملكوتي
گرايش‌هاي مُلكي انسان همان فصل مشترك انسان با حيوان يعني غرايز انسان است و گرايش‌هاي مَلَكوتي و مختص انسان، همان فطرت سليم الهي انسان است «فطرة الله التي فطر الناس عليها» كه طالب عدالت، زيبايي، كمال و حقيقت است. فرهنگ، تمدن و نظام غرب با انديشه نفي عالم غيب و ملكوت عالم و انسان، تنها بر ارضاء بدون قيد و شرط گرايش‌ها و تمايلات مادي، ملكي و حيواني بشر بنا شده است. موسيقي، سينما، ادبيات، فرهنگ، اقتصاد، معماري، روابط و مناسبات انساني، حكومت و حتي ارزش‌هاي متعالي انسان نظير آزادي و عدالت تنها در حيطه حيواني و ملكي بشر تعريف و تحديد گرديده است. همه اينها در تعريف و ايجاد تمدّن اسلامي مي‌بايست بر اساس بينش توحيدي و درك شيعي بازسازي شوند.

ب) غفلت تمدّن غرب از دامنه وسيع كسب معرفت
در جنبه بينش‌ها نيز، انسان مادي هم در تعيين و تعديد ابزار شناخت و هم در متدولوژي معرفت و هم در منابع شناخت محدود و محروم باقي مانده است، گويي در اين عرصه‌ها عطشي براي يادگيري و كسب معرفت ندارد. سرآغاز مورد دوم كه همانا متدلوژي علم و معرفت در بحث نرم‌افزاري است، از همين بحث مبنايي است.

تفاوت‌هاي دو تمدّن در روش‌ها و شيوه‌هاي معرفتي

1. ابزار شناخت
ابزار شناخت انسان مادي، معدود به حس و عقل «آن‌هم عقل معاش و عقل حساب‌گر در محدوده حيات مادي مشهود» مي‌گردد. انسان مادي خود را از دل و قلب، كه قرآن تعقل، تفكر، تفقه و تدبر را به او نسبت مي‌دهد، و هم‌چنين از عقل معاد، كه حجت و نبي دروني انسان است، به كلي محروم گردانيده است. در انديشه ديني علاوه بر حس و تجربه، از عقل و دل با تعابير مختلف ذكر شده است و آنها را از ابزار كسب علم و معرفت و درك حقايق و رموز عالم مي‌شناسد.

در بينش اسلامي، قلب مهم‌ترين ابزار شناخت است كه با كسب تقوا و تهذيب و تزكيه آن، آمادگي و قابليت كسب فيض و نور معرفت مي‌يابد، چنان‌كه نبي اكرم(ص) مي‌فرمايند:

ليس العلم بكثرة التعليم و التعلم بل العلم نورٌ يقذفه الله في قلب
من يشاء.

هم‌چنان‌كه قرآن مي‌فرمايد:
يوتي الحكمه من يشاء ومن يوت الحكمه فقد اوتي خيراً كثيراً وما يذكر الا اولوالالباب؛
علم و حكمت، لطف و عطاي الهي است كه محصول اخلاص عمل انسان متقي و مخلص است.

چنان‌كه در حديث نبوي مي‌فرمايد:
من اخلص عمله اربعين صباحاً فجّر الله ينابيع الحكمه من قلبه علي لسانه.

2. روش و متدولوژي
روش و متدولوژي علم انسان مادي نيز محدود و منحصر به روش استقرايي (جزء به كل) و روش قياسي (كل به جزء) مي‌گردد و لكن به دليل ديدگاه مادي، اومانيستي و سكولار انسان غربي به جهان، تنها معرفت تجربي و استقرايي دست‌مايه تكنولوژي و تمدن غرب گرديد. جامعه شيعي با اتكاء به تقوا و اخلاص، در عين استفاده و انتقال علوم و معارف تكنولوژي و تمدّن غرب، مي‌تواند از روش‌هاي اشراقي و الهام و معرفت قلبي، كه خداوند معلم او شود «و‌اتقوا‌الله و يعلمكم الله»، بهره ‌برده و قوي‌تر از رنسانس غربي، شاهد تمدّني اسلامي باشد.

3. منابع شناخت
مهم‌ترين و شفاف‌ترين و نوراني‌ترين منابع شناخت يعني «وحي و الهامات الهي» در تمدن غرب مورد غفلت و انكار قرار گرفته و به طور كلي از صحنه علم و معرفت بشري خارج گرديد. به نحوي كه انسان غربي رمز موفقيت خود در آغاز رنسانس و نهضت فكري اروپا را، خارج نمودن دين و وحي از صحنه علم معرفي مي‌نمايد. گرچه وحي تحريف شده در عهدين «تورات و انجيل»، شايسته استنباط و استناد علمي هم نبود، ولي قرآن كريم، آخرين معجزه الهي بر خاتم سفراي الهي كه مصون از هرگونه تحريفي در اختيار بشر و به ويژه مسلمانان قرار داشته و دارد، در كمال شايستگي و بايستگي مورد بي‌مهري و بي‌توجهي قرار گرفت و حتي از سوي انديش‌مندان مسلمان خودباخته كه در مقابل تفكر و تمدن غربي مبهوت شده بودند، مورد استبعاد و انكار قرار گرفت و به بهانه‌هاي متعدد و متنوعي نظير «نمادين بودن زبان دين و يا بشري بودن معرفت ديني»، از حوزه علم و معرفت ناب خارج و يا عملاً بلااستفاده و غيرالهي تلقي گرديد. در حالي كه قرآن تبياناً لكل شيء، هدي للناس؛ يهدي للتي هي أقوم؛ لتخرج الناس من الظلمات الي النور؛ هدي للمتقين؛ شفاء و رحمة للمؤمنين بوده و هست. و لكن قرآن به حكم «انا له لحافظون» محل تصرف و مس پاكان «لايمسه الا المطهرون» است و براي انسان مادي قابل تأمل و ادراك نيست، «ولايزيد الظالمين الا خساراً». قرآن دريايي از معرفت الله و معرفت به اسماء و افعال حق‌تعالي است كه متدلوژي خاص خود را براي اولوا الالباب و صاحبان قلوب دارد.

أفلا يتدبرون القرآن أم علي قلوب أقفالها
فلذا چنان‌چه متقين و صالحين با بينش توحيدي، از براق عقل و دل در طي جميع روش‌هاي معرفتي به ويژه از روش اشراق و شهود باطني استفاده و به تمام عوالم و منابع ادراكي و معرفتي بالاخص «ثقل اكبر» و «ثقل اصغر» رجوع نمايد مي‌تواند به پي‌ريزي و ايجاد بناي جديد معرفت، فرهنگ، تكنولوژي و تمدن اسلامي اميدوار باشد و بدين طريق خويشتن را از عالم ظلمات به سوي نور ارتقاء داده و ضمن تمهيد مقدمات ظهور، آماده دريافت معرفت و حكومت مهدوي گردد. مهم آن‌ است كه در عصر غيبت جهت طراحي نرم‌افزارهاي لازم، مي‌بايست از جهان‌بيني، انسان‌شناسي، معرفت‌شناسي و متدلوژي غربي منصرف و هزيمت نمود و باور داشت كه جهان‌بيني اسلامي، انسان‌شناسي اسلامي، معرفت‌شناسي اسلامي و متدلوژي ديني براي انسان ديني متقي و صالح، تكيه‌گاه و ابزار بسيار توان‌مندي است كه بهانه‌اي براي عدم استماع و تبعيت از موعظه الهي باقي نمي‌گذارد كه «قل انما أعظكم بواحدة أن تقوموا لله مثني و فرادي».

و صد البته كه اين روي‌كرد به معني عدم استفاده از دست‌آوردهاي تكنولوژي و تمدن غرب نيست، بلكه به معني توسعه ميدان انديشه و عمل انسان صالح، متقي و موحد است به نحوي كه بيان شد.

با اين ديدگاه و روي‌كرد، تكليف موارد سه و چهار نيز روشن مي‌گردد. هم در نظام تقنين و هم در عرصه فن‌آوري‌ها، عرض وسيعي فراروي ماست كه تنها با بينش الهي و معرفت شهودي و قلبي و رجوع به ثقلين، آن هم از سوي صالحان و پارسايان اهل علم و ولايت‌مدار، مي‌توان به طراحي، ساخت و توليد نرم‌افزاري چشم اميد داشت و مقدمات حكومتي جهاني بر اساس عدل و حقيقت را فراهم و زمينه‌هاي ظهور حضرتش را مهيا نمود و چنين اقدام فعالانه و شجاعانه‌اي را قيام لله دانست و با توكل بر خدا در عطش انتظار سوخت. آن‌گاه مي‌توان گفت: المنتظر لامرنا كالمتشحط بدمه في سبيل الله.

گفتار دوم: ترسيم مراحل كلي توليد نرم‌افزاري
در ترسيم مراحل كلي توليد معرفتي و نرم‌افزاري حكومت جهاني اسلام، سه مرحله عمده فراروي ماست:

1. پرورش مجتهدان عالم به علوم و فنون روز دانشگاهي؛
2. نهضت ترجمه تحليلي و انتقادي آثار تمدّن غرب توسط مجتهدان متخصّص؛
3. آغاز توليد نرم‌افزاري از حوزه علوم انساني؛
4. و اينك توضيح اجمالي مراحل سه گانه فوق.

1. پرورش مجتهدين عالم به علوم و فنون روز دانشگاهي
در ترسيم مراحل كلي توليد نرم‌افزاري، نكته حائز اهميت آن است كه توليد چنين نرم‌افزارهايي كه مبتني بر معارف ثقلين و مطلع از آخرين دست‌آوردهاي علمي و تحقيقاتي بشر است، توسط چه انسان‌هايي قابل طراحي و توليد مي‌باشند؟ آيا مي‌توان به خروجي‌هاي دانشگاه‌هاي موجود جهان اسلام، عميقاً معتقد و مطمئن بود؟ آيا مي‌توان به ترجمه مترجمان علم و دانش و انتقال ناقلان تمدّن غرب اعتماد ورزيد؟

عمق، وسعت و كثرت نرم‌افزارهاي مورد نياز تمدّن و حكومتي جهاني با خصوصيات فوق‌الذكر مستلزم حركتي اجتهادي با قصد قربت و نهايت وفاداري به اسلام از سوي محققين است. از اين رو، تعليم و تربيت حافظان قرآن تا كسب درجه اجتهاد و استنباط احكام شرعي با انديشه و تمدّن غرب است. تا از چنين مواجهه‌اي نهضت ترجمه تحليلي و انتقادي و انتقال اجتهادي تمدّن معاصر شكل گرفته و در گذر عبور ترجمه و انتقال معرفت، فرهنگ و تمدّن غرب از دالان قلوب حافظان وحي و عقول صاحبان اجتهاد، نرم‌افزارهاي حكومت جهاني توليد گردد. سپس به تربيت و تكميل عقل عملي مجتهدان حوزوي و دانشگاهي پرداخت و بدين طريق ضمن ايجاد تمهيدات فرهنگ‌افزاري و انسان‌افزاري در سطح جهان، تدريجاً و مستمراً به ارتقاء كمي و كيفي توليدات نرم‌افزاري اقدام نمود.

2. نهضت ترجمة تحليلي و انتقادي آثار تمدّن غرب توسط مجتهدان متخصّص
تاريخ ‌علم و تمدّن، دو تغيير و انتقال مهم زبان علمي دنيا را در حافظه خويش ثبت كرده است: يكي تغيير زبان علمي دنيا از «لاتين به عربي» و ديگري تغيير زبان علمي از زبان «عربي به زبان انگليسي»، و هر دوي اينها سرآغاز ايجاد تمدّن جديد و انتقال تمدّن از يك منطقه جغرافيايي به منطقه ديگر گرديده است. گويي تغيير زبان علمي آثار و محافل علمي دنيا و نهضت ترجمه، مقدمه و پيش نياز ضروري انتقال معارف و ايجاد تمدن‌هاست. و لكن تفاوت بسيار مهمي ميان اين دو نهضت ترجمه و تولد دو تمدّن اسلامي و تمدّن غربي وجود دارد. تفاوتي كه عدم درك آن، غفلتي بزرگ و نابخشودني را به همراه خواهد داشت، و آن تفاوت مهم آن است كه «ترجمه آثار تمدّن اسلامي از عربي به انگليسي با دو رخداد مهم هم‌زمان گرديد و اين دو روي‌داد سبب ايجاد تمدّن غرب گرديد». يكي اختراع ديگ بخار كه سرآغاز انقلاب صنعتي شد، و ديگري جداكردن حوزه علم از حوزه تفكر كليسايي كه بعداً تحت عنوان جدايي علم از دين، رمز موفقيت و آغاز رنسانس تلقي گرديد. و لكن نهضت ترجمه آثار لاتيني يونان به زبان عربي و ايجاد تمدّن اسلامي به يُمن و بركت اسلام‌آوردنِ بت‌پرستان شبه جزيره حجاز و ساير مناطق آن عصر است. فلذا آغاز تمدّن درخشان اسلامي، دين‌گرايي و «اسلام و قرآن و وحي» مصون از هر تحريف است و آغاز تمدّن غرب از رنسانس با دين‌گريزي و «ترك دين و وحي» تحريف شده مسيحي و يهودي ارباب كليسا و كنيسه‌هاست.

غفلت از اين تفاوت مهم سبب شده است كه ترجمه آثار غربي از زبان انگليسي، فرانسوي و آلماني به زبان عربي و فارسي، نه تنها اثري در ايجاد تمدّن جديد اسلامي نداشته باشد، بلكه سبب غربي شدن و از خودباختگي جهان اسلام گرديد و روشن‌فكران و مترجمان جهان اسلام عمدتاً حلقه واسطه و پل عبور و ورود تمدّن غرب به كشورهاي اسلامي بوده‌اند و گمان كرده‌اند راه نجات مسلمانان و كشورهاي اسلامي همانا دين‌گريزي و خارج كردن اسلام از مديريت علمي و صحنه سياسي كشور است و شعار لائيزم و سكولاريزم سر داده‌اند. در حالي كه راه نجات فقط بازگشت به دامان اسلام عزيز در پرتوي اجتهاد، فقاهت، عدالت، حكمت فقهاء و مجتهدين است. «نهضت ترجمه تحليلي و انتقادي در دامان فقاهت و طهارت، مولّد تمدّن جديد اسلامي و حكومت جهاني اسلام است».

3. سرآغاز توليدات نرم‌افزاري از حوزة علوم انساني‌
به نظر مي‌رسد چنين نهضت عظيمي را مي‌بايست از حوزه علوم انساني آغاز نمود و سپس به حوزه‌هاي علوم تجربي، فني و مهندسي و هنر و معماري سرايت بخشيد. چرا كه «اولاً» مباني اين علوم و فنون در شناخت و بينش انسان از هستي، انسان، طبيعت و معرفت است. هرگونه تغيير و تحولي در حوزه علوم انساني، آثار مستقيم و انكارناپذيري در ساير حوزه‌هاي معرفت بشري مي‌گذارند. «ثانياً» ماحصل علوم تجربي و فني و هنر غرب كه همانا خلق ابزارها، تكنيك‌ها و فن‌آوري‌هاست، غالباً با پالايش، فرهنگ‌زايي و تطبيق با انديشه‌ها و ارزش‌هاي اسلامي، قابل استفاده مي‌گردند. فلذا با كنترل و هدف‌دار نمودن فن‌آوري‌هاي پيشرفته، مي‌توان از آنها در توليد نرم‌افزارهاي اسلامي استفاده نمود و با چنين توليداتي در عرصه علوم انساني، مسير علوم و تحقيقات ساير شاخه‌هاي علم و دانش بشري را در مسير اصلاح و هدايت جوامع بشري تغيير داد و آن‌گاه با تربيت و تزكيه انسان و جامعه و تجهيز انسان صالح و متقي به تمام ابزار، منابع و متُد كسب معرفت، شاهد تحولي چشم‌گير و نهضتي فراگير در عرصه توليد علم باشيم.

تصور ما بر اين است كه اگر حوزه‌هاي علميه به دنبال معرفت جديدي نباشند و بحث و فحص را در كشف حقايق نظري متوقف سازند و تلاش كنند كه مفاهيم نظري موجود را كاربردي نموده و جامعه خود را بر مبناي معارف نظري خويش تربيت كنند، چنين عزمي هزاران فقيه و مجتهد و كارشناس اسلامي را نياز دارد تا در كاربردي ساختن و ايجاد نرم‌افزارهاي اداره جامعه بر مبناي دين دست به كار شوند.

مشكل اين است كه ظاهراً هنوز حوزه‌هاي علميه نپذيرفته‌اند كه جامعه شيعي خود را در اختيار اداره روحانيت قرار داده و از او انتظار رهنمود و اجرا دارد. حوزه در تفكر نظري به سر مي‌برد و اداره جامعه را به دست نرم‌افزارهاي غيرالهي قرار داده است و اين مشكلي است كه بايد حل شود.

قدم اول در حل آن، باور حوزويان و علماي ديني به اين حقيقت غير قابل انكار است كه ماحصل تلاش جامعه شيعي و علماء و روحانيون بزرگوار شيعي، استقرار نظام اسلامي در ايران است. تبديل نظام اسلامي به حاكميت اسلام و احكام اسلامي، به عهده علماء و مجتهدان امروز جهان تشيع است.

گام دوم تغيير ساختار حوزه‌هاي علميه و ايجاد حوزه هاي علميه جديد «در راستاي حاكميت نرم‌افزاري و انسان‌افزاري حوزه تشيع در كنار حاكميت نظام جمهوري اسلامي» است. و اگر چنان‌چه تحول ساختاري حوزه به تأخير افتد، شكاف و دوگانگي نظام اسلامي با نرم‌افزارهاي عمدتاً غيرالهي، تا حدي پيش خواهد رفت كه بزرگ‌ترين مخالفان نظام اسلامي، مجتهدان و علماي حوزوي خواهند بود كه باطن غير اسلامي و غير الهي نظام را تحمل نخواهند كرد و در صورت روي‌گرداني از نظام اسلامي، تشيع هم از بركات نظام ارزش‌‌مند اسلامي و هم از خدمات علماء و روحانيون ارجمند محروم خواهد شد.

منبع : فارس

مسلمانان، چه شيعه چه اهل سنّت، همگي بر خروج «دابّـة الأرض» در آخرالزّمان اتّفاق نظر دارند، امّا آنها در مورد مشخّص كردن مصداق؛ يعني ماهيّت آن دابّـة ، اختلاف نظر دارند. اهل سنّت قائل به اين است كه دابّـة  الأرض، جنبنده‌اي از جنبندگان زمين است، امّا شيعيان بر اين باورند كه دابّـة  الأرض، يك مرد معيّن است و ما در بخش‌هاي بعد به اين مسئله خواهيم پرداخت.

وقتی وجود مبارک ولی عصر أرواحنا فداه جلوه می‌کند، ندائی که طنین انداخت و ندایی که از آن حضرت به گوش عالمیان می‌رسد، این است: اُذَکِّرُکُمُ اللهْ أیُّهَا النّاسْ وَ مُقامَکُمْ بِینَ یَدَی رَبَّکُمْ اوّلین حرف این است: مردم! من شما را به مبدأ و معاد که هُوَ الأوَّلُ وَ الآخِر است، متذکّر می‌کنم.

جهان بشریت وقتی به ثمر می‌رسد و میوه شاداب می‌دهد که انسان کاملی به عنوان «مهدی موجود موعود» عجلّ الله تعالی فرجه الشَّریف ظهور کند، که وارث همه انبیاء و اولیای الهی است. برای چنین ظهوری و ظهور چنین ذخیره‌ای چندین شرط لازم است که قسمت مهم آنها شرائط تحصیلی است،‌ نه حصولی. یعنی امت اسلامی باید آن شرائط فرهنگی را تحصیل کنند. نباید منتظر بود که آن شرائط خود به خود حاصل بشود تا وجود مبارک ولی عصر ارواحنا فداه ظهور کند؛ معنای «انتظار» تحصیل شرائط حضور و ظهور اوست. امتی منتظر مهدی موجود موعود (سلام الله علیه) است که شرایط ظهورش را فراهم بکند، وگرنه منتظر نخواهد بود!

اولین شرط، رشد فرهنگی امت اسلامی است؛ زیرا امام که معارف الهی را عرضه می‌کند، وقتی جامعه از رشد فرهنگی والائی برخوردار باشد، بهتر می‌فهمد، و بهتر دفاع می‌کند. نه خود گرفتار جهل و تجاهل خواهد شد، نه اجازه می‌دهد دیگران از جهل و تجاهل عوام یا عوام زده سوء استفاده کنند؛ این اولین وظیفه است. و دومین وظیفه شهامت و شجاعت است در اجرای مَنویات پیامبر گرامی اسلام علیه و علی آله آلاف التحیّه و الثناء، که در حقیقت احکام و حِکَم الهی است. این دو اصل را به عنوان بهترین شرایط انتظار و تحصیل چنین شرایط، اسلام برای ما مقرر کرده است.

از وجود مبارک امام باقر (علیه‌السلام) رسیده است: وقتی ولی عصر أرواحنا فداه ظهور می‌کند که ذات أقدس إله لطفی نسبت به امت انسانی و اسلامی داشته باشد، و دست مرحمت إله بر بالای سر امت اسلامی کشیده بشود، که عقل اینها و اندیشه اینها کامل باشد؛ اینها اندیشوران فرزانه خواهند بود، و خردمندان مُتبحّر و حکیم. آنچه که در جامعه اسلامی می‌گذرد و حکومت می‌کند، «فرهنگ دینی» است. با این رشد مردم شرایط علمی ظهور حضرت را فراهم کرده‌اند. طبق این روایتی که از امام باقر (علیه‌السلام) رسیده است؛ تا مردم عاقل نشوند، معارف دین را درست نشناسند، و معنای امامت را درست ارزیابی نکنند، توفیق انتظار ولی عصر أرواحنا فداه نصیب آنها نخواهد شد.

وقتی وجود مبارک ولی عصر أرواحنا فداه جلوه می‌کند، ندائی که طنین انداخت و ندائی که از آن حضرت به گوش عالمیان می‌رسد، این است: اُذَکِّرُکُمُ اللهْ أیُّهَا النّاسْ وَ مُقامَکُمْ بِینَ یَدَی رَبَّکُمْ اوّلین حرف این است: مردم! من شما را به مبدأ و معاد که هُوَ الأوَّلُ وَ الآخِر است، متذکّر می‌کنم. شما به یاد بیاورید خدا را که مبدأ آفرینش شماست، و به یاد بیاورید لحظه‌ای که در حضور خدا حاضر می‌شوید برای پاسخ دادن به سئوالات الهی؛ که در برابر دستورات او چه کرده‌اید

دوّمین شرط که مربوط به مدیریت و مدبریّت و شهامت و شجاعت در اجرای احکام الهی است، بیانی است که باز از وجود
امام زمان

مبارک امام باقر(سلام الله علیه) رسیده است که یاران راستین ولی عصر و اصحاب آن حضرت،‌ اَجری مِنْ لِیثْ وَ اَمضَی مِنْ سِنانْ۱؛ یعنی از شیر شجاع‌تر، و از نیزه تیزترند. نمونه اینگونه از شهامت‌ها را در دفاع مقدّس ۸ ساله، مردم ایران اسلامی نشان داده‌اند. زن و مرد، بزرگسال و میانسال و نوسال نشان دادند که برای حفظ دین می‌توان از شیر با شجاعت‌تر بود، و از نیزه تیزتر بود، و هرگونه خطری را با جان خرید! پس اگر از نظر رشد فرهنگی به آن نِصاب راه یافتند، و از نظر شهامت و شجاعت به این نِصاب بار یافتند؛ آنگاه شرایط ظهور را تحصیل کرده‌اند.

طنین دعوت مردم به مبدأ و معاد

وقتی وجود مبارک ولی عصر أرواحنا فداه جلوه می‌کند، ندائی که طنین انداخت و ندائی که از آن حضرت به گوش عالمیان می‌رسد، این است: اُذَکِّرُکُمُ اللهْ أیُّهَا النّاسْ وَ مُقامَکُمْ بِینَ یَدَی رَبَّکُمْ؛۲ اوّلین حرف این است: مردم! من شما را به مبدأ و معاد که هُوَ الأوَّلُ وَ الآخِر۳ است، متذکّر می‌کنم. شما به یاد بیاورید خدا را که مبدأ آفرینش شماست، و به یاد بیاورید لحظه‌ای که در حضور خدا حاضر می‌شوید برای پاسخ دادن به سئوالات الهی؛ که در برابر دستورات او چه کرده‌اید.

اگر کسی مبدأ را متذکّر بود، و معاد را متذکّر بود؛ مشکل اخلاقی، حقوقی، فقهی و مانند آن نخواهد داشت. منشأ همه تیرگی‌ها و تبهکاری‌های ما غفلت از مبدأ و معاد است. لذا وجود مبارک ولی عصر أرواحنا فداه وقتی ظهور کرد، اوّلین سخنش این است: مردم! به یاد روز حساب باشید. اگر کسی بداند تمام کارها تحت حساب است، و در برابر هر فکر و اندیشه‌ای که دارد باید پاسخگو باشد؛ در برابر هر قیام و رفتار و گفتار و نوشتاری که ارائه کرده است، باید جوابگو باشد؛ چنین انسانی جز بر اساس آیه سوره اسراء حرکت نمی‌کند که: رَبِّ اَدخِلْنِی مُدخَلَ صِدقْ وَ اَخرِجنِی مُخرَجَ صِدقْ۴؛ هر کاری که می‌خواهد وارد بشود به نام و یاد خدا، از آن کار بیرون بیاید به نام و یاد خدا.

*گزیده‌ای از پیام گفتاری آیت الله العظمی جوادی آملی به بیست و ششمین سمینار سراسری فرهنگی اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان آمریکا و کانادا.
-------------------------------------------------
(۱) بحار الأنوار / ج۵۲ / ص۳۱۸

(۲) کتاب الفِتَن ـ ابن حمّاد مَروزی؛ برداشت ازخطابة امام محمّدباقر(ع)

(۳) حدید / ۳

(۴) اسراء / ۸۰

منبع: تبیان

منجي موعود در صورت ظهور امكان موفقيت ندارد. اين خط تبليغاتي هاليوود است كه در دو دهه اخير در حجمي وسيع دنبال نموده است. تكنولوژي‌هاي پيشرفتة علمي و فن‌‌آوري‌هاي مدرن تسليحاتي در مجموعه نظام ليبرال دموكراسي، از نظاميان حاكمان جور، سربازان توان‌مند و هوش‌مندي ساخته است كه قادرند يك تنه تمام مخالفان صلح و آرامش زمين، اعم از انسان و غير انسان را قلع و قمع كنند.

چكيده
از آن‌جا كه خداوند، تغيير سرنوشت بشر را منوط به تغيير نفوس آنها نموده است، و بنابر اجبار و تحميل دين بر انسان نبوده است، ظهور حضرت حجت(عج) پس از قرن‌ها غيبت، به تغيير نفوس شيعيان مي انجامد.

غيبت ذخيرة الهي در آخرالزمان ظلم و كفر، فرصت سازي و تهديد سوزي حضرت بقية الله(عج) براي شيعيان صادق و زيرك است، تا در بشر "تقوا و تقيّه" به تمهيد مقدمات ظهور بپردازند.

شيعياني كه سنگيني غيبت را بر دوش خود احساس مي‌كنند و به فراست دريافته‌اند كه در همه ادوار تاريخ، تشكيل حكومتي محلي و ملّي، نياز به برنامه ريزي جامع، پرورش انسان‌هاي برجسته، تجميع قوا و امكانات و ساير عوامل ضروري داشته است، تا چه رسد به تشكيل حكومتي جهاني بر محور دين، تقوا و فضايل اخلاقي، آن هم در عصر حاكميت بلامنازع كفر و فسق جهاني و فراگيري جهان ظلم و جور، بنابراين، اين در وهله نخست طراحي راه‌نامه "دكترين" ظهور به منظور طراحي اهداف، سير حركت شيعه، ترسيم حجم عظيم اقدامات و برنامه‌هاي خرد و كلان عملياتي، ضروري مي‌نمايد. راه‌نامه‌اي كه قابليت نرم افزاري فوق‌العاده‌اي در همگرايي و وحدت جهان تشيع داشته باشد و قادر باشد شيعه را از انفعال در انتظار خارج و تجارب تاريخي، فضائل علمي، منابع انسان و امكانات مادي عالم تشعي را در يك برنامه جامع توجيه و بسيج نمايد.

نوشتاري كه هم اكنون فرا روي ديدگان نقاد و بصير است، به قصد ترسيم و تجسيم رسالت شيعه در عصر انتظار در دو بخش تنظيم شده است.

بخش اول: با پرداختن به مباني نظري اعقتاد به مهدويت و رسالت شيعه، جايگاه امام در نظام كيهاني و نظام‌هاي بشري تبيين و نقش شيعيان آن حضرت در تحقق وعده‌هاي الهي ترسيم گرديده است. مفهوم واقعي انتظار در مقوله فعل نه انفعال، بيانگر رسالت شيعه در عصر انتظار و وظيفه وي در مقابل دين است.

بخش دوم: با طرح رسالت عملي شيعه، اهداف و راه‌بردهاي آن در عصر غيبت، در صدد و ورود جدي و عمليات به طرح حاكميت صالحان و تقوا پيشگان در گستره زمين هستيم. با توجه عميق به تاريخ تشيع، تاريخ دين، انبياء و اولياء از يك‌سو و نظري وسيع و گسترده به عالم تشيع، بلكه جهان سياسي معاصر از سوي ديگر، و با الهام از روايات مربوط به ظهور كه راهنماي ما به سوي ظهورند از ديگر سو، طرحي تهيه گرديد كه تماماً مبتني است بر اجتهاد فقهاي جوان كه در زمينه قرآن روييده و در فضاي عقل نظري و عقل عملي پرورش يافته و با تسلط بر علوم و فنون و زبان‌هاي زنده دنيا قادرند با تفكري سيستمي و در سازماني قوي به سوي تربيت ياران حضرت، توليد نرم افزارهاي حكومتي و آماده سازي فرهنگ جهاني در تمام زمين بدون درنگ به پيش روند، تا آن‌جا كه مانع غيبت نه در ناحيه خواص شيعه باشد و نه در ناحيه عمومي شيعيان و نه در روحيات و فرهنگ جهانيان. ان‌شاءالله

شايان ذكر است كه اين مقاله بر گرفته‌ از رساله "دكترين ظهور" يا "راه‌نامه شيعه از امروز تا ظهور" است.

ونريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض ونجعلهم ائمة ونجعلهم الوارثين
«السلام علي ربيع الانام و نضرة الايام»

مقدمه
انديشه انسان در اسرار ابتدا و انتهاي حيات فردي و اجتماعي‌اش، در تاريخ سيلان داشته است. آيندة بشريت، پايان تاريخ و غايت حيات اجتماعي همواره محل تفكر و تأمل انسان بوده است. انسان‌هاي تشنة عدالت و جوياي حقيقت كه در اعماق وجودشان خدا باور و دين‌مدار بوده‌اند، نمي‌توانستند باور كنند كه خالق حكيم و عادل، جهاني را در نهايت حكمت و عدالت خلق و تدبير نمايد و لكن جامعة بشري را تا پايان حيات دنيوي‌اش به حال خويش رها كرده تا حاكمان جور و فسق، دائماً و مستمراً عدالت، امنيت و ثروت را به نفع خويش مصادره نمايند و با استخدام انديش‌مندان متملق و روحانيون درباري، محصول و جهتِ علم و دين را در راستاي توسعة تمتع و حكومت دنيويشان به‌كار گيرند.

تعاليم انبيا و اديان توحيدي نيز، اميدوارانه و دل‌گرم كننده و در كمال اطمينان از آيندة نيك جهان سخن مي‌گفت كه با ظهور مصلحي از ذريه انبيا، جهان را از قسط و عدلي فراگير مشحون مي‌سازد. فرقه‌ها و مذاهب غير ابراهيمي و مكاتب و مسالك بشري نيز متفقاً از ظهور منجي بشريت در پايان تاريخ سخن مي‌گفتند. فلذا مي‌توان بشارت موعود و وعده منجي را امري فطري، عقلي و ديني در تاريخ بشر قلم‌داد نمود، گر‌چه در هيچ دين و مذهبي به اندازه تشيع، اين قدر دقيق، عميق، شفاف و مطمئن از منجي موعود سخن گفته نشده است.

از سوي ديگر، امروزه تبليغات منفي گسترده‌اي عليه حكومت جهاني صالحان با محوريت انسانِ مصلحِ موحد را شاهد هستيم. اين خطّ تبليغاتي از سوي هژموني سرمايه‌داري ليبرال و حاكميت هسته‌هاي سرمايه‌داري يهود، در دفاع از وضع موجود جهاني و دفاع از هرم قدرتي حاكمان عصر، دنبال مي‌شود.

در عمق اين خط تبليغاتي منفي، عناصر ذيل مشاهده مي‌شود:
اعتقاد به مهدويت محصول خيال بافي بشر است. آرمان‌گرايي انسان، بذر اسطوره مهدويت را در اعماق وجود بشر ايجاد، و مظلوميت مكرر اكثريت انسان‌ها، آن را آبياري نموده است. فلذا اعتقاد به مهدويت، گر‌چه انديشه‌اي زلال و رؤيايي شيرين است و لكن اسطوره‌اي است غير واقعي.

منجي موعود در صورت ظهور امكان موفقيت ندارد. اين خط تبليغاتي هاليوود است كه در دو دهه اخير در حجمي وسيع دنبال نموده است. تكنولوژي‌هاي پيشرفتة علمي و فن‌‌آوري‌هاي مدرن تسليحاتي در مجموعه نظام ليبرال دموكراسي، از نظاميان حاكمان جور، سربازان توان‌مند و هوش‌مندي ساخته است كه قادرند يك تنه تمام مخالفان صلح و آرامش زمين، اعم از انسان و غير انسان را قلع و قمع كنند. يكي از اين مخالفان صلح و نظم نوين جهاني، امام زمان(عج) موعود عرب و اسلام است كه شانس پيروزي ندارد.

اعتقاد به مهدويت تفكري توتاليتر و تماميت‌طلب است كه انديشه حاكميت مستبدانة فرد بر خرد‌‌جمعي را در سر مي‌پروراند. و اين در حالي است كه بشر به مرحله‌اي از بلوغ فكري و كمال عقلي رسيده است كه حاكميت بلامنازع و تماميت‌طلب مدعيان قدسي و ملكوتي را بر نمي‌تابد. فلذا از امام تصويري استبدادي و ديكتاتور‌مآب در ذهنيت جهانيان ترسيم مي‌كنند كه خلاف امر مقدس و منطقي «حاكميت خرد جمعي» عمل مي‌كند!

انديشه مهدويت، وعده عدالت و امنيت در پايان جهان است، در حالي كه پايان جهان فرا رسيده است. بهشت موعود و سرزمين موعود تحقق يافته است. نظريه‌پردازان نظام سرمايه‌داري ليبرال دموكراسي نظير پوپر و فوكوياما از پايان تاريخ با محوريت و حاكميت ايالات متحده امريكا سخن مي‌گويند، و مدعي مي‌شوند كه امريكا اتوپياي افلاطوني و مدينة فاضلة فارابي در كل تاريخ بشر است. فلذا چنان‌چه بشر حقيقتاً طالب بهشت موعود در دنياست، بايستي در مقابل ارادة سر‌دمداران امريكا در نظم نوين جهاني و حاكميت مقتدرانه ايشان، سر تعظيم فرود آورد و اين بمنزله «تثبيت نظام ليبرال سرمايه‌داري در پايان تاريخ است».

استكبار جهاني در مقابل اين هجمه تبليغاتي گسترده به ركن متين تفكر شيعي، بر آن‌ست تا تفكر، فرهنگ، روحيه و اراده جهاني را عليه انديشه مهدويت و شخص حضرت صاحب الأمر(عج) بسيج نمايد، حال سئوال اين است كه جهان اسلام و تشيع چه طرح و برنامه‌اي در مواجهة جهاني، نه مواجهه محلي و منطقه‌اي، با اين تهاجم ويران‌گر دارد؟ آيا اكنون كه نظام ليبرال سرمايه‌داري امريكا، مشغول ساماندهي انديشه جهانيان بر عليه مغز و اساس تشيع «يعني ولايت و مهدويت» است، زمان ساماندهي انديشه جهانيان در تبيين معارف شيعي، ولائي و مهدوي فرا نرسيده است؟ در زمانه‌اي كه سخن از پايان جهان با محوريت امريكا و نظم نوين جهاني است، آيا زمان طراحي نظام جهاني اسلام با محوريت تفكر شيعي فرا نرسيده است؟ آيا شيعيان بايستي مخاطب اين فرمايش اميرالمؤمنين (ع)قرارگيرند كه:

تكادون ولاتكيدون وتنتقص اطرافكم فلاتمتعضون، لاينام عنكم وانتم في غفلة ساهون. غلب والله المتخاذلون.

به نظر ما، از يك سو حركت طبيعي روش و منش زندگي اجتماعي، از اشكال خانوادگي، قبيله‌اي، عشيره‌اي، روستايي، شهري، كشوري، منطقه‌اي، قاره‌اي به سمت منش و نظام جهاني عبور كرده است. نظام‌هاي اجتماعي، سياسي اداري و حتي فرهنگي به شدت به سمت جهاني شدن در حركت است، و تمامي نرم‌افزارها در درون ساختارها و سخت‌افزارهاي جهاني، به همراه تجهيزات و فن‌آوري‌هاي مورد نياز در حال حدوث و ايجاد هستند، به نحوي كه مي‌توان گفت كه بشر در عصر ارتباطات در آستانه آمادگي پذيرش حكومت واحد جهاني قرار گرفته است.

از سوي ديگر، نظام حاكميت سرمايه، در بسط و تسلّط خويش بر منابع و امكانات مادي و انساني جهان، نظامي هِرمي شكل را سامان داده‌اند كه در رأس آن سرمايه‌داران عمدتاً صهيونيست قرار دارند و ساير ملل دنيا در قاعده اين هرم زشت، سنگيني و گراني رأس هرم را تحمل نموده و به زورِ تحميقِ تبليغات رسانه‌اي مدرن و تعميق فرهنگ كفر و فسق، به حاكميت اين هرم قدرت رضايت داده‌اند.

فلذا شيعه مي‌تواند با جهت دهي به افكار عمومي و تبليغ حكومت جهاني حضرت كه حاكميت عدالت جهاني، امنيت جهاني، ثروت جهاني، عزت جهاني، حكمت جهاني و در يك كلام «دين جهاني اسلام» است. ماحصل همه كيدها و مكرهاي ساحران زمان را در كام عصاي موسوي خويش ببلعد. شعار «عدالت براي همه، امنيت براي همه» ثروت، عزت و حكمت براي همه، به شرطي كه در نهايت حكمت و اقتدار و به زيباترين شكل تبليغاتي به قاعده هرم قدرت، ارائه شود، تحولي در نگرش و بينش ملل قاعده نشين دنيا بوجود مي‌آورد كه دل‌هاي پردرد و سينه‌هاي سوزان را از آتش عشق مهدوي و انتظار فرج شعله‌ور مي‌سازد.

شيعه مي‌تواند در مسير تغيير «هژموني حكومتي، هندسه سياسي، حديث ديني و فرهنگ عمومي جهان» حركت كند و جهان را از زمستان املاء ظلم و جور به سوي بهار املاء قسط و عدل رهنمون سازد. مگر نه آن‌ست كه در عرض ارادت به پيشگاه حضرت مهدي(عج) مي‌خوانيم: «السلام علي ربيع الانام ونضرة الايام». آري حركت در عمق زمستان‌هاي بي‌جان و بي‌روح، كه بادِ سردِ رخوت و سستي، روحيه‌ها، اراده‌ها و انديشه‌ها را منجمد ساخته است، كاري بس سخت و سنگين است. در رگ‌هاي منقبض زمستان، بايد خونِ گرمِ جهاد حسيني و حرارتِ آتشينِ انتظارِ مهدوي را جاري ساخت. مگر نه آن‌ست كه جوانه‌هاي بهار در انتهاي زمستان، به اميد ديدار روي بهار، ذوق و شوق رويدن مي‌گيرند؟ و مگر نه آن‌ست كه علّت محروميت مردمان از ديدار حضرتش، زشت‌كاري‌هاي آنهاست: ما يحبسنا الا بما يتّصل بنا مما نكرهه منهم و به قول خواجه نصير طوسي: «وجوده لطفٌ وتصرّفه لطفٌ آخر وعدمه منّا» وجود امام عصر لطف است، بايد در عالم باشد كه نظام عالم محفوظ بماند و تصر‌ّّفش در عالم لطف ديگر است، و ما باعث شديم كه او در عالم تصرف و ظهور نكند و آن را اصلاح ننمايد.

فصل اول

گفتار اول: ولايت انسان كامل بر جوامع انساني در تمام دوران
انسان كامل خليفة‌الله است. قطب زمان و قطب عالم امكان است كه نه تعدد در آن راه دارد و نه انقسام به ظاهر و باطن. او مصلح بريه‌الله است كه مهم‌ترين فيض الهي يعني فيض هدايت و پيداكردن مسير حركت الهي و نوراني شدن كه هدف نهايي وحي و تشريع الهي است به واسطه او صورت مي‌پذيرد. وسائلي نظير رفع اختلاف و اقامه قسط كه از اهداف متوسط رسالت انبيا است، توسط او محقق مي‌شود. او معدن كلمات الله است و جامع جميع مراتب الهيه و كونيه از عقول و نفوس كليه و جزئيه و مراتب طبيعت تا آخرين مرتبه تنزلات و تطورات وجود است. به بقاي او دنيا باقي است كه به بركت او خلق روزي مي‌خورند و به وجود او آسمان و زمين پابرجاست. شايستگي خلافت في الارض و ولايت بر مردمان منحصر به اوست هم چنان كه حضرت امام صادق(ع) مي‌فرمايند:

نحن حجة الله ونحن باب الله ونحن لسان الله ونحن وجه الله ونحن عين الله في خلقه ونحن ولاة أمر الله في عباده.

فلذا خداوند تبارك و تعالي در اتمام و اكمال هدايت تشريعي خويش، علاوه بر انباء و اخبار از شريعت، انسان كامل معلَّم به اسماء الهي را برمي‌گزيند تا ضمن تكميل و تحصيل استعدادها و ظرفيت‌هاي زمين، دين خداوند را بر جامعه حاكم و حكومت صالحين و متقين را تشكيل و در ظل حكومت الهي و دين صالحان، انسان‌ها را در مسير قرب معنوي و عبوديت حق‌تعالي هدايت نمايد.

بدين ترتيب خداوند حكيم با خلق و تربيت انسان كامل در نشئه عنصري، كنترل و هدايت جامعه انساني را در دست داشته و با ولايت وي، دين خويش را اكمال و نعمت خود بر مردمان را اتمام مي‌نمايد: اليوم أكملت لكم دينكم و أتممت عليكم نعمتي. او واسطه و مجراي فيض حق‌تعالي است. هم در تنزل «رحمت‌هاي رحيميه» و هم در تنزل «رحمت‌هاي رحمانيه» الهي. فيض رساني او عام است، نه تنها شيعيانش را هدايت مي‌كند، بلكه امت‌هاي ديگر را نيز متناسب با حال و استعداد آنان رهبري مي‌كند. فلذا هر كسي از هر امتي و در هر زماني و مكاني كه به هدايت رسيد از بركت هدايت و راهنمايي‌هاي ائمه اطهار(ع) است. چنان‌كه هر كس كه گمراه شد، به دليل سرپيچي و نافرماني از رهنمودهاي آن رهبران الهي است. آنان اركان خدا بر روي زمين‌اند تا اهلش را مضطرب نگرداند و عمودهاي اسلام و نگهبانان راه‌هاي هدايت و امناي خدايند، بر آن‌چه كه نازل مي‌شود و حجت بالغه بر كساني كه بر روي زمين زندگي مي‌كنند. به نحوي كه حتي هدايت امت‌هاي پيشين نيز در گرو اطاعت از آنهاست، ليكن به واسطه اطاعتي كه از پيامبران خودشان داشتند. چرا كه آنان واسطة فيض الهي انبيا در بهره‌گيري از حضرت حق جل جلاله بودند. اگر نور وجود آنها وساطت نمي‌كرد، انبياي سابق از وحي محروم مي‌شدند. آنها «قادةالاممي» هستند كه تمام امت‌ها را با اعمال‌شان در تمام شرايط، به شكل مناسب و به فراخور حال آنان، رهبري مي‌كنند. ليكن كساني از نسيم رباني اين قيادت‌ها بهره‌مند مي‌شوند كه خودشان را در مسير آن رهبري قرار دهند و دريچه قلب‌شان را به سوي آسمان معنا بگشايند تا شعاع وحي الهي قلب آنان را حياتي مجدد ببخشند. اما در دريافت تنزلات «رحمت رحمانيه» حق دشمنان خدا حتي در دشمني با خدا از فيض حق تعالي مدد مي‌گيرند و با بهره‌گيري از نعمت‌هاي الهي و اذن تكويني پروردگار با او مخالفت و دشمني مي‌كنند. پس همان‌طور كه دشمنان خدا در حال دشمني با خدا بر خوان گسترده نعمت الهي نشسته‌اند، دشمنان ائمه اطهار نيز در حال عداوت بر سر سفره وساطت آنان نشسته‌اند و همان‌گونه كه خداي سبحان براي تكيه زدن بر عرش فرمان‌روايي، با اسم مبارك «رحمان» جلوه مي‌كند، ائمه نيز براي وساطت از فيض عام و گسترده الهي به عنوان مظهر «رحمان» ظاهر مي‌شوند و از هر چيزي كه بتواند در پيش‌برد هدف ولائي‌شان مؤثر باشد، بهره‌مند مي‌شوند. مانند معجزه، عصمت، طيب مولد، حسن صوت و صورت، سخاوت و شجاعت، تنظف و صبر و ساير كمالات و هم‌چنين نداشتن نقص عضو و هر چيزي كه موجب تنفر و انزجار مردم مي‌گردد.

گفتار دوم: مصداق كنوني امام عصر(عج)
آن مظهر اتمّ و كعبه كلّ اسم اعظم الهي در زمان، قائم آل محمد، امام مهديِّ هاديِّ فاطميِّ هاشمي، ابوالقاسم «م‌ح‌م‌د» نعم الخلف الصالح «حجة بن الحسن العسكري» ارواحنا له الفداء است كه جز در نبوت تشريعي و ساير مناصب مستأثره حضرت ختمي مرتبت، حائز ميراث خاتم به نحو اتمّ است و مشتمل بر علوم و احوال و مقامات او به طور كامل است كه با بدن عنصري در عالم طبيعي و سلسله زمان موجود است، به نحوي كه احكام نفسِ كليه الهيهِ وي بر احكام بدنِ طبيعيِ او قاهر است و تحقق وعده حق‌تعالي مبتني بر حاكميت دين بر جميع اديان توسط او انجام مي‌پذيرد.


گفتار سوم: تشكيل حكومت توسط انسان كامل
تشكيل حكومت و به عهده گرفتن امور جامعه از شئون ولايت انسان كامل است، هم‌چنان كه نبي اكرم(ص) و اميرالمؤمنين(ع) بدان مبادرت ورزيدند و اين امري است كه نه تنها در هدايت انسان‌ها نقش تعيين كننده‌اي دارد، بلكه در جهت زنده ماندن احكام و آيات الهي و نجات آنها از انزوا، اندراس و دفن شدن و محبوس گشتن در كتب و كتاب‌خانه از سهم ويژه‌اي برخوردار است. البته مال و بازگشت احياي احكام و آيات الهي نيز هدايت، حمايت و احياي جامعه بشري است. ليكن ائمه كه حامل حقيقت ولايت و امامت هستند، به اقتضاي شرايط زماني و مكاني جلوه‌هاي مختلفي داشته و دارند؛ گاهي صبر، سكوت و خانه نشيني، گاهي صلح و سوزش، گاهي قيام و نبرد خونين، گاهي عبادت و دعا، گاهي تشكيل حوزة تدريس، تربيت شاگرد و بيان احكام يا حكم و معارف، گاهي تحمل زندان و حبس و مانند آن.

حقيقت امامت يك چيز است و تنها يك هدف دارد كه چيزي جز هدايت مردم، نورانيت آنها و الهي كردن جامعه نيست. جامعه انساني «غابة الغايات» تمام موجودات امكانيه است. پس به بقاي فرد كامل انسان، بقاي تمام عالم خواهد بود. انساني كه مظهر اسم اعظم و تجلي اتمّ آن است. او كعبه همه است و شايسته‌تر از او نيست، ثمره شجره وجود و كمال عالم كوني و غايت حركت وجوديه و ايجاديه است كه هيچ‌گاه زمين خالي از او نيست. اين حجت خواه ظاهر باشد و خواه غايب، شاهد است؛ شاهدي قائم كه هيچ‌گاه قعود ندارد: «اللهم بل لاتخلوا الارض من قائم لله بحجة اما ظاهراً مشهوراً أو خائفاً مغموراً».

گفتار چهارم: وعدة حق تعالي به حكومت جهاني حضرت ولي عصر(عج)
حضرت امام موسي كاظم(ع) در ذيل آيه شريفه هو الذي أرسل رسوله بالهدي و دين الحق ليظهره علي الدين كله ولو كره المشركون مي‌فرمايند:

«منظور اين است كه خداوند رسولش را به ولايت و وصايت امر فرموده است و ولايت عبارت‌ست از دين حق و خداوند آن دين را بر تمام اديان به گاه ظهور حضرت حجت(عج)برتري و ظفر مي‌بخشد».

و هم‌چنين حضرت امام محمد باقر(ع) در خصوص «عبادي الصالحون» در آيه كريمه ولقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر أن الارض يرثها عبادي الصالحون فرمودند: «آنان ياران مهدي(عج)در آخرالزمان‌اند».

و در روايتي ديگر أميرالمؤمنين علي(ع) پس از تعبير «لتعطفنّ الدنيا علينا بعد شماسها عطف الضروس علي ولدها» آيه شريفه: « ونريد أن نمنّ علي الذين استضعفوا في الارض ونجعلهم أئمّةً ونجعلهم الوارثين» را قرائت و سپس مي‌فرمايند:

مراد از مستضعفان زمين اهل‌بيت عصمت و طهارت رسول‌الله(ص) هستند كه خداوند توسط مهدي آنان در آخر الزمان، ايشان را به امامت و عزت مي‌رسانند.

آري وعده الهي در قرآن‌كريم مبني بر حكومت صالحان وعده‌اي قطعي و لايتخلف است كه توسط انسان كامل و مكمل عصر تحقق مي‌يابد، و بدين ترتيب، خوف و ترس متقين به حالت امن و امان بدل خواهد شد و خداوند منّان بدون هراس و شرك در سراسر جهان پرستيده مي‌شود:

وعد الله الذين آمنوا منكم وعملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض كما استخلف الذين من قبلهم وليمكّننّ لهم دينهم الذي ارتضي لهم و ليبدّلنّهم من بعد خوفهم امناً يعبدونني لا‌يشركون بي شيئاًَ ومن كفر بعد ذلك فاولئك هم الفاسقون


گفتار پنجم: جايگاه شيعه در تشكيل حكومت جهاني
همان‌طور كه مي‌دانيم جميع پيامبران و رسولان الهي به آخرين پيامبر در آخرالزمان اشاره و خبر داده بودند و لكن در آخرالزمانِ رسالت و نبوت با ختم سفراي الهي، و در زمانه‌اي كه كفار و مشركين با ساماندهي نفاق‌گونه خويش، چشم اميد به پايان عمر مبارك خاتم الانبياء(ص) دوخته بودند، ظرف تدبير و تقدير الهي، عصر جديدي را بر بشر مفتوح نمود كه «ولي الله» در مقام تجلي اسم «ولي» حق تعالي و با اتصال به آبشخور وحي محمدي(ص) مأمور هدايت بشر در نيل به قرب و عبوديت الهي گرديد. و چنين است كه در زيارت اميرالمؤمنين(ع) در روز غدير مي‌خوانيم: «الخاتم لما سبق والفاتح لما استقبل» باب نبوت با نزول قرآنِ غير قابل دستبرد و تحريف و معرفي ائمه هدي(ع)بسته شد.

پيامبر با فرمايش‌هاي مكرر «اني تارك فيكم الثقلين كتاب الله وعترتي وان تمسكتم بهما لن تضلوا ابداً وانهما لن يفترقاً حتي يردا علي الحوض، امت خويش را به عصر جديدي رهنمون ساخت تا با تمسك علمي و عملي به ولايت و تفسير ولائي قرآن، هيچ‌گاه گمراه نگردند و اسير بدعت‌ها و تحريف‌ها نشوند. قرآن كه جامع حقايق و معارف «و تبياناً لكل شيء» بود و نياز تشريعي و تقنيني بشر را مرتفع مي‌نمود، در طول تاريخ، در عين صيانت ظاهري الفاظ آيات و سور، با تفسيرهاي غلط و تحريف‌هاي معنوي، مظلوم و مهجور گرديد. حاملان قرآن، اهل بيت نبي اكرم(ص) نيز، يكي از پس ديگري به ضربت شمشير يا سمّ مهلك به شهادت رسيدند تا حكم الهي به غيبت آخرين امام تعلق گيرد.

در آغاز عصر حاكميت ثقلين پس از رحلت رسول خاتم(ص)، اصحاب صادق عصر نبوي با پاي‌مردي بر شريعت نبوي، فرموده «من كنت مولاه فهذا علي مولاه» را به‌خوبي درك كردند و تابع و شيعه راسخ ولي الله عصر خويش گرديدند و بدين ترتيب امت خيري به ظهور رسيد كه با اعتقاد قلبي و التزام عملي به «مايه اتمام نعمت و اكمال دين»، واسطه فيض رساني امام به مردمان دنيا گرديد «وكنتم خير امة اخرجت للناس. تأمرون بالمعروف». امت خيري كه مي‌بايست دعوت به خير و معروفي بالاتر از اسلام و احكام اسلام نيست، هم‌چنان كه هيچ خير و معروفي خارج از اسلام نيست.

و بدين ترتيب تشيع با درك عصر جديد حاكميت ثقلين، خويشتن را صاحب ديني كه «رضيت لكم الاسلام ديناً» و مخاطب وعدة الهي كه «ليظهره علي الدين كله و لوكره المشركون» يافت. فلذا در تحقق اسلام و ايجاد حكومت جهاني ائمه اطهار، كه همانا رأس معروف و جامع خير است، تمام مساعي و همت خويش را مصروف و مبذول نمود.

نكته مهمي كه بايست بدان اشاره نمود آن‌ست كه، تشكيل حكومت جهاني اسلام در عالم ماده صورت مي‌گيرد و از آن رو كه عالم ماده، عالم تنازع و تخاصم و حركت تدريجي اتصالي پديده‌ها از قوه به فعل است، ظهور حضرت حجت(عج)كه تجلي قوه و استعداد بشر، و تشكيل حكومت جهاني كه تجلي قوه و كمال جامعه بشري است، تابع قواعد و سنن عالم ماده و محصول خروج تدريجي اتصالي جامعه بشري از قوه به فعل است. جامعه بشري كه طي ادوار مختلف هم از نيروي عقل و آبشخور وحي مستفيض گشته و هم از جنبه مادي و نفساني خويش متأثر بوده، به سوي بلوغ و كمال نهايي خويش در حركت است و در جريان نهايي‌ترين مرتبه تنازع و تخاصم حق و باطل، توحيد و شرك، نور و ظلمت، عقل و جهل، ايمان و كفر، زماني فرا خواهد رسيد كه هم متقين از علوم و معارف نظري، عقل عملي و حكومتي، اعتدال اخلاقي و فكري، اعتلاي معنوي و روحي بي‌نظيري در اداره جوامع مختلف و متنوع بشري املاء و اشباع شده‌اند و 313 نفر موحد مخلَص به ظهور مي‌رسند كه اثقال حكومت مهدي(عج) را به دوش مي‌كشند و ركن شديد حضرت در ادارة امور جوامع بشري به شمار مي روند. هم مشركين از كفر، ظلم و شرك املاء و اشباع شده‌اند و دجال‌ها و سفياني‌ها ظهور مي‌كنند كه براي حفظ منافع دنيوي، سرمايه‌هاي كلان تجاري و نظام سراسر كفر و فسق جهاني از هيچ جنايتي حتي كشتارهاي دسته جمعي با سلاح‌هاي شيميايي، ميكروبي و اتمي هم روي‌گردان نيستند. برخورد اين دو گروه، درگيري اسلام ناب و خالص با كفر ناب و خالص، در مقياسي جهاني خواهد بود كه در تاريخ حيات بشر سابقه ندارد. نتيجه اين درگيري غلبه صالحين و متقين، تحت قيادت و ولايت انسان كامل عصر(عج) است. به نحوي كه پس از آن حوادثي نظير شوراي سقيفه، ماجراي حكمين و يا حماسه كربلا به وجود نمي‌آيد و جوامع انساني تا قيامت كبرا، ضمن اجراي حدود و احكام الهي، از عدل و توحيد ناب برخوردار و از مواهب ولايت امري حضرات ائمه اطهار(ع) بهره‌مند و متنعم مي‌گردد.

فلذا ظهور حضرت حجت(عج) حاصل «خروج تدريجي اتصالي شيعه از قوه به فعل است». با چنين بينشي عالم تشيع كه در بستر تاريخ، از تثبيت هويت و تمييز مرزهاي فكري و اعتقادي، گسترش كمي و رشد كيفي تا تشكيل حكومت اسلامي و شيعي در ايران بزرگ و حياتي با رنج‌ها و مجاهدت‌هاي فراوان گذر كرده است، اكنون مي‌بايست عصاره فضائل و خلاصة تجارب خويش را بسيج و جمع آوري نمايد تا در مسير فعليت مستمر و تحقق قوا و استعدادهاي خويش، بلوغ و توان اداره جهان را كسب نمايد و قلوب و عقول جهانيان را از احساس نياز به حكومت دين و حاكميت تعاليم و ارزش‌هاي اسلامي اشباع نمايد. تصور ما بر اين است كه اين خروج تدريجي از قوه به فعل بايد محقق شود تا ظهور تحقق يابد. به عبارت ديگر «شيعه بايد به بلوغ، اقتدار و توان اداره جوامع جهاني با همه تنوع آن نايل آيد و قدرت تغيير در نفوس جوامع جهاني را پيدا كند تا ظهور تحقق يابد و جهان در تفكر، انديشه، خواست و اراده متحول شود».

و لكن شيعه در اين امر عظيم با ذهنيت، روحيات، فرهنگ و ادبياتي كه در طي قرن‌ها تقيه، عزلت و دوري از عرصه حكومت تكوين يافته است، روبه‌رو‌ست. فرهنگ و ادبياتي كه هم در فهم مسائل اسلامي و هم در بيان معارف ديني، نه تنها بر عوام بلكه بر خواص نيز غالب و مسلط است. روحيات و ذهنياتي كه حتي محتواي اين رساله را با فرهنگ و ادبيات پيشين ادراك مي‌نمايد. اين امر گرچه طبيعي و قهري است و لكن در ادامه مسير حيات شيعي تا ظهور، امري بازدارنده است كه موجب كند شدن و حتي توقف حركت منطقي و حياتي شيعه در تمهيد مقدمات ظهور خواهد گرديد.

فلذا در روند بلوغ و كمال انديشه شيعي مي‌بايست با خودباوري و اعتماد به نفس به جهادي عظيم در تغيير روحيات، فرهنگ و ادبيات ادراك، تبيين و تبليغِ تعاليم اسلامي در راستاي ايجاد حكومت جهاني اسلام نمود. ابتداي اين تغيير، توجه و تنبّه بخشيدن به عالم شيعي است كه «تعجيل در فرج متوجه شيعيان است، تمهيد مقدمات ظهور وظيفه و رسالت يكايك شيعيان است». اين وظيفه‌اي است كه منحصر به دعا و اصلاح نفس خويش نيست؛ «وأعدوا لهم ما استطعتم من قوة» يعني به قدر استطاعت، تا سرحد توان بايستي در تمهيد مقدمات ظهور اقدام نمود. آيا استطاعت و توان بالفعل و بالقوه شيعي تعريف و تحديد گرديده است؟ آيا از اين استطاعت و توان نهايي در راستاي تسريع ظهور استفاده شده است؟

شناسايي و به‌كارگيري تمام توان و قدرت شيعه مستلزم برنامه‌ريزي و سازماندهي همه‌جانبه‌اي است كه امكانات شيعه را در عرصه‌هاي مختلف جمع‌آوري و هدايت نمايد و اين امر عظيم يعني «بلوغ و اقتدار شيعه در آستانه ظهور» ايجاد امت خيري است كه قدرت اصلاح ناس و اداره جوامع بشري را داشته باشد. با وجود امام حيّ و حاضر، و تربيت شيعه كه هم صالح است و هم مصلح، نفوس بشري در آخرين مراحل ظهور، آمادة تغيير مي‌گردد و آن‌گاه مطابق سنت الهي، خداوند با ظهور امام غايب، سرنوشت مردمان را تغيير مي‌دهد. تغييري كه بشر را وارد عصري جديد مي‌نمايد كه در ظل آن، تمتع طويل بشر از حاكميت ثقلين، توحيد جهاني، عدالت جهاني، امنيت جهاني و معنويت جهاني و رضايت عموم ارض و سماء ادامه مي‌يابد.

گفتار ششم: بركات حكومت ولي عصر(عج) در آيينه روايات
آغاز حكومت ولي‌عصر در آخر الزمان، آغاز عصر جديد حيات بشري است. عصري كه ماحصل كدح و رنج جميع انبيا و اوليا الهي در مبارزه مستمر با طواغيت و فراغنه تاريخ است. همان‌طور كه پيامبر آخرالزمان در پايان سلسله انبيا، با دريافت و ابلاغ قرآني كه شامل برنامه كامل و جامع زندگي بشري است، انسان را وارد عصر جديد ولايت ائمه اطهار(ع) نمود، امام آخرالزمان نيز در پايان سلسله ائمه هدي(ع) و غيبت صغرا و كبرا، آغازگر عصر جديدي بر بشر است كه توحيد، حكمت، عدالت، امنيت، الفت، ديانت و معنويت را به ارمغان مي‌آورد. چنان‌كه در روايات مي‌خوانيم:

امام دين حق را بر تمام اديان غلبه خواهد داد، بدعت‌ها را از بين مي‌برد، گمراهي را محو و اسلام را زنده مي‌گرداند. قرآن را ملاك و معيار انديشه و عمل مي‌گرداند، واجبات و مستحبات را زنده و كجي حق را راست مي‌نمايد، تا بدان‌جا كه فقط و فقط حق تعالي در تمام زمين پرستيده و بندگي مي‌شود. او مشرق و مغرب عالم را فتح مي‌كند، و در سلطنت بي‌نظير و عالم‌گيرش كه بزرگتر از قلم‌روي زمام‌داري سليمان بن‌داود(ع) است، عدالت را ميان رعيت برقرار و زمين را بي هيچ دشواري پر از عدل خواهد نمود و حق الله و حق اهل‌بيت(ع) را مي‌گيرد. مؤمنان به واسطة او قدرت چهل مرد را پيدا مي‌كنند و قلب‌شان از پاره‌هاي آهن محكم‌تر مي‌گردد. مردم از چنگال فتنه‌ها نجات مي‌يابند تا جايي كه فتنه‌ها و جنگ‌ها از بين خواهد رفت و بين قلوب الفت و برادري ايجاد مي‌شود. حضرتش امنيت را در شهرهاي مسلمانان برقرار مي‌نمايد و مال و سرمايه بي‌شماري ميان مردم تقسيم مي‌كند.

