كشورهای جهان سوم همه سرگرم تماشای برنامه‌های تلویزیونی آمریكا هستند و حتّی در موارد زیادی كه اخبار درباره خود جهان سوم است، كاملاً به چند آژانس خبری وابسته هستند كه اخبار خودشان را از آنها بشنوند. جهان سوم به طور كلّی و كشورهای اسلامی به طور خاص از منبع خبر، تبدیل به مصرف‌كنندگان خبر شدند. شاید بتوان گفت: برای اوّلین بار با چنین مقیاسی در تاریخ، دنیای اسلام درباره خودش از طریق تصوّرات تاریخ و اطّلاعاتی كه در غرب تولید می‌شود، می‌آموزد.

«ایالات متّحده آمریكا» اگرچه در آخرین منزل از تمدّن تكنولوژیك غربی نشسته است؛ امّا فاقد تاریخ و اسطوره است. عمران این كشور بیش از دویست سال نیست؛ كلونی بزرگی از مهاجران كه به دلایل مختلف گرد هم آمده‌اند. این امر به منزله نداشتن عاملی مشترك برای حفظ وحدت ملّی و وحدت رویه است.
بخشی از این خلأ را قهرمانان نو به نو كه توسط سینما و ورزشگاه‌ها جعل و معرفی می‌شوند، پر می‌كنند. قهرمانانی كه همگی دولتی مستعجل و عمری كوتاه دارند و بخش دیگر را توهّم دشمنی.
از این نكته نیز نباید غفلت كرد كه جعل دشمن خارجی در ایالات متّحده آمریكا، به عنوان عامل مهمّی برای دست‌یابی به وحدت ملّی شناخته شده است. این استراتژی در ادوار مختلف و به ویژه با جای‌گیر شدن نومحافظه‌كاران در دستگاه اجرایی ایالات متّحده، پر رنگ‌تر از هر زمان خود را در سیاست خارجی آمریكا نشان داد.
نو محافظه‌كاران، متأثّر از مبانی فكری لئو اشتراوس، پر رنگ جلوه دادن دشمن مفروض خارجی را در سیاست خارجی در رأس سایر سیاست‌های خود قرار می‌دهند.
در سال‌های سخت جنگ سرد، «شوروی» به عنوان دشمن بزرگ غرب و دمكراسی معرفی شد و رسانه‌ها پابه‌پای سیاست‌مداران، همه سیاهی‌ها، ترس، ناامنی، دیكتاتور منشی و ضدّیت با آزادی و دمكراسی را به سوسیالیسم و كمونیسم نسبت دادند و بیش از هفتاد سال از این جریان سواری گرفتند.
فروپاشی شوروی، ضرورت جای‌گزینی دشمن جدید را به گردانندگان سیاست خارجی آمریكا یادآور شد. بازگشت و احیای اسلام، این فرصت را فراهم آورد تا اسلام و مسلمانان جای‌گزین شوروی و كمونیسم شوند.
از این روست كه عرض می‌كنم، یكی از دلایل بروز كین‌ورزی ایالات متّحده آمریكا را به طور خاص درباره اسلام و مسلمانان باید به این موضوع باز گرداند. ادوارد سعید در كتاب «شرق‌شناسی» می‌نویسد:
اسلام به چشم «اروپا» و غرب یك تهدید می‌آید. امروز، این بیش از هر زمانی جلب توجّه می‌كند. چون از یك طرف رسانه‌ها بر سر آنچه ظهور، برگشت یا احیای اسلام می‌نامند، اتّفاق‌نظر و خبر زیادی دارند و از طرف دیگر، بخش‌هایی از دنیای اسلام، «فلسطین»، «ایران» و «افغانستان» كه توسعه تاریخی متفاوت و نابرابری را گذرانده‌اند، به سلطه سنّت غربی به ویژه آمریكا گردن نگذاشته‌اند. نظرات متخصّصان و رسانه‌ها در این مورد، تقریباً شبیه هم است. جامعه روشنفكران و سیاسی ایالات متّحده تلاشی برای اصلاح یا حتّی مخالفت با تصویر زشت اسلام به عنوان تهدید نكرد؛ بلكه این تصویر را تأیید و بزرگ هم كرد. از هلال بحران برژینیسكی تا بازگشت اسلامِ برنارد لوئیس، همه با تصویری كه رسم شده، هم سو هستند.
انتخاب، بسط و رشد جریان القاعده به عنوان چهره‌ای خشن، ضدّ انسانی و نامتمدّن از اسلام و مسلمانان از یك سو كاركرد دامن زدن به اسلام‌هراسی در غرب را داشت و از دیگر سو، جعل رقیبی از میان اهل عامّه برای مقابله با جریان انقلابی شیعی ایران اسلامی.
جای تأسّف است اگر اعلام شود، جماعتی از مسلمانان و از جمله سیاست‌مداران كشورهای اسلامی نیز نادانسته با عملكرد خود بر تصویر جعلی ارائه شده از اسلام و مسلمانان، مُهر تأیید زدند و با غفلت از ضرورت اصلاح این تصویرسازی مغرضانه، اجازه دادند كه دشمنان اصلی اسلام، یعنی یهوديّت صهیونیستی به بخش بزرگی از اهداف خودش برسد.
جریانی كه بیش از همه، از وجود خصومت مزمن میان مسلمانان و مسیحیان و میان شرق و غرب بهره می‌برد، یهوديّت صهیونیستی است كه در این میانه مجال بهره‌برداری دو سویه از شرق و غرب و سركوب مسلمانان به وسیله دولت‌های غربی را به دست می‌آورد. چنان كه تاكنون این ماجرا ادامه داشته است.
ادوارد سعید، در كتاب شرق‌شناسی دردمندانه از این موضوع سخن می‌‌گوید:
كشورهای جهان سوم همه سرگرم تماشای برنامه‌های تلویزیونی آمریكا هستند و حتّی در موارد زیادی كه اخبار درباره خود جهان سوم است، كاملاً به چند آژانس خبری وابسته هستند كه اخبار خودشان را از آنها بشنوند. جهان سوم به طور كلّی و كشورهای اسلامی به طور خاص از منبع خبر، تبدیل به مصرف‌كنندگان خبر شدند. شاید بتوان گفت: برای اوّلین بار با چنین مقیاسی در تاریخ، دنیای اسلام درباره خودش از طریق تصوّرات تاریخ و اطّلاعاتی كه در غرب تولید می‌شود، می‌آموزد.1
برای ترسیم تصویری كامل‌تر باید در نظر گرفت كه دانشجویان و اندیشمندان در دنیای اسلام برای آنچه به نام مطالعات خاورمیانه جریان دارد هنوز به كتابخانه‌ها و مؤسّسات آموزشی اروپایی و آمریكایی محتاجند؛ به عنوان مثال در نظر بگیرید كه یك كتابخانه به درد بخور از كتاب‌های عربی در سراسر دنیای اسلام وجود ندارد.
بزرگنمایی دشمنی باعث فریب افكار عمومی مردم آمریكا و انحراف ذهنی آنها از بحران‌های داخلی این كشور می‌شود؛ بلكه دست مردان آمریكایی را در دست‌اندازی به نقاط مختلف جهان، اردوكشی نظامی، راه‌اندازی جنگ‌های بزرگ و در عین حال كسب حمایت عمومی ساكنان آمریكا نیز باز نگه می‌دارد. حسب همین رویكرد است كه آمریكا در وقت حمله به عراق و افغانستان خود را بی‌نیاز از همراهی متّحدان اروپایی نیز می‌شناسد.
بی‌گمان، قرآن‌سوزی، طرح ویژه‌ای است كه در پس خود، برنامه‌ای بزرگ‌تر برای انجام عمليّات نظامی در جغرافیای خارج از ایالات متّحده آمریكا را پنهان داشته است.

آخرین كلام، كلام آخرین
وقتی از آقای تری جونز، كشیش ایوانجلیك پیش قراول قرآن‌سوزی درباره علّت مخالفتش با «قرآن» سؤال می‌شود، به سه نكته اشاره دارد، از نظر او قرآن، كتابی سیاسی، حاوی مضامین خشن است و اسلام می‌خواهد تحت عنوان آخرالزّمان جهان را تصاحب كند.
اگرچه آقای تری جونز، كشیشی ایوانجلیك و پروتستان است و رویكرد آخرالزّمانی در او، به دلیل نسبتش با ایوانجلیسم قوی است؛ لیكن حسب اطّلاعاتی كه درباره او و سوابقش منتشر شده، تا سال 2008 م.
فاقد تحصیلات دینی قابل توجّه بوده و به دلیل اتّهاماتی، همچون حقّه‌بازی نیز از «كلیسای آلمان» اخراج شده است و حتّی یكی از راهبان «كلیسای كلن» اعلام داشته كه آقای جونز حتّی مناسك مذهبی را هم انجام نمی‌داده است. او پس از اخراج از آلمان به اتّفاق همسرش، اقدام به تأسیس كلیسا می‌كند؛ امّا بیش از آنكه او در بند مذهب و كلیسا باشد، سعی در سوءاستفاده از معافيّت مالیاتی كلیسا كرده و با راه‌اندازی شركت «Ts and company» اقدام به فروش كالا و اموال وقفی و اهدایی مردم به كلیسا می‌كند. او در حالی از قرآن‌سوزی سخن می‌راند كه حتّی برای یك بار هم قرآن را ورق نزده و حتّی با یك مسلمان هم ارتباط نداشته است. وی یك بار
نیز در آلمان به جرم استفاده از عنوان دكترا، ناچار به پرداخت 3800 دلار جریمه می‌شود.
به این دلیل، به ذكر سوابق تری جونز اشاره كردم تا عرض نمایم، بیان رویكرد و خطر آخرالزّمانی اسلام و قرآن، بسیار بزرگ‌تر از آن است كه اندیشه معلول تری جونز، مجال پر كشیدن بر بلندای آن را داشته باشد.
در حالی كه رویكرد به موضوع آخرالزّمان، ظهور دوم مسیح، رویارویی دو نیروی خیر و شر در «صحرای مجیدو» و بالأخره تأسیس حكومت جهانی بنی اسرائیلی در «بیت المقدّس»، در زمره موضوعات اصلی و مبتلا به ذهنی پر قدرت‌ترین مبلّغان انجیلی و كلیساهای صاحب نفوذ آمریكایی و انگلیسی است و طيّ بیش از سی سال اخیر، بخش عمده سیاست خارجی ایالات متّحده آمریكا بر اساس همین رویكرد تنظیم شده است و حتّی توسط دولت‌هایی مثل دولت جرج دبلیو بوش بسیاری از مقدّمات راه‌اندازی جنگ آخرالزّمانی آرمگدون فراهم آمد و رسانه‌های بی‌شماری با اتّخاذ آرایش آخرالزّمانی بر موج ماجرا سوار شده و بر تنور این جنگ دمیدند. می‌توان نتیجه گرفت كه آقای تری جونز، تنها مطالبی را تكرار كرده یا وادار به بیان آنها شده تا از این مجرا، بخشی از استراتژی اصلی غرب یهودی علیه مسلمانان قابلیت اجرا بیابد و آقای كشیش هم به صله و مرحمتی سفارش دهندگان پروژه قرآن‌سوزی.
ادوارد سعید، منتقد و استاد ادبیات تطبیقی «دانشگاه كلمبیا» و محقّق فلسطینی الاصل انگشت بر موضوع مهم و ویژه‌ای می‌گذارد، می‌گوید: مشرق زمین در حالی بخش پست‌تر جهان قلمداد می‌شود كه از موهبت وسعت پهناورتر و پتانسیل بیشتر برای قدرت، نسبت به غرب برخوردار است. از این رو اسلام همیشه متعلّق به مشرق زمین در نظر گرفته شده است و نگاه به آن با دشمنی و ترس همراه بوده است.
برای این وضعيّت دلایلی سیاسی، روانشناختی و مذهبی می‌توان برشمرد؛ ولی همه این دلایل از برداشتی نتیجه می‌شود كه اسلام را رقیبی وحشتناك و چالشی آخرالزّمانی در برابر مسیحيّت می‌دانند.
ادوارد سعید را در آمریكا به عنوان نظريّه‌پرداز ادبی از بنیان‌گذاران نظريّه پسا استعماری، منتقد شرق‌شناسی و فعّال سیاسی می‌شناسند كه دیدگاهش درباره تعامل غرب با شرق قابل توجّه است.
موضوع تمركز و توجّه غرب مسیحی به منجی‌گرایی و آخرالزّمان، موضوع مهم، ریشه‌دار و در عین حال عجین با فرهنگ و باورهای عمومی ساكنان آن بخش از جغرافیای زمین است. اساساً مسیحيّت و مسیحیان را از موضوع تبشیر و انتظار بازگشت دوباره مسیح نمی‌توان منفك ساخت. جز این، مسیحيّت پروتستانی كه جمعيّت حدّاكثری ایالات متّحده آمریكا و «بریتانیا» را به گرد خویش دارد، بر محوريّت موضوع بازگشت دوباره مسیح و زمینه‌سازی برای آن، همه تعالیم و آموزه‌های خود را متمركز ساخته است. حسب همین موضوع و باور ویژه ساری در میان عموم ساكنان ایالات متّحده است كه این كشور را به عنوان كشوری مذهبی و با رویكرد آخرالزّمانی می‌توان شناسایی كرد. مبلّغان این جریان كلیسایی كه به عنوان ایوانجلیك شناخته می‌شوند، همه همّت خود را مصروف تبلیغ و بسط موضوع بازگشت مسیح و زمینه‌سازی برای این بازگشت می‌نمایند.
شایان ذكر است مهاجران اوّلیه از «انگلستان»، با داشتن خُلق و خوی پیوریتانی این آموزه را به سرزمین تازه كشف شده، منتقل كردند. نوعی مسیحيّت یهودی شده كه مارتین لوتر و كالون بنیان‌گذار آن بودند.
صرف نظر از میزان تأثیرپذیری ایوانجلیك‌ها از لاهوت توراتی كه موضوع این مقاله نیست، طيّ حدّاقل سه دهه اخیر، مبلّغان پر قدرت انجیلی با مدد گرفتن از رسانه‌های پر قدرت مدرن و نفوذ در دستگاه سیاسی ایالات متّحده آمریكا، این امكان را یافتند تا نقش مهمّی را در سیاست خارجی این كشور و رؤسای جمهور آن ایفا كنند تا آنجا كه آنان، تأثیر بسزایی در تحریك سیاست‌مداران آمریكایی و انگلیسی برای حمله به عراق، افغانستان و تشویق آنان برای حمله به ایران داشتند.
در تفسیر ارائه شده، این مبلّغان انجیلی ـ اگرچه مجعول و محرّف از نظر ما ـ جهان در آستانه ظهور دوم قرار گرفته است. آنان دولت آمریكا را مكلّف به زمینه‌سازی جنگ جهانی و آخرالزّمانی آرمگدون در فلسطین اشغالی و سركوب مسلمانان می‌شناسند.
در تعریف آنها از نیروهای شرور، مسلمانان و اعراب، نماد شرارت و قرآن، كتاب و آیین نامه شرارت و وحشت شناخته می‌شود.
وابستگی كشیش آمریكایی، آقای تری جونز به ایوانجلیك‌ها، پرده از جریانی بر می‌دارد كه سعی می‌كنند، غرب مسیحی را با شرق اسلامی درگیر كرده و آتش جنگ صلیبی دوم را به نفع بنی اسرائیل (یهودیان صهیونیست) روشن كنند.
این موضوع، چنان كه آقای ادوارد سعید بدان اشاره دارد، حكایت از آگاهی و عمل آقای تری جونز و سایر مبلّغان انجیلی از چالش آخرالزّمانی غرب و اسلام دارد و آتش زدن قرآن نیز در راستای همین موضوع و آگاهی، قابل شناسایی است.
بسیاری از قراین و شواهد، حاكی از هم‌گرایی جدّی ایوانجلیك‌ها با یهودیان صهیونیست است. از نظر مذهبی، پروتستان‌ها و مبلّغان ایوانجلیك ظهور مسیح را برای بنی‌اسرائیل و در بزرگداشت آنان ارزیابی می‌كنند و خود و عموم مسیحیان را وامدار بنی‌اسرائیل و خدمتگزار آنان می‌دانند. از همین رو، آنان فلسطین را به طور مطلق متعلّق به بنی‌اسرائیل دانسته و حاضر به هیچ گونه مذاكره و گفت‌وگویی در این باره با مسلمانان و فلسطینیان نیستند؛ ضمن آنكه آنان بازگشت یهودیان به فلسطین و تأسیس دولت یهودی در آن سامان را شرط ضروری بازگشت حضرت مسیح(ع) اعلام می‌دارند. پر واضح است كه آنان، با این رویكرد، خود را در تعرّض به قرآن و سركوب مسلمانان محق می‌شناسند و وجود آیات جهادی قرآن و رویكرد مجاهدان مسلمان به مبارزه برای آزادی قدس شریف را در تعارض با خواست‌های خود تعریف می‌كنند، بنابراین، در تلاشی پیگیر، سعی در سركوب همه مسلمانان مجاهد و نفی هر گونه باور و حركت جهادی در میان مسلمانان می‌كنند.
غرب، راه نجات را در یك جنگ فراگیر می‌شناسد.
چنان كه ذكر شد، غرب در بن بست و بحران حاصل  از تاریخ چهارصد ساله بی‌خدا و بی‌آسمان، قبل از آنكه با شرق اسلامی درگیر باشد، در خودش درگیر و مبتلاست. ادامه شرایط و روند فعلی كه از اوّلین سال‌های قرن بیستم میلادی، نشانه‌هایش نمودار شد، غرب را در خودش نابود می‌كند و آن را در حوزه‌های مختلف و در آستانه تاریخ جدید كه به نام دین و خدا متولّد شده است، به زانو در می‌آورد.
جز این، احیای اسلام و رشد و گسترش آن در میان ساكنان غرب بر سرعت فروپاشی می‌افزاید و این وضع جامعه غربی را در مناسبات سیاسی، اجتماعی و امنيّتی دچار چالش بزرگ ساخته و در برابر شرق اسلامی، در شرایط انفعالی جدّی قرار خواهد داد.
شاید بتوان بزرگ‌ترین هراس غرب را در قد برافراشتن قدرتی بزرگ در شرق اسلامی دانست. رقیبی كه در دوران كهولت و احتضار تاریخ، تفكّر و فرهنگ غربی، جوانی و برومندی را تجربه می‌كند.
این قدرت، به دلیل رویكرد دینی به عالم و داشتن ادّعای مدیریت كلان بر مبنای قوانین كتاب دینی اسلامی می‌تواند حوزه تمدّنی از دست رفته شرق را كه طيّ قرون گذشته از شرق دریای مدیترانه به غرب آن منتقل ساخت، دیگر بار به شرق منتقل ساخته و موجب بروز ركود و ریزش تمام عیار فرهنگی و تمدّنی مغرب زمین شود.
به همان سان كه با انتقال حوزه تمدّنی از شرق دریای مدیترانه، مشرق زمین دچار ركود و رخوت شد و به زیر سلطه غرب رفت.
كلام آخر آنكه، بنی‌اسرائیل، كه طيّ قرون گذشته و با آلت فعل قرار دادن غرب مسیحی و ساكنان غرب به بخش‌های مهمّی از اهداف و استراتژی‌های خود دست یافته است، برای اجرای آخرین بند از قصیده بلند سلطه‌جویی‌اش و تأسیس حكومت جهانی، فرصت چندانی ندارد. وقایع ذكر شده و شرایط موجود و مطرح حاكی از آن است كه چنانچه در حركتی عاجل و اقدامی سریع، امكان اعلام جهان تك حكومتی را نیابند، دیگر امكان دست‌یابی به فرصتی برای این امر وجود نخواهد داشت.
دست‌یابی به آخرین مرحله از این سناریوی جنگی، فائق آمدن بر همه بحران‌ها و بن‌بست‌ها و از جمله متوقّف كردن روند رو به رشد اسلام‌گرایی در گرو ورود فراگیر به جنگ جهانی است. نبردی كه با عنوان جنگ صلیبی دوم، همه فرصت‌ها و بهانه‌ها را برای سركوب مسلمانان، غصب باقی مانده سرزمین فلسطین، سركوب نهضت‌های اسلامی و بالأخره متوقّف كردن جریان توفنده انقلاب اسلامی ایران را ممكن می‌سازد.
ایجاد هیجان بالا تا سر حدّ ناشكیبایی در میان مسلمانان می‌تواند ضامن بمبی را بكشد كه غرب و سران مجامع مخفی یهودی، از آن برای آغاز آخرین یورش و بزرگ‌ترین آنها استفاده خواهند كرد. چنان كه، بالا گرفتن موج اختلافات داخلی در هر یك از سرزمین‌ها و كشورهای اسلامی، امكان تضعیف قوا و توانایی بالقوّه و بالفعل آنان را سبب خواهد شد.
نمی‌توان از این نكته غفلت كرد كه در این شرایط حسّاس، طرح شعارهای نو و شبه نظريّه‌های عامّه پسند، خارج از چهارچوب اصلی، بنای فرهنگی و سیاسی اجتماعی ایران اسلامی، زنگ خطری است كه غفلت از آن، به خسارات جبران‌ناپذیر می‌انجامد.
كلام خود را با این عبارت ختم می‌كنم.
شرح این هجران و این خون جگر
این زمان بگذار تا وقت دگر
والسّلام
اسماعیل شفیعی سروستانی