زمين را آباد، باصفا و زيبا مي‌كند، به واسطه ايشان نهرها جاري و گياهان مي‌رويند و خير و بركات زياد خواهد شد. عمده ابواب دانش و حكمت توسط حضرتش بر بشر گشوده مي‌گردد به نحوي كه جميع دانش بشري از آغاز تا آن روز در قياس با علم و حكمت حضرت بسيار محدود و معدود است. علم و حكمتي كه سبب تحول چشم‌گير و رفاه بسياري در زندگي مردم مي‌گردد رفاهي كه هيچ‌گاه در عمر بشر سابقه نداشته است. زمين به نور پروردگارش روشن مي‌شود و خداوند گنجينه‌هاي زمين را برايش آشكار و هر دوري را نزديك و هر دشواري را براي حضرتش آسان مي‌گرداند. در آن زمان حتي اهل آسمان، درندگان زمين و پرندگان شكاري نيز به حكومتش راضي و در پي كسب رضايت حضرتش مي‌باشند «ونحن نقول الحمدلله رب العالمين».

در ترسيم حكومت جهاني حضرت، ويژگي‌هاي ذيل را مي‌توان از مجموع روايات وارده استنباط و استخراج نمود:

1. حاكميت توحيد و عبوديت خداي واحد بر جهان ؛
2. احياي احكام اسلامي؛
3. غلبة دين اسلام بر تمام اديان؛
4. امحاء بدعت و گمراهي؛
5. گستردگي فراگير و بي‌نظير حكومت اسلامي؛
6. عدالت جهاني براي همه؛
7. امنيت عمومي و فراگير؛
8. افزايش بي‌نظير قدرت روحي و معنوي بشر؛
9. الفت و برادري ميان مردم؛
10. رشد علمي و مفتوح شدن ابواب علم بر بشر؛
11. عمران و آباداني سراسر زمين؛
12. رضايت عموم مردم و حتي اهل آسمان و درندگان و پرندگان زمين.

آرزوي تمتّع طويل ارض از چنين حكومتي است كه سلسله انبيا و اوليا الهي در شوق تحقق آن، بر جميع شدايد و مصائبي كه بعضاً كمر آسمان و زمين را مي‌شكست، صبر و پايداري نمودند.

ادامه دارد...

آری جمهوری اسلامی ایران که آخرین گام از حکومت الله و آغاز ظهور کامل دین اسلام و تجلی تام و کامل شخصیت انسان کامل و مدیریت الهی او بر جهان است با ورود به مرحله پنجم و نهایی خویش که عیناً ورود به مقدمات آخرین  14 ظهور منجی بشریت و تحقق وعده الهی است و در لسان روایات ما به " واگذاری پرچم حق از سوی سید خراسانی به مهدی موعود روحی فداه "  15 تعبیر گشته است که رسالت اصلی و غایت انقلاب اسلامی ایران می باشد و هم اینک با تبدیل...

مسئله ظهور منجی و قیام در راه خدا برای گسترش عدل در مکتب فکری شیعه از آن جهت که بسط عملی و عینیت توحید است همواره مهمترین اصل اعتقادی بوده است که حتی رکن رکین ولایت ، بخشی از آن محسوب میگردد   این معرفت ناب که در لسان قرآن و روایات و عرفای کامل به "حکومت الله" مشهور است واجد شرایط و اجزاء مختلفی ست که از درک بسیاری از مردمان اعصار مختلف دور و بلکه پوشیده گشته است تا سرالاسرار عالم برای خاصان باقی بماند و هر که در این بزم مقربتر و جان برکف تر است در آن کهف ، ایمن و ثابت دل و راسخ قدم بماند تا اراده الهی در ساعت مقرر فعلیت یابد 1 ...
امام خمینی سلام الله علیه همچون سلمان فارسی بنابر مشیت الهی تطهیر گشت و به اهل بیت اشرف ما سوی الله پیوست  2 تا با ورود به مرز عصمت و ولایت و خلافت ، افسانه وار بودن کامل شدن انسان و ممسوس در ولایت کلیّه شدن را در هم بشکند ؛ آن عارف صمدانی در سیر علمی و عملی خویش تطابق عینی و کامل معارف بر فقه و تاثیر فقه بر اخلاقیات را به اثبات رساند و این تابلوی درخشان را در برابر همه دیدگان بر افراشت که سایه و اثر حقیقت محمدیه در عالم ماده از یکسو عینیت "حقیقت"و "طریقت" و "شریعت" است  3 و از سوی دیگر ماحصل وحی جز اتمام و اکمال مکارم اخلاق نیست  4 . اگرچه شناخت شخصیت الهی امام راحل جز از شخصیتی چون او ساخته نیست اما دقت در یکی از زوایای ناشناخته حقیقت وجودی آن عارف کامل نه یک جام بلکه دریایی از معارف ناب را به رهرو راستین طریق آل الله مینوشاند چه اینکه او در عین اتصال کامل به خاندان عصمت ، در عصر ما و در برابر دیدگان ما زیست تا تفسیر حقیقی آیه شریفه " وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلينَ إِلاَّ إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ يَمْشُونَ فِي الْأَسْواقِ وَ جَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبِرُونَ وَ كانَ رَبُّكَ بَصيراً (الفرقان 20) " عینیت خارجی یابد .
آن زاویه ناشناخته از یک جهت بیانگر یکی از مبانی متعالی عرفان شیعه و از جهتی دیگر بزرگترین بشارت بر شروع نهضت جهانی قائم آل محمد صلی الله علیهم اجمعین است . در مبانی معرفتی ما تطابق تشریع و تکوین و عینیت تصرفات تکوینی با تشریع قوانین برای شارع مقدس ، از بدیهیات و بلکه لوازم اعتقادی است  5 بدین معنا که تمامی دستورات اسلامی هماهنگ با نظام تکوین وضع گردیده و سیر رو بکمال هستی که به سمت مبداء خویش در جریان است در ظهور کامل دین و جهانگیر شدن اسلام تجلی می یابد و در این بین شارع مقدس تجلی تام همه صفات الهی و فعلیت بخش اراده او در عالم امکان است و این نه در حد یک کلمه مجمله بلکه یک حقیقت بسط یافته در طول تاریخ بشریت از آدم تا خاتم و از شروع اسلام تا قیامت کبراست .
واسطه فیض یا شارع یا صادر اول که وجود مقدس و ممتاز حضرت محمد صلی الله علیه و آله و اهل بیت شریف اوست نه تنها آیات الهیه و ریسمان مستحکم آویزان از عرش بلکه قانون گذار و مجری و فاعل اراده ذات اقدس اله است پس آنچه در این عالم در حال وقوع است نه تنها یله و رها نیست بلکه در محدوده حکومت خدا و در راستای مشیت اوست و همه این امور بدست آل الله اجرا میگردد 6 .
گرچه رسالت این نوشتار تبیین یکی از مهمترین مقولات ظهور منجی است اما از آنجا که لزوم بهره مندی از معارف ناب برای منتظران حقیقی و یاران موعود الهی اجتناب ناپذیر و اذن ورود ایشان به جرگه انصار الله است ناچار سطور دیگری را به این مهم اختصاص می یابد .
با بهره گرفتن از نافذترین بصیرتها و ناب ترین معارف برای گزینش برترین کلام امام خمنی (ره) بی شک یک جمله خودنمایی میکند که خود از اسرار الهیه و گرانبها ترین سخنان است و آن دُرّ نایاب که اکسیر اعظم منتظران و بیانگر مقام والای این مردالهی و تعریف کاملی ست از نهضت اسلامی او اینست " انقلاب در راه هدف الهی و استقرار حکومت الله همان است که انبیای عظام در راه آن فداکاری¬ها نمودند و پیامبر عظیم الشأن اسلام تا آخرین لحظات زندگی پر برکت خود در راه آن با همه توان، فداکاری و ایثار فرمود و امامان بزرگوار اسلام هرچه داشتند نثار آن کردند. ما نیز که خود را پیرو آنان و امت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم ( می¬دانیم باید اقتدا به آنان نموده و در سبیل حق، مشکلات را با صبر انقلابی تحمل نماییم و از خرابکاری¬های دغل بازان که آثار شکست و زبونی در آن مشاهد است نهراسیم و در راه هدف حق و اسلام بزرگ چونان انبیای عظام و اولیای معظم فداکاری و ایثار نماییم. خداوند تبارک و تعالی پشتیبان مجاهدین و یار مظلومان است."  7  

در این کلام نغز که روشنترین تابلوی شخصیت و روش امام در ایجاد نهضت جهانی اسلام است آنچه بیشتر خودنمایی میکند گستردگی حکومت الله و به هم پیوستگی اعجاز آمیز تمامی اجزاء آن است که در آیات و روایات متعددی صراحتا و تلویحا به آن اشاره گشته که هیچ حرکت و اتفاقی از دایره حکومت الله خارج نیست و همگان – چه خوب و چه بد- در راستای مشیت الهی در حال تلاشند . دینداران با ایمان و عمل صالح خویش و کافران با الحاد و افساد خویش اراده خداوند متعال را به فعلیت در میآورند و هرگز برای هیچکس گریزگاهی از این حکومت مطلقه نیست .

با این دیدگاه عرشی که در سرتاسر حرکت الهی امام موج میزند و در این عبارت شیوا به روشنی بیان گشته است ما نه تنها خود را در شرف طلوع خورشید انسان کامل می یابیم ، بلکه حرکت الهی نهضت اسلامی مان را متن ظهور منجی خواهیم یافت و حتی  پا را از زمینه سازی فراتر گذاشته و یقین می یابیم نهضت جهانی امام عصر بعنوان آخرین وصی خاتم الانبیاء و بزرگ عدالت گستر تاریخ بشریت از نیمه خرداد 1342 شمسی و با اراده و دستور و صد البته مدیریت مستقیم حضرت امام مهدی علیه السلام آغاز گردیده است که با مراجعه به مجموعه روایات علامات الظهور نیز به روشنی مشخص می گردد که فرایند ظهور منجی در یک بازه زمانی نیم قرنی و با وساطت 4-5 نسل محقق می گردد  8 که در این فرایند اگرچه در ظاهر مقدمات ظهور نهایی و خروج و قیام جهانی حضرت مهدی روحی فداه آماده می گردد اما در اصل و حقیقت با گسترش معارف الهیه و علم متکی بر اخلاق ، زمینه درک شخصیت الهی انسان کامل و امکان تبعیت کامل از او فراهم میگردد 9  لذا طلوع شخصیتی ممتاز و استثنائی که سرآمد فقهای شیعه و عارفترین سالکان سبیل الله است بعنوان لازمه طلوع مقدس انسان کامل و حکومت جهانی او مطرح میگردد تا پس از به رخ کشیدن وسعت وجودی انسان الهی ، مدیریت و روش حکومتداری او و استطاعت دفاع از حق و نبرد با ظالمان برای احقاق حق و برچیدن ظلم و فساد طلیعه عدالت گستر جهانی بر همگان آشکار گردد .
بی تردید طلوع آفتاب امامت نیز همانند غروب این آفتاب که در بازه زمانی خاصی و به وساطت منصوبان  10 حضرت حجة روحی فداه صورت پذیرفت ، توسط برگزیدگان خاص آن امام همام محقق گردیده است . با این تفاوت که آن غروب غم انگیز رویگردانی مردم از حق و عدالت و پای فشاری شان بر ظلم و فساد بود تا امام به عنوان مظهر اسماء الله جنبه غضب الهی را بر رحمت الهی پیشی دهد و مردمان غفلت زده ، رفته رفته به خویشتن خویش واگذار شوند. اما در این سوی با بیداری مستضعفان و حق طلبان و تلاش برای مقابله با ظلم و فساد خورشید عالم تاب هستی نیز باب رحمت الهی را بر خلایق گشوده است و برای اعلام یقینی ظهور قریب القوع خویش منصوبان خاص خود را از بین مستضعفان و محرومان بر انگیخته است که سید قمی 11  ، سید خراسانی منجمله این بزرگانند. البته باید توجه داشت آن اقبال عمومی به عدالت خواهی و ظلم ستیزی و مبارزه با فساد اقتضا می کند که این منصوبان خاص در درجه اول از ولایت مطلقه بهره مند باشند تا مرحله پیش از ظهور بطور یقینی و کامل در برابر دیدگان دوست و دشمن قرار گیرد و در درجه بعد لازمست با معیار قرار گرفتن تمامی تعالیم شیعه خصوصا در باب اجتماعات این خاصان و منصوبان حضرت ولیعصر از بیعتی همگانی نیز بهره مند باشند تا داستان غم انگیز بیعت شکنی اهل مدینه و اهل کوفه تکرار نگردد . یعنی رای به خبرگان رهبری معنای حقیقی این بیعت و پاسخ حق طلبان و ظلم ستیزان به فریاد عدالت گستری امام عصر علیه السلام است .
حکومت الله که شکست شیطان ، ایجاد بهشت در زمین و در سایه کمال توحید و بسط عدل است ، فرایندی طولانی است که از زمان حضرت آدم علیه السلام آغاز گردیده و رفته رفته مقدمات خویش را فراهم کرده است تا در زمان بعثت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم ، قوانین الهی و دستورات این حکومت کامل گشته و زمان اجرای کامل آنها فرا می رسد. اما ائمه هدی بعنوان وصیان نبی مکرم از این حق مسلم محروم گشته و به شهادت می رسند تا نوبت به آخرین وصی می رسد و او از باب مهلت " امهلهم رویدا "  12 و چون مردمان از معرفت الله بهره چندانی ندارند و در دام شیطان و نفسانیات خویش اسیرند از دیدگان غایب می شود . اما ولایت او باقی و مدیریت جهان و بعبارت بهتر سکانداری حکومت الله به دستان با کفایت اوست .
عقاید ، احکام و اخلاق اسلامی در سده های پی در پی شکوفا می گردد و عالمان عامل و ربانی هریک به نوبه ی خویش این امانت گرانبها را در ضمن ارتباط با ولی الله حفط و رشد و نما داده و به شاگردان برگزیده خویش می سپارند و آنها که عده و عُده یی برای تحقق وعده الهی دارند از کوششهای عملی و ایجاد حرکتهای اجتماعی دریغ نمی کنند .
اما روح خدا در قرن چهاردهم هجری بر پیکره ایران اسلامی می دمد و امام خمینی که خود شخصیتی برخوردار از نابترین عقاید ، اصیل ترین احکام و پسندیده ترین اخلاق است پس از رسیدن به کمال ، عزم جزم خویش را در تقرب به ولی الله الاعظم بکار می گیرد و تجلی این تبعیت محض در تشکیل حکومت اسلامی که خود آخرین گام در برقراری حکومت الله است ، نمودار می شود .
نقشه پیش روی انقلاب اسلامی از سوی امام ترسیم گشته و توسط متفکران انقلابی تبیین می گردد ؛ گفتارها و نوشتارهای متعدد شهدای والامقام مطهری و بهشتی و برخی دیگر از بزرگان در این راستاست. اما در مرحله دوم نهضت جهانی امام راحل که با رهبری حضرت آیت الله امام خامنه ای آغاز می گردد به شیوه نوین و راهبردی از سوی معظم له بیان و تشریح می گردد . رهبر معظم انقلاب در بیانی شیوا مراحل پنجگانه نهضت جهانی امام خمینی (ره) را اینگونه
بر می شمرند:

مرحله اول : از بین بردن طاغوت و ایجاد انقلاب اسلامی
مرحله دوم : استقرار نظام اسلامی
مرحله سوم : ایجاد دولت اسلامی
مرحله چهام : ایجاد کشور و مملکت اسلامی
مرحله پنجم و نهائی : صدور اسلام و انقلاب و ایجاد جهان اسلامی 13

آری جمهوری اسلامی ایران که آخرین گام از حکومت الله و آغاز ظهور کامل دین اسلام و تجلی تام و کامل شخصیت انسان کامل و مدیریت الهی او بر جهان است با ورود به مرحله پنجم و نهایی خویش که عیناً ورود به مقدمات آخرین  14 ظهور منجی بشریت و تحقق وعده الهی است و در لسان روایات ما به " واگذاری پرچم حق از سوی سید خراسانی به مهدی موعود روحی فداه "  15 تعبیر گشته است که رسالت اصلی و غایت انقلاب اسلامی ایران می باشد و هم اینک با تبدیل ایران سرافراز به ام القرای مسلمین و مستضعفین و صدور انقلاب اسلامی و پیام جهانی اسلام عزیز به اقصی نقاط جهان و حضور راهبردی سیاسی- فرهنگی جمهوری اسلامی در جای جای جهان برای مشارکت در مدیریت اسلامی جهان و به چالش کشیدن نظام شیطانی لیبرال دموکراسی ، نه تنها ورود به مرحله پنجم از مراحل نهضت جهانی امام خمینی (ره) بلکه موفقیت سریع و شگفت انگیز در این مرحله حساس را نوید می دهد و این مسئله بسیار مهم و اصلی امروز جامعه ماست که به کرات از سوی معظم له و علی الخصوص از 14 خرداد 89 در عبارتهای متنوع و  بشارت آمیز ایشان مطرح می گردد ؛ مرور برخی از این دیدگاه های متعالی درک موقعیت کنونی نهضت اسلامی را آسانتر می کند ؛

"   امروز كشور شما - و شايد درست اين باشد كه بگوئيم تاريخ شما - نگران رفتار من و شماست. ما امروز در يك موقعيت حساس از لحاظ تاريخى داريم زندگى مي كنيم. نقش ما، تصميم ما، فعل ما، ترك ما، بر روى نسلهاى آينده، بر روى سرنوشت كشور اثرگذار است؛ اگرچه همه‌ى دوران انقلاب از همين قبيل است. اين سى سال، سى سالى است كه در سرنوشت تاريخى آينده‌ى ما اثرگذار خواهد بود؛ اما اينجور به نظرم مي رسد كه اين دوران، اين شرائط سالهاى محدودِ كنونى، خصوصيتهاى ويژه و منحصربه‌فردى دارد.  وضع دنيا در حال تغيير است. شرائط سياسى دنيا، موازنه‌هاى سياسى و موازنه‌هاى قدرت در سطح دنيا در حال تحولات است و انسان شكل‌گيرى جديدى را مشاهده مي كند. شما كه دستى در سياست داريد، خوب مي دانيد كه در اين شرائط، همه‌ى عناصر حاضر در صحنه مي توانند به نفع اهداف و آرمانهاى خود نقش بيافرينند، يا مي توانند عاطل و باطل بمانند. آن وقتى كه جابه‌جائى‌ها دارد صورت مي گيرد، تحولات جهانى دارد انجام مي گيرد، يك عنصر بيكار، كم‌كار و غافل قطعاً در تحول آينده، در شكل جديدى كه بناست بر اوضاع سياسى دنيا حاكم شود، نقش ضعيف‌ترى نصيب خود خواهد كرد. عنصرى كه فعال است، هوشيار است، بيدار است، صحنه را رصد مي كند، فعل و انفعالات را مى‌بيند و پيش‌بينى مي كند، او مي تواند در شكل جديدى كه بناست به وجود بيايد، براى خود جايگاه محكم‌ترى، بابركت‌ترى و نزديكتر به اهداف و آرمانهاى خود فراهم كند. شرائط امروز اين است.  به همين منطقه‌ى خودمان، به خاورميانه نگاه كنيد؛ حوادثى كه امروز در خاورميانه و حول و حوش مسئله‌ى فلسطين دارد اتفاق مى‌افتد، ديگر سابقه ندارد؛ شبيه اين، هيچ وقت پيش نيامده است. اين نشانه‌ى اين است كه يك جابه‌جائى دارد صورت مي گيرد، يك تحول دارد اتفاق مى‌افتد. در سطح دنيا هم كه نگاه كنيد - جايگاه آمريكا، جايگاه برخى كشورهاى اروپائى، تأثيرات آنها در دنيا، نقش‌آفرينى‌هايشان - مى‌بينيد تغييرات بزرگى در حال انجام است. در دوران اين سى سال، در برهه‌هائى - كه من حالا يك مواردى را در ذهن دارم - شبيه اين را ما ديديم؛ اما امروز به شكل روشنى آدم اين را احساس مي كند.  اگر ما در اين شرائط نقش‌آفرينى كنيم، يقيناً به نفع آينده‌ى كشور، آينده‌ى نظام و آينده‌ى تاريخ ما خواهد بود. اين نقش‌آفرينى هم متوقف به اين است كه در داخل، انسجام لازم، اقتدار لازم، انگيزه‌ى كافى، همكارى‌هاى صميمى و تنگاتنگ وجود داشته باشد. به مسائل كشور، به مسائل قانونگذارى، به رابطه‌ى دولت و مجلس، به موضعگيرى‌هاى گوناگون در زمينه‌ى مسائل داخلى و خارجى، با اين ديد بايد نگاه كرد؛ از اين منظر بايد همه‌ى اين مسائل را ديد. آن وقت خيلى از چيزهائى كه حالا ممكن است به نظر ماها در نگاه اول اهميت پيدا كند، كم‌قدر خواهد شد و از اهميتش كاسته خواهد شد. "  16
"  به نظر من امروز نظام سلطه در مواجهه‌ى با حركت اسلامى يك چنين حالتى دارد. جاپايش محكم نيست؛ زيرا بسيارى از شگردهاى تبليغاتىِ استواربنيانِ قديمىِ اينها براى مردم دنيا رو شده است. امروز در جامعه‌ى آمريكا، خشم عميق از حضور قدرتمند لابى صهيونيستى بتدريج دارد توسعه پيدا مي كند. اين نارضائى در بين مردم آمريكا - كه مركز تحرك صهيونيستها و قدرتمندان صهيونيستى و سرمايه‌داران صهيونيست است - بتدريج دارد به وجود مى‌آيد؛ البته رژيم حاكم در آمريكا بر مردم بسيار سخت مي گيرند - يك نوع خاص سختگيرى - و آنچنان اينها را مشغول زندگى و گرفتار زندگى مي كنند كه فرصت سر خاراندن ندارند؛ در عين حال اين حالت دارد به وجود مى‌آيد. اين اطلاعات موثق ماست. در كشورهاى اروپائى هم به يك نحو ديگر. كشورهاى اسلامى كه معلوم است. كشورهاى خاورميانه كه معلوم است. ملتها حالت نفرت - و بعضاً بغض - نسبت به رژيم ايالات متحده و مجموعه‌ى سلطه در دنيا دارند. اين را هم نمي توانند جمع كنند؛ هى تلاش ميكنند، اما نمي توانند جمع كنند. اگر نظام جمهورى اسلامى در دنيا سر نكشيده بود و طلوع نكرده بود، مشكل آنها به اين زودى پيش نمى‌آمد و ممكن بود اين مشكل پنجاه سال ديگر براى آنها بُروز پيداكند؛ ممكن هم بود اين مشكل به اين زودى‌ها پيش نيايد. اما حضور جمهورى اسلامى و ظهور جمهورى اسلامى كار را بر اينها مشكل كرده؛ لذا بشدت دشمنند. دشمنى هم مي كنند؛ اما دشمنى دستپاچه و سراسيمه. دشمنى‌ها از اين قبيل است. حالا كارهائى كه مي كنند، تدابيرى كه مي كنند، جنجالهائى كه مي كنند، تبليغاتى كه دنبالش مي گذارند، يك قطعنامه در سازمان ملل، چند قلم تحريم، بعد هم بزرگنمائى تحريمها، بيش از آنچه كه واقعيت دارد اين تحريمها را اهميت دادن، بعد تهديد نظامى را هم به صورت احتياطاً نيم‌بند پشت سرش نگه داشتن، همه به خاطر اين است كه اينها در مواجهه‌ى با اين حركت عظيم و متين و بنيانى اسلامى در كليه‌ى جهان اسلام، دچار انفعالند. ملت ايران هم پيشرو اين حركتند.  البته زحماتى را ايجاد مي كنند؛ شكى نيست. در همه‌ى برخوردهاى اجتماعى زحمتهائى وجود دارد؛ اما انسان زحمتها را تحمل ميكند براى اينكه به منافع بزرگتر و به نقطه‌ى عالى‌ترى برسد. امروز اينجورى است. بنابراين، اين مقطع از اين نظر كه گفتم مقطع حساسى است و احتياج به كار هست، احتياج به تلاش هست. "  17
" گر بخواهيم قضاياى كنونى كشورمان را تحليل درست بكنيم و در تحليل، به خطا دچار نشويم، بايد از اينجا شروع كنيم كه يك جبهه‌بندى قديمى‌اى بين ايران اسلامى و بين يك مجموعه‌اى وجود دارد. از عمر اين معارضه و منازعه و جبهه‌بندى، سى و يكى دو سال مي گذرد؛ جديد نيست. البته اين جبهه‌ى مقابل ما تغييراتى هم ديده، ولى ما تفاوتى نكرده‌ايم. ما حرفمان همان حرف است، اصولمان همان اصول است، راهمان همان راه است. يك خطى را با سرعت گرفتيم، داريم حركت مي كنيم. اهدافمان را مشخص هم كرديم. اين اهداف، از اول هم در فرمايشات امام و در پايه‌هاى انقلاب، مشخص و معلوم بوده است. داريم به قدر توان جلو مي رويم. ليكن جبهه‌ى مقابل تغييراتى داشته است، كم و زياد شده؛ كسانى بودند، خارج شدند؛ كسانى نبودند، داخل شدند. امروز در اين جبهه‌بندى، دو پديده به چشم مي خورد: يك پديده اين است كه طرف مقابل ما، جبهه‌ى مقابل ما نسبت به قبل دچار ضعف است؛ يعنى حركت جبهه‌ى مقابل، حركت به سمت نزول بوده است؛ ضعيف شده است. پديده‌ى دوم اين است كه جبهه‌ى ما به سمت قوّت است؛ يعنى حركت ما حركت رو به تقويت بوده. اين دو پديده، دو پديده‌ى قابل استدلال است؛ يعنى حرفِ شعارى نيست، متكى به واقعيات است.... و توجه به قدرت الهى و صدق وعده‌ى الهى؛ كه اين اساس همه‌ى كارهاست كه مطمئن باشيم به وعده‌ى الهى. خداى متعال كسانى را كه سوءظن به وعده‌ى او دارند، سوءظن به او دارند، لعنت فرموده است؛ «و يعذّب المنافقين و المنافقات و المشركين و المشركات الظّانّين باللَّه ظنّ السّوء عليهم دائرة السّوء و غضب اللَّه عليهم و لعنهم و اعدّ لهم جهنّم و سائت مصيرا»؛ يعنى خداى متعال كسانى را كه سوءظن به وعده‌ى الهى دارند، مذمت مي كند. خداى متعال فرموده است كه «لينصرنّ اللَّه من ينصره»؛ «أوفوا بعهدى أوف بعهدكم». در راه خدا حركت كنيد، خداى متعال كمك مي كند. حالا اين فقط هم وعده‌ى الهى نيست. ما اگر آدمهاى ديرباورى هم باشيم، آدمهاى كورباطنى هم باشيم كه نتوانيم درست وعده‌ى الهى را قبول كنيم، تجربه‌ى ما به ما اين را نشان مي دهد. كدام از عناصر اصلى انقلاب و دوستان انقلاب و طرفداران انقلاب و دشمنان انقلاب، چهل سال قبل از اين، احتمال مي دادند كه يك چنين اتفاقى در كشور بيفتد؟ يك حادثه‌ى به اين عظمت، يك بناى به اين رفعت به وجود بيايد؟ كى احتمال ميداد؟ اما شد؛ به خاطر توكل به خداى متعال، به خاطر عزم راسخ، به خاطر نهراسيدن از مرگ، نهراسيدن از شكست، پيش رفتن به نام خدا و توكل به خدا اتفاق افتاد. بعد از اين هم همين خواهد شد. "  18

با ورود به مرحله نهایی نهضت که در نگاه آخرالزمانی همان وقایع پیش از ظهور امام مهدی علیه السلام است، عملا نقشه راهبردی پیشرفت ایران اسلامی و نیل به اهداف انقلاب اسلامی منطبق با مراحل واپسین ظهور گشته و رفته رفته فهم پیام جهانی انقلاب برای همگان میسر می گردد و به موازات آن نه تنها حقانیت این پرچم برافراشته یکبار دیگر و بطور گسترده یی اثبات می گردد ، بلکه همه حق طلبان و عدالت خواهان جهان را به پیشوائی خود به سرمنزل عدل و توحید رهنمون می گردد .
در این مرحله که همزمان با روی کار آمدن دکتر احمدی نژاد ، برگزیده مستضعفین و عدالت طلبان بعنوان علمدار سید خراسانی است ، شعارهای اصیل نهضت خمینی کبیر دوباره بر سرزبانها افتاده و عمق نگاه و حرکت راهبردی بنیانگذار انقلاب اسلامی که شروع حتمی و قطعی ظهور اسلام در سراسر جهان است ، در گسترده یی کلان منتشر و تبیین و فهمیده می شود و این تبلیغ جهانی اسلام و شیوه حکومتداری و مدیریت جهانی اسلام نه تنها در بیانیه ها و سخنرانی ها ، بلکه بواسطه دیپلماسی عمومی دولت اسلامی و بعنوان هدف بزرگ دستگاه سیاست خارجی مورد اهتمام و پیگیری فعال در کلیه روابط خارجی قرار می گیرد .
مشهوره منقول از روات شیعه و سنی  19 که اشاره به حکومت اسلامی ایران در سالهای پیش از ظهور و اقتدار جهانی آنها دارد دقیقا به همین مرحله واپسین اشاره نموده و حقانیت و خط شکنی ایران اسلامی را در بحبوحه ظهور منجی بشارت می دهد .
اقتدار سیاسی ، قدرت بازدارنده دفاعی و نظامی ، رشد بالای علمی ، فنی و فنآوری ، مبارزه پیگیر با فقر ، فساد و تبعیض داخلی ، گسترش عدالت در شؤونات مختلف اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی ، برخورد ریشه یی با دشمنان داخلی و ناامید سازی هم پیمانان خارجی آنها ، روابط خارجی قوی و مستمر با تمامی ممالک خصوصا مستضعفین و محرومان جهان ، ورود به عرصه های مدیریت جهان و همراه سازی مغضوبین استکبار و دول و ملل محروم ، گسترش و نفوذ بیش از پیش قدرت رسانه یی و توجه به دفاع و تهاجم رسانه یی در سطح جهان ، تعمیق روابط با ملل مسلمان و پایفشاری بیشتر بر اتحاد اسلامی و نهایتا عزتمندی و عزم راسخ در ایستادگی در برابر شیطان بزرگ و دیگر مستکبران جهان همه و همه نشانه های پیروزی قریب الوقوع در آخرین مرحله نهضت جهانی خمینی کبیر (ره) و نیل به اهداف عالی انقلاب اسلامی است که مصادف با شروع انقلاب جهانی مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشد . ان شا الله

منبع: http://tazohoor.ir

___________________________________________________________

1  . قال الله تبارک و تعالی : کلمة لااله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی / عیون اخبار الرضا
2. قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : سلمان منا اهل البیت / برخی مصادر اهل سنت : ابن سعد، طبقات الکبری؛ 4 / 72 و بیهقی،ابوبکر،دلائل النبوه، ترجمه، محمود مهدوی دامغانی،تهران، انتشارات علمی و فرهنگی،1361ه.ش،3 / 418.
برخی مصادر شیعی : عن محمد الحلبي عن أبي عبد الله عليه السلام قال: من اتقى الله منكم وأصلح فهو منا أهل البيت قال: منكم أهل البيت؟ قال منا أهل البيت قال فيها إبراهيم: (فمن تبعني فإنه منى) قال عمر بن يزيد: قلت له من آل محمد؟ قال: أي والله من آل محمد  أي والله من أنفسهم اما تسمع الله يقول: (ان أولى الناس بإبراهيم للذين اتبعوه) وقول إبراهيم: (فمن تبعني فإنه منى) امام صادق عليه السّلام فرمودند: هركس از شما (شيعيان) كه تقوا پيشه سازد و خود را اصلاح نمايد از ما اهل بيت است . راوي گفت: از شما اهل بيت است؟ فرمود: آري از ما اهل بيت است.در آيه شريفه آمده است هركس از من تبعيت كند از من است. باز عمر بن يزيد سئوال كرد: آيا از آل محمد است؟ فرمود: آري به خدا قسم از آل محمد است از خود آنها . آيا نشنيده‌اي قول خداوند را كه مي‌فرمايد: سزاوار ترين افراد به ايراهيم كساني هستند كه از او تبعيت مي‌كنند و يا سخن ابراهيم در قرآن را كه : هر كس از من تبعيت كند از من است. تفسير العياشي، محمد بن مسعود العياشي، ج 2، ص 231
در روايت ديگري كه شيخ مفيد رضوان اللّه عليه در كتاب اختصاص آورده مي‌خوانيم: نزد حضرت صادق عليه السّلام از جناب سلمان و جعفر طيار ياد شد و بعضى جعفر را بر سلمان تفضيل دادند و ابو بصير نيز در آن مجلس حاضر بود.  بعضى گفتند: سلمان مجوسى بود مسلمان شد. پس حضرت صادق عليه السّلام از  جاي بلند شد و به حالت غضبناك خطاب به ابا بصير فرمود:  يا ابا بصير جعله اللّه علويا بعد ان كان مجوسيا و قرشيا بعد ان كان فارسيا فصلوات اللّه على سلمان و ان لجعفر (عليه السّلام) شانا يطير مع الملئكة فى الجنة .  فرمود: اى ابا بصير خدا سلمان را از طايفه علوى قرار داد. بعد از آنكه در زمره مجوسى محسوب بود اگرچه در واقع به مذهب آنها نبود. و قرار داد او را از طايفه قرشى بعد از آنكه فارسى بود پس صلوات خدا بر سلمان باد . و به درستى كه حضرت جعفر شأنى دارد كه با ملائكه در بهشت طيران نمايد. الاختصاص، شيخ مفيد، ص 341 .
و نيز در رجال كشى روايت شده: نزد حضرت باقر عليه السّلام ذكر سلمان فارسى شد پس حضرت فرمود: مه لا تقولوا سلمان الفارسى و لكن قولوا سلمان‏ المحمدى ذلك منا اهل البيت . ساكت شويد نگوئيد سلمان فارسى بلكه بگوئيد سلمان محمدى اين به جهت آنست كه از ما اهل بيت مى‏باشد. روضة الواعظين، فتال نيسابوري، ص 283 .
3.  عَوَالِي اللآَّلِي، عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ الشَّرِيعَةُ أَقْوَالِي وَ الطَّرِيقَةُ أَقْوَالِي وَ الْحَقِيقَةُ أَحْوَالِي وَ الْمَعْرِفَةُ رَأْسُ مَالِي وَ الْعَقْلُ أَصْلُ دِينِي وَ الْحُبُّ أَسَاسِي وَ الشَّوْقُ مَرْكَبِي وَ الْخَوْفُ رَفِيقِي وَ الْعِلْمُ سِلَاحِي وَ الْحِلْمُ صَاحِبِي وَ التَّوَكُّلُ زَادِي وَ الْقَنَاعَةُ كَنْزِي وَ الصِّدْقُ مَنْزِلِي وَ الْيَقِينُ مَأْوَايَ وَ الْفَقْرُ فَخْرِي وَ بِهِ أَفْتَخِرُ عَلَى سَائِرِ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْمُرْسَلِينَ  مستدرك‏الوسائل ج  11 ص  174

4.  الشَّيْخُ الطَّبْرِسِيُّ فِي مَجْمَعِ الْبَيَانِ، عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ   مستدرك‏الوسائل ج 11 ص  188

5. آیات 153 تا 157 سوره مبارکه البقره

6. زیارت جامعه کبیره منقول از حضرت امام علی بن محمد الهادی علیهما السلام
7. صحیفه نور، ج 15، ص 75.
8. در روایتی که ابی خالد کابلی از امام باقر علیه السلام نقل نموده است حضرت در انتهای سخن خویش میفرماید " اگر من در زمان قیام اهل مشرق -ایرانیان که هدفشان از انقلاب برافراشتن پرچم اسلام و تسلیم آن به قائم ماست - میبودم خودم را تا ظهور او حفظ میکردم "  از این فرمایش حکیمانه میتوان برداشت نمود فاصله شروع انقلاب اسلامی ایران تا ظهور امام مهدی علیه السلام از عمر عادی یک انسان – هفتاد سال- کمتر است الغیبة نعمانی صفحه 273 و بحارالانوار ج 52 صفحه 243 

9. بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی: ما به ظهور امام زمان(عج) این محبوب حقیقی انسانها نزدیک شده ایم زیرا معرفت ها پیشرفت کرده است.  03/09/1378

10. سفرای اربعه که مسامحة ً نوّاب اربعه خوانده میشوند ( محمدبن عثمان عمری ، علی بن محمد سمری ، حسین بن روح نوبختی و عثمان بن سعید عمری )

11.عن موسی بن جعفر علیهماالسلام قال : رجل من قم یدعوالناس الی الحق ، یجتمع معه قوم قلوبهم کزبرالحدید... بحارالانوار ج 57 صفحه 215
12. سوره مبارکه الطارق 17

13. بیانات ولی امر مسلمین در جمع کارگزاران نظام اسلامی 21/09/1380

14. در لسان روایات شیعی به حتمیات مشهور است که عبارتند از : خروج سيّد خراساني و يماني، نداي آسماني مبني بر حقّانيت حضرت مهدي(ع)، شهادت نفس زكيّه و فرو رفتن سپاهيان سفياني در منطقة بيداء (بيابان بين مدينه و مكّه ) / صدوق، محمد بن علي بن حسين، كمال الدين، ج2، ص650، طوسي، محمد بن حسن، الغيبة ص267، نعماني، همان، صص169 و 172؛ مجلسي، محمد باقر، همان؛ ج52، ص204، طبرسي، فضل بن حسن، اعلام الوري،

15. الغیبة شیخ طوسی ص 274 و الملاحم و الفتن سید بن طاووس ص 55
16. بيانات در ديدار نمايندگان مجلس شوراى اسلامى 18/03/1389

17.دیدار با اساتید بسیجی دانشگاه 02/04/1389

18. دیدار با کارگزاران نظام اسلامی  27/05/1389

19. مصادر اهل سنت : ابن حماد جلد 1 صفحه 310 و ابن ابی شیبه ج15 ص 235 و ابن ماجه ج 2 ص 1366 و جامع سیوطی ج 3 ص 101  و مصادر شیعی : دلائل الامامه صفحات 233و235 و ملاحم سید بن طاووس صفحه 52 و بحارالانوار ج 51 ص 82

علاوه بر اینکه رفتار و احساس و ایمان ما در نزدیک شدن ظهور تأثیرگذار است، دعای ما هم در امر فرج مؤثر است. ظهور و خروج حضرت موسی(ع) برای نجات بنی اسرائیل 170 سال جلو افتاد، به‌خاطر اینکه بنی‌اسرائیل برای این امر مهم، 40 روز دعا و تضرع کرده و ضجه زدند و ملتمسانه آن را از خداوند خواستند و خدواند بواسطۀ این تضرع و نالۀ آنها 170 سال باقی مانده را بر آنها بخشید و به موسی فرمان داد که آنها را نجات دهد.

جلسه اول

جلسه دوم

حجت الاسلام و المسلمین پناهیان در سومین سخنرانی از سلسله سخنرانی‌های خود در مهدیه تهران با موضوع «آیا ظهور نزدیک است؟»، که جمعه گذشته در مهدیه تهران برگزار شد، طی سخنانی با اشاره به قواعد ظهور گفت: «ما برای پیش‌بینی اینکه ظهور نزدیک است یا نه، باید به قوعدِ ظهور مراجعه کنیم و ببینیم ظهور در چه شرایطی رخ می‌دهد و آیا آن شرایط فراهم است یا نه؟ پس برای پیش‌بینیِ زمان ظهور، نیازی به غیب گویی و پیش‌گوییِ رمال‌ها و فال‌گیرها نداریم. فقط کسانی خود را محتاج غیب‌گویان و پیش‌گویان می‌بینند که دستشان از قواعد عالم خالی است و اتکاء و توکلشان به خداوند متعال بسیار کم است.»

در ادامه قسمت‌هایی از این سخنان را می‌خوانید:

از نتایج مهمِ توجه به قواعد ظهور اینست که ما در ظهور حضرت و نزدیک بودن آن نقش داریم

•           گذشته از حوادث ظهور، قواعد بسیار روشنی برای ظهور حضرت وجود دارد، که این قواعد هم تکلیف ما را روشن می‌کنند و هم می‌توانند نشان دهند که آیا ما به ظهور نزدیک شده‌ایم یا نه.

•           اگر از ناحیۀ «قواعد ظهور» وارد بحث نزدیک بودن ظهور شویم، به نتایج بسیار باورنکردنی و جالبی خواهیم رسید. یکی از آن نتایج اینست که می‌توانیم نقش خودمان را در ظهور حضرت پیدا کنیم. آیا واقعاً ما در ظهور حضرت نقش داریم؟ آیا ما واقعاً در ادامه یافتن و طولانی‌تر شدن غیبت حضرت نقش داریم؟

•           در صورتی‌که ما در ظهور حضرت نقش داشته باشیم، می‌توانیم برای پیش‌بینی کردن زمان ظهور به وضعیت و رفتارهای خودمان نگاه کنیم. به عنوان مثال، یک کُشتی‌گیر را در نظر بگیرید که برای رسیدن به مقام قهرمانی و دریافت مدال، به مسابقات کشتی اعزام می‌شود. این کشتی‌گیر اگر حرفه‌ای باشد، از میزان آمادگی خود و نحوۀ تمرین کردن‌های خود و سایر حریفانش می‌تواند بفهمد که آیا مدال خواهد آورد یا نه.

کسانی محتاج پیش‌گویان هستند که دستشان از قواعد الهی خالی است

•           ما برای پیش‌بینی اینکه ظهور نزدیک است یا نه، باید به قواعدِ ظهور مراجعه کنیم و این قواعد را مورد بررسی قرار دهیم و ببینیم ظهور در چه شرایطی رخ می‌دهد. آیا آن شرایط فراهم است یا نه؟ پس برای پیش‌بینی زمان ظهور، نیازی به غیب‌گویی و پیش‌گویی رمال‌ها و فال‌گیرها نداریم.

•           فقط کسانی خود را محتاج غیب‌گویان و پیش‌گویان می‌بینند که هم دستشان از قواعد عالم خالی است و هم اتکاء و توکلشان به خداوند متعال بسیار کم است. اینکه اگر کسی به خداوند اتکاء داشته باشد، خداوند او را یاری خواهد کرد، خود یکی از قواعد عالم است. (وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ)(طلاق/3) پس باید ببینیم چقدر اخلاص و چقدر توکل به خدا داریم؟

•           کسی که از قواعد عالم خبر ندارد، دوست دارد برای تنظیم وضعیت خودش، آینده را از این روش‌ها پیش‌بینی نماید. کسی که نمی‌خواهد به این قواعد روشن متمسک شود، به فال‌گیر و غیب‌گو و پیش‌گو متوسل خواهد شد و ما می‌دانیم که توسل به این امور شرعاً حرام است. (از جمله اینکه امیرالمؤمنین فرمودند: الكاهِنُ كالسّاحِرِ، والسّاحِرُ كالكافِرِ ، والكافِرُ فى النَّارِ) (نهج البلاغه/خطبه 79) (همچنین امام صادق(ع) فرمودند: اگر کسی خودش از شیاطین برای غیب‌گویی کمک بگیرد یا به کسی که این کار را می‌کند مراجعه کند، از دین رسول خدا برائت جسته [و کافر شده] است؛ مَنْ تَكَهَّنَ أَوْ تُكُهِّنَ لَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِنْ دِينِ مُحَمَّدٍ) (خصال صدوق/1/19)

آیا ما در نزدیک‌تر شدن ظهور مؤثر هستیم؟

•           رفتار ما، احساس و انگیزۀ ما، ایمان و معرفت ما و حتی دعاها و اضطرار روحی ما، همگی در فرج حضرت مؤثر هستند. پس حداقل به میزانی که خودمان در امر فرج مؤثر هستیم می‌توانیم حدس بزنیم که چقدر ظهور نزدیک است. یعنی ما برای اینکه بفهمیم ظهور نزدیک است یا خیر، می‌توانیم به رفتارها و انگیزه‌های خودمان نگاه کنیم.

•           اگر ما رفتار و عملکرد خوبی داریم، پس ظهور نزدیک است و اگر گناهان ما زیاد است، پس می‌توان گفت ظهور نزدیک نیست و این قابل محاسبه است. مسألۀ ظهور، از روی شانس و اقبال نیست که بگوییم به هیچ چیزی ربط ندارد و خداوند بدون حکمت و محاسبه، این کار را صورت می‌دهد. بعضی افراد هم ممکن است بگویند که به حکمت الهی مربوط است و ما هم از حکمت خداوند بی اطلاع هستیم! در حالی‌که خداوند سنت‌ها و قواعد تغییرناپذیری دارد که آنها را از طریق قرآن و ائمه برای ما بیان کرده است. و حکمت پروردگار هم مطابق همان سنت‌هایی است که اعلام فرموده است.

دعا و تضرع ما برای نزدیک‌ شدن ظهور، در امر فرج مؤثر است

•           علاوه بر اینکه رفتار و احساس و ایمان ما در نزدیک شدن ظهور تأثیرگذار است، دعای ما هم در امر فرج مؤثر است. ظهور و خروج حضرت موسی(ع) برای نجات بنی اسرائیل 170 سال جلو افتاد، به‌خاطر اینکه بنی‌اسرائیل برای این امر مهم، 40 روز دعا و تضرع کرده و ضجه زدند و ملتمسانه آن را از خداوند خواستند و خدواند بواسطۀ این تضرع و نالۀ آنها 170 سال باقی مانده را بر آنها بخشید و به موسی فرمان داد که آنها را نجات دهد. و امام صادق(ع) هم به ما فرموده‌اند: اگر شما نیز همین‌طور برای ظهور حضرت دعا کنید، فرج نزدیک شده و محقق خواهد شد. (فَلَمَّا طَالَ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ الْعَذَابُ ضَجُّوا وَ بَكَوْا إِلَى اللَّهِ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى مُوسَى وَ هَارُونَ يُخَلِّصُهُمْ مِنْ فِرْعَوْنَ فَحَطَّ عَنْهُمْ سَبْعِينَ وَ مِائَةَ سَنَةٍ. قَالَ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع: هَكَذَا أَنْتُمْ لَوْ فَعَلْتُمْ، لَفَرَّجَ اللَّهُ عَنَّا)(تفسیرعیاشی/2/154)

•           حال باید ببینیم که ما چقدر برای ظهور حضرت دعا می‌‌کنیم، چقدر اصرار می‌کنیم، چقدر گریه می‌کنیم و چقدر دعای ندبه می‌خوانیم؟ این امور قابل محاسبه هستند و می‌توان با بررسی آنها به نتایج خوبی رسید.

رونق محافل امام زمانی(ع) به ویژه دعای ندبه در میان شیعیان، شاخصی برای نزدیک بودن ظهور است

•           دعا برای فرج و به‌ویژه دعای ندبه، نمونه‌ای از رفتارهای ماست که می‌توانیم بر اساس آن، نزدیک بودن ظهور را پیش‌بینی کنیم و حتی فراتر از یک پیش‌بینی، می‌توانیم امر فرج را جلوتر بیندازیم. یعنی اگر به محافل امام زمانی(ع) خودمان و دعا برای ظهور حضرت رونق بدهیم می‌توانیم امر فرج را جلوتر بیندازیم.

•           همچنان‌که مقام معظم رهبری به جوانان فرمودند: «شما مردم عزيز بخصوص شما جوانان هرچه كه در صلاح خود، در معرفت و اخلاق و رفتار و كسب صلاحيتها در وجود خودتان بيشتر تلاش كنيد، اين آينده را نزديك‏تر خواهيد كرد. اين‏ها دست خود ماست. اگر ما خودمان را به صلاح نزديك كنيم، آن روز نزديك خواهد شد؛ همچنان كه شهداى ما با فدا كردن جانِ خودشان آن روز را نزديك كردند.» (22/08/1379)

•           خوب است بررسی کنیم و ببینیم، قبل از انقلاب چقدر دعای ندبه در کشور رواج داشته و الآن چقدر رواج دارد؟ معلوم است که الآن بسیار بیشتر است. در دوران دفاع مقدس رونق دعای ندبه مقداری بیشتر شد اما بعد از جنگ اُفت کرد. البته رونق دوران جنگ را نمی‌توان به‌حساب آورد چون در اثر جنگ و اضطرارها و موقعیت‌های خاص آن زمان بود.

•           بعد از گذشت یک دوره‌ سکوت و غفلتِ پس از جنگ، دوباره به تدریج دعای ندبه رونق پیدا کرد و این رونق هم از همین مکان عزیز (مهدیۀ تهران) شروع شد و تدریجاً به کل کشور سرایت کرد و الآن وضعیت خوبی پیدا کرده است به حدی که می‌توان گفت شیعه در طول تاریخ هیچ‌گاه اینقدر دعای ندبه نمی‌خوانده و این می‌تواند یک علامت باشد.

•           اگر اقبال شیعیان به دعا کردن برای ظهور حضرت و به ویژه دعای ندبه، که یکی از شاخص‌های مهم آن است را مورد بررسی قرار دهیم خواهیم دید که الآن این دعا واقعاً در جامعۀ ما رونق پیدا کرده است. این مسأله هم مانند یک موجِ گذرا نیست که بعد از مدتی افول کند و کم رونق شود، چرا که اگر چنین بود باید بعد از مدتی که دوران تازگی دعای ندبه در جامعه سپری شد، این موج هم افول می‌کرد. ولی ما افولی برای دعای ندبه نمی‌بینیم بلکه برعکس این دعا، رسم زندگی مؤمنانۀ مردم شده است. پس همین‌که افول نکرده است دلیل بر اینست که رونق آن اصیل و ریشه‌دار است. و این می‌تواند یک علامت برای نزدیکی ظهور باشد.

برخی افراد، علاقه و احساسات مردم به امام زمان(ع) را کم ارزش تلقی می‌کنند

•           برخی افراد در گفتگوها و سخنان خود، علاقه و احساسات مردم نسبت به حضرت را کم ارزش تلقی کرده و می‌گویند: «اینها فقط احساسات است و ما باید دنبال معرفت و یا عمل باشیم!» اینها توجه ندارند که فقط کسی به دنبال معرفت و عمل خواهد رفت که نسبت به حضرت ارادت و علاقه داشته باشد. همچنان‌که کسی که حقیقت‌طلب باشد و عشق به حقیقت داشته باشد، به دنبال حقیقت خواهد رفت و الا کسی که دل هرزه داشته باشد، هیچ‌گاه دانشمند و عارف نخواهد شد. این عشق به حقیقت است که انسان را حقیقت‌طلب و حقیقت‌فهم بار می‌آورد.

•           کسی که دلش برای علم و معرفت می‌سوزد و می‌خواهد زمینۀ رونق آن را فراهم کند، باید علاقۀ به حقیقت را افزایش دهد و کسی که دلش برای معرفت به امام زمان(ع) می‌سوزد، باید علاقه و محبت به حضرت را افزایش دهد.

•           نگوییم اینها همه‌اش احساسات است و باید دنبال عمل برویم و رفتارمان را درست کنیم. رفتار انسان از کجا نشأت می‌گیرد؟ عمل و رفتار انسان در اثر گرایش‌های او درست می‌شود. پس اگر علاقۀ ما به امام زمان(ع) افزایش پیدا کند رفتارهای ما نیز تدریجاً درست خواهد شد. هرچه این علاقه بیشتر شود به همان نسبت، اعمال ما نیز بهبود خواهد یافت.

•           البته هرچقدر معرفت و رفتارهای ما واقعاً اصلاح شود، حتماً می‌توان تأثیرش را در افزایش محبت ما به حضرت نیز دید. و این رابطه متقابل است.

دعا و گریه‌های ما در فراغ حضرت، هنوز به حد کافی نرسیده است

•           از سوی دیگر، علاقه و احساسات ما نسبت به حضرت هنوز آنچنان که باید باشد نیست، چرا که الآن بدون حضرت خیلی راحت داریم زندگی می‌کنیم و کمبودی هم احساس نمی‌کنیم! آیا ما می‌توانیم راجع به حضرت بگوییم: «بی همگان به سر شود، بی تو به سر نمی‌شود»؟

•           البته اینکه موج اصیل توجه به حضرت در جامعه افزایش پیدا کرده است جای تقدیر دارد، ولی باید گفت این توجه و علاقه و احساسات نسبت به حضرت، اصلاً کافی نیست. این عشق و ارادتی که الآن در جامعۀ ما و بین جوانان ما نسبت به حضرت موجود است بسیار قابل تقدیر است و نسبت به گذشته هم افزایش پیدا کرده است اما هنوز کم است. علاقه‌مندان به حضرت باید علاقه و محبت خود به حضرت را به شدت افزایش دهند.

•           اگر واقعاً عشق و ارادت ما به حضرت افزایش پیدا کند، چرا خداوند باید امر فرج را به تأخیر بیندازد؟ اگر واقعاً دعای مضطرانۀ ما برای ظهور حضرت افزایش پیدا کند، چرا خداوند باید به این دل‌های مشتاق، پاسخ ندهد؟

•           از امام صادق(ع) نقل شده است که آنقدر برای مهدی نازنینشان اشک ریختند و مناجات کردند که اطرافیان حضرت متعجب ‌شدند و ‌پرسیدند: «در فراغ چه کسی این‌گونه گریه می‌کنید؟!» با وجود اینکه ایشان خودشان امام بودند و هنوز حضرت صاحب الزمان(ع) به دنیا نیامده بودند، اینقدر برای ایشان گریه می‌کردند و امام زمان را با لفظ «سیدی» خطاب قرار می‌دادند و می‌فرمودند: «سَيِّدِي غَيْبَتُكَ نَفَتْ رُقَادِي وَ ضَيَّقَتْ عَلَيَّ مِهَادِي وَ أَسَرَتْ مِنِّي رَاحَةَ فُؤَادِي»(غیبت طوسی/167)

چگونه محبت به امام زمان(ع) را افزایش دهیم؟

•           ما می‌توانیم از روی قواعد، در مورد زمان ظهور نظر بدهیم. یکی از این قواعد اینست که رفتار و احساسات ما در زمان ظهور تأثیر گذار است و لذا بر اساس آن می‌توان در مورد زمان ظهور اظهار نظر کرد. اگر احساسات و علاقۀ به حضرت اوج بگیرد می‌توان گفت ظهور نزدیک است.

•           باید بر دست کسانی که محبت مردم به امام زمان(ع) را در جامعه افزایش می‌دهند، بوسه زد. هنرمندان، شاعران، ذاکران، عالمان، عارفان و موعظه‌گرانی که در این مسیر قدم بر می‌دارند، بسیار قابل تقدیرند.

•           یکی از راه‌های افزایش محبت به امام زمان(ع) اینست که مطالعات خود را نسبت به امامت افزایش دهیم و مفهوم امامت را در قلب خود تثبیت کنیم. باید معارف ولایی خود را تفصیل دهیم و با ویژگی‌ها و مشخصات امام کاملاً آشنا شویم. همین معرفت سبب افزایش محبت در قلب ما خواهد شد.

•           یکی از منابع بسیار خوب برای کسب معارف اهل بیت(ع) زیارت جامعۀ کبیره است. باید صدها بار دربارۀ مفاهیم و مضامین عالی زیارت جامعه تفکر کرد. مطالعۀ متن زیارت جامعه، به همراه مطالعۀ شرح‌هایی که بر آن نگاشته شده است، در بالابردن معرفت ما نسبت به مقام امامت و ولایت، بسیار مؤثر و مفید خواهد بود و بعد از کسب این معارف، اشک‌های ما عیار بالاتری خواهد داشت.

ویژگی خاص محبت به امام زمان(ع) نسبت به سایر ائمه(ع)

•           ما اگرچه بین امامان خود تفاوتی قائل نیستیم اما محبت ما به امام زمان(ع) نسبت به سایر اهل بیت(ع) یک برتری نسبی دارد. به عنوان مثال اگر ما به امام حسین(ع) محبت داشته باشیم و برای ایشان گریه کنیم، خیلی هنر نکرده‌ایم. چرا که اباعبدالله(ع) آنقدر مصیبت دیده‌اند که هر یک از آن مصائب کافی است تا دل هر انسانی را به آتش بکشد و متأثر نماید.

•           آنقدر خاطرات و داستان‌های جگرسوز از امام حسین(ع) برای ما نقل شده‌است که قلب هر انسانی را به درد می‌آورد و اشک او را جاری می‌سازد. تا جایی‌که حتی غیرشیعیان و غیرمسلمانان نیز نسبت به ایشان ابراز محبت می‌کنند، کتاب می‌نویسند و در مصائب ایشان اشک می‌ریزند. لذا همه می‌توانند نسبت به امام حسین(ع) ارادت داشته باشند، اما هر کسی نمی‌تواند به امام زمان(ع) ارادت پیدا کند.

•           هیچ خاطره و داستانی از مولایمان امام زمان(ع) برای ما نقل نشده است ولی با این حال محبت فزایندۀ ایشان در قلوب مؤمنین قابل وصف نیست و عشق جانگذاز ایشان در قلوب شیعیان روز و شب زبانه می‌کشد. این محبت زائد الوصف، ناشی از معرفت به عمق معنای ولایت و امامت است و بنابراین یک محبت و عشق اصیل و ریشه‌دار به‌حساب می‌آید.

«احساسات» و «عملکرد» ما در نزدیک‌تر شدن یا به تأخیر افتادن فرج مؤثر است

•           یکی از مشخصات وضعیت ما که نشان‌دهندۀ ظهور است، احساسات و عشق ما نسبت به حضرت است. همین احساسات اوج گرفته، که بسیار ارزشمند و پُربها است دلیل بر نزدیک بودن ظهور است و اگر بخواهیم ظهور نزدیک‌تر شود، باید این احساسات را افزایش دهیم.

•           حضرت امام(ره) فرموده‌اند: «اين قلبهايى كه قبل از انقلاب توجه به دنيا داشت، توجه به آمال دنيوى داشت و كمتر توجه داشت به غيب، و از غيب كمتر جلوه‏اى در او حاصل مى‏شد، ما امروز مى‏بينيم كه اين جلوه‏ها حاصل شده است، و اين شوق و شعفها به لقاء اللَّه براى آنها حاصل شده است، و دست عنايت خداى تبارك و تعالى به سر اين ملت كشيده شده است، و ايمان آنها را تقويت فرموده است كه يكى از علائم ظهور بقية اللَّه- ارواحنا فداه- است»(صحیفۀ نور/16/129)

•           غیر از احساسات و عشق به حضرت، عامل دیگری که می‌تواند در امر فرج مؤثر باشد، عملکرد و رفتارهای ماست. بر اساس روایتی از امام زمان(ع) که قبلاً بیان شد، گناهان ما ظهور را به تأخیر می‌اندازد. (فَمَا يَحْبِسُنَا عَنْهُمْ إِلَّا مَا يَتَّصِلُ بِنَا مِمَّا نَكْرَهُهُ وَ لَا نُؤْثِرُهُ مِنْهُمْ؛ چیزی ما را از شیعیان خود محبوس نمی‌کند مگر آن‌ چیزهایی که از شیعیان ما به ما می‌رسد(گناهان) و ما کراهت داریم و آن را نمی‌پسندیم) (احتجاج‌طبرسی/2/498)

بعضی‌ها خودشان را در عالم مؤثر نمی‌دانند و اصلاً خود را آدم حساب نمی‌کنند

•           اساساً در مورد جایگاه انسان در عالم دو نگاه در میان مردم وجود دارد: بعضی‌ها خودشان را در عالم مؤثر نمی‌دانند و به تعبیر دیگر خودشان را آدم حساب نمی‌کنند. این قبیل افراد نگاهی خودخواهانه، محدود و ناامید کننده‌ای به حیات دارند. ولی بعضی‌ها خودشان را در عالم مؤثر می‌بینند و به همین خاطر در تمام شئون زندگی خود این اصل را در نظر می‌گیرند. مثلاً می‌دانند حجابشان در خیابان، و یا کسب حلالشان در شغل و حرفه‌ای که دارند، در نزدیک‌تر شدن ظهور مؤثر است.

•           کسی که خودش را آدم حساب نمی‌کند، طبیعتاً برای فرج هم دعا نمی‌کند و اگر هم دعا کند خیلی جدّی دعا نمی‌کند. می‌گوید: «مگر من می‌توانم فرج آقا را جلو بیندازم!» اصلاً باور نمی‌کند که این دعای او در عالم تأثیر دارد. این‌گونه افراد، معمولاً به همین دلیل، برای دیگران هم دعا نمی‌کنند.

•           وقتی خداوند به ما دستور داده است که برای تعجیل در فرج دعا کنیم، به تعبیری از ما پرسیده است که: «نظر شما دربارۀ ظهور چیست؟» در زمان انتخابات، همۀ ما دیده‌ایم که چه تبلیغاتی صورت می‌گیرد برای اینکه به مردم گفته شود: حتی یک رأی شما هم مؤثر است و هر کس به اندازۀ خودش تأثیرگذار خواهد بود. رأی و نظر تک تک ما در مورد ظهور بسیار تعیین‌کننده است. بچه شیعه، خودش می‌فهمد که وجودش چقدر در عالم مؤثر است و این فرمایش پروردگار را در مورد خودش محقق می‌داند که: «وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنىِ ءَادَمَ؛ و ما فرزندان آدم را بسيار گرامى داشتيم»(اسراء/70)

•           خداوند بر اساس همین مؤثر بودن ما در عالم، خیلی از امور معنوی را برای ما ضابطه‌مند قرار داده است. مثلاً وقتی به اباعبدالله(ع) و به طور کلی ائمۀ معصومین(ع) از راه دور سلام می‌دهیم به‌دلیل اینست که می‌دانیم ایشان سلام ما را می‌شنوند و جواب سلام ما را می‌دهند. رسول خدا(ص) فرمودند: هرکس از هرجای زمین به من سلام دهد، به من می‌رسد(قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ سَلَّمَ عَلَيَّ فِي شَيْ‏ءٍ مِنَ الْأَرْضِ أُبْلِغْتُهُ)(امالی طوسی/167)(در زیارت تعلیم شده توسط امام صادق(ع) آمده است: و أَشْهَدُ يَا مَوَالِيَّ أَنَّكُمْ تَسْمَعُونَ كَلَامِي وَ تَرَوْنَ مَقَامِي وَ تَعْرِفُونَ مَكَانِي وَ تَرُدُّونَ سَلَامِي)(بحار/97/345)

به عملکرد مسئولین نگاه کنیم، و تشخیص دهیم که آیا ظهور نزدیک است یا خیر

•           بر اساس یکی از قواعد و سنن الهی که ما را در عالم مؤثر قرار داده است، می‌توانیم نزدیک بودن ظهور را از روی رفتارهای خودمان، محاسبه و پیش‌بینی کنیم. مثلاً عملکرد مسئولین مملکتی را مشاهده کنیم، هرچقدر صادقانه‌تر و مخلصانه‌تر بود به همان میزان، ظهور نزدیک است. ولی هرچه از صداقت و ایمان و ولایت‌مداری و خدمت‌گذاری دورتر بود، ظهور با تأخیر خواهد بود.