تاثیر تبلیغات گسترده دستگاههای ارتباط جمعی امریکا که کاملا در کنترل صهیونیستهاست، مردم امریکا را به زودباورترین مردم جهان تبدیل کرده و بر اثر همین تبلیغات هدایت شده، حادثه 11سپتامبر هم کینه و نفرت مردم امریکا و جهان غرب را علیه اعراب و مسلمانان برانگیخته است

خاستگاه سوم. رسانه ها

رسانه ها بویژه با تولد تکنولوژی اطلاعات و دسترسی آسان انسان به داده های دلخواه از طریق شبکه گسترده جهانی اینترنت (World Wide Web) در «جامعه شبکه ای»(1) و «دهکده جهانی»(2) اثری بس شگرف گذاشته اند. فرانک وبستر(3) در کتاب فرهنگ و سیاست در عصر اطلاعات،(4) از نوعی سیاست و فرهنگ جدید سخن می گوید که محصول رسانه های ارتباطی و اطلاعاتی است. این کتاب با اشاره به شیوه شکل گیری نگرش مردم به زندگی و یافتن هویت جدید به کمک اینترنت، چگونگی هم اندیشی جهانی را در پرتو شبکه جهانی اینترنت بررسی می کند.

اکنون که رسانه ها در درجه اهمیت بالایی قرار گرفته اند و همه شئون زندگی بشری را جهت می دهند و به انسانها القا می کنند که چگونه زندگی و فکر کنند و چه سیاستی را در پیش بگیرند، صاحبان آنها نیز از شانس بیشتری برای رسیدن به آمال سیاسی و فرهنگی خویش برخوردارند.

یهودیان با پی بردن به اهمیت رسانه ها در جهان، کنترل همه رسانه های پرقدرت جهان را، اعم از دیجیتال و غیر دیجیتال بدست گرفته اند. وحدت یهودی- مسیحی در امریکا و نفوذ یهودیان بر رسانه ها با توجه به جمعیت اندکشان در امریکا، سطح نخبگی آنان را نشان می دهد.

«براساس آمارهای موجود، با آنکه حدود 5درصد نیروی کاری مطبوعاتی امریکا یهودیان هستند بیش از 25درصد نویسندگان، دبیران، سرمقاله نویسان و تولید کنندگان مطبوعات اصلی و نخبگان امریکا را یهودیان تشکیل می دهند».(5)

شبکه های NBC, CNN,CBS,ABC همگی در اختیار امریکا قرار دارند. موسسه نیوهاوس،(6) یکی از ابرموسسه های یهودی در بخش چندرسانه ای است که به کلیت جامعه امریکا شکل می دهد. این ابرموسسه، 31روزنامه، 12ایستگاه محلی، 87سیستم تلویزیون کابلی، هفته نامه پاراید(با 22میلیون تیراژ در هفته)،(7) 12 مجله مهم شامل نیویورکر،(8) مادمازل،(9) گلامور(10) و مانند آن را در مالکیت خویش دارد. این امپراتوری رسانه های را ساموئل نیوهاوس،(11) مهاجر یهودی روسی تاسیس کرده است.(12)
مرکز سینمایی هالیوود، رساترین تریبون صهیونیسم در امریکاست که بیشترین نفوذ را در افکار عمومی و سیاست مداران ایالات متحده دارد.

هالیوود در سال 1998م.فیلم سینمایی «آرماگدون» را تولید کرد که در آن ارتش ایالات متحده امریکا، هجوم سفینه های هوایی دیگر سیاره ها را شکست می دهد. «محاصره» دیگر فیلم هالیوودی است که در همان سال ساخته شد. در این فیلم، نیروهای امنیتی سازمان اف.بی.آی در مقابله و پیشگیری از حمله تروریستی اعراب مقیم امریکا به مراکز حساس شهر نیویورک پیروز می شوند.
تاثیر تبلیغات گسترده دستگاههای ارتباط جمعی امریکا که کاملا در کنترل صهیونیستهاست، مردم امریکا را به زودباورترین مردم جهان تبدیل کرده و بر اثر همین تبلیغات هدایت شده، حادثه 11سپتامبر هم کینه و نفرت مردم امریکا و جهان غرب را علیه اعراب و مسلمانان برانگیخته است.(13)

خاستگاه چهارم. حضور در قوای مقننه و مجریه امریکا

مشارکت فعال جامعه یهودی امریکا در انتخابات کنگره و ریاست جمهوری و تاثیر فزاینده لابی های یهودی بر نتیجه انتخابات، آنها را در همه اداره های حکومتی صاحب نفوذ کرده است. همین امر سبب شده است هیچ کدام از نامزدهای ریاست جمهوری بدون جلب رضایت یهودیان نتوانند به پیروزی برسند.

همه این خاستگاهها بخشی از زوایای همگرایی صهیونیسم مسیحی را در امریکا نشان می دهند. در جمع بندی کلی می توان گفت عوامل فرهنگی و سیاسی در روند این همگرایی دخالت دارند و غفلت از هر کدام، ما را در فهم دقیق رابطه امریکا و اسرائیل دچار مشکل خواهد کرد.

امروزه نفوذ اسرائیل در ساختار قدرت امریکا سبب شده است امریکا طرحهایی را به نفع اسرائیل در منطقه خاورمیانه اجرا کند. طرح «خاورمیانه بزرگ» یکی از طرحهایی است که با اثرپذیری مقامات امریکایی از لابی های صهیونیستی برای تحقق ایده «سرزمین موعود از نیل تا فرات» در پیش گرفته اند. هال لیندسی در کتاب پیشگویی های انجیل، جای امریکا کجاست؟(2001م.)، با بررسی نقش امریکا در جنگ جهانی آرماگدون می کوشد اثبات کند دولت امریکا، جنگ نهایی مقدس را رهبری خواهد کرد. به باور این نویسنده، امریکا، مخالفان مسیح را که قبل از آغاز جنگ نهایی مقدس مایه ایجاد ترس و وحشت در جهان شده اند، شکست خواهد داد و در این جنگ مقدس، دولت انگلیس چنان گسترده است که حتی دولت امریکا در اوج زمان جنگ سرد برضد شوروی سابق، موشکهای هسته ای قاره پیمای خود را «شمشیرهای جنگ مقدس» نامیده بود.(14)

مسیحیان صهیونیست از فرقه پروتستان در امریکا و انگلیس اعتقاد دارند که مسیح در امور خاورمیانه همواره به سود دولت اسرائیل مداخله کرده است و می گویند تشکیل دولت اسرائیل بزرگ از رود نیل تا فرات، خواست مسیح است که بزودی عملی خواهد شد و امروز صهیونیسم مسیحی با کمک حکومت صهیونیستی امریکا، خود را به فرات رسانده است. صهیونیستهای یهودی نیز براساس اعتقاد به مجموعه قوانین دینی تلمود، به «مکتب خواسته های خدا» اعتقاد دارند و به همین دلیل، می خواهند به کمک دولتهای امریکا، انگلیس و دیگر کشورهای غربی برنامه ای را اجرا کنند که بتوانند دو مسجد مقدس اقصی و صخره را در بیت المقدس تخریب کنند و کشور اسرائیل بزرگ را با نابودی کامل کشورهای اسلامی در گستره نیل تا فرات بوجود آورند.

صهیونیستهای یهودی و صهیونیستهای مسیحی پروتستان با اتحاد و هماهنگی کامل هر عملی را که دولت اسرائیل انجام می دهد، در حقیقت، طراحی شده از سوی مسیح می دانند که مسیحیان سراسر جهان باید از آن حمایت کنند.(15)

چون اعراب و عموم مسلمانان، حکومت اسرائیل بر فلسطین را نامشروع می دانند، اسرائیل برای حفظ بقای خود کوشیده است با قدرتمندان بین المللی همچون امریکا همکاری نزدیک داشته باشد. وجود ترس همیشگی از حمله مسلمانان و نابودی «امنیت» را به مهمترین دل مشغولی اسرائیل تبدیل کرده است. امروزه برای رژیم اشغالگر قدس، چند فرضی اساسی امنیتی وجود دارد که عبارتند از:

1. تهدید اصلی متوجه وجود اسرائیل است. براین اساس، ماهیت
غاصبانه و ظالمانه رژیم صهیونیستی سبب شده است خطرهایی، وجود و بقای اسرائیل را تهدید کند.

2. اسرائیل محدودیتهای گسترده ای دارد. محدودیت سرزمینی و جمعیتی و اقتصاد کوچک و تحریم شده از سوی کشورهای منطقه و جهان، از این رژیم، جزیره ای کوچک در میان مجموعه ای گسترده و پهناور کشورهای مسلمان و عرب و در محاصره آنها ساخته است.

این فرض ها سبب شده است چند اصل مهم در ساختار دولت و ملت اسرائیل نهادینه شود و از مسلمات یهودیان به حساب آید و برای ایشان جنبه حیاتی پیدا کند. این اصول عبارتند از:

1. اصل ایجاد استراتژی امنیت ملی که بر همه چیز سایه افکنده است.
2. اصل ایجاد ملت مسلح، بگونه ای که همه مردم سربازانی پنداشته می شوند که سالی یازده ماه در مرخصی به سر می برند.
3. اصل خودکفایی؛ پی آمدهای روانی و فرهنگی تاریخ یهودیان و انزوای آنها در اروپا به نوعی خودکفایی بدبینانه انجامیده است.
4. اصل برخورداری از پشتیبان خارجی؛ در عین وجود روحیه بالا، ضرورت یافتن یک حامی بزرگ خارجی هیچگاه از نظر صهیونیستها دور نمانده است.(16)

مهمترین و موثرترین سازمانهای صهیونیست مسیحی که با برآوردن نیازهای امنیتی اسرائیل، تلاش خود را در استمرار بقای دولت اسرائیل در منطقه صرف می کند و امروزه در سرتاسر اروپا و امریکا فعال هستند، عبارتند از: سفارت بین المللی مسیحی در اورشلیم(ICEJ)،(101) وزارت خانه کلیسا در میان مردم یهودی که به تراست اسرائیلی کلیسای انگلیس در اسرائیل معروف است ((102) (CMJ یا ITAC))، دوستان مسیحی اسرائیل((CFI)،(103)) میانجی گران مربوط به بریتانیا((IFB)،(104)) دوستان نیایش مسیحیت برای اسرائیل((PFI)،(105)) پل های صلح((BFP)،(106))دوستان امریکایی در انتظار مسیح ((AMF)،(107)) اتحادیه یهودی در انتظار مسیح امریکا((MJAA)،(108)) یهودیان طرفدار عیسی((JFJ)،(109)) و خواهران پروتستانی مریم مقدس و شورای مسیحیان و یهودیان ((CCJ) (110)). این سازمانها در رتبه بندیهای متنوع و به دلایل مختلف و گاه متناقض، بخشی از ائتلاف بزرگی هستند که امروزه محتوای دستور جلسه های صهیونیسم مسیحی را شکل می دهند.

لوئیس هامادا که در پی همگرایی بین یهودیت و صهیونیسم مسیحی است، اعتقاد دارد: «واژه «صهیونیسم» به جنبش سیاسی یهودی اشاره دارد که به دنبال تاسیس سرزمین ملی در فلسطین برای یهودیانی[است] که پراکنده شده اند. از سوی دیگر، صهیونیست مسیحی کسی است که علاقمند است خداوند را در تحقق پیشگویی هایش بوسیله اسرائیل سیاسی و خارجی استعانت کند به جای اینکه بوسیله بدن مسیح، طرح خداوند را که در اناجیل چهارگانه آمده، مدد کند».(17)

ب) پیوند بوش با صهیونیسم مسیحی

در سال1996م. نتانیاهو از حزب لیکود به نخست وزیری اسرائیل رسید. اندکی بعد، هشت تن از چهره های یهودی نومحافظه کار امریکایی، یادداشتی شش صفحه ای برای او فرستادند و از او خواستند تا اسرائیل در قالب حکومت تهاجمی ظاهر شود.