منبع: مشکان

همه براي برآورده شدن حاجت شخصي خود به مسجد جمكران مي روند، و نمي دانند كه خود آن حضرت چه التماس دعايي از آن ها دارد كه براي تعجيل فرج او دعا كنند! چنان كه به شيخ ابراهيم حايري فرموده بود: اين ها كه به اين جا آمده اند، دوستان خوب ما هستند، و هر كدام حاجتي دارند: خانه، زن، فرزند، مال، اداي دين؛ ولي هيچ كس در فكر من نيست!

* صرف پيدا كردن و ديدن حضرت مهدي عجل اللّه تعالي فرجه الشريف مهم نيست
صرف پيدا كردن و ديدن حضرت مهدي عجل اللّه تعالي فرجه الشريف مهم نيست، آقايي گفته بود: شايد شما هم به خدمت آن حضرت مشرّف شده ايد و خيلي ها مشرّف شده اند. اگر مشرّف شديد، به آن حضرت نگوييد كه: «از خدا براي من زن، خانه، دفع فلان بيماري و يا امراض خصوصي و... بخواه»، زيرا اين ها چندان اهميت ندارد. هم چنين آقاي ديگري گفت: در اعتكاف مسجد كوفه آن حضرت را در خواب ديدم كه به من فرمودند: «اين هايي كه به اين جا (مسجد كوفه) آمده اند، از مؤمنين خوب هستند، ولي هر كس حاجتي دارد و براي برآورده شدن حاجت خود آمده است. مانند، خانه، فرزند و ... هيچ كدام براي من نيامده اند.» البته محتاج به خواب هم نيست، مطلب همين طور است و هر كدام در فكر حوايج شخصي خود هستيم، و به فكر آن حضرت - كه نفعش به همه برمي گردد و از اهمّ ضروريات است - نيستيم!

* مهم تر از دعا براي تعجيل فرج
مهم تر از دعا براي تعجيل فرج حضرت مهدي عجل اللّه تعالي فرجه الشريف، دعا براي بقاي ايمان و ثبات قدم در عقيده و عدم انكار آن حضرت تا ظهور او مي باشد؛ زيرا مردن، تنها قطع حياتِ دنياي چند روزه فاني است؛ اما بيرون رفتن از عقيده صحيح، موجب هلاكت ابدي از حيات جاويد آخرت و خلود در جهنّم است، لذا حضرت امير عليه السلام در ليلةُ المبيت از رسول اكرم صلّي اللّه عليه وآله مي پرسد: «أفي سلامة من ديني؟»، آيا دين من سالم خواهد بود؟ يعني از استقامت در دين و ثبات ايمان و عقيده تا مرز شهادت را كه از خود شهادت بالاتر است، از آن حضرت سؤال مي كند.
اين دعا خيلي عالي است كه دستور داده شده است در زمان غيبت خوانده شود، كه: «يا اللّه يا رحمان يا رحيم! يا مقلب القلوب، ثبت قلبي علي دينك.»، بحارالانوار/52/148؛ اي خدا، اي رحمت گستر، اي مهربان، اي گرداننده دل ها، دل مرا بر دينت ثابت و استوار بدار.

* با توبه از گناهان، خود را براي ظهور حضرت حجّت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف آماده كنيم!

اگر ظهور حضرت حجّت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف نزديك باشد، بايد هر كس خود را براي آن روز مهيّا سازد، از جمله اين كه از گناهان توبه كند. همين توبه باعث مي شود كه اين همه بلاهايي كه بر سر شيعه آمده است، كه واقعاً بي سابقه است، و بلاهاي ديگري كه تا قبل از ظهور آن حضرت مي آيد، از سر شيعه رفع و دفع گردد.

* حضرت حجّت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف از ما التماس دعا دارد!

همه براي برآورده شدن حاجت شخصي خود به مسجد جمكران مي روند، و نمي دانند كه خود آن حضرت چه التماس دعايي از آن ها دارد كه براي تعجيل فرج او دعا كنند! چنان كه به آن آقا، شيخ ابراهيم حايري رحمة اللّه عليه در حال اعتكاف در مسجد كوفه فرموده بود: اين ها كه به اين جا آمده اند، دوستان خوب ما هستند، و هر كدام حاجتي دارند: خانه، زن، فرزند، مال، اداي دين؛ ولي هيچ كس در فكر من نيست!
آري، او هزار سال است كه زنداني است، لذا هر كس كه براي حاجتي به مكان مقدّسي مانند مسجد جمكران مي رود، بايد كه اعظم حاجت نزد آن واسطه فيض، يعني فرج خود آن حضرت را از خدا بخواهد.

* كساني منتظر فرج هستند كه...
هر دقيقه اي كه مي گذرد جايگزين و عوض ندارد، از دست رفته و گذشته است و ديگر برنمي گردد. اي كاش اگر خانه و درِ خانه را نمي دانيم، كوچه را مي دانستيم!
حاج محمدعلي فشندي رحمة اللّه عليه هنگام تشرّف به محضر حضرت صاحب عجل اللّه تعالي فرجه الشريف عرض مي كند: مردم دعاي توسل مي خوانند و در انتظار شما هستند و شما را مي خواهند، و دوستان شما ناراحتند. حضرت مي فرمايد: «دوستان ما ناراحت نيستند!»
اي كاش مي نشستيم و درباره اين كه حضرت غايب عليه السلام چه وقت ظهور مي كند، باهم گفت و گو مي كرديم، تا حداقل از منتظرين فرج باشيم. اشخاصي را مي خواهند كه تنها براي آن حضرت باشند. كساني منتظر فرج هستند كه براي خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه براي برآوردن حاجات شخصي خود. چرا ما حداقل مانند نصاري كه در مواقع تحير با انجيل ارتباط دارند، با آن حضرت ارتباط برقرار نمي كنيم؟!

* ما امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف را خانه نشين كرده ايم!

عِرق ايماني ما كجا و منزلت ايماني امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف كجا؟! اگر ما در نزد او كافر به حساب نياييم! چرا دستش را بسته ايم و خانه نشينش كرده ايم و اجازه نمي دهيم خود را نشان دهد؟! آن آقا گفت: چرا براي تعجيل فرج دعا مي كنيد؟ آيا مي خواهيد بيايد و او را هم بكشيد؟! براي اين كه مزاحم خط و مرام و ... شما خواهد بود. آنان كه ساير ائمه عليهم السلام را كشتند ديوانه كه نبودند، بلكه سبب آن بي ديني بود، آيا الان ديگر آن طور نيست؟!

* چرا حال ما نسبت به امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف چنين نيست كه...
چنان چه در اطاقي در بسته باشيم و بدانيم كه قدرت بزرگي مثل آمريكا يا شوروي پشت در ايستاده و سخنان ما عليه يا له خود را مي شنود و ضبط مي نمايد و به موقع عليه ما به اجرا مي گذارد، چه قدر حال ما فرق مي كند و مواظب سخنان خود مي شويم، با اين كه آن ها را نمي بينيم ولي علم داريم و مي دانيم كه پشت در هستند؟! پس چرا حال ما نسبت به امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف چنين نيست در انجام آن چه بر له يا عليه او است؟

* در فكر آن باشيم كه با حضرت غايب عليه السلام رابطه داشته باشيم
يكي از امور مهم بلكه از اهم امور اين است كه بدانيم چه كار كنيم تا مثل كساني از علما و متشرعه و صلحاي تابع علما باشيم كه فرج شخصي و ارتباط خاص با حضرت ولي عصر عجل اللّه تعالي فرجه الشريف داشته اند، و محتاج نبوده اند كه در امور خودشان يا غير خودشان في الجمله عدل عمومي را خواستار باشند. از قبيل نواب اربعه و علماي معاصر آن ها كه مقامات و كراماتي داشته اند كه ما نداريم، به طوري كه نمي توانيم بگوييم مثل آن ها هستيم. بايد مجالسي تشكيل دهيم و با رفقا و اصدقا بنشينيم و مذاكره كنيم كه به چه راهي مي شود به آن حضرت رسيد و با آن حضرت رابطه داشت؛ زيرا بلاكلام هر فيضي به ما مي رسد - چه خصوصي و چه عمومي و چه داخلي و يا خارجي، و چه جسماني و چه روحاني - فقط از ناحيه همان يك فيض است و توجه به همه ائمه عليهم السلام هم به او راجع مي شود؛ لذا شخصي به حضرت رسول اكرم صلي اللّه عليه وآله توسل نمود و حضرت رسول صلي اللّه عليه وآله او را به فلان امام و فلان امام و در آخر به امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف حواله داد.

* اهميت دعا براي تعجيل فرج
مداحي كه حال خوبي هم دارد، به خدمت صاحب الامر عجل اللّه تعالي فرجه الشريف رسيده و آن حضرت به او فرموده است: «بعد از صلوات بر محمد وآل محمد عليهم السلام گفته شود: وعجل فرجهم.»
البته معلوم است كه دعا كردن براي فرج مطلوب است. اگر ما براي تعجيل فرج دعا نكنيم، يا در دعا كردن جدي نباشيم، يا آثار جديت در ما نباشد، به ضرر دنياي ما هم خواهد بود، چه رسد به آخرت؛ و از شروط استجابت دعا، توبه از معاصي است.

خلاصه اين كه: اگر در دعا كردن براي فرج قاصر باشيم، يا در آن تساهل و تكاسل و سهل انگاري و سستي كنيم و اين مطلب را جداً نخواهيم، در حقيقت دنيا، دنيايي نخواهند داشت، چنان كه مي بينيم كفار، آن ها را مال المصالحه خود و متعدد و متفرق كرده اند و هر كدام از آن ها كه مخالف منافع آن ها است، ديگران را به جان او مي اندازند و خودشان كنار مي نشينند، و سرانجام هر طرف پيروز شد، به سود كفار خواهد بود.

* دروغ گويان مفتضح مي شوند!
در روايات آمده است: «در زمان حضرت صاحب عجل اللّه تعالي فرجه الشريف شصت كذاب خارج مي شوند كه هر كدام مدعي امامت يا بابيت و نيابت او هستند.»، رسول اكرم صلي اللّه عليه وآله: «لا تقوم الساعة حتي يخرج المهدي من ولدي، ولا يخرج المهدي حتي يخرج ستون كذابا كلهم يقول: أنا نبي.»؛ (قيامت به پا نخواهد شد تا اين كه فرزندم مهدي عجل اللّه تعالي فرجه الشريف قيام كند، و او قيام نخواهد كرد تا اين كه شصت كذاب كه همگي مي گويند: ما پيامبريم، قيام كنند.) الارشاد، ج 2 / ص 371؛ ولي به فضل خدا دروغ آن ها آشكار مي گردد و به هيچ كدام اعتماد نمي شود و اهل بصيرت مي فهمند كه حضرت، حق است. گويا وقتي حضرت مي آيد، مي فرمايد: «أيها الناس، إني أنا الصاحب الذي كنتم به تنتظرون.» اي مردم، من همان كسي هستم كه انتظارش را مي كشيديد.
و بعد از اتمام حجت، كراماتي از او مي بينند و كذب مدعيان روشن مي شود.

* زمان ظهور، زمان دارايي محض است
زمان ظهور، زمان دارايي محض است. در روايت است: «تظهر الأرض كنوزها»، بحارالانوار/52/337؛ زمين، گنج هايش را آشكار مي سازد.
احتمال دارد معادن را هم شامل بشود، نه تنها آن چه مردم در زير زمين پنهان كرده اند. گنج هاي زير زمين از عجايب است. معادن و گنج هايي كه هنوز كشف نشده، همگي در زمان ظهور حضرت صاحب الامر عجل اللّه تعالي فرجه الشريف ظاهر مي شود.

* نحوه دعا كردن براي فرج و شرايط و موانع آن
دوستان آن حضرت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف بايد دو مطلب مهم را رعايت كنند:
يكي اين كه، در شدايد براي فرج دعا كنند، كه خود همين مژده اي است براي اين كه شدايد به فرج متصل است.
ديگر اين كه، دعا كنند كه ظهور آن حضرت براي اهل ايمان، همراه با عافيت باشد، و تا وقت ظهور با وجود بلاها و شدايد، ثابت قدم و استوار در دين و عامل به تكليف باشند؛ زيرا ما هيچ نديده و نخوانده بوديم كه بين برادرها، هشت سال جنگ ادامه پيدا كند، آن هم چه جنگي! بر سرشان در خانه ها آتش، بمب و موشك ببارد حتي براي آن ها كه به جنگ نرفته و در جبهه حاضر نشده اند.
خدا كند ظهور آن حضرت زود و قريب، و با عافيت اهل ايمان همراه باشد!
«واجعل لنا في ذلك الخيرة والعافية»، مشابه اين جمله در دعاي روز غدير آمده است.
خدايا! اين [ظهور] را براي ما مايه خير و عافيت بگردان.
زيرا ما ايمان ميثم تمار، يكي از شيعيان و خواص حضرت علي عليه السلام كه در راه آن حضرت به دار آويخته شد و دست و پا و زبان او را قطع نمودند، را نداريم كه هر چه بلا شديدتر مي شد، ايمانش قوي تر مي شد! با ضعف ايماني كه ما داريم، از كجا مي دانيم كه در بلاها و ابتلائات و شدايد ثابت قدم خواهيم ماند، از كجا مي دانيم قلباً هم از دين خارج نخواهيم شد. براي بسياري از مردم، در اثر سختي ها و مشكلات و بلاها، ترديد و شك حاصل مي شود، و توقع دارند كه مثلاً الان بايد وقت ظهور آن حضرت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف باشد و چرا ظاهر نمي گردد و... .

* او هم منتظر امر خداست
زماني مرحوم شيخ ابراهيم حايري در مسجد كوفه معتكف بود، حضرت غايب عجل اللّه تعالي فرجه الشريف را در خواب ديد، حضرت به او فرمود: اين ها كه در اين جا معتكفند، از خوبان و صلحا هستند، ولي هر كدام حاجتي دارد: مال، عيال، خانه، قضاي دين، رفع كسالت و مرض و ... ولي هيچ كس به فكر من نيست و براي ظهور و فرج من به طور جدي دعا نمي كند!
گويا حضرت عليه السلام از ما مي خواهد كه اعتكاف و توسل و دعايمان براي خصوص فرج و ظهور آن حضرت واقع شود، ولي ما به او خطاب مي كنيم كه: «عالم ز دست رفت، تو پا در ركاب كن.» و يا اين كه مي گوييم: «اي يوسف زهرا، بيا.» غافل از اين كه او هم از خدا مي خواهد كه بيايد. مگر آمدن او به دست اوست كه از او مي خواهيم از زندان بيرون بيايد؟! بلكه همه بايد از خدا بخواهيم تا اذن دهد او ظهور نمايد. خود او هم منتظر امر خدا و الهامات خدا است، تا ظهور كند و خود را معرفي كند، و از غريبي و درماندگي نجات يابد؛ زيرا گرفتاري او، گرفتاري همه بشر، و نجات و فرج او، نجات همه و فرج براي همه است.

* آيا حضرت حجت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف از دوستانش غافل است؟!
آيا حضرت صاحب عجل اللّه تعالي فرجه الشريف كه از دست دشمن ها در پشت پرده غيبت است، از دوستانش هم غافل است كه هر چه بر سرشان آمد، آمد؟ اين خيال ها از ضعف ايمان است. آيا مي شود كه حضرت حجت، حقانيت مذهب را تقويت و تأييد نكند؟! خدا مي داند آن حضرت تا به حال چه كرده و چه مي كند!
چه قدر فرق است بين كسي كه او را «عين اللّه الناظرة»، (چشم بيناي خدا)، و اين مجلس ما را در محضر او مي داند، و يقين دارد كه حدود و اندازه همه كلمات و ... نزد آن حضرت از واضحات است، و كسي كه چنين فكر نمي كند!

* انتظار فرج و تحصيل مقدمات آن
ما بايد انتظار فرج حضرت غايب عجل اللّه تعالي فرجه الشريف را داشته باشيم، و فرجش را فرج عموم بدانيم، و در هر وقت و هر حال بايد منتظر باشيم، ولي آيا مي شود انتظار فرج آن حضرت را داشته باشيم، بدون مقدمات و تحمل ابتلائاتي كه براي اهل ايمان پيش مي آيد؟!

با اين حال، چه اشكالي دارد كه تعجيل فرج آن حضرت را با عافيت بخواهيم، يعني اين كه بخواهيم بيش از اين بلاها كه تا به حال بر سر مؤمنين آمده، بلاي ديگري نبينند؟! زيرا در روايت آمده است: وقتي سفياني خروج مي كند، هر كس نام علي، فاطمه، حسن و يا حسين را دارد مي كشد. پس از اين كه عده اي كشته مي شوند، بقيه مي گويند: پدران و مادران ما گناه كرده اند و اين اسم ها را بر ما گذاشته اند، ما چه تقصير داريم؟! در اين جا سفياني تفضل مي كند! و به افراد خود دستور مي دهد از كشتن صاحب بعضي از نام ها خودداري كنند، ولي صاحب بعضي از نام ها را بكشند! چنان كه زماني يهودي ها اگر مي ديدند صاحب شناسنامه، شيعي است، فوراً او را مي كشتند، الان هم منتظر دستورند!

در هر حال، بايد منتظر فرج باشيم ولي با مقدمات آن؛ ولي مي دانيم كه ضعيفيم و طاقت ابتلائات سخن را نداريم. لذا از خدا بخواهيم كه شيعه بعد از اين ديگر به ابتلائات بيشتر، مبتلا نشود. و اهم مقدمات انتظار فرج را كه توبه و طهارت از گناهان است، تحصيل كنيم.

منبع:افق حوزه - ويژه نامه اولين سالگرد ارتحال آيت الله بهجت(قدس سره)

مقاله حاضر با طرح ادله گوناگون در مورد ضرورت زمينه‌سازي براي ظهور موعود(عج) بحث مي‌كند و مي‌كوشد ادعاي كساني را كه اظهار مي‌دارند آمادگي و زمينه‌سازي براي ظهور منجي ضرورت ندارد، ابطال سازد.

چكيده
مقاله حاضر با طرح ادله گوناگون در مورد ضرورت زمينه‌سازي براي ظهور موعود(عج) بحث مي‌كند و مي‌كوشد ادعاي كساني را كه اظهار مي‌دارند آمادگي و زمينه‌سازي براي ظهور منجي ضرورت ندارد، ابطال سازد. اين ادله عبارتند از: اثبات ضرورت زمينه‌سازي از دريچه فلسفه غيبت، تلازم وجوب عمل به تكاليف شرعي با ضرورت زمينه‌سازي، بي‌نتيجه بودن ظهور بدون زمينه‌سازي، لزوم زمينه‌سازي در قالب معرفي امام به مردم، دلالت ادله وجوب انتظار بر لزوم زمينه‌سازي. آخرين دليل نيز ذكر نمونه‌هايي از وظيفه شيعيان نسبت به زمينه‌سازي در عصر غيبت است. با اين ادله ثابت مي‌شود كه وظيفه شيعيان براي ظهور منجي بس سنگين است. البته اين بار تنها بر دوش شيعيان سنگيني نمي‌كند، بلكه بر همه عدالت‌طلبان و ظلم‌ستيزان كه به آرامش بشر فكر مي‌كنند، فرض است تا جهان را براي طلوع خورشيد عدالت‌گستر آماده كنند.

مقدمه
دلايل و مستندات عقلي و نقلي فراواني وجود دارد كه بر اساس آن ثابت مي‌شود روزي امام عصر(عج) ظهور خواهد كرد و اسلام تنها در آن روزگار است كه به طور كامل شناخته و اجرا خواهد شد. با توجه به مسلّم بودن اين مسئله، سؤالاتي مطرح مي‌شود كه اين مقاله درصدد بررسي آنهاست:
1. آيا براي ظهور موعود، انتظار و ايجاد زمينه لازم است؟
2. به چه دليل، افراد به انتظار كشيدن براي فرج منجي مكلف‌اند؟
3. چه دلايلي براي اثبات اين ادعا وجود دارد؟
4. با توجه به دلايل لزوم زمينه‌سازي براي ظهور، كلام پيامبر اعظم(ص) مبني بر اين‌كه قبل از ظهور منجي، جهان از ستم پر مي‌شود، چگونه قابل توجيه است؟
5. زمينه‌سازي منتظران چگونه در تحقق ظهور تأثيرگذار است؟

تعيين امام، مقتضاي حكمت الهي؛ پيش‌درآمدي براي بيان فلسفه غيبت
--------------------------------------------------------------------------------
بدون شك، خداي متعال، انسان را بدون غرض و هدف نيافريد. براي اثبات اين مطلب، چنان‌كه عقل به طور بديهي حكم مي‌كند، مستندات نقلي فراواني مانند بسياري از آيات قرآن كريم وجود دارد. آيات 115 از سوره مباركه مؤمنون، 191 از سوره مباركه آل عمران، 2 از سوره مباركه ملك، 56 از سوره مباركه ذاريات، 36 از سوره مباركه قيامة و تمام آياتي كه از معاد و ارسال رسل و انزال كتب و مانند آن سخن مي‌گويند، جملگي بر اين مطلب دلالت دارند كه آدمي بر اساس هدفي آفريده شده است. چون خود انسان به‌ تنهايي نمي‌تواند آن هدف را تشخيص دهد، از اين‌رو، به وحي نيازمند است تا به وسيله آن پي ببرد چگونه و از چه راهي مي‌توان به آن اهداف والا دست يافت.
اگر كسي بگويد قرآن كريم و سنت نبوي(ص) براي رسيدن به آن هدف والا يعني هدايت كافي است، در پاسخ مي‌گوييم قرآن كريم مطالب را به صورت اجمال بيان كرده و به طور تفصيلي، به چيزي كه آدمي براي رسيدن به اهداف خلقت خود به آن نيازمند است، نمي‌پردازد. در موضوع‌هاي بسياري ، قرآن كريم يا گويا نيست يا مطلب را به صورت متشابه بيان مي‌كند. به همين جهت، هر كسي ممكن است از قرآن برداشتي متفاوت كند. از ابتدا، اصحاب پيامبر اكرم(ص) و بعدها، مفسران مسلمان در مورد بسياري از آيات مباركه، برداشت‌هاي متفاوت داشتند و دارند و كمتر آيه‌اي است كه در مورد آن، اختلاف ‌نظر وجود نداشته باشد. در ميان انواع برداشت‌ها قطعاً مي‌توان پذيرفت كه حقيقت هم متفاوت است، بلكه قطعاً برخي درست و برخي ديگر نادرست خواهند بود. بنابراين، با وجود امكان اين سوء برداشت‌ها مي‌توان پذيرفت كه قرآن كريم براي پي بردن ما به مسير هدايت، كافي نيست.
درباره سنت نبوي بايد گفت به دليل ممنوعيت نقل حديث از پيامبر اكرم(ص) از ابتداي حاكميت خليفه اول تا حدود يك قرن بعد (ذهبي، بي‌تا: ج1: 2، 6 و 7؛ ابن حنبل، بي‌تا: حاشيه از منتخب كنز العمال في سنن الاقوال و الافعال: 64؛ دارمي، 1407: ج1: 137 و 146) مشكلات سندي فراواني در مورد احاديث نبوي(ص) به وجود آمد. اين موضوع و مسائل ديگري سبب شد در منابع مختلف شيعه و سني از فرقه‌هاي فراواني نام برده شود كه در دوره‌هاي مختلف به وجود آمده‌اند (مقريزي، بي‌تا: ج2: 331) و هر كدام برداشت خود را از سيره نبوي، صحيح مي‌دانند و ادعاي برحق بودن دارند.
اين اختلافات گوياي اين حقيقت است كه سنت پيامبر اعظم(ص) نيز براي پي بردن به برنامه‌اي كه تأمين‌كننده هدف خلقت باشد، كافي نيست؛ چون معقول نيست همه برنامه‌هاي برگرفته از مذاهب مختلف، با همه اختلافات فراواني كه ميان آنها وجود دارد، ما را به مقصود شارع مقدس برساند. اگر پيمودن هر راهي انسان را به آن مقصد مي‌رساند، چه نيازي بود خداي متعال پيامبري را با برنامه مشخص و كتاب معيني براي هدايت انسان بفرستد؟
بنابراين، قرآن كريم و سنت نبوي(ص)، به تنهايي براي تأمين غرض از خلقت انسان، كافي نيستند، بلكه جامعه نيازمند جانشيني براي ادامه دادن راه پيامبر اكرم(ص) است كه به طور كامل با تمام دستورهاي الهي آشنا باشد و بتواند آنها را بي‌كم و كاست براي مردم بيان كند و اداره جامعه را بر اساس موازين شرعي به دست گيرد. در غير اين صورت، خداي متعال با وجود داشتن غرض و هدف در خلقت انسان، كاري را انجام نداده است كه غرضش را تأمين كند و عقلاً چنين عملكردي را نابخردانه و درخور سرزنش مي‌دانند. چگونه مي‌توان باور كرد كه خداوند حكيم براي پيامبر خود جانشين تعيين نكرده و در بيان احكام دين، به اجتهاد خليفه اول و دوم و سوم و ديگران (همان) اكتفا كرده باشد؟
هشام بن حكم در مناظره با عمرو بن عبيد اظهار مي‌كند چگونه مي‌توان باور كرد خداي متعال براي جلوگيري از خطاهاي اعضاي بدن، عقل را قرار داده باشد تا با دقت و فكر، صيانت از خطا و اشتباه تا حد زيادي صورت گيرد، ولي براي خطاهاي جامعه كه در درجه اعلا از اهميت قرار دارند، امامي قرار نداده باشد تا آنها را از خطا و اشتباه حفظ كند؟ (كليني، بي‌تا: ج1: 238 - 241) اين در حالي است كه پيامبر اكرم(ص) طبق حديثي كه در منابع اهل سنت هم آمده است، از حاكمان منحرف بيشترين هراس را داشت:
إنّ أخوَف ما أخاف عليكم الأئمة المضلّين. (دارمي،1407: ج1: 82)
آيا معقول است كه پيامبر با وجود اين هراس، از تعيين جانشين براي خود غفلت كرده باشد؟

اثبات ضرورت زمينه‌سازي از دريچه فلسفه غيبت
------------------------------------------------------
وقتي ثابت شد حكمت الهي اقتضاي تعيين امام و جانشين براي پيامبر اكرم(ص) را دارد، نتيجه منطقي آن قهراً اين است كه فقدان امام، معلول بي‌تدبيري و اهمال انساني است. البته در اين سخن، روي صحبت ما با تمام كساني است كه خداي متعال براي آنها ثابت شده است و خدايي را باور دارند كه كارهايش را با تدبير و استحكام انجام مي‌دهد، نه خدايي كه از كم‌ترين تدبير و درايت نيز بي‌بهره بود و كردارش مايه ريشخند و نكوهش خردمندان باشد. بنابراين، غيبت امام(ع) به دليل نبود قابليت در نهاد مردمي است كه دين‌گريزند و لياقت ديدار او را ندارند. پس به اختيار و انتخاب خود، جامعه بدون حضور معصوم را پذيرفته و از قبول حجت خدا سر باز زده‌اند.
متكلمان اماميه بعد از اثبات نصب امام از طريق قاعده لطف، اظهار مي‌كنند كه نبود و غيبت امام(ع)، هيچ توجيه عقلاني ندارد جز اين‌كه بگوييم اين محروميت نتيجه رفتار ما انسان‌هاست: "و عدمه منّا ". (حلي، 1407: 362)
در كتاب‌هاي حديثي بابي با عنوان "علت غيبت امام عصر(عج) " وجود دارد و در ذيل آن، رواياتي به چشم مي‌خورند كه جملگي بر اين مطلب صحه مي‌گذارند كه غيبت امام به واسطه عدم قابليت و لياقت مردمي است كه نه‌تنها از قبول فرمان‌هاي امام سرپيچي كردند، بلكه نسبت به جان حضرت، سوء قصد كردند و درصدد كشتن او برآمدند. (صدوق، 1385: 243- 246؛ صدوق، 1425: ج2: 435 و 438؛ طوسي، 1425: 329 و 343؛ مجلسي، 1427: ج13: 250) نتيجه منطقي اين مسئله آن است كه وقتي مردم به جاي بهره‌گيري از نور هدايت امام، درصدد كشتن او برمي‌آيند، حضورش بي‌نتيجه است و قهراً غيبت او موجّه خواهد بود.
وقتي به حكم عقل و نقل مشخص شد مانع ظهور امام عصر(عج)، رفتار ناشايست انسان‌هاست، لازمه اين ادله آن است كه ‌بايد اين موانع را از ميان برداشت. پس هر كس بايد در حد توان خود تلاش كند زمينه براي ظهور فراهم شود؛ چون معقول نيست با وجود زمينه، خداي متعال از اظهار وليّ خود كه وجودش، شرط حكيمانه بودن خلقت انسان است، دريغ ورزد.
در اين فرض، با وجود اين‌كه انسان‌ها قابليت استفاده از حجت و راهنماي الهي را دارند، ولي از قبول فرمان‌هاي وي سر باز مي‌زنند و از طرف ديگر هم اگر راهنما و حجت براي ايشان فرستاده نشود، به خودي خود، توان رسيدن به هدف خلقت يعني رسيدن به كمالات معنوي را ندارند. در اين صورت، صدور نقض غرض را بايد به خدوند متعال نسبت دهيم؛ يعني بگوييم با وجود اين‌كه در خلقت انسان، هدف وجود دارد، اما خداوند از انجام كاري كه غرض او را تأمين كند، امتناع مي‌ورزد. چنين عملي را "نقض غرض " گويند كه جمله عقلا آن را كاري زشت و ناپسند مي‌شمرند. از اين رو، معقول نيست كه زمينه براي حضور امام معصوم(ع) فراهم باشد، ولي خداوند از اظهار او دريغ كند.
بنابراين، فلسفه غيبت كه تنها توجيه آن عبارت است از آماده نبودن مردم، ثابت مي‌كند كه منتظران بايد شرايط را براي ظهور آماده كنند؛ چون وجود امام بدون آن‌كه مردم به فرمان‌هايش گردن بنهند، فايده ندارد. از همين‌رو، اميرالمومنين علي(ع) فرمود:
لا رأي لمن لا يطاع؛ (نهج البلاغه: خطبه 27)
كسي كه امرش اطاعت نمي‌شود، گويي نظري ندارد.
منظور اين سخن آن است كه اگر نظر و امر كسي اعمال و اطاعت نمي‌شود، مثل آن است كه او نظري را اظهار نكرده و امري را صادر نكرده است. باز به همين جهت، اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود:
لو لا حضور الحاضر و قيام الحجّة بوجود النّاصر... لألقيت حبلها علي غاربها؛ (همان: خطبه 3)
اگر نبود حضور حاضران و اين‌كه با وجود كمك‌كننده، حجت تمام است، حكومت را به حال خود رها مي‌كردم.
عقل نيز بر اين امر كاملاً دلالت دارد. آيا بهترين هدايت‌كننده و حاكم در ميان مردمي كه به حكم و راهنمايي او تن در نمي‌دهند، مي‌تواند كاري از پيش ببرد و به هدف برسد؟
حال با ملاحظه اين‌ نظر كه تنها توجيه مقبول و معقول غيبت عبارت است از عصيان مردم، چه كسي مي‌تواند در اين‌ زمينه كه بايد براي رفع مانع تلاش كرد، راه انكار را در پيش گيرد؟
در اين‌جا ممكن است كسي اظهار نظر كند كه ايجاد آمادگي از طرف منتظران لازم نيست، بلكه امام بايد آن شرايط را به وجود ‌آورد يا به تعبير ديگر، خداي متعال به طور معجزه‌آسا، شرايطي را به وجود خواهد آورد تا آخرين حجت و امام در ميان مردم، آشكار و از پشت پرده غيبت خارج شود. در نتيجه، ايجاد آمادگي براي منتظران لازم نيست.
در پاسخ بايد گفت اگر بنا باشد اين مسئله فقط به معجزه استناد داشته باشد و به طور غير عادي و بدون نقش‌آفريني مردم تحقق يابد، با اين اشكال مواجه مي‌شويم كه چرا تا به حال، خداي قادر به انجام معجزه، از انجام چنين كاري امتناع ورزيده است؟ به اين ترتيب، تمام اشكالاتي كه در فلسفه غيبت، به آنها پاسخ داده شده است، دوباره پديدار مي‌شوند و اين بار بي‌جواب خواهند ماند. در آن‌جا ثابت شد كه نصب امام مقضاي حكمت الهي است و غيبت امام هم به دليل اطاعت‌ناپذيري مردم است. حال اگر بنا باشد اين مانع به وسيله معجزه برطرف شود، خصم خواهد گفت پس چرا اين شرط و زمينه تا كنون محقق نشده است؟ اگر به راستي نصب امام لازم است و مقتضاي حكمت الهي است، البته با در نظر گرفتن شرطي كه ايجاد آن شرط هم در اختيار و قدرت خود خداست، پس چرا خداوند پس از گذشت اين همه سال، كاري انجام نداده است كه زمينه را براي آن‌چه مقتضاي حكمت اوست، فراهم آورد؟


تلازم وجوب عمل به تكاليف شرعي با ضرورت زمينه‌سازي
---------------------------------------------------------------
عمل به تكاليف شرعي اعم از آن‌چه جنبه فردي يا اجتماعي دارد، موجب مي‌شود زمينه‌هاي ظهور فراهم شود؛ چون هر قدر دستورهاي دين كامل‌تر اجرا شود، امكان نهادينه شدن دين به صورت كامل، بيشتر فراهم مي‌گردد.
بر اين اساس، در روايات چندي، وقتي از ائمه طاهرين(عليهم السلام) سؤال مي‌شد كه "وظيفه انسان‌ها در عصر غيبت چيست؟ " مي‌فرمودند به هرچه نزد ايشان از دين به عنوان حجت ثابت شد، عمل كنند تا اين‌كه زمان ظهور برسد. اكنون براي نمونه، چند روايت را مي‌آوريم:
يك.
عن ابي عبدالله(ع) قال: كيف أنتم إذا بقيتم دهراً من عمركم لا تعرفون إمامكم؟ قيل له: فإذا كان ذلك فكيف نصنع؟ قال: تمسكوا بالأمر الأوّل حتي يستبين لكم؛ (حر عاملي، بي‌تا: ج3: 474، به نقل از: صدوق، 1425)
امام صادق(ع) مي‌فرمايد: چگونه خواهيد بود در زماني كه نسبت به امام خود، آشنايي [و دسترسي] نداريد؟ به حضرت گفته شد: در آن زمان وظيفه ما چيست؟ حضرت فرمود: به همان چيزي كه امر اول شماست [همان چيزي از احكام دين كه براي شما حجت است] عمل كنيد تا حقيقت براي شما آشكار شود.
دو.
قال أبوعبدالله(ع): يأتي علي النّاس زمان يغيب عنهم إمامهم. فقلت له: ما يصنع النّاس في ذلك الزمان؟ قال: يتمسكون بالأمر الذي هم عليه حتّي يتبيّن لهم؛ (همان)
امام صادق(ع) فرمود: زماني خواهد آمد كه امام از چشمان مردم پنهان خواهد شد. از حضرت سؤال شد: وظيفه در آن زمان چيست؟ حضرت فرمود: به آن‌چه بر آن حجت داريد، عمل كنيد تا حقيقت احكام [با ظهور امام عصر(عج)] براي شما آشكار شود.
سه.
عن عبدالله بن سنان قال: دخلت أنا و أبي علي أبي عبدالله(ع)، فقال: كيف أنتم إذا صرتم في حال لا يكون فيها امام هدي و لا علم يري؟ فلا ينجو من تلك الحيرة إلّا من دعا بدعاء الحريق [الغريق]. فقال أبي: هذا و الله البلاء فكيف نصنع جعلت فداك حينئذٍ؟ قال: إذا كان ذلك و لن تدركه فتمسكوا بما في أيديكم حتي يصح [يتضح] لكم الأمر؛ (مجلسي، 1427: ج13: 271، به نقل از: نعماني، 1397)
عبدالله بن سنان مي‌گويد: به همراه پدرم نزد امام صادق(ع) رفتيم. حضرت به ما فرمود: چه حالي داريد، اگر در زماني قرار گيريد كه در آن زمان، امام هدايت‌گر براي شما نيست و نمي‌توانيد از حيرت و سردرگمي رهايي پيدا كنيد؟ پس براي رهايي از حيرت، دعاي حريق [غريق] را بخوانيد. پدرم گفت: فدايت شوم، در آن وقت، وظيفه ما چيست؟ حضرت فرمود: در آن زمان به احكامي عمل كنيد كه حجيت آن براي شما ثابت شده است تا اين‌كه حقيقت احكام [در زمان ظهور امام عصر(عج)] برايتان روشن شود.
چهار. امام صادق(ع) فرمود:
كونوا علي ما أنتم عليه حتّي يأتيكم الله بصاحبها؛ (همان: 272)
نسبت به وظايف شرعي، به همان چيزي كه در اختيار داريد و حجيت آن برايتان ثابت شده است، عمل كنيد تا صاحب آن ظاهر شود.
در رواياتي نيز وظيفه مردم در عصر غيبت، تمسك به دين بيان شده است. آيا تمسك به دين جز عمل به وظايفي است كه به عنوان حجت شرعي براي مكلف ثابت شده است؟ براي نمونه، به روايتي بنگريد كه بر اين مطلب دلالت دارد:
قال ابوعبدالله(ع): إنّ لصاحب هذا الأمر غيبة المتمسّك فيها بدينه كالخارط للقتاد. ثم قال: هكذا بيده. ثم قال: إنّ لصاحب هذا الأمر غيبة فليتق الله عبد و ليتمسّك بدينه؛ (حر عاملي، بي‌تا: ج3: 473، به نقل از: صدوق، 1425)
امام صادق(ع) فرمود: براي صاحب اين امر، غيبتي است كه تحمل آن براي دين‌داران بسيار دشوار است. آن‌گاه فرمود: براي صاحب اين امر غيبتي است كه در زمان غيبت بايد تقوا پيشه كرد و به دين تمسك جست (يعني بايد به آن چيزي از دين كه حجيت آن ثابت شد، عمل كرد).
در اين روايات، وظيفه منتظران در عصر غيبت، عمل به وظايف و تكاليف شرعي و عمل به چيزهايي است كه بر اساس ضوابط فقهي، حجت بودن آنها به اثبات رسيده است. البته اثبات اين امر ‌كه همگان موظف به انجام تكاليف شرعي خود هستند، تنها به اين روايات وابسته نيست، بلكه مسلّم و ضروري دين و مذهب است كه به هيچ وجه، ترديد و مناقشه در آن وجود ندارد.
اگر عمل به وظايف شرعي در ميان مردم شدت يافت، قهراً زمينه براي اجراي دين كامل به دست كامل‌ترينِ خلق فراهم خواهد شد و بهترين زمينه براي ظهور موعود عبارت است از عمل مردم به تكاليفي كه در شريعت مقرر شده است.
حال اگر كسي بگويد ايجاد آمادگي و در فكر انتظار واقعي بودن براي ظهور موعود، وظيفه ما نيست، در واقع، منظور او اين است كه عمل به احكام شرعي و ترويج آن، وظيفه ما نيست؛ چون مسلّم است كه عمل كردن به احكام و تكاليف شرعي و تقوا پيشه كردن، بهترين زمينه را براي ظهور فراهم مي‌كند. پس اگر كسي منكر لزوم آمادگي باشد، گويي منظورش اين است كه شريعت در عصر غيبت، مردم را به حال خود گذاشته و قلم تكليف را از ايشان برداشته است. آيا كسي كه در كم‌ترين حد از معلومات فقهي باشد، مي‌تواند چنين اظهار نظري كند؟ كدام فقيه است كه در عصر غيبت بگويد مردم در عمل به وظايف شرعي خود، وظيفه‌اي ندارند؟
ترويج دين و زمينه‌سازي براي بهتر عمل كردن به تكاليف و احكام شرعي، مهم‌ترين وظيفه منتظران است؛ چون مهم‌ترين زمينه را همين امر فراهم مي‌كند. دين‌داري و تقوا پيشه كردن به ميزاني كه در عصر غيبت براي ما ثابت است، جامعه را براي پذيرش دين كامل آماده خواهد كرد. انتظار صحيح هم جز اين نيست و آمادگي براي ظهور هم معنايي جز اين ندارد. بنابراين، منكر لزوم آمادگي و انتظار واقعي، در حقيقت، طرفدار لا‌ابالي‌گري، ترك دين‌داري و تعطيل عمل كردن به وظايف شرعي است.

بي‌نتيجه بودن ظهور بدون زمينه‌سازي
-------------------------------------------
بنا بر آيات مباركه قرآن و روايات بي‌شماري كه از ائمه اطهار(عليهم السلام) رسيده است، امام عصر(عج) اسلام را به طور كامل و در همه جهان خواهد گستراند. آيه مباركه هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهـُدَى‏ وَدِينِ الْحـَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمـُشْرِكُونَ (توبه: 33) كاملاً بر اين مطلب دلالت دارد كه در عصر ظهور، تنها دين غالب بر جهان، دين اسلام خواهد بود. رواياتي نيز كه در ذيل اين آيه مباركه بيان شده‌اند، جملگي بر اين نكته دلالت دارند كه در زمان ظهور امام عصر(عج)، كافر و مشركي باقي نخواهد ماند و همگان به وحدانيت خدا و رسالت نبوي(ص) و ولايت ائمه اقرار خواهند كرد. (سلمي سمرقندي، بي‌تا: ج2: 87؛ عروسي حويزي، 1382: ج2: 211؛ طبرسي، 1379: ج5: 25؛ فيض كاشاني، 1336: ج1: 697)
به طور مسلّم، اسلام در زمان حضرت مهدي(عج) بايد به طور كامل اجرا شود تا جايي كه در روايات زيادي آمده است كه آن حضرت، تجديدكننده دين است و بسان پيامبر اعظم(ص)، تمام امور جاهلي را از بين مي‌برد. (حر عاملي، بي‌تا: ج3: 539 و 540، به نقل از: نعماني، 1379) پس قهراً ثابت مي‌شود كه براي تحقق اين امر در آن وقت، به آمادگي و زمينه‌چيني نياز است. به يقين، خداي متعال نمي‌خواهد همه كارها را با قدرت خارق‌العاده و به صورت معجزه‌وار پيش ببرد و در آن عصر، اختيار را از انسان‌ها بگيرد. در آن زمان عناياتي خاص از جانب ذات مقدس احديت وجود خواهد داشت، چنان‌كه در برخي از روايات به آن اشاره شده است (همان: 496 و 540، به نقل از: نعماني، 1379)، ولي اين عنايات چنان نيست كه اختيار را از انسان سلب كند و كارها را به طريق خارق‌العاده پيش ببرد.
بنابر آن‌چه از روايات استفاده مي شود، امام عصر(عج) براي اين‌كه بتواند سيطره دين اسلام را در همه جا بگستراند، فتوحات فراواني خواهد داشت. اكنون به برخي از اين روايات اشاره مي‌شود:
يك. رسول گرامي اسلام(ص) فرمود:
المهدي من ولدي الّذي يفتح الله به مشارق الأرض و مغاربها؛ (حسيني شوشتري، 1396: ج13: 259، به نقل از: ينابيع المودة)
مهدي(عج) از نسل من است كه خدا به وسيله او شرق و غرب عالم را فتح مي‌كند.
دو. رسول مكرم اسلام(ص) فرمود:
لا يقوم السّاعة حتّي يملك رجل من أهل بيتي يفتح القسطنطية و جبل الدّيلم و لو لم يبق إلّا يوم لطوّل الله ذلك اليوم حتّي يفتحها؛ (مجلسي، 1427: ج51: 96)
قيامت فرا نمي‌رسد، تا مردي از اهل‌بيت من، قسطنطنيه و كوه ديلم را فتح كند و اگر از عمر دنيا فقط يك روز باقي بماند، خداوند متعال آن روز را آن‌قدر طولاني خواهد كرد تا [قائم] آن‌جا را فتح كند.
سه. امام باقر(ع) فرمود:
إذا قام القائم سار الكوفة... و يفتتح القسطنطنية و الصّين و جبال الدّيلم...؛ (همان: ج52: 339)
اگر امام عصر قيام كند، به كوفه خواهد رفت... و قسطنطنيه و چين و كوه ديلم را فتح خواهد كرد.
چهار. امام باقر(ع) فرمود:
كأنّي بالقائم(ع) علي نجف الكوفة... و هو يفرق الجنود في البلاد؛ (مفيد، 1413: ج11: 379)
گويي امام عصر را مي‌بينم در حالي كه در نجف كوفه است... و در حالي است كه لشكر خود را به تمام مناطق پراكنده مي‌كند.
در اين‌جا ممكن است تصور شود اين مبارزات به طريق غيرعادي صورت مي‌گيرد. پس نيازي به تهيه مقدمات نيست. از روايات فراواني استفاده مي‌شود كه چنين تصوري باطل است و فتح‌هاي امام با تلاش و زحمت صورت مي‌گيرد. براي نمونه، در روايتي، وقتي راوي از امام سؤال مي‌كند: آيا اين مطلب صحيح است كه مردم مي‌گويند: همه چيز براي امام عصر(عج) تسليم مي‌شوند و نيازي به خون‌ريزي نيست؟ حضرت در پاسخ فرمود: "هرگز و اگر قرار بود اين طور شود، براي پيامبر اكرم(ص) اين اتفاق مي‌افتاد. " باز حضرت تكرار مي‌فرمايد: "هرگز " و آن‌گاه به جان مبارك خود قسم مي‌خورد و مي‌فرمايد: "تا اين‌كه ما و شما عرق و خون را از پيشاني پاك كنيم. " (حر عاملي، بي‌تا: 543، به نقل از: نعماني، 1397) در روايت ديگري، وقتي در مورد حضرت قائم(عج) سخن به ميان آمد، مفضل از امام صادق(ع) سؤال كرد: آيا كار حضرت به آساني پيش مي‌رود؟ حضرت در پاسخ فرمود: "خير، تا اين‌كه عرق و خون را پاك كنيد. " (همان) اين سخن، كنايه از سختي و مشقت زياد است. در محضر امام رضا(ع) نيز از حضرت قائم(عج) سخن به ميان آمد. حضرت فرمود: "شما امروز آسوده‌خاطر هستيد. " سؤال كردند: چگونه؟ حضرت در پاسخ فرمود: "وقتي حضرت قائم ظهور كند، عرق و خون و خواب بر پشت مركب‌ها خواهد بود و لباس حضرت، خشن و غذايشان، نامناسب است. " (همان)
اين روايات جملگي بر اين دلالت دارند كه عصر ظهور امام زمان(عج) با سختي‌ها و ناملايمات زيادي همراه است. پس اگر شرايطي تا اين حد سخت و ناگوار پيش روست، مگر مي‌توان بدون آمادگي و فراهم كردن زمينه، كاري از پيش برد؟
هيچ دليلي در دست نيست كه بر اين دلالت كند كه در زمان امام عصر(عج)، از مردم سلب اختيار مي‌شود و هر كس مجبور است مطيع حضرت باشد و با او به مخالفت برنخيزد، بلكه دليل بر خلاف آن است. براي نمونه، در قسم شيطان به عزت باري‌تعالي، اين قيد وجود ندارد كه در زمان ظهور حضرت مهدي(عج)، وساوس او منتفي است، بلكه او به طور مطلق قسم خورده است كه از ايجاد انحراف دست برندارد. در روايات فراواني نيز آمده است كه هنگام ظهور و بعد از آن، شيطان هم‌چنان به كار خود ادامه خواهد داد. براي نمونه، از امام باقر(ع) روايت شده است: "هنگام ظهور امام عصر(عج)، منادي آسماني در اول روز ندا مي‌دهد كه حق با علي(ع) و شيعيان اوست. سپس شيطان در آخر روز از زمين ندا خواهد داد: به درستي كه حق با عثمان و پيروان اوست و در آن هنگام است كه اهل باطل به شك خواهند افتاد. " (مفيد، 1413: ج11: 371)
وجود شيطان و وساوس شيطاني، اختيار انسان بر انجام كار بد و اشتغال نفس اماره به كار خود در آن زمان دلالت مي‌كنند كه همراه امام بودن، تبعيت كردن از وي و صبوري كردن در سختي‌ها و ناملايمات كاري دشوار است؛ چون خلاف تمنيات نفس و دستور شيطان است. از اين‌رو، در روايات فراوان به لزوم تبعيت از امام عصر(عج) توصيه و امر شده است. براي مثال، در روايتي از پيامبر اكرم(ص) رسيده است كه فرمود:
تجيء فتنة غبراء مظلمة ثم يتبع الفتن بعضها بعضاً حتي يخرج رجل من اهل بيتي يقال له المهدي، فان ادركته فاتبعه و كن من المهتدين؛ (حسيني شوشتري، 1396: ج13: 263، به نقل از: الحاوي للفتاوي اثر جلال‌الدين سيوطي)
فتنه‌اي سخت خواهد آمد كه مانند غبار و تاريكي است. سپس فتنه‌ها به ‌دنبال هم خواهد آمد تا اين‌كه مردي از اهل‌بيت من كه به او مهدي مي‌گويند، خروج مي‌كند. پس اگر او را درك كردي، از او تبعيت كن و از هدايت‌شدگان باش.
امر به تبعيت زماني معنا دارد كه مكلف در ترك آن اختيار و انگيزه داشته باشد. اگر افراد نسبت به عملي مسلوب‌الاختيار باشند يا انگيزه كافي نداشته باشند، امر كردن، لغو و بي‌فايده است و شارع حكيم مرتكب كار لغو خواهد شد. بنابراين، معلوم مي‌شود قسمت عمده فتوحات حضرت به صورت طبيعي و به دست انسان‌هايي صورت خواهد گرفت كه شيطان و نفس آنها را از تبعيت كردن و تحمل ناملايمات بازمي‌دارد. پس نتيجه قهري اين امر خواهد بود كه براي تحمل آن شرايط و به منظور فايق آمدن بر آن مشكلات، آمادگي و استعداد لازم است. از اين‌رو در ادعيه شريفه به ما تعليم فرمودند كه از خدا بخواهيم ما را از اطاعت‌كنندگان و ممتثلين اوامر حضرت قرار دهد. (مفاتيح الجنان، دعاي عهد) ائمه(عليهم السلام) توصيه كرده‌اند كه اين دعا در عصر غيبت خوانده شود. دعاهاي فراوان ديگري نيز بر اين دلالت دارند كه بايد با تلاش و طلب توفيق از خداي متعال، زمينه را براي همراهي و تبعيت از حضرت در خود به وجود آورد. يكي ديگر از دعاهايي كه به همگان توصيه شده، اين است كه خداوند ما را از اعوان و انصار حضرت قرار دهد. (همان) اصحاب امام عصر(عج) از مقام والايي برخوردارند تا جايي كه در روايتي از امام باقر(ع) رسيده است كه حضرت فرمود: "گويا مي‌بينم اصحاب امام قائم(عج) را كه ميان شرق و غرب را احاطه كرده‌اند و همه چيز مطيع ايشان است، حتي حيوانات وحشي زمين و پرندگان آسمان. همه چيز به دنبال كسب رضايت ايشان هستند تا جايي كه قسمتي از زمين بر قسمت‌هاي ديگر افتخار مي‌كند كه امروز يكي از اصحاب قائم(عج) بر من گذشت. " (حر عاملي، ‌بي‌تا: ج3: 494، به نقل از: صدوق، 1425) آيا رسيدن به اين مقامات جز با زحمت و آمادگي قبلي ممكن است؟ به يقين، تا ياوراني كه داراي چنين مقامي هستند، براي آن دوران تربيت و آماده نشوند، اداره يك حكومت جهاني ناممكن است. در رواياتي هم آمده است كه تا سي‌صد و سيزده ياور با اراده پولادين براي حضرت فراهم نگردد، امر فرج انجام شدني نخواهد بود. (نودهي، 1385: 27)
آيا مي‌توان زمين را پر از قسط و عدل و داد كرد بدون اين‌كه شرايط ايجاد اين وضعيت فراهم شود؟ مگر نه اين است كه پيامبر خدا(ص) به ظهور منجي بشارت داد و فرمود جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد؟ اين روايات از نظر كثرت تا حدي است كه امكان هيچ شك و شبهه‌اي در مورد صدور آن راه ندارد. (حر عاملي، بي‌تا: ج3: 445 و 555) آيا پر كردن زمين از عدل و داد جز با ايجاد آمادگي ممكن است؟ در مطالب گذشته، به بطلان رخ دادن معجزه و خرق عادت در ظهور اشاره شد. پس شكي باقي مي‌ماند كه اگر بناست زمين از عدل و داد پر شود و اين كار نيز با زحمت و رنج صورت مي‌گيرد، چاره‌اي جز اين نيست كه بگوييم براي به وجود آمدن آن، آمادگي و تهيه مقدمات، لازم است. مگر معلولي بدون علت قابل تحقق است كه اين مسئله بدون سبب واقع شود. از اين‌رو اين فرمايش كه به تواتر از پيامبر اكرم(ص) نقل گرديد، ايجاب مي‌كند براي تحقق چنين وضعيتي در همه عالم، به زحمت و تلاش و آمادگي نياز باشد.
چگونه مي‌توان پذيرفت كه بسترسازي براي پر كردن زمين از عدل و داد تنها توسط خود حضرت صورت پذيرد. اين در حالي است كه سنت الهي بنا بر استناد قرآن كريم اين است كه: إِنَّ اللهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى‏ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ. (رعد: 11) اين آيه كريمه به خوبي ثابت مي‌كند كه سنت الهي بر اين نيست كه بدون اختيار و به طور معجزه‌آسا، وضعيت را در جامعه به سمت صلاح و نفي ظلم و پر كردن زمين از عدل و داد پيش ببرد، در حالي كه خود مردم هيچ نقشي نداشته باشند و اين كار فقط به دست امام عصر(عج) و با عنايت الهي صورت گيرد.
اين اظهار نظرها، خط بطلان كشيدن بر ادله بي‌شمار عقلي و نقلي است كه دلالت دارد انسان‌ها با اختيار و انتخاب خود، مسيرشان را مشخص مي‌كنند. در غير اين‌صورت، سؤالات بي‌پاسخ فراواني به وجود خواهد آمد؛ سؤالاتي مانند اين‌كه: پس چرا خداي متعال در زمان ديگر معصومان، چنين كاري را انجام نداد؟ چرا خداوند، پيامبرش را به صورت معجزه‌آسا كمك نكرد؟ چرا مردم در ساليان طولاني بايد فساد و تباهي و ظلم‌هاي فراوان را تحمل كنند؟ خدايي كه قادر به انجام چنين كاري هست، چگونه بر خود روا مي‌دارد كه مردم اين همه ظلم‌ و جنايت را متحمل شوند؟ اينها و ده‌ها سؤال ديگر ثابت مي‌كند كه اين‌گونه اظهار نظرها، باطل و بي‌اساس است.
مرحوم شيخ طوسي در پاسخ به اشكالي اظهار مي‌دارد: نصب امام، لطفي است كه ما از انجام آن عاجزيم و اين فقط كار خداي متعال است و از اين‌رو، معنا ندارد كه او ما را به انجام آن تكليف كند، ولي بسط يد و تقويت او اگر هم براي ما مقدور بود و هم براي خداي متعال، اگر ملاحظه كرديم كه ذات احديت از انجام آن امتناع نمود، پي مي‌بريم كه بر او واجب نيست، بلكه بر ما واجب است؛ چرا كه او بايد منبسط‌اليد و قدرت‌مند باشد تا بتواند نقش و وظيفه‌اي را كه بر عهده اوست، به خوبي ايفا كند. نيز گفتيم كه اگر بسط يد قرار دادن امام، فعل الهي باشد، انسان‌ها مجبور خواهند شد و خداوند متعال اگرچه مي‌تواند با قدرت خود، دشمنانش را از بين ببرد و او را با ملائكه ياري رساند، ولي چنين نمي‌كند؛‌ چون در اين صورت، ديگر تكليف كردن، بي‌فايده و بي‌معناست. بنابراين، وظيفه ما اين است كه شرايط بسط يد و قدرت‌مند شدن امام را فراهم كنيم. (طوسي، 1425: 11)
اگر خداوند توسط امامي، زمين را از عدل و داد پر مي‌كند، امام هم با كمك مردم و خواست ايشان به اين كار اقدام خواهد فرمود و اگر هم عنايات الهي، كمك‌كار اوست، اين امر به اندازه‌اي نيست كه كاملاً در اين جريان معجزه‌اي صورت گيرد. اگر بناست مردم در آن عصر، كمك‌كار و ياور امام خود باشند، بايد از قبل، اين احساس و كمال را در خود به وجود آورند و خود را به گونه‌اي آماده كنند كه بتوانند در اين كار بزرگ، سهيم باشند.
به همين جهت، در روايات متعددي رسيده است كه تا قبل از ظهور حضرت، به طور كامل غربال مي‌شويد و مورد آزمايش‌هاي سخت قرار مي‌گيريد. حتي در برخي روايات، كلمه غربال شدن سه بار تكرار شده است (حر عاملي، بي‌جا:510 و 537، به نقل از: طوسي، 1425). هم‌چنين در كتاب‌هاي اهل سنت رواياتي آمده است كه گوياي همين مطلب است و بيان مي‌شود كه افراد ناخالص بايد از مخلص جدا شوند و افراد مخلص رشد كنند و استعداد لازم را به دست آورند. (همان: 641، به نقل از: فرائد السمطين اثر حافظ حمويني)

لزوم زمينه‌سازي در قالب معرفي امام به مردم
---------------------------------------------------
از جمله اموري كه در تحقق ظهور نقش بسزايي دارد، شناخت مقام امام و پي بردن به جايگاه و منزلت اوست. اين شناخت از دو جهت بايد صورت گيرد؛ اول اين‌كه انسان دريابد دارنده اين مقام از چه جايگاه و منزلت رفيعي برخوردار است. دوم اين‌كه بداند در هر عصري، امامي هست و خداي متعال زمين را از امام خالي نخواهد گذاشت. اگر همگان اين دو جهت را درك و فهم كنند، ديگر كسي به‌جز حضرت را مصلح نمي‌دانند و جز او را پناه كامل و منجي حقيقي نخواهند دانست. امام معصوم، واجد همه كمالات است و تنها اوست كه لياقت كامل و بي‌كم و كاست را براي اداره بشريت دارد.
براي پي بردن به جهت اول كافي است به آيه 124 از سوره مباركه بقره توجه شود كه خداي متعال مي‌فرمايد:
وَإِذِ ابْتَلَى‏ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ؛
و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود، و وى آن همه را به انجام رسانيد، [خدا به او] فرمود: "من تو را پيشواى مردم قرار دادم. " [ابراهيم] پرسيد: "از دودمانم [چه‌طور؟] " فرمود: "پيمان من به بيدادگران نمى‏رسد. "
اين آيه مباركه بر رسيدن حضرت ابراهيم(ع) به مقام امامت دلالت دارد. از اين آيه به ضميمه آيات ديگر ثابت مي‌شود كه مقام امامت بعد از آن‌كه حضرت به مقام نبوت و خلّت رسيده بود، به وي اعطا گرديد. آن آيات بر اين دلالت دارند ‌كه حضرت ابراهيم در زمان كهولت و وقتي صاحب فرزند شد كه از فرزند‌دار شدن نااميد بود. اگر در اين آيه، اين مقام را براي فرزندان خود طلب مي‌كند، گوياي اين است كه اين مقام بعد از برهه‌اي است كه حضرت به مقام نبوت و خلّت رسيده بود. (طباطبايي، 1372: ج1: 270) با اين‌كه ابراهيم براي رسيدن به آن دو مقام، مورد ابتلا و امتحان‌هاي سخت واقع شد، باز براي رسيدن به اين مقام با آزمايش‌هاي متعدد روبه‌رو شد. وقتي از همه امتحان‌ها به طور كامل سربلند بيرون آمد، "فأتمهن "، آن‌گاه خداي متعال او را به اين مقام رساند. از اين آيه به خوبي روشن مي‌شود كه همه پيامبران، امام نبودند، بلكه تنها به عنوان پيك خدا، پيام‌رسان دستورهاي الهي بودند. مقام زمام‌داري جامعه، براي خلّص از ايشان است كه به عالي‌ترين مقامات انساني راه پيدا كرده‌اند؛ چون اگر هر پيامبري مقام امامت مي‌داشت، حضرت ابراهيم هم مي‌بايست آن زماني كه به پيامبري رسيده بود، اين مقام را دارا مي‌بود. اگر اين مقام را قبلاً داشت، آمدن اين آيه مباركه معناي درستي نداشت؛ چون مفاد آيه اين است كه پاداش پيروزي كامل از همه امتحان‌ها، عبارت است از اين‌كه ابراهيم به مقام امامت از طرف خداي متعال رسيد. اگر او قبلاً به اين مقام منصوب شده بود، ديگر جا نداشت كه گفته شود در اين زمان كه بعد از دوره نبوت و خلّت است، مورد ابتلا قرار گرفت و چون از همه مراحل پيروز بيرون آمد، او را به اين مقام رساند. بنابراين، مقام امامت، جدا و متمايز از مقام نبوت است (طوسي، 1409: ج1: 449) و تنها بعضي از پيامبران اين مقام را داشتند.
در كتاب‌هايي كه در زمينه اصول فقه نگاشته شده است، در مورد دلالت ذيل آيه مبني بر اين‌كه عصمت در همه عمر براي امام، لازم است يا خير، بحث‌هايي وجود دارد. با اين حال، صدر آيه به خوبي دلالت دارد كه براي كسي جعل مقام امامت از ناحيه خدا متعال صورت گرفته كه به طور كامل از همه امتحان‌ها پيروز بيرون آمده است. اين آزمايش‌ها قطعاً سخت‌تر از آزمايش‌هايي است كه براي رسيدن به مقام نبوت از انسان به عمل مي‌آيد. قهراً كسي كه در همه آزمايش‌ها روسفيد است، نمي‌تواند غيرمعصوم باشد و در بالاترين درجات از كمال قرار گيرد. اين امر، يكي از ادله توجه به مسئله امامت از منظر قرآن، آن هم به صورت بسيار اشاره‌اي و گذراست.
براي پي بردن به جهت دوم هم قبلاً از نظر گذشت كه شرط حكمت و حكيمانه بودن افعال الهي اين است كه زمين را از حجت خالي نگذارد. به همان دليل كه بر خداوند متعال واجب است پيامبر بفرستد و مردم را از گمراهي نجات دهد و اداره جامعه را بر عهده بگيرد و انسان‌ها را به سمت معنويات هدايت كند، به همان دليل هم لازم است در جامعه امام قرار دهد و زمين را از حجت خالي نكند. منتظران موظفند امام را از اين دو جهت به طور كامل بشناسند و علاوه بر اين‌كه خود نسبت به مقام امامت شناخت پيدا كردند، براي معرفي او به ديگران تلاش كنند.
اهميت و فايده شناخت امام از اين جهت است كه امام عصر(عج) زماني با كمك مردم به اهداف بلند خود خواهد رسيد كه مردم از وي به طور كامل پيروي كنند. پيروي و اطاعت نيز زماني براي انسان حاصل مي‌شود كه اول بداند خداي متعال براي او امام قرار داده است. دوم آن‌كه امام مطاع از هر گناه و خطا، مصون و معصوم باشد تا به طور كامل مورد اطاعت قرار گيرد. با وجود انسان‌هاي گوش به فرمان و مطيع، امام توان خواهد يافت به هدف‌هاي عالي مورد نظر دست پيدا كند. روايات فراواني درباره وظايف مردم در عصر غيبت براي شناخت امام زمان(عج) رسيده است كه به عنوان نمونه مي‌توان به اين روايات اشاره كرد:
يك. امام صادق(ع) در حديثي فرمود:
اگر كسي امام خود را بشناسد و بميرد قبل از آن‌كه اين امر را ببيند و سپس حضرت قائم(عج) ظهور كند، اجر او مانند كسي است كه با حضرت قائم(عج) در خيمه‌اش ‌باشد. (حر عاملي، بي‌تا: ج3: 515، به نقل از: طوسي، 1425)
دو. در روايت ديگري، امام صادق(ع) فرمود:
كسي كه اين امر را بشناسد و سپس بميرد، اجر او مانند كسي است كه با حضرت قائم(عج) كشته شود. (همان)
سه. در روايتي ديگر نيز از امام صادق(ع) رسيده است:
هر كسي امام خود را بشناسد، مانند كسي است كه در خيمه‌گاه امام قائم(عج) باشد. (مجلسي، 1427: ج13: 276)
چهار. بنا بر روايتي، امام صادق(ع) دعايي را براي زمان غيبت به زراره تعليم فرمود. در آخرين فراز آن دعا چنين آمده است:
اللّهم عرّفني حجّتك فإنّك إن لم تعرّفني حجّتك ضللت عن ديني. (صدوق، 1425: 322)
اگر امام به مردم به طور صحيح معرفي شود و مردم او را بشناسند، دل‌هاشان از محبت او سرشار خواهد شد. آيا ممكن است كسي آينه تمام‌نماي جمال و جلال الهي را بشناسد، ولي نسبت به او عشق پيدا نكند؟
پس بايد تمام تلاش را به كار برد تا اين بزرگواران به‌خصوص قائم(عج) به درستي معرفي شوند. معرفي ايشان هم بايد چنان باشد كه زمينه محبت و عشق مردم را به آنها به وجود آورد. به همين دليل، در روايات به شيعيان توصيه شده است كه با دشمنان هم مهربان باشند و به عنوان پيرو ائمه(عليهم السلام) رفتار زننده‌اي نداشته باشند و ائمه(عليهم السلام) را چنان معرفي كنند كه مردم نسبت به ايشان محبت پيدا كنند. براي نمونه، امام صادق(ع) در توصيه به عده‌اي از شيعيان مي‌فرمايد:
عليكم بتقوي الله و صدق الحديث و أداء الأمانة و حسن الصّحبة لمن صحبكم و إفشاء السّلام و إطعام الطّعام، صلّوا في مساجدهم و عودوا مرضاهم و اتّبعوا جنائزهم فإنّ أبي حدّثني أنّ شيعتنا أهل البيت كانوا خيار من كانوا منهم، إن كان فقيه كان منهم و إن كان مؤذّن فهو منهم و إن كان امام كان منهم و إن كان صاحب أمانة كان منهم و إن كان صاحب وديعة كان منهم و كذلك كونوا حبّبونا إلي النّاس و لا تبغّضونا إليهم؛ (صدوق، بي‌تا:70)
بر شما باد به تقواي الهي و راست‌گويي در گفتار و ردّ امانت و حسن معاشرت و سلام كردن و اطعام ديگران. در مساجد آنها نماز بخوانيد و از مريض‌هاي آنها عيادت كنيد و به تشييع جنازه اموات آنها برويد؛ چون پدرم فرمود: شيعيان ما اهل‌بيت جزو بهترين‌ها از هر دسته‌اي هستند. اگر فقيهي بود، از ايشان است. اگر مؤذني بود، از ايشان است. اگر امام جماعتي بود، از ايشان است و اگر صاحب امانتي بود، از ايشان است و اگر صاحب وديعه‌اي بود، از ايشان است. اين‌گونه مردم را نسبت به ما علاقه‌مند سازيد و بغض ما را در دل آنها ايجاد نكنيد.
چگونه مي‌توان امامي را شناخت كه نسبت به گرسنگي كساني كه در دورترين نقطه از مركز حكومتش زندگي مي‌كنند، بي‌اعتنا نيست و اظهار مي‌دارد كه غذاي مطبوع نمي‌خورم براي اين‌كه شايد (فقط به احتمال اين‌كه) در يمامه يا حجاز كسي گرسنه باشد. (نهج البلاغه: نامه 45) و به او عشق پيدا نكرد و جز امام معصوم(ع) را مصلح و لايق تصدي حكومت و اداره جامعه دانست؟
بنابراين، آن‌چه زمينه را براي ظهور فراهم مي‌سازد، شناخت مردم از مقام امامت و وجود مبارك امام عصر(عج) است؛ چون شناخت موجب عشق و ارادت مي‌شود و عشق و ارادت هم باعث اطاعت و تسليم مي‌‌شود. فقط در چنين شرايطي، حضور و ظهور امام(ع) سودمند و نتيجه‌بخش خواهد بود.