در ابتدای این یادداشت، درباره لزوم سرنگونی صدام و جایگزینی او با یک پادشاه زیر نفوذ اردن، سفارشهایی نوشته شده بود. این یادداشت که نوعی نظریه دومینو را به تصویر می کشید، پیش بینی می کرد که حکومتهای سوریه و دیگر کشورهای عربی، یکی پس از دیگری و در پی سقوط صدام، سقوط خواهند کرد. رهبری نویسندگان این یادداشت را ریچارد پرل یهودی بر عهده داشت که در دولت بوش دوم به مسئولیت مهمی چون رئیس دفتر سیاست دفاعی دست یافت.(18)

اقدامات بوش در پی رویداد11 سپتامبر برای حمله به افغانستان و عراق و تهدید امنیت سوریه، لبنان و ایران بر اثر نفوذ همان کسانی صورت گرفت که به شدت به اسرائیل علاقمندند. جلوه ای از این علاقمندی، همسویی محافظه کاران با لایی های صهیونیستی است. موسسه یهودی امور امنیت ملی(jisna)، رابطه مهم بین هسته های فکری محافظه کار و لابی صهیونیست است که در نقش لابی اسرائیل با حمایت حزب لیکود عمل می کند. این موسسه، کارشناسان مختلفی را می یابد و برای تحقیقات به اسرائیل می فرستد. برای نمونه، قبل از برمر، ژنرال جی گارنر را برای اداره عراق فرستاد که او اکنون نیز نقش مشاورتی در عراق دارد. لابی های اسرائیل در امریکا هم به دو گروه یهودی و مسیحی تقسیم می شوند. وولفوویتز و فیث، روابط تنگاتنگی با لابی های یهودی امریکایی دارند. وولفوویتز که دارای خویشاوندی در اسرائیل است، روابط دولت بوش و کمیته امور مردمی اسرائیل بشمار می رود. فیث هم، فعال سیاسی حامی اسرائیل شناخته می شود.

در انتخابات ریاست جمهوری دوره بوش، نومحافظه کاران و طرفداران آنان به ال گور، نامزد دموکراتها رای ندادند و بنیادگرایان پروتستان جنوب امریکا به جمهوری خواهان رای دادند. از دیدگاه بنیادگرایان مسیحی، خداوند همه فلسطین را به یهودیها اعطا کرده است. به همین دلیل مجموعه های بنیادگرا میلیونها دلار خرج کرده اند تا زمینه استقرار یهودیها را در سرزمینهای اشغالی فراهم آورند. امپراطوری مطبوعاتی و خبری جناح راست گرا نیز شاخه دیگر نومحافظه کاران پنتاگون را در دست گرفته است که در کشورهای مشترک المنافع انگلستان و کره جنوبی ریشه دارد.(19)

همچنین کشیشان معروف امریکایی، مانند بیلی گراهام،(20) جری فالول،(21) پت رابرتسون،(22) هال لیندسی(23)و مایک ایوانس(24) که از مبلغان جدی جریان صهیونیسم مسیحی هستند، در دولت مردان امریکا و انگلیس نفوذ عمیقی دارند.
بیشتر نومحافظه کاران امریکا، پروتستان هستند و از نظر کارشناسان سیاسی، به راست مسیحی یا صهیونیستهای انجیلی گرایش دارند. «این افراد به شدت مذهبی و حتی به تعبیری، بنیادگرا هستند و در عین اعتقاد به مبانی مسیحیت، به نوعی همخوانی دین با سیاست نیز معتقدند. برای مثال، به یک جانبه گرایی در مسائل بین الملل معتقد هستند؛ جدال دایمی بین خیر و شر در همه عرصه ها حتی در عرصه سیاسی را باور دارند؛ طرفدار حمایت از شرکتهای بزرگ نفتی و تسلیحاتی توسط سیاست گذاران امریکا هستند و از بقای اسرائیل در سرزمینهای اشغالی حمایت می کنند».(25)

می توان گفت یکی از ویژگیهای دولت بوش، برقراری پیوند میان دو جریان محافظه کاران یهودی و مسیحیان بنیادگرا بود. این پیوند موجب همگرایی بین جمهوری خواهان و برخی دموکراتهای مسیحی طرفدار اسرائیل شد و در مجموع، پشتوانه مثبتی برای حضور طولانی تر بوش در قدرت فراهم کرد.(26) شاید بهترین سخن برای توضیح روابط بوش و اسرائیل، جمله مورتایمر سیمرمن، یکی از اعضای ارشد لابی اسرائیل در امریکا باشد که گفت: «بوش، بهترین دوستی است که اسرائیل تا به حال در کاخ سفید داشته است».(27)

بوش روی آوردن خود را به مسیحیت(تولد به مثابه یک مسیحی) مدیون بیل گراهام، همکار نزدیک نیکسون و یکی از سرسخت ترین مخالفان جنبش حقوق مدنی در امریکا می دانست و معتقد بود: «او (گراهام) کسی بود که در سال 1985م.، هنگامی که به دیدار خانواده اش رفتم، بذر مذهب را در روحم کاشت». پس از آن بوش در شهر میدلند ایالت تگزاس با تشویق دان ایوان، وزیر تجارت پیشین امریکا، در کلاسهای آموزش انجیل شرکت کرد.(28)

بطور کلی، اعتقاد به عیسی مسیح، فلسفه سیاسی مطلوب بوش بود. چنانکه در پاسخ به این پرسش که به کدامین فیلسوف سیاسی نزدیکتر است، بدون کمترین درنگی گفت: «حضرت مسیح». اثرگذاری منبع فکری تگزاس و منبع اعتقادی مسیح بر بوش سبب شد از نظر وی، دو جهان روشنایی و تاریکی وجود داشته باشد. وظیفه جهان روشنایی آن است که برای خیر بجنگد و هر هزینه ای را بپردازد؛ زیرا هدف، مبارزه با جهان تاریکی و محور شرارت است. اصطلاح«محور شیطانی» بخوبی نشان دهنده عمق توجیه ها و استدلالهای مذهبی برای پیشبرد اهداف امریکا در صحنه سیاست خارجی است.(29)

بوش در سخنانش می گفت:«من به نقش ایمان و اعتقادات مذهبی در کمک به حل بزرگترین مشکلات ملتها اعتقاد دارم. این آزادی که ما هدیه گرفته ایم، هدیه امریکا به مردم جهان نیست، بلکه هدیه خداوند به بشریت است. ما به عشق خداوند که در پی تمام زندگیها و پشت پرده کل تاریخ است، اطمینان داریم. خداوند نیز اکنون ما را هدایت می کند و به تقویت ایالات متحده ادامه می دهد».(30)

شاید کمکهای مداوم مالی و اقتصادی امریکا به اسرائیل را بتوان مهمترین بخش حمایتهای واشنگتن از تل آویو در نیم قرن گذشته دانست؛ رویه ای که با کمترین ممانعت و با سهولت بیشتر در دوران بوش پسر ادامه یافت. برای نمونه، در بودجه سال 2003م. امریکا، برای تامین مسائل دفاعی و تسهیلات ضد تروریستی، دویست میلیون دلار به صندوق اضطراری امنیت اسرائیل اختصاص یافت که اعتراض کشورهای عرب و گروههای امریکایی عرب را برانگیخت. افزون بر آن،مبلغ شصت میلیون دلار برای اسکان دوباره یهودیان آواره در اسرائیل و ده میلیون دلار هم برای دولت لبنان بمنظور کمک به برقراری امنیت در جنوب لبنان و کنترل حزب الله اختصاص داده شد.(31)

در بحث مربوط به بیت المقدس نیز کنگره امریکا بر تعهد خود مبنی بر انتقال سفارت امریکا به بیت المقدس تاکید و براساس قانون عمومی مصوب 1995 از بوش درخواست کرد هرچه سریعتر، روند انتقال سفارت امریکا به بیت المقدس را آغاز کند. همچنین ایالات متحده امریکا در دوران بوش کوشید روابط کشورهای جهان با اسرائیل را هرچه بیشتر بهبود بخشد. در این زمینه، کنگره در گزارشی اعلام کرد:

1. اسرائیل؛ دوست و متحد ایالات متحده امریکا است و امنیت این کشور برای ثبات منطقه و منافع امریکا حیاتی است؛
2. اسرائیل هم اکنون با 160 کشور جهان روابط دیپلماتیک دارد و تنها حدود سی کشور با آن روابط دیپلماتیک ندارند؛
3. اسرائیل بطور فعال درصدد برقراری روابط رسمی با تعدادی از کشورهایی است که با این کشور رابطه ای ندارند؛
4. ایالات متحده باید به این متحد خود(اسرائیل) در راه تلاش برای گسترش روابط دیپلماتیک، کمک و از آن حمایت کند؛
5. بعد از گذشت بیش از پنجاه سال از موجودیت اسرائیل، این کشور استحقاق دارد تا همسایگان و جامعه جهانی با او همانند ملتی برابر با دیگر ملتها رفتار کنند.

کنگره در بخش دیگری از گزارش خود، شصت روز به وزارت خارجه امریکا مهلت داد تا اقدامات لازم را در این زمینه انجام دهد؛
بدین ترتیب که از کشورها در این باره پرسش، و تقاضای پاسخ مناسب کند. شاید تطمیع پاکستان و به دنبال آن، اظهارات اسلام آباد مبنی بر آمادگی برای به رسمیت شناختن اسرائیل و گسترش روابط دیپلماتیک با این کشور با توجه به این گزارش و درخواست کنگره امریکا قابل درک باشد.(32)

3. منجی گرایی صهیونیسم مسیحی؛ مهمترین ابزار کسب قدرت

در جمع بندی کلی، باورهای جنبش صهیونیست مسیحی را می توان معطوف به انگاره منجی گرایی دانست. منجی گرایی، واژه ای است که به اعمال اسرائیل و حمایت قدرتهای بزرگ از آن، مشروعیت می بخشد. همه فعالیتهای صهیونیستهای مسیحی اعم از ترور مبارزان فلسطینی، ریختن بمب بر سرمردم بی دفاع افغانستان و کشتار شیعیان عراق به دست امریکا، بسترسازی برای جنگ جهانی آرماگدون است که آن هم مقدمه ظهور منجی، عیسی مسیح خواهد بود.

امروزه امریکا، اشغال عراق را برای خود رسالتی الهی می شمارد و آزاد سازی جهان از بند تروریسم و استبداد و در نهایت، برقراری دموکراسی را اموری مقدس می داند که ظهور منجی را تسهیل می کند. افزایش تکاپوی دولتها را در مسابقه تسلیحاتی برای برافروختن آتش جنگ جهانی سوم و آرماگدون نیز امری شایسته می انگارد. جری فالول و بیلی گراهام، دو تن از مبلغان برجسته صهیونیسم مسیحی، با ادعای نزدیک شدن ظهور مسیح معتقدند که نسل کنونی، آخرین نسلی خواهد بود که قبل از ظهور مسیح در این جهان زندگی خواهد کرد.

فالول می گوید: «آرماگدون یک واقعیت است اما شکر خدا، این پایان روزگار امتهای غیر یهودی و مسیحی است؛ زیرا پس از آن، صحنه برای سلطنت پادشاه ما، خداوندگار عیسی مسیح، در نهایت افتخار و قدرت آماده می شود. تقریبا تمام تعلیم دهندگان کتاب مقدس که من می شناسم، بازگشت بسیار نزدیک مسیح را پیش بینی می کنند و من شخصا ایمان دارم که بخشی از آن آخرین نسل هستم. آن آخرین نسلی که تا سلطان ما مسیح نیاید، نخواهد مرد».

باید توجه داشت چگونه ممکن است داعیه داران یک حکومت سکولار مدعی زمینه سازی برای ظهور مردی شوند که پیامبر الهی است و آنچه عملی خواهد کرد، حکم الهی است. در واقع بین منتظران مسیح با خود مسیح هیچ تشابهی وجود ندارد. مسیح که پیامبر صلح و رحمت است، چگونه می تواند اعمال خشن و بی رحمانه امریکا و اسرائیل را تایید کند.
جمع بندی

از مباحث گذشته روشن می شود که جنبش صهیونیسم مسیحی، نوعی واسطه و اسطوره است که در پس آن، روابط قدرتهای بزرگ نظیر ایالات متحده امریکا وانگلیس به صورت پنهان مطرح می شود. واسطه ها، خود ابزار اعمال قدرت(منعطف از قدرت) از سوی قدرتهای بزرگ هستند و همچنین قدرت را بازتولید (معطوف به قدرت) می کنند. امروزه عملیات صهیونیست های مسیحی در جهان به مراتب، آسانتر و بیشتر از دخالت مستقیم بانیان آنها است.

با وجود اسطوره ای بودن اساس جنبش، این جنبش واسطه های فرعی را درون خود جای داده است. محقق ساختن پیشگویی های مسیح، حمایت از اسرائیل، آمادگی برای جنگ آرماگدون و چندین واسطه دیگر، همگی به مجازی کردن واقعیت این جنبش کمک می کنند. بنابراین برای عبور از آنها و رسیدن به بنیادهای آن، همچون بنیادگرایی و پروتستانتیسم و روابط قدرت نیازمند رهیافت واقع گرایی انتقادی هستیم تا در قالب آن به معرفتی درست از آن جنبش دست یابیم.

پی نوشت ها :

1. - همان، ص32.
2. - ر.ک:حیدررضا ضابط، «نگاهی به پیوند پروتستان و صهیونیسم».
3. - محمدعلی منصوریان،«صهیونیسم مسیحی و جهان اسلام»، ص226.
4. - همان.
5. - گروه امنیت ملی،«جنگ آینده در دکترین نظامی رژیم صهیونیستی»، مجله سیاست دفاعی، تهران، پژوهشکده علوم دفاعی دانشگاه امام حسین، سال هشتم، ش4، پاییز و زمستان 1379، ص72، 73.
6. - International Christian Embassy Jerusale.
7. - the Church's Ministry Among Jewish People, also known as The Israel Trust of the Anglican Church within Israel.
8. - Chrisian Friends of Israel.
9. - Intercessors For Britain.
10. - Prayer Friends of Israel.
11. - Bridges for Peace.
12. - The American Messianic Fellowship.
13. - The messianic jewish Alliance America.
14. -Jews for Jesus.
15. - the Evangelical Sisterhood of Mary and the Council of Christians and Jews.
16. - Louis Bahjat Hamada, Understanding the Arab Word,Nashville, Nelson,1990,p.189.
17. - مرتضی شیرودی، «یهودی گرایی بوش»، ماهنامه پرسمان، ش21، خرداد 1383.
18. - مایکل لیند، «سیطره بر کاخ سفید»، ترجمه نعمت الله مظفرپور(روی خط اینترنت)، به نقل از:شبکه خبر دانشجو27/2/1383؛ قابل دسترس در آدرس:www.bashgah.net.
19. - Billy Graham.
20. - Jerry Falwell.
21. - Pat Robertson.
22. - Hal Lindsey.
23. - Mike Evans.
24. - مسعود آریایی نیا، «مبانی دینی رفتار و فرهنگ سیاسی راست افراطی در اسرائیل». فصلنامه مطالعات منطقه ای، ج6، 1380، ص1-31.
25. - محسن پاک آیین،«نومحافظه کاری و سودای جهان شمولی امریکایی»،(روی خط اینترنت)، منتشر شده در تاریخ1384/8/10، قابل دسترس در آدرس:
26. www.bashgah.net.
27. - بهنام قلی پور، «کمدی سیاسی صهیون مسیحی»،(روی خط اینترنت)، به نقل از: بولتن چالشها، ش15، قابل دسترس در آدرس:www.bashgah.net.
28. - امیرمحمدحاجی یوسفی،«خاورمیانه پس از 11 سپتامبر با تاکید بر مناسبات اعراب و رژیم صهیونیستی». مجله سیاست خارجی، زمستان 1380، ص1116.
29. - حسین دهشیار،«روانشناسی جورج دبلیو بوش و سیاست خارجی امریکا»، مجله سیاست خارجی، تابستان1381، ص436.
30. - ttp://www.princeton.edu/lalexand/religion.htm#top.
31. - Journal of Palestine,winter 2003,No.2,p.166.
32. - حسین دهشیار،«روانشناسی جورج دبلیو بوش و سیاست خارجی امریکا»، مجله سیاست خارجی، تابستان1381، ص436.