دلالت ادله وجوب انتظار بر لزوم زمينه‌سازي
------------------------------------------------
در كنار ادله متعددي كه تا به حال از آن سخن به ميان آمد، از روايات ديگري نيز مي‌توان استفاده كرد كه ثابت مي‌كند انتظار براي ظهور امام عصر(عج)، لازم و واجب است. اين روايات هم با توضيحي كه پس از نقل آن از نظر خواهد گذشت، بر لزوم زمينه‌سازي دلالت مي‌كند. اكنون چند روايت را به عنوان نمونه ذكر مي‌كنيم:
يك.
عنه عن ابي الجارود قال: قلت لأبي جعفر(ع): يا ابن رسول الله! هل تعرف مودّتي لكم و انقطاعي إليكم و موالاتي إيّاكم؟ قال: فقال: نعم. قال: فقلت: فإنّي أسالك مسألةً تجيبني فيها فإنّي مكفوف البصر قليل المشي و لا أستطيع زيارتكم كلّ حين. قال: هات حاجتك؟ قلت: أخبرني بدينك الّذي تدين الله عزّوجلّ به أنت و أهل بيتك لأدين الله عزّوجل به. قال: إن كنت أقصرت الخبطة فقد أعظمت المسألة و الله لأعطينّك ديني و دين آبائي الّذي ندين الله عزّوجلّ به: شهادة أن لا إله إلّا الله و أن محمّداً رسول الله(ص) و الإقرار بما جاء به من عند الله و الولاية لوليّنا و البراءة من عدوّنا و التّسليم لأمرنا و انتظار قائمنا و الإجتهاد و الورع. (كليني، بي‌تا: ج2: ح10)
در اين روايت، امام باقر(ع) به ابي‌جارود فرمود كه دين من و دين پدران من، بعد از شهادت به وحدانيت خداي متعال و رسالت پيامبر مكرم اسلام و اقرار به آن‌چه از نزد خداي متعال آمده است و ولايت ما و برائت از دشمنان ما و تسليم امر ما عبارت است از انتظار قائم و تلاش و پرهيزكاري.
دو.
عن إسماعيل الجعفيّ قال: دخل رجل علي أبي جعفر(ع) و معه صحيفة فقال له أبو جعفر(ع): هذه صحيفة مخاصم يسأل عن الدّين الّذي يقبل فيه العمل. فقال: رحمك الله هذا الّذي أريد. فقال أبو جعفر(ع): شهادة أن لا إله إلّا الله وحده لا شريك له و أنّ محمّداً(ص) عبده و رسوله و تقرّ بما جاء من عند الله و الولاية لنا أهل البيت و البراءة من عدوّنا و التّسليم لأمرنا و الورع و التّواضع و انتظار قائمنا فإنّ لنا دولة إذا شاء الله جاء بها. (همان: ج2: ح13)
اسماعيل جعفي مي‌گويد: امام باقر(ع) به شخصي كه از ديني سؤال مي‌كرد كه آن دين موجب قبولي عمل است، فرمود: بعد از شهادت به وحدانيت خدا و رسالت نبي مكرم اسلام و ولايت براي ما اهل‌بيت و بيزاري از دشمنان ما و تسليم امر ما و پرهيزكاري و تواضع عبارت است از انتظار براي قائم(عج)؛ چون براي ما دولتي است كه هرگاه خدا بخواهد، تشكيل خواهد شد.
سه.
عن ابي عبدالله(ع) أنّه قال ذات يوم: أ لا أخبركم بما لا يقبل الله عزّوجلّ من العباد عملاً إلّا به؟ فقلت: بلي. فقال: شهادة أن لا إله إلّا الله و أنّ محمّداً عبده و رسوله و الإقرار بما أمر الله و الولاية لنا و البرائة من أعدائنا يعني الأئمة خاصّة و التّسليم لهم و الورع و الإجتهاد و الطّمأنينة و الإنتظار للقائم. (نعماني، 1397: 106: باب التمحيص)
امام صادق(ع) فرمود: آن‌چه خداي متعال به وسيله آن، عمل بندگان را قبول خواهد كرد، بعد از شهادت به وحدانيت خدا و رسالت پيامبر(ص) و اقرار به امر الهي و ولايت ما و برائت از دشمنان ما و تسليم از براي ايشان بودن و پرهيزكاري و تلاش و طمأنينه، عبارت است از انتظار براي قائم(عج).
در اين سه روايت ملاحظه مي‌شود كه امام باقر(ع) و امام صادق(ع) در كنار شهادت به وحدانيت خداي متعال و رسالت نبوي، مسئله انتظار قائم(عج) را مطرح مي‌فرمايند كه اين كار بر اهميت و وجوب انتظار دلالت مي‌كند. علاوه بر اين، مسئله انتظار در كنار مسائلي ذكر شده است كه از آن به عنوان مايه قبول اعمال بندگان ياد شد.
چهار.
عن عبدالعظيم الحسنيّ، قال: دخلت علي سيّدي محمّد بن عليّ بن موسي بن جعفر بن محمّد بن عليّ بن الحسين بن عليّ بن ابي طالب(عليهم السلام) و أنا اُريد أن أسأله عن القائم أ هو المهديّ أو غيره، فابتدأني فقال لي: يا أبا القاسم إنّ القائم منّا هو المهديّ الّذي يجب أن يُنتظر في غيبته و يطاع في ظهوره و... . (صدوق، 1425: 351)
در اين روايت ملاحظه مي‌شود كه امام جواد(ع) تصريح مي‌فرمايد كه انتظار در زمان غيبت، واجب است و در كنار وجوب اطاعت در زمان ظهور، از آن ياد شد..

دلالت ادله فضيلت انتظار به لزوم زمينه‌سازي
--------------------------------------------------
علاوه بر روايات ياد شده كه بر مسئله وجوب انتظار دلالت دارد، به رواياتي هم كه بر فضيلت انتظار دلالت دارد، مي‌توان استناد كرد. براي نمونه، توجه به روايات زير مدعاي اين مقاله را به خوبي ثابت مي‌كند.
يك. رسول خدا(ص) فرمود:
أفضل أعمال اُمّتي إنتظار الفرج من الله عزّوجلّ؛ (همان: 584)
بافضيلت‌ترين اعمال امت من، انتظار فرج از خداي متعال است.
دو. اميرالمؤمنين(ع) فرمود:
المنتظر لأمرنا كالمتشحّط بدمه في سبيل الله؛ (همان: 585)
منتظر امر ما مانند كسي است كه در راه خدا در خون خود غلتان است.
سه. امام صادق(ع) فرمود:
من مات منكم علي هذا الأمر منتظراً له كان كمن كان في فسطاط القائم(عج)؛ (همان: 584)
هر يك از شما كه منتظر اين امر باشد، مانند آن است كه در خيمه امام عصر(عج) سكونت گزيده باشد. (كنايه از نزديكي زياد به امام عصر(عج))
چهار. امام صادق(ع) فرمود:
المنتظر للثّاني عشر كالشّاهر سيفه بين يدي رسول الله(ص) يذبّ عنه؛ (همان: 587)
منتظر امام دوازدهم مانند كسي است كه در ركاب پيامبر(ص) شمشير بزند.
پنج. امام صادق(ع) فرمود:
يا أبا بصير! طوبي لشيعة قائمنا المنتظرين لظهوره في غيبته؛ (همان: 335)
اي ابوبصير، خوشا به حال شيعيان قائم(عج) ما، كساني كه در زمان غيبت، منتظر ظهور اويند.
شش. امام باقر(ع) فرمود:
و اعلموا أنّ المنتظر لهذا الأمر له مثل أجر الصّائم القائم و من أدرك قائمنا فخرج معه فقتل عدوّنا كان له مثل أجر عشرين شهيداً و من قتل مع قائمنا كان له مثل اجر خمسة و عشرين شهيداً؛ (كليني، بي‌تا: باب الكتمان، از ابواب "الايمان و الكفر ": ح4)
ثواب منتظر اين امر مانند كسي است كه در حال نماز و روزه باشد و كسي كه در ركاب امام عصر دشمني را از پاي درآورد، ثواب 20 شهيد را خواهد داشت و كسي كه در ركاب حضرت شهيد شود، اجر 25 شهيد را خواهد داشت.
دلالت اين روايات بر مدعاي مورد بحث بسيار روشن است، ولي به منظور توضيح بيشتر بايد گفت انتظار عبارت است از نااميد نشدن و داشتن توقع ظهور حضرت؛ اميد به اين‌كه زماني خواهد آمد كه امام عصر(عج) ظهور خواهد كرد و اسلام را به طور كامل اجرا مي‌كند.
با توجه به حقيقت انتظار، آيا ممكن است كسي واقعاً به تحقق چنين روزي اميد داشته باشد، ولي خود را براي آن زمان مهيا نكند؟ آيا معقول است كه شارع مقدس، انتظار را متعلق طلب خود قرار دهد و منظور او فقط اين باشد كه مردم اميد داشته باشند بدون اين‌كه نياز به انجام كاري باشد؟ اگر در روايات به انتظار امر شده و اگر از انتظار به عنوان بافضيلت‌ترين عمل ياد شده است، در واقع، مراد از آن، طلب اميد به همراه لوازم آن است؛ چون كلمات شارع مقدس به عرف القا مي‌شود. صاحب‌نظران علم اصول فقه مي‌گويند مرجع در تشخيص الفاظ به كار رفته در كلام شارع، عرف است. از استعمالاتي كه اين واژه نزد عرف دارد، معلوم مي‌شود كه لوازمي چون تهيه مقدمات و زمينه‌چيني، اراده شده است. مثلاً وقتي در عرف مطرح مي‌شود كه كسي به انتظار مهمان يا مسافري است، از اين كلام اين طور متفاهم است كه صاحب‌خانه، اسباب پذيرايي از مهمان يا مسافر را آماده كرده است. بنا بر متفاهم عرفي، از واژه "انتظار "، "آماده‌سازي " فهميده مي‌شود و وقتي مشخص شد كه نزد عرف از واژه انتظار، آمادگي و آمادسازي اراده مي‌شود، در اين‌كه مصداق آمادگي چيست، بايد به قرينه مناسبت ميان مفهوم انتظار و آن‌چه انتظار آن را مي‌كشيم، توجه كنيم.
در توضيح بايد گفت عرف در تعيين مراد از يك كلام، به قراين حالي و مقالي آن كلام توجه مي‌كند و مراد را بر اساس آن مشخص خواهد كرد. براي مثال، وقتي گفته مي‌شود شراب حرام است، عرف مي‌فهمد كه مراد، نوشيدن شراب است، ولي وقتي گفته مي‌شود پوست فلان حيوان حرام است، مراد از آن عبارت خواهد بود از اين‌كه از اين نوع پوست نبايد به عنوان لباس استفاده كرد. كلمه حرام در اين دو مثال به كار رفته است، ولي بر اساس تناسبي كه ميان هر موضوع با استفاده خاص از آن وجود دارد، مشخص مي‌شود كه مصداق حرمت دقيقاً چه چيزي است. مصداق حرمت در يك جا، نوشيدن است و در جاي ديگر، پوشيدن. حال اگر به واژه انتظار توجه ‌كنيم، با كمي دقت درخواهيم يافت كه انتظار هر چيزي با كار خاصي در ارتباط با آن‌چه انتظار آن را مي‌كشيم، تناسب دارد. براي مثال، تناسب انتظار كشيدن براي آمدن مهمان به خانه اين است كه وسايل پذيرايي فراهم باشد و تناسب انتظار يك محصّل براي رسيدن وقت امتحان و كنكور اين است كه جديّت خود را در مطالعه و علم‌آموزي بيشتر كند. تناسب انتظار ظهور مصلح كل نيز اين است كه شرايطي را فراهم كنيم تا حضرت، اهداف و برنامه‌هاي خود را بهتر و سريع‌تر اجرا كند.
بنابراين، با توجه به اين‌كه نزد عرف، از واژه انتظار، آمادگي فهميده مي‌شود و با توجه به اين‌كه در تعيين مصاديق انتظار مي‌بايست به قرينه مناسبت ميان انتظار با آن‌چه انتظار آن را مي‌كشيم، دقت كنيم، به اين نتيجه مي‌رسيم كه مراد از روايات فراواني كه بر لزوم انتظار دلالت دارند، اين است كه براي تحقيق و اجراي بهتر و سريع‌تر برنامه‌هاي امام(عج) بايد آمادگي ايجاد كرد. براي اين منظور، شناخت اهداف و برنامه‌هايي كه در يك كلمه، اجراي كامل دين اسلام است، لازم و ضروري خواهد بود.

نمونه‌هايي از تكاليف شيعيان براي زمينه‌سازي ظهور در عصر غيبت
---------------------------------------------------------------------------
در كنار رواياتي كه به‌طور مستقيم به مسئله انتظار پرداخته‌اند و مشخص مي‌كنند كه شيعيان در عصر غيبت نسبت به انتظار و زمينه‌سازي براي ظهور چه تكليفي دارند، رواياتي وجود دارد كه مشخص مي‌كند زمينه‌سازي بايد دقيقاً چگونه باشد و چه تكاليفي در زمان غيبت متوجه آنهاست. اين تكاليف در روايات به دو قسم فردي و اجتماعي قابل تقسيم است كه در اين‌جا به برخي از آن اقسام اشاره خواهد شد.
الف) اقسام وظايف و تكاليف فردي
يك. دعا كردن براي ظهور و فرج حضرت
در روايات فراواني به اين مسئله پرداخته شده است.
يكم.
في حديث ذكر فيه غيبة المهدي، قلت: كيف تصنع شيعتك؟ قال: عليكم بالدّعاء و انتظار الفرج؛ (اصفهاني، 1398: ج2: 102)
در حديثي كه در مورد غيبت حضرت مهدي(عج) وارد شده است، حضرت فرمود: بر شما باد به دعا كردن و انتظار فرج.
دوم. در توقيع مروي آمده است:
أكثروا الدّعاء بتعجيل الفرج فإنّ ذلك فرجكم. (همان: ج1: 141)
براي تعجيل فرج زياد دعا كنيد؛ چون در آن، فرج شما نيز هست.
سوم. امام حسن عسكري(ع) فرمود:
و الله ليغيبنّ غيبة لا ينجو فيها من الهلكة إلّا من ثبّته الله عزّوجلّ علي القول بإمامته و وفّقه فيها للدّعاء بتعجيل فرجه. (صدوق، 1425: 357)
غيبتي خواهد بود كه از آن نجات نيست مگر براي كسي كه خدا او را در مسئله امامت تثبيت كرده باشد و توفيق دعا براي تعجيل فرج داده باشد.
در كنار رواياتي از اين دست، ادعيه بي‌شماري وجود دارد و به ما از طريق دعاهاي مأثور مانند ندبه، عهد و فرج و... تعليم داده شده است كه نسبت به تعجيل ظهور دعا كنيم و از درگاه الهي بخواهيم تا وليّ خود را ظاهر سازد.
دو. عمل به وظايف شرعي
چنان‌كه قبلاً نيز در اين زمينه، رواياتي به عنوان نمونه نقل شد، در اين‌جا به روايتي ديگر اشاره مي‌كنيم تا نسبت به اين مسئله تأكيد بيشتري صورت گيرد.
امام صادق(ع) فرمود:
من سرّه أن يكون من أصحاب القائم، فلينتظر و ليعمل بالورع و محاسن الأخلاق و هو منتظر... ؛ (نعماني، 1379: 106)
هر كسي كه دوست دارد از اصحاب قائم(عج) باشد، در انتظار باشد و پرهيزكاري كند و داراي اخلاق نيكو باشد و اينها را در حال انتظار حفظ كند.
سه. تحصيل معرفت نسبت به حضرت
بر اين مطلب، علاوه بر اين‌كه دلايل عقلي وجود دارد و در ادعيه مأثوره نيز به ما تعليم داده شده، در روايات فراواني هم به آن توصيه شده است. اكنون فقط به ذكر چهار مورد آن بسنده مي‌شود:
اول. امام موسي كاظم(ع) فرمود:
من شكّ في أربعة فقد كفر بجميع ما أنزل الله تبارك و تعالي أحدها معرفة الإمام في كلّ زمان و أوان بشخصه و نعته؛ (اصفهاني، 1398: ج2: 104)
اگر كسي در چهار چيز شك كند، نسبت به تمام آن‌چه از ناحيه خداي متعال صادر شده، كافر شده است. اولين آن معرفت نسبت به امام و خصوصيات اوست.
دوم. امام صادق(ع) در خطبه‌اي به خدا عرضه مي‌دارد كه اگر خداوند، امام و حجت واجب‌الاتباع خود را از نظر مردم مخفي كرده، علم به او و آدابش را در قلب مؤمنان تثبيت كرده است:
اللّهم إنّه لا بدّ لأرضك من حجّة لك علي خلقهم، تهديهم إلي دينك، تعلّمهم علمك، لئلّا تبطل حجّتك و لا يضلّ اتباع أوليائك بعد إذ هديتهم به إمّا ظاهر ليس بالمطاع أو مكتتم مترقّب، إنّ غاب عن النّاس شخصه في حال هدنتهم لم يغب عنهم علمه و آدابه في قلوب المؤمنين مثبتة، فهم لها عاملون. (همان: 106)
سوم. امام باقر(ع) فرمود:
من مات و ليس له إمام فميتته ميتة جاهليّة و من مات و هو عارف لإمامه لم يضرّه تقدّم هذا الأمر أو تأخّره و من مات و هو عارف لإمامه كان كمن هو مع القائم في فسطاطه؛ (همان)
اگر كسي بميرد و امامي نداشته باشد، به مرگ جاهلي مرده است و اگر عارف به مقام امام باشد، تقدم يا تأخر اين امر به او آسيبي نخواهد زد و كسي كه بميرد در حالي كه امام خود را شناخته است، مانند كسي است كه در خيمه‌گاه قائم(عج) باشد.
چهارم. امام صادق(ع) فرمود:
من عرف إمامه كان كمن كان في فسطاط المنتظر؛ (همان)
كسي كه امام خود را بشناسد، مانند كسي است كه در خيمه‌گاه قائم(عج) باشد.
چهار. افزايش توان تحمل و ظرفيت وجودي
رواياتي كه برخي از آنها به عنوان نمونه نقل مي‌شود، بر اين امر دلالت دارد كه تحمل ولايت ائمه(عليهم السلام) به آمادگي قبلي نياز دارد و افراد در عصر غيبت بايد خود را پالايش كنند تا خالص‌ترين اهل ايمان مشخص شوند؛ چون تحمل ولايت ائمه(عليهم السلام) تنها براي اين افراد ممكن است و امام(ع) با ياري اين افراد مي‌تواند به اهداف خود جامه عمل بپوشاند.
اول. اميرالمؤمنين(ع) فرمود:
إنّ أمرنا أهل البيت صعب مستصعب، لا يعرفه و لا يقرّ به إلّا ملك مقرّب أو نبيّ مرسل أو مؤمن نجيب امتحن الله قلبه للإيمان؛ (همان: ج2: 465)
امر ما اهل‌بيت سخت و دشوار است و آن را نمي‌شناسد و به آن اقرار نمي‌كند مگر فرشته مقرب يا پيامبر فرستاده شده يا مؤمني كه داراي نجابت است و قلب او براي ايمان مورد امتحان الهي قرار گرفته است.
دوم. امام صادق(ع) فرمود:
إنّ أمرنا صعب مستصعب لا يحتمله إلّا من كتب الله في قلبه الإيمان. (همان)
به ‌درستي ‌كه امر ما سخت و دشوار است و آن‌ را تحمل نمي‌كند، مگر كسي كه خداي متعال ايمان را در قلبش جا داده باشد.
سوم. امام باقر(ع) فرمود:
حديث تمضغه الشيعة بألسنتها لا تدري ما كنهه. قلت: ما هو جعلني الله فداك؟ قال: قول علي بن ابي طالب(ع) إنّ أمرنا صعب مستصعب، لايحتمله إلّا ملك مقرّب أو نبيّ مرسل أو مؤمن امتحن الله قلبه للإيمان. يا أبا الرّبيع أ لا تري أنّه يكون ملك و لا يكون مقرّباً و لا يحتمله إلّا مقرّب و قد يكون نبيّ و ليس بمرسل و لا يحتمله إلّا مرسل و قد يكون مؤمن و ليس بممتحن و لا يحتمله إلّا مومن قد امتحن الله قلبه للإيمان؛ (همان)
حديثي است كه شيعيان آن را به زبان جاري مي‌كنند، ولي حقيقت آن را درك نمي‌كنند. سؤال شد: فدايت شوم، آن چيست؟ فرمود: حديث اميرالمؤمنين علي(ع) است كه فرمود: امر ما سخت و دشوار است و فقط براي فرشته مقرب يا پيامبر فرستاده شده يا مؤمن مورد امتحان الهي قابل تحمل است؛ چون ممكن است فرشته باشد، ولي مقرب نباشد و تنها مقرب از ايشان توان تحمل را دارد و گاه پيامبر است، ولي رسول نيست و فقط پيامبر رسول مي‌تواند آن را تحمل كند و گاه شخص مؤمن است، ولي مورد امتحان الهي قرار نگرفته است و فقط مؤمن مورد امتحان الهي توان تحمل آن را دارد.
از اين‌رو، به دليل دشواري تحمل ولايت ائمه(عليهم السلام) به صورت كامل، در رواياتي كه قبلاً نيز مورد اشاره قرار گرفت، تصريح شده است كه شيعيان در عصر غيبت در دوره امتحان سخت قرار خواهند گرفت و ظهور زماني صورت خواهد گرفت كه مؤمناني، از امتحان‌هاي سخت، سربلند و پيروز خارج شوند؛ چون اداره حكومت جهاني تنها به دست اين عده ممكن خواهد بود. در اين‌جا به منظور تأكيد بيشتر، به برخي ديگر از روايات اشاره مي‌شود:
يكم. امام صادق(ع) فرمود:
إنّ هذا الأمر لا يأتيكم إلّا بعد إياس و لا والله حتّي تميّزوا و لا والله حتّي تمحّصوا و لا والله حتّي يشقي من يشقي و يسعد من يسعد؛ (همان: ج2: 471)
اين امر صورت نخواهد گرفت مگر بعد از نااميدي و پس از آن‌كه به ‌سختي مورد امتحان قرار گرفتيد تا سعيد از شقي كاملاً شناخته شود.
دوم. امام رضا(ع) فرمود:
و الله لا يكون ما تمدّون إليه أعينكم حتّي تمحّصوا و تميزوا و حتّي لا يبقي منكم إلّا الأندر فالأندر؛ (همان)
به خدا قسم آن‌گونه كه نگاه مي‌كنيد نيست، بلكه به ‌جايي برسيد كه از شدت امتحان، نادرترين شما باقي بماند.
سوم. امام باقر(ع) فرمود:
لتمحصن يا شيعة آل محمد تمحيص الكحل في العين...؛ (همان)
اي شيعه آل پيامبر، آن‌قدر پاك‌سازي مي‌شويد، مانند پاك‌سازي سرمه در چشم.

ب) اقسام وظايف و تكاليف اجتماعي
يك. ايجاد محبت نسبت به امام(ع) در ميان مردم
چنان‌كه قبلاً از آن سخن به ميان آمد، براي تأكيد بيشتر، دو نمونه ديگر از روايات نقل مي‌شود:
اول. امام صادق(ع) فرمود:
رحم الله عبداً حبّبنا إلي النّاس و لم يبغّضنا إليهم...؛ (همان: ج2: 140)
خدا رحمت كند بنده‌اي را كه محبت ما را در ميان مردم ايجاد كند و باعث نشود مردم نسبت به ما بغض پيدا كنند.
دوم. امام صادق(ع) فرمود:
رحم الله عبداً اجترّ مودّة النّاس إلينا...؛ (همان)
خدا رحمت كند بنده‌اي را كه باعث محبت ميان ما و مردم شود.
دو. آمادگي نظامي
علاوه بر اين‌كه از طريق استدلال عقلي مي‌توان براي اين مطلب دليل اقامه كرد، رواياتي هم مبني بر اين جهت وجود دارد كه دو نمونه از آن نقل مي‌شود:
اول. امام صادق(ع) فرمود:
ليعدّن أحدكم لخروج القائم(عج) و لو سهماً...؛ (همان: ج2: 423)
هر يك از شما براي قيام قائم(عج) بايد دست‌كم به اندازه تهيه يك تير آماده شود.
دوم.
باسناده (ثقة الاسلام كليني) عن ابي عبدالله الجعفيّ قال: قال لي ابو جعفر محمّد بن عليّ(ع): كم الرّباط عندكم؟ قلت: أربعون. قال(ع): لكن رباطنا رباط الدّهر و من ارتبط فينا دابّة كان له وزنها و وزن ما كانت عنده و من ارتبط فينا سلاحاً كان له وزنه ما كان عنده...؛ (همان)
امام باقر(ع) از ابو‌عبدالله جعفي سؤال كرد: مرزباني نزد شما چه‌قدر است؟ او پاسخ داد: چهل روز است. امام فرمود: براي ما هميشگي است و كسي كه ما را با فرستادن اسبي در اين كار ياري كند، به اندازه وزن آن ثواب خواهد داشت و وزن هر آن‌چه نزد اوست و كسي كه به ما كمك نظامي كند و با فرستادن سلاح ياري رساند، به اندازه وزن آن‌چه نزد اوست، ثواب خواهد داشت.
از روايات فراواني كه از ائمه اطهار(عليهم السلام) رسيده است، به اقسام ديگري از وظايف مي‌توان پرداخت كه آن را به فرصتي ديگر موكول مي‌كنيم.

نتيجه‌
--------
خلقت انسان بر اساس آيات مباركه و روايات متواتره، هدف‌مند و بر اساس غرض صورت گرفته است. اگر قرآن و سنت به دليل اجمال، براي پي بردن انسان به مقاصد شريعت كافي نبود، بر خداي حكيم لازم است كه براي پيامبر جانشين تعيين كند و براي اداره جامعه جهت رسيدن به مقاصدش، امام منصوب كند؛ چون در غير اين صورت، مرتكب نقض غرض شده است و اين امر متناسب مقام ربوبي نيست.
بر اين اساس، تنها دليلي كه غيبت امام(ع) را موجه مي‌سازد، آمادگي نداشتن انسان‌هاست. چگونه مي‌توان بدون آمادگي، انتظار موعودي را داشت كه دليل غيبت او فقط آماده نبودن است؟ آيا اين تناقض نيست كه از يك سو، علت غيبت را آمادگي نداشتن بدانيم و از سوي ديگر، انتظار ظهورش را در شرايطي طلب كنيم كه شرايط آماده نيست؟ آيا اين انتظار بي‌جا نيست؟
اگر روايات بي‌شماري را كه از پيامبر اكرم(ص) درباره پر شدن جهان از عدل و داد به دست امام موعود اين طور معنا كنيم كه حضور او به ازدياد ظلم و پر شدن زمين از بي‌عدالتي و ستم منوط است، تناقض‌گويي كرده‌ايم. به نظر مي‌رسد معناي فرمايش حضرت اين باشد كه به عنوان يك جمله خبريه، اين اتفاق در جهان مي‌افتد و زمين پر از ستم خواهد شد. به يقين، وقتي جامعه از حضور و اداره امام معصوم(ع) محروم باشد، اين نتيجه، قهري و تخلف‌ناپذير است، ولي مفاد اين فرمايش آن نيست كه فقط با پر شدن زمين از ستم، زمينه ظهور فراهم مي‌شود. اگر معناي حديث اين ‌بود، همه فقها مي‌بايست حكم لزوم ترك عمل نسبت به احكام شرعي را براي مكلفين صادر مي‌كردند تا زمينه ظهور با فساد بيشتر و انحراف فزاينده فراهم آيد.
معنا ندارد كه به صرف زيادي ظلم و آماده نبودن مردم و ناآشنايي ايشان با مقام امام معصوم(ع) و به دنبال آن، محبت نداشتن و پيروي نكردن، امام زمان(عج) ظهور كند. آيا اين گفته كه شرط ظهور امام فقط پر شدن زمين از ظلم و ستم است، نقض آشكار توجيهي نيست كه همه متكلمان اماميه براي علت غيبت امام بيان كرده‌اند؟ آيا با روايات متعددي كه در اين جهت رسيده و علت غيبت امام را خوف حضرت و نبود شرايط مساعد مي‌داند، تنافي ندارد؟
ازدياد ظلم باعث از بين رفتن بيشتر زمينه ظهور مي‌گردد، مگر اين‌كه بعد از ظلم‌هاي فراواني كه اتفاق مي‌افتد، همان گونه ‌كه تا به حال چنين بوده است، مردم به درك صحيح و شناخت درست برسند و با معرفت و ارادتي كه بعد از آن به وجود مي‌آيد، زمينه را براي ظهور موعود فراهم سازند.
بنابراين، پر شدن زمين از ظلم و جور، شرط و زمينه ظهور امام(ع) نيست، بلكه واقعيتي است كه پيامبر از آن خبر داده است. معناي فرمايش حضرت آن نيست كه اين امر، زمينه‌ساز ظهور است. اصلاً در فرمايش پيامبر اكرم(ص)، ظهور بر اين مسئله معلق نشده است و حضرت فقط از حقيقتي كه تا زمان ظهور امام عصر(عج) اتفاق مي‌افتد، خبر مي‌دهد. اين حديث شريف بر لزوم آمادگي دلالت دارد؛ چون مگر مي‌شود تنها با امامي كه همه كمالات را داراست، ولي در كنار او مردمي نيستند كه از وي پيروي مي‌كنند، زمين پر از عدل و داد شود و تمام ستم‌ها رخت بربندد؟
بنابراين، براي ظهور مصلح كل و اجراي دين به صورت كامل، به وجود مردمي نياز است كه به طور كامل از امام(ع) پيروي كنند. اين پيروي و تسليم در برابر امام(ع) نيز لازمه ايجاد معرفت و محبت است. اميد است با فعاليت گسترده منتظران واقعي در عصر غيبت و تلاش فرهنگي فراگير، اين امر مهم، هرچه بهتر به انجام برسد.

منابع
1. ابن‌حنبل، احمد بن محمد، المسند، بيروت، دار الفكر، بي‌تا.
2. اصفهاني، محمدتقي، مكيال المكارم، قم، انتشارات علميه، چاپ دوم، 1398ق.
3. حرّ عاملي، محمد بن حسن، اثبات الهداة، بي‌جا، بي‌تا.
4. حسيني شوشتري، نورالله بن سيد، احقاق الحق، تهران، انتشارات اسلاميه، 1396ق.
5. حلّي، حسن بن يوسف، كشف المراد في شرح تجريد الاعتقاد، قم، انتشارات جامعه مدرسين، 1407ق.
6. دارمي، عبدالله بن عبدالرحمن، سنن دارمي، بيروت، دارالكتاب العربي، چاپ اول، 1407ق.
7. ذهبي، محمد بن احمد، تذكرة الحفاظ، بيروت، دار احياء التراث العربي، بي‌تا.
8. سلمي سمرقندي، محمد بن مسعود، تفسير العياشي، تهران، مكتبة العلمية الاسلامية، بي‌تا.
9. صدوق، محمد بن علي بن بابويه، علل الشرائع، نجف، انتشارات حيدريه، 1385ق.
10. ــــــــــــــــــــــــــ ، فضائل الشيعة، بي‌جا، بي‌تا.
11. ــــــــــــــــــــــــــ ، كمال الدين، قم، انتشارات طليعه نور، چاپ اول، 1425ق.
12. طباطبايي، سيد محمدحسين، الميزان، تهران، انتشارات دار الكتب الاسلاميه، چاپ پنجم، 1372ش.
13. طبرسي، فضل بن حسن، مجمع البيان، بيروت، انتشارات دار احياء التراث العربي، 1379ق.
14. طوسي، محمد بن حسن، التبيان في تفسير القرآن، قم، انتشارات سازمان تبليغات اسلامي، چاپ اول، 1409ق.
15. ــــــــــــــــــــــ ، الغيبة، تهران، انتشارات مؤسسه معارف اسلاميه، چاپ سوم، 1425ق.
16. عروسي حويزي، عبدعلي بن جمعة، تفسير نورالثقلين، قم، انتشارات دار التفسير، 1382ش.
17. فيض كاشاني، محسن، تفسير صافي، تهران، انتشارات مكتبة علمية اسلامية، 1336ش.
18. قمي، عباس، مفاتيح الجنان.
19. كليني، محمد بن يعقوب، اصول الكافي، تهران، انتشارات مكتبة علمية اسلامية، بي‌تا.
20. مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، قم، انتشارات احياء كتب المقدسة، چاپ اول، 1427ق.
21. مفيد، محمد بن محمد بن نعمان، المصنفات، مؤسسه آل البيت، چاپ اول، 1413ق.
22. مقريزي، احمد بن علي، المواعظ و الاعتبار (معروف به خطط مقريزيه)، بيروت، انتشارات دار صادر، بي‌تا.
23. نعماني، محمد بن ابراهيم كاتب، الغيبة، تهران، مكتبة الصدوق، 1397ق.
24. نودهي، علي‌رضا، نظريه اختياري بودن ظهور، انتشارات موعود عصر(عج)، 1385ش.

نويسنده:دكتر محمدرسول آهنگران

منبع:http://intizar.ir

آقاجان! ببين وقتي حرف مي‌زنيم، جوان‌ها بيشتر گريه مي‌كنند. اسم شما كه مي‌آيد، ببين اين جوان‌هاي عزيز چه حالي دارند و چه اشكي مي‌ريزند؟! دوست دارند. آقا! به حقّ اين جوان‌ها يك نگاهي هم به ما بدبخت‌ها كن! ما كه عمر و زندگي‌مان را باختيم. آقاجان! گفتند دعا براي فرج كنيد تا ظهور به تعجيل بيافتد. آقا جان! مظلوم‌هاي بحرين را مي‌بينيد؟! آقاجان بيا نائب و سپه‌سالارت را ياري كن! آقاجان بيا مردم مظلوم بحرين، ايران و مظلومين عالم را ياري كن!

آيت‌الله روح‌الله قرهي در آخرين جلسه درس اخلاق خود كه پانزدهم تيرماه در مسجد و حوزه علميه امام مهدي(عج) برگزار شد؛ به بيان ويژگي‌هاي سربازان امام زمان‌(عج) پرداخت كه مشروح آن در پي مي‌آيد:

خصايص سربازان وجود مقدّس مولا، آقا، سيد، صاحب و سالارمان، حضرت حجّت‌بن الحسن المهدي(صلوات الله و سلامه عليه) همان خصايص سربازان وجود مقدّس ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) است. آن‌ها در مرحله نخست، متخلّق به اخلاق الهي هستند. آيت‌الله قاضي(اعلي اللّه مقامه الشّريف)‌، آن عارف عظيم‌الشّأن اين نكته بسيار عالي را فرمودند، ايشان فرمودند: خطاب وجود مقدّس مولايمان، به سربازانشان و كساني كه در محضرشان هستند، اين است: «اِركَبوا يا مُتخَلَّقينَ باَخلاقِ اللّه».
آسيد هاشم حدّاد(اعلي اللّه مقامه الشّريف)‌، آن عارف بزرگوار مي‌فرمايند: وقتي آقا جانمان، آقاي قاضي(اعلي اللّه مقامه الشّريف) اين را فرمودند، اشك در چشمان مباركشان حلقه زد، فرمودند: يك دليل اين است متخلّقين به اخلاق الهي از هر گناهي به دورند و بهترين انسان­ها در روي زمين هستند.

* عامل تزلزل برابر فرمان مولا

هشدار! هشدار! آيت‌الله مولوي قندهاري(اعلي اللّه مقامه الشّريف)‌، آن كنز خفي الهي فرمودند: اگر كسي مي‌خواهد براي زمان حضرت ولو به اينكه از دنيا رفته برگردد و در ركاب آقا باشد - همان‌گونه كه در دعاي عهد است - يك راه بيشتر ندارد و آن اين كه سرباز امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) بايد خودش را متخلّق به اخلاق الهي كند.
اگر مي‌خواهيم همان‌گونه كه در دعاي عهد مي‌خوانيم، برگرديم و به تعبير دعاي عهد، شمشير كشيده؛ يعني آماده و سلاح به دست در محضر مولايمان باشيم، بايد متخلّق به اخلاق الله شويم.
ايشان فرمودند: درست است بيان شده هر كس چهل صباح دعاي عهد را بخواند به اين نيت كه اگر مرد، بعد از مردنش رجعت كند و در محضر مولا باشد، برمي‌گردد امّا شرطش اين است كه متخلّق به اخلاق الله باشد؛ آن‌وقت اگر دعا را خواند برمي‌گردد.
از محضر مباركشان سؤال شد: اگر كسي متخلّق به اخلاق الله نبود آيا با خواندن اين دعا برنمي‌گردد؟
فرمودند: اگر عمرش را هم به اين دعا مشغول باشد ولي خصوصيت سربازان امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) را نداشته باشد؛ يعني متخلّق به اخلاق الهي نباشد، هرگز برنمي‌گردد. يعني آن دعا شرط دارد و شرط اساسي آن اين است كه انسان حتماً متخلّق به اخلاق الهي باشد.
آيت‌الله العظمي اديب(اعلي اللّه مقامه الشّريف)، آن مرد الهي و عظيم‌الشّان، آن عارف بي‌نظير فرمودند: دلالت اين است كه اصحاب ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) بر اساس اخلاق، با وفا بودند. كسي كه متخلّق به اخلاق الهي شد در سخت­ترين مواقع و در سخت­ترين لحظات مولاي خودش را رها نمي­كند.
لذا يكي از گناهان كبيره اين است كه انسان وفاي به عهد نداشته باشد. اگر كسي متخلّق به اخلاق الله نشد، در پيچ و خم كارهايي كه گاهي حكمتش را نمي‌داند و از ناحيه مولا براي او هست، امكان دارد ايمانش سست شود و دست از مولايش بردارد.

* چه كنيم ايمانمان قوي شود؟

قرآن كريم و مجيد الهي هر جا خواسته بگويد انسا­ن­هايي مؤمن هستند، فرموده: « الّذينَ آمَنُوا وَعَمِلوُا الصّالِحات» يا «إِلاَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»[1] و ... ؛ يعني در چندين جا ايمان و عمل صالح را بيان فرموده است.
در تفسير آيه 25 سوره بقره «وبَشّرِالَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلوُا الصّالِحات...» عرض كرديم كه اگر كسي عملش عمل صالح نبود، دلالت بر اين است كه ايمانش، ايمان ضعيف است. تا ايمان قوي نشود عمل انسان صالح نمي‌شود. چه كنيم ايمانمان قوي شود؟
حضرت شيخناالأعظم، حضرت مفيد عزيز(روحي له الفدا و سلام اللّه عليه) نكته بسيار عالي در اين باب كه چه زماني ايمان تقويت مي‌شود و ديگر خود به خود عمل انسان مؤمن، صالح مي‌شود، فرمودند - اين كد اساسي و بسيار مهم را به ذهن خود بسپاريد - فرمودند: پايه‌هاي ايمان، جز در بستر اخلاق مستحكم نمي‌شود. اگر انسان متخلّق به اخلاق الهي شد، ايمانش قوي مي­شود.
خصوصيت ايمان قوي چيست؟ عمل صالح است و خصوصيت ديگر اين است كه در فراز و نشيب‌هايي كه در محضر حجّت خدا، امام و ولي است، متزلزل نمي­شود.

* زير سؤال بردن ولي خدا؟!

نكته بسيار نابي را اولياء الهي تبيين كرده‌اند و جالب اين است كه شخصي مثل ابن ابي‌الحديد معتزلي كه شيعه نيست هم به اين مطلب رسيده است و آن اين كه بيان كرده‌اند: اصحاب ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) از لحظه حركت تا لحظه شهادت حتّي يك بار هم به امام خودشان نگفتند: آقا! شما فرموده بوديد كه ما مي‌خواهيم كوفه برويم، پس چه شد در كربلا زمين‌گير شديم؟!
عزيزم! به تعبير ديگر امام، ولي و حجّت خود را زير سؤال نبردند، چرا؟ چون ايمانشان قوي بود، مي‌دانستند حتماً حكمتي در فرمايشات امام هست و به خاطر همين مطلب درست است كه به كوفه نرسيدند و سپاه در كربلا ماندگار شد، گرچه از ابتدا هم بنا نبوده به كوفه برسند، شما در زيارت سوم شعبان مي‌خوانيد: اي كسي كه به دنيا آمدي، آسمان‌ها و زمين و آن‌چه كه در آن‌ها بود، براي تو گريه كرد. پيامبر(صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) گلوي ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) را مي‌بوسد و خبر به شهادت مي‌دهد. همه چيز معلوم است امّا به صورت ظاهر حضرت فرمودند: ما به كوفه مي‌رويم امّا به تعبيري در كربلا زمين‌گير شدند، امّا هيچ‌كدام از اصحاب نگفتند: چرا؟ اولياء الهي مي‌گويند: اين به واسطه اخلاق است.
ابن ابي الحديد معتزلي مي‌گويد: اين‌ها به واسطه اين كه ايمان قوي به ابي عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) داشتند، سؤال نكردند. حتّي حضرت از باب امتحان كه حجّت را تمام كند و به عالم بگويد اين‌ها از اوّل هم قصد شهادت داشتند، فرمودند: اگر نمي‌خواهيد، اجازه مي‌دهيم برگرديد، امّا يك نفر در كربلا پيدا نمي‌شود كه به حضرت عرضه بدارد: آقاجان! مگر شما نعوذٌبالله، نستجيرٌبالله مي‌ترسيد كه مي‌فرماييد برگرديم؟ ابداً؛ چون مي‌دانند حضرت، حجّت براي طرف مقابل است. گرچه حضرت به خود آن‌ها نگفت: من مي‌خواهم اتمام حجّت كنم كه آن‌ها آمادگي داشته باشند، امّا يك كدام از آن‌ها سؤال نكردند؛ چون ايمانشان قوي بود. چرا ايمانشان قوي بود؟ براي اين كه متخلّق به اخلاق الهي بودند.

* چگونه سرباز امام زمان(عج) شويم؟

انسان بايد چگونه شود تا سرباز وجود مقدّس امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) باشد؟ كدام افتخار بالاتر از اين كه پروردگار عالم لطف كند، محبّت كند، بزرگواري كند و اسم انسان را در آن طومار سربازان مولا كه به دست حضرت شيخناالأعظم(روحي له الفدا و سلام اللّه عليه) نوشته مي‌شود، بنويسد؛ جايي كه انبياء دوست دارند سرباز حضرت شوند!
آيت‌الله مولوي قندهاري(اعلي اللّه مقامه الشّريف)، آن كنز خفي الهي به نقل از آسيد ابوالحسن اصفهاني(اعلي اللّه مقامه الشّريف)، آن مرد عظيم‌الشّأن مي‌فرمودند: من ديدم انبياء از هم سبقه مي‌گيرند كه در طومار سربازي امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) ثبت‌نام كنند. جايي كه خود وجود مقدّس ابي‌عبدالله و امام صادق(صلوات اللّه وسلامه عليهما) مي‌فرمايند: «لَوْ أَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُه‏»[2] من خادمش مي‌شوم.
به اين جمله ناب دقّت كنيد، عجيب است! اين كد اساسي است كه حضرت شيخناالأعظم(روحي له الفدا و سلام اللّه عليه)، آسيد ابوالحسن اصفهاني(اعلي اللّه مقامه الشّريف) و اولياء بيان فرموده‌اند و آن اين كه كساني كه به عنوان اصحاب ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) انتخاب شده بودند، گناه كبيره كه نداشتند هيچ، گناه صغيره را هم مواظبت مي‌كردند.
سؤال شد: پس حُرّ(اعلي اللّه مقامه الشّريف) چگونه بود؟ گفتند: حرّ(اعلي اللّه مقامه الشّريف) جز آن مطلب كه آن هم ادّعا كرده بود مي‌خواستم وفاي به عهدي كنم كه با آن مرد بسته بودم، هيچ گناهي انجام نداده بود. او در مروّت، جوانمردي و همه مسائل عالي بود. همسرش شهادت مي‌دهد: من اوّل متعجّب بودم كه چطور حرّ(اعلي اللّه مقامه الشّريف) در سپاه ابن زياد است، امّا وقتي خبر رسيد كه او در ركاب ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) شهيد شد، گفتم: چون حرّ(اعلي اللّه مقامه الشّريف) مواظبت مي­كرد حتّي گناه صغيره هم انجام ندهد. اين‌گونه است كه خود به خود او را به سپاه حق آوردند.
اگر گناه نكرديم، مراقبه كرديم و در بستر اخلاق رشد و نمو پيدا كرديم، همان شعار اساسي كه پيامبر(صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) به ما ياد داده است: «الخُلقُ وِعاءُ الدّين» اخلاق ظرف دين است، صد در صد ايمانمان قوي مي‌شود و هر كس ايمانش قوي شد عملش صالح است، ديگر طبيعي است نسبت به مولاي خود شكّي نخواهد داشت. يك خصوصيت اصحاب ابي‌عبدالله(عليه الصّلاة و السّلام) اين است.

* كسي نمي‌تواند وقت دقيق ظهور امام‌زمان(عج) را تعيين كند

اصحاب وجود مقدّس آقايمان شبيه به اصحاب ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) هستند. آيا دلتان مي‌خواهد اسم شما هم به عنوان سرباز امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) ثبت‌نام شود؟ عرض كردم اتّفاقاً الآن براي سربازي امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) ثبت‌نام مي‌كنند. موقعي كه حضرت آمد كه ديگر يارگيري نمي‌كند، يارگيري‌ها براي الآن است. حضرت الان سربازها را انتخاب مي‌كند.
مي‌دانيد وقت را نبايد تعيين كرد؛ «كَذَبَ الْوَقَّاتُون»[3] اصلاً كسي نمي‌تواند وقت دقيق را تعيين كند.
لذا كسي نمي‌تواند وقت را تعيين كند، امّا ظهور نزديك است. هر كه بخواهد اسمش در آن طومار نوشته شود از الآن بايد خود را آماده كند. چه كند؟ اينكه متخلّق به اخلاق الله شود. وقتي متخلّق به اخلاق الله شد، طبيعي است ديگر باوفا مي‌شود، آن هم چه باوفايي!
آن مرد عظيم‌الشّأن، آيت‌الله آشيخ محمّدرضا ربّاني(اعلي اللّه مقامه الشّريف) كه بالجد ربّاني بودند. قبر مطهّر ايشان در حرم حضرت عبدالعظيم است. ولّي خدايي در تهران بودند كه ناشناخته ماندند. مقدّمه حمد ربّاني ايشان را ببينيد. آيت‌الله جوادي آملي جملاتي را راجع به شخصيّت باعظمت اين مرد الهي بيان مي‌كنند كه عجيب است. من محضر مباركشان رسيده بودم، مرد عجيب و نافذالعيني بودند ذيل اين آيه شريفه «وَ الَّذينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ»[4] مي‌فرمايند: اين آيه متعلّق به اصحاب مولا، آقا، سيّد، صاحب و سالارمان، حضرت حجّت‌بن­الحسن المهدي(صلوات اللّه و سلامه عليه) و اصحاب ابي‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) است.
اين آيه شريفه مي‌فرمايد: مؤمنين كساني هستند كه امانات و عهد خود را مراعات مي‌كنند، ديگر عهدشكن نيستند، عهدشكني گناه كبيره است. اين‌ها با مولايشان عهد مي‌بندند و هرچه مولايشان گفت تا آخر مي‌روند، چرا؟ چون در بستر اخلاق رشد كرده‌اند.

* وفاي به عهد با مولا

ملّا حسينقلي همداني(اعلي اللّه مقامه الشّريف)‌، آن عارف عظيم‌الشّأن جمله‌ بسيار عجيبي راجع به «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللَّهِ»[5] دارند. ايشان مي‌فرمايند: «تَخَلَّقُوا» فعل امر است، مي‌دانيد چرا امر شده است؟ براي اينكه امر كردند انسان برود بچشد، مزه كند و ببيند اخلاق الهي چيست، ديگر وقتي اخلاق الهي را چشيد، چنان رشد مي‌كند كه ملائكةالله به پاي او سجده مي‌كنند.
آيت‌الله انصاري همداني(اعلي اللّه مقامه الشّريف) هم قريب به همين مطلب را دارند، ايشان مي‌فرمايند: ملائكة‌الله به متخلّقين اخلاق الهي سجده مي‌كنند. اگر كسي بگويد سجده ملائكة‌الله فقط براي ابانا آدم بود اشتباه كرده است. مبدأ آن آدم ابوالبشر است امّا انتهايش عبد صالح است. هركه عبد صالح خدا شد و متخلق به اخلاق الهي شد، بر او سجده مي‌كنند.
براي همين اين افراد وفاي به عهد دارند و با مولايشان پيمان مي‌بندند. قرآن مي‌فرمايد: يكي از خصايص متخلّقين به اخلاق الهي همين است كه وفاي به عهد دارند. «الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا»[6] آن موقعي كه عهد و پيمان مي‌بندند، ديگر رها نمي‌كنند. اگر گفت: آقاجان! ‌امام زمان! از همين امروز ديگر گناه نمي‌كنم، گناه نمي‌كند.
آيت‌الله قاضي(اعلي اللّه مقامه الشّريف) دستورالعمل داده بودند و فرموده بودند: من بعضي از چيزها را نمي‌توانم بگويم، نشر پيدا مي‌كند و من را به عنوان كسي كه مردم را به فعل ديگري كه خودشان را اذيّت كنند و گناه است، متهّم مي‌كنند امّا حداقل مي‌گويم: اگر عهد بستيد سرباز امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) باشيد و خطا كرديد، فرداي آن روز را روزه بگيريد و خودتان را متنبّه كنيد، بگوييد: چرا من عهدي را كه با مولايم بستم، شكستم؟ بگوييد: آقا جان! شنيدم پاكان عالم و اهل طهارت جزو سربازان شما هستند.
إن‌شاءالله به فضل الهي به بحث طهارت روح در باب اخلاق برسيم، اين را عرض مي‌كنيم. يك حالاتي است، اصلاً انسان اوج مي‌گيرد و ديگر مي‌خواهد از اين دنيا فارغ شود. يك حال عجيبي به انسان دست مي‌دهد. اصلاً يك مطالب ناب و عجيبي است. انسان ديگر به وجد و رقص سماعيه است، اصلاً ديگر اينجا نيست، يك حالي است. مي‌فهمد وقتي انسان شود چه هست و كه هست.
عزيز دلم! اين را به عنوان كد به ذهن خود بسپار: ملائكة‌الله مظهر همه خلقت در سجده بودند و إلّا انسان به جايي مي‌رسد كه مي‌بيند كوه، دريا، همه و همه بر او سجده مي‌كنند. اگر اين طهارت، اين صافي، اين حال الهي به وجود بيايد و اين اخلاق الهي در وجود انسان رشد كند، چه مي‌بيند!
همه اولياء الهي اين‌طور بودند، اولين بار كه اين چيزها را مي‌ديدند اصلاً وحشت داشتند، حتّي بعضي مواقع بعضي از آن‌ها مي‌گفتند نكند اين‌ها موانعي است كه آمده، خطورات شيطاني است. به آن‌ها خطاب مي‌شود: نه، نگران نباشيد، اين حال خود شماست. اين حال الهي، غوغايي است! اين‌ها به آن مقام مي‌رسند كه مي‌گويند همه بر انسان سجده مي‌كنند، چون خليفةاللّه‌ است. آن‌وقت اين خليفةالله‌ و اين طاهر و پاك بايد سرباز مولايمان باشد.

* بهترين زمان

بگذاريد پرده‌اي را بالا بزنم. ما در چه زماني هستيم؟ آيت‌الله العظمي اديب(اعلي اللّه مقامه الشّريف) به خصّيصين خودشان مثل آيت‌الله دزفولي، حاج آقاي حلوايي، آشيخ رجبعلي خيّاط(اعلي اللّه مقامهم الشّريف) و كساني كه در محضر مباركشان بودند، نكته‌ خيلي عجيبي را بيان فرموده بودند، ايشان فرموده بودند: حضرت خضر نبي(علي نبينا و آله و عليه الصّلوة و السّلام) از انبياء عظامي مانند حضرت موسي‌بن عمران و حضرت عيسي‌بن مريم(علي نبينا و آله و عليهما الصّلوة و السّلام) سؤال كردند: آيا شما دوست داشتيد در اين زمان باشيد؛ با همه گناهاني كه يك عدّه دارند انجام مي‌دهند و با همه ظواهر فريبنده دنيا كه آن موقع نبوده است؟ فرمودند: ما حاضر بوديم رسول نمي‌شديم امّا زماني را كه زمان حجّت است، درك كنيم.
خيلي حرف بزرگي است. مي‌دانيد معناي اين حرف چيست؟ آن مرد عظيم‌الشّأن و الهي مي‌فرمودند: وقتي من اين حرف را شنيدم، دو شبانه روز نخوابيدم، فكر مي‌كردم يعني چه كه اين‌زمان را درك مي‌كرديم؟! هنوز كه حضرت نيامده‌اند امّا همين كه در زمان وجود مقدّس آقا باشند.
من و شما الآن در زمان حجّت هستيم. حضرت ظهور نكرده‌اند و در پرده غيبت هستند امّا زمان، زمان امامت وجود مقدّس آقاست. ايشان مي‌فرمايند: اين زمان يعني اين‌كه يك عدّه‌اي بالقوه براي سرباز شدن آماده هستند امّا بايد با اخلاق الهي و دوري از گناه خودشان را در طومار سربازان آقا قرار بدهند.
آيت‌الله العظمي اديب(اعلي اللّه مقامه الشّريف) مي‌فرمودند: من اين تعبير را بيان كردم و آقا هم تأييد كردند. ايشان مي­فرمودند: سربازان امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) نه از انبياء عظام، امّا از انبياء ديگر برتر هستند.

* عيدي بگيريم

الآن زمان سربازگيري است. ظهور نزديك است. هشيار! بيدار! فرزندان عزيزم! اگر مي‌خواهيد اسم شما را در طومار بنويسند، دو كار كنيد:
1. گناه نكنيد.
2. در بستر اخلاق كه امر است: «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللهِ» رشد كنيد.
اين شب‌ها، شب‌هاي ولادت است، از آقا بخواهيم و بگوييم: آقا! معمولاً اگر كسي محضر مبارك شما بيايد، شما عيدي مي‌‌دهيد؛ اين‌جا هم خانه شما مهديه است. آقاجان! عيدي، خانه يا ماشين نمي‌خواهم؟ مي‌شود من هم سربازت بشوم؟
عيدي بگيريم! آن‌چه كه بزرگاني مثل آيت‌الله العظمي اديب و آيت‌الله العظمي قاضي(اعلي اللّه مقامهما الشّريف) فرمودند. يك عيدي درست و حسابي بگيريد!
بگوييم: آقاجان! شما كريم هستيد، و إبن الكريم هستيد: «وَ سَجيتُكمُ الكَرَم وَ عادَتُكُمُ الإحسان»، آقاي خوب! اي كريم كريمان! عيدي بده! مي‌شود اسم من هم در طومار نوشته شود؟! آقاجان! مي‌شود ما هم سرباز شما باشيم؟ ما هم در مهديه شما آمديم كه عيدي بگيريم.
چه كنيم؟ همين دو مطلبي كه بزرگان بيان كردند: «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللهِ» در بستر اخلاق و دوري از گناه. بخواهيم، بگوييم: آقاجان! ما قدرت نداريم، نمي‌توانيم نفس امّاره‌مان را كنترل كنيم، شما براي ما دعا كن. آقاجان! سه تا ولادت مهّم است، بايد سه تا عيدي بدهيد!
1. دعايي كنيد كه ما بتوانيم بر نفس امّاره‌مان مسلّط بشويم و از گناه دور شويم.
2. متخلّق به اخلاق الهي شويم.
3. اسم ما را به عنوان سرباز شما بنويسند.
هر شب دقايقي را با آقا صحبت كنيد. عزيز دلم! در موقع خواب و خلوت، نگذاري يك موقع خستگي بر تو غلبه كند، ولو شده لحظاتي با آقاجان حرف بزن! آقاجان خيلي اين حرف زدن را دوست دارند. اين كه من تأكيد مي‌كنم؛ چون ثمراتش را اولياء ديدند و بيان كردند.
يك مدّت با آقا حرف بزن، عادت كن، يك مدّت خودت را مكلّف كن كه با آقا حرف بزني، ببين آقا چگونه به تو عنايت مي‌كند؟! ببين چه مي‌بيني؟!
آقاجان! ببين وقتي حرف مي‌زنيم، جوان‌ها بيشتر گريه مي‌كنند. اسم شما كه مي‌آيد، ببين اين جوان‌هاي عزيز چه حالي دارند و چه اشكي مي‌ريزند؟! دوست دارند. آقا! به حقّ اين جوان‌ها يك نگاهي هم به ما بدبخت‌ها كن! ما كه عمر و زندگي‌مان را باختيم. آقاجان! گفتند دعا براي فرج كنيد تا ظهور به تعجيل بيافتد. آقا جان! مظلوم‌هاي بحرين را مي‌بينيد؟! آقاجان بيا نائب و سپه‌سالارت را ياري كن! آقاجان بيا مردم مظلوم بحرين، ايران و مظلومين عالم را ياري كن!
مي‌دانم اگر بگويي سرباز درست نشده است، چيزي ندارم بگويم، امّا خودت دعا كن كه آدم شويم، خودت دعا كن كه از گناه دور شويم و متخلّق به اخلاق الله شويم!
آقاجان! بيا به حقّ مادرت نرجس خاتون(سلام اللّه عليها) امشب به ما عيدي بده! من مي‌دانم كه خود امام حسين، اباالفضل العباس و آقا علي‌بن ‌الحسين(صلوات اللّه و سلامه عليهم) هم دوست دارند كه در اين شب‌ها يك سلام به وجود مقدّس آقايمان، امام زمان(‌صلوات اللّه عليه و عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) بدهيم.
پيامبر(صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: شعبان ماه من است. در اين ماه كه پيغمبر(صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) به دنيا نيامده‌اند، مبعوث هم نشدند، حتّي در اين ماه به شهادت هم نرسيدند، ولادت ايشان در ربيع الاول، بعثتشان در رجب المرجّب و وفاتشان در صفر المظفّر است، پس به چه مناسبتي فرمودند: اين ماه، ماه من است؟
به خاطر اين‌كه دو محي الدّين در اين ماه متولّد شدند، يكي ابي‌‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه عليه) و يكي هم كسي كه خود پيغمبر(صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: كسي مي‌آيد كه هم‌اسم من است. پيغمبر(صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) هم منتظر شما هستند.

-----------------------------------------
پي‌نوشت‌ها:

[1] عصر/3
[2] بحارالأنوار،ج:51 ،ص: 148
[3] بحارالأنوار،ج:4،ص:132
[4] مؤمنون/ 8
[5] بحارالأنوار، ج: 58، ص: 129

[6] بقره/177

فارس نیوز

اما برای نزدیک بودن ظهور، دو نوع دليل وجود دارد که یکی از این دو نوع، حوادثِ در آستانه ظهور هستند، حوادثی که در عالم رخ می دهند و در روایات هم این حوادث ذکر شده است، ما با آن حوادث در این جلسه زیاد کاری نداریم و آن حوادث زیاد تکلیفی برای انسان روشن نمی‌کند، حوادثی هستند که باید رخ دهند و یا بعضا مبهم هستند و یا ممکن است حتي این حوادث رخ ندهد و ظهور رخ دهد

برای منتظران قیام آقا امام زمان عجل‌الله تعالي فرجه الشريف هیچ مطلبی زیباتر از این نیست که در مورد زمان، شرایط و چگونگی قیام حضرت سخن گفته شود. هرجایی در عالم حرکتی رخ می‌دهد، منتظران حضرت، این حرکت را در ارتباط با قیام مورد محاسبه قرار می دهند که  انشاءالله این اتفاق‌های عالم، بد و خوب و تلخ و شیرین همه این مقدمات عاجل باشد و طبیعی هم هست، امتی که 1400 سال منتظر بوده، خیلی مراقب اوضاع عالم هست تا ببیند چه زماني مولای او، که منجی عالم است، ظهور خواهد کرد.

اما برای نزدیک بودن ظهور، دو نوع دليل وجود دارد که یکی از این دو نوع، حوادثِ در آستانه ظهور هستند، حوادثی که در عالم رخ می دهند و در روایات هم این حوادث ذکر شده است، ما با آن حوادث در این جلسه زیاد کاری نداریم و آن حوادث زیاد تکلیفی برای انسان روشن نمی‌کند، حوادثی هستند که باید رخ دهند و یا بعضا مبهم هستند و یا ممکن است حتي این حوادث رخ ندهد و ظهور رخ دهد، کما اینکه این مطلب در روایات تصریح شده است، ما به حوادث کاری نداریم، سیل‌ها و زلزله‌ها باید این‌گونه باشند، تعداد کسانی که به مرگ طبیعی و غیرطبیعی می‌میرند، باید این تعداد باشند، یا برخی از مردم منطقه علیه حکام خودشان خروش می‌کنند و برخی از حکام در این شرایط می‌میرند، این ها مسایلی است که در حوادث ظهور ذکر شده و نمی‌خواهیم الان به این بحث بپردازیم، احتیاط خیلی بالایی هم وجود دارد که انسان بتواند، حوادث را تطبیق بدهد، یعنی آنچه که در روایات در باب ظهور آمده است، بتواند تطبیق بدهد که این اتفاقی که در این منطقه افتاده، مصداق همان نکته‌ای است که ائمه بزرگوار علیه‌السلام در روایات، بیان فرمودند، به هر حال بحث پرطرفدار و دقیقی لازم دارد که باید در جای خودش به آن پرداخت.

حجت‌الاسلام والمسلمين عليضرا پناهيان در نوروز سال جاري، سخنراني مبسوطي در شلمچه ايراد كرد كه به بيان قواعد ظهور اختصاص داشت. وي در اين گفتار خواندني به تبيين مقوله "انتظار اجتماعي" و ارتباط آن با آيه شريفه "قل انما اعظكم بوحدة ان تقوموا لله..." مي‌پردازد و تأكيد مي‌كند كه

نوع دیگر دلایل نزدیک بودن ظهور حوادث در آستانه ظهور نیستند، قواعد ظهور هستند؛ یعنی چه؟ بالاخره روزی این ظهور رخ خواهد داد و عدالت، حکومت و نور حضرت عالم را فرا خواهد گرفت، آیا این ظهور بی‌قاعده و بی‌ضابطه رخ می‌دهد یا قواعدی در عالم وجود دارد که این سلسله قواعد باید پشت سرهم مرتب چیده شوند تا ظهور رخ دهد باید به این قواعد خیلی توجه کرد و این قواعد، تکلیف‌زا هستند مثلا در حوادث آمده است که اگر فلان پادشاه مرد، ظهور نزدیک می‌شود این برای ما تکلیف‌زا نیست باید صبر کنیم تا آن پادشاه فوت کند، حوادث، زیاد تکلیف‌زا نیستند ولی قواعد تکلیف‌زا هستند، مثلا اگر در روایات به عنوان یک قاعده فرموده باشند که حق از باطل باید کاملا جدا شود، تفکیک حق و باطل و شفاف شدن مرزها یکی از مقدمات ظهور است و این را می توان به عنوان یک قاعده پذیرفت و برای آن روشنگری كرد، قیام به حق کند و مرزها را شفاف کند ومثلا اگر آمده باشد در قواعد ظهور که ظهور زمانی رخ خواهد داد که خلأ تئوریک در دنیا پدید آمده باشد، دیگر کسی مدعی نباشد که می‌تواند جهان را اداره کند، تئوری تجربه نشده ای وجود نداشته باشد، ظهور آن زمان رخ خواهد داد، دیگر آدم تکلیفش را با تئوری های دست ساز بشر می تواند روشن کند و در جهت بطلان آن ها و بیان بطلان آن ها عملا و نظرا با زبان و بیان خودش، فعالیت کند. بالاخره قواعد ظهور خیلی مهم تر هستند. در حوادث ممکن است بداع حاصل شود ولی در قواعد بعید است که بدعت حاصل شود بالاخره عالم طبق یک سری سلسله قواعد و سنن الهی اداره می شود سنت های الهی هم تبدیل و تغییری پیدا نمی کنند ما باید ببنیم که طبق چه قاعده ای ظهور رخ خواهد داد و برویم ببينیم که اگر در فرایند فراهم کردن آن قاعده‌ها و محقق کردن آن ها می‌توانیم نقشی داشته باشیم، نقش خودمان را ایفا کنیم.

با این مقدمه وارد بحث خودمان شویم، و آن بحث این است که انقلاب اسلامی ایران و قیام نورانی مردم شریف ما که یکی از نقطه های عطف آن در همین مکانی است که شما امروز حضور دارید و مشرف شده اید به این مکان عزیز یعنی شلمچه نورانی و نازنینی که شاید بتوان گفت بیشترین شهدای دفاع مقدس در همین مکان به شهادت رسیدند، در جریان استمرار این قیام نورانی بود که چنین مکانی، با خون شهدا عزت پیدا کرد؛ حال، این قیام انقلاب اسلامی ایران چگونه مقدمه ظهور حضرت است و می تواند باشد، کما اینکه در روایات فرموده اند، يخرج ناس من المشرق فيوطئون للمهدي سلطانه. می تواند زمینه ساز قیام حضرت بشود.

من قواعد را بسیار مختصر توضیح می دهم با استفاده از یک آیه قرآن و آن آیه ای است که امام خميني در صدر اولین اطلاعیه انقلابی خود آوردند، آیه عجیبی هم هست، این آیه را در اولین سخنرانی امام و در صحیفه امام می توانید مشاهده کنید، اطلاعیه حضرت امام 15 سال قبل از 15 خرداد صادر شده است، بعد توضیح حضرت امام درباره این آیه شریفه نیمی از این اطلاعیه را به خود اختصاص می دهد و آیه شریفه این است که: "قل انما اعظکم بواحده ان تقوموا لله مثنی و فرادي"، "پیامبر من بگو: من یک موعظه و تنها یک موعظه برای شما دارم و آن این است که برای خدا قیام کنید"، همه الحمدالله اهل فضل هستید و امام جمعه محترم شهر خرمشهر و اساتید محترم حضور دارند، "إنّما" در اینجا از ادات حصر است، فقط می خواهم یک موعظه کنم، که عجیب بودنش برای این است که تمام رسالت انبیا و تمام پیام های الهی جمع می شود، در این یک کلمه كه به خاطر خدا قیام کنید، "مثني و فرادي"، دو نفری و یا یکی یکی. شما قیام کنید و به بقیه کاری نداشته باشید.

حالا مجبورم از یک اصطلاحی یاد کنم که هر چه فکر می‌کردم که در راه چه تعبیری را می‌توانم به جای این اصطلاح به کار بگیرم، به ذهنم نرسید. بازی دومینو را شما دیدید، البته بازی نیست یک وضعیت است، مثلا یک سلسله آجر کنار هم چیده باشند و به صورت ایستاده که اولین آجر را که می‌اندازند، به دومین آجر و سومی به چهارمی می خورد و همین طور تا آخر ادامه پیدا می کند و یک وضعیت تسلسلی پیش می آید، این بازی را گاهي به‌صورت طرح‌ها و نقشه‌های مختلف می‌کشند. ما شاهد یک حرکت پیچیده و جذاب هستیم، بر اساس طراحی‌ای که شده است، می خواهم عرض کنم که قیام برای خدا شبیه بازی دومینو می‌ماند که وقتی اولین حرکت شد بقیه، دیگر نه در دست ما هست و نه در دست دشمنان ما که بخواهند مانع آن شوند و نه ما می توانیم  فوایدش را محاسبه کنیم. به همین دلیل خداوند متعال در این آیه می فرماید شما کاری به بقیه نداشته باشید، شما قیام لله کنید، انگار خدا می‌خواهد بفهماند که بقیه اش با من، بقیه با سنت های من. تو به خاطر پروردگار عالم قیام به حق بکن، به بقیه کاری نداشته باش. حتي یک نفره در راه خدا قیام كن، تمام اوضاع عالم درست خواهد شد. موضع دیگری برای اصلاح وضعیتی، در گوشه و کنار عالم نیاز نیست، والا خداوند متعال که نقص را تحمل نمی کند، خرابی را که تحمل نمی کند، خدایا ما قیام کردیم یک گوشه ای از اوضاع درست شد بقیه اوضاع چطور، نصایح دیگری بفرمایید برای اینکه بقیه اوضاع عالم درست شود و خداوند بزرگ می فرماید من فقط به يك چيز موعظه می کنم و یک کار بیشتر نیاز نیست که شما انجام دهید. خدایا ما اگر یک کاری انجام دهیم و آن قیام در راه تو، بقیه کارها چه؟ معنای این آیه این است که بقیه کارها خودش درست می شود، مثل بازی دومینو.

در جای دیگری خداوند متعال می فرماید والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا، تو در راه ما جهاد و تلاش کن ما خودمان هدایت می کنیم و راه ها را برایت باز می‌کنیم، حالا این دومینو در اوضاع منطقه به کجا رسیده و چگونه به ظهور منتهی خواهد شد، قابل تأمل است.

بگذارید یک خاطره ای از حضرت آیت الله بهاء الدینی این عارف بی نظیر و کم نظیر و شخصیت والا مقام که رضوان خدا بر او باد، برای شما نقل کنم. خاطره ای که ایشان مکررا بیان فرموده اند و در برخی از کتب هم این خاطره نوشته شده. بعد از اینکه حضرت امام به ایران تشریف فرما می شوند و انقلاب به پیروزی می‌رسد و امام در قم مستقر می شوند، ایشان خدمت امام می رسد و معروف است که آیت‌الله بهاء‌الدینی چشم برزخی داشتند و می توانستند، تحولات را پیش بینی کنند. وقتی آقای بهاء الدینی با آن نگاه خودشان پیچیدگی های اوضاع را می بینند و خطراتی که در پیش است و دقت هایی که باید صورت بگیرد، به امام این مطلب را عرضه می دارند، كه می دانید چه خطراتی در پیش است؟ خطر نه اینکه انسان متضرر می شود و یا اوضاع خراب می شود، خطر یعنی امر خطیری که آدم باید مراقبت زیادی داشته باشد. امام به ایشان یک جواب دادند كه خيال انسان را از اين انقلاب راحت مي‌كند، فرمودند آقای بهاء الدینی کار، دست من نیست، فرد دیگری دارد، اداره می کند.

این همان بازی دومینو است، تو قیام کن، بقیه راه ها خودش باز می شود. وقتی که جوان های ما متحول شده و به جبهه ها آمده بودند، واقعا بدون مبالغه امام در مورد آن ها می فرمودند "این ها یک شبه، راه صد ساله را طی کردند"، می فرمودند خدا جوان های ما را متحول کرده است و جوان ها هم مغرور نشوند و فکر نکنند که کاری کرده اند. خدا اراده کرده است که جوان ها را متحول کند و هرکسی کوچک‌ترین عنایتی به پروردگار عالم در قلب خودش ببیند و به حضرت حق توجه کند، حضرت حق دست او را می گیرد و یک شبه راه صد ساله را خواهد برد و به چه جاهایی اين جوانان رسیدند. الان شما اوضاع منطقه را نگاه کنید، به سهولت فرمایش حضرت امام را می بینید، انگار خدا مردم منطقه را متحول کرده و ظلم ستیزی را در دل ها انداخته است. خدا در دل ها شورشی به پا کرده است که اوضاع عالم این گونه به هم بریزد. مردم مقابل ظلم و ستم بایستند.

شما قیام لله که کنید، اخلاق‌تان هم اصلاح می شود، روحیات‌تان نیز تلطیف خواهد شد. در همین مکان مقدسی که شما حضور دارید، من از شهدایی که در همین منطقه دقیقا به شهادت رسیدند، می توانم خاطراتی را برای شما نقل کنم. این منطقه، منطقه عجیبی است، بنده که کور باطن هستم و شما اهل دیده و نظر قلبی هستید، حتما بال و پر زدن فرشتگان را در این عبادت گاه بزرگ احساس می کنید، در دو زمان در این منطقه جنگ سختی در گرفت، یکی قبل از عملیات بیت المقدس، در منطقه شلمچه اوج درگیری رزمندگان با دشمن بود که محاصره خرمشهر را رزمندگان در همین نقطه شلمچه قطعی و محاصره را تکمیل کردند تا بتوانند به خرمشهر حمله کنند و دیگر دشمن راه فراری نداشت. سخت ترین عملیات دشمن در همین منطقه بود، تصادفا من در آن جا به عنوان یک شاهد بی ارزش حضور داشتم، اينجا وقتی بچه ها می جنگیدند، آن قدر به دشمن نزدیک بودند كه حالتی شده بود هر کس سر از خاکریز در می آورد، یکی با تیر می زد، یعنی با کلاش در پشت خاکریزها با یکدیگر درگیر می شدند، ماشین نمی توانست در این قسمت بیاید و اگر می آمد، قطعا هدف قرار می گرفت، گلوله می خورد و ما هم ماشین های آن‌طرف را می زدیم و دشمن هم نمی توانست عقب نشینی کند، ما هم آمده بودیم تا جایی که می توانستیم جلو آمده بودیم تا بتوانیم محاصره را تنگ تر کنیم و خرمشهر را آزاد کنیم، کشته های دشمن در مقابل ما روی زمین افتاده بودند و محیطِ بسیار متعفن و آلوده ای را درست کرده بود. بچه ها دچار بیماری های متعددی می شدند. جالب است که آمده بودند در بین رزمنده ها که ببینند کسی دچار بیماری شده است یا نه، تا بفرستند عقب و قسمت بعدی عملیات را که آزاد سازی خرمشهر است، نباشند، بچه ها گریه می کردند و دیدم که می گفتند نگویید که من مریض هستم و بگذارید که من قسمت بعدی عملیات را باشم و قسمت بعدی عملیات را که آزاد سازی خرمشهر بود با جسم نحیف آمدند و وقتی خرمشهر آزاد شد و آمدند تا نیروها را ببرند، خدایا تو شاهد هستی که این بچه ها ضجه می زدند و می گفتند: ما را از جبهه نبرید، می گفتند:خرمشهر آزاد شد، برگردید، مرخصی می دهیم تا به مداوای خودتان بپردازید ولی قبول نمی کردند، این تحولات در افراد چگونه رخ می دهد.

بار دوم که در شلمچه عملیات سختی شد، عملیات کربلای 5 بود که همانطور که شما در این جاده می آمدید و می دید که سطح اطراف آن یک مقدار پایین تر بود، دشمن گرای جاده هایی را که روی آب بود، وسط آب بود و بقیه قسمت ها را كه پر از آب بود و موانع ایذایی که داخل آب گذاشته بودند، داشت و رزمندگان زمانی که عملیات را شروع کردند، دشمن تکلیفش این بود که یک جاده را تحت بمباران قرار دهد و از انواع سلاح ها استفاده می کرد و به سرعت از این گردان یک دسته باقی می ماند، در شلمچه یک وضعی بود، اینکه در بین تمام مناطق عملیاتی، اینجا نام ویژه ای پیدا کرده است، به خاطر این است که این جا محل عروج پروانه هایی است به سوی آسمان و رضوان الهی که واقعا به این تعداد و این کیفیت، بی نظیر بودند.

یکی از همین شهدای شلمچه، قبل از اینکه بیاییم منطقه با گردان مرخصی رفته بودیم ، یک فردی آمد که رانندگی می کرد و ما را به مدرسه ای برد تا سخنرانی کنیم و بچه ها را به جبهه دعوت کنیم، خیلی شوخ بود، وقتی از مدرسه برمی گشتیم، به من گفت فلانی من شما را آوردم تا سخنرانی کنید و دیگران را دعوت به جبهه کنید، ولی ما خودمان به جبهه نرفتیم، گفتم: خُب چرا نمی آیید، گفت: فلانی، من از مرگ می ترسم. اهل جبهه بود ولی با صداقت این حرف را زد، یک رفیق دیگر هم داشت، او هم گفت که من هم دقیقا همین طوری هستم، شما كه صحبت می کردید ما به هم می گفتیم که به جنگ نمی رویم، گفتم ترس از مرگ چیزی نیست، بیا یک مقدار با هم صحبت کنیم شاید حل شد، یک مقدار صحبت کردیم ولی آن ها مثل اینکه حرف ها را بهتر از خود ما گرفتند، گفتند می آییم، هر دو در عملیات کربلای 5 که عملیات بعد از حضور این ها در جبهه بود، به شهادت رسیدند، غرضم از این خاطره، خاطره بعدی است. شب قبل از عملیات که می خواستیم از کرخه حرکت کنیم، این آقا آمد در چادر ما، در چادر زیلویی بود که آن را هم برداشته بودیم، گفت: فلانی من یک مشکلی دارم می خواهم سوال کنم، مشکلش را سوال کرد و رفت و با خوشحالی هم رفت، بعد از عملیات یک نفر آمد به من گفت که فلانی، در چادر چه از شما سوال کرد، گفتم: سوال ساده ای کرد، چطور؟ گفت: قبل از اینکه بیاید و این سوال را از شما بپرسد، به من گفت من یک گیری دارم اگر این گیر را برطرف کنم، من این عملیات رفتنی هستم و بعد که از عملیات بیرون آمد، گفت گیرم برطرف شد.

ببینید در طول یک ماه این سفر معنوی از آن نقطه ای که صادقانه می گوید من از مرگ می ترسم و از خودم بَدم می آید که جبهه نرفتم، یک ماه نکشید که گفت، من یک مشکلی دارم که اگر برطرف شود، من خواهم رفت.

به او گفتم سوالی که از من کرد این بود، آقا من برخی از وقت ها بلند می شوم برای نماز شب و احیاناً برخی رفقای دیگر بلند نشده اند، مقداري این غرور مرا می گیرد و از این حالت بدم می آید، یا بیدار می شوم من را می بینند، یک ذره خوشم می آید، خُب من خیلی ناراحت می شوم من می خواهم نماز شب بخوانم، و از این حالت بدم می آید و ناراحتم از آن. ببینید که روحش چقدر لطیف شده است و از چه چیزهایی ناراحت می شود، چقدر خالصانه و مخلصانه و عمیق عوض شده است.

این حرف بر زبان ما جاری شد و حرفی بود که برای او بود، به او عرض کردم تو رفتی جلوی در خانه خدا، استغفار کنی و الهی العفو بگویی، می خواهی از گناهانی که در طول روز انجام داده ای، حرف بزنی، این حالت بد می آید در قلبت و می گویی که خدایا من از این حالت استغفار می کنم، مثل مادری که بچه مریضش را که تشنج کرده به دكتر برده و یک دفعه در نزد خود دکتر اوضاعش متشنج می شود، می گوید آقای دکتر بچه من همین وضع را دارد، این را درمان کن. گفتم نزد خداوند متعال اگر به حال بدي دچار شدی، به خدا نشان بده تا مداوا کند، این مایه تضرع تو می شود. با کمال سادگی رفت. این حالت های معنوی را می خواستم ترسیم کنم، اینکه امام می فرمود: این ها یک شبه راه صد ساله را طی کردند.

قیام برای خدا بکن، اوضاع معنوی‌ات درست می شود، اگر در جامعه ما جوانی، بی دین وجود دارد برای این است که مدیران فرهنگی جامعه، انقلابی‌گری را توصیه نکردند و ترویج ندادند. مردم، اگر می خواهند سرگرم شوند باید با دیدن فیلم انقلابی سرگرم شوند، انقلابی باشید تا پاک و نورانی شوید، مادرها و پدرهای محترم اگر می‌خواهید بچه‌هایتان پاک، درس خوان، موفق، باصفا و متدین زندگی کنند، باید انقلابی زندگی کنند و راه دیگری ندارد.

اگر می خواهی دخترت محجبه شود، باید انقلابی شود، انقلابی نباشد و بدحجاب هم باشد، با هزار نصیحت هم درست نمی شود، انقلابی نباشد و بی نماز هم باشد، با هزار نصیحت هم درست نمی شود ولی اگر انقلابی باشد به اوج می رسد، آموزش و پرورش در کجای مباحث درسی‌اش تعبیه کرده است که این دانش آموزان را انقلابی تربیت کند، آموزش و پرورش مگر برای درس خواندن نیست، شهید چمران، همیشه نمرات عالی می گرفت. در یکی از مناجات های خود نوشته است، خدایا تو دیدی که من همیشه سعی می کردم تا نمره 20 بگیرم، تلاش و جهاد علمی من برای این بوده است كه هیچ وقت تحمل نمی کردم یک مومن و مسلمان، از نظر علمی زیردست یک کافر باشد، ببینید به انگیزه انقلابی‌گری درس می خواند، اخلاق خانواده را می خواهید درست کنید كه زن و مرد کمتر از هم طلاق بگیرند و بیشتر با هم مهربان باشند و بچه هایشان با صفاتر زندگی کنند، از طریق انقلابی‌گری است، قل انما اعظکم بواحده، خدا یک موعظه می کند، تو انقلابی باش و تو قیام برای خدا انجام بده، این روح تو اصلاح خواهد شد.

جهاد اقتصادی هم كه نام شریف این سال قرار گرفته است، همين است، بايد انقلابی گری کنیم تا در عرصه اقتصاد مشکلات را حل کنیم.

شما قیام برای خدا کن، از نظر معنوی وضع بسیار عالی پیدا خواهید کرد، هرکس از نظر معنوی وضعیتش درست شود، برگردد و در دل خودش نگاه کند ببیند با ظالمانِ سفاک و گرگی که در عالم در حال پاره کردن مردم مظلوم و مسلمان هستند، با آن ها چه رابطه‌اي پیدا کرده است. آدمی که از نظر معنوی روحیه عالی معنوی ندارد، باید برگردد تا ببیند چه نسبتی با آن گرگ های دَدمنش دارد، اگر به خودش نگاه کند، می بیند که یک تناسبي بین او و آنها وجود دارد، باید از آنها فاصله بگیرد، ظلم ستیز شود، عمیقا مرگ بر آمریکا و اسراییل بگوید، عمیقا مرگ بر ظالم بگوید، در اين حالت نمازش هم بهتر می شود و ديگر حاضر نیستی حتي یک لقمه حرام هم بخورد. چرا امروز بايد مرگ بر آمریکا و اروپا بگوییم؟ چون به خاطر یک مقدار نفت چه بلاهایی كه بر سر مردم نمی آورند. در لیبی ببینید که چه جنایت هایی می کنند، خُب يك دليلش، حرام خوردن است و فرقی هم نمی کند، او زورش می رسد که لیبی را بمباران کند، تو زورت می رسد پشت دخل مغازه مال حرام بخوری. این دو را در یک جا می گذارند حتما نباید من و تو موشک داشته باشیم، تا به مظلومی بزنیم، تو هم جیب یکی را خالی کرده ای، حال اگر علیه ظلم قیام کنی، خودت دیگر ظلم نخواهی کرد، این، آن دومینوی عجیب قرآن است که می گوید قل انما اعظکم بوحدة.

اما در بُعد فردی و اجتماعی، ابتدا مسئله اجتماعی را بررسی می کنیم، ببینید چه اتفاقی می افتد.

شما به عنوان منتظر، می خواهید برای فرج حضرت دعا کنید. انتظار یک مقوله فردی نیست، اگر كسي بگويد "آقا امام زمان، من کاری به عالم ندارم، به قیام و قعود شما هم کاری ندارم، به غیبت و ظهور شما هم کاری ندارم، من شما را دوست دارم و با شما مناجات می کنم،" ملائکه یک کشیده به صورتش می زنند و او را به جهنم می‌اندازند. این چه حرف مزخرفی است که می زنی؟ امام زمان، وجود و رنجي که تحمل می کند، به خاطر نجات بشریت است، حالا تو مي گويي "من به بشریت کاری ندارم، فقط به تو علاقه دارم"، این گونه آدم ها خودشان را استهزاء می کنند، مناجات با مهدی فاطمه(س) را استهزاء می کنند، "متی ترانا و نراک و قد نشرت لواء النصر" کی ما تو را می بینیم درحالی که عالم را گرفته ای، ما ظهور تو را می خواهیم، ما از غربت بیرون آمدن تو را می خواهیم، يعني چه كه به عالم کاری نداریم؟  اصلا مقوله انتظار، یک مقوله اجتماعی و برای آدم های انقلابی است، برای آدم هایی است که به فکر بشریت هستند، شما می گویید چون من آدم امام زمانی شدم، امام زمان علیه السلام می خواهد برای مردم عالم کاری کند، من هم برای کسانی لااقل یک کاری بکنم و حرکتت را شروع می کنی. می خواهی دو تا فقیر را سرپرستی کنی و مستمندان را تحت رسیدگی خود قرار دهی، خودت هم پول نداری و می خواهی واسطه شوی تا برایشان پول جور کنی، دو تا حرکت باید از خود براي حضرت نشان بدهد. تو حرکتت را آغاز می کنی و می رسی به ریشه فقر و وقتی می رسی به ریشه فقر باید علیه ظالمانی که مسبب فقر هستند، فریاد بزنی، وقتی این کار را کردی با چه وضعی مواجه می شوی.

خلاصه می کنم، الان اوضاع دنیا این گونه است که با یک ظالم که در می افتی، شبکه بین المللی دنیا دنبالت می آیند، دیگر ظالم منطقه ای را نمی توان از بین برد، ما آمدیم که ظالم منطقه ای خودمان را که شاه ملعون بود، از بین بردیم، 32 سال است که با شبکه بین المللی ظالمان، درگیر شدیم، حالا یا باید شبکه بین المللی ظالمان را از بین ببریم، یا باید برگردیم تحت ستم و چون ما تحت ستم برنمی گردیم، پس باید آن ها از بین بروند.

این اوضاعی که در عالم می بینید، همه دنباله همان بازی دومینویی است که تو علیه ظالم منطقه ای قیام کن، شبکه بین المللی ظالمان به حرکت در می آیند و به ولوله می افتند که در مقابل شما بایستند. شما تا قیام کردید و در قیام خود استواری کردید، نتیجه اش این شد که مردم منطقه یکی یکی برایشان بیداری حاصل شد و وقتی بیداری حاصل شود، شبکه بین المللی ظلم باید چه کند، آیا می شود یکی از این کشورها بدون کشور دیگر، به پیروزی برسد؟ همه باید با هم به پیروزی برسند والا نمی شود این اوضاع را ادامه داد، حالا غربی ها هر غلطی که می خواهند بكنند، می دانند که تمام جنایت هایی که در منطقه می کنند، برایشان هزینه دارد، اما چاره ای ندارند. می دانند آن ها را به شکست نزدیک می کند، اروپایی های نامردی که حمله می کنند به کشورها و آن ها را غارت می کنند، می دانند که دارند، جنایت می کنند، ولی شما باور کنید که آن ها راه دیگری ندارند، در حال نابودی هستند، از درون درحال متلاشی شدن هستند، جای پای دیگري در منطقه ندارند.

آقا تو یک نفره بلند شو و قیام بکن ببین نتیجه اش چه می شود. بقیه اوضاع عالم درست خواهد شد، ما خوشبختیم که ظالمان دنیا با هم پیوسته اند، همه همدیگر را کمک می کنند و هوای یکدیگر را دارند، همه بقایشان را وابسته به بقای دیگر می دانند، اینجوری به چه نتیجه ای خواهیم رسید، به این نتیجه می رسیم که با زدن هر کدام از این ظالم ها، با سست کردن بنیان هرکدام از این ظالم ها، پایه‌ی حاکمیتی کل ظلم در جهان زده می شود.

در چنین شرایطی، چاره ای نخواهد بود که مهدی فاطمه ظهور کند، آقای ما بیاید و عالم را نجات دهند و مقدمات فرج این است و این قاعده برای ظهور است و در قاعده که بداع حاصل نمی شود، در حادثه بداع حاصل می شود. باید جهان به اینجا برسد و خوش به حال شما مردم که توانستید مقدمه ساز شوید، اما لا یوم کیومک یا اباعبدالله شهدایی که در همین منطقه به شهادت رسیدند در عملیات کریلای 5 من یک روضه ای در دو کوهه برایشان خواندم و همان روضه را برای شما می خوانم.

شهدا ما برای غربت شما گریه نمی کنیم، اگر چه شما غریب بودید، اگر چه شما در اوج عصمت و پاکی يكي يكي در این خاک گلوله می خوردید و زمین می افتادید و ملائکه مناجات های شما را می شنیدند و به حال شما غبطه می خوردند. شما مظلوم بودید ولی مظلومانی عزتمند. در دو کوهه وقتی این روضه را برایشان خواندم نمی دانید، چه کردند، به آن ها گفتم بچه ها عكس هایتان را آماده کردید، رسم بود که بچه ها به جبهه كه می آمدند، عکسی را به صورت دسته جمعی می انداختند و یادگاری در خانه می گذاشتند، می گفتند وقتی شهید شدیم این عکس را داشته باشید. یک لطفی بود که در حق خانواده و بچه محل ها می کردند. الان شما که آمدید جبهه را زیارت کنید، برخی هایتان زایران کربلای اباعبدالله الحسین هستید، خوش به حالتان هیچ کدام عکس و وصیت نامه نگذاشتید، اما هرکسی از رزمنده ها می آمد، دستش را از دنیا شسته بود و خداحافظی هایش را کرده بود، گفتم بچه ها شما عکس هایتان را انداختید و آماده عملیات هستید، دیدار نزدیک است و همه شما می دانيد که هر کدام از شما که شهید شود، مردم دور خانه شما می ریزند و به شما و به پدر و مادرتان احترام می گذارند، به بچه هایتان اگر بچه ای دارید به اهل و عیال شما، گل گردنشان می اندازند، عکس‌تان را روی حجله قرار می دهند، اما لا یوم کیومک یا اباعبدالله، کربلا هر شهیدی که روی زمین می افتاد، می دانستند که سرشان روی نیزه می رود و بچه هایشان را به اسارت می برند، ای زایران کربلا، که از شلمچه کربلا می روید، بدانید که امام حسین جور دیگری شما را تحویل می گیرد، می گوید به به این ها بوی سربازان خود من را می دهند، کجا بودید در شلمچه بودید، گرد و غبار پاک قدوم شهدای کربلا روی سر و صورت شما نشسته است و وارد کربلا می شوید، بیشتر شما را می پذیرند ولی هر وقت آنجا رفتید شهادت دهید، می دانید در کربلا چه روضه ای باید بخوانید تاهمه شهدای کربلا با شما گریه کنند، وقتی بین الحرمین رفتید، بگویید امان از دل زینب، چه خون شد دل زینب؛ تمام شهدای کربلا با شما هم نوا خواهند شد، شهدای کربلا هنوز هم برای زینب گریه می کنند، بگویید که ما از شلمچه ای می آییم که شهدای زیادی داده ولی خواهر هیچ کدام را به اسارت نبردند، دختر بچه های هیچ شهیدی را تازیانه نزدند، ما شرمنده شما هستیم ای حسین، خدایا هرچه سریع تر این شلمچه را شاهد حضور مهدی (عج) قرار بده...

رجانیوز

به راستي، چه ارتباطي ميان اين دو كوكب درخشان آسمان ولايت - كه ملك و ملكوت، عرش و فرش همه از يگانگي آن دو سخن مي گويند - وجود دارد. هر كجا حسين عليه السلام است، مهدي (عج) نيز هست و هر كجا مهدي (عج) است، حسين عليه السلام نيز مي باشد. ذكر و نام آن يكي، با ياد و نام ديگري قرين و عجين است.

پي نوشت ها:

1) كمال الدين، ج 2، ص 420.

2) تفسير فرات كوفي، ص 212.

3) سوره اسراء، آيه 33.

4) تفسير عياشي ج 2، ص 290: «عن سلام بن المستنير عن ابي جعفر عليه السلام في قوله: «و من قتل مظلوما فقد جعلنا لوليه سلطانا فلا يسرف في القتل انه كان منصورا» قال: هو الحسين بن علي عليه السلام قتل مظلوما و نحن اولياؤه، و القائم منا اذا قام طلب بثار الحسين، فيقتل حتي يقال قد اسرف في القتل، و قال: المقتول الحسين عليه السلام و وليه القائم، و الاسراف في القتل ان يقتل غير قاتله انه كان منصورا، فانه لا يذهب من الدنيا حتي ينتصر برجل من آل رسول الله صلي الله عليه و آله يملا الارض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما» . (البرهان، ج 2، ص 419; البحار، ج 10، ص 150; اثبات الهداة، ج 7 ، ص 102) 5) ينابيع المودة، ص 590.

6) يادمهدي، محمدخادمي شيرازي، ص 16 و ص 132.

7) منتخب الاثر، آية الله صافي گلپايگاني، ص 254.

8) كمال الدين، ج 1، ص 317; اثبات الهداة، ج 6، ص 397; بحارالانوارج 51، ص 134.

9) كفاية الاثر، ص 167.

10) كنوز الحقائق، (چاپ شده در حاشيه جامع الصغير) ج 1، ص 161. (به نقل از مهدي موعود) . ج 1، ص 161.

11) البرهان، ص 94 (به نقل المهدي علي لسان الحسين، صابري همداني، ص 12، ح 15) .

12) كمال الدين، ج 1، ص 318; اثبات الهداة، ج 6، ص 397; بحارالانوار، ج 51، ص 133 .

13) النجم الثاقب، ص 78.

14) بحار الانوار، ج 51، ص 37.

15) بحارالانوار، ج 101، ص 239، ح 38.

16) خلاصه قسمت دهم مقاله آية الله كريمي جهرمي، در مجله جان جهان.

17) دلائل الامامة، طبري، ص 239.

18) امالي شيخ طوسي، ج 2، ص 233.

19) كمال الدين، ج 1، ص 317; اثبات الهداة، ج 6، ص 397; عقد الدرر، ص 134.

20) كمال الدين، ج 1، ص 317; عيون الاخبار، ج 1، ص 18; بحارالانوار، ج 51، ص 133.

21) كمال الدين، 1، ص 317; عيون الاخبار، ج 1، ص 18; بحار الانوار، ج 51، ص 133.

22) كمال الدين، ج 1، ص 317.

23) عقد الدرر، ص 111; البرهان، ص 113.

24) براي توضيحات اين علايم، ر.ك: غيبت نعماني، باب 14، ص 247 و 257 و 383; غيبت طوسي، ص 265 و 274 و 280; بحار الانوار، ج 52، ص 181 و 186 و 237 و 239 و 278; اثبات الهداة، ج 7، ص 398 و 424 و سيماي آفتاب ص 276.

25) البرهان، ص 115 (اذا هدم حائط مسجد الكوفه ممايلي دار عبدالله بن مسعود...) .

26) البرهان، ص 109 (اذا رايتم علامة من السماء نارا عظيمة...) ; عقد الدرر، ص 106.

27) گفتني است كه اين زيارت منتسب به امام عصر عليه السلام است; ولي در انتساب آن به حضرت - ترديدهاي جدي وجود دارد. (ر.ك: بحار الانوار، ج 98، ص 320.) 28) ياد مهدي، ص 199.

29) بحار الانوار، ج 51، ص 148.

30) چشم اندازي به حكومت مهدي (عج)، نجم الدين طبسي، ص 63.

31) غيبة طوسي، ص 274; كشف الغمه، ج 3، ص 252; بحار الانوار، ج 52، ص 290.

32) غيبة طوسي، ص 274; بحارالانوار، ج 52، ص 290.

33) قصص الانبياء، راوندي ، ص 80; بحارالانوار، ج 52، ص 225; چشم انداز، ص 170.

34) بحارالانوار، ج 52، ص 385; غيبة طوسي، ص 275 بااندكي تفاوت; چشم انداز، ص 170.

35) كامل الزيارات، ص 30; مستدرك الوسائل، ج 3، ص 416; چشم انداز، ص 170.

36) كافي، ج 3، ص 415; ارشاد، ص 362; التهذيب، ج 3، ص 253; غيبة طوسي، ص 283; وسائل الشيعه، ج 3، ص 532; بحارالانوار، ج 52، ص 331.

37) مناقب ابن شهر آشوب، ج 4، ص 85; بحارالانوار، ج 45، ص 299; چشم انداز، ص 148.

38) علل الشرايع، ج 1، ص 219; عيون اخبار الرضا (ع)، ج 1، ص 273; بحارالانوار، ج 52، ص 313; اثبات الهداة، ج 3، ص 455; چشم انداز، ص 154.

39) معالي السبطين، ج 1، ص 208; رياض القدس، ج 1، ص 263; سحاب رحمت، ص 342.

40) امالي صدوق، مجلس 27; بحار الانوار، ج 44 ص 285; مجله جان جهان، ص 35.

41) بحار الانوار، ج 45، ص 189.

42) من لايحضره الفقيه، ج 1، ص 53 و 232; بحارالانوار، ج 52، ص 333; اثبات الهداة ج 3، ص 517، 566; الشيعه و الرجعة، ج 2، ص 400; ارشاد، ص 365; روضة الواعظين، ج 2، ص 246; چشم انداز، ص 157.

43) مهدي موعود (عج)، ص 941; چشم انداز، ص 157.

44) مصباح المتهجد، اليوم الثالث يوم ولد فيه الحسين عليه السلام ص 758، مفاتيح الجنان، اعمال روز سوم شعبان، اقبال، سيد علي بن طاووس 689، شيعه و رجعت ص 190.

45) اصول كافي، ج 2، ص 471.

46) با حسين (ع) تا مهدي (عج) سيد مجتبي حسيني، ص 23.

47) مصباح المتهجد، شيخ طوسي، ليلة النصف من شعبان، مفاتيح، اعمال شب نيمه شعبان.

48) كافي، كتاب الحجة، باب في شان انا انزلناه.

49) مفاتيح الجنان، بخش زيارات، زيارت امام حسين عليه السلام در شبهاي قدر.

50) بحار الانوار، ج 51، ص 28.

51) همان، ج 52، ص 191، ج 24.

52) مصباح المتهجد، شيخ طوسي، المحرم و شرح زيارة الحسين عليه السلام، ص 713 و 714; مفاتيح الجنان، زيارت عاشورا.

53) النجم الثاقب، ص 469.

54) همان.

55) مستدرك الوسائل ج 11، ص 14 ب 47، ج 7: (فضيل بن يسار عن ابي عبدالله عليه السلام قال: «و هم من خشية الله مشفقون، يدعون بالشهادة و يتمنون ان يقتلوا في سبيل الله، شعارهم يا لثارات الحسين عليه السلام اذا ساروا يسير الرعب امامهم مسيرة شهر» .

56) العبقري الحسان، ج 1، ص 119، س 11.

57) ديدار يار، علي كرمي ج 2، ص 200. هر چند مرحوم نهاوندي اين گفت و گو را از تشرفات مرحوم بحرالعلوم (ره) به محضر امام زمان (عج) دانسته است; ولي مرحوم دربندي (متوفاي 1285 ه ق) در اسرار الشهادات تصريح كرده كه اين گفت و گو بين مرحوم بحرالعلوم و شاگرد زاهد و عارفش شيخ حسين نجف انجام گرفته است. (اسرار الشهادات، ج 3، ص 46، قم، انتشارات ذوي القربي، 1420 ه ق) 58) العبقري الحسان ج 2، ص 114; النجم الثاقب، ص 484; مفاتيح، ص 798; عنايات حضرت مهدي موعود (عج)، ص 77، عنايات حضرت مهدي (عج) به علما و طلاب، ص 101.

59) بحار الانوار، ج 98، ص 238.

60) العبقري الحسان، ج 1، ص 98، س 7.

61) شيفتگان حضرت مهدي (عج)، ج 3، ص 172; ملاقات با امام عصر، ص 315; عنايات حضرت مهدي (عج) به علما و طلاب، ص 397; كلمة المختار، ج 1، ص 440.

62) الغدير، ج 7، ص 14.

63) النجم الثاقب، ص 60، مفاتيح الجنان بعد از زيارت جامعه.

64) بحار الانوار، ج 53، ص 39; الزام الناصب، ج 2، ص 360; تفسير برهان، ج 2، ص 408; ايقاظ ، ص 360.

65) سوره اسراء، آيه 6.

66) بحارالانوار، ج 53، ص 76; تفسير صافي، ج 3، 179; تفسير عياشي، ج 2، ص 282; نورالثقلين ج 3، ص 140; تفسير برهان، ج 2، ص 408.

67) گزيده كفاية المهتدي، ص 105 و 106، ح 19.

68) بحار الانوار ج 53، ص 62 ; ايقاظ، ص 352 ; فوز اكبر، ص 36.

69) بحار الانوار، 22، ص 173; شيعه و رجعت، ص 217 و 218.

70) سوره اسراء، آيه 6.

71) كافي ج 8، ص 206; تاويل الايات الظاهرة، ج 1، ص 278 و ج 2، ص 762; مختصر البصائر ص 48; تفسير برهان ج 2، ص 401، بحار الانوار، ج 53، ص 13 و ص 51 ص 56; تفسير عياشي، ج 2، ص 281; نور الثقلين ج 3، ص 138; المحجة ص 121; الايقاظ ص 309.

72) ايقاظ، ص 368.


نويسنده: محمدرضا فؤاديان

منبع: فصلنامه انتظار -شماره 2

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش اول

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش دوم

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش سوم

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش چهارم 

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش پنجم (پایانی) 


دانلود PDF

به موازات فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، فیلم مستند دیگری توسط فیلم ساز معروف مسلمان آقای « عبدالله هاشم » و در خارج از کشور ساخته شده است که « Age of Appearance : عصر ظهور » نام دارد.(169) این فیلم (عصر ظهور) از نظر زمان ساخت، زودتر از مستند « ظهور بسیار نزدیک است » ساخته شده است و علی رغم نیت سالم و تلاش های قابل تقدیر سازنده ی آن « عبدالله هاشم »، این مستند ساز از احادیث ضعیف برای اثبات سخنان خویش بهره جسته است؛ به نحوی که ...

بسم الله الرحمن الرحیم

مهدویون و امتحانی بزرگ!

9) در طی دو سال اخیر، انجمن ها، گروه ها، تشکل ها و ... مذهبی و فرهنگی، بدون در نظر گرفتن ظرایف و پیچیدگی های کار تشکیلاتی، به صورت خودرو و خودسر در جای جای میهن اسلامی شکل گرفته اند؛ این دغدغه ی جوانان مومن و فداکار میهن اسلامی گرچه فی نفسه بسیار مفید بوده و جای خوشحالی دارد، اما اگر تنها بر اثر احساسات شکل بگیرد و پشتوانه ی دقیق علمی و مدیریتی نداشته باشد، به زودی طعمه ی مناسبی برای دشمن خواهد شد و دشمن با رسوخ در بدنه ی این تشکل ها به وسیله ی افراد نفوذی خود و یا تحریک این گروه ها با عملیات جنگ روانی و رسانه ای، سمت و سوی چنین گروه هایی را منحرف خواهد نمود. تجربه ی گروه پرتعداد « مبشران ظهور » و نیز گروه های جدیدی که در جهت مبارزه با صهیونیسم تدارک دیده شده اند، نمونه هایی از این دست می باشند. مسئولین محترم این گروه ها و اصحاب رسانه، می بایست ضمن حمایت همه جانبه از گروه هایی این چنینی، موانع و مشکلات پیش روی این نهاد ها را به درستی درک نمایند و دشمن را نیز در این زمینه دست کم نگیرند و بسیار مراقب نفوذ دشمن در این گروه ها و یا تحریک افراد این گروه ها توسط رسانه های دشمن باشند تا مبادا تحرکات احساسی جوانان حاضر در گروه های اینچنینی، موجب پیشبرد ناخواسته ی اهداف دشمن گردد و انرژی مثبت جوانان مومن این مرز و بوم، به پای غلیان کنترل نشده ی احساسات اعضای این گروه ها و نیز دسیسه های دشمن، به هدر رود.


10) گرچه انتشار بدون مجوز CD « ظهور بسیار نزدیک است » فی نفسه و به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین جمهوری اسلامی ایران جرم محسوب می شود و سازندگان این فیلم مستند، می بایست قبل از انتشار عمومی آن در قالب CD، مجوزهای لازم را دریافت می نمودند، اما مسئله ی برخورد قهری با عوامل سازنده ی آن، به خصوص به دلیل محتوای مطالب ذکر شده، به نظر می رسد که در شرایط کنونی، موجب ایجاد چالش هایی گردد. (البته هر انسانی در قبال عملکردش در پیشگاه خداوند متعال مسئول می باشد و سازندگان این فیلم نیز باید پاسخگوی برخی بی مبالاتی های خود که موجب به راه افتادن جنجال های فراوان شده است، در پیشگاه باری تعالی باشند؛ اما مسئله ی برخورد قهری با آن ها به دلیل این عقاید، سوالات بسیاری را به همراه خواهد داشت.)

همان گونه که می دانیم، مسئله ی کرسی های آزاد اندیشی از سوی رهبر معظم انقلاب (مد ظله العالی) مجدداً در چند ماه اخیر مورد تأکید قرار گرفته است و ایشان بر ضرورت به راه افتادن این کرسی ها که در آن نظرات مخالف و موافق پیرامون موضوعات مختلف و به دور از هر گونه برخوردهای قهری، ارایه می گردد، تأکید ورزیده اند:(154)

« چرا این کرسی‎هاى آزاداندیشى در قم تشکیل نمی‎شود؟ چه اشکالى دارد؟ حوزه‎هاى علمیه ما، همیشه مرکز و مهد آزاداندیشىِ علمى بوده و هنوز که هنوز است، ما افتخار می‎کنیم و نظیرش را نداریم در حوزه‎هاى درسىِ غیر حوزه علمیه، که شاگرد پاى درس به استاد اشکال کند، پرخاش کند و استاد از او استشمام دشمنى و غرض و مرض نکند. طلبه آزادانه اشکال می‎کند، هیچ ملاحظه‏ استاد را هم نمی‎کند. استاد هم مطلقا از این رنج نمی‎برد و ناراحت نمی‎شود؛ این خیلى چیز مهمى است. خوب، این مال حوزه ماست. در حوزه‎هاى علمیه ما، بزرگانى وجود داشته‏اند که هم در فقه سلیقه‎‎ها و مناهج گوناگونى را می‎پیمودند، هم در برخى از مسائل اصولى‏تر؛ فیلسوف بود، عارف بود، فقیه بود، این‎‎ها در کنار هم زندگى می‎کردند، با هم کار می‎کردند؛ سابقه حوزه‎هاى ما این‎جورى است. یکى، یک مبناى علمى داشت، دیگرى آن را قبول نداشت. اگر شرح حال بزرگان و علما را نگاه کنید، از این قبیل مشاهده می‎کنید. »(155)
« یک نفرى نظر فقهى می‎دهد، نظر شاذى است. خیلى خوب، قبول ندارید، کرسى نظریه‏پردازى تشکیل بشود و مباحثه بشود؛ پنج نفر، ده نفر فاضل بیایند این نظر فقهى را رد کنند با استدلال؛ اشکال ندارد. نظر فلسفى‏اى داده می‎شود همین‎جور، نظر معارفى و کلامى‏اى داده می‎شود همین‎جور. مسئله تکفیر و رمى و این حرف‎ها را بایستى از حوزه ورانداخت؛ آن هم در داخل حوزه نسبت به علماى برجسته و بزرگ؛ یک گوشه‏اى از حرف‎شان با نظر بنده‏ حقیر مخالف است، بنده دهن باز کنم رد مى‎کنم؛ نمی‎شود این‎جورى، این را باید از خودِ داخل طلبه‎‎ها شروع کنید. این یک‎چیزى است که جز از طریق خودِ طلبه‎‎ها و تشکیل کرسی‎هاى مباحثه و مناظره و همان نهضت آزادفکرى و آزاداندیشى که عرض کردیم، ممکن نیست. این را عرف کنید در حوزه علمیه؛ در مجلات، در نوشته‎‎ها گفته شود. یک حرف فقهى یک نفر می‎زند، یک نفر رساله‏اى بنویسد در رد او؛ کسى او را قبول ندارد، رساله‏اى در رد او بنویسید. بنویسند، اشکال ندارد؛ با هم بحث علمى بکنند. بحث علمى به‎نظر من خوب است. »(156)
« مسئله آزاداندیشی‎ای که ما گفتیم، ناظر به این است. باید راه آزاداندیشی و نوآوری و تحول را باز گذاشت، منتها آن را مدیریت کرد تا به ساختارشکنی و شالوده‎شکنی و برهم زدن پایه‎‎های هویت ملی نینجامد، این کار، مدیریت صحیح لازم دارد. چه‎کسی باید مدیریت کند؟ نگاه‎‎ها فورا می‎رود به‎سمت دولت و وزارت علوم و...؛ نه، مدیریتش با نخبگان است؛ با خود شماست؛ با اساتید فعال، دانشجوی فعال و مجموعه‎‎های فعال دانشجویی. حواس‎تان جمع باشد! دنبال حرف نو و پیدا کردن حرف نو حرکت کنید؛ اما مراقب باشید که این حرف نو در کدام جهت دارد حرکت می‎کند؛ در جهت تخریب یا در جهت ترمیم و تکمیل؛ این‎‎ها با هم تفاوت دارد. این وظیفه‎ای است به عهده خود شماها.  »(157)
« جنجال فکری غیر از مباحثات صحیح است. بنده گفتم کرسی آزادفکری را در دانشگاه‎‎ها به‎وجود بیاورید. خوب، شما جوان‎ها چرا به‎وجود نیاوردید؟ شما کرسی آزادفکری سیاسی را، کرسی آزادفکری معرفتی را تو همین دانشگاه تهران، تو همین دانشگاه شریف، تو همین دانشگاه امیرکبیر به‎وجود بیاورید. چند نفر دانشجو بروند، آن‎جا حرف‎شان را بزنند، حرف همدیگر را نقد کنند، با همدیگر مجادله کنند. حق، آن‎جا خودش را نمایان خواهد کرد. حق این‎جوری نمایان نمی‎شود که کسی یک انتقادی را پرتاب بکند. این‎جوری که حق درست فهمیده نمی‎شود. ایجاد فضای آشفته ذهنی با لفاظی‎‎ها هیچ کمکی به پیشرفت کشور نمی‎کند. شما تجربه این پدر پیرتان را در این زمینه داشته باشید. آنی که کمک می‎کند به پیشرفت کشور، آزادی واقعی فکرهاست؛ یعنی آزادانه فکر کردن، آزادانه مطرح کردن، از هو و جنجال نترسیدن، به تشویق و تحریض این و آن هم نگاه نکردن. »(158)
« اگر برادران مومن و کساني را که به اصل نظام و اسلام معتقدند اما از لحاظ فکري با ما مخالفند مورد اهانت و ايذاء و آزار قرار دهيم از خط امام منحرف شده‌ايم ... اگر به اسم انقلابي گري، امنيت را از بخشي از مردم سلب کنيم، اين هم از مصاديق انحراف از خط امام عزيزمان است ... اگر عنوان مجرمانه‌اي بر حرکتي منطبق شود دستگاه هاي مسئول موظف به پيگيري هستند اما اگر کسي دنبال براندازي و اجراي دستور دشمن نيست ولي با مذاق و تفکر سياسي ما مخالف است نبايد عدالت و امنيت را از او سلب و او را زير پا له کنيم چرا که به فرموده قرآن مخالفت با يک قوم، نبايد موجب بي تقوايي و بي عدالتي شود و همه بايد در اين زمينه ها هوشيار و مراقب باشند ... اين معنويت، همواره با احساس مسئوليت انقلابي و اجتماعي همراه بوده است و اگر کساني با عنوان کردن دين و معنويت، دنبال سياست زدايي از جوانان و مردم هستند دچار انحراف و خطا شده اند. » (گوشه هایی از فرمایش مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) در مراسم ارتحال امام خمینی (قدس سره) به تاریخ 14/3/1390)(159)
با توجه به تأکید فراوان رهبر معظم انقلاب بر به راه افتادن « کرسی های آزاد اندیشی » و اعلان نظرات مخالف و موافق پیرامون مسایل مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی، و بحث و بررسی پیرامون این نظرها از سوی افراد مخالف و موافق، و نیز تأکید ایشان بر عدم برخورد قهر آمیز با افرادی که افکار مخالف دارند و آن را بروز می دهند، برخورد قهر آمیز با سازندگان مستند « ظهور بسیار نزدیک است » به دلیل عقایدشان، نقض آشکار این مطالبه ی به حق مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) است!
در واقع اگر انتقادی به طرز تفکر گروه « مبشران ظهور » وجود دارد، این مسئله می بایست از طریق مباحثات، جلسات، نقد های سازنده و کرسی های آزاد اندیشی صورت بگیرد، نه تحرکات قهر آمیز!
ذکر این نکته حائز اهمیت است که یکی از اهداف عالیه ی این کرسی ها، به میدان آوردن مخالفان و افرادی است که نظراتی مخالف نظریات حاکم بر نظام مقدس جمهوری اسلامی دارند تا با شناختن این نظرات و پاسخگویی به شبهات، درخت تنومند انقلاب، استوارتر گردد؛ حال با توجه به برخورد توأم با خشونت با « مبشران ظهور »، این شبهه مطرح می شود که در حالی که در دل نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران که با مهدویت پیوند محکمی دارد، تحمل شنیدن یک نظر متفاوت پیرامون مسایل مهدوی، آن هم از جانب افرادی که ذاتاً نیت بدی نداشته اند، وجود ندارد، چگونه می توان در بین افرادی که در مورد مسایلی همچون ولایت فقیه، حجاب و ... نظری مخالف با وضعیت فعلی دارند، این اعتماد را به وجود آورد تا آن ها نیز وارد کرسی های آزاد اندیشی شوند؟! آیا برخورد قهریه ی صورت گرفته، خود موجب بی اعتمادی جوانان به کرسی های آزاد اندیشی و تعویق آرزوی رهبر معظم انقلاب (مد ظله العالی) در به ثمر نشستن چنین کرسی هایی نخواهد شد؟
با توجه به این مسئله، این هشدار برای مسئولین محترم وجود خواهد داشت که در صورت برخورد قهری با مسایل فکری و اعتقادی، تحقق کرسی های آزاد اندیشی در کوتاه مدت محقق نخواهد شد.

11) در حالی که قریب 2 سال از فتنه های بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 هجری شمسی می گذرد، هنوز عاملان اصلی این فتنه ها که جرایم سنگینی همچون تشویش اذهان عمومی، تخریب بیت المال، جاسوسی برای بیگانگان، تخریب چهره ی نظام در مجامع بین المللی، تهییج و تحریک برخی نیروهای جوان و اغفال آنان، به راه انداختن دسته های قداره بند و اراذل و اوباش، آتش زدن مساجد، قتل، قاچاق اسلحه و ... دارند، محکوم و زندانی نشده اند؛ اما اعضای گروه « مبشران ظهور » که جرم آن ها پخش بدون مجوز CD و بنا بر برخی گفته ها تشویش اذهان عمومی بوده است، به سرعت توبیخ و منکوب شده اند! حال آن که مشکلات این گروه از بی مبالاتی و کم آگاهی نشأت گرفته، اما جنایات رهبران فتنه ی بعد از انتخابات از خباثت آن ها منشأ گرفته است! با این حال « مبشران ظهور » به سرعت توبیخ گردید، اما فتنه گران بعد از انتخابات هنوز آزادند و با جسارت تمام به تحرکات خود مشغولند!
این برخورد دوگانه، موجب دلسردی و یأس ملت انقلابی و مومن ایران خواهد شد و نقش مهم قوه ی محترم قضائیه را در برخورد با مجرمین واقعی  فتنه گر، کمرنگ خواهد کرد. البته این سخن به معنای نفی برخورد با سایر انحرافات نیست، بلکه تأکید بر این نکته است که ضمن برخورد با تمامی انحرافات (آن هم به شیوه ای متناسب با انحراف صورت گرفته)، می بایست با فتنه گران و دشمنان، متناسب با شدت جنایاتشان برخورد گردد؛ نه بیشتر، و نه کمتر.

12) تحرکات نسنجیده، شتاب آلود و غیر منطقی در حوزه ی مسایل مرتبط با مهدویت، می تواند موجب بروز فتنه ها و مشکلات بسیاری گردد؛ به نحوی که حتی علیرغم نیت خیر، می تواند به جای نزدیک کردن ظهور، موجب تأخیر در آن و ایجاد بدأ گردد.
اتفاقاتی که در طی چند ماه اخیر در فضای مهدوی کشور به بار آمد، متأسفانه تأثیرات مخربی به همراه داشت و موجب بی اعتمادی به مباحث مرتبط با مهدویت و آخرالزمان گردید. این فضای نامناسب به حدی تأثیرات منفی از خود برجای گذارد که زحمات بسیاری از نهاد ها، موسسات و گروه ها را که چندین سال تلاش نموده بودند تا اذهان عموم را از غوطه ور شدن در امور روزمره ی زندگی، به سمت ساختن جامعه ای منتظر و مهدوی سوق دهند، بر باد داد و موجب گردید که فضای حاکم بر جامعه ی مهدوی کشور، (در خوش بینانه ترین حالت اگر نگوییم به چند سال قبل برگشت)، در وضعیت رکود باقی ماند و گوش های شنوا برای شنیدن پیرامون این گونه مسایل از دست رفت. این فضا به نحوی تغییر یافت که از این به بعد ممکن است سخن از امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمینه سازی برای ظهور ایشان، تعبیر به سوء استفاده ی سیاسی از اعتقادات مذهبی مردم گردد و هر حرکتی در این راستا، حرکتی سودجویانه تلقی شود.
با کمال تأسف باید بگوییم که بی مبالاتی « مبشران ظهور » نه تنها موجب زمینه سازی ظهور نگردید، بلکه موجب شد تا در این زمینه اختلال ایجاد گردد و چه بسا با تغییر شرایط، تحرک نامناسب اعضای این گروه، موجب « بدأ » و تأخیر در ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد. بدین ترتیب سایر گروه ها نیز باید مراقب باشند تا تحرکات آنان، موجب ایجاد نتیجه ی معکوس نگردد.

13) تمامی گروه های مهدوی باید مراقب باشند تا تحرکاتشان، بهانه به دست دشمن خارجی، یا سیاسیون فرصت طلب داخلی ندهد و مطالب آن ها به گونه ای نباشد که گروه های سودجو بخواهند با استناد به آن ها فتنه آفرینی کنند. همچنین علاوه بر دقت در مورد صحت محتوای مقالات و فیلم ها، باید با بصیرت فراوان به وقایع اطراف توجه نمایند؛ چرا که حتی انتشار یک مقاله در زمانی نامناسب، می تواند محتوای آن را تحت الشعاع قرار دهد و موجب بروز بدبینی هایی گردد.
در مورد گروه « مبشران ظهور » نیز علاوه بر محتوای جنجالی مقالات و مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، انتشار مقالات این گروه در زمانی نامناسب و هنگامی که عده ای موسوم به « جریانی انحرافی »، با سوء استفاده از مهدویت و نام مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قصد فتنه آفرینی داشتند، موجب پیچیده تر شدن ماجرا گردید و تأثیرات نامناسب این مقالات و فیلم ها را دوچندان کرد و موجب شد که به این فیلم ها و مقالات، به عنوان ابزاری برای کسب مشروعیت جریان انحرافی نگریسته شود
بنابراین تمامی گروه های مهدوی می بایست علاوه بر دقت در محتوای مطالب منتشر شده، توجه ویژه ای به موقعیت شناسی و مخاطب شناسی نیز داشته باشند.