منبع : بنیادهای سیاسی جنبش صهیونیسم مسیحی و انگاره موعود گرایی/ محسن قنبری آلانق /

فارس نیوز

صهیونیسم مسیحی، پدیده جدید دینی و سیاسی در مسیحیت بود که برای اولین بار کلیسای انگلیس در اواخر قرن نوزدهم میلادی بوجود آورد. پروتستانهای مقیم آمریکا و انگلیس این جریان نوظهور را «عملی کردن خواسته های مسیح» و «عملی کردن پیش گوییهای انجیل» می دانند.

ب) تولد صهیونیسم مسیحی

صهیونیسم مسیحی بمعنای وجود تفکر بنیادگرانه، بسیار کهن‌تر از دولت مدرن اسرائیل و حتی جنبش صهیونیسم یهودی است. چنانکه اشاره شد بارور شدن عقاید این جنبش به دوران پس از ترجمه کتاب مقدس به زبان بومی برمی گردد که آن را خارج از سلسله مراتب کلیسا در دسترس مردم قرار داد تا کتاب مقدس را بخوانند و پیغامهای آن را باز تفسیر کنند. ایده تاسیس دولت یهودی در فلسطین که نشانه آمدن دوباره مسیح است، در گفتار و نوشتارهای رهبران و حکمای پروتستان در قرن هفدهم سندیت پیدا کرد.

با انقلاب پیوریتن ها در انگلستان که علاقه زیادی به عهد عتیق (تورات) و یهودیان از خود نشان می دادند، صهیونیسم به مثابه پروژه بازگشت یهودیان به سرزمینهای مقدس، حمایت گسترده به دست آورد و هسته اولیه مسیحیان صهیونیست شکل گرفت. این نظریه که تشکیل دولت یهودی می تواند نشانه ای بر بازگشت مجدد مسیح باشد، اولین بار در سخنان و نوشته های الیور کرومول و پاول فلگن هاور، از رهبران و نظریه پردازان پروتستان در قرن هفدهم مطرح شد. در این میان نقش کرومول دیکتاتور پیوریتن انگلستان، اهمیت ویژه ای دارد که اجازه استقرار یهودیان را در انگلستان- تنها کشوری که در آن هیچ یهودی وجود نداشت- صادر کرد.

پس از آن، پیوریتن ها خواستار وساطت برای انتقال یهودیان به سرزمینهای مقدس شدند. آنها به محض اینکه محقق شدن پیش گویی «انتشار و استقرار یهودیان در چهارگوشه جهان» را قرین به واقعیت یافتند نسبت به آغاز دوره مسیح از خود بی تابی نشان دادند و باور کردند که زمان بازگشت یهودیان به سرزمینهای مقدس فرا رسیده است.(1) نیز کارن آرمسترانگ(2) در کتاب «جنگ مقدس»(3) نوشت: «خواسته پیوریتن ها در انتقال یهودیان به سرزمینهای مقدس پس از سالهای 1600 نیز با همان شدت و حدت دنبال می شد».(4) پیوریتن ها در اقدامات بعدی خود طرح «هواداران یهود»(5) را در امریکا نهادینه کردند.

از قرن نوزدهم، مسیحیان پروتستان این طرحها را به صورت رهیافت پیش داروانه نسبت به پیش گویی های کتاب مقدس و تاسیس دولت تازه پیگری کردند. صهیونیست برجسته انگلیسی، لورد آنتونی آشلی کوپر(6) برای اولین بار گفت: «فلسطین، کشوری بدون ملت برای ملتی بدون کشور است» بعدها صهیونیستهای یهودی با الهام گرفتن از سخن کوپر، این اشعار را برای خود ساختند: «سرزمینی بدون مردم برای مردمی بدون سرزمین»(7) جنبش اصلاح پروتستان هنگامی که از تبدیل آیین یهودی به پروتستانتیسم ناامید شد، شعار بازگشت یهودیان به فلسطین را برای رهایی از دست آنان مطرح ساخت و این به معنای اعلام تاسیس مسیحیت صهیونیست بود.(8) در نیمه سال 1600م. پروتستانها پیمان نامه هایی را بستند که در آنها به یهودیان اخطار داده شده بود اروپا را به مقصد فلسطین ترک کنند. الیور کرمول(9) نیز به عنوان متولی کشورهای مشترک المنافع بریتانیا که به تازگی تاسیس شده بود، اعلام کرد:

«حضور یهودیان در فلسطین، زمینه را برای آمدن دوباره مسیح آماده خواهد ساخت»(10) جان لاک در کتاب تعلیقات بر رساله های پولس قدیس می نویسد: «پروردگار قادر است که همه یهودیان را در کشور واحدی جمع کند و آنان را در میهن خود در رفاه و شکوفایی قرار دهد».(11)

اسحاق نیوتن در کتاب ملاحظاتی درباره پیش گوییهای دانیال و مکاشفات یوحنای قدیس نوشت: «یهودیان به وطنشان باز خواهند گشت...نمی دانم چگونه اینکار انجام خواهد شد. باید بگذاریم زمان این امر را تفسیر کند».(12) ژان ژاک روسو در کتاب امیل(1762م) چنین آورد:«ما انگیزه های درونی یهود را هرگز نخواهیم شناخت مگر اینکه ایشان صاحب کشوری آزاد باشند و خود، مدرس و دانشگاه هایشان را اداره کنند».(13) امانوئل کانت نیز یهودیان را فلسطینی هایی می دانست که در میان آلمانیها زندگی می کنند.(14)

صهیونیسم مسیحی،(15) پدیده جدید دینی و سیاسی در مسیحیت بود که برای اولین بار کلیسای انگلیس در اواخر قرن نوزدهم میلادی بوجود آورد. پروتستانهای مقیم آمریکا و انگلیس این جریان نوظهور را «عملی کردن خواسته های مسیح» و «عملی کردن پیش گوییهای انجیل» می دانند.

در این زمینه در اواخر قرن نوزدهم، یک مفسر معروف انجیل بنام سایرس اسکوفیلد،(16) تفسیر انجیل را مطابق با افکار جدید جان داربی انگلیسی نوشت که امروزه معتبرترین تفسیر انجیل برای پروتستانهای سراسر جهان و بهترین مرجع برای انجیل شناخته می شود.

پیروان این مکتب، خود را از مبلغان انجیل می دانند و معتقدند همه پیروان این مکتب، مسیحیان دوباره متولد شده هستند و فقط اشان اهل نجات خواهند بود و دیگران هلاک خواهند شد. از ویژگیهای ممتاز پیروان این مکتب، اعتقاد راسخ و تعصب خاص به صهیونیسم است. تعصب این مسیحیان به صهیونیسم، بیش از صهیونیستهای یهودی مقیم اسرائیل و امریکاست.(17) می توان گفت صهیونیسم مسیحی، ابزار ایدئولوژیکی برای انتقال حمایت بین المللی از یک دولت یهودی در فلسطین است. نباید فراموش کرد که مجمع عمومی سازمان ملل متحد چگونه در سال 1975م. قطعنامه 3379 را که در آن، صهیونیسم به نژادپرستی و تبعیض نژادی تعریف شده بود، تصویب کرد.(18)

مهمترین کتابی که در آن، هدف صهیونیسم از تشکیل اسرائیل به مثابه دولتی نژادپرست نقد شده، اثر یوری دیویس است.(19) صهیونیسم مسیحی معاصر، واکنشی به این نقد جهانی از صهیونیسم است. برای مثال، در سال 1967م.در پی تصویب قطعنامه 242سازمان ملل متحد در اعتراض به اشغال کرانه باختری و بیت المقدس فلسطینی از سوی اسرائیل، در حالیکه جامعه بین الملل، سفارت خانه های خود را در اورشلیم می بست، سفارت مسیحیت بین الملل برای نشان دادن حمایت خود از اسرائیل به اورشلیم منتقل شد.

مسیحیت صهیونیست در پایان قرن نوزدهم بصورت جریان عمیقی در فرهنگ غرب رسوخ کرد و از آن زمان به بعد، از میدان کلام و فلسفه و ادبیات و رمز و راز به صحنه سیاست تغییر جهت داد.

ج) اصول اعتقادی فکری جنبش صهیونیسم مسیحی

باور اساسی صهیونیست های مسیحی، دفاع سرسختانه از کیان اسرائیل است. آنها بر این باورند که تشکیل دولت اسرائیل و بطور کلی، صهیونیسم، فرمان الهی بوده و تکمیل وعده خداوند به ابراهیم است که فرمود:(20)«من کسانی را که تو را تقدیس کنند، تقدیس خواهم کرد و هر آنکس که تو را دشنام دهد، او را لعنت خواهم کرد و همه مردمان بواسطه تو تقدیس خواهند شد».(21)

برای همین، هیل لیندسکی ادعا کرده که «کانون همه پیشگویی های وحیانی، دولت اسرائیل است».(22) به عبارت دیگر، صهیونیستهای مسیحی، خود را مدافعان ملت یهود، بویژه دولت اسرائیل می دانند. اینگونه حمایت کردن آنها را رویارویی کسانی قرار می دهد که به فکر نقد یا دشمنی با اسرائیل هستند.(23)

این جنبش، دفاع از از سرائیل را در قالب «هزاره گرایی»(24) و«تقدیرگرایی»(25) تحلیل می کند که توجه به آنها می تواند معرف باورها و نگرش صهیونیسم مسیحی باشد. هزاره گرایی تاکید دارد که در ابتدای هر هزار سال، یک منجی از سوی خداوند می آید و دین خداوند را یاری می دهد و مومنان را از دست ستمکاران رها می کند. براین اساس، مبلغان این جنبش، آمدن مسیح را در ابتدای هزاره سوم میلادی پیشگویی و جهان را در آستانه ظهور فرض می کنند.

واژه دیگری که می تواند دکترین صهیونیستهای مسیحی را به خوبی توضیح دهد، تقدیرگرایی یا اعتقاد به خواست الهی است. بنظر تقدیرگرایان، خداوند برای پایان جهان، طرح دارد و همه باید تسلیم تقدیر و طرح الهی باشند. ایشان براین باورند که هفت گام بلند در پیشگویی های کتاب مقدس برای آینده جهان مطرح شده است که عبارتند از:

1. بازگشت یهودیان به فلسطین؛
2. تاسیس دولت یهودی؛
3.جهانی بودن مواعظ انجیل که شامل اسرائیل نیز می شود؛
4. سرخوشی مومنان کلیسا وقتی وارد بهشت می شوند؛
5. رنج و محنتی که به مدت هفت سال، مومنانی را که در زمین باقی مانده اند، عذاب خواهد داد و یهودیان ستم خواهند دید. سرانجام، خوبان بر ضد نیروهایی که «ضد مسیح»(26) آنها را رهبری می کند، جنگی به راه خواهند انداخت؛
6. نبرد آرماگدون در دشت مجیدو در اسرائیل برپا خواهد شد؛
7. شکست ضدمسیح و ارتش او و به دنبال آن، ایجاد پادشاهی سرشار از صلح مسیح به مرکزیت اورشلیم.(27)
رهبران برجسته تقدیرگرا- بنیادگرا همیشه به کتاب سیاره بزرگ و فقید زمین(28) اثر هال لیندسی(29) استناد می کنند که بهترین شارح این عقیده است.

باورهای اسطوره ای دیگری که این گروه ادعا دارد، این است که آنها در آرزوی جبران «یهودی سوزی»(30) و پیشینه «سامی ستیزی»(31) در مسیحیت هستند.

صهیونیسم مسیحی از سویی، مسیحیان را برتر از یهودیان می داند و می گوید همه یهودیان در پایان جهان باید به مسیحیت ایمان داشته باشند تا زنده بمانند و مشمول عیسی شوند. از سوی دیگر، به یهودیان به مثابه ملت برگزیده خداوند می نگرد و آنان را ابزاری برای آمدن دوباره مسیح می داند.

از نظر این جنبش، باور هفت مرحله ای بودن پایان تاریخ مستلزم تحقق حوادثی است که باید تا ظهور دوباره مسیح به وقوع بپیوندد و وظیفه دینی پیروان این مکتب آن است که برای تسریع در عملی شدن این حوادث کوشش کنند. این حوادث عبارتند از:

1. یهودیان از سراسر جهان باید با فلسطین آورده شوند و کشور اسرائیل در گستره ای از رودخانه نیل تا رودخانه فرات بوجود آید.یهودیانی که به اسرائیل مهاجرت کنند، اهل نجات خواهند بود؛

2. یهودیان باید دو مسجد «اقصی و صخره» را در بیت المقدس منهدم کنند و بجای این دو مسجد مقدس مسلمانان، معبد بزرگ را بنا نهند؛(32)

3. روزی که یهودیان مسجد اقصی و مسجد صخره را در بیت المقدس منهدم کنند، جنگ جهانی مقدس(آرماگدون) به رهبری امریکا و انگلیس آغاز می شود. در این جنگ جهانی تمام جهان نابود خواهدشد؛

4. روزی که جنگ آرماگدون آغاز شود، تمامی مسیحیان پیرو اعتقادات «عملی کردن خواسته های مسیح» که مسیحیان دوباره تولد یافته هستند، مسیح را خواهند دید و سفینه بزرگی آنان را از دنیا به بهشت منتقل می کند. آنان در آنجا همراه با مسیح، نظاره گر نابودی جهان و عداب سخت در این جنگ مقدس خواهند بود؛

5. در جنگ آرماگدون، زمانی که ضد مسیح(دجال) در حال پیروز شدن است، مسیح همراه مسیحیان دوباره تولد یافته در جهان ظهور خواهد کرد. او ضد مسیح را در پایان این جنگ مقدس شکست می دهد و حکومت جهانی خود را در بیت المقدس برپا می سازد. معبدی نیز که مسیحیان و یهودیان قبل از آغاز جنگ آرماگدون به جای مسجد اقصی و صخره در بیت المقدس ساخته اند، محل حکومت جهانی مسیح خواهد بود؛

6. دولت صهیونیستی اسرائیل با کمک امریکا و انگلیس، مسجد اقصی و مسجد صخره را در بیت المقدس نابود خواهد کرد و این رسالت مقدس به عهده این دولتهاست که معبد بزرگ را در این مکان بسازند؛

7. این حادثه پس از سال 2000میلادی حتما اتفاق خواهد افتاد؛

8. قبل از آغاز جنگ آرماگدون، رعب و وحشت، امریکا و اروپا را فراخواهد گرفت؛

9. قبل از ظهور دوباره مسیح، صلح در جهان هیچ معنا ندارد و مسیحیان برای تسریع در ظهور مسیح باید مقدمات جنگ آرماگدون و نابودی جهان را فراهم کنند.(33)

با توجه به پیشگویی های کتاب مقدس و حوادثی که به عنوان مقدمه ظهور مسیح باید رخ دهد، به سه مورد از رهیافتهایی اشاره می کنیم که این جنبش مطرح کرده است:

1. احساس برگزیدگی الهی: آنها معتقدند خداوند آنها را برگزیده است تا همه انسانها را نجات دهند و راه نجات آنها از بلایای آخرالزمان، پیروی از مسیحیت است. بوش در سخنان خود می گفت: «ایالات متحده فراخوانده شده تا آزادی را که یکی از مواهب الهی است، به تمام مخلوقات در سراسر جهان ارزانی کند».

2. احساس قرار داشتن در آستانه آخرالزمان: از سال 1916م. روسای جمهور امریکا تحت تاثیر این گروه، با این مفهوم آشنا و به آن معتقد شدند. اولین رئیس جمهوری که به این مفهوم ایمان آورد، ویلسون بود. دیگر روسای جمهور نیز این ایده را به صورت جدی دنبال می کردند. معروف است که می گویند آرزوی ریگان، آغاز جنگ آرماگدون بدست او بود.

3. باور داشتن بنیادگرایی: به باور آنان، تنها راه فهم و درک کامل و مطلق آموزه های مورد نظرشان بنیادگرایی است و دیگران در این باره در اشتباه هستند.(34)

همانگونه که می بینید، صهیونیستهای مسیحی بر دو نکته عقیدتی بسیار پافشاری می کنند. نکته اول، بازگشت یهود به فلسطین و تاسیس دولتی بنام اسرائیل در سرزمین موعود است. علت آن را شاید بتوان به نظر مسیحیان درباره جایگاه یهود ارتباط داد. ایشان معتقدند:

1. یهودیان، امت برگزیده خدا هستند. پس همه کسانی که برای یهودیان دعا می کنند، خدا به آنها برکت می دهد؛

2. خدا در طرح کلی خود درباره هستی، جایی برای اعراب فلسیطینی در نظر نگرفته و توجه خدا تنها معطوف به یهودیان است؛

3. خدا در همه کارهایی که اسرائیل انجام می دهد، دستی دارد؛ یعنی خداوند همیشه با اسرائیل است؛

4. اسرائیل، تو را دوست داریم؛ چون خدا تو را دوست دارد و اگر عربها دشمن اسرائیل هستند، پس دشمن خدایند؛
5. خداوند به این دلیل با امریکا مهربان است که امریکا نسبت به یهودیان مهربان است؛

6. اگر ما پشتیبانی از اسرائیل را رها کنیم، اهمیت خود را نزد خداوند از دست می دهیم.(35)

نکته دوم، تاکید ایشان بر جنگ جهانی آماگدون است که خود را پیروز این نبرد می دانند و ضد مسیح نیز در این جنگ شکست خواهد خورد. در همین جا شایسته است به بحثی درباره آرماگدون بپردازیم تا زوایای تاریک آن روشن شود.

د) ریشه یابی الهیات آرماگدون
آرماگدون، واژه ای یونانی به معنای نبرد نهایی حق و باطل در آخرالزمان است. همچنین نام شهری در منطقه عمومی شام است که بنابر آنچه در باب شانزدهم مکاشفات یوحنا در عهد جدید آمده است، جنگی عظیم در آنجا رخ می دهد و زندگی بشر در آن زمان به پایان خواهد رسید.(36)

عمرو سلمان در مقاله ای با نام «رسالت آرماگدون» براین باور است که براساس عقاید اعضای جنبش تدبیری،ریشه این کلمه عبری بوده و بمعنای «تپه شریفان» است و آن، تپه بزرگی است که در شمال فلسطین قرار دارد.(37)

مسیحیان صهیونیست این عبارت یوحنا را که گفته است: «و ایشان را به موضعی که آن را به عبرانی «آرماگدون» می خوانند، فراهم آوردند»(38)، به نفع خود تفسیر می کنند. آنان با بهره گیری از اطلاق آرماگدون به منطقه ای میان اردن و فلسطین اشغالی، معتقدند نبرد آخرالزمان در آنجا انجام میشود. به تعبیر برخی از تفاسیر ایشان، تا دهانه اسبان، این منطقه پر از خون خواهد شد و شواهد نشان می دهند که این نبرد جنگ هسته ای خواهد بود. باید دانست آنچه صهیونیستهای مسیحی می گویند، تنها حربه ای برای دستیابی به اهداف سیاسی شان است و از آرماگدون و جنگ پایان تاریخ، هیچ سخنی در عهد عتیق نیامده است.

خانم گریس هالسل، نویسنده بنیادگرایی مسیحی در کتاب آرماگدون: تدارک جنگ بزرگ، برای فهم مفهوم آخرالزمانی آرماگدون، از کتاب سیاره بزرگ و فقید زمین بهره برده است که در طول دهه 70 میلادی، از پرفروش ترین کتابها بود.(38) وی در این کتاب با بیان گزارشی از سفر کوتاه خود به سرزمینهای اشغالی فلسطین به این جمع بندی رسید که آرماگدون از ترکیب «هار» بمعنای کوه و «مجدو» بمعنای شهری باستانی در کرانه غربی رود اردن شکل یافته و درگذر تاریخ، نبردگاه اقوام مختلف از جمله اسرائیلیان و کنعانیان بوده است.

واژه آرماگدون با اینکه در عهد قدیم نیامده و تنها یک بار در عهد جدید ذکر شده، توجه صهیونیستهای مسیحی را به خود جلب کرده است. نکته جالبی که هالسل از آن به عنوان باور غالب تقدیرگرایان و کشیشان انجیلی یاد می کند، هسته ای بودن جنگ آرماگدون است. استناد این گروه به این عبارت از سفر حزقیال نبی است که میگوید: «بارانهای سیل آسا و تگرگ سخت آتش و گوگرد، تکانهای سختی در زمین پدید خواهند آورد. کوهها سرنگون خواهد شد و صخره ها خواهد افتاد و جمیع حصارهای زمین منهدم خواهد گردید؛ رویارو در برابر هرگونه وحشت».(39)

همچنین با استناد به کتاب زکریای نبی، از کشتار دو سوم یهودیان در این جنگ خبر می دهد. در آنجا آمده است: «وخداوند می گوید در تمامی زمین دو حصه منقطع شده، خواهند مرد و حصه سوم در آن باقی خواهد ماند و حصه سوم را از میان آتش خواهم گذرانید و ایشان را مانند قال گذاشتن نقره، قال خواهم گذاشت و مثل مصفا ساختن طلا ایشان را مصفا خواهم نمود و اسم مرا خواهند خواند و من ایشان را اجابت نموده، خواهم گفت که ایشان قوم من هستند و ایشان خواهند گفت یهوه خدای ما می باشد».(40)

گریس هالسل معتقد است که کشیشان مسیحی چون فالول، کلاید و لیندسی از فساد هرچه بیشتر برای زمینه سازی ظهور مسیح استقبال می کنند. «با مسیح، به راه راست برو و روح خداوند در قلب تو تجلی خواهد کرد و بعد، پیش از آنکه تهدید ویران شدن جهان صورت بگیرد، تو به عنوان یک نفر رستگار شده، از زمین به ملکوت اعلا برده می شوی. بنظر کلاید، نیازی نیست که انسان برای از میان بردن آلودگی محیط زیست شهرهای خودمان و یا قحطی و گرسنگی همه گیر در هندوستان و افریقا کاری بکند، ما نباید نگران گسترش یافتن سلاحهای اتمی در دنیا باشیم. نیازی نیست که سعی کنیم از جنگ میان عربها و اسرائیل جلوگیری کنیم، بلکه بجای همه اینها، باید دعا کنیم که این جنگ در بگیرد و همه دنیا را در کام خود بکشد؛ زیرا این، بخشی از طرحهای آسمانی است».(41)

تلاش برای بدست آوردن قدرت هرچه بیشتر با شعار«هدف، وسیله را توجیه می کند» و استفاده ابزاری از باورهای مذهبی مردم برای راضی نگه داشتن آنان از وضع موجود و اعتراض نکردن به آن، از ویژگیهای اصلی صهیونیسم مسیحی است. یکی دیگر از پی آمدهای اعتقاد به الهیات آرماگدون، تجویز مسابقه تسلیحاتی از جمله سلاحهای کشتار جمعی و هسته ای بین کشورهاست. صهیونیستهای مسیحی به صراحت اعلان می کنند که «آرماگدون، در دنیایی که خلع سلاح شده باشد، نمی تواند تحقق پذیرد».(42)

دولتها و در رأس آنها ایالات متحده امریکا در فکر پیشبرد سیاستهای تولید و تکثیر فزاینده تسلیحات استراتژیک هستند. براساس آماری که در کتاب میدانهای نبرد هسته ای اثر ویلیام ام. آرکین و ریچارد دبلیو. فیلدهاوس ذکر شده، ایالات متحده دارای 670 جنگ افزار هسته ای در 40 ایالت است که جمع کلاهکهای آنها به 14599 می رسد. آلمان غربی میزبان3396 جنگ افزار هسته ای امریکایی است؛ انگلیس، 1268؛ ایتالیا،549؛ ترکیه489؛ یونان،164؛ کره جنوبی،151؛ هلند،81 و بلژیک25.

امروزه توسعه سلاحها، صرفا کمّی نیست، بلکه از نظر کیفی نیز قدرت تخریبی آنها بارها بیش از گذشته شده است؛ چنانکه وزیر سابق دفاع امریکا؛ کلارک کلیفرد در چهارده اوت 1985م. در باشگاه ملی مطبوعات در واشنگتن دی.سی. چنین گفت: «امروز قدرت ویرانگری نیروهای هسته ای جهان، یک میلیون بار نیرومندتر از قدرت بمبی است که ما بر هیروشیما افکندیم».(43)

3. صهیونیسم مسیحی در امریکا

مطالعه صهیونیسم مسیحی در ایالات متحده امریکا، ویژگی خاص این جنبش اسطوره ای، یعنی معطوف بودن و منعطف بودن از قدرت را به خوبی تبیین می کند. با وجود اندک بودن جمعیت یهودیان در کشورهای مسیحی بویژه امریکا، آنان از نظر کارکردی و نفوذ در اداره های دولتی اثرگذار، اکثریت بشمار می آیند. به همین دلیل، دیوید لوچینز،(44) معاون اتحادیه ارتدوکس جامعه یهودیان امریکا گفته است: «یهودیان در امریکا دیگر اقلیت نبوده بلکه بخشی از اکثریت هستند و اکنون در جامعه امریکا پذیرفته شده و توانایی دستیابی و پیشرفت دارند.»(45)

یهودیان چگونه به این موقعیت اجتماعی در جوامع مسیحی رسیده و توانسته اند در آن کشورها نفوذ کنند؟ رضا هلال در کتابهای خود با نام مسیحیت صهیونیست و بنیادگرایی امریکا و مسیح یهودی و فرجام جهان (1383) به تفصیل، زمینه شکل گیری و اهداف و برنامه های جنبش مسیحیت صهیونیست را بطور خاص در غرب بویژه ایالات متحده امریکا بررسی کرده است. وی در آثار خود، بعد دینی و مذهبی این جنبش را برجسته کرده و مدعی است دو تحلیل «حمایت استراتژیک غرب از اسرائیل» که روشنفکران عرب مطرح می کنند و«تاثیر لابی یهودی» در تصمیم گیریها و حمایت از یهود که عقیده عموم اعراب است، ساده لوحانه و کوته بینانه است. به باور او، این پیوند بیش از اینکه سیاسی باشد، خاستگاه فرهنگی دارد که در دین آنها نهفته است.

برای اینکه جامع نبودن استدلال هلال را ثابت کنیم باید به شیوه تعامل کشورهای بزرگ یا صهیونیسم بنگریم. امروزه انگلیس یکی از حامیان مهم صهیونیسم مسیحی به شمار می آید، در حالیکه سابقه مبارزه با یهود و اعمال محدودیت برای یهودیان را دارد و در سال 1939م. در دوران نخست وزیری ارنست بون به اوج رسید. تلقی یهودیان از این عمل انگلیس، طرد شدن یهود از سوی انگلیس و روی آوردن به اعراب بود که سبب گرایش آنها به امریکا شد. آلمان، کشور دیگری است که مهد پروتستانتیسم بود وکاملا با صهیونیسم مسیحی همگرایی فرهنگی دارد. با وجود این، بدترین فاجعه تاریخی علیه یهود در آلمان رخ داد. کشور روسیه نیز که از مهمترین مراکز ارتدوکس جهان بشمار می آید و بیشترین تلاش را برای استقرار دولت اسرائیل کرد، به اندازه امریکا با صهیونیسم مسیحی تعامل زیادی ندارد.

همکاری روسیه با اسرائیل بگونه ای بود که «برخی امریکا و روسیه را والدین اسرائیل دانسته اند. به این صورت که امریکا به عنوان پدر، پول در اختیار این فرزند قرار می دهدو روسیه به عنوان مادر، فرزندان خود را به این کشور تازه تاسیس گسیل می دارد».(46) از این شواهد تاریخی چنین برمی آید که اگر عامل روابط تنگاتنگ امریکا و اسرائیل، تنها علقه های مذهبی و فرهنگی باشد، پس در کشورهای دیگری نظیر آلمان، انگلیس و روسیه نیز باید شاهد چنین روابطی باشیم. به باور ما همگرایی صهیونیسم با امریکا افزون بر برخورداری از عامل مذهبی، نوعی همگرایی استراتژیک و سیاسی است که به مدد آن، منافع مشترکشان حفظ می شود. صهیونیسم مسیحی برای کسب قدرت بیشتر، امریکا را که ابرقدرت بی رقیب جهان بشمار می رود، از نظر فکری و سیاسی، مسحور و مقهور خویش کرده است تا اهدافش را از طریق هژمونی امریکایی در خاورمیانه بازیافت کند.

الف) خاستگاههای قدرت یهودیان امریکا

سیدعلی طباطبایی(47) در مقاله ای با نام«خاستگاههای قدرت یهودیان امریکا» علت بر فراز نشستن یهودیان امریکا را در چهار خاستگاه جمع بندی کرده است تا بتواند زوایای مختلف این همگرایی را بخوبی تبیین کند. اکنون این خاستگاهها را برمی شماریم.(48)

خاستگاه اول. ویژگیهای درونی قوم یهود

یهودیان با توجه به گذشته پردرد و رنج خویش، احساس همیشگی اقلیت بودن در کشورها و نیز گذار از دوران مهاجرتها و تحقیر و آزار مسیحیان، روحیه ای سخت و انعطاف ناپذیر یافته اند. این وضعیت سبب پیدایش انسجام، سازمان دهی سریع، برخورداری از سطح نخبگی بالا و دانش فراوان در میان یهودیان برای رهایی از وضعیت انفعالی به وضعیت فعال گشته است. یهودیان همواره برای متحد ساختن قوم یهود، بر محور موضوعهایی همچون آوارگی و پراکندگی یهودیان، سامی ستیزی و کوره های یهودی سوزی تبلیغات می کنند.

قدرت سازمان دهی بالا از ویژگیهای برجسته یهودیان است که نشان دهنده تلاش لابی های یهودی و صهیونیستی در کشورهاست. برای مثال، آمار نشان می دهد حدود 90 درصد از یهودیان در انتخابات ایالات متحده امریکا شرکت می کنند، در حالیکه متوسط حضور امریکاییان در انتخابات بین 40 تا 50 درصد است. پناهندگی و مهاجرت دانشمندان بزرگ یهودی چون آلبرت اینشتین،(49) اوتواشترن،(50) اریک فروم،(51) اریک اریکسون،(52) هاناآرنت،(53) هربرت مارکوزه،(54) پاول لازارفلد(55) و هلن دوچ(56) به امریکا سبب شد یهودیان از دهه 60 میلادی به بعد، در اقتصاد فرهنگ و سیاست امریکا نقش شگرفی داشته باشند. در حالیکه حدود 5/2 درصد جامعه امریکا یهودی هستند، نیمی از میلیاردهای امریکایی و 11درصد نخبگان جامعه امریکا، یهودی هستند.

خاستگاه دوم. لابیگری

گروههای ذی نفع یا فشار، گروههایی هستند که در کشورها بیشترین نفوذ و تاثیر را در نهادهای قدرت دارند و به صورت غیر مستقیم، سیاستهای خرد و حتی کلان دولت را در زمینه مسائل مورد علاقه آن گروهها تغییر می دهند. لابی های یهودی و صهیونیستی از پرنفوذترین گروههایی هستند که مهمترین مراکز تصمیم گیری کشورهای اروپایی و امریکا را بدست گرفته اند و سیاستهای مالی، نظامی و سیاسی آن کشورها را به نفع اسرائیل تغییر می دهند. آیپک(AIPEC)(83) از مهمترین لابی های یهودی در واشنگتن است که هر سال، کارهای زیر را انجام می دهد:

1. نظارت بر دو هزار ساعت جلسه های کنگره؛
2. برگزاری بیش از هزار ملاقات با دفترهای کنگره؛
3. برقراری صدها ملاقات با نامزدهای انتخاباتی دیگر؛
4. همکاری با50 کمیته و زیر کمیته در کنگره و 100دپارتمان و آژانس فدرال.