14) « مبشران ظهور » و گروه های مشابه باید توجه داشته باشند که تجربه ی تلخ چند ماه اخیر، دیگر نباید به هیچ عنوان تکرار شود. اصرار بر روال سابق این گروه، قطعاً تبعات سنگین و خطرناکی برای نظام و مهدویت به بار خواهد آورد و ادامه ی فعالیت های مذکور بدون رعایت احتیاطات لازم، می تواند فجایع جدیدی به بار آورد. ادامه ی توجیهات نامعقول، اصرار بر برخی مصادیق و توجیه اشتباهات صورت گرفته توسط این مصداق ها به صورتی غیر منطقی، توهین به علما و مراجع و سایر محققین، اصرار بر صحیح بودن نظر اعضای گروه و اصرار بر اشتباه بودن نظر سایرین و ... می تواند موجب انحرافات جدید گشته و بیم آن می رود که دشمن بخواهد با نفوذ در برخی اعضای گروه، به فرقه سازی بپردازد و با ایجاد زاویه در این گروه، راه آنان را از راه علما جدا نموده و با تقویت خودمحوری برخی از اعضای این گروه و احساس عدم نیاز به نظرات مراجع، علما و محققین، موجب به راه افتادن فرقه های جدیدی همچون فرقه ی « مبشریه » یا با اسامی شبیه به آن گردد. نگاهی به تاریخ نشان می دهد که تمامی فرقه سازی ها از ابتدای تاریخ اسلام تاکنون، از یک زاویه ی انحراف کوچک شروع شده است و فرقه هایی همچون « زیدیه »، « اسماعیلیه »، « واقفیه »، « بابیه » و ... از یک انحراف کوچک نشأت گرفته اند. اصرار اعضای محترم گروه « مبشران ظهور » و گروه های مشابه بر روال سابق، ممکن است به نتیج ناگواری بینجامد که حتی مسئولین این گروه و یا اعضای اصلی آن نیز انتظار آن را نداشته باشند و به مرور زمان، دشمن با شناسایی افراد مستعد انحراف، بر روی آن ها سرمایه گذاری کرده و موجب انشقاق گروه های منحرف گردد.

خطر ذکر شده در این خصوص جدی است. چه بسا بعد از گذشت چند سال، با مشخص شدن این مسئله که مثلاً دکتر « احمدی نژاد »، « شعیب بن صالح » نیست، تعدادی از اعضای گروه که آمال و آرزوهای پاک خود را در باب مسئله ی ظهور، در خطر می بینند، برای حفظ امید های خود دست به انواع توجیه و تفسیر بزنند و مثلاً بگویند که ظهور اتفاق افتاده و منظور از ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ظهور و بروز انسان کامل در شخصیت فلان فرد یا فلان جریان است. (مسئله ای که اخیراً نشانه های آن را می توان در سخنان دور از خرد برخی افراد معلوم الحال دید). به همین دلیل باید عزیزان « مبشر ظهور » و گروه های مشابه، مراقب به راه افتادن چنین جریان هایی نیز باشند تا خدای ناکرده اسیر انحرافات نگردند.

15) عدم ورود فعالان مهدوی در مسایل مهم مرتبط با مهدویت و افراط در پرداختن به برخی مباحث کلامی و نظری و پرهیز از مطالعه ی مباحث مهدوی در بستر وقایع روز دنیا، اجازه ی جولان به برخی گروه ها با عقاید نامناسب خواهد داد و این گروه ها در قالب مقالات، فیلم ها یا ...، به بررسی اشتباه، ناقص یا ناصحیح برخی از مسایل معارفی یا مهدوی خواهند پرداخت.
یک مثال مهم در این زمینه، تعلل موسسات، نهادهای فرهنگی و رسانه های گروهی در پرداختن صحیح به مسئله ی « فراماسونری » و شباهت آن به « دجال » روایات اسلامی و نقش مهم « ایران » در مقابله با « دجال » و پیروان « یهودی » اش طبق روایات آخرالزمان می باشد که این امر موجب شد تا علی رغم وجود مقالاتی همچون « فراماسونری: دجال آخرالزمان » از سال 2006 میلادی و « جهان در سیطره ی دجال، ایران؛ جزیره ی امید » از سال 2010 میلادی،  تیم  سازنده ی  فیلم  مستند  و  جذاب  « The Arrivals : ظهور » (منتشر شده در سال های 2009 و 2010 میلادی) که تحت تأثیر « شیخ عمران حسین » خطیب اهل تسنن ترینیداد و توباگویی هندی الاصل بودند،(160) این مستند جذاب را به صورتی وسیع و گسترده و در سطحی بین المللی منتشر نمایند.
گرچه مشاهده ی این فیلم مستند زیبا به افراد تازه کار و تازه وارد در عرصه ی دشمن شناسی و فراماسونری توصیه می شود و حتی این فیلم مستند در حال حاضر نیز بر روی سرور « وعده ی صادق » برای دانلود قرار دارد، اما متاسفانه این فیلم دارای نقایص جدی و مشکلات مهمی است که بعضاً می تواند موجب گمراهی و اشتباه مخاطبان نیز بشود. علاوه بر بروز اشتباهات متعددی همچون معرفی « گاندی »، « ماندلا » و ... به عنوان چهره های ضد ماسون،(161) تأکید نامناسب بر عرفان های شیطانی هندی، تأکید نامناسب بر نمادشناسی و بعضاً افراط در این زمینه و نیز ارتباط دادن عظمت روحی مساجد با ساختارهای گنبدی سقف آن ها (آن هم در حالی که هیچ یک از مساجد باعظمت و روحانی صدر اسلام همچون مسجد قبا، مسجد حضرت فاطمه و ... در آن زمان ها اصلاً سقف گنبدی نداشتند!)،(162) شبیه سازی جادوگر پیر ارباب حلقه ها (گاندالف) با حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آن هم در شرایطی که هنرپیشه ی نقش مذکور از پیشگامان آزادی همجنس بازی و یک فراماسون بوده است،(163) استناد بر برخی ادعاهای ضعیف و ...، اشتباهات کلیدی و راهبردی نیز در برخی مسایل مهم دیده می شود؛ از جمله ی این اشتباهات مهم می توان به ارجحیت دادن به نقش حضرت عیسی (علیه السلام) نسبت به حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در آخرالزمان، به خصوص به واسطه ی شبیه سازی حضرت عیسی (علیه السلام) با « آراگون » یا همان  « پادشاه » سپاه خیر در « ارباب حلقه ها » و شبیه سازی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با « گاندالف » جادوگر خیر فیلم « ارباب حلقه ها » اشاره کرد که البته این اشتباه به دلیل دیدگاه « شیخ عمران حسین » استاد معنوی اهل تسنن تیم سازنده ی این مستند نسبت به مسایل آخرالزمان، با تأکید بر روایات اهل سنت بوده است. از دیگر اشتباهات راهبردی سازندگان این فیلم که باز هم ناشی از دیدگاه خاص « شیخ عمران حسین » بوده است، عدم توجه و عدم اشاره به نقش مهم « ایران » در جبهه ی آخرالزمانی علیه « فراماسونری دجال » بوده است؛ این در حالی است که « ایران » عملاً تبدیل به بزرگترین دشمن علیه « فراماسونری » شده است و جبهه گیری جهانی « فراماسونری جهانی » و کشورهای تحت امر آن علیه « ایران » نیز موید همین امر است؛ به عبارت دیگر انقلاب الهی « ایران » که به رهبری امام خمینی (قدس سره) شکل گرفت و از روز اول جهت گیری « ضد آمریکایی » و « ضد اسراییلی » و در یک کلام « ضد ماسونی » داشت و بر همین اساس نیز شکل گرفت و بعد از پیروزی نیز به همین روال در عرصه ی بین الملل نیز ادامه داد، به راحتی از سوی سازندگان فیلم مستند « The Arrivals : ظهور » و رهبر معنوی سازندگان آن یعنی « شیخ عمران حسین » کنار گذاشته شد! بدین ترتیب عملاً در پایان فیلم مذکور، مخاطبان بعد از شناخت نسبی « فراماسونری » یا « دجال احتمالی آخرالزمان »، باز هم در این که  به  کدام  جبهه  بپیوندند  و در بحبوحه ی نبردهای آخرالزمان، به کدامین سپاه یاری رسانند، تا حد زیادی سر در گم می مانند.
البته نگاهی به یک پرسش مطرح شده پیرامون شیعیان در وبسایت « شیخ عمران حسین » و پاسخ وی به این سوال، علت نقایص مهم ذکر شده در فیلم « The Arrivals : ظهور » را مشخص می کند:(164)

با توجه به این مسئله در می یابیم که علت عدم توجه سازندگان فیلم های مستند « The Arrivals : ظهور » و « Phase 3 : فاز 3 » به نقش برجسته ی « ایران » در مقابله با « فراماسونری دجال » و نیز تفاوت دیدگاه آنان با شیعیان در مورد جایگاه حضرت مسیح (علیه السلام) و حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در وقایع آخرالزمان و کم اهمیت تر دانستن نقش ایشان نسبت به نقش حضرت مسیح (علیه السلام)، به دلیل تأثیر پذیری از متفکر اهل تسنن « شیخ عمران حسین » است و با توجه به این که « شیخ عمران حسین »، شیعیان را دارای عقاید غلط می داند، بالطبع از احادیث شیعه در این خصوص بهره نبرده و دیدگاه های وی و سازندگان فیلم، متفاوت با دیدگاه شیعیان می باشد. (هر چند که دیدگاه آنان همچون وهابیون نبوده و حداقل به 12 امام شیعه (علیهم السلام) احترام می گذارند.)
این مسئله، ضرورت دست به کار شدن نهادهای فرهنگی و مذهبی ایران اسلامی را در تولید فیلم ها و مقالاتی با تکیه بر روایات ائمه ی معصومین (علیهم السلام) در مورد وقایع آخرالزمان و به خصوص مسئله ی « دجال » و « فراماسونری » روشن می نماید تا با تکیه بر این روایات محکم و شگفت آور، بتوان نقش امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و یاران زمینه ساز « ایرانی » ایشان را در نبرد جهانی علیه « دجال » به خوبی تبیین نمود و از یک سو ضمن ممانعت از رسوخ اندیشه های ناکامل و بعضاً ضعیف برخی از خطبای اهل تسنن در این خصوص، روایات صحیحه ی معصومین (علیه السلام) را در این خصوص ترویج نمود و از سوی دیگر، ائتلاف جهانی علیه « فراماسونری دجال » را به رهبری « ایران اسلامی » تقویت کرد.
البته لازم به ذکر است که « مقاله ی فراماسونری: دجال آخرالزمان » یک سال و نیم قبل از فیلم مستند « The Arrivals : ظهور » و مقاله ی « جهان در سیطره ی دجال؛ ایران، جزیره ی امید » کمی بعد از این فیلم و با رویکردی مبتنی بر روایات شیعه و با تأکید بر انقلاب جهانی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و با توجه به نقش مهم « ایران اسلامی » در این مبارزه، منتشر گردید؛ اما متاسفانه به دلیل مشکلات پشتیبانی و امکاناتی وبسایت « وعده ی صادق » از یک سو و عدم توجه جدی مسئولین به این مقوله، علیرغم استقبال بسیار مناسب از این مقاله در داخل کشور و نیز برخی کشورهای عربی منطقه، آن گونه که باید و شاید، هدف مذکور محقق نگردید و فیلم های تولید شده از « صدا و سیما » نیز علیرغم استناد به برخی تصاویر و مطالب ذکر شده در مقالات مذکور، نتوانستند آن گونه که باید و شاید حق مطلب را ادا کنند و به دلیل ضعف های پشتیبانی، مالی و سستی های پیش آمده، فرصت ایجاد جبهه ی جهانی علیه « فراماسونری دجال » به رهبری « ایران »، فعلاً تحت الشعاع نظرات و دیدگاه های « شیخ عمران حسین » قرار گرفته است. ای کاش که مسئولین نسبت به این مقوله توجه بیشتری بنمایند تا آن چه حق مطلب است و در روایات صحیحه ی شیعه نیز مورد اشاره قرار گرفته است، در این خصوص اجرا و اعمال گردد.
تذکر: ذکر ایرادات فیلم مستند « The Arrivals : ظهور » و اشکالات موجود در دیدگاه های سازندگان آن، به معنای رد مطلق این فیلم و نادیده گرفتن محاسن این فیلم، به خصوص در زمینه های شناساندن دام های فرهنگی و تربیتی « فراماسونری دجال » نیست و ما کماکان این فیلم مستند را به افراد تازه وارد و تازه کار در زمینه ی « دشمن شناسی » و « فراماسونری » توصیه می نماییم؛ اما این فیلم و مستندات مشابه آن، برای ادامه ی مطالعه در این خصوص، مناسب نیستند و نیاز به منابع قوی تر و مستحکم تر وجود دارد.


16) اختلاف نظر های پدید آمده بین محققین حوزوی و دانشگاهی پس از انتشار فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، نه تنها مجوزی برای تعطیل کردن مطالعه ی نشانه های ظهور نیست، بلکه اهمیت مطالعه ی هر چه بیشتر نشانه های ظهور را با استفاده از متدهای علمی و منابع معتبر، بیان می نماید!
تا به حال، مطالب بسیاری در مخالفت برخی از علما با تطبیق های صورت گرفته در فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است » شنیده ایم. تصاویر زیر، گوشه ای از این مخالفت ها را نشان می دهند:(165)

اما مسئله ی دیگری که کمتر به آن اشاره شده است، موافقت برخی از شخصیت های حوزوی با برخی مطالب مطرح شده در فیلم مذکور است:(166)

البته قبلاً و در بحث حدیث « هم قوم تحابوا بروح الله » نیز ذکر کردیم که برخی از محققین بزرگ حوزوی به شباهت حضرت امام خمینی (قدس سره) با « روح الله » ذکر شده در روایت مذکور اذعان داشتند و برخی از محققین حوزوی با این مسئله به شدت مخالف بوده یا مخالف هستند.
از مسایل ذکر شده می توان یک نتیجه ی بسیار مهم گرفت و آن این که شخصیت های ارجمند حوزوی هنوز بر سر شباهت مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) با « سید خراسانی »، وحدت رویه و نظر مشترک ندارند و برخی ایشان را شبیه « سید خراسانی » و برخی ایشان را فاقد شباهت به « سید خراسانی » می دانند. این امر می تواند در برخی موارد مشکلاتی را پدید آورد:
همانگونه که ذکر شد، بر سر  « نشانه های ظهور » نیز در بین شخصیت های برجسته ی حوزوی، اختلاف نظرهای جدی وجود دارد؛ پس با این اوصاف اگر یک نشانه ی ظهور اتفاق افتاد، تکلیف چیست؟ آیا هر کسی باید بر طبق نظر مرجع تقلید خود عمل کند؟
همانگونه که می دانیم نشانه ای ظهور، اتفاقاتی هستند که در عالم واقع اتفاق می افتند. ممکن است یکی از این نشانه ها در عالم واقع اتفاق بیفتد و تعدادی از مراجع آن را به عنوان نشانه ی ظهور اعلام کنند و تعدادی دیگر از علمای اعلام، آن را به عنوان نشانه ی ظهور قبول نداشته باشند. اما واقعیت این است که اتفاق یا نشانه ی مذکور به وقوع پیوسته است و پذیرفتن یا نپذیرفتن آن نشانه، در اصل ماجرا تغییری نمی دهد؛ برای مثال اگر « روح الله » در حدیث « هم قوم تحابوا بروح الله » واقعاً همان امام خمینی (قدس سره) باشند، نپذیرفتن این تطبیق از سوی برخی از علما، به اصل ماجرا و اصل تطبیق خدشه وارد نمی کند، بلکه این نپذیرفتن ممکن است موجب اشتباه علمای نامبرده و مقلدین آن ها شود.
این امر به خصوص در مورد نشانه هایی اهمیت می یابد که به برخی توصیه های معصومین (علیهم السلام) گره خورده است. حدیث زیر از آن جمله می باشد:(167)
« امام باقر (علیه السلام) فرمودند: آية الحوادث في رمضان: علامة في السماء من بعدها اختلاف الناس، فإذا أدركتها فاكثر من الطعام.
ترجمه: نشانه حادثه ها در ماه رمضان، نشانه اي است در آسمان كه مردم پس از آن دچار اختلاف مي شوند. هرگاه آن را درك كردي [ذخيره] غذايت را بيشتر كن. »(168)
در حدیث فوق، ضمن اشاره به یکی از علایم ظهور، به شیعیان توصیه شده است تا در صورت مشاهده ی آن، آذوقه برای خود ذخیره کنند. واضح است که بدون شناختن علامت مذکور، نمی توان از توصیه های ائمه ی معصومین (علیهم السلام) در این رابطه بهره برد.
حال اگر نشانه ی نام برده، اتفاق بیفتد و برخی از علما آن را به عنوان نشانه بپذیرند و برخی آن را نپذیرند، تکلیف مقلدین آن علمایی که واقعه ی پدید آمده را به عنوان نشانه ی ظهور ندانسته اند، چه می شود؟ قدر مسلم اتفاق آسمانی نام برده، در عالم خارج محقق شده است و این که برخی از علما آن را به عنوان نشانه ی ظهور ندانند، چیزی را عوض نمی کند و قطعاً وقتی آن ها واقعه ی مذکور را نشانه ی ظهور نشمرند، مقلدین علمای نامبرده، ذخیره ی غذایی جمع نخواهند کرد و به این دلیل متضرر خواهند شد.
این امر نشان می دهد که شناسایی نشانه های ظهور در عالم واقع بسیار بسیار مهم است و ممکن است سرنوشت شیعیان را تغییر دهد؛ بنابراین چه خوب است که نظر علمای اسلام در مورد این نشانه ها همگرا و به واقعیت نزدیک باشد تا ان شاء الله مسلمین در این زمینه متضرر نشوند.
همچنین نکته ی مهم این که هنوز وقایع سال ظهور اتفاق نیفتاده اند و در عین حال این همه اختلاف نظر بین شخصیت های محقق حوزوی حول یک نشانه ی ظهور وجود دارد؛ با این اوصاف در بحبوحه ی ظهور و تواتر وقوع نشانه های ظهور که حتی فرصت تفکر را از انسان می رباید، چگونه می توان در مورد این نشانه ها به وحدت رویه رسید؟ در شرایط فعلی با وجود وقت فراوان و آرامش حاکم بر حوزه های علمیه، اختلاف نظرهای جدی در مورد نشانه های ظهور وجود دارد؛ اما وقتی وقایع سال ظهور با آن همه نشانه، فتنه، درگیری، ابتلا و گرفتاری رخ دادند، چه موقع می توان با طمأنینه و آرامش، به بررسی نشانه ها پرداخت و در عین حال به جمع بندی درست رسید و بین علمای مختلف، وحدت رویه ایجاد کرد؟
همچنین در سال ظهور، با توجه به تعدد بلایا و فتنه ها که ممکن است موجب قطع وسایل ارتباطی و اخلال در ارتباط مردم با مراجع عظام گردد، چگونه می توان تک تک این نشانه ها را به گوش مردم رساند و در ضمن از انطباق یا عدم انطباق نشانه های رخ داده در عالم خارج، با روایات اسلامی پرده برداشت؟
این اختلاف نظرها در شرایط فعلی (که بحمدالله علمای اعلام ما فعال و جو حاکم بر کشور آرام و پایدار است)، این مسئله را به ما گوشزد می کنند که بهتر است نشانه های ظهور در شرایط مساعد فعلی مورد بحث قرار گیرند و جمع بندی ها و فرضیات احتمالی، با در نظر گرفتن ظرایف، حساسیت ها و فهم مخاطبان، کم کم به آن ها ارایه گردد تا شیعیان و مسلمانان قبل از این که وارد حوادث سال ظهور گردند و فتنه ها و بلایای پی در پی آن ایام، مانع از اطلاع رسانی صحیح به آن ها شود، از آن چه که قرار است با آن مواجه شوند، باخبر گردند و خود را برای مواجهه با آن آماده کنند.
وبسایت « وعده ی صادق » از همه ی علمای بزرگ و محققین عرصه ی مهدویت خواهشمند است، با توجه به مخاطرات احتمالی ناشی از عدم مطالعه ی نشانه های ظهور، اختلاف نظرهای فعلی را درباره ی « مصادیق احتمالی »، به عنوان یک تهدید تلقی نکنند، بلکه با تدبر در این اختلاف ها، لزوم مطالعه ی « نشانه های ظهور » را در شرایط فعلی جدی بگیرند تا قبل از ورود به فتنه های سنگین شش ماه پایانی قبل از ظهور، بتوانند مسلمانان را با سیمای عصر ظهور و خطرات و چالش های آن دوران آشنا نمایند و در شرایط فعلی که زمان و وقت کافی و سرمایه ی لازم وجود دارد، احتمالات متعدد در مورد هر یک از نشانه های ظهور را بررسی نمایند تا با دستیابی به وحدت رویه و اشتراک نظر، مسلمانان و شیعیان منتظر را در مواجهه با وقایع سخت آخرالزمان یاری نمایند.

17) به موازات فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، فیلم مستند دیگری توسط فیلم ساز معروف مسلمان آقای « عبدالله هاشم » و در خارج از کشور ساخته شده است که « Age of Appearance : عصر ظهور » نام دارد.(169) این فیلم (عصر ظهور) از نظر زمان ساخت، زودتر از مستند « ظهور بسیار نزدیک است » ساخته شده است و علی رغم نیت سالم و تلاش های قابل تقدیر سازنده ی آن « عبدالله هاشم »، این مستند ساز از احادیث ضعیف برای اثبات سخنان خویش بهره جسته است؛ به نحوی که یک قسمت از این مستند، به طور کامل به شخصیت برجسته ی « ابا هریره »!!! جاعل معروف حدیث که مورد لعن و سرزنش معصومین (علیهم السلام) و حتی خلفای راشدین بوده است، پرداخته و پیشگویی های منتسب به وی را به عنوان احادیث معتبر و نشان دهنده ی دانشی مخفی که از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد وی به ودیعه گذاشته شده، معرفی نموده است!!!(170)

نویسنده ی این سطور، گرچه با اصل بررسی نشانه های ظهور و نیز بررسی احتمالی مصادیق آن ها مخالف نیست، اما به دلیل استفاده ی سازنده ی فیلم از احادیث ضعیف السند، استناد به « ابا هریره » ی جاعل و گرته برداری پالایش نشده از مقاله ی معروف و قدیمی نویسنده ی عرب با عنوان « أنت الآن فی عصر الظهور » نوشته ی « فارس فقیه »(171) در اکثر کلیپ های مستند « Age of Appearance : عصر ظهور »، ایرادات جدی به مستند نامبرده، وارد می داند که در جای خود به آن ها اشاره خواهد گردید.

اما فیلم مستند مذکور، چند نکته ی مهم را به همه ی عزیزان فعال مهدوی، گوشزد می کند:
الف) وجود فیلم مستند « Age of Appearance : عصر ظهور » که حتی قبل از مستند « ظهور بسیار نزدیک است » ساخته شد و حتی در آن به شباهت آقای « دکتر احمدی نژاد » و « شعیب بن صالح » اشاره گردید نیز نشان می دهد که بر خلاف ادعا ها و اتهامات مطرح شده در مورد سیاسی و انتخاباتی بودن اهداف ساخت فیلم و نیت ناصحیح سازندگان « مستند ظهور بسیار نزدیک است »، این ادعاها چندان صحیح نمی باشد و به احتمال قریب به یقین، سازندگان این فیلم مستند (ظهور بسیار نزدیک است)، نیت نامناسبی نداشته اند؛ چرا که امثال « عبدالله هاشم » در خارج از کشور نیز به ساخت چنین فیلم های مستندی مبادرت ورزیده اند و برچسب سیاسی زدن به امثال « عبدالله هاشم » و فیلم مستند وی، مسئله ی غیر محتمل است. بنابراین افرادی که تهمت سیاسی بودن به فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است » و سازندگان آن زده اند، باید در ادعای خود تجدید نظر نمایند!
ب) عزیزانی که بر برخورد قهری با سازندگان « مستند ظهور بسیار نزدیک است » پافشاری نموده و در حال حاضر نیز پافشاری می نمایند، در مقابل « عبدالله هاشم » و فیلم مستند « Age of Appearance : عصر ظهور » وی چه می توانند بکنند؟! وی که در خارج از کشور به سر می برد و نمی توان وی را دستگیر کرد؟!
این مسئله، لزوم برخورد علمی و صحیح را با اینگونه مستند ها که بعضاً احادیث قوی و ضعیف، و مطالب مستحکم و متزلزل را در کنار یکدیگر به مخاطب ارایه می نمایند، بیش از پیش نشان می دهد و لزوم برپایی کرسی های آزاداندیشی را در این گونه مسایل یادآوری می نماید تا در قالب این کرسی ها بتوان نقدها و اشتباهات واضح موجود در فیلم های اینچنینی را به صورت منصفانه، علمی و دقیق و به دور از هر گونه توهین و نحقیر، ارایه نمود.

ج) روی آوردن « عبدالله هاشم » به احادیث پیرامون نقش ایرانیان در آخرالزمان، نشان می دهد که عظمت فرهنگی و معنوی ایران شیعی آخرالزمان در روایات به اندازه ای است که حتی اهل تسنن نیز مجبور به اذعان به این مسئله شده اند و برخلاف « ارکنار و نوریگا » سازندگان مستند « The Arrivals : ظهور » که تحت تأثیر عقاید « شیخ عمران حسین »، نقش مهم ایران را در مقابله با « فراماسونری دجال » نادیده گرفته اند، « عبدالله هاشم » مجبور به بیان احادیث آخرالزمانی پیرامون زمینه سازی ایرانیان در « عصر ظهور » شده است که البته این مسئله را باید به فال نیک گرفت.
د) آن عده از عزیزانی که بی وقفه به مستند « ظهور بسیار نزدیک است » تاخته اند و در بیان نقدهای آن، از دایره ی انصاف خارج گردیده اند، در مورد فیلم مستند « عبدالله هاشم » یعنی « Age of Appearance : عصر ظهور » چرا سکوت کرده اند؟! مگر خون خارجی ها از ایرانی ها رنگین تر است؟! چرا در مقابل مستندهای خارجی مات شده و در مورد مستندهای ایرانی واکنش نشان داده اند؟
جالب این که مستند « ظهور بسیار نزدیک است » حداقل به تمجید از جاعل معروف حدیث « ابا هریره » نپرداخته و در این زمینه منطقی تر از فیلم « Age of Appearance : عصر ظهور » عمل کرده است!
بنابراین عزیزان منتقد نباید در این موارد برخورد دو گانه داشته باشند؛ چرا که همان نکات مهمی که در مورد نقاط ضعف و اشکالات متعدد « ظهور بسیار نزدیک است » مطرح است، در مورد « Age of Appearance : عصر ظهور » نیز وجود دارد و نقاط قوت آن ها نیز مشترک می باشد!

18) عزیزان باید این هشدار را جدی تلقی کنند که هر شخصی و در هر جایگاهی، قابلیت فریب خوردن از شیطان را دارد و هیچ فرد، گروه یا سخنرانی در داخل یا خارج از کشور، از این امر مستثنی نیست. به همین دلیل نباید از هیچ فرد، گروه یا برنامه ای بت ساخت و گفته ها و نوشته هایش را وحی منزل تلقی نمود و اشتباهاتش را به انحاء مختلف توجیه نمود؛ بلکه باید باب انتقاد سازنده برای همه ی افراد، سخنرانان، فیلم سازان و ... باز باشد و مخاطبان و طرفداران افراد نامبرده نیز بدون هیچ تعصبی، با این انتقاد ها برخورد نمایند و از نویسنده ها و سخنرانان محبوب خود، بت و اسطوره نسازند که اینگونه اسطوره سازی ها، در درجه ی اول، سخنرانان و نویسنده ها و فیلم ساز های معروف را در سراشیبی سقوط ناشی از غرور قرار می دهد و در درجه ی دوم، موجب انحراف مخاطبان آن ها به واسطه ی طرفداری بی چون و چرا و افراطی می گردد.
« عبدالله هاشم » فیلم ساز مشهور مسلمان نیز که خدمات مهمی به فضای فکری جوامع مسلمان ارایه نموده، از این قاعده مستثنی نبوده و متاسفانه گرفتار این اسطوره سازی و تبعات ناشی از آن شده است که همین امر موجب انحراف وی را فراهم آورده است!
بله عزیزان! متاسفانه « عبدالله هاشم » علی رغم ساخت فیلمی در زمینه ی شباهت « سید حسن نصرالله (مد ظله العالی) » با « سید یمانی »، اخیراً منحرف شده و به طرفداری از مدعی دروغین « سید یمانی » یعنی « احمد الحسن الیمانی » که در ابتدای مقاله به آن اشاره گردید،(172) پرداخته و حتی لوگوی « ستاره شش گوش » طرفداران « احمد الحسن الیمانی » را در بالای وبسایت خود، وارد نموده است!(173) (این اشتباه وحشتناک از سوی شخصی که فیلم های متعددی درباره ی فراماسونری و نمادهای آن ساخته است، بسیار عجیب می باشد!)

متاسفانه اتفاق فوق، برای هر یک از محققان، مخاطبان و سخنرانان مهدوی ممکن است پدید آید و زحمات چند ساله ی آن ها را بر باد دهد که البته بنده ی حقیر نیز از آن مستثنی نیستم.

بدین ترتیب همه ی محققین مهدوی و مخاطبانشان باید این هشدار را جدی تلقی کنند و از اسطوره سازی، خودداری نمایند.


امتحانی بزرگ

وقایع اتفاق افتاده در طی چند ماه اخیر و اتفاقات پس از این تاریخ را می توان به عنوان « امتحانی بزرگ » برای همه ی اعضای جامعه ی مهدوی کشور در نظر گرفت. مخاطب این امتحان بزرگ، همه ی گروه ها و موسسات و جریان های مذهبی کشور هستند.

در قسمت های قبلی مقاله، به ضعف ها و قوت ها، کاستی ها و ظرایف مباحث مطرح شده در چند ماه اخیر اشاره گردید و مشخص شد که هم سازندگان این گونه فیلم ها و نویسندگان این گونه مقالات، افراط ها و زیاده روی هایی چه در ارایه ی مطالب مندرج در مقالات یا فیلم مستند، و چه در ارایه ی نقد ها و انتقادات داشته اند.

این سختی ها و شدائد و این مشکلات ایجاد شده در ماه های قبل، همگی به مثابه امتحانی بزرگ هستند که در طی آن مشخص می شود که افراد و گروه ها به چه میزان خود را وقف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) کرده اند.

متاسفانه بارها ملاحظه گردیده است که افراد و گروه های مختلف مهدوی، بیش از آن که امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در اولویت قرار دهند، خود را در اولویت قرار داده اند و مصالح بزرگ و عالیه ی جامعه ی منتظر و مهدوی کشور را نادیده گرفته اند و در قیل و قال ها و جنجال ها، آن چه که عملاً فدا شده است، یاد امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمینه سازی برای ظهور ایشان بوده است و آن چه حفظ شده است، شأنیت و معروفیت فلان موسسه ی معروف، یا فلان سخنران معروف با فلان نهاد خاص بوده است!

به قول یکی از محققین بزرگ مهدویت، یکی از معضلات بزرگ نهاد ها و گروه های مهدوی، این است که این گروه ها، به جای این که تلاش کنند تا دست مخاطبان خود را در دست صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بگذارند، عملاً دست مخاطبان را در دست خود قرار می دهند!

متاسفانه، این مسئله مشکل بزرگی است که گاه و بی گاه گریبانگیر فعالان مهدوی بوده است و در جریان جنجال ها و قیل و قال ها، آن چه اولویت می یابد، شأنیت موسسات و افراد است.

آن چه که در چند ماه اخیر اتفاق افتاد، گرچه لطمات سنگینی به فضای جامعه ی مهدوی کشور وارد نمود، اما آن چه مهم تر است، تحرکات مومنین و منتظران از اکنون به بعد است. این حقیر به عنوان کوچکترین عضو جامعه ی مهدوی کشور، از همه ی عزیزان و بزرگواران درخواست می نمایم که حب و بغض ها، تعصب ها و حمیت ها، کینه ها و حسد را کنار بگذارند و هیچ چیزی را به جز رضای خدا مد نظر قرار ندهند و از این به بعد، به جای مباحثات دشمن شاد کن و قهر آمیز، در فضایی کاملاً علمی و آرام و تنها برای رضای خدا و به نیت زمینه سازی ظهور، به مطالعه و بحث در باب ظهور و جزئیات آن بپردازند.

در واقع باید در نظر داشت که همه ی گروه های مهدوی در معرض امتحانی بزرگ قرار دارند و رفتار، کردار، تعاملات و برخوردهای این افراد و گروه ها که همگی مدعی ارادت به حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند، در پیشگاه خداوند متعال، مورد امتحان و داوری قرار می گیرد و نتیجه ی نهایی همین امتحانات و ابتلائات می تواند در نزدیک تر یا دورتر شدن ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) موثر باشد.

به عبارت دیگر، تمامی فعالان عرصه ی مهدویت باید در نظر داشته باشند که از این به بعد، هر گونه مقاله، نقد، بیانیه و ... که از جانب آن ها بیان می شود، باید فارغ از هر گونه چشمداشتی باشد و در این زمینه، به هیچ عنوان نباید حب ها و بغض ها، منافع فردی، کیش شخصیت، غرور و خود برتر بینی، دروغ و تهمت، افترا و غیبت، بی ادبی و بی مبالاتی، جنجال و هیاهو های بی دلیل، کوچک شمردن و تحقیر سایر افراد یا موسسات، تلاش برای پیروزی در مجادلات (یا به قول عوام کل کل ها)، عدم توجه به حقوق سایر مولفین یا صاحبان اثر و سوء استفاده های سیاسی و حزبی را وارد ماجرا نمود و کسانی که به این مهم توجه ننمایند و در مطالب، مقالات، بیانیه ها، نقد ها و ... خود، موارد نامبرده را بر وجود مبارک امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اولویت داده و بخواهند دامن مقالات و مطالب خود را با آلودگی های نامبرده بیالایند، در این امتحان بزرگ مردود گشته و لیاقت سربازی وجود مقدس آن امام عزیز (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را از دست خواهند داد. این افراد گرچه ممکن است در خواب خرگوشی خود تصور کنند که به سبب مطالب، مقالات و ... خود که ظاهراً به نام مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مزین شده است، لیاقت سربازی ایشان را کسب کرده اند، اما شیطان رجیم در قالب آلودگی های نامبرده، اعمال به ظاهر خیر این افراد را تبدیل به گناه و سیئه نموده و حتی موجب تأثیرات معکوس و نامناسب تلاش های این افراد خواهد شد.

بنابراین، این کوچکترین فعال عرصه ی مهدوی و این خادم ضعیف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از تمامی برادران و خواهران فعال در عرصه ی مهدویت، درخواست می نماید که همگی به دام های شیطان توجه داشته باشند و بدانند که در معرض امتحانات و ابتلائات بزرگ قرار دارند و هر سخن و حرفی که در رابطه با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیان می نمایند، باید فارغ از آلودگی ها بوده و همراه با نیتی صحیح و پاک باشد تا ان شاء الله مورد رضایت حق تعالی و حجت بر حق وی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد و بتواند تاثیر خود را بگذارد.

یقیناً اگر تمامی عزیزان در این امتحان سربلند و پیروز گردند، درهای رحمت الهی یکی پس از دیگری گشوده شده و ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نزدیک تر خواهد گردید، اما اگر نتیجه ی این امتحان، شکست و خفت مهدویون باشد، ممکن است غم هجرت از مولای آسمانیمان، به درازا بکشد.

ان شاء الله که همگی در این امتحان سربلند باشیم.


جمع بندی

خداوند متعال از ابتدای خلقت بشر، از طریق پیامبران الهی به هدایت بشر اهتمام ورزیده است، اما از سوی دیگر شیطان و اصحابش نیز از قرن ها قبل، دام های بزرگی در راه گسترش معارف الهی گسترده اند. از قرن ها قبل تا دوره ی کنونی، شیطان و اصحابش در سطوح مختلف، تله ها و موانع بسیاری در راه کمال و سعادت بشر تدارک دیده اند که این تله ها، در سطوح مختلف و در برخورد با مخاطبان گوناگون، متفاوت است:

در قدم اول، دشمنان و اصحاب شیطان سعی در انکار خداوند متعال و رواج لامذهبی در جوامع بشری داشته و دارند و از قرن ها قبل به چنین اقدامی اهتمام ورزیده اند تا مانع دستیابی بشر به سعادت و کمال گردند و بشر به جای بندگی خداوند، به بندگی و خدمتکاری زورگویان و چپاولگران بپردازد.

در قدم دوم، با ایجاد انحراف در ادیان الهی پیشین، موجب گردیدند تا جان کلام و اهداف اصلی این ادیان الهی فراموش گردد و از آن ها جز پوسته ای بی خاصیت که توانایی هدایت بشر را ندارد، چیزی باقی نگذارند.

در گام سوم، دشمنان تلاش نمودند تا در دین مبین اسلام، انواع فرقه ها، گروه ها و انحرافات را از قرن ها قبل تا کنون پدید آورند و بدین ترتیب مانع از دستیابی بشر به کلام گهربار و هدایت بخش معصومین (علیه السلام) گردند.

در گام چهارم، دشمنان با ایجاد انواع شبهات و سخنان انحرافی، در مسئله ی ظهور منجی، تشکیک ایجاد نمودند تا مسلمانان و سایر انسان ها از فیض زمینه سازی برای ظهور قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) محروم بمانند.

در گام پنجم، دشمن تلاش نمود تا انواع نسخه های جعلی و انحرافی مدعی مهدویت را بر سر راه افرادی قرار دهد که کماکان به اصل ظهور منجی اعتقاد داشتند؛ با این ترفند و از قرن ها قبل، گروه های انحرافی متعددی شکل گرفتند که بابیت و بهاییت تنها نمونه های کوچکی از آن ها بوده و هستند.

افرادی که از دام های مراحل قبلی به سلامت عبور نمودند و خود را منتظر مهدی موعود امم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) دانستند، باز هم  سر سه راهی قرار گرفتند که بجز یک راه اصلی و صحیح، دو جاده ی انحرافی نیز در کنار آن توسط دشمنان اسلام تدارک دیده شده است:

1) راه انحرافی اول، راه تفریط و انفعال است که در طی آن، مسلمانان به اصطلاح منتظر، از قرن ها قبل گرفتار آن ها بوده اند و به دلیل شناخت ضعیف از مقوله ی انتظار و نیز تحت تأثیر القائات دشمن و اصحاب شیطان، تنها به فرایض دینی معمول مشغول شدند و از مطالعه در باب نشانه ها و شرایط ظهور و ساختن جامعه ای آرمانی با توجه به راهنمایی های مندرج در روایات، خودداری نمودند؛ این گروه گرچه از قدیم تا کنون در دعای « عهد » خوانده اند « انهم یرونه بعیداً و نراه قریباً »، اما در عمل و به دلیل انفعالشان، ظهور را دور پنداشته اند.

2) راه انحرافی دوم، افراط و زیاده روی است که در طی آن مسلمانان به اصطلاح منتظر، در باب مطالعه ی نشانه ها و شرایط ظهور، امر را به افراط کشاندند و هر واقعه ای را در اطراف خود، به ظهور منجی چسباندند و به واسطه ی جهلشان و نیز تحریکات و دام های شیاطین، تحرکات نامعقول و افراطی را در پیش گرفتند. این امر از قرن ها قبل مشکل ساز گردیده و حتی قبل از ولادت منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز منجر به حمایت از قیام های منحرفی همچون قیام ابومسلم خراسانی در حمایت از عباسیان گردیده است و در طی دهه های اخیر نیز تشدید یافته و قیام هایی همچون قیام جهیمان در مکه ی مکرمه در 30 سال قبل را موجب شده است و در طی چند سال اخیر نیز تواتر آن ها افزایش یافته است. این تحرکات افراطی که بعضاً از سوی دشمن سازماندهی گردیده و بعضاً نیز به دلیل تعجیل خود منتظران بوده است، عواقب خطرناکی به همراه داشته و از یک سو به دلیل عدم وقوع ظهور در زمان ادعا شده، موجب یأس و ناامیدی منتظران شده و از سوی دیگر، گهگاه موجب بروز فرقه های جدید انحرافی گردیده است که این فرقه ها به انحاء مختلف در صدد توجیه تأخیر زمان مورد ادعایشان برآمدند. این گروه، مصداق این سخن معصومین (علیهم السلام) هستند: « کذب الوقاتون و هلک المستعجلون ».

3) راه سوم که راه اعتدال است، مورد استفاده منتظران واقعی مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می باشد که در طی آن، منتظران حضرت، ضمن اعتقاد واقعی و قلبی به مسئله ی نزدیکی ظهور و عبارت « انهم یرونه بعیداً و نراه قریباً »، از یک سو به فرایض دینی و تکالبف خود نیز به خوبی عمل نموده و از سوی دیگر نیز با مطالعه ی نشانه ها و شرایط ظهور، همواره خود را در گردنه های سخت آخرالزمان می بینند و ضمن استفاده از راهنمایی های معصومین (علیه السلام) در روایات آخرالزمانی و پیگیری وقایع اطراف خود با توجه به اینگونه روایات، از افتادن در مهلکه های آخرالزمانی پرهیز می نمایند. این گروه از افراط نیز خودداری کرده و از تطبیق های بی محابا نیز پرهیز می کنند و می دانند که معصومین (علیهم السلام) فرموده اند: « کذب الوقاتون و هلک المستعجلون ». اما باز هم می دانند که وعده ی الهی برای پیروزی جهانی اسلام، بیش از پیش نزدیک شده است.

سخنان زیر از « سید حسن نصر الله »، چنین دیدگاهی را در کلام و باور وی نشان می دهد: (174)

«آنچه به شما می گویم: ما به زمان (وعده داده شده) نزدیک می شویم. به این زمان که فرصتی الهی در تاریخ است. به دگرگونی هایی نزدیک می شویم که در قرن بیستم به وجود آمده اند و نیز تحولاتی که در ابتدای قرن بیست و یکم آغاز شده اند.
آنچه تاکید می گردد این است که ما به سرعت در جهت نیل به این استحقاق، طی مسیر می نماییم.
ای برادران و خواهران، همانا مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و مسیح (علیه السلام) هر دو قطعاً در آینده ایی که در حال طلوع است خواهند آمد.
ما ملتهای مستضعف و ستم دیده در آخرالزمان هستیم و به یقین می دانیم که سرانجام این عیار (حق و باطل) و پایان این جنگ، دارای نتایج و پایان روشنی است.
امید، صبر، یقین و انتظار، چیزهایی هستند که داشتن آن ها بر ما واجب است. »(175)

لینک دانلود کلیپ:

http://www.alvadossadegh.com/fa/download/finish/15/32.html


حیف که این گروه بسیار اندکند!

متاسفانه یکی از مسایل مهمی که تاکنون به واسطه ی جهل دوستان و تحرکات دشمنان مهجور مانده است، مسئله ی بررسی دقیق روایات آخرالزمانی معصومین (علیهم السلام) است؛ چه بسیارند مسلمانانی که تنها به فرایض معمول دینی عمل می نمایند و توجهی به وقایع اطراف خود ندارند؛ حال آن که این وقایع در کلام معصومین (علیهم السلام) مورد بررسی قرار گرفته اند و راه برخورد با آن ها نیز از سوی این بزرگان مورد تأکید قرار گرفته است. بسیاری از این وقایع مورد اشاره در روایات، مربوط به فتنه های آخرالزمانی است که گریبانگیر همه ی انسان ها می گردد و بسیاری از این فتنه ها نیز گریبانگیر افراد متدین خواهد شد. (فتنه های پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال 1388 که موجب مردود شدن و انحراف بسیاری از متدینین نیز گردید، مثالی از این فتنه های مورد اشاره در روایات می باشد.)

با توجه به مطالب ذکر شده، در می یابیم که مسئله ی بررسی نشانه های ظهور، از اهمیت بسیاری برخوردار است و به هیچ عنوان نمی توان نسبت به نشانه های ذکر شده در روایات اسلامی، بی تفاوت بود. مسئله ی ایجاد امید و انگیزه در دل های منتظران، شاید کم اهمیت ترین بخش ماجرا باشد و استفاده ی استراتژیک و راهبردی از این نشانه ها، بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد. در واقع روایات مربوط به نشانه های ظهور، به مثابه نقشه ها و علایم راهنمایی هستند که شرایط عصر ظهور و مشکلات، سختی ها، ناهمواری ها، انحرافات، موانع و ... پیش روی جوامع منتظر را ترسیم می نمایند و بدون آن ها منتظران همچون گمشدگانی در بیابان هستند که بدون هیچگونه راه و نقشه ای، در میان سختی ها و خطرات بیابان رها شده اند.

با این اوصاف، می بایست فرصت حضور روایات مربوط به نشانه های ظهور و سیمای آخرالزمان را در کتب دینی، مغتنم شمرد و از این روایات ارزشمند، حداکثر بهره ی لازم را برد و خداوند متعال را به دلیل منتی که بر انسان آخرالزمانی گذارد و او را در حوادث سخت آخرالزمان به واسطه ی کلام معصومین (علیهم السلام) راهنمایی نمود، شکر کرد. قطعاً بی توجهی به این لطف خداوند، نوعی کفران نعمت تلقی شده و موجب محرومیت از برکات روایات نامبرده خواهد گردید. لذا استفاده ی راهبردی و استراتژیک از روایات مذکور، یکی از مسایل مهم پیشروی محققین حوزه و دانشگاه می باشد.

به منظور بهره وری هر چه بیشتر از روایات گرانقدر معصومین (علیه السلام)، می بایست به صورت سیستماتیک و هدفمند، روایات مذکور را مورد مطالعه قرار داد و این گنجینه های عظیم روایات که همچون مرواریدی در صدف کتب حدیث هستند، باید از این گنجینه ها خارج گردیده و از فرم تئوری و بالقوه، به صورت عملی و بالفعل در آیند.

در این میان، اولین گام می بایست توسط محققین ارجمند و برجسته ی حوزوی برداشته شود و این عزیزان می بایست احادیث صحیح السند و ضعیف السند را از میان انبوه احادیث وارده در کتب حدیث، استخراج و دسته بندی نمایند و احادیث صحیح السند را بیش از پیش مورد تاکید قرار دهند و این احادیث را از نظر سند، دلالت و معانی متعدد قابل برداشت از متون آن ها، تحت بررسی و کنکاش قرار دهند. (البته این به معنای حذف احادیث ضعیف السند نیست، چرا که بعضاً راویان این احادیث، جاعل یا دروغگو نبوده، بلکه در بین محدثان شهرت نداشتند یا ناشناس بوده اند؛ به همین دلیل این احادیث می بایست در دسترس باشند تا به عنوان منابع کمکی بتوان از آن ها استفاده نمود؛ اما به هر حال عقل سلیم حکم می کند که وزن بسیار بیشتری برای احادیث صحیح السند قایل شویم.)

سپس این احادیث می بایست به مجامع دانشگاهی (اعم از رشته های علوم تجربی، علوم دقیقه و علوم انسانی) نیز ارایه گردند و در طی هم اندیشی مشترک بین محققین حوزه و دانشگاه، محتویات این روایات، نشانه های ذکر شده در آن ها، و نقشه های راه، بشارت ها، انذارها، و راهکار های مذکور در احادیث، مورد بررسی قرار گیرند و نتایج این بررسی ها به مخاطبان عام و یا مخاطبان خاص این روایات عرضه گردد.

پس از آن، می بایست بازخوردها و نتایج حاصل آمده از مخاطبان عام و خاص را مورد بررسی مجدد قرار داد و مشکلات و موانع پیش رو را حتی الامکان رفع نمود. ان شاء الله این روند می تواند منجر به تسریع در زمینه سازی ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) شده و چشم بشر به جمال قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) روشن گردد.

نکته ی مهمی که باید به آن اشاره گردد، این است که ما از حدود 60 سال قبل تاکنون، در دوره ی ویژه ای از تاریخ قرار گرفته ایم که بیش از هر زمان دیگری در تاریخ، به عصر ظهور و آخرالزمان موصوف در روایات شباهت دارد. این امر، واقعیتی غیرقابل انکار و خدشه ناپذیر است و شواهد و قراین متعددی، آن را تأیید می کنند. نشانه هایی همچون اجتماع یهود در فلسطین، کشف معبد شیطانی موسوم به معبد سلیمان در اورشلیم، پیروزی انقلاب اسلامی ایران به عنوان حکومت زمینه ساز ظهور، انتقال مرکزیت علوم دینی از نجف اشرف به شهر مقدس قم، تعدد بروز بلایای طبیعی، بیماری های مهلک و جنگ ها، رواج بی بند و باری و فساد در خشکی ها و دریاها، افزایش طلاق ها، رواج همجنس بازی در سراسر دنیا، تحرکات آخرالزمانی فراماسونری جهانی (با توجه به شباهت هایش به دجال روایات) و ...، تنها گوشه ای از نشانه های ظهور هستند که به صورت پی در پی محقق شده اند که نظیر این امر در هیچ دوره ای از تاریخ، وجود نداشته است. این امر، لزوم توجه هر چه بیشتر و هر چه سریعتر محققین مسلمان را به نشانه های ظهور، نشان می دهد تا ان شاء الله به کمک نقشه ها، انذار ها، بشارت ها و راهکارهای موجود در این روایات، بتوان ممالک اسلامی را از گردنه های سخت آخرالزمان عبور داده و آن ها را به سر منزل مقصود رساند. البته این راه، راهی پرخطر است که همواره از سوی افراط و تفریط، غرور و نخوت، بد دلی و کینه توزی، تعصب های بی جا و افراطی، جهل و کم سوادی، تن پروری و کاهلی، فساد و بی تقوایی، تفرقه و اختلاف، مورد تهدید قرار می گیرد و می تواند متدینین آخرالزمان و منتظران مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را از رسیدن به مقصد نهایی باز دارد؛ به همین دلیل حفظ اعتدال و افزایش بصیرت، اتحاد و همدلی، تواضع و فروتنی، همت و کار مضاعف، تقوا و پرهیزکاری توشه هایی هستند که می توانند عبور از گردنه های صعب العبور آخرالزمان را آسان نموده و رسیدن به سرمنزل مقصود را میسر نمایند و دست بشر آخرالزمانی را در دست  منجی الهی خود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار دهند. به امید آن روز.

پایان.

پی نوشت:

1) اخیراً تعدادی از وبلاگ ها و وبسایت ها، اقدام به درج مطالبی به نویسندگی « خادم الامام (عج) » نموده اند که این مطالب از جانب نویسنده ی مقاله ی حاضر نمی باشد. وبسایت « وعده ی صادق » و وبلاگ قدیمی « اسلام حقیقی » تنها مجاری هستند که این حقیر مقالات تألیفی خود را به صورت مستقیم در آن ها منتشر نموده ام و تنها مقالاتی که از پایگاه های « وعده ی صادق » و « اسلام حقیقی » اقتباس شده اند، مورد تأیید این حقیر می باشند و مقالاتی که بدون انتشار در دو پایگاه نامبرده، به بنده منسوب شده باشند، از طرف این حقیر مورد تأیید نیستند.

2) برای چندمین بار عرض می نمایم که بنده و آقای « علی اکبر رائفی پور » دو فرد متفاوت هستیم که علیرغم برخی شباهت ها در مقالات مربوط به دشمن شناسی، تفاوت دیدگاه مهمی در زمینه ی نماد شناسی، عدد شناسی و ... داریم؛ علت وجود شباهت بین تصاویر و برخی از مطالب موجود در سخنرانی های ایشان و مطالب و تصاویر مقالات فراماسونری و دشمن شناسی موجود در وبسایت « وعده ی صادق »، استفاده ی آقای « رائفی پور » از تصاویر و مطالب نامبرده بعد از درخواست از این حقیر برای استفاده از مطالب و تصاویر وبلاگ سابق « اسلام حقیقی » و وبسایت « وعده ی صادق » می باشد و ذکر نام « وعده ی صادق » به عنوان یک منبع مطالعاتی از سوی ایشان نیز به دلیل رعایت این مسئله بوده است. (کما اینکه بقیه ی مولفین و محققین نیز می توانند با رعایت امانتداری از اینگونه مطالب استفاده نمایند.)

همچنین عزیزان به خاطر دارند که در مقاله ی « سخنی با مخاطبان » که چند ماه قبل منتشر گردید، بنده در رابطه با پیشنهاد ساخت « ابلیسک » در حرم مطهر امام رضا (علیه السلام) که از سوی ایشان مطرح شده بود، به دلیل خطرات و مشکلات احتمالی این پیشنهاد، انتقاد نموده بودم. با در نظر گرفتن این مسئله نیز به وضوح می توان دریافت که ایشان و بنده دو فرد مختلف هستیم که در برخی دیدگاه ها با هم اشتراک نظر داریم و در برخی موارد نیز بین ما و ایشان اختلاف نظر وجود دارد.

همچنین این حقیر، اصولاً بجز چند جلسه ی خاص و بجز در برخی مجامع با مخاطبان خاص، علیرغم درخواست های مکرر نهادهای مختلف، سخنرانی نداشته و اصولاً به نوشتن مقاله می پردازم و برخلاف آقای « رائفی پور » عزیز، به دلایل متعددی به سخنرانی نمی پردازم و معتقدم سخنرانی ها علیرغم تأثیر سریع، جوان پسندانه بودن و موج آفرینی، به علل بسیاری، می توانند مشکل زا باشند و در دراز مدت، اشکال ایجاد نمایند.

با این اوصاف کسانی که قصد دارند با ایشان تماس داشته باشند، می توانند با وبسایت « جنبش مصاف » یا وبلاگ « Anti Zionism » تماس بگیرند و عزیزانی که قصد مطالعات آخرالزمانی و دشمن شناسی بدون توجه به نام مولف آن ها داشته باشند، وبسایت « وعده ی صادق » کماکان پذیرای این عزیزان خواهد بود.

در ضمن عزیزان به خاطر داشته باشند که کنجکاوی بیش از حد در مورد این که « خادم الامام (عج) » کیست، نه به درد دنیای ایشان می خورد و نه به درد آخرتشان! و بزرگوارانی که با ظرایف و ریزه کاری های جنگ نرم آشنا باشند، دنبال این مطالب حاشیه ای نخواهند رفت! آن چه که مهم است، استدلال، استناد و قوت مطالب مطرح شده است، نه صرفاً کیستی نویسنده ی آن ها. امیدواریم که عزیزان با در نظر گرفتن تاکتیک ها و ظرایف جنگ نرم، و به خصوص جریان سازی های دشمن برای حذف فرهنگی (نه صرفاً فیزیکی) محققین و پژوهشگران فرهنگی و مذهبی، و نیز خطرات اخلاقی پیش روی محققان، خطبا، سخنرانان و پژوهشگران همچون بروز غرور، کیش شخصیت، قدرت طلبی و خدای ناکرده (نعوذ بالله) فرقه سازی و جناح بندی های حاصل از کسب شهرت، از کنجکاوی های نامناسب و بعضاً مسئله ساز خودداری فرمایند و به جای این مسئله، به اصل نوشته ها و مقالات و استدلال های درون آن ها توجه فرمایند.

3) مجدداً از عزیزان مخاطب وبسایت درخواست می نمایم که از ذکر عباراتی همچون « استاد خادم الامام (عج) » خودداری نمایند. چرا که این مسئله می تواند مشکلاتی به همراه داشته باشد که نمونه ی آن را در مورد برخی محققین دیگر شاهد بوده ایم.

منابع و مآخذ

1 -
http://alef.ir/1388/index.php?option=com_content&task=view&id=79133&Itemid=99999999

2 -
http://u313-sup.blogfa.com/post-41.aspx

3 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 87 و 88.


4 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 87 و 88.


5 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 87 و 88.

6 -
http://www.tebyan-ardebil.ir/description.aspx?id=10579
و
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-52991.aspx

7 -
http://www.tebyan-ardebil.ir/description.aspx?id=10579
و
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-52991.aspx

8 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/44-alaeme-zohoor/1845-1388-12-26-22-43-46.html

9 -
http://www.parsine.com/fa/pages/?cid=36136
و
http://www.fardanews.com/fa/news/143994/%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%B0%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%86%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1

10 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

11 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

12 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

13 - نسخه ی خطی ابن حماد، صفحات 74 و 84.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 113 و 114.

14 - بحار الأنوار، ج 65، ص 139.
و

http://www.al-shia.org/html/ara/books/?mod=hadith&start=70&end=80

15 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/154-mardi-az-ghom.html

16 -
http://www.mahdi313.org/page.php?page=showarticles&cat=1&id=293&office=markaz
و
http://www.mazaheb.com/index.php?option=com_content&view=article&id=2053:1390-01-24-08-04-40&catid=46&Itemid=19

17 - آينده و آينده سازان، محمد دشتي، ناشر: موسسه تحقيقاتي اميرالمؤمنين، صفحه ی 70.
و
http://tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/mahdaviyat/2010/12/25/15613.html
و
http://www.andisheqom.com/Files/mahdi.php?idVeiw=1781&level=4&subid=1781
و
http://www.x-shobhe.com/main.php?sid=712

18 - آينده و آينده سازان، محمد دشتي، ناشر: موسسه تحقيقاتي اميرالمؤمنين، صفحه ی 70.
و
http://tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/mahdaviyat/2010/12/25/15613.html
و
http://www.andisheqom.com/Files/mahdi.php?idVeiw=1781&level=4&subid=1781
و
http://www.x-shobhe.com/main.php?sid=712

19 -
http://www.shareh.com/persian/magazine/pasdar_i/81/251/e.htm

20 -
http://www.shareh.com/persian/magazine/pasdar_i/81/251/e.htm

21 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/2062-1.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/44-alaeme-zohoor/2033-1389-01-18-10-43-00.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/44-alaeme-zohoor/1913-1389-01-06-10-42-20.html

22 -
http://m-yousefian.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=187:-----l---r&catid=75:1389-11-22-04-34-36&Itemid=75
و
http://www.shia-leaders.com/?p=9033

23 -
King Abdullah, Britain and the Making of Jordan, Mary Christina Wilson, Cambridge University Press, 1990, (Page 6).  
و
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%88%D9%85
و
http://www.cambridge.org/catalogue/catalogue.asp?isbn=0521399874

24 -
http://en.wikipedia.org/wiki/Hashemite

25 -
http://www.vatanemrooz.ir/1389/12/18/VatanEmrooz/622/Page/1
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/47-politics/8365-1389-12-19-10-14-39.html

http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231226
http://www.rajanews.com/detail.asp?id=82086
http://www.javanonline.ir/Nsite/FullStory/?Id=348174
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231197
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231146
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231190

26 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 160 و 161.

27 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

28 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

29 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

30 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

31 -
http://www.porsojoo.info/fa/book/print/2971
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

32 - کمال الدین، بنا بر نقل بحارالانوار، ج 52، ص 204.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 160.

33 - کمال الدین، بنا بر نقل بحارالانوار، ج 52، ص 204.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 160.

34 -
http://alef.ir/1388/content/view/88572
و
http://www.bazgo.com/default.aspx?scn=Details&&news_dtid=d41cefd7-9f1e-423a-a3a9-46836b9136b0&lid=71ff6a01-197a-42bf-8b3b-846af2b582c2&mln=News_DetailPage

35 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

36 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html


37 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 122.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

38 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 122.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

39 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 119 و 120.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

40 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 119 و 120.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

41 -
http://isna.ir/isna/NewsView.aspx?ID=News-1756129

42 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 228 تا 239.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_15.html
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_16.html

43 - فیلم 300، دقایق 60 تا 62؛ و دقایق 70 تا 71. (دقایق ذکر شده، مربوط به فیلم بدون سانسور هستند.)

44 -
http://talabe.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=357&Itemid=2
و
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8611020404
و
http://noorportal.net/news/ShowNews.aspx?ID=1435
و
http://talabe.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=354&Itemid=2
و
http://www.aftabnews.ir/vdcivuaw.t1azw2bcct.html
و
http://www.habilian.com/view.asp?ID=00622

45 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

46 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

47 -
http://islamtxt.ir/islam/node/5
و
http://www.alameli.net/books/index.php?id=3085

48 -
http://www.alameli.net/books/index.php?id=3085

49 -
http://www.alameli.net/books/index.php?id=3085

50 -
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=notepad&id=89
و
http://old.mouood.org/content/view/7245/3/

51 -
http://www.ahlulbaytportal.com/fa.php/page,16985A31726.html?PHPSESSID=34b1d98150ab13ffca4fa769a5b60975
و
http://www.porsojoo.info/fa/book/print/9752

52 -
http://www.ahlulbaytportal.com/fa.php/page,16985A31726.html?PHPSESSID=34b1d98150ab13ffca4fa769a5b60975
و
http://www.porsojoo.info/fa/book/print/9752

53 - الغيبة نعماني، ص 169؛بحار الانوار، ج 52 ، ص 233؛ بشارة الاسلام،ص 120.
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_04.html

54 - الغيبة نعماني، ص 169؛بحار الانوار، ج 52 ، ص 233؛ بشارة الاسلام، ص 120.
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_04.html

55 -
http://www.farabiedu.com/post.php?id=35
و
http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=934&articleID=355197

56 - الغيبة نعماني، ص 188؛ بشارة الاسلام، ص 102؛ تاريخ الغيبة الكبري، ص .521
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

57 - الغيبة نعماني، ص 188؛ بشارة الاسلام، ص 102؛ تاريخ الغيبة الكبري، ص .521
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

58 - کمال الدین، ص 614.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 165.

59 - کمال الدین، ص 614.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 165.

60 - الغیبة نعمانی، (حدیث 45، ص 271).
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 165 و 166.

61 - الغیبة نعمانی، (حدیث 45، ص 271).
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 165 و 166.