اهدافی که آیپک برای تحقق آنها تلاش می کند، عبارتند از:

1. حفظ امنیت اسرائیل با گسترش همکاری استراتژیک میان امریکا و اسرائیل و چاره اندیشی برای مقابله با تهدیدهای فعلی و آینده نسبت به اسرائیل و منافع امریکا؛
2. تضمین همکاری امریکا و اسرائیل برای تحقق صلح میان اسرائیل، فلسطینی ها و اعراب؛
3. تغییر سیاست امریکا برای به رسمیت شناختن بیت المقدس به عنوان پایتخت تقسیم ناپذیر اسرائیل؛
4. ادامه یافتن کمکهای ایالات متحده به اسرائیل و تضمین آینده اقتصادی اسرائیل با گسترش روابط تجاری، سرمایه گذاری و تحقیق و توسعه میان امریکا و اسرائیل.(57)

پی نوشت ها :

1. 26- همان، قابل دسترس در پایگاه:http://mouood.org/content/view/439/3
2. 27- Karen Armestrong.
3. 28- Holy War.
4. 29- نصیر صاحب خلق، «پیوریتن ها و صهیونیسم مسیحی»، ماهنامه موعود، ش42، بهمن و اسفند 1382، به نقل از:Karen Armesrong,HolyWar,London:Macmilan 1988,p,349.
5. 30- Judaizer.
6. 31-Lord Anthony Ashley Cooper.
7. 32- www.earlham.edu/pols/17fall97/middleeast/christian.htm#history.
8. 33- رضا هلال، مسیحیت صهیونیستی و بنیادگرایی امریکایی، ص64.
9. 34- Oliver Cromwel.
10. 35- همان، ص66.
11. 36- FranzKobler,The vision Was There,London,1926,p.39.
12. 37- Ibid,p.40.
13. 38- see:Jewish Zionism:its roots inWestern history,London, Zed press,1983- ReginaS. Sharif,Non.
14. 39- Ibid.
15. 40- Christian Zionism.
16. 41- Cyrus Scofiold.
17. 42- حیدررضا ضابط،«نگاهی به پیوند پروتستان و صهیونیسم»، کیهان، 1382/6/24.
18. 43- Sharif,Non-Jewish.,pp.1,120.
19. 44- Uri Davis,Israel,An Apartheid State,London,Zed, 1987.
20. 45- Rob Richards,Has God Finished with Israel?,Crowborough,Monarch,1994,p.177.
21. 46- عهد عتیق، سفرپیدایش، باب دوازدهم، آیه 3.
22. 47- Cited in'The Church and Israel' by Michael Horton,Modern Reformation, May/June1994,p.1.
23. 48- Hal Lindsey,The Road to Holocaust,New York,Bantam,1989.لیندسی در این کتاب سامی ستیزی را لغزشی می داند که میراث تحقیر یهود را فراهم آورد و در نهایت، به ایجاد کوره های یهودی سوزی آلمان نازی انجامید.
24. 49- Millennialism.
25. 50- Dispensationalism.
26. 51- Antichrist.
27. 52- این پادشاهی را یهودیانی که همگی مسیحیی شده اند و نیز مسیحیان مومن اداره خواهند کرد.
28. 53- The Late Great Planet Earth.
29. 54- Hal Lindsry.
30. 55- Holocaust.
31. 56- Anti-Semitism.
32. 57- از سال 1967م. تاکنون یهودیان و مسیحیان صهیونیست بیش از صدبار به دو مسجد اقصی و صخره در بیت المقدس حمله کرده اند.
33. 58- حیدررضا ضابط، نگاهی به پیوند پروتستان و صهیونیسم»، همان.
34. 59- ر.ک: «مسیحیت صهیونیستی»،(روی خط اینترنت)، منتشر شده در تاریخ 8اکتبر2005، قابل در دسترس در آدرس: www.mouood.org
35. 60- مرتضی شیرودی،«مسیح، ضد مسیح»،(روی خط اینترنت)، منتشر شده در تاریخ 11/4/1384، قابل دسترس در آدرس:www.bashgah.net.
36. 61- همو، «سه پرده از آرماگدون»، ماهنامه پرسمان، ش37، مهر 1384، ص34.
37. 62- عمرو سلمان، «رسالت آرماگدون»، ترجمه عباس سیدمیرجمکرانی، کیهان، 1382/3/26.
38. 63- عهد جدید، مکاشفات یوحنا، باب شانزدهم، آیه 16.
39. 64- برای مطالعه بیشتر، ر.ک: http://armageddon.mihanblog.com.
40. 65- عهد عتیق، سفر حزقیال نبی، باب سی و هشتم، آیه های 18-20.
41. 66- عهد عتیق، سفر حزقیال نبی، باب سی و هشتم، آیه های 8، 9.
42. 67- گریس هالسل، «آرماگدون: تدارک جنگ بزرگ» ترجمه خسر, اسدی،(روی خط اینترنت)منتشر شده در تاریخ 1383/8/27، قابل دسترس در آدرس: www.sharifNews.com.
43. 68- همان.
44. 69- همان.
45. 70- Luchins David.
46. 71- سیدعلی طباطبایی، «خاستگاه قدرت یهودیان امریکا، کتاب امریکا: ویژه روابط امریکا- اسرائیل، تهران، موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین المللی ابرار معاصر، 1382، ص11.
47. 72- قاسم ذاکری، «صهیونیسم مسیحی و خاستگاه مذهبی حمایت امریکا از اسرائیل»، کتاب امریکا: ویژه روابط آمریکا- اسرائیل، تهران، موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین المللی ابرار معاصر، 1382، ص85.
48. 73- سیدعلی طباطبایی عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است و مقالات ارزشمندی در مباحث بین المللی دارد.
49. 74- برای مطالعه بیشتر،ر.ک: سیدعلی طباطبایی، کتاب امریکا، ص14-45.
50. 75- Albert Einstein.
51. 76- Otto Stern.
52. 77- Eric Fromm.
53. 78- Erik Erikson.
54. 79- Hanna Arendt.
55. 80- Herbrt Markuse.
56. 81- Lazarfeld Poul.
57. 82- Helen Deurch.
58. 83- The American public Affairs Committee.آیپک به معنای«کمیته امور عمومی اسرائیل- امریکایی» از قدیمی ترین و کاراترین لابی های یهود در امریکاست که برای تقویت روابط امریکا و اسرائیل تلاش می کند. این لابی ابتدا در سال 1951م. با نام «شورای صهیونیست امریکایی» آغاز بکار کرد و در سال 1954م. به «کمیته صهیونیست امریکا برای امور عمومی» تغییر نام داد. آیپک، نامی است که در سال 1959م. برای آن انتخاب شد. آیپک در دهه اول نود میلادی، 158 کارمند با بودجه سالانه، افزون بر پانزده میلیون دلار داشت. آیپک دارای یک ساختار مرکزی است که بیست کارمند عالی رتبه آن را اداره می کند. کمیته اجرایی که شامل 150 نماینده بیش از چهل سازمان و فدراسیون محلی و ملی یهودیان است، این بیست نفر را هر دو سال یکبار انتخاب می کند.
59. 84- همان، ص26.

منبع :  بنیادهای سیاسی جنبش صهیونیسم مسیحی و انگاره موعود گرایی/ محسن قنبری آلانق /

ادامه دارد.......

اندیشه اسطوره ای در بین غربیان حتی پس از گذار از قرون وسطا و رسیدن به خردمدرنیته وجود داشت و دارد. از اولین روزهای کشف قاره امریکا کریستف کلمب معتقد بود سفرهای او بخشی از سناریوی هزاره مسیحایی است که به آزادی قدس از دست مسلمانان و بازسازی معبد خواهد انجامید. امروزه نیز نظم نوین جهانی و جهانی سازی همین اندیشه را مطرح می کند.

مقدمه

با جریان شناسی و مفهوم شناسی صهیونیسم و انواع فرهنگی و سیاسی آن، فضا برای ورود به تحلیلی دقیق از واقعیت فراهم می شود. در ادامه جریان شناسی، به پیوندی اسطوره ای میان مسیحیت و یهودیت می رسیم که امروزه با واسطه سازیهای فراوان، شناخت صحیح ماهیت آن را مشکل می سازد.

پشتیبانی بیش از اندازه قدرتهای بزرگ از رژیم اشغالگر اسرائیل، این ایده را در اذهان زنده می کند که فراتر از روابط دینی بین مسیحیان و یهودیان، بویژه در مورد انگاره آخرالزمان و منجی گرایی باید ساختارهای قدرت زیرین در میان ایشان وجود داشته باشد. واسطه سازی اعتقاد مشترک به پایان تاریخ با آمدن مسیح، مسیحیان و یهودیان را در جبهه واحدی قرار داده است که در آینده نزدیک باید با دشمن مشترک و ضد مسیح وارد جنگ شوند که به تعبیر ایشان، کمونیسم و اسلام همان دشمن مفروض در جنگ آرماگدون خواهند بود. پس این چهره اسطوره ای مشاهده پذیر از این جنبش را باید کنار زد تا لایه های زیرین کشف شود.

موضوع «اسطوره صهیونیسم مسیحی»(1) در نگاه اول، معماگونه(2) بنظر می رسد، ولی واقعیت شاهدی است که در چارچوب واقع گرایی انتقادی، به تایید این مقاله می شتابد. بسیاری براین باورند که براساس تقسیم بندی ادوار تاریخی به اسطوره، فلسفه و علم، عصر اساطیر به دوران قبل از فلسفه مربوط می شود که بشر همواره در دست اوهام و ایده پردازیهای ذهنی خویش اسیر بود و تعریفی وهم آمیز از واقعیت زندگی بیان می کرد. انسان اسطوره ای با اعتقاد به خدایان و رب النوعهای متعدد، بدون کاربست علم و عقل، همه چیز را بگونه ای با آسمان مرتبط می کرد. اکنون این پرسش وجود دارد که آیا ممکن است تاریخ حرکت قهقرایی به خود گیرد و انسان قرن بیست و یکم در اوج توسعه و مدنیت خویش به دوران اساطیر برگردد؟ اگر نه، پس اسطوره صهیونیسم مسیحی به چه معناست؟

به باور ما، آنگونه که با استدلال بیان خواهد شد، صهیونیسم مسیحی، جنبشی است که با انحراف مسیحیت از مسیر راستین خویش و پیدایش پروتستانتیسم متولد شد و با استفاده ابزاری و واسطه سازی از مفاهیم دینی نظیر«منجی گرایی» و دخالت انگیزه های سیاسی و گسترش امپراطوری فرانوی ابرقدرتی چون آمریکا بارور گردید. اسطوره، چیزی جز ترکیب ذهنی اعضای چند موجود با همدیگر و خلق موجودی جدید و در نهایت، باور بدان نیست.

این جنبش نیز معجونی از آموزه هایمسیحیت، یهودیت و صهیونیسم است که واقعیت جدیدی را بنام صهیونیسم مسیحی ساخته و برای رسیدن به اهداف اسطوره ای خویش، واقعیت را به نفع خود تغییر داده است. اسطوره های قرن بیستم و بیست ویکم، با واقعیت آمیخته شده اند و برای ناب سازی آنها جهت رسیدن به حقیقتشان، ناگزیر هستیم نگاهی انتقادی داشته باشیم. جنبش صهیونیسم مسیحیی با مشتبه کردن واقعیت با آموزه های دینی، توانست منشا اثر باشد؛ جهان را به آشوب کشد و خود بر سریر قدرت بنشیند و در اندیشه تقویت نیروی فزاینده خود باشد.

بیان تعریفی دقیق از اسطوره، کاری بس دشوار است، بگونه ای که می توان گفت تاکنون بین اندیشمندان در این زمینه، اجماعی حاصل نشده است. تعریف ویلیام دوتی در کتاب اسطوره نگاری، مطالعه اساطیر و آیینها(3) هفده ویژگی را برای اسطوره برشمرده که تا اندازه ای جامع است:

مجموعه اساطیری:
1. شبکه ای درهم پیچیده از اساطیر است که2. از لحاظ فرهنگی واجد اهمیت بوده و3. دارای صور خیالی گوناگون و4. قصه ها و حکایات5. استعاری و نمادین متعدد است و6. تصویرهای تجسمی متنوعی را بکار می گیرد تا 7. باورهای عاطفی و انبازی آدمیان را میسر سازد. این اساطیر اغلب 8. مشتمل است بر روایات آفرینش و پیدایش عالم و آدم و از اینرو9. جنبه هایی از عالم واقعیت و تجربه را مجسم می سازد و10. نقش و منزلت آدمیان را در این عالم معلوم دارد.

اسطوره ها بطور کلی ممکن است:
11. ارزشهای سیاسی و اخلاقی یک فرهنگ را متبلور ساخته و12. در سایه نظامی از تاویلها، 13. تجارب فردی را در چارچوبی کلی تبلور دهند که در پاره ای موارد، مداخله نیروهای مینوی و فراطبیعی 15. بعضی از نظامهای فرهنگی و طبیعی را مجسم می سازد. اسطوره ها ممکن است 16. مراسم و مناسک و نمایشهای خاص به معرض اجرا درآیند. 17. بطور کلی، اسطوره ها در پاره ای موارد، مواد و مصالحی را برای بسط و تفصیل رویدادها و تجارب فراهم می آورند که البته همین اسطوره ها اغلب در شرح و توضیح مفاهیم ادبی، تاریخی، حماسی و یا رویدادهای روزمره بکار می روند».(4)

در اینجا قصد داریم بر یک ویژگی عصر جدید تاکید کنیم که آن را «اساطیر معطوف به قدرت و منعطف از قدرت» می نامیم. به آن دلیل، معطوف به قدرت گفته می شود که همواره هدف اصلی فعالیتهای این نوع گروهها، رسیدن به قدرت بیشتر بوده و هست. منعطف از قدرت هم از آن رو نامیده می شود که قدرتها برای اعمال هژمونی(5) خویش بر دهکده جهانی(6) و توجیه آن در اذهان عمومی، به خلق اسطوره یا همان واسطه بین ذهن مخاطب و عمل سیاسی دست می زنند. در این فصل، اسطوره های برجسته سالهای اخیر را معرفی می کنیم که هر دو صفت معطوف و منعطف بودن از قدرت را در خود دارند و در چارچوب واقع گرایی بین الملل قابل درک هستند.

اسطوره «پایان تاریخ» فوکویاما، «برخورد تمدنها»ی ساموئل هانتینگون، «نظم نوین جهانی» و «جهان سازی» بوش پدر، «مبارزه با تروریسم» بوش پسر و اسطوره جنبش صهیونیسم مسیحی از آن جمله اند. در این فصل، به بررسی ابعاد مختلف این جنبش و استفاده ابزاری از مفاهیم دینی چون موعودگرایی، رستگاری، امت برگزیده، جنگ خیر و شر آرماگدون و آزادی جهان از ظلم و فساد و زمینه سازی برای آمدن دوباره مسیح خواهیم پرداخت.

آنگونه که رهیافت واقع گرایی اشارت دارد، کسب قدرت فزاینده و توسعه آن در بخشهای مختلف سیاسی، فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی بصورت یک اصل برای بازیگران عرصه بین الملل تعریف می شود. لازمه کسب قدرت، گاه خلق واسطه ای است که بوسیله آن، اعمال قدرت و توسعه آن، در نظر عامه، توجیه پذیرتر و مقبول تر خواهد بود.
یکی از جنبشهایی که ساخته و پرداخته قدرتهای بزرگ است و حلقه ی واسط آنها در اعمال قدرت بشمار می آید، جنبش صهیونیسم مسیحی است. خود این جنبش نیز کارکردی قدرت محور دارد و حلقه واسط رسیدن به قدرت را مفاهیمی قرار می دهد که نزد افکار عمومی قابل پذیرش باشد. موعود گرایی، آموزه نجات، جنگ جهانی خیر وشر در پایان دوران و آزادسازی جهان از یوغ خشونت و استبداد، همه از مفاهیمی هستند که صهیونیسم مسیحی با توسل به آنها، رسیدن به اهداف و منافع خویش را تسهیل می کند.

پیش از ورود به بحث پیدایش و کارکرد این جنبش، لازم است سه واژه کلیدی «بنیادگرایی»، «پروتستانتیسم» و«اسطوره گرایی» که در فهم جنبش صهیونیسم مسیحی اثرگذار است، توضیح داده شود.