62 -
http://www.khabaronline.ir/news-139898.aspx
و
http://www.asreshia.com/index.php?option=com_content&view=article&id=961:1390-01-15-03-40-43&catid=3:main&Itemid=103

63 -
http://radio.irib.ir/goftogoo/Top_News/news_topview.php?ID=696

64 - بحارالانوار، ج 60، ص 216.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 228 تا 239.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_14.html#link68

65 - بحارالانوار، ج 60، ص 216.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 228 تا 239.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_14.html#link68

66 -
http://www.rasekhoon.net/article/Show-30008.aspx
و
http://qa.nahad.ir/q/show.aspx?id=134904
و
http://www.mums.ac.ir/student/fa/Drmofateh
و
http://www.kayhannews.ir/880928/12.htm
و
http://tebyan-zn.ir/papers/subpapers.aspx?id=1104&category=cf

67 -
http://www.rasekhoon.net/article/Show-30008.aspx
و
http://qa.nahad.ir/q/show.aspx?id=134904
و
http://www.mums.ac.ir/student/fa/Drmofateh
و
http://www.kayhannews.ir/880928/12.htm
و
http://tebyan-zn.ir/papers/subpapers.aspx?id=1104&category=cf

68 -
http://www.tathira.com/Detail-vizhe.aspx?code=198&code-vizhe=11
و
http://www.hawzah.net/hawzah/Magazines/MagArt.aspx?MagazineNumberID=4331&id=31028

69 -
http://www.tathira.com/Detail-vizhe.aspx?code=198&code-vizhe=11
و
http://www.hawzah.net/hawzah/Magazines/MagArt.aspx?MagazineNumberID=4331&id=31028

70 -
http://www.shomalnews.com/?view&sid=17859
و
http://www.khabaronline.ir/news-69607.aspx
و
http://www.taamasrar.com/arshive.asp?ID=191
و
http://www.aftabir.com/lifestyle/view/3352/%D9%81%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B6%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87

71 - تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم  شیرازی، جلد 12، صفحات 28 و 29.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 71.

72 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 71.

73- تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم  شیرازی، جلد 12، صفحات 30 تا 34.  
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 71 تا 73.

74 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

75 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.
76 -
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B5%D9%84%DB%8C%D8%A8%DB%8C   
و
http://en.wikipedia.org/wiki/Crusades     

77 -
http://www.jrbooksonline.com/HTML-docs/The_Rothschilds_Leese.htm
و
http://www.geocities.com/cliff_shack/overview.html

78 -        
http://www.aviny.com/news/83/09/28/04.aspx
و
http://www.porsojoo.com/fa/node/3482

79 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 97.

80 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 71. (به نقل از تفسیر عیاشی)

81 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر،  چاپ  چهارم،  1385،  صفحه ی 71.  (به  نقل  از  تفسیر نور الثقلین)

82 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر،  چاپ چهارم،  1385،  صفحه ی 71.  (به  نقل  از  بحارالانوار، ج 57، ص 216.) 

83 - برای مثال، در ترجمه های بزرگانی چون آیت الله مکارم شیرازی، استاد فولادوند و ... نیز چنین دیده می شود.

84 - تفسیر المیزان (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله سید محمد حسین طباطبایی، جلد 13، صفحات 303 و 304.    
و
تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم شیرازی، جلد 12، صفحه ی 313.

85 - تفسیر المیزان (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله سید محمد حسین طباطبایی، جلد 13، صفحات 303 و 304.    
و
تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم شیرازی، جلد 12، صفحه ی 313.

86 -   
http://www.aftab.ir/articles/religion/religion/c7c1158756164_hazrat_mahdi_p1.php  
(به نقل از خبرگزاری فارس)  
و
http://www.morsalat.com/detail_lib_fa/?iLib=110&iData=178&iCat=354&iChannel=24&nChannel=Lib              
و     
http://www.montazar.net/montazar-far/selecttext.php?ic=661&subid=3          

87 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ  چهارم، 1385، صفحات 76 و 77.  (به  نقل  از  تفسیر نور الثقلین)

88 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ  چهارم، 1385، صفحات 76 و 77.  (به نقل از مستدرک الحاکم، ج 4، ص 476.)    

89 - بحارالانوار، ج 57، ص 213.

90 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر:  شرکت چاپ و نشر  امور  بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 227 و 228.  

91 -   
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%AC%D9%81

92 - بحارالانوار، ج 52، ص386.   

93 -        
http://www.aref-sheyda.blogfa.com/8502.aspx
94 -      
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87%D9%94_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87

95 -                  
http://en.wikipedia.org/wiki/Saddam_Hussein
و
http://www.answers.com/topic/saddam-hussein

96 -          
http://en.wikipedia.org/wiki/Mohammad_Baqir_al-Sadr
و
http://www.answers.com/topic/mohammad-baqir-al-sadr

97 -                
http://en.wikipedia.org/wiki/Sistani
و
http://www.answers.com/topic/grand-ayatollah-ali-al-sistani

98 -       
http://en.wikipedia.org/wiki/Mohammed_Baqir_al-Hakim
و
http://www.answers.com/topic/mohammed-baqir-al-hakim  
99 -      
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%AC%D9%81
100 -   
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87%D9%94_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87%D9%94_%D9%82%D9%85
و
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87%D9%94_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87

101 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

102 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

103 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

103 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

104 - بحارالانوار، ج 52، ص 243.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

105 - بحارالانوار، ج 52، ص 243.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

106 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 80.

107 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_16.html

108 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_16.html

109 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 82 و 83.

110 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx


111 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

112 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

113 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

114 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

115 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

116 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

117 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

118 -
http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=98433
و
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8811051010

119 - شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید معتزلی)، ج 20، ص 284.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 215.

120 - شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید معتزلی)، ج 20، ص 284.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 215.

121 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_13.html

122 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_13.html

123 -
http://www.khabaronline.ir/news-48233.aspx
و
http://www.asriran.com/fa/news/103570/%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-1400-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B4%D8%AF

124 -
http://www.navideshahed.com/fa/index.php?Page=definition&UID=204950
و
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-9067.aspx

125 -
http://www.sajed.ir/new/behind-the-war/13891.html
و
http://www.ido.ir/a.aspx?a=1389062802

126 -
http://qkhabar.com/Default.aspx?tabid=1617&articleType=ArticleView&articleId=103592
و
http://www.asriran.com/fa/news/90566/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%AA-%D8%AD%D8%AC-%D8%AE%D9%88%D9%86%DB%8C%D9%8666

127 -
http://www.khabaronline.ir/news-97649.aspx
و
http://www.icana.ir/NewsPage.aspx?NewsID=164416

128 -
http://www.islamtimes.org/vdcgqq9u.ak9qu4prra.html
و
http://www.siasatrooz.ir/CNewsRDetailOnline.aspx?QSCNDId=63304
و
http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/58/bodyView/11774/%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%8C.%D8%AE%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%AF.%D8%A7%D8%B2.%D8%AA%D9%86%D8%B4.%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86.%D9%88.%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D8%A8.html
و
http://www.siasatrooz.ir/CNewsRDetailOnline.aspx?QSCNDId=60548

129 -
http://www.iran20.ir/view.asp?id=50086153949100022
و
http://www.shiayan.ir/entry/000071.php

130 -
http://www.afkarnews.ir/vdcezx8w.jh8wfi9bbj.html
و
http://www.fardanews.com/fa/news/142243/%D8%A7%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86%D8%AA-%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2-%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
و
http://bavarzesh.com/?p=70&id=104892

131 -
http://www.khabaronline.ir/news-25452.aspx
و
http://www.aftabir.com/news/view/2009/nov/19/c4c1258638175_social_tourism_hadj.php/%D8%A8%D8%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%AC-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF

132 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 215.

133 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 22.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_01.html

134 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 22.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_01.html

135 - کمال الدين، باب 57، حديث 27.

136 -
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%A7%DB%8C_%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C
و
http://www.aviny.com/Occasion/ahlebeit/imamzaman/veladat/86/Zohor-Alam/Neshanepayan.aspx
و
http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100004105159
و
http://www.aftabir.com/articles/view/science_education/agriculture_fishery/c3c1144259678_h5n1_p1.php/%D8%A2%D9%86%D9%81%D9%84%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%BA%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-59502.aspx
و
http://ipiran.com/cgi-bin/aut_tahlil.pl?cmd=show&uid=QFIGZEBLLRBVMGAZFADCJEQZLBZCHU

137 -
http://ipiran.com/cgi-bin/aut_tahlil.pl?cmd=show&uid=QFIGZEBLLRBVMGAZFADCJEQZLBZCHU
و
http://vista.ir/?view=article&id=214479
و
http://dictionary.reference.com/browse/bird+plague

138 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/1388-04-25-17-35-03/37--1/423-1388-07-24-14-24-00.html

139 -
http://agape.ir/1388/09/6608/
و
http://www.peymane.ir/fa/pages/?cid=13932

140 - بحارالانوار، ج 52، ص 273.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 77 و 78.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_04.html

141 - بحارالانوار، ج 52، ص 273.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 77 و 78.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_04.html

142 - بحارالانوار، ج 52، ص 273.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 77 و 78.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_04.html

143 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

144 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

145 -
www.genuineislam.blogfa.com
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

146 -
http://shobhezuda.blogfa.com

147 -
http://www.allthingsnow.com/day/gossip/shared/4597031/Newest-Top-1000-List-For-IRI-Officials-Bank-Accounts.html
و
http://ireport.cnn.com/docs/DOC-606777
و
http://www.mersad20.com/1388-09-22-14-30-27/3661-%D8%AB%D8%B1%D9%88%D8%AA-%D9%87%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C.html
و
http://www.irdc.ir/FA/content/12726/default.aspx
و
http://www.tabnak.com/nbody.php?id=106988

148 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

149 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

150 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

151 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

152 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 211 و 212.

153 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 211 و 212.

154 -
http://noorportal.net/951/2455/9847/42799.aspx
و
http://www.irdc.ir/fa/content/11187/default.aspx

155 -
http://noorportal.net/951/2455/9847/42799.aspx
و
http://www.irdc.ir/fa/content/11187/default.aspx

156 -
http://noorportal.net/951/2455/9847/42799.aspx
و
http://www.irdc.ir/fa/content/11187/default.aspx

157 -
http://noorportal.net/951/2455/9847/42799.aspx
و
http://www.irdc.ir/fa/content/11187/default.aspx

158 -
http://noorportal.net/951/2455/9847/42799.aspx
و
http://www.irdc.ir/fa/content/11187/default.aspx

159 -
http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=contentShow&id=8146
و
http://www.snn.ir/news.aspx?newscode=13900314051

160 -
http://www.imranhosein.org/about-imran-n-hosein.html

161 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/42-freemasonry/4469-jahan-dar-seytareye-dajjal-2.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/42-freemasonry/4556-jahan-dar-seytareye-dajjal-3.html

162 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/8192-1389-12-08-23-58-47.html

163 -
http://en.wikipedia.org/wiki/Ian_McKellen
و
http://en.wikipedia.org/wiki/Order_of_the_Companions_of_Honour
و
http://en.wikipedia.org/wiki/Order_of_the_British_Empire

164 -
http://www.imranhosein.org/faq/56-world-events/201-i-heard-the-arrivals-are-based-on-shia-beliefs.html

165 -
http://www.aftabnews.ir/vdcjmxevmuqe8tz.fsfu.html
و
http://mouood.org/component/k2/item/438-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D8%B2%D8%AF%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85.html

166 -
http://isna.ir/isna/NewsView.aspx?ID=News-1756129
و
http://radio.irib.ir/goftogoo/Top_News/news_topview.php?ID=696
و
http://www.parsine.com/fa/pages/?cid=36136
و
http://www.seratnews.ir/fa/news/19422/%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%86%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA
و
http://mouood.org/component/k2/item/438-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D8%B2%D8%AF%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85.html

167 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 122.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

168 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 122.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

169 -
http://www.domnit.com/vb/showthread.php?p=84052#post84052
و
http://www.freewebstore.org/HashemsFilms/The_Age_of_Appearance/p120701_318307.aspx
و
http://alaemezohoor.blogfa.com

170 -
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=106
و
http://shamimshia.com/fa/component/content/article/180-abohryre/1171-abohryre24.html
و
http://www.domnit.com/vb/showthread.php?p=84052#post84052
و
http://www.freewebstore.org/HashemsFilms/The_Age_of_Appearance/p120701_318307.aspx
و
http://alaemezohoor.blogfa.com

171 -
http://www.yahosein.com/vb/showthread.php?t=55068
و
http://www.ansarh.cc/showthread.php?1709643-%D8%A7%D9%86%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86-%D9%81%D9%89-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85

172 -
http://talabe.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=357&Itemid=2
و
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8611020404
و
http://noorportal.net/news/ShowNews.aspx?ID=1435
و
http://talabe.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=354&Itemid=2
و
http://www.aftabnews.ir/vdcivuaw.t1azw2bcct.html
و
http://www.habilian.com/view.asp?ID=00622

173 -
http://www.hashemstudios-board.com
و
http://hashemstudios-board.com/viewtopic.php?f=22&t=4574&p=37138#p37138

174 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/download/view.download/15/32.html

175 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/download/view.download/15/32.html

"معرفت و شناخت ذات اقدس الهي" و "انتظار" جزو بااهميت‌ترين عبادت‌ها هستند، لذا اگر جامعه اسلامي ما كه امروز نياز به كمال و رشد معنوي‌اش بيش از هر زمان ديگري است، بخواهد به اهداف متعالي انقلابي و اسلامي خود كه همان "جامعه مهدوي" است دست يابد، بايد اين 2 امر را در صدر رويكردهاي معنوي و عبادي خود قرار دهد.

حضرت امام موسي كاظم(ع) فرمودند: "افضل العباده بعد المعرفه انتظار الفرج"؛ بهترين عبادت بعد از شناختن خداوند،‌ انتظار فرج و گشايش است. اين حديث بيانگر اين نكته بسيار مهم است كه "معرفت و شناخت ذات اقدس الهي" و "انتظار" جزو بااهميت‌ترين عبادت‌ها بوده و در كنار هم قرار دارند، لذا اگر جامعه اسلامي ما كه امروز نياز به كمال و رشد معنوي‌اش بيش از هر زمان ديگري است، بخواهد به اهداف متعالي انقلابي و اسلامي خود كه همان "جامعه مهدوي" است دست يابد، بايد اين 2 امر را در صدر رويكردهاي معنوي و عبادي خود قرار دهد. امروز ريشه بسياري از مشكلات و چالش‌هايي كه در حوزه سياسي و اقتصادي و بويژه فرهنگي و اجتماعي در جامعه شاهد هستيم را بايد در عدم توجه جدي به اين 2 موضوع جست‌وجو‌ كنيم. بسياري از مفاسد اجتماعي، اخلاقي و اقتصادي كه منشأ تخريب بنيان‌هاي انساني جامعه است نظير افزايش طلاق، تجاوز، روابط نامشروع و نامحرم،‌ رشوه، ربا، سرقت، مواد مخدر، بيماري‌هاي روحي- رواني و... همگي ريشه در عدم شناخت خدا و عدم ايمان جدي به امام منتظر(عج) است و اين براي جامعه اسلامي ما كه اكثريت پيروان و دوستداران پيامبر(ص) و اهل بيت معصوم(ع) هستند به هيچ عنوان شايسته و زيبنده نيست، لذا هم مردم و هم مسؤولان، بويژه دست‌اندركاران مذهبي و فرهنگي جامعه بايد دست در دست هم به ارتقاي روحيه معنوي در قالب حركت به سمت "معرفت الهي" و "جامعه مهدوي منتظر" گام بردارند. براي رسيدن به جامعه مهدوي منتظر امام عصر(عج) لازم است در ابتدا جامعه شناخت خود نسبت به پروردگار عالم را افزايش دهد تا در سايه‌سار معرفت الهي، درك بيشتر و بهتري از جامعه مهدوي و ويژگي‌هاي منتظر حضرت مهدي موعود (عج) داشته باشد. بر اين اساس جامعه بايد طبق حديث نبوي ابتدا "خودشناسي" كند؛ پيامبراكرم(ص) فرمودند: "من عرف نفسه، فقد عرف ربه"؛ هركسي خود را شناخت، به تحقيق خدا را شناخته است، بنابراين تك‌تك آحاد جامعه ما بايد برنامه‌اي جدي براي خودشناسي، خداشناسي و امام‌شناسي داشته باشد. اين ميسر نخواهد شد، مگر اينكه اولا همه به اهميت اين موضوع آگاه شوند، ثانيا خود را از نگاه و رويكرد روتين و "روزمره" به دين و ظاهر آن خارج كرده و عزم جدي بر ورود بر باطن و عمق دين براي خود ايجاد كنند. علما و بزرگان دين كه هم عالم و هم عامل به احكام دين و سيره اهل بيت(ع) هستند،‌ براي رسيدن به "خودشناسي"، "امام‌شناسي" و "خداشناسي" دستورالعمل‌هاي كاربردي را مطرح كرده‌اند كه مهم‌ترين آنها عبارت است از "انجام واجبات"، "ترك محرمات" و در مراحل بعدي "انجام مستحبات"، "ترك مكروهات" و همزمان با آنها، "مراقبه". انساني كه بتواند در كنار انجام واجبات از گناهان صغيره و كبيره دست بردارد و خود را تزكيه كند و در عين حال براي مصون ماندن از وسوسه‌ها و دام‌هاي شياطين جن و انس، "مراقبه" را ملكه خود كند (تا مبادا آنچه رشته است را پنبه كند!)، توفيق انجام مستحبات و ترك مكروهات را نيز پيدا خواهد كرد. در اين راستا علما و بزرگان اهل معرفت توصيه مي‌كنند انسان در هفته حداقل يك بار در يك هيات يا جلسه مذهبي كه سخنراني اخلاقي مي‌شود حضور يابد يا به يك سخنراني اخلاقي گوش فرادهد، يا يك كتاب اخلاقي بخواند تا نفس سركش او فرصت طولاني براي همنوايي با وسوسه‌هاي شيطاني پيدا نكند!
امروز شاهديم ابزارها و زمينه‌هاي گناه بسيار زياد در جامعه وجود دارد؛ ماهواره، اينترنت، سي‌دي‌هاي مستهجن و... در كنار كتاب‌ها و جريان‌هاي نوظهور التقاطي و عرفان‌هاي كاذب و دروغين افراد جامعه بويژه جوانان دختر و پسر را آماج حملات تحريك‌آلود خود قرار مي‌دهند و بدون شك تنها راه مقابله با اين تهاجم و به تعبير رهبر فرزانه انقلاب "شبيخون فرهنگي" اين است كه بايد معنويت، اخلاق و عرفان ناب شيعي را بسان آب زلال، جرعه جرعه به كام تشنه جامعه سرازير كرد و آن را به سمت "خودشناسي"،‌ "خداشناسي" و "امام‌شناسي" سوق داد. بنابراين وقتي رويكرد جامعه (بويژه جوانان) به سمت مسائل پيش‌گفته متمايل شد، فضاي معنوي، جامعه را بيش از پيش فراخواهد گرفت و آن را به سمت جامعه مهدوي منتظر كه مورد پسند امام زمان(عج) و در نتيجه مورد رضايت ذات اقدس الهي است سوق خواهد داد و ان‌شاءالله ضمن رفع مشكلات عديده مادي و معنوي آحاد مردم، زمينه‌سازي ظهور منجي عالم بشريت حضرت حجت بن‌الحسن(عج) را تسريع خواهد كرد.

نويسنده : مصطفي بخشي

منبع : روزنامه وطن امروز 1390/05/01

این گونه انتظار و این روش، سنت یهودیان [و مطبوع صهیونیست‌ها] است، که وقتی رسولشان از جانب خداوند کریم به آنان مرحمت نمود و فرمود: وارد این شهر (بیت‌المقدس) شوید و از نعمات مادی و معنوی آن بهره‌ ببرید، در عین ادعای پیروی از رسول گفتند: خیر. شما خودت با آن خدایت تشریف ببر و شهر را به تصرف در بیاور، کار که تمام شد، ما داخل می‌شویم.

شبهه: منظور از این که می گویند: نباید در زمان غیبت حکومت تشکیل گردد چیست؟

«ایکس - شبهه»: به طور کلی اشخاص یا جریان‌هایی که چنین تصوری از اسلام داشته و بیان می‌دارند، از دو گروه خارج نیستند:

الف – کسانی که هیچ اعتقادی به اسلام ندارند، بلکه کافر می‌باشند و فقط جهت ایجاد اعوجاج در اعتقادات مسلمین و انحراف آنها از صراط مستقیم، با ماسک مسلمانی وارد شده و منافق‌وار بر علیه اسلام تلاش می کنند.

ب – کسانی که مسلمان هستند، اما نه تنها هیچ گونه اطلاعات جامعی از اسلام و قرآن کریم ندارند و ایمان و اعتقادشان بر اصول درستی از اسلام استوار نیست، بلکه گمان دارند که به جز آنان کسی اسلام را نمی‌شناسد!

به عنوان مثال برای گروه اول می‌توان تمامی مراکز ناتوی فرهنگی بر علیه جمهوری اسلامی ایران در سرتاسر دنیا، سازمان‌های صهیونیستی و پایگاه‌های اینترنتی یا رسانه‌ای که همت، شدت و سرمایه‌گذاری و هزینه‌ی کلان تلاش می‌کنند و البته در داخل نیز عده‌ای «عمله‌ی آماتور ظلمه» را به استثمار گرفته‌اند اشاره نمود و برای گروه دوم نیز «انجمن حجتیه» و سایر هم اندیشان آنها، مثال و نمونه‌ی بارزی است.

تکلیف گروه اول مشخص است، اما از گروه دوم می‌پرسیم:

-          آیا خداوند متعال بخش عظیمی از دین خود را تا ظهور حضرتش (عج) تعطیل نموده است؟! این دیگر چه جور دینی است؟!

-          واقعاً چطور ممکن است بدون برخورداری از حکومتی اسلامی که تلاش داشته باشد احکام الهی «فقه» را جایگزین باید‌ها و نباید‌های طواغیت نماید، احکام الهی را در عرصه‌ها و زمینه‌های متفاوت اعم از اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، حکومتی، جنگ، صلح و ...، به اجرا درآورد؟

-          آیا آیاتی که مسلمان را به «یکفروا بالطاغوت» و قیام برای برپایی عدل و قسط در فرد و جامعه می‌نماید و بالتبع دستور مقابله با هر گونه ظلم و فساد می‌دهد، تا ظهور حضرتش (عج) تعطیل است و مسلمانان هیچ وظیفه‌ای در این باره ندارند؟!

-          آیا عقل و وحی قبول می‌کند که خداوند متعال ذلت بندگی و بردگی کفار، مشرکین و منافقین و ظالمین را بر بندگانش تحمیل کرده باشد و در راستای برپایی حکومت جهانی مهدی (ع) بر آنها هیچ تکلیفی ننموده و هیچ توقعی جز تنبلی، یک گوشه نشستن و دعا خواندن نداشته باشد؟!

-          خداوند متعال مگر نفرمود که از صفات و مشخصات تابعین دین حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه و آله، رحمت بین خود و شدت با کفار است و آیا این صفات را قبل صفاتی چون نماز، رکوع و سجده بر نشمرده است؟ آیا تسلیم حکومت کفر و ظلم شدن، درست نقطه‌ی مقابل این صفت و مشخصه نیست:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سيماهُمْ في‏ وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُود ... (الفتح – 29)

ترجمه: محمد رسول خدا است و كسانى كه با او هستند عليه كفار شديد و بى رحمند و در بين خود رحيم و دلسوزند، ايشان را مى‏بينى كه همواره در ركوع و سجودند و در طلب فضل و رضوان خدايند. علامتشان در رخسارشان از اثر سجده نمايان است‏ ... .

-          آیا آیات فراوانی که در آنها قید شده (برای مسلمانی) ولایت و تبعیت و اطاعت کفار، مشرکین، حتی اهل کتاب و ... را نپذیرید، فقط برای حضرت مهدی (عج) نازل شده و تا ظهور ایشان تعطیل شده است؟ مگر خطاب این آیات به همه‌ی مؤمنین نیست و مگر نفرمود هر کس «ولایت» آنها را بپذیرد، خودش نیز از آنان است – و آیا اطلاق «هر کس» عام نیست؟ به عنوان نمونه:

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنينَ أَ تُريدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبيناً» (النساء - 144)

ترجمه: شما كه مؤمنيد به جاى مؤمنين، كافران را «ولی» خود مگيريد، مگر مى‏خواهيد عليه خود براى خدا دليلى روشن پديد آريد؟!

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‏ أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ» (المائده - 51)

ترجمه: هان اى كسانى كه ايمان آورديد، يهود و نصارا را دوستان خود مگيريد كه آنان دوست يكديگرند و كسى كه (از شما) آنان را دوست بدارد خود او نيز از ايشان است، چون خدا مردم ستمكار را به سوى حق هدايت نمى‏كند.

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَكُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ الْكُفَّارَ أَوْلِياءَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ» (المائده - 57)

ترجمه: اى كسانى كه ايمان آورديد كفار و اهل كتابى را كه دين شما را سخريه گرفته و بازيچه‏اش مى‏پندارند دوستان خود مگيريد و از خدا بپرهيزيد اگر مردمى با ايمانيد.

چنان چه مشاهده می‌شود، خداوند متعال حتی اجازه پذیرش «ولایت» کسانی که دین اسلام را مسخره می‌کنند نمی‌دهد، چه رسد به کفار، مشرکین، منافقین، اهل کتاب و ... .

دقت شود:

این گونه انتظار و این روش، سنت یهودیان [و مطبوع صهیونیست‌ها] است، که وقتی رسولشان از جانب خداوند کریم به آنان مرحمت نمود و فرمود: وارد این شهر (بیت‌المقدس) شوید و از نعمات مادی و معنوی آن بهره‌ ببرید، در عین ادعای پیروی از رسول گفتند: خیر. شما خودت با آن خدایت تشریف ببر و شهر را به تصرف در بیاور، کار که تمام شد، ما داخل می‌شویم.

پس، بدون استقرار حکومتی اسلامی، انجام اوامر الهی و تحقق احکام اسلام و در نتیجه رشد فردی و اجتماعی به هیچ وجه میسر نیست و خداوند متعال نیز راه رشد را بر شخص و گروهی نبسته است که این خود با اصل «هدایت» منافات دارد. این است که امام خمینی (ره) بدین مضمون می‌فرمایند که «حکومت اسلامی» اصل و مقوله‌ای است که عقل به محض تصور تصدیقش می‌کند و نیازی به استدلال نیز ندارد (یعنی از بدیهیات عقلی است).

« برخي از محقّقان گفته‌اند كه اگر مطابق متن روايت مذكور، كشته‌هاي ايرانيان شهيد هستند، پس چرا امام باقر (علیه السلام)‌ فرمودند: اگر من آن زمان را درك مي‌كردم، خودم را براي صاحب اين امر (امام زمان(علیه السلام)) نگه مي‌داشتم؟

بسم الله الرحمن الرحیم

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش چهارم

توجه : این مقاله در 190 صفحه نوشته شده و در 5 بخش جداگانه منتشر خواهد شد، لذا خواهشمندیم  از اظهار نظر شتابزده، قبل از اتمام آن، خودداری فرمایید!

ه) در روایات آخرالزمانی، معصومین (علیهم السلام) قائل به پدید آمدن جنبشی از مشرق زمین (ایران) می باشند که زمینه ساز ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است:(104)
« گويا مى بينم گروهى را كه از مشرق زمين خروج كرده و طالب حق مى باشند اما آنها را اجابت نمى كنند مجددا برخواسته هايشان تاكيد دارند، اما مخالفان نمى پذيرند. وقتى چنين وضعى را مشاهده مى كنند شمشيرها را بدوش كشيده و در مقابل دشمن مى ايستند، اينجاست كه پاسخ مثبت مى گيرند اما اين بار خودشان نمى پذيرند تا اينكه همگى قيام مى كنند ... و درفش هدايت را جز به دست تواناى صاحب شما (حضرت مهدى عليه السلام) به كسى ديگر نمى سپارند كشته هاى آنان شهيد محسوب مى شوند اما من اگر آن زمان را درك مى كردم ، خويشتن را براى يارى صاحب اين امر نگاه مى داشتم. »(105)

سند حدیث فوق، طبق نظر شیخ طوسی (رحمه الله) حسن بوده و روایت فوق، روایتی قابل اعتماد است.(106)

توضیحات « شیخ علی کورانی » در چاپ قدیم کتاب « عصر ظهور » پیرامون این روایت، شنیدنی است:(107)

« اين روايت، تا زمانيكه بر نهضت فعلى ايرانيان تطبيق مى كند. چگونه آن را توجيه كنيم به اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان از نهضتى آينده نسبت به ايرانيان خبر داده اند و از انطباق بر نهضت موجود و آنچه پيش ‍ مى آيد چشم پوشى كنيم ! و آيا اين را بر همين نهضت و بر نهضت ديگر آنان كه مثلا داراى همين ويژگيها و شرائط سياسى ، بعد از قرنهاست تطبيق كنيم ! و آيا چنين تفسيرى را عقل سليم مى پذيرد؟!

و رواياتى را كه درباره قم و موقعيت جهانى آن شهر، از زبان پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليه السلام نقل شده است ، چگونه به تاءويل ببريم رواياتى كه دلالت دارد اين موقعيت ، نزديك ظهور حضرت مهدى عليه السلام و متصل به ظهور آن بزرگوار خواهد بود... همچنين بيانگر ظاهر شدن مردى موعود از آن شهر. و ياران با وفايش است كه نه از جنگ مى هراسند و نه خسته مى شوند.. و ما امروز وضع موجود اين شهر را مى بينيم كه تا ديروز با وجود حوزه علميه در آن شهرى ضعيف بود و تاءثير معنوى اين شهر محدود در حيطه جهان تشيع و متدينين شيعه بوده است .

و اينك نام آن شهر و قيامش و روش و اسلوب آن و معرفى نمودن اسلام ، گوش جهانيان را پر مى كند! برنامه ريزى ها و خط و مشى آن در قلوب مسلمانها و جوامع اسلامى سرايت كرده و رسوخ مى نمايد و علم و دانش از اين شهر به ساير مسلمانان جهان مى رسد.

بنابراين تا زمانيكه روايات وارده در موقعيت و عظمت قم و انقلاب و نهضت آن و مرد وعده داده شده و برخاسته از اين شهر، بر انقلابى كه از قم آغاز شد و بر رهبرى آن ، امام خمينى و طرفداران وى انطباق داشته باشد آيا معقول است كه آن را به موقعيتى جهانى كه پس از ده ها سال و قرن براى قم بوجود آيد و مردى از آنجا ظهور مى كند كه طرفداران و ياران وى و يا حكومت و انقلابش داراى اين صفات هستند.. تفسير كنيم و از آنچه كه موجود است صرف نظر كنيم ؟!

اگر چنين مطلبى درباره مرد وعده داده شده از قم صحيح باشد، چگونه در روايات مربوط به موقعيت جهانى وعده داده شده شهر قم مى تواند صحيح باشد؟ و چه مى توان كرد با دو روايتى كه دال بر وجود اين موقعيت ، نزديك ظهور حضرت و ادامه آن تا ظهور ايشان است آنجا كه آمده : ((و آن (موقعيت ) نزديك ظهور قائم ماست ، خداوند قم و اهل آن را قائم مقام حضرت حجت عليه السلام قرار مى دهد)) ((و آن در زمان غيبت قائم ما تا ظهورش خواهد بود)) كه قبلا از بحار ج 60 ص 213 نقل شد.

حقيقت مطلب اين است كه بحث و مناقشه پيرامون دلالت برخى از روايات بر آنچه كه در قم و ايران اتفاق افتاده است و سعى در برگرداندن الفاظ واضح و روشن از ظاهر خودش و به طور كلى شك دلالت اين روايات و انطباق آنها بر حوادث گذشته و حال ، چيزى جز پيشداورى و حالت ضعف عقيده در تصديق پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت طاهرين عليه السلام نمى باشد. بلكه اگر منصفانه حكم كنيم بايد بگوئيم كه اگر از كلمات معصومين عليه السلام كه به طور تواتر اجمالى در روايات آمده اطمينان و يقين به معنا حاصل نشود مسلما خالى از حالت شك و ترديد و جدل نخواهد بود. از خداوند متعال مى خواهيم كه ما و همه مسلمانان را از چنين حالتى حفظ فرمايد. »(108)


البته « محمد فقیه » نویسنده ی سخت گیر کتاب « سفیانی و نشانه های ظهور »، با استناد به عبارت « كشته هاى آنان شهيد محسوب مى شوند اما من اگر آن زمان را درك مى كردم، خويشتن را براى يارى صاحب اين امر نگاه مى داشتم »، نسبت به صحت نیت صاحبان این قیام ابراز تردید کرده است،(109) حال آن که مولف مقاله ی حاضر، به این نظر آقای « محمد فقیه » پاسخی درخور دارد:

برخي از محققان گفته‌اند كه اگر مطابق متن روايت مذكور، كشته‌هاي ايرانيان شهيد هستند، پس چرا امام باقر (علیه السلام)‌ فرمودند: اگر من آن زمان را درك مي‌كردم، خودم را براي صاحب اين امر (امام زمان(علیه السلام)) نگه مي‌داشتم؟ آيا اگر بپذيريم كه ايرانيان آخرالزمان حق طلب هستند، بهتر نيست كه امام معصوم مي‌فرمودند: « من نيز به آنان مي‌پيوستم، نه اينكه خود را نگاه مي‌داشتم؟ آيا از اين مطالب تناقضي يافت نمي‌شود؟

پاسخ اين است كه امام معصوم (علیه السلام) اين حديث را براي تمام شيعيان و اهل سنت جهان بيان كرده‌اند. با توجه به اين موضوع، تعداد زيادي از اين افراد، توانايي پيوستن به قيام ايرانيان و جنگ در صفوف ايرانيان عليه دشمن را نداشته و ندارند. بنابراين اين حديث رو به شيعياني كه به دليل شرايط خاص نمي‌توانند مستقيماً ايرانيان را در جنگ ياري كنند، مي‌فرمايد كه در صورت مشاهده ی جنگ ايرانيان با دشمنان، بدانند كه زمان اين جنگ نزديك ظهور قائم (علیه السلام)‌ مي‌باشد. پس آنان كه به واسطه ی‌ مسائلي همچون دوري مكان جغرافيايي، عدم توانايي حضور در جنگ و ... نمي‌توانند در كنار ايرانيان بجنگند و به فيض شهادت نائل شوند، حداقل خود را از شر نفسانيات، شياطين و بلاياي طبيعي حفظ كنند و وجود خود را براي قيام قائم (علیه السلام) كه فاصله‌اي زياد با نبرد ايرانيان ندارد، حفظ نمايند.

پس نتيجه مي‌شود كه شيعيان و اهل سنت آزاده، در قبال نبرد ايرانيان در آخرالزمان دو وظيفه ی عمده دارند: 1- شيعيان و اهل سنت ايران و هر كسي كه توانايي حضور در جنگ ايران با دشمنانش را دارد، بايد به كمك ايرانيان بشتابد و بداند كه اگر در اين جنگ كشته شود، شهيد خواهد بود. 2- شيعيان و اهل سنت ديگر نقاط جهان (براي مثال شيعيان لبنان، تاجيكستان و ...) كه نمي‌توانند مستيقماً به ايران كمك كنند و در جنگ ايران عليه دشمنان شركت نمايند، حداقل خود را محافظت نمايند تا براي قيام بزرگ قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) كه نزديك جنگ ايرانيان به وقوع مي‌پيوندد، آماده نمايند.

با دقت در مطالب فوق، در می یابیم که ما به احتمال قریب به یقین، در عصر ظهور ذکر شده در روایات به سر می بریم و باید بیش از پیش در جهت زمینه سازی ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تلاش نماییم. البته تعدادی از علما و زعمای دینمان نیز این وعده را درباره ی انقلاب اسلامی ایران، در قالب امید و آرزو بیان کرده اند:

امام خمینی (قدس سره) درباره ی انقلاب اسلامی ایران چنین فرموده اند:

« اميدوارم كه اين انقلاب يك انقلاب جهاني بشود و مقدمه براي ظهور حضرت بقيه‏الله‏ ـ ارواحنا له الفداء ـ باشد».(110)

« اميد است كه اين انقلاب جرقه و بارقه‏اي الهي باشد كه انفجاري عظيم در توده‏هاي زير ستم ايجاد نمايد و به طلوع فجر انقلاب مبارك حضرت بقيـ［‏الله‏ ـ ارواحنا لمقدمه الفداء ـ منتهي شود».(111)

« من اميدوارم كه ما به مطلوب حقيقي برسيم و متصل بشود اين نهضت به نهضت بزرگ اسلامي و آن نهضت ولي عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هست ».(112)

« ان شاءالله اسلام را آن طور كه هست در اين مملكت پياده كنيم و مسلمين جهان نيز اسلام را در ممالك خودشان پياده كنند ... و زور و ظلم و جور از دنيا برطرف بشود و مقدمه باشد براي ظهور ولي عصر ـ ارواحنا له الفداء ـ ».(113)

« خداوندا بر ما منت بنه و انقلاب اسلامي ما را مقدمه فروريختن کاخ‌هاي ستم جباران و افول ستاره عمر متجاوزان در سراسر جهان گردان و همه ملت‌ها را از ثمرات و برکات وراثت و امامت مستضعفان برخوردار فرما ».(114)

« خداوند همه ما را از قيدهاي شيطاني رها فرمايد تا بتوانيم اين امانت الهي را به سر منزل مقصود برسانيم و به صاحب امانت، حضرت مهدي موعود ـ ارواحنا لمقدمه الفداء ـ رد كنيم ».(115)

« ... جنبشي كه از طرف مستضعفان و مظلومان جهان عليه مستكبران و زورمندان شروع شده و در حال گسترش است، اميد بخش آتيه‏اي روشن است و وعده خداوند تعالي را نزديك و نزديك‏تر مي‏نمايد. گويي جهان مهيا مي‏شود براي طلوع آفتاب ولايت از افق مكّه معظّمه و كعبه آمال محرومان و حكومت مستضعفان. از پانزدهم خرداد 42 كه حكومت مستكبران جبار در اين سرزمين به اوج خود رسيده بود و مي‏رفت تا عربده ی شوم «أنا ربكم الأعلي» از حلقوم فرعون زمان طنين افكند، تا 22 بهمن 57 كه پايه ی حكم‏راني جباران عصر در اين مرز و بوم فرو ريخت و تخت و تاج دو هزار و پانصد ساله فرعون‏گونه ستم‏شاهي به دست تواناي زاغه‏نشينان و ستمديدگان تاريخ بر باد رفت و طومار تاراج‏گري‏ها و حكم‏فرمايي‏هاي شيطان بزرگ و شيطانك‏هاي وابسته و پيوسته به آن درهم پيچيده شد، ايامي معدود بيش نبود،... ولي تحوّلي كه كمتر از صد سال بعيد به نظر مي‏رسيد با تقدير خداي بزرگ در اين ايّام معدود و ساعات محدود تحقّق يافت و جلوه‏اي از وعده قرآن كريم نورافشاني كرد و چه بسا كه اين تحول و دگرگوني، در مشرق زمين و سپس در مغرب و اقطار عالم تحقق يابد: «وليس من الله‏ بمستنكر» كه دهر را در ساعتي بگنجاند و جهان را به مستضعفان، اين وارثان ارض بسپارد و آفاق را به جلوه الهي ولي الله‏ الأعظم، صاحب العصر ـ أرواحنا له الفداء ـ روشن فرمايد و پرچم توحيد و عدالتي الهي را در عالم بر فراز كاخ‏هاي سپيد و سرخ مراكز ظلم و الحاد و شرك به اهتزاز درآورد. «و ما ذلك علي الله‏ بعزيز ».(116) (عبارت از پانزدهم خرداد 42 كه حكومت مستكبران جبار در اين سرزمين به اوج خود رسيده بود و مي‏رفت تا عربده ی شوم «أنا ربكم الأعلي» از حلقوم فرعون زمان طنين افكند، تا 22 بهمن 57 كه پايه ی حكم‏راني جباران عصر در اين مرز و بوم فرو ريخت ... اشاره ی ظریفی به احادیث مرتبط با دجال است که در طی آن ها ذکر شده که دجال عبارت « أنا ربکم الأعلی » را در آخرالزمان سر می دهد و این اشاره ی امام (قدس سره) به نقش انقلاب اسلامی ایران در اضمحلال دجال فرعون صفت، نشان دهنده ی بینش وسیع آن امام همام در مورد نقش بزرگ ایران  در  مبارزه  با  فراماسونری جهانی  (دجال احتمالی آخرالزمان) می باشد. (به ارتباط معنایی بین عبارات « أنا ربکم الأعلی »، فرعون، جباران عصر و ...) توجه فرمایید.)

« مسئولان ما بايد بدانند كه انقلاب ما محدود به ايران نيست. انقلاب مردم ايران، نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچم‏داري حضرت حجّت ـ ارواحنا له الفداء ـ است كه خداوند بر همه مسلمانان و جهانيان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد، مسائل اقتصادي و مادي اگر لحظه‏اي مسئولين را از وظيفه‏اي كه بر عهده دارند، منصرف كند، خطري بزرگ و خيانتي سهمگين را به دنبال دارد. بايد دولت جمهوري اسلامي تمامي سعي و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنمايد و اين بدان معنا نيست كه آنها را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهاني اسلام است، منصرف كند. »(117)


همچنین آیت الله العظمی مصباح یزدی (دامت براکاته) درباره ی انقلاب اسلامی ایران چنین فرموده اند:

« ما بايد دلمان براي خودمان بسوزد كه آيا افتخار حفظ انقلاب را خواهيم داشت يا مردود مي‌شويم، چون اين انقلاب تا زمان ظهور امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باقي خواهد ماند. »(118)


و) در کتاب شرح نهج البلاغه چنین آمده است:(119)

« رواه ابن أبي الحديد في شرح النهج:20/284 ، قال: (جاء الأشعث إليه (إلي علي عليه السلام) فجعل يتخطى الرقاب حتى قرب منه ، ثم قال له: يا أمير المؤمنين غلبتنا هذه الحمراء على قربك ، يعني العجم ، فركض المنبر برجله حتى قال صعصعة بن صوحان: ما لنا وللأشعث ! ليقولن أمير المؤمنين اليوم في العرب قولاً لايزال يذكر . فقال عليه السلام : من عذيري من هؤلاء الضياطرة ، يتمرغ أحدهم على فراشه تمرغ الحمار ، ويهجر قوما للذكر ! أفتأمرني أن أطردهم؟! ما كنت لأطردهم فأكون من الجاهلين . أما والدي فلق الحبة وبرأ النسمة ، ليضربنكم على الدين عوداً كما ضربتموهم عليه بدءاً) »

ترجمه: « ابن ابي الحديد روايت مي‌كند:
« اشعث بن قيس از ميان جمعيّت خود را به علي (علیه السلام) ‌رساند و گفت: يا اميرالمؤمنين! اين سرخ‌رويان (يعني ايرانيان) كه اطراف تو را گرفته‌اند بر ما عرب‌ها غلبه كرده‌اند. حضرت با پاي خود آهسته بر منبر كوبيد. صعصه بن صوحان گفت:‌ ما را با اشعث چه كار؟ امروز اميرمؤمنان درباره ی عرب سخني خواهد گفت كه هرگز گفته نخواهد شد. حضرت فرمود: ‌كدام يك از اين شكم‌پرستان بي‌شخصيت كه مانند الاغ در رخت‌خوابش مي‌غلطد و مانع هدايت مردم مي‌گردد، عذر مرا مي‌پذيرد؟! آيا تو مي‌خواهي من آنها (ايرانيان) را برانم؟! اگر چنين كنم قطعاً نادان خواهم بود. قسم به كسي كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، ايرانيان شما را براي بازگشت به دين خواهند كوبيد، چنان كه شما آنها را براي پذيرش دين كوبيديد. »(120)

شیخ « علی کورانی » و در توضیح عبارات فوق، در چاپ قبلی کتاب خویش « عصر ظهور » چنین می گوید:(121)

« اشعث بن قيس رئيس قبيله ی بزرگ كنده و از سران منافقين و از جمله كسانى بوده كه در قتل اميرمؤمنان (علیه السلام) شركت او جعده نيز همسر داشت و دختر امام مجتبى (علیه السلام) بود كه آن حضرت را به وسيله ی زهر مسموم نمود و پسرش محمد بن اشعث از جمله افرادى بوده كه در به شهادت رساندن سيدالشهداء حضرت حسين بن على (علیه السلام) سهيم بوده است .

به گفته ی روايت، اشعث در صف آخر نمازگزاران آنگونه كه آداب مسلمانها است ننشست، بلكه صف ها را شكافت و گردن هاى نمازگزاران را اين طرف و آن طرف زد تا در صف اول نماز بگزارد، همينكه به قسمت جلو رسيد، گروه انبوهى از ايرانيان را ديد كه اطراف منبر امير مؤ منان (علیه السلام) گرد آمده اند. اشعث با قطع كردن خطبه و سخنرانى حضرت، با صداى بلند، آن بزرگوار را مخاطب ساخت: اى اميرمؤمنان اين سرخ رويان بر ما چيره شده اند، البته سر اينكه تعبير به سرخ رويان كرده اين است كه عرب رنگ سبز را اگر زياد باشد سياه مى گويند بهمين جهت در اثر سرسبزى و بسيارى نخل خرما در عراق، آن كشور را (ارض سواد) يعنى (سرزمين سياه) مى نامند. از اين رو از سفيد نيز تعبير به سرخ مى كنند. بدين جهت عجم (ايرانيان) را چون سفيد پوست هستند، سرخ رويان و يا فرزندان سرخ رويان مى گويند.

اما اينكه اميرمؤمنان (علیه السلام) مكرر با پاى مباركش به منبر زد، با اين كار به اشعث مى فرمود: چه مى گويى؟ و بعد از آن ، امام (علیه السلام) سكوت فرمود و به فكر جواب وى برآمد.

اما صعصعة بن صوحان عبدى كه از ياران برگزيده ی آن حضرت بود. اهميت قضيه را درك كرد كه منظور اشعث طرح خلافت مسلمانهاست كه از ارزشهاى دنيوى است و بايد ويژه اعراب و امثال آنان باشد. و سزاوار نيست مسلمانهاى جديد و سفيد پوست (ايرانيان) اطراف حضرت جمع شده باشند و از اشعث به آن بزرگوار نزديك تر باشند. وانگهى صعصعة عارف به آن موازين اسلامى بود كه امير مؤ منان (علیه السلام) به آنها ملتزم است. با توجه به اين شناخت صعصعة مى دانست كه جواب امام (علیه السلام) به اشعث كوبنده خواهد بود. از اين رو صعصعه با جمله (ما را با اشعث چكار؟) او را سرزنش كرد كه چنين نعره عشيره اى و نژادپرستى را ضد ايرانيان سر داد. كه امام (علیه السلام) را وادار كرد، به نفع آنان (ايرانيان) و بر ضد عرب سخنرانى كند، سپس امام (علیه السلام) پس از سكوتى طولانى سرش را بالا گرفت؛ اما نه اينكه به اشعث نگاه كند و جوابش را بدهد بلكه از او روى گردانيده و مسلمانان را مورد خطاب قرار داد كه: چه كسى مرا معذور مى دارد؟ چه كسى بانصاف حكم مى كند درباره من ، از اين افراد بى شخصيت كه يكى از آنان كه نه داراى انديشه است و نه هدف بلكه انسانى كودن و پرخواب و شهوتران با لوليدن در رختخواب از ناز و نعمت پرخورى و شكم بارگى مانند حيوان ، به بى شخصيتى و كسل بودن و تنبلى خود اكتفاء ننموده، بلكه ديگران را نيز از آموختن معارف دين محروم كند. و آنان را مورد طعنه قرار مى دهد؛ زيرا آنان (ايرانيان) قلب هايشان متوجه علم و اهل دانش بوده و اطراف امام و پيشواى خود و منبر وى گرد مى آيند.

اى اشعث آيا مرا امر مى كنى كه آنان را طرد كنم آنگونه كه گروهى مرفه از طرفداران حضرت نوح (علیه السلام) چنين درخواستى را از او نمودند و بدو چنين گفتند: (افرادى كه اطراف تو را گرفته از تو پيروى مى كنند جز اراذل و اوباش و بى انديشه ها نيستند)، بلكه اى اشعث پاسخ من به تو همان پاسخ پيامبر خدا حضرت نوح (علیه السلام) به افراد پست و بى شخصيت قوم خودش مى باشد كه فرمود: (من آنان را طرد نخواهم كرد چون در اين صورت از جمله جاهلان خواهم بود.) سپس مولاى متقيان (علیه السلام) با سوگندهايى كه پيامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) از آينده ی كسانى كه اطراف منبر او حلقه زده بودند و طرفدارانش، گفتار خود را به پايان برد مانند فقره اى از خطبه گذشته كه فرمود: (سوگند به خدايى كه دانه را شكافت و موجودات زنده را آفريد، البته او شما (اعراب) را براى اينكه به آئين اسلام برگرديد سركوب مى كند، آنگونه كه شما در اوائل ، آنان (ايرانيان) را مى زديد تا داخل در دين اسلام شوند)) اين مطلب دلالت دارد كه وعده الهى بزودى در بين اعراب محقق مى شود و آنان را از دين رو بر مى گردانند و خداوند فرس (ايرانيان) را جايگزين آنها مى نمايد كه مانند آنان عرب زبان نيستند ... و دلالت دارد كه پيروزى اسلام در اين مرحله از ايران آغاز شده و به طرف   قدس  ادامه   مى يابد  و  مقدمه  براى  ظهور حضرت مهدى (علیه السلام) است .»(122)

حديث عجيب و شگفت‌آور فوق، سيماي آخرالزمان و نقش ايرانيان را در اين برهه به خوبي توصيف مي‌كند. اين حديث بيان مي‌كند كه اعراب در آخرالزمان، از ارزش‌هاي اسلامي فاصله گرفته و با دين بيگانه خواهند شد. اما ايرانيان بر ارزش‌هاي اسلامي پافشاری کرده و آن را نشر و گسترش خواهند داد. اين تفاوت عمده بين ايرانيان و اعراب در آخرالزمان، موجب بروز درگيري‌هايي بين ايران و اعراب در آخرالزمان و قبل از ظهور مهدي (علیه السلام) خواهد شد كه در نهايت پيروزي از آن ايرانيان خواهد بود. در واقع همان گونه كه در جريان گسترش اسلام، سپاه ساسانيان از سپاه اعراب در صدر اسلام شكست خورد و متعاقب آن دين اسلام از اعراب به ايرانيان انتقال يافت،(123) در آخرالزمان نيز ايرانيان با اعراب درگير خواهند شد تا دين اسلام ناب محمدی را در ميان آنان رواج مجدد دهند و اين درگيري نيز سرانجام با پيروزي ايرانيان همراه خواهد بود.

توصيفات ذكر شده در روايات، پيرامون درگيري ايرانيان و اعراب در آخرالزمان به دليل عمل به اسلام، با شرايط حال حاضر جهان مطابقت كامل دارد. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي ايران در سال 1357 هجری شمسی، كشورهاي عربي منطقه به جاي اينكه از نابودي يك حكومت ضد دين و روي كار آمدن يك حكومت ديني خوشحال شوند، به مقابله و دشمني آشكار با جمهوري اسلامي ايران پرداختند.

در حالي كه حكومت نوپاي جمهوري اسلامي ايران، ملل اسلام را به اتحاد و وحدت در زير پرچم اسلام و مقابله با تمهيدات ممالك اسلامي از سوي استكبار جهاني و صهيونيسم بين الملل و نابودي رژيم شيطاني اسرائيل دعوت مي‌كرد، كشورهاي عرب منطقه از هيچ كوششي در جهت مقابله با جمهوري اسلامي دريغ نورزيدند. نگاهي گذرا بر تحركات ضد ايراني حكومت‌هاي عرب منطقه در طي 32 سال اخير، به خوبي اين دشمني‌ها را نشان مي‌دهد:

1. تهمت زدن به ايران از سوي عربستان سعودي در زمينه ی وقايع مسجدالحرام و ادّعاي دروغين مهدويّت از سوي جهيمان:(124)
2. آغاز جنگ تحميلي از سوي عراق به رهبري صدام حسين معلون؛ و حمايت همه جانبه ی اعراب از صدام در 8 سال جنگ تحميلي عليه ايران؛(125)
3. جنايات رژيم آل سعود در مراسم حج و روز برائت از مشركان سال 1366 ش. و به شهادت رساندن تعداد زيادي از حجاج ايراني؛(126)
5. ادعاي واهي امارات مبني بر تسلط بر جزاير سه گانه ی‌ تنب بزرگ، تنب كوچك و ابوموسي؛(127)
6. همراهي با آمريكاي جنايتكار در تحركات سياسي منطقه بر ضد ايران؛(128)
7. تأكيد بر طرح خائنانه ی صلح عربي با اسرائيل و همكاري با اسرائيل بر ضد هسته ی مقاومت منطقه شامل ايران، حزب‌الله و حماس؛(129)
8. اعمال فشار مكرر بر كاروان تيم‌هاي ورزشي، فرهنگي و سياسي اعزامي به كشورهاي عربي، به خصوص در عربستان سعودي، اردن و امارات؛(130)
9. بدرفتاري با حجاج ايراني اعزامي به عربستان سعودي و ...؛(131)
10. و ...

همه ی اين اقدامات يك ريشه بيشتر ندارد و آن ريشه نيز چيزي جز تأكيد جمهوري اسلامي ايران بر آرمان‌هاي اسلامي شيعي و حمايت از ملت‌هاي مظلوم امت اسلامي و تأكيد بر رويه ی‌ مقاومت در برابر استكبار نمي‌باشد؛ وگرنه اگر دشمني اعراب صرفاً با نژاد ايراني بود، اين دشمني بايد در زمان رژيم شاهنشاهي شديدتر مي‌بود.

با توجه به توضيحات ذكر شده درمي‌يابيم كه مطابق توصيف روايات معصومین (علیهم السلام)، به جز هسته‌هاي مقاومت اسلامي ـ عربي در حزب الله لبنان، شيعيان يمن و حماس در فلسطين، ساير كشورهاي عربي منطقه، موضعي خصمانه عليه جمهوري اسلامي ايران گرفته‌اند كه اين موضع خصمانه نيز به دليل تأكيد ايران بر بازگشت به ارزش‌هاي اسلامي و اصرار كشورهاي عرب منطقه بر پيروي از الگوهاي غربي، استعماري و جاهلي مي‌باشد. در واقع كشورهاي عرب منطقه كه عموماً تحت سيطره ی فراماسون‌هايي همچون عبدالله اردن، عبدالله عربستان و ... مي‌باشند و قبلاً نيز از سوي فراماسون‌هايي همچون ملك حسين پادشاه اردن، ملك فهد پادشاه عربستان، انورسادات پادشاه مصر و ... هدايت مي‌شدند، از بدو تأسيس جمهوري اسلامي ايران، اين حكومت زمينه‌ساز ظهور را به عنوان بزرگترين دشمن فراماسونري جهاني و عامل گسترش اسلام در جهان دانسته و نه تنها به مقابلة‌ مستقيم با ايران پرداخته‌اند، بلكه هر حركت موافق با جمهوري اسلامي ايران را نيز در كشورهاي خود سركوب نموده‌اند.

مطابق توصيف روايات، اين كشمكش در آخرالزمان و تا ظهور مهدي موعود(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ادامه خواهد يافت و ياران ايراني حضرت امام زمان (علیه السلام) به كمك ياران لبناني، يمني و فلسطيني و ... ايشان، ارتش‌هاي كشورهاي عرب منطقه و مخالف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در هم خواهند كوبيد و حضرت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در اين امر خطير ياري خواهند نمود.(132)

روایت فوق نیز نشان می دهد که ما در برهه ی ویژه ی از تاریخ هستیم که مشابه آن تا به حال محقق نشده است و این برهه ی خاص از تاریخ نیز چیزی نیست بجز « عصر ظهور ».


ز) تعدد بروز بلایای طبیعی، بیماری ها و جنگ ها: در تعداد زیادی از روایات اسلامی، به بروز بلایای متعدد، جنگ ها و بیماری های کشنده در آخرالزمان اشاره شده است:

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:(133)
« لا يقوم القائم إلا علي خوف شديد من الناس و زلازل و فتنة و بلاء يصيب الناس و طاعون قبل ذلك و سيف قاطع بين العرب، و اختلاف شديد في الناس و تشتت في دينهم و تغيير من حالهم ... »

« ترجمه:  قائم قيام نخواهد كرد مگر به دنبال خوف و هراس جدي، زلزله ها، فتنه ها، بلايا و طاعوني كه (مردم) بدان مبتلا شده باشند و شمشير بران (جنگ نمايان) ميان اعراب و اختلاف زياد مردم و تفرقه مذهبي آنها و تعدد اديان و مذاهب و تغيير و تحول آنها و ... »(134)

همچنین در روایتی دیگر چنین آمده است:

امام علي(علیه السلام) فرمود: « پيش از ظهور قائم مرگ سرخ و مرگ سفيد خواهد بود... مرگ سرخ با شمشير و مرگ سفيد همان طاعون است. »(135)

همانگونه که ملاحظه فرمودید، مطابق روایات اسلامی، در دوره ی آخرالزمان و عصر ظهور، بلایا، زلزله ها، فتنه ها، جنگ ها، و طاعون (بیماری مهلک) شایع می گردد.

مطابق آمارهای سازمان های بین المللی و بدون هیچ گونه شک و شبهه ای، بشر در هیچ عصر و دوره ای در تاریخ همچون 100 سال اخیر، این همه بلایای طبیعی، جنگ و بیماری به خود ندیده است:(136)

لازم به ذکر است که آن چه روایات از آن به عنوان « طاعون » یاد کرده اند، لزوماً همان « طاعون » معروف که در قرن های قبل رواج داشت، نیست؛ بلکه از قدیم تا به حال، به هر بیماری مهلک و شدیداً مسری، در همه ی فرهنگ ها و زبان ها « طاعون » گفته می شده است و در حال حاضر نیز چنین می باشد. برای مثال، نام دیگر « آنفلوآنزای مرغی »، « طاعون پرندگان » می باشد:(137)

با توجه در مطالب فوق و با نیم نگاهی به بلایا، بیماری ها، جنگ ها و ... در 100 سال اخیر، در می یابیم که هیچ عصر و دوره ای در تاریخ، همچون دوره ی معاصر نبوده است و دوره ی فعلی، بیش از هر زمانی با توصیف روایات پیرامون آخرالزمان مطابقت دارد.

باید به این نکته اشاره نمود که حتی اگر بحث روایی مربوط به بلایای آخرالزمان را کنار بگذاریم، باز هم منطقاً و عقلاً به این نتیجه خواهیم رسید که دنیا بیش از این تحمل بلایا، بیماری ها و جنگ ها را نخواهد داشت و به بن بستی رسیده است که جز یک منجی الهی، کسی نمی تواند آن را نجات دهد. فجایعی که بشر به واسطه ی آلودگی های مادی و معنوی اش به بار آورده است، چنان دنیا را به هم ریخته است که بوی تعفن آن مانع حیات خود وی شده است و با توجه به غرور و نخوت بشر (به خصوص از نوع غربی آن)، هیچ امیدی به اصلاح خود به خودی امور وجود ندارد و این جا است که باز هم باید دست به دامان منجی الهی شود تا وی را از شقاوت محتومی که اعمالش به بار آورده است، برهاند.

8 - فراگیر شدن گناه در خشکی و دریا: همه ی عزیزانی که « دعای عهد » را زمزمه کرده اند، این عبارت تأثیرگذار را در آن خوانده اند: « ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ اَيْدِي النّاسِ  :  آشكار  شد  تبهكارى  در  خشكى  و  دريا  بخاطر  كرده هاى مردم ».(138)

عبارت فوق، تا چند دهه قبل نیز در عالم واقع محقق نشده بود. گرچه بشر قرن ها به فساد و تباهی در خشکی ها مشغول بود، اما به مدد پیشرفت های علمی اش! در چند دهه ی اخیر، هم فساد و تباهی مادی و آلودگی های زیست محیطی در دریاها ایجاد کرد و هم به مدد انواع کشتی های غول پیکر تفریحی که مملو از اشربه ی حرام و رقص و غنای حرام و آلوده به انواع روابط نامشروع جنسی هستند، به صورت تمام و کمال، به عبارت ذکر شده در دعای عهد، واقعیت بخشیده است.(139)

بله عزیزان! از چند دهه قبل، عبارت « ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ اَيْدِي النّاسِ » در عالم واقعیت نیز به حقیقت پیوسته است و بشر علاوه بر انحراف و تباهی در خشکی ها، دریاها را نیز از فساد و انحراف خویش مصون نگاه نداشته و آن ها را نیز آلوده کرده است. این مسئله نیز نشان می دهد که ما در دوره ی ویژه ای از تاریخ بشر هستیم و زنگ های آخرالزمان به صدا در آمده است.

9 - کشف « هیکل » یا « معبد »: یکی از نشانه های عصر ظهور که در روایات به آن اشاره شده است، مسئله ی کشف « هیکل » یا « معبد » در آخرالزمان است:(140)
« فعن أمير المؤمنين عليه السلام قال: (ولذلك آيات وعلامات: أولهن إحصار الكوفة بالرصد والقذف. وتخريق الزوايا في سكك الكوفة. وتعطيل المساجد أربعين ليلة. و كشف الهيكل و خفق رايات تهتز حول المسجد الأكبر، القاتل والمقتول في النار.) »
« ترجمه: از اميرمؤمنان (علیه السلام) نقل شده كه فرمودند: (ظهور آن حضرت نشانه ها و علاماتى دارد: نخست محاصره كوفه با كمين كردن و پرتاب سنگ ، و ايجاد شكاف و رخنه در زواياى كوچه هاى كوفه ، تعطيل مساجد به مدت چهل شب ، كشف معبد و به اهتزاز در آمدن پرچمهائى گرداگرد مسجد بزرگ (مسجد الحرام) كشنده و كشته شده هر دو در آتش اند.) »(141)

همانگونه که ملاحظه فرمودید، روایت فوق، به چند نشانه ی ظهور می پردازد که برخی از آن ها در کوفه، برخی در حجاز و برخی در نقطه ای دیگر، به وقوع می پیوندد. در این میان، عبارت « کشف الهیکل : کشف معبد »، عبارتی مهم و در خور توجه است.
گرچه روایت صراحتاً اشاره نکرده است که کدام معبد در آخرالزمان کشف خواهد شد، اما استفاده از عبارت « الهیکل » به صورت معرفه و همراه با « ال »، نشان می دهد که مقصود از « معبد » مذکور، معبد خاص و ویژه ای می باشد، نه یک معبد معمولی.
همانگونه که تعدادی از محققین نیز به آن اشاره کرده اند، آن « معبدی » که بیش از هر معبد دیگری می تواند بر توصیف روایت فوق منطبق باشد، معبد معروف به « هیکل سلیمان : معبد سلیمان » است(142) که معروف ترین و حادثه سازترین معبد تاریخ در تمام اعصار و قرون می باشد و در قرن حاضر نیز، معبد نامبرده منشأ و کانون بروز بزرگترین فتنه ی تاریخ بشر شده است.