1. مفهومهای بهم پیوسته

الف) بنیاد گرایی

«بنیادگرایی» از ریشه لاتین Fundamentalism گرفته شده است و از نظر واژگانی، به پیروی سخت از هر ایده یا اصول بنیادی گفته می شود. در اصطلاح نیز به جنبشی در پروتستانتیسم امریکایی اشاره دارد که در اوایل قرن بیستم(1920-1925م.) در واکنش به مدرنیسم آشکار شد. پروتستانها تاکید داشتند که ظاهر کتاب مقدس نه تنها در امور مربوط به ایمان و اخلاقیات حجت است، بلکه عبارتهای تاریخی دقیق آن نیز که اساس باور دینی مسیحی در چنین آموزه هایی نظیر خلقت گیتی، بکرزایی، معاد جسمانی، کفاره بوسیله مرگ فدیه وار مسیح و بازگشت دوباره او نهفته است، قابلیت استناد دارد.(7)

پروتستانهای امریکایی برای نخستین بار خود را بنیادگرا خواندند. «مسیحیت انجیلی» که عنوان دیگری برای بنیادگرایان است، در دهه دوم قرن بیستم به جریان سیاسی و دینی در برابر اصول و آموزه های مدرنیسم تبدیل گشت. مهمترین آموزه های بنیادگرایی دینی مسیحی در امریکا به این شرح بودند:

1. باور به اینکه متن و الفاظ کتاب مقدس به همان صورتی است که خداوند فرستاده است؛(8)
2- مبارزه با الهیات مدرن و هرگونه اقدام برای سکولاریزه کردن جامعه مسیحی؛
3- زندگی تحول یافته معنوی با شاخصه رفتار اخلاقی و تعهد شخصی، مثل خواندن کتاب مقدس، دعا و نیایش، تعصب داشتن به مسیحیت و ماموریتهای دینی.(9)

بنیادگرایی که در مقابله با مدرنیسم شکل گرفت، همه مظاهر مدرن را طرد کرد و کوشید بر ظاهر تحریف شده کتاب مقدس، داشته باشد. به عبارت دیگر، بنیادگرایان گروهی قشرگرا هستند که مخالف پیشرفت علوم مادی بظاهر متضاد با کتاب مقدس هستند. با اینکه بنیادگرایان امروز با بنیادگرایان اولیه تفاوت اساسی دارند، ولی در تفسیر ظاهری رخدادهای بین المللی و پیش گویی حوادث آینده با تاکید برکتاب مقدس، با بنیادگرایان نخستین اشتراک نظر دارند. برخی خاورشناسان و به پیروی از آنها، روشنفکران مسلمان غرب زده، این واژه ارتجاعی را درباره گروههای اسلامی بکار می برند که برای مبارزه با غرب به اوج بیداری رسیده و به قیام و مقاومت در برابر مظاهر تمدنی غرب دست زده اند. امروزه اسلام گرایانی که زیر پرچم اسلام سیاسی، با امپریالیسم فرانو مبارزه می کنند، بنیادگرا و مرتجع شمرده می شوند.

ویژگیهای بنیادگرایی

نویسندگانی چون ساگال و دیویس تلاش کرده اند با بهره گیری از بنیادگرایی به مثابه مقوله تحلیلی، سه ویژگی زیر برای آن برشمارند تا همه اقسام بنیادگرایی از جمله بنیادگرایی اسلامی را شامل شود:

1. طرحی برای کنترل بدن زنان است؛
2. شیوه کار سیاسی است که کثرت گرایی را رد می کند؛
3. نهضتی است که بطور قاطع، از ادغام دین و سیاست به مثابه ابزاری برای پیشبرد اهداف خود حمایت می کند.(10)

بابی سعید پس از نقل این ویژگیها از زبان این نویسندگان به بررسی و نقد آنها می پردازد و در نهایت به این جمع بندی می رسد که آنها را نمی توان ویژگیهای اختصاصی بنیادگرایی دانست، بلکه این ویژگیها، عام کلی هستند.
درباره ویژگی اول باید گفت حکومتهای مختلفی همچون رضاخان در ایران و آتاتورک در ترکیه به کشف حجاب زنان دست زدند. در مقابل، برخی کشورهای مدعی دموکراسی و آزادی مانند فرانسه بر اجرای قوانین منع حجاب و جلوگیری از ورود زنان با حجاب به مدارس و اداره ها پافشاری می کنند. همه این تلاشها، نوع کنترل داشتن بر بدن زنان است و از اینرو، این مورد را نباید از ویژگیهای انحصاری بنیادگرایی دانست.

ویژگی دوم، یعنی جزم اندیشی و قبول نداشتن کثرت گرایی نیز تنها ویژگی مختص بنیادگرایان نیست. به تعبیر بابی سعید، واقعیت این است که جزم اندیشی را در زندگی امروز و بسیاری از مکتبها می توان مشاهده کرد. اساسا نگاه مغرورانه و خودشیفته غرب از برتری تکنولوژیکی، اقتصادی و نظامی خود به شرق، بویژه کشورهای اسلامی، در همین راستا قابل توجیه است. امریکا تلاش می کند با اجرای پروژه های مختلفی همچون جهانی شدن و طرح «خاورمیانه بزرگ»، مطلق اندیشی خود را در عرصه های سیاسی(دموکراسی سازی امریکایی)، اقتصادی(سرمایه داری غربی) و اجتماعی- فرهنگی در تمام دنیا از جمله کشورهای مسلمان نشین خاورمیانه اعمال کند.

درباره ویژگی سوم نیز باید دانست روند سکولاریزاسیون و جدایی دین از سیاست و به تعبیر دیگر، جدایی حوزه عمومی از حوزه خصوصی، ره آورد دوره مدرن غرب است. غرب با این قرائت توانست جایگاه دین را به حوزه فردی تقلیل دهد و ترک تازی در عرصه سیاست را با آزادی لجام گسیخته و رها از هر قید دینی و اخلاقی در پیش گرفت. به یقین، اینگونه جداسازی با آموزه های راستین کلیسا در قرون وسطا و حاکمیت کلیسا بر غرب و شاخصهای پسامدرن سازگار نیست.(11)

بنابراین، ویژگیهای برشمرده شده برای بنیادگرایی شامل گروههای دیگر، دولتها و ادیان مختلف می شود. به همین دلیل، در عرف سیاست، بنیادگرا به کسانی گفته می شود که به ظاهر کتاب مقدس بدون کاربست عقل و دانش باور دارند و تفسیر قشری از آن بیان می کنند. مسیحیان صهیونیست از مصداقهای اصلی این تفکر شمرده می شوند. واژه مناسب برای جنبشهای اسلامی نیز که از اصول و بنیان های دینی خود دفاع می کنند، «اصول گرایی» است که بمعنای پایبندی به مسلمات دین اسلام و استفاده از مظاهر تمدنی دنیوی تا جایی است که به اصول و ارزشهای دینی آسیبی نرساند.

ب) پروتستانتیسم

همزمان با پدیدار شدن جنبش اصلاح دینی مارتین لوتر در قرن شانزدهم میلادی، نطفه اولیه صهیونیسم مسیحی منعقد شد. واژه پروتستانتیسم از ابتکارهای مجمع دوم اشپایر(12) در فوریه سال 1529م. است. در این مجمع تصمیم گرفته شد به مدارا و تساهل با پیروان لوتر در آلمان پایان داده شود. در ‌آوریل همان سال، شش تن از شاهزادگان آلمان به همراه مردم چهارده شهر با دفاع از آزادی اندیشه و حقوق اقلیتهای دینی به این تصمیم سرکوب گرانه اعتراض کردند. اصطلاح پروتستانتیسم از همین اعتراض گرفته شد. از اینرو، کاربرد اصطلاح پروتستان(معترض) درمورد افراد یا حوادث پیش از آوریل سال 1529م. به عنوان پدیدآورندگان نهضت اصلاح گرایی پروتستانی، تا اندازه ای نادرست است.

هرچند خود نهضت اصلاح دینی هم از عوامل متعددی متاثر بوده است. آلیستر مک گراث(13) در کتاب درآمدی براندیشه اصلاح دینی استدلال می کند که دو جریان فلسفه مدرسی(14) قرون وسطا و اوج گیری اومانیسم همگام با عصر نوزایی غرب، بیشترین تاثیر را در پیدایش نهضت اصلاح دینی داشته اند.(15)

از این جنبش معمولا به «رستاخیز عبری» یا یهودی تعبیر می شود بگونه ای که نگرشهای جدید به گذشته و حال و آینده یهودیان از آن سرچشمه می گیرد. امروزه دیگر کسی یهودیان را مستوجب لعن نمی داند و آنان را یاغی و سرکش و قاتلان عیسی مسیح تلقی نمی کند.

پس از قرن شانزدهم و اصلاح دینی، اختلاف عمیق فکری بین دو شاخه مسیحیت سنتی(کاتولیک) و مسیحیت جدید(پروتستان) پدیدار شد. پروتستانیزم در اروپا، سرآغاز بزرگترین انحراف در دین مسیحیت بود. مارتین لوتر،(16) رهبر جنبش اصلاح دینی در زندگی خود بسیارتحت تاثیر کتاب عهد قدیم(تورات) بود. وی تلاش می کرد تفسیری از کتاب عهد جدید(انجیل) ارائه کند که با نظر تورات هماهنگ باشد. این در حالی است که انجیل باید مفسر تورات می بود، نه برعکس. این مسئله در زمان خود لوتر نیز سروصدای بسیاری برپا کرد. لوتر در کتاب خود با نام مسیح یک یهودی، زاده شد(1523م.) نوشت: «یهودیان، خویشاوندان خداوند ما(عیسی مسیح) هستند، برادران و پسرعموهای اویند. روی سخنم با کاتولیکهاست. اگر از اینکه مرا کافر بنامید، خسته شده اید، بهتراست مرا یهودی بنامید».(17)

یکی از اساسی ترین اختلافات بین کاتولیکها و پروتستانها در برداشت آنها از عملکرد یهودیان هویدا شد. به این بیان که کلیسای کاتولیک باور داشت آنچه به عنوان «امت یهود» از آن یاد میشود، به پایان رسیده است و پروردگار برای مجازات یهودیان بخاطر کشتن مسیح، آنان را از فلسطین به بابل تبعید کرد. کلیسای کاتولیک پیشگویی های مرتبط به بازگشت یهود را بازگشت از بابل می دانست که در عمل به دست کوروش، پادشاه ایران تحقق یافت. در مقابل، جنبش پروتستان با مطرح کردن آیین«خودکشیشی» و طرد قرائت واحد کلیسا از متون دینی مقدس، نوعی پلورالیسم دینی را پذیرفت که یهودیان در کنار مسیحیان رسمیت یافتند و قدرت مانور فراوانی پیدا کردند.

پروتستانها، یهودیان را قوم برگزیده و عهد قدیم را مرجع اصلی اعتقادات خویش دانستند.(18) هدف لوتر، هدایت یهودیان به آیین پروتستان بود ولی در عمل، مسیحیان جذب یهودیان شدند و روز به روز بر جمع حامیان یهود افزوده شد. به همین دلیل، لوتر بعدها در کتاب دیگرش به نام دروغگویی های یهود(1544م.) با بیان نفرت خود از یهودیان، درخواست کرد که آنان را از آلمان اخراج کنند.

ج) اسطوره گرایی غرب

اندیشه اسطوره ای در بین غربیان حتی پس از گذار از قرون وسطا و رسیدن به خردمدرنیته وجود داشت و دارد. از اولین روزهای کشف قاره امریکا کریستف کلمب معتقد بود سفرهای او بخشی از سناریوی هزاره مسیحایی است که به آزادی قدس از دست مسلمانان و بازسازی معبد خواهد انجامید. امروزه نیز نظم نوین جهانی و جهانی سازی همین اندیشه را مطرح می کند. بدین ترتیب امریکا در اندیشه اسطوره ای و غیرواقع بینانه خویش گرفتار است و جهان را به سمت آینده ای مجازی پیش می برد که کنترل آن در دستان توانمند ایالات متحده باشد. کلمب در یکی از آثار خود بنام پیش گوییها می نویسد که او به ملکه ایزابل گفته است طلاهایی را که در سرزمین جدید می یابد، برای بازسازی هیکل سلیمان اختصاص خواهد داد تا این معبد به کانون کره زمین تبدیل شود.(19)

در واقع خاستگاه اسطوره گرایی مسیحی را به اصل الهیات تثلیثی مسیحیت می توان نسبت داد. نگاه اسطوره ای به عیسی که او را تا مقام الوهیت بالا می بردند و پسر خداوند می خوانند، به عقیده بیشتر مومنان مسیحی، درست بنظر می رسد. کسانی مثل آرچیبالد رابرتسون(20) در کتاب عیسی؛ اسطوره یا واقعیت(21) تلاش کرده اند با استناد با اناجیل اربعه و دیگر متون صدر مسیحیت، اجماعی بودن الوهیت عیسی را زیر سوال ببرند و دلایلی برای تاریخی بودن عیسی- که بعدها پسرخدا خوانده شد- گرد آورند که بر انسان بودن وی دلالت می کند. با این حال، بیشتر مسیحیان بر باور شخصیت اسطوره ای عیسی پای می فشارند.

در دوران نوزایی و از همان ابتدای شکل گیری پروتستانتیسم، شاهد نوعی نگاه اسطوره ای به لوتر، رهبر جنبش اصلاح دینی در آلمان بودیم که او را منجی مردم از تسلط کلیسا معرفی می کردند.

همچنین اومانیست ها که تاثیر فزاینده ای بر نهضت اصلاح دینی داشتند، این نهضت را برخوردار از الهام و هدایت الهی می دانستند.(22) صهیونیسم مسیحی نیز با شناسایی کانونهای قدرت در جهان و نفوذ در آنها تلاش دارد برای کسب قدرت و اعمال هژمونی بر جهان، طرح ها و ایده هایی را ارائه دهد که منافع مشترک قدرتهای بزرگ و اسرائیل را برآورده سازد.

2. زمینه تاریخی

از قرن اول تا سوم میلادی، همواره از دریچه یهود به مسیحیت نگریسته میشد و یهودیان به مسیحیان به عنوان پیروان دین جدید اجازه عرض اندام نمی دادند. در قرن سوم، فعالیتهای ضد یهودی پولس به ثمر نشست و در رهایی مسیحیت از چنگال یهودیان نقش بسزایی داشت. پیروزی آیین مسیحیت پولسی روحیه جدیدی را در قرن سوم و چهارم پدید آورد و کلیسا را برآن داشت تا خود را «اسرائیل جدید» بنامد و جانشینی قوم برگزیده خداوند را مطرح کند. کلیسا، سقوط اورشلیم و فروپاشی دولت یهودی را مجازات خداوند برای یهودیان می دانست که مسیح را به صلیب کشید و به دلیل بی ایمانی و خیانت مستوجب لعن و نفرین الهی بودند. به این ترتیب کلیسا همه فضایل و برکاتی را که پیش از این به قوم اسرائیل تعلق داشت به نفع خود مصادره کرد.

در سال 339م. بازگشت به آیین یهود، جرمی سنگین تلقی شد و مجرم تحت تعقیب قانون قرار می گرفت. قرون وسطا، تلخترین دوره تاریخی یهود است که هرگز از ذهن آنها پاک نخواهد شد، زیرا آنان بیشترین فشار را از سوی مسیحیان تحمل کردند. مسیحیان، یهودیان را وادار ساختند بصورت گروهای منزوی و محاصره شده در شهرها زندگی کنند و لباسهایی متفاوت از مسیحیان بپوشند و کلاه خاصی بر سر بگذارند. اینکار برای آن بود که همگان آنها را بشناسند و در تعامل اجتماعی با آنها دقت کنند. یهودیان را «شیاطین» و «قاتلان مسیح»می نامیدند و متهم می کردند کودکان مسیحی را می کشند تا خون آنان را به جای شراب در مراسم «عید فصح» بنوشند.

در سال 1095م. هنگامی که پاپ اریان دوم، آغاز حمله صلیبی را اعلام کرد تا صلیبیها قدس را از دست مسلمانان برهانند، هزاران یهودی به دلیل آنکه از پذیرفتن غسل تعمید سرباز زدند، کشته شدند. خانم باربرا توچمان، تاریخ نگار یهودی در کتاب مقدس و شمشیر به دشمنی وسیع با یهودیان در اروپا اشاره می کند که در طول جنگهای صلیبی به اوج خود رسید.(23) در پایان قرن یازدهم، تشکلهای یهودی در اروپا متلاشی شدند.

یهودیان در سال 1290م. از انگلستان طرد شدند. در نیمه قرن سیزدهم تلمود در پاریس سوزانده شد و در پایان قرن چهاردهم همه یهودیان از فرانسه اخراج شدند. در شبه جزیره ایبری، یهودیانی که از پذیرش مسیحیت خودداری کردند در سال 1492م. از اسپانیا و در سال 1497م. از پرتغال اخراج شدند. در ‌آلمان و ایتالیا نیز یهودیان را در اردوگاههایی جایی دادند تا نتوانند با مسیحیان ارتباط برقرار کنند و بسیاری از فعالیتهای آنان ممنوع شد.(24) نوزایی علمی و صنعتی اروپا و پیدایش پروتستانیسم زمینه فعال شدن دوباره یهودیان را فراهم آورد.

الف) عصر نوزایی یهودیان مسیحی

پراکندگی یهودیان در جهان و تلاش پیگرشان برای گسترش آموزه های یهودیت و همزمانی این تلاشها با دوره اصلاحات در اروپا سبب شد اقداماتی نظیر ترجمه و شرح کتاب مقدس از زبان اصلی عبری و گسترش یافتن عرفان و فلسفه یهودی و تبلیغ آیین یهود شتاب بیشتری بخود گیرد. شاید بتوان ادعا کرد نقش یهودیان در بوجود آمدن رنسانس بسیار برجسته است. حتی «برخی از مسیحیان جدید همچون جان لوئیس فیف تاثیر زیادی در نهضت رنسانس اروپا در بین اندیشمندان لیبرال اروپایی داشتند».(25) در واقع، پیوندهای اولیه مسیحیان با یهودیان که هسته اولیه جنبش صهیونیسم مسیحی را شکل می دهد در اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم رخ داد.

نقش تاریخی یهودیانی که با آغاز عصر نوزایی فرصت عرض اندام بیشتری یافتند و خود را «مسیحیان جدید» نامیدند، در ابتدای قرن شانزدهم نمود فزاینده ای یافت. آنان این باور را مطرح کردند که با آمدن مسیح در آغاز هزاره خوشبختی، تاریخ الهی نیز بزودی آغاز خواهد شد. به همین دلیل در بین الهیون و اندیشمندان مذهبی تفسیرهای جدیدی از کتاب دانیال(عهد عتیق) و مکاشفه یوحنا (عهد جدید) صورت گرفت. به تصور مسیحیان جدید، روی آوردن یهودیان به مسیحیت و ظهور مجدد قبایل ناپدید شده اسرائیل، آخرین گامهای پایان تاریخ بشریت است و حوادث بزرگی نظیر بازگشت یهود به سرزمین صهیون، بازسازی معبد و تاسیس دوباره حکومت خداوند بر زمین دراورشلیم به این امر مرتبط می شود. به این ترتیب، مسیحیان یهودی که اعتقاد داشتند فرارسیدن هزاره نزدیک است، یهودیان را شریکانی پنداشتند که برای پدید آوردن حوادث بزرگ پیش از آمدن عیسی مسیح از آنان بی نیاز نیستند. همکاری و همگرایی هرچه بیشتر این دو آیین، ریشه دینی عمیقی یافت و برداشت تحریف شده از تورات و انجیل به شدت تبلیغ شد.

پی نوشت ها :

1- Christian Zionism Myth.
2- Paradoxical.
3. William Doty, Mythography; the study of myth and rithals, Alabama, the university of Alabama press,1986.
4- محمد ضمیران، گذار از جهان اسطوره به فلسفه، ص39.
5- Hegemony.
6- Global Village.
7-See:Fundamentalism,RandomHouseWebster’s Unabridged Dicionary.
8- روشن است که این عقیده با باورهای رایج و رسمی مسیحیان امروز که کتاب مقدس را نوشته حواریون و رسولان پس از به صلیب کشیده شدن عیسی می دانند تعارض دارد.
9- غلامرضا بهروز لک، «درنگی در مفهوم شناسی بنیادگرایی اسلامی». کتاب نقد، سال هفتم، ش2و 3، ص85.
10- بابی سعید، هراس بنیادین: اروپامداری و ظهور اسلام گرایی، ترجمه غلامرضا جمشیدی نیا و موسی عنبری، ص10.
11- برای مطالعه بیشتر، ر.ک: همان، ص11-13؛ غلامرضا بهروز لک، «درنگی در مفهوم شناسی بنیادگرایی اسلامی».
12- Speyer، شهری در جنوب غربی آلمان و محل تشکیل مجلس قانون گذاری کلیسا در جریان نهضت اصلاح دینی است.
13- Alister E. McGrath.
14- Scholasticism.
15- آلیستر مک گراث، مقدمه ای بر تفکر نهضت اصلاح دینی، ترجمه بهروز حدادی، ص58.
16- لوتر، کشیش و استاد فلسفه دانشگاه ارفوت و بانی آیین جدید پروتستان بود. وی کلیسای غرب را به دو بخش کاتولیک و پروتستان تجزیه کرد. از انحرافات کلیسا انتقاد می کرد و خواستار اصلاح کلیسا با رجوع به کتاب مقدس بود. او اعتقاد داشت کلیسا یک موسسه نیست بلکه جماعتی از مومنان است و سلطه دینی متعلق به کتاب مقدس است و هر مومن مسیحی شایستگی دارد که خود کشیشی باشد که به تنهایی و بدون قیمومیت کشیشان، کتاب مقدس را بفهمد.
17- محمدصالح مفتاح، «مسیحیت صهیونیستی»، (روی خط اینترنت)، منتشر شده در تاریخ 1383/8/13، قابل دسترس در آدرس: www.bashgah.net.
18- ر.ک: رضا هلال، مسیحیت صهیونیستی و بنیادگرایی امریکا، ص62، 63.
19- همان، ص61.
20- Archibald Robertson.
21- ر.ک: آرچیبالد رابرتسون، عیسی؛اسطوره یا تاریخ، ترجمه حسین توفیقی.
22- ر.ک: آلیستر مک گراث، مقدمه ای بر تفکر نهضت اصلاح دینی، ص97.
23- Barbara Tuchman,Bible and Sword, New york: Ballantine Books, 1984,p.
24- ر.ک: رضا هلال، مسیحیت صهیونیستی و بنیادگرایی امریکا، ص56-58.

منبع :  بنیادهای سیاسی جنبش صهیونیسم مسیحی و انگاره موعود گرایی /محسن قنبری آلانق /
ادامه دارد........

یکی دیگر از مبانی اعتقادی کلیسای انجیلی اعتقاد به حضرت مسیح به عنوان تنها منجی است. این در حالی است که پیروان دیگر فرقه های لیبرال تر پروتستانیسم؛ مانند «پرسبیتریین ها» و «متودیست ها» حضرت مسیح را یکی از راههای نجات می دانند. این امر به ویژه یکی از مبانی اعتقادی مهمی است که باعث گرایش شدید انجیلی ها به دعوت پیروان دیگر ادیان بلکه پیروان دیگر فرقه های مسیحی به کلیسای انجیلی شده است.

مبانی عقیدتی

پیروان کلیسای انجیلی آمریکا که پیروان آن حدود یک چهارم جمعیت آمریکا(70 ملیون نفر) را شامل می شوند و تعدادشان رو به رشد است، مهم ترین خاستگاه نظری راست گرایان مسیحی است. هسته مرکزی پیروان این فرقه، مطلق گرا و معتقد به نبرد دائم بین خیر و شرّ هستند. «بازگشت دوم حضرت مسیح» در «آخر الزمان» بعد از طی مراحلی که نهایت آن به «جنگ و ویرانی بزرگ» ختم می شود، از جمله مبانی اعتقادی این جریان است.
بر مبنای چنین اعتقاداتی حضرت مسیح روزی به زمین برخواهد گشت و برای هزار سال حکومت خواهد کرد. و اقدامات او طی هفت مرحله(1)صورت می گیرد. اکنون مرحله ششم، یا مرحله کلیسا، است و مرحله بعد، «آخر الزمان»(2) خوانده می شود که طی آن حضرت مسیح به سوی زمین رو می کند و مؤمنان مسیحی را حیات دوباره می بخشد. سپس «ضد مسیح»(3) در زمین ظاهر خواهد شد و خود را به دروغ منجی یهودیان خواهد خواند. برخی معتقدند که آنچه که موجب باور برخی به او می شود این است که او قادر به اعاده صلحی ظاهری در خاورمیانه خواهد شد. حکومت ضد مسیح، هفت سال به طول می انجامد و دوره «رنج یا آزمایش بزرگ»(4) خوانده خواهد شد.(5)
پیروان کلیسای انجیلی معتقدند که در این مرحله، حضرت عیسی، سوار بر اسبی سفید، به زمین برخواهد گشت، و در پی او سواره نظامی مرکب از مؤمنان از ابرها سرازیر خواهند شد و حرکت خواهند کرد. عیسی مسیح پیروزمندانه به جنگ وارد شده، معابد باستانی یهودیان را احیا و حکومتی هزار ساله را آغاز خواهد کرد، بهشتی و زمینی جدید را نشان خواهد داد و شیطان را برای همیشه خاموش خواهد کرد.
«بنیاد گرایی مسیحی»(6) در گذشته بر سلوک اخلاقی صحیح تکیه داشت، ولی در دهه های گذشته صرفاً سیاسی شده است. به «بنیاد گرایان»، لقب «تجدید حیات یافته» نیز داده می شود. این مسئله شامل یک نوع تجربه بیداری معنوی و یا صرفاً گرایش به افکار سیاسی خاص است. آنها معتقدند تاریخ بشر در طی نبردی در آخرالزمان به نام «آرماگدون» به پایان می رسد و نقطه اوج آن ظهور دوباره مسیح است؛ پس از آن، داوری نهایی برای همه مردگان و زندگان انجام می شود.
این جریان معتقد است: خداوند مقرر کرده است که بشر هفت مرحله یا هفت مشیت الهی را از سر بگذراند که یکی از آنها «نبرد هسته ای آرماگدون» است.(7) با آغاز این جنگ وحشتناک، رستگارشدگان به آسمانها عروج خواهند کرد و از مصیبت جنگ در امان خواهند بود.
کتاب بر جای مانده نوشته «تیم لاهه»، تشریح کننده چنین اعتقاداتی است و تا کنون در دوازده جلد انتشار یافته و مجموعاً بیش از 50 میلیون نسخه فروش داشته است. در این مجموعه کتابها اعتقادات مسیحیان انجیلی در مورد نبردهایی که قبل و در جریان «بازگشت دوم» مسیح به وقوع خواهد پیوست، تشریح شده است. برخی از پیروان این جریان بر این مبنا که حرکت در جهت برخورد نهایی نباید مختل یا کند شود، نسبت به بسیاری از اقداماتی که در سطح بین المللی صورت می گیرد، نظر منفی دارند، از جمله آنها، دبیر کل سازمان ملل را ـ که وظایفی در مورد حفظ صلح دارد ـ در جهت ضد مسیح می دانند. بسیاری از آنها در پی حوادث یازده سپتامبر و درگیریهای فلسطین بسیار فعال شده و آنها را دلایل دیگری بر اجتناب ناپذیر بودن «جنگ و ویرانی بزرگ» یافته اند. به قول «دولت گیبسون» مدیر «ائتلاف جهانی انجیلی ها»، «خشونتها مردم را به فکر انداخته که آیا مسیح در حال ظهور است؟»
آنچه در نظر بحث ما مهم است این است که مسیحیانی که پروتستان انجیلی شمرده می شوند و ظاهرا به درجات مختلف دارای چنین عقایدی هستند، بزرگ ترین فرقه مسیحی در آمریکا را به وجود آورده اند؛ اگرچه روشن نیست که چه بخشی از آنها اصولاً به این عقاید باور دارند و چه بخشی ندارند. به هر حال، بر مبنای چنین عقایدی راست مسیحی در آمریکا برقراری صلحی پایدار، جامع و حقیقی در خاورمیانه را تا قبل از آمدن «منجی» و وقوع «نبرد نهایی» نه تنها مشکل بلکه غیرممکن می داند و نسبت به تلاش هایی از نوع «روند صلح» و «موافقت نامه های اسلو» به دید شک می نگرد.
چنانکه در آینده تشریح خواهد شد، عقاید دین شناختی (تئولوژیک) راست مسیحی به نوبه خود مبنای اصولی جانبداری این جریان از اسرائیل است و پایگاه سیاسی قابل توجهی برای طرفداران لیکود در آمریکا و عملکرد کسانی چون شارون در اراضی اشغالی فراهم آورده است. بر این مبنا، ایجاد اسرائیل در سال 1948 تحقق یک «پیشگویی پیامبرانه» و مقدمه عملی شدن پیشگوییهای دیگر بوده است. از این جهت ملاحظات استراتژیک یا سیاسی یا ارزشهای مشترک و امثال آن که مبنای جانبداری جریانهای غیرمذهبی از اسرائیل است نقش عمده ای ندارد.
البته بحث آخرالزمان در فرقه های مختلف مسیحیت به گونه های مختلف مطرح شده است و حتی در داخل جریان راست مسیحی نیز تفاوتهایی در نگرشهای بخشهای مختلف آن به مسئله آخرالزمان و ربط آن با کشور اسرائیل وجود دارد. برخی از اینان حاکمیت خدا را به گونه ای موسع می بینند و بر این مبنا معتقدند که خدا قادر به انجام هر آنچه که اراده کند، هست و لذا ضروری نیست که وسیله به خصوصی (دولت به خصوصی) وجود داشته باشد تا خدا بتواند هدف به خصوصی را محقق سازد. به علاوه موضوع تشکیل اسرائیل تا جنگ دوم به عنوان موضوعی جدی مطرح نبود و تنها بعد از این جنگ جدی شد. این واقعیت که نزدیک به دو هزار سال اعتقادی که رژیم اسرائیل از محورهای آن به شمار می رود، نقشی در مسیحیت نداشته است، از بزرگ ترین نقاط ضعف این اعتقاد است.
در بین برخی از انجیلی ها اعتقاد راسخی وجود دارد مبنی بر این که شکل گیری حکومت ضدمسیح نزدیک است و در اثر آن یک دیکتاتوری سیاسی و اقتصادی شدید حاکم خواهد شد به نحوی که حتی برای خرید و فروش معمولی نیز احتیاج به کسب اجازه قبلی خواهد بود. اینان اعتقاد دارند که برای تقویت چنین رژیمی یک پیامبر دروغین توانا و یک مذهب جهانی به وجود خواهد آمد.
البته همه هواداران جریان راست مسیحی الزاما به این گونه عقاید پایبند نیستند، و اعتقادی به مراحل هفت گانه ندارند، بلکه بعضا پذیرفته اند که آموزه های انجیلی باید با شرایط عصر جدید انطباق داده شده و بازگشت به قوانین انجیلی و تحقق قطعی آنها ممکن است قرنها به طول انجامد. اما رهبران سیاسی و مبلغان راست مسیحی؛ مانند «پاتریک رابرتسون» و «جری فالول» و در واقع اکثر مبلغان تلویزیونی و نیز میلیونها تن از پیروانشان معمولاً دارای اعتقادات افراطی هستند.
یکی دیگر از مبانی اعتقادی کلیسای انجیلی اعتقاد به حضرت مسیح به عنوان تنها منجی است. این در حالی است که پیروان دیگر فرقه های لیبرال تر پروتستانیسم؛ مانند «پرسبیتریین ها» و «متودیست ها» حضرت مسیح را یکی از راههای نجات می دانند. این امر به ویژه یکی از مبانی اعتقادی مهمی است که باعث گرایش شدید انجیلی ها به دعوت پیروان دیگر ادیان بلکه پیروان دیگر فرقه های مسیحی به کلیسای انجیلی شده است.
برنامه های عامه پسند تلویزیونی کشیشان پروتستان در آمریکا که حدود 60 میلیون بیننده دارند، پیوسته می کوشند مردم را متقاعد سازند که به جای «صلح» باید در پی «جنگ» باشند. آنها با نقل آیات انجیل سعی می کنند ثابت کنند که ما در دوره آخرالزمان هستیم. اینان چون اعتقاد دارند اسرائیل باید «مقر فرود آمدن» دومین ظهور مسیح باشد، سعی دارند پرستش سرزمین اسرائیل را به یک آیین مذهبی بدل سازند. آثار سیاسی قرارگرفتن معتقدان به «مشیت الهی گرایی» در سمتهای حساس ایالات متحده می تواند بسیار نگران کننده باشد. به عنوان مثال، «جیمس وات» به عنوان وزیر کشور اسبق ایالات متحده، در کمیته مجلس نمایندگان اظهار داشت:
«به علت ظهور دوباره و قریب الوقوع مسیح، نمی توانم خیلی در بندِ نابودی منابع طبیعی خودمان باشم.»
پیام مشیت الهی گرایان، منحصر به مرزهای ایالات متحده نیست. این گروه در اوت 1985 نمایشی را به صحنه آوردند که نخستین کنگره «مسیحیان صهیونیست» نام گرفت.
در اوایل دهه 90 ، آمریکائیان به بیش از 1400 رادیوی