« معبد سلیمان » بر خلاف تصور عموم، نه معبدی ساخته ی دست « سلیمان نبی (علیه السلام) » بلکه معبدی شیطانی است که کاهنان و جادوگران کابالیست بنی اسرائیل در محل مسجد الاقصی بنیان نهادند و ساخت آن را به دروغ به حضرت سلیمان نبی (علیه السلام) نسبت دادند و این پیامبر الهی را که همچون اجداد مبارکشان مسجد ساز بوده اند نه معبد ساز، به عنوان سازنده ی این بنای شیطانی معرفی نموده اند تا بدین وسیله، انتقام خود را از این پیامبر بزرگ خدا که موجب برچیده شدن بساط سحر و کهانت شیطانی یهود در قرن ها قبل شده بود، بگیرند.(143)
مسئله ی معبد شیطانی سلیمان، قرن ها مسکوت مانده بود تا اینکه مجدداً از 3 قرن قبل، تحرکات آخرالزمانی دجال احتمالی آخرالزمان (فراماسونری جهانی)، موجب گردید تا نام این معبد، مجدداً بر سر زبان ها بیفتد. دجال احتمالی آخرالزمان، از حدود 50 سال قبل، به صورت جدی به دنبال تخریب مسجد الاقصی به عنوان نمادی الهی و برپا کردن معبد سلیمان به عنوان نمادی شیطانی و پایتخت سیاسی و فرهنگی حکومت دجال می باشد و  در این راستا و به منظور مشروعیت بخشیدن به اعمال نامشروعش، تمام تلاش خود را در جهت یافتن ویرانه های این معبد شیطانی ساخته شده به دست کاهنان یهود، به کار برده است و در این زمینه، به موفقیت هایی نیز دست یافته است:(144)

کشف ویرانه های « معبد شیطانی سلیمان » در بیت المقدس و نقشه های شوم « دجال احتمالی آخرالزمان (فراماسونری جهانی) » برای برپا کردن مجدد این معبد و تخریب « مسجد الاقصی ».

کشف ویرانه های « معبد شیطانی سلیمان » در بیت المقدس و نقشه های شوم « دجال احتمالی آخرالزمان (فراماسونری جهانی) » برای برپا کردن مجدد این معبد و تخریب « مسجد الاقصی ».

عزیزان می توانند برای مطالعه ی بیشتر به آدرس های زیر مراجعه نمایند:

http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html

http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

بدین ترتیب می توان نتیجه گرفت که مسئله ی « کشف معبد » که روایات از آن به عنوان نشانه ی ظهور نام برده اند، از حدود 60 سال قبل به این سو محقق شده است. این نشانه، خود نشانه ای مهم است که نشان می دهد استارت وقایع آخرالزمان، از حدود 60 سال قبل به این سو زده شده است و جهان می رود تا برای استقبال از منجی عالم بشریت آماده شود.


مثال هایی که تاکنون ذکر شدند، تنها به مثابه نمونه هایی کوچک از وقایع آخرالزمان می باشند که به نظر می رسند تاکنون  محقق شده اند؛ حال آن که تعداد بسیار زیادی از نشانه های دیگر ظهور نیز در قرون اخیر محقق شده اند که ذکر تک تک آن ها از حوصله ی این بحث خارج است. با این حال، باید یادآوری نماییم که نشانه های 9 گانه ای که در بالا به آن ها اشاره نمودیم، تنها در چند دهه ی اخیر بروز یافته اند و مشابه آن ها در تاریخ به چشم نمی خورد؛ ضمن این که هیچگاه نشانه ها این چنین متواتر و متوالی به دنبال هم محقق نشده اند.

بنابراین عصر حاضر نه با دوران ابومسلم خراسانی، نه با دوران سید بن طاووس (رضی الله عنه) و نه با دوران علامه مجلسی (رحمه الله) به هیچ عنوان قابل مقایسه نیست؛ چرا که در دوران آن ها نهایتاً ممکن بود یک یا دو نشانه ی مشابه با وقایع توصیف شده در نشانه های ظهور شباهت داشته باشد، حال آن که وقایعی که در طی دهه های اخیر محقق شده اند و شباهت بسیاری با نشانه های ظهور ذکر شده در روایات دارند، از شماره خارج می باشند؛ به خصوص که تعدادی از این نشانه ها در تاریخ بی سابقه بوده اند؛

به راستی چگونه می توان عصر حاضر را با عصر علامه مجلسی (رحمه الله) مقایسه کرد، حال آن که در دوران این عالم بزرگوار، نه شهر قم به عنوان مرکز علوم دینی شناخته شده بود، نه یهود در قدس تجمع یافته بودند، نه معبد موهوم سلیمان کشف شده بود، نه همجنس بازی همچون امروز رواج داشت، نه ساختمان های بلند و محکم وجود داشت، نه طلاق زیاد بود، نه ... .

جالب این که حتی دولت صفویه ای که علامه مجلسی (رحمه الله) آن را به عنوان ممهد و زمینه ساز ظهور می پنداشت نیز چندان با خصوصیات دولت زمینه ساز، مشابهت نداشت و نه از نظر وزنه ی فرهنگی و نه از نظر شرایط زمانی، قابل مقایسه با انقلاب اسلامی 1357 هجری شمسی نبود!

بنابراین این مسئله که علامه مجلسی (رحمه الله) انطباق نادرستی بین شرایط زمان خود و عصر ظهور انجام داد (آن هم در حالی که بسیاری از نشانه ها هنوز محقق نشده بودند)، اشتباه خود ایشان بود و این امر مجوزی برای این امر نخواهد بود که بخواهیم با استناد به آن، تعدد بروز نشانه های ظهور را در چند دهه ی اخیر نادیده بگیریم و نسبت به آن بی تفاوت باشیم.

با توجه به مطالب ذکر شده، در می یابیم که مقایسه ی مقطع فعلی تاریخ با سایر ادوار، چندان صحیح نیست و قطعاً از 60 سال قبل به این سو، جهان وارد مرحله ی جدیدی از تاریخ خود شده و زنگ های آخرالزمان به صدا درآمده  است. بله عزیزان! ما بیش از هر دوره ی دیگری در تاریخ، به ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نزدیک شده ایم و این واقعیتی غیر قابل کتمان است! اما زمان دقیق ظهور چه زمانی است؟!

جواب این سوال را تنها پروردگار متعال می داند و بس! و ما حتی برای ظهور نمی توانیم محدوده ی زمانی تهیه کنیم. همچنین باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که خداوند قادر متعال، به همان اندازه که قدرت نمایی کرده و نشانه ها را در کنار یکدیگر مهیا کرده است، در صورت بی مبالاتی ما ممکن است در امر ظهور بدأ حاصل کند و امر ظهور را تا زمان نامعلومی به تعویق بیندازد که این مهم نیز با توجه به قدرت لایزال وی هیچ بعید نیست و هم او که یکبار این نشانه ها و شرایط را در کنار یکدیگر خلق کرده، قدرت لازم را برای خلق مجدد این نشانه ها در آینده دارد.

با این اوصاف، ضمن این که مشخص می شود دوره ی ما یک نقطه ی عطف تاریخی در بحث ظهور منجی است و بیش از هر دوره ی دیگری با آخرالزمان و عصر ظهور موصوف در روایات اسلامی مشابهت دارد، اما باز هم نمی توان نتیجه گرفت که زمان ظهور دقیقاً یا حتی تقریباً چه زمانی است! بدین ترتیب عباراتی همچون « ظهور بسیار نزدیک است » نیز که با تحکم از ظهور در آینده ای نزدیک خبر می دهند، دخالت در امری تلقی می گردد که اصولاً ما احاطه ای بر آن نداریم و به همین دلیل ناپسند می باشد.

هشدارها و اخطارها

1) در طی یک سال اخیر، اتفاقات ناخوشایندی در جامعه ی مذهبی و مهدوی کشور پدید آمد که احساسات مهدویون را جریحه دار نمود که متاسفانه در رسانه های جمعی نیز بازتاب نامناسبی داشت.

شروع این اتفاقات که به دلیل تأثیرات مخرب و بعضاً جبران ناپذیرش، به جرأت می توان نام « فتنه » را بر آن گذاشت، با بی مبالاتی و افراط گروه « مبشران ظهور » آغاز گردید و با غرور کاذب اعضای این گروه مستحکم گردید. اما چرا غرور؟!

اعضای محترم گروه « مبشران ظهور » که عمدتاً از جوانان معتقد و مومن این مرز و بوم بوده و هستند، به تدریج از تواضع و فروتنی فاصله گرفتند؛ آن ها هر فردی را که نظری متفاوت با آن ها داشت، مطرود خواندند و به نصایح دلسوزانه ی سایر محققان مهدوی کشور توجهی ننمودند؛ این حقیر به عنوان کوچکترین و ضعیف ترین عضو جامعه ی مهدوی کشور، از یک و نیم سال قبل، خطر اینگونه تحرکات را به عزیزان « مبشر ظهور » گوشزد نمودم، اما آن ها وقعی ننهادند و بنده را ترسو و بیش از حد محتاط خواندند. سپس در ادامه و به واسطه ی درج کلیپی از شیخ « علی کورانی » در منع توقیت، این محقق بزرگ را کندرو نام نهادند (جالب این که بعداً و در فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است » از کتاب این عالم بزرگ یعنی « عصر ظهور »، بیش از هر کتاب دیگری استفاده کردند!) و در همان بحبوحه، موسسات مهدوی بزرگی همچون موسسه ی « موعود عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) » را کندرو و ترسو نامیدند.

به دنبال پخش مقاله ی « شعیب بن صالح » و درج مقالات انتقادی در وبسایت « موعود »، این عزیزان، پا را فراتر نهاده و به جای پاسخگویی مستدل، دو محقق ارجمند مهدوی کشور یعنی « استاد اسماعیل شفیعی سروستانی » و « محمود مطهری نیا » را  ضد ولایت فقیه و عضو باند هاشمیسم، منحرف و ... نامیدند.

سپس و بعد از انتشار CD مستند « ظهور بسیار نزدیک است » و بروز انتقاداتی از سوی محققینی چون « آیت الله نجم الدین طبسی » و « حجت الاسلام دکتر جواد جعفری »، این دو بزرگوار نیز از تیغ تهمت اعضای گروه « مبشران ظهور » بی نصیب نماندند. همچنین به دنبال اظهار نظر تعدادی از مراجع عظام در خصوص انتقاد از پخش CD مذکور، در نظرات داخل وبسایت « ظهور بسیار نزدیک است »، تعدادی از علما و مراجع عظام نیز به بی بصیرتی متهم گردیدند. البته مثال هایی از این دست بی شمارند که ذکر آن ها در این مقاله نمی گنجد.

اما آیا این جهت گیری ها و اظهار نظر ها ناشی از غرور این دوستان نیست؟ آیا این دوستان از خود نپرسیده اند که چگونه ممکن است همه ی این محققین مهدوی اشتباه کنند و فقط دوستان « مبشر ظهور » درست بگویند؟! چرا حتی احتمال یک درصد احتمال اشتباه کردن ندادند؟ آیا متهم کردن همه ی محققین و تنها سخن خویش را پذیرفتند، ناشی از غرور و بالا دیدن خود از یک سو و ضعیف شمردن دیگران نیست؟ این همه اصرار « مبشران ظهور » مبنی بر اینکه حمایت دکتر احمدی نژاد از آقای مشایی قطعاً تاکتیکی بوده و اشتباهی در این خصوص متوجه آقای دکتر احمدی نژاد نیست، نشان غرور این دوستان نیست؟! چرا این عزیزان تمام شواهد و ادله ی موجود را در این خصوص نادیده می گیرند، نظرات بزرگان را به هیچ می شمارند و تنها بر نظر خود پافشاری می نمایند و در آخر نیز دیگران را ضد ولایت فقیه و بی بصیرت معرفی می نمایند؟! این امر نشان می دهد که غرور کاذب، به صورتی که خود این عزیزان نیز متوجه آن نشده اند، در وجود آن ها رخنه کرده است!

و غرور چه بد اشتباهی است! همان اشتباهی است که شیطان را از مقرب درگاه الهی بودن به مغضوب حق تعالی شدن رساند و همین غرور نیز برکت را از اعمال برادران و خواهران « مبشر ظهور » گرفت و فعالیت هایشان نتیجه ی عکس داد!

این سرنوشت باید به عنوان یک هشدار تلقی شده و سرمشقی برای همه ی گروه های مهدوی و بالاخص خود « مبشران ظهور » باشد تا از این به بعد، بر مخالفت با نظر اکثریت علما، پافشاری و اصرار نورزند و مراقب نفوذ و رخنه ی « غرور » در خود باشند.


2) اما مسئله ی دیگری که باید به آن توجه نمود، مسئله ی ایجاد موج بزرگ و کاذبی بود که در مقطعی کوتاه مدت و در عرصه ی رسانه ها پدید آمد و مسئله ی بررسی منطقی و تحلیلی « نشانه های ظهور » و استفاده های کاربردی از آن ها که در چند سال اخیر با رشد ملایم و منطقی در حال فراگیر شدن بود، به یکباره و با ایجاد موج بزرگ و غیر منطقی موسوم به « موج بشارت ظهور »، متزلزل نمود و این جریان، از اهداف مفید و اصلی خود فاصله گرفت. در فاصله ی کوتاهی، وبلاگ ها و وبسایت های متعددی به درج مقالات تطبیقی قطعی و بی محابا (آن هم با اسناد نه چندان معتبر) اقدام کردند و عرصه ی وب مملو از مقالات تطبیقی قطعی گردید. در این میان، گروه محترم « مبشران ظهور » نیز بدون در نظر گرفتن احتیاطات و جوانب امر، و بدون در نظر گرفتن این که تعداد زیادی از نظرات تحریک کننده به درج اینگونه مقالات در وبلاگ و وبسایتشان، ممکن است از سوی دشمن و به منظور ایجاد تشنج در فضای فرهنگی کشور سازماندهی شده باشد، به درج مقالات تطبیقی تقریباً قطعی در اینترنت و سپس در قالب CD اقدام کردند. بدون اینکه متوجه باشند که این موجب کاذب ممکن است توسط دشمن به سمت هدفی نامناسب هدایت شود. این رشد موشکی و سریع روال ذکر شده، همانگونه که حدس زده می شد، سقوط موشکی نیز به دنبال داشت و موجب بروز دردسر ها و گرفتاری های فراوانی گردید؛ حال آن که اگر دوستان « مبشر ظهور » گرفتار موج احساسات نمی شدند و با تأمل و طمأنینه ی بیشتری فعالیت می کردند، ممکن بود فاجعه ی فعلی پدید نیاید و مصالح عالیه ی نظام به خطر نیفتد. متاسفانه این تحرک « مبشران ظهور »، علاوه بر متشنج کردن فضای جامعه، از یک سو موجب سوء استفاده ی سیاسی برخی گروه ها گردید و از سوی دیگر نیز سوژه ی مناسبی به دست دشمنان نظام داد تا با استناد به آن به تخریب مهدویت و نظام بپردازند. در واقع موج موقت و کاذب « مبشران ظهور »، فرصت موج سواری را برای برخی سیاسیون فرصت طلب از یک سو، و موج سواری دشمن خارجی جنایتکار از سوی دیگر فراهم آورد.

بدین ترتیب علیرغم نیت پاک اعضای « مبشران ظهور »، عدم درایت این عزیزان موجب به بار آمدن نتایج معکوس گردید.


3) متاسفانه در چند ماه اخیر در حوزه ی مسایل دیگری همچون دشمن شناسی و فراماسونری نیز به موازات جریان کاذب بشارت ظهور، امواج کاذب دیگری به راه افتاده است و تعدادی از سخنرانان این عرصه و برخی وبلاگ نویسان، بدون توجه به ظرایف امر، موج دیگری را به راه انداخته اند و بدون این که متوجه باشند در زمین دشمن بازی می کنند، به نماد شناسی افراطی پیرامون فراماسونری پرداخته و با انتشار مطالب جذاب، اما نه چندان مجکم و مستدل، جو نامناسبی را در این زمینه به وجود آورده اند. وبسایت « وعده ی صادق » به عنوان یک وبسایت تخصصی در زمینه ی فراماسونری و دشمن شناسی، به تمامی دوستان و همراهان خود هشدار می دهد که این موج کاذب شناخت فراماسونری که بر عددگرایی و نمادشناسی افراطی اصرار می ورزد، خود موجی است که از سوی دشمن نیز تقویت می گردد تا به واسطه ی پرداختن به نمادهای فراماسونری و شیطان پرستی، از پرداختن به اصل و بنیاد این فرقه ی شیطانی، راه های نفوذ این فرقه، تحرکات فرهنگی، اجتماعی و ... آن خودداری گردد. در واقع بسیاری از مطالبی که اخیراً در سخنرانی ها، وبسایت ها و وبلاگ ها در زمینه ی فراماسونری بیان می شود، علیرغم ظاهر جذابشان، از نظر سندی و استحکام علمی، پوچ و غیر قابل اعتماد هستند که به واسطه ی برخی از نویسندگان مشکوک غربی همچون « David Icke »، « Zagami » و ... عرضه شده اند و تعدادی از محققان و سخنرانان ما در داخل کشور نیز به واسطه ی گرته برداری پالایش نشده از اینگونه مقالات، مطالبی را بیان می کنند که علیرغم جذابیت ظاهری، از بنیه و سند کافی برخوردار نیستند و مثال نقض در مورد آن ها فراوان است. مولف این سطور قبل از تالیف مقاله ی « فراماسونری: دجال آخرالزمان » در 5 سال قبل،(145) با بسیاری از این مباحث آشنا بوده است؛ اما علت عدم اشاره به آن ها در طی این چند سال، توجه به دامی بود که دشمن زیرک (فراماسونری جهانی) برای به انحراف کشاندن مبحث دشمن شناسی تدارک دیده بود و متاسفانه امروزه تعدادی از دوستان، نادانسته در این دام افتاده اند. این حقیر به دوستان هشدار می دهد که ادامه ی این رویه و به راه انداختن موج کاذب و افراطی فراماسونری شناسی، می تواند همانند موج ایجاد شده توسط « مبشران ظهور » دردسر ساز شده و زمینه را برای موج سواری دشمن یا ایادی آن فراهم نماید و بیش از آن که بخواهد به دشمن آسیب برساند، موجب صدمه به نیروهای خودی گردد. بنابراین بهتر است دوستان و همرهان گرامی، از افراط در زمینه ی یاد شده نیز بپرهیزند.


4) اما سایر نهادها و گروه ها نیز باید هشدار و اخطار جدی دریافت نمایند. چرا که به واسطه ی بعضی نقدهای غیر منصفانه که به فیلم « ظهور بسیار نزدیک است » وارد گردید، بسیاری از مباحث مهم مهدویت نیز در خطر تهدید قرار گرفت. به تعبیر یکی از محققان مورد احترام مهدوی، برخی منتقدین عزیز به جای اینکه بخواهند دمل چرکین ایجاد شده را خارج کنند، دست جامعه ی مهدوی را از بن کندند! به تعبیر دیگر، گفتمان مهدوی و عملکرد مبتنی بر روایات و فرمایش معصومین (علیهم السلام) که از زمان قیام الهی امام خمینی (قدس سره) جانی تازه یافته بود و به واسطه ی بشارت ها و کلام گهربار ایشان، این انقلاب به عنوان زمینه ساز ظهور معرفی گردیده بود، و در سال های اخیر نیز در بیان برخی مراجع عظام تقلید پرورش مجدد یافته و اوج آن در بیداری اسلامی سراسر منطقه متجلی گردیده بود، به واسطه ی برخی نقدهای دور از انصاف، زیر سوال رفت.

این حقیر از همه ی برادران و خواهران بزرگوار خواهشمندم تا ضمن نقد دلسوزانه ی تحرکات افراطی، از زیر سوال بردن اصول خودداری نمایند و به این نکته توجه داشته باشند که اصولاً مطالعه ی روایات آخرالزمانی و استفاده از آن ها در عرصه ی عمل، اهمیت استراتژیک دارد و می تواند مسلمانان را در عبور از فتنه های آخرالزمانی یاری نماید. بنابراین در انتقادات، باید نقد ها را متوجه تحرکات افراطی، تطبیق های قطعی و ضعف سندی نمود، نه اینکه از اصل، مطالعه ی روایات آخرالزمانی را زیر سوال برد؛ چرا که همانگونه که قبلاً اشاره شد، اولاً معصومین (علیهم السلام) از هر گونه قول و فعل عبث، مبرا و معصوم هستند و روایات متعدد ذکر شده از ایشان، قطعاً هدفمند بیان شده اند و عدم توجه به این روایات، نعوذ بالله به معنای عبث شمردن روایات نقل شده از ایشان است و از سوی دیگر نیز کفران نعمت تلقی می شود. بنابراین باید دقت کرد که ضمن حرکت در مسیر اعتدال، باید به روایات مربوط به آخرالزمان، توجه ویژه ای داشت.


5) از سوی دیگر، برخی زمزمه ها شنیده می شود مبنی بر این که مسلمانان باید تنها به تکالیف دینی خود عمل کنند و کاری به مباحث مربوط به آخرالزمان نداشته باشند. این سخن نیز چندان صحیح به نظر نمی رسد. زیرا روایات اسلامی به مثابه یک پیکر هستند که باید به همه ی اعضای آن توجه ویژه داشت. برای مثال گرچه قلب یک عضو بسیار مهم و کلیدی بدن می باشد، اما توجه و مراقبت از قلب، به معنای این نیست که دست و پا نیازی به توجه و مراقبت ندارند! در مورد روایات اسلامی نیز، توجه ویژه به روایات اعتقادی و فقهی، به معنای نادیده گرفتن روایات مربوط به آخرالزمان نیست و یک مسلمان منتظر نه تنها باید در مسایل اعتقادی و عمل به وظایف شرعی سرآمد باشد، بلکه باید بداند که چالش های پیش روی وی در عصر آخرالزمان چیست و نباید از کلام معصومین (علیهم السلام) در این خصوص بی بهره بماند.

6) همچنین این هشدار را باید به همه ی عزیزان مومن و دغدغه مند جامعه ی مهدوی کشور اعلام نمود که متاسفانه در طی یک سال اخیر، انرژی جامعه ی مهدوی کشور در مسیری نادرست به هدر رفت! اشتباه و بی درایتی گروه « مبشران ظهور » که بعداً چاشنی غرور نیز به آن اضافه گردید، قدم اول را در بروز این مشکل برداشت و متاسفانه گروه های منتقد این جریان نیز عمدتاً به صورت مناسب به نقد این جریان نپرداختند؛ بلکه با مطرح کردن انتقادهایی نامناسب، مسئله ی انتظار فرج را در معرض خطر قرار دادند. همچنین درگیری های لفظی ایجاد شده بین گروه های مختلف مهدوی کشور، بیش از همه دل دشمن و ایادی وی را شاد کرد و موجب گردید که در ابتدای امر، دشمن حداکثر استفاده را از بی مبالاتی گروه « مبشران ظهور » ببرد و در ادامه نیز با رسانه ای کردن درگیری ها، تلاش نماید تا ضربه ای مهلک بر پیکره ی جامعه ی مهدوی کشور وارد نماید. همچنین متاسفانه به جای این که حوزه های علمیه ی سراسر کشور - که به منزله ی سربازخانه های حضرت صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند - به امور مهمتری بپردازند، وقت گرانبهای آن ها صرف نقد فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است » گردید؛ بسیار جای تاسف است که در بیلان کاری و راندمان بسیاری از حوزه های علمیه ی سراسر کشور، نقد مستند « ظهور بسیار نزدیک است » به عنوان یک کار شاخص نام برده شد که این امر نشان می دهد، سال گذشته سال پربازدهی برای بسیاری از موسسات نبوده است:(146)

http://shobhezuda.blogfa.com

تجربه ی سالی که گذشت، این مهم را به همه ی عزیزان مومن و دغدغه مند یادآوری می کند که قبل از هر چیز باید بصیرت خود را در دوره ی آخرالزمان پرورش دهند و بدانند که برخی تحرکات که ممکن است در ظاهر مفید و موثر به نظر بیاید، در اثر بی مبالاتی ممکن است به فاجعه ی بزرگی بینجامد. همچنین برای اطفاء چنین مشکلاتی می بایست تلاش کرد تا حتی الامکان از رسانه ای شدن و جنجالی شدن ماجرا خودداری نمود؛ چرا که کم نیستند چشمان ناپاک و نامحرمی که منتظر سوء استفاده از چنین اختلافاتی هستند و از کوچکترین مسئله ای، تا مدت های مدیدی به عنوان ابزاری جهت حمله به نظام و انقلاب بهره می برند. بنابراین منتقدین نیز باید مراقب انتقادات و لحن خود در بیان اینگونه نقد ها باشند.

7) در طی جنجال های به وجود آمده بعد از انتشار CD « ظهور بسیار نزدیک است »، دشمن تلاش کرد تا حداکثر بهره را معضل به وجود آمده ببرد؛ در این راستا، و در حالی که اصلاً مسئولین ما متوجه این خطر مهم نبودند، دشمن تلاش بسیاری نمود تا با سوء استفاده از برخی اظهارات ناپخته و غیرمسئولانه، برخی از چهره های فعال و مثبت سیاسی و فرهنگی همچون « حجت الاسلام پناهیان » را که زخم های عمیقی بر پیکره ی دشمن در طی ایام فتنه های بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 شمسی وارد آورده بودند، به عنوان کارشناس و تهیه کننده ی CD مذکور معرفی نمایند و با این کار به شخصیت ایشان خدشه وارد نمایند:

این موضوع زمانی جذاب می شود که بدانیم در همان دوران، دشمن حمله ی دیگری به سایر شخصیت های فرهنگی و تأثیر گذار که به خصوص در دوران فتنه های بعد از انتخابات نقش مثبتی ایفا نموده بودند، تدارک دید:(147)

این مهم نشان می دهد که متاسفانه بسیاری از موسسات فرهنگی کشور، فریب تاکتیک دشمن را خوردند و با اصرار بر مسئله ی نقد بی محابای مستند « ظهور بسیار نزدیک است » از یک سو و  نظرهای غیر مسئولانه و دور از تدبیر در مورد ارتباط برخی چهره های فرهنگی با CD مذکور، هیزم در آتش روشن شده توسط دشمن ریختند و امثال « حجت الاسلام پناهیان » را که از سخنرانان معتبر و تأثیرگذار  عرصه ی معارف دینی، مسایل فرهنگی، سیاسی و ... هستند و مورد اعتماد مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) هستند، نادانسته آمار تیرهای بلای دشمن قرار دادند. این در حالی است که علیرغم سخنرانی های دلگرم کننده ی ایشان در زمینه ی آخرالزمان و نقش انقلاب اسلامی ایران در این خصوص، ایشان به هیچ عنوان رویه ی گروه های افراطی را تأیید نکرده و نسبت به سوء استفاده ی دشمنان، همواره هشدار داده بودند.

8) نقدهای غیر منصفانه ی مستند « ظهور بسیار نزدیک است » از یک سو و عدم درایت کافی برخی از دوستان، موجب گردید تا دشمن بخواهد حداکثر سوء استفاده را از این موضوع بنماید و از زبان برخی افراد و در قالب اظهار نظرهای غیر مسئولانه، مسئله ی زمینه ساز ظهور بودن « انقلاب اسلامی ایران » و ممهد بودن « ایران اسلامی » را زیر سوال ببرد و حرکت های زمینه ساز ظهور وعده داده شده در روایات را که عمدتاً از ایران نشأت می گیرند، به خارج از ایران و سرزمین هایی همچون افغانستان، چین و ... منسوب نماید! این افراد کم اطلاع، در حالی این اظهار نظرهای دشمن شاد کن را مطرح می نمایند که بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی (قدس سره)، صراحتاً انقلاب اسلامی ایران را زمینه ساز ظهور معرفی نموده بودند:(148)

« خداوند همه ما را از قيدهاي شيطاني رها فرمايد تا بتوانيم اين امانت الهي را به سر منزل مقصود برسانيم و به صاحب امانت، حضرت مهدي موعود ـ ارواحنا لمقدمه الفداء ـ رد كنيم ».(149)

« ... جنبشي كه از طرف مستضعفان و مظلومان جهان عليه مستكبران و زورمندان شروع شده و در حال گسترش است، اميد بخش آتيه‏اي روشن است و وعده خداوند تعالي را نزديك و نزديك‏تر مي‏نمايد. گويي جهان مهيا مي‏شود براي طلوع آفتاب ولايت از افق مكّه معظّمه و كعبه آمال محرومان و حكومت مستضعفان. از پانزدهم خرداد 42 كه حكومت مستكبران جبار در اين سرزمين به اوج خود رسيده بود و مي‏رفت تا عربده ی شوم «أنا ربكم الأعلي» از حلقوم فرعون زمان طنين افكند، تا 22 بهمن 57 كه پايه ی حكم‏راني جباران عصر در اين مرز و بوم فرو ريخت و تخت و تاج دو هزار و پانصد ساله فرعون‏گونه ستم‏شاهي به دست تواناي زاغه‏نشينان و ستمديدگان تاريخ بر باد رفت و طومار تاراج‏گري‏ها و حكم‏فرمايي‏هاي شيطان بزرگ و شيطانك‏هاي وابسته و پيوسته به آن درهم پيچيده شد، ايامي معدود بيش نبود،... ولي تحوّلي كه كمتر از صد سال بعيد به نظر مي‏رسيد با تقدير خداي بزرگ در اين ايّام معدود و ساعات محدود تحقّق يافت و جلوه‏اي از وعده قرآن كريم نورافشاني كرد و چه بسا كه اين تحول و دگرگوني، در مشرق زمين و سپس در مغرب و اقطار عالم تحقق يابد: «وليس من الله‏ بمستنكر» كه دهر را در ساعتي بگنجاند و جهان را به مستضعفان، اين وارثان ارض بسپارد و آفاق را به جلوه الهي ولي الله‏ الأعظم، صاحب العصر ـ أرواحنا له الفداء ـ روشن فرمايد و پرچم توحيد و عدالتي الهي را در عالم بر فراز كاخ‏هاي سپيد و سرخ مراكز ظلم و الحاد و شرك به اهتزاز درآورد. «و ما ذلك علي الله‏ بعزيز ».(150) (عبارت از پانزدهم خرداد 42 كه حكومت مستكبران جبار در اين سرزمين به اوج خود رسيده بود و مي‏رفت تا عربده ی شوم «أنا ربكم الأعلي» از حلقوم فرعون زمان طنين افكند، تا 22 بهمن 57 كه پايه ی حكم‏راني جباران عصر در اين مرز و بوم فرو ريخت ... اشاره ی ظریفی به احادیث مرتبط با دجال است که در طی آن ها ذکر شده که دجال عبارت « أنا ربکم الأعلی » را در آخرالزمان سر می دهد و این اشاره ی امام (قدس سره) به نقش انقلاب اسلامی ایران در اضمحلال دجال فرعون صفت، نشان دهنده ی بینش وسیع آن امام همام در مورد نقش بزرگ ایران  در  مبارزه  با  فراماسونری جهانی  (دجال احتمالی آخرالزمان) می باشد. (به ارتباط معنایی بین عبارات « أنا ربکم الأعلی »، فرعون، جباران عصر و ...) توجه فرمایید.)

« مسئولان ما بايد بدانند كه انقلاب ما محدود به ايران نيست. انقلاب مردم ايران، نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچم‏داري حضرت حجّت ـ ارواحنا له الفداء ـ است كه خداوند بر همه مسلمانان و جهانيان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد، مسائل اقتصادي و مادي اگر لحظه‏اي مسئولين را از وظيفه‏اي كه بر عهده دارند، منصرف كند، خطري بزرگ و خيانتي سهمگين را به دنبال دارد. بايد دولت جمهوري اسلامي تمامي سعي و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنمايد و اين بدان معنا نيست كه آنها را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهاني اسلام است، منصرف كند. »(151)

متاسفانه افراد نامبرده بدون اینکه بدانند، با این ادعاها و تحرکات، دل دشمن را شاد می نمایند؛ چرا که از بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، دشمن بیش از همه، از رهبری ایران در تحرکات آزادیبخش مستضعفین در ایران و جهان نگران بوده است و دشمن زیرک، می دانسته که بسیاری از ملل منسلمان منطقه، به ایران به چشم زمینه ساز ظهور نگاه می کنند. شیخ « علی کورانی » مولف کتاب « عصر ظهور » چنین می گوید:(152)

« قبل از پيروزى انقلاب اسلامى ايران ، كشور ايران در تصوّر غربيها پايگاهى حياتى، آنهم در مرز شوروى و در قلب جهان اسلام به حساب مى آمد و از ديدگاه مسلمانها كشورى اسلامى و اصيل به شمار مى رفت كه ))شاه((  سرسپرده غرب و هم پيمان اسرائيل بر آن حكومت مى كرد و براى خودش ‍ خدمتى به اربابانش ، كشورش را دربست در اختيار و خدمت آنان قرار داده بود.

علاوه بر آنچه كه در تصوير ديگران بود، در ذهن يك فرد شيعه مانند من ، كشورى بود كه در آن مرقد مطهر امام رضا (علیه السلام) و حوزه علميه قم وجود داشت و كشورى داراى تاريخى اصيل و ريشه دار در تشيع و علماء و انديشمندان شيعه و تاءليفات گرانبها، زمانيكه به روايات وارده در خصوص ‍ مدح و ستايش ايرانيان برمى خوريم و آنها را بررسى مى كنيم . به يكديگر مى گوئيم : اين روايات مانند روايتهايى است كه مدح و ستايش و يا مذمّت اهل يمن ، و يا بنى خزاعه را مى نمايد. از اين رو هر روايتى كه مدح و ستايش ‍ و يا مذمّت گروهها و قبيله ها و بعضى كشورها را دربردارد، نمى تواند بدون اشكال باشد. گرچه اين روايات صحيح و درست مى باشند، اما مربوط به تاريخ گذشته و احوال مختلف ملتهاى صدر اسلام و قرنهاى اوليه آن است .

اين طرز فكر رائج بين ما بود كه ، امت اسلامى در حالتى جاهلانه و فرمانبردار سلطه كفر جهانى و نوكران اوست ، در بين ملتها هيچيك بر ديگرى برترى ندارد، و چه بسا همين ايرانيان مورد بحث ، بدتر از ساير ملتها بوده اند، بدليل اينكه آنان طرفداران تمدنى كفرآميز و برترى جوئى هاى ملى و نژادى بوده اند كه سرسپردگانى چون شاه و اربابان غربى اش براى ايجاد چنين تز و طرز فكرى و تربيت مردم ايران ، بر همين روش پافشارى مى كردند ... تا اينكه پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، مسلمانان را در سطح جهان غافلگير كرد و قلبهاى غمگين آنان را چنان از خوشحالى و شادى سرشار نمود كه در قرن هاى گذشته بى سابقه بود، بلكه بالاتر، آنان تصور چنين پيروزى را نداشتند. اين سرور و خوشحالى همه كشورها و ملتهاى مسلمان را در برگرفت ، از جمله مظاهر خوشحالى مردم ، اين بود كه همه جا صحبت از فضل و برترى ايرانيان و طرفداران سلمان فارسى بود، به طور مثال ، يكى از صدها عنوانى كه غرب و شرق جهان اسلام منتشر و پخش شد، عنوان و تيتر مجله تونسى (شناخت) بود كه در آن آمده بود)): پيامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)  ايرانيان را جهت رهبرى امت اسلامى برمى گزيند((. اين نوشته ها، خاطرات ما را درباره ايرانيان تجديد كرد و دريافتيم رواياتى كه از پيامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) درباره ی آنان وارد شده است تنها مربوط به تاريخ گذشته آنها نبوده ، بلكه ارتباط به آينده نيز دارد ... ما با مراجعه به منابع حديث و تفسير و بررسى روايات مربوط به ايرانيان، به اين نتيجه رسيديم كه اين روايات و اخبار بيش از آنكه مربوط به گذشته باشد، مربوط به آينده است و جالب اينكه اينگونه روايات در منابع حديث اهل سنت بيشتر از شيعه وجود دارد. »(153)

متاسفانه در حالی که سایر مسلمانان جهان به نقش راهبردی ایران در وقایع آخرالزمان اعتقاد راسخ دارند، عده ای در درون کشور، دانسته یا نادانسته آب به آسیاب دشمن می ریزند و با نفی تحرکات زمینه ساز ظهور از ایران در قالب سپاه « سید خراسانی » و احادیث مشابه آن، یأس و ناامیدی ایجاد می نمایند. وبسایت « وعده ی صادق » نسبت به بروز اینگونه سخنان هشدار داده و خطر آن را برای منتظران مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در داخل و خارج ایران، جدی اعلام می نماید.

خادم الامام (عج) - وعده صادق

منابع و مآخذ

1 -
http://alef.ir/1388/index.php?option=com_content&task=view&id=79133&Itemid=99999999

2 -
http://u313-sup.blogfa.com/post-41.aspx

3 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 87 و 88.

4 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 87 و 88.

5 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 87 و 88.

6 -
http://www.tebyan-ardebil.ir/description.aspx?id=10579
و
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-52991.aspx

7 -
http://www.tebyan-ardebil.ir/description.aspx?id=10579
و
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-52991.aspx

8 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/44-alaeme-zohoor/1845-1388-12-26-22-43-46.html

9 -
http://www.parsine.com/fa/pages/?cid=36136
و
http://www.fardanews.com/fa/news/143994/%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%B0%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%86%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1

10 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

11 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

12 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

13 - نسخه ی خطی ابن حماد، صفحات 74 و 84.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 113 و 114.

14 - بحار الأنوار، ج 65، ص 139.
و

http://www.al-shia.org/html/ara/books/?mod=hadith&start=70&end=80

15 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/154-mardi-az-ghom.html

16 -
http://www.mahdi313.org/page.php?page=showarticles&cat=1&id=293&office=markaz
و
http://www.mazaheb.com/index.php?option=com_content&view=article&id=2053:1390-01-24-08-04-40&catid=46&Itemid=19

17 - آينده و آينده سازان، محمد دشتي، ناشر: موسسه تحقيقاتي اميرالمؤمنين، صفحه ی 70.
و
http://tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/mahdaviyat/2010/12/25/15613.html
و
http://www.andisheqom.com/Files/mahdi.php?idVeiw=1781&level=4&subid=1781
و
http://www.x-shobhe.com/main.php?sid=712

18 - آينده و آينده سازان، محمد دشتي، ناشر: موسسه تحقيقاتي اميرالمؤمنين، صفحه ی 70.
و
http://tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/mahdaviyat/2010/12/25/15613.html
و
http://www.andisheqom.com/Files/mahdi.php?idVeiw=1781&level=4&subid=1781
و
http://www.x-shobhe.com/main.php?sid=712

19 -
http://www.shareh.com/persian/magazine/pasdar_i/81/251/e.htm

20 -
http://www.shareh.com/persian/magazine/pasdar_i/81/251/e.htm

21 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/2062-1.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/44-alaeme-zohoor/2033-1389-01-18-10-43-00.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/44-alaeme-zohoor/1913-1389-01-06-10-42-20.html

22 -
http://m-yousefian.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=187:-----l---r&catid=75:1389-11-22-04-34-36&Itemid=75
و
http://www.shia-leaders.com/?p=9033

23 -
King Abdullah, Britain and the Making of Jordan, Mary Christina Wilson, Cambridge University Press, 1990, (Page 6).  
و
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%88%D9%85
و
http://www.cambridge.org/catalogue/catalogue.asp?isbn=0521399874

24 -
http://en.wikipedia.org/wiki/Hashemite

25 -
http://www.vatanemrooz.ir/1389/12/18/VatanEmrooz/622/Page/1
http://www.alvadossadegh.com/fa/article/47-politics/8365-1389-12-19-10-14-39.html

http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231226
http://www.rajanews.com/detail.asp?id=82086
http://www.javanonline.ir/Nsite/FullStory/?Id=348174
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231197
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231146
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8912231190

26 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 160 و 161.

27 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

28 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

29 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

30 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

31 -
http://www.porsojoo.info/fa/book/print/2971
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 91.

32 - کمال الدین، بنا بر نقل بحارالانوار، ج 52، ص 204.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 160.

33 - کمال الدین، بنا بر نقل بحارالانوار، ج 52، ص 204.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 160.

34 -
http://alef.ir/1388/content/view/88572
و
http://www.bazgo.com/default.aspx?scn=Details&&news_dtid=d41cefd7-9f1e-423a-a3a9-46836b9136b0&lid=71ff6a01-197a-42bf-8b3b-846af2b582c2&mln=News_DetailPage

35 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

36 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

37 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 122.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

38 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 122.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

39 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 119 و 120.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

40 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 119 و 120.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_05.html

41 -
http://isna.ir/isna/NewsView.aspx?ID=News-1756129

42 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 228 تا 239.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_15.html
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_16.html

43 - فیلم 300، دقایق 60 تا 62؛ و دقایق 70 تا 71. (دقایق ذکر شده، مربوط به فیلم بدون سانسور هستند.)

44 -
http://talabe.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=357&Itemid=2
و
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8611020404
و
http://noorportal.net/news/ShowNews.aspx?ID=1435
و
http://talabe.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=354&Itemid=2
و
http://www.aftabnews.ir/vdcivuaw.t1azw2bcct.html
و
http://www.habilian.com/view.asp?ID=00622

45 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

46 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 194.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

47 -
http://islamtxt.ir/islam/node/5
و
http://www.alameli.net/books/index.php?id=3085

48 -
http://www.alameli.net/books/index.php?id=3085

49 -
http://www.alameli.net/books/index.php?id=3085

50 -
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=notepad&id=89
و
http://old.mouood.org/content/view/7245/3/

51 -
http://www.ahlulbaytportal.com/fa.php/page,16985A31726.html?PHPSESSID=34b1d98150ab13ffca4fa769a5b60975
و
http://www.porsojoo.info/fa/book/print/9752

52 -
http://www.ahlulbaytportal.com/fa.php/page,16985A31726.html?PHPSESSID=34b1d98150ab13ffca4fa769a5b60975
و
http://www.porsojoo.info/fa/book/print/9752

53 - الغيبة نعماني، ص 169؛بحار الانوار، ج 52 ، ص 233؛ بشارة الاسلام،ص 120.
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_04.html

54 - الغيبة نعماني، ص 169؛بحار الانوار، ج 52 ، ص 233؛ بشارة الاسلام، ص 120.
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_04.html

55 -
http://www.farabiedu.com/post.php?id=35
و
http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=934&articleID=355197

56 - الغيبة نعماني، ص 188؛ بشارة الاسلام، ص 102؛ تاريخ الغيبة الكبري، ص .521
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

57 - الغيبة نعماني، ص 188؛ بشارة الاسلام، ص 102؛ تاريخ الغيبة الكبري، ص .521
و
کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 95 و 96.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_07.html

58 - کمال الدین، ص 614.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 165.

59 - کمال الدین، ص 614.
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 165.

60 - الغیبة نعمانی، (حدیث 45، ص 271).
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 165 و 166.

61 - الغیبة نعمانی، (حدیث 45، ص 271).
و
كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 165 و 166.

62 -
http://www.khabaronline.ir/news-139898.aspx
و
http://www.asreshia.com/index.php?option=com_content&view=article&id=961:1390-01-15-03-40-43&catid=3:main&Itemid=103

63 -
http://radio.irib.ir/goftogoo/Top_News/news_topview.php?ID=696

64 - بحارالانوار، ج 60، ص 216.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 228 تا 239.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_14.html#link68

65 - بحارالانوار، ج 60، ص 216.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل وابسته به انتشارات امیر کبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 228 تا 239.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_14.html#link68

66 -
http://www.rasekhoon.net/article/Show-30008.aspx
و
http://qa.nahad.ir/q/show.aspx?id=134904
و
http://www.mums.ac.ir/student/fa/Drmofateh
و
http://www.kayhannews.ir/880928/12.htm
و
http://tebyan-zn.ir/papers/subpapers.aspx?id=1104&category=cf

67 -
http://www.rasekhoon.net/article/Show-30008.aspx
و
http://qa.nahad.ir/q/show.aspx?id=134904
و
http://www.mums.ac.ir/student/fa/Drmofateh
و
http://www.kayhannews.ir/880928/12.htm
و
http://tebyan-zn.ir/papers/subpapers.aspx?id=1104&category=cf

68 -
http://www.tathira.com/Detail-vizhe.aspx?code=198&code-vizhe=11
و
http://www.hawzah.net/hawzah/Magazines/MagArt.aspx?MagazineNumberID=4331&id=31028

69 -
http://www.tathira.com/Detail-vizhe.aspx?code=198&code-vizhe=11
و
http://www.hawzah.net/hawzah/Magazines/MagArt.aspx?MagazineNumberID=4331&id=31028

70 -
http://www.shomalnews.com/?view&sid=17859
و
http://www.khabaronline.ir/news-69607.aspx
و
http://www.taamasrar.com/arshive.asp?ID=191
و
http://www.aftabir.com/lifestyle/view/3352/%D9%81%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B6%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87

71 - تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم  شیرازی، جلد 12، صفحات 28 و 29.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 71.


72 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 71.

73- تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم  شیرازی، جلد 12، صفحات 30 تا 34.  
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 71 تا 73.

74 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

75 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

76 -
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B5%D9%84%DB%8C%D8%A8%DB%8C   
و
http://en.wikipedia.org/wiki/Crusades      

77 -
http://www.jrbooksonline.com/HTML-docs/The_Rothschilds_Leese.htm
و
http://www.geocities.com/cliff_shack/overview.html

78 -        
http://www.aviny.com/news/83/09/28/04.aspx
و
http://www.porsojoo.com/fa/node/3482

79 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 97.

80 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 71. (به نقل از تفسیر عیاشی)

81 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر،  چاپ  چهارم،  1385،  صفحه ی 71.  (به  نقل  از  تفسیر نور الثقلین)


82 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر،  چاپ چهارم،  1385،  صفحه ی 71.  (به  نقل  از  بحارالانوار، ج 57، ص 216.) 

83 - برای مثال، در ترجمه های بزرگانی چون آیت الله مکارم شیرازی، استاد فولادوند و ... نیز چنین دیده می شود.

84 - تفسیر المیزان (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله سید محمد حسین طباطبایی، جلد 13، صفحات 303 و 304.    
و
تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم شیرازی، جلد 12، صفحه ی 313.

85 - تفسیر المیزان (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله سید محمد حسین طباطبایی، جلد 13، صفحات 303 و 304.    
و
تفسیر نمونه (نسخه ی الکترونیک)، تألیف آیت الله ناصر مکارم شیرازی، جلد 12، صفحه ی 313.

86 -   
http://www.aftab.ir/articles/religion/religion/c7c1158756164_hazrat_mahdi_p1.php  
(به نقل از خبرگزاری فارس)  
و
http://www.morsalat.com/detail_lib_fa/?iLib=110&iData=178&iCat=354&iChannel=24&nChannel=Lib              
و     
http://www.montazar.net/montazar-far/selecttext.php?ic=661&subid=3         

87 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ  چهارم، 1385، صفحات 76 و 77.  (به  نقل  از  تفسیر نور الثقلین)

88 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ  چهارم، 1385، صفحات 76 و 77.  (به نقل از مستدرک الحاکم، ج 4، ص 476.)     

89 - بحارالانوار، ج 57، ص 213.

90 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر:  شرکت چاپ و نشر  امور  بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 227 و 228.   

91 -   
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%AC%D9%81

92 - بحارالانوار، ج 52، ص386.   

93 -        
http://www.aref-sheyda.blogfa.com/8502.aspx

94 -      
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87%D9%94_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87


95 -                  
http://en.wikipedia.org/wiki/Saddam_Hussein
و
http://www.answers.com/topic/saddam-hussein

96 -          
http://en.wikipedia.org/wiki/Mohammad_Baqir_al-Sadr
و
http://www.answers.com/topic/mohammad-baqir-al-sadr

97 -                
http://en.wikipedia.org/wiki/Sistani
و
http://www.answers.com/topic/grand-ayatollah-ali-al-sistani

98 -       
http://en.wikipedia.org/wiki/Mohammed_Baqir_al-Hakim
و
http://www.answers.com/topic/mohammed-baqir-al-hakim   

99 -      
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%AC%D9%81

100 -   
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87%D9%94_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87%D9%94_%D9%82%D9%85
و
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87%D9%94_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87

101 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

102 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحات 24 تا 35.

103 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

103 - كمال‏الدين شيخ صدوق، ج 2، ص 525 تا 528، چاپ دارالكتب الاسلاميه قم و منتخب الانوار المضيئة تأليف نيلى نجفى، ص 85 تا 89، چاپخانه خيام، قم.
و
http://www.khotabenadereh.com/index.php?option=com_content&view=article&id=155:1388-09-11-11-06-36&catid=38:imam-ali&Itemid=83
و
http://www.azmezohoor.ir/HTMLs/Data_ArticlesLinks/ghadr1430-31-Articles-AzmeZohoordotir/463-gh3031-890406-khotabenaderehdotcom-Emam-Ali-A-Hadisedajjal.htm

104 - بحارالانوار، ج 52، ص 243.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

105 - بحارالانوار، ج 52، ص 243.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 96.

106 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحه ی 80.

107 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_16.html

108 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_16.html

109 - كتاب سفياني و نشانه هاي ظهور (السفياني و علامات الظهور)، تأليف محمد فقيه، ترجمه ي سيد شاهپور حسيني، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ دوم، 1385، صفحات 82 و 83.

110 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

111 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

112 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx


113 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx
114 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

115 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

116 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

117 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

118 -
http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=98433
و
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8811051010

119 - شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید معتزلی)، ج 20، ص 284.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 215.

120 - شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید معتزلی)، ج 20، ص 284.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 215.

121 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_13.html

122 -
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_13.html

123 -
http://www.khabaronline.ir/news-48233.aspx
و
http://www.asriran.com/fa/news/103570/%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-1400-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B4%D8%AF

124 -
http://www.navideshahed.com/fa/index.php?Page=definition&UID=204950
و
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-9067.aspx

125 -
http://www.sajed.ir/new/behind-the-war/13891.html
و
http://www.ido.ir/a.aspx?a=1389062802

126 -
http://qkhabar.com/Default.aspx?tabid=1617&articleType=ArticleView&articleId=103592
و
http://www.asriran.com/fa/news/90566/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%AA-%D8%AD%D8%AC-%D8%AE%D9%88%D9%86%DB%8C%D9%8666

127 -
http://www.khabaronline.ir/news-97649.aspx
و
http://www.icana.ir/NewsPage.aspx?NewsID=164416

128 -
http://www.islamtimes.org/vdcgqq9u.ak9qu4prra.html
و
http://www.siasatrooz.ir/CNewsRDetailOnline.aspx?QSCNDId=63304
و
http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/58/bodyView/11774/%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%8C.%D8%AE%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%AF.%D8%A7%D8%B2.%D8%AA%D9%86%D8%B4.%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86.%D9%88.%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D8%A8.html
و
http://www.siasatrooz.ir/CNewsRDetailOnline.aspx?QSCNDId=60548

129 -
http://www.iran20.ir/view.asp?id=50086153949100022
و
http://www.shiayan.ir/entry/000071.php

130 -
http://www.afkarnews.ir/vdcezx8w.jh8wfi9bbj.html
و
http://www.fardanews.com/fa/news/142243/%D8%A7%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86%D8%AA-%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2-%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
و
http://bavarzesh.com/?p=70&id=104892

131 -
http://www.khabaronline.ir/news-25452.aspx
و
http://www.aftabir.com/news/view/2009/nov/19/c4c1258638175_social_tourism_hadj.php/%D8%A8%D8%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%AC-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF

132 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 215.

133 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 22.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_01.html

134 - کتاب شش ماه پایانی (الفجر المقدس المهدی علیه السلام و ارهاصات الیوم الموعود)، تألیف مجتبی السادة، ترجمه و توضیح محمود مطهری نیا، ناشر: موعود عصر (عج)، چاپ چهارم، 1385، صفحه ی 22.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/fajr_moqaddas_al-saadaat_01.html

135 - کمال الدين، باب 57، حديث 27.

136 -
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%A7%DB%8C_%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C
و
http://www.aviny.com/Occasion/ahlebeit/imamzaman/veladat/86/Zohor-Alam/Neshanepayan.aspx
و
http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100004105159
و
http://www.aftabir.com/articles/view/science_education/agriculture_fishery/c3c1144259678_h5n1_p1.php/%D8%A2%D9%86%D9%81%D9%84%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%BA%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-59502.aspx
و
http://ipiran.com/cgi-bin/aut_tahlil.pl?cmd=show&uid=QFIGZEBLLRBVMGAZFADCJEQZLBZCHU

137 -
http://ipiran.com/cgi-bin/aut_tahlil.pl?cmd=show&uid=QFIGZEBLLRBVMGAZFADCJEQZLBZCHU
و
http://vista.ir/?view=article&id=214479
و
http://dictionary.reference.com/browse/bird+plague

138 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/1388-04-25-17-35-03/37--1/423-1388-07-24-14-24-00.html

139 -
http://agape.ir/1388/09/6608/
و
http://www.peymane.ir/fa/pages/?cid=13932

140 - بحارالانوار، ج 52، ص 273.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 77 و 78.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_04.html

141 - بحارالانوار، ج 52، ص 273.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 77 و 78.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_04.html

142 - بحارالانوار، ج 52، ص 273.
و
کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 77 و 78.
و
http://www.islamicecenter.com/ketaabkhaaneh/QAAEM/asre_zohoor_kooraani_04.html

143 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

144 -
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

145 -
www.genuineislam.blogfa.com
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/168-1388-06-02-15-47-37.html
و
http://www.alvadossadegh.com/fa/best-article/4529-jahan-dar-seytareye-dajjal.html

146 -
http://shobhezuda.blogfa.com

147 -
http://www.allthingsnow.com/day/gossip/shared/4597031/Newest-Top-1000-List-For-IRI-Officials-Bank-Accounts.html
و
http://ireport.cnn.com/docs/DOC-606777
و
http://www.mersad20.com/1388-09-22-14-30-27/3661-%D8%AB%D8%B1%D9%88%D8%AA-%D9%87%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C.html
و
http://www.irdc.ir/FA/content/12726/default.aspx
و
http://www.tabnak.com/nbody.php?id=106988

148 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

149 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

150 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

151 -
http://old.mouood.org/content/view/10059/3
و
http://www.rasekhoon.net/article/show-81868.aspx

152 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 211 و 212.

153 - کتاب عصر ظهور، تألیف علی کورانی عاملی، ترجمه ی مهدی حقی، ناشر: شرکت چاپ و نشر امور بین الملل  وابسته به انتشارات امیرکبیر، چاپ چهارم، 1385، صفحات 211 و 212.

در اينجا ضمن اشاره به وظايف‌ منتظران امام زمان(عج)، به زمينه‌هاي خاصي كه در جوانان براي انجام وظايف ‌عصر انتظار وجود دارد، مي‌پردازيم.

انتظار فرج و ظهور مهدي آل‌محمد(عج‌)، يعني انتظار گسترش‌ عدالت‌ و انسانيت‌ در جهان كه در فرهنگ ‌شيعه اين انتظار از برترين عبادت‌هاست‌ و انتظار مصلح جهاني، تنها يك‌ مفهوم اعتباري نيست بلكه منتظر بايد ويژگي‌هايي داشته باشد و وظايفي را با جديت‌ تمام انجام بدهد و آنچه براي تحقق آن وعده الهي ضرورت‌ دارد، مهيا کند. در اينجا ضمن اشاره به وظايف‌ منتظران امام زمان(عج)، به زمينه‌هاي خاصي كه در جوانان براي انجام وظايف ‌عصر انتظار وجود دارد، مي‌پردازيم.
وظايف‌ منتظران در عصر انتظار
1- تهذيب‌ نفس‌
منتظر مصلح، خود بايد صالح باشد و از گناه و معصيت‌ خدا بپرهيزد. امام جعفر صادق(ع) در اين باره مي‌فرمايند: «حكومت‌ آل‌محمد مسلما تاسيس‌ خواهد شد، پس‌ هركسی علاقه‌مند است‌ كه از اصحاب‌ و ياران قائم باشد، بايد كاملا مراقبت‌ كند، تقوا و پرهيزكاري را شيوه خويش‌ گرداند، خودش‌ را به اخلاق نيك‌ انسانيت‌ مزين کند و بعدا در انتظار فرج قائم آل‌محمد باشد».(1)
2- معرفت‌ نسبت‌ به دين
صالح شدن بدون شناخت‌ نسبت‌ به دين خدا ممكن نيست‌، پس‌ فرد منتظر بايد براي تكامل، آگاهي خود را نسبت‌ به دين بالا ببرد.
امام جعفر صادق(ع) مي‌فرمايند: «هر يك‌ از اصحاب‌ ما كه فهم دين ندارد، خيري ندارد».(2)
3- كسب‌ آمادگي نظامي
آموختن فنون رزم، آشنايي با اسلحه و تيراندازي براي كسي كه چشم به راه مولا و صاحب‌زمان(عج) است‌، لازم است زيرا پيروزي‌ حضرت در گرو جانبازي‌ها و شهادت‌هاست‌. پس‌ منتظر ظهور، منتظر كارزار و جنگ‌ با ستمگران و مفسدان است‌ و به اين جهت‌ بايد آموزش‌هاي نظامي را فراگيرد. امام ششم(ع) مي‌فرمايند: «خودتان را براي ظهور قائم مهيا و آماده کنید گرچه به ذخيره کردن يك‌ تير باشد».(3)
4- پايبندي و تعهد نسبت‌ به جانشين امام زمان (عج)
بر اساس‌ روايات‌ متواتر، فقهاي جامع‌الشرايط جانشينان حضرت‌ صاحب‌ الامر هستند. مسلم است‌ هر كسي كه در مقابل امام زمانش‌ خود را موظف‌ مي‌داند، بايد در برابر جانشين امام نيز مطيع باشد.
از اين رو آناني كه در مقابل جانشين حضرت‌ تعبد و تعهد ندارند و به سخنانش‌ گوش‌ فرانمي‌دهند، چگونه مي‌توانند در مقابل امام زمان متعهد باشند؟!
5- آگاهي به مسائل روز و اتحاد بر محور توحيد
شكي نيست‌ كه نقش‌ مسائل سياسي در تغيير و تحول ديگر امور جامعه از جمله فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي بسيار تعيين‌كننده است‌.
براي همين اهميت، هر ملت‌ زنده‌اي بايد پيگير مسائل سياسي كشور خود باشد. مومنان منتظر به 2 علت‌ عمده بايد مسائل سياسي را پيگيري كنند: الف‌- اتحاد در سطح نيروهاي داخل كشور ب‌- اتحاد در سطح جهان اسلام.
توضيح بيشتر اينكه منتظران حضرت‌ بايد با درك‌ شرايط روز به بررسي اوضاع پرداخته، با ايجاد تشكيلات‌، سازمان‌ها و احزاب‌، زمينه را براي يكپارچگي بيشتر جهان اسلام عليه كفر جهاني مهياتر کنند.
6- امر به معروف‌ و نهي از منكر
امر به معروف‌ و نهي از منكر، تنها تذكر لساني نيست‌، بلكه بالاتر از اينها شامل مرحله عمل نيز هست. مومنان با امر به معروف‌ و نهي از منكر زمينه را جهت‌ برپايي حكومت‌ حق و ظهور منجي بشريت‌ آماده مي‌كنند زيرا تا دل‌ها و اذهان جهانيان آماده نشود، ظهور حضرت‌ و موفقيت‌ او دشوار خواهد بود. با توجه به اينكه حضرت‌(عج) ذخيره الهي و آخرين اميد بشر براي نابودي باطل، ظلم و ستم است‌ تا شرايط مهيا نشود، ظهورش ‌ميسر نيست‌.
جوانان در عصر انتظار
جوانان به دليل توانايي‌ها و ويژگي‌هايي كه دارند، براي انجام وظايف‌ در عصر انتظار موفق‌ترند.
اينك‌ اين زمينه‌ها را به اختصار مرور مي‌كنيم:
1- جوانان و تهذيب‌
تهذيب‌ نفس‌ در جواني و نوجواني آسان‌تر از دوران پيري است‌ زيرا خصلت‌هاي انسان بعد از 40 سالگي قوت‌ مي‌گيرد و به حدي قوي مي‌شود كه مانند درخت‌ تنومند مي‌شود و همان‌طور كه نمي‌توان درخت‌ تنومند را از جا كند، خصلت‌هاي ناپسند را نيز نمي‌توان به راحتي از صفحه روح پاك‌ كرد. از طرف‌ ديگر «حس‌ مذهبي» نوجوان نيز وي را در اين راه ياري مي‌رساند و او با پرداختن به امور ديني و معنوي، قادر است‌ خود را براي اين امر آماده‌تر كند.
2- جوانان و كسب‌ دانش‌ ديني
براي آموختن علم به اعصابي آرام و ذهني فعال و فراگير نياز است‌. هر چند براي آموختن هيچگاه دير نيست‌ ولي ناگفته پيداست‌ كه جوان و نوجوان با داشتن ذهني فعال و آماده، بهتر و راحت‌تر مي‌تواند مطلب‌ را فراگيرد لذا جوانان براي آگاهي نسبت‌ به معارف‌ ديني مستعدتر و موفق‌تر هستند.
3- جوانان‌ و آگاهي ‌از مسائل سياسي
آگاهي سياسي به 2 طريق حاصل مي‌شود: از طريق مطبوعات‌ و كتاب‌ها يا از طريق حضور در محافل و جريانات‌ سياسي. در هر دو صورت‌ احتمال موفقيت‌ جوانان بيشتر است‌ زيرا مطالعه به تمركز حواس‌ و اعصابي آرام نيازمند است‌ و حضور در محافل و جريانات‌ سياسي به «خصلت‌ گروه‌گرايي» محتاج است‌ كه هر دو در جوانان و نوجوانان وجود دارد.
4- جوانان و امر به معروف‌
همچنان كه گفتيم، مسلمان در قبال جامعه وظايفي بر دوش‌ دارد كه امر به معروف‌ و نهي از منكر عملي يكي از آنهاست‌. يكي از بايسته‌ترين اقداماتي كه مومنين بايد برعهده گيرند، ايجاد موسسات ‌فرهنگي در اين راستاست‌ زيرا اقدامات‌ انفرادي امروزه كمترين اثر را دارد.
اين اقدام به روحيه اجتماعي و گروه‌گرايي نياز دارد كه جوانان و نوجوانان از آن برخوردارند. از طرف‌ ديگر، از آنجايي كه بعضا موسسات‌ فرهنگي به مرور زمان دچار روزمرگي شده و از پويايي بازمي‌مانند، ويژگي تنوع‌طلبي و نوجويي در جوانان و نوجوانان چيزي است‌ كه مي‌تواند مانع از روزمرگي و رخوت‌ شود. بنابر اين خصلت‌ها و توانايي‌هاي جوانان و نوجوانان براي مهيا کردن جامعه مهدوي بيش‌ از ديگران است‌ و امام زمان(عج) نيز از آنان كه توان بيشتري دارند، انتظار افزون‌تري دارد. به اميد طلوع خورشيد پنهان آل‌محمد(عج).
پي‌‌نوشت‌:
1- غيبت‌ نعماني، ص‌ 106
2- اصول كافي، ج اول، كتاب‌ فضل العلم
3- بحار الانوار، ج 52، ص‌ 366

نويسنده : حجت‌الاسلام مهدي قربان‌زاده

منبع : روزنامه وطن امروز   14/06/1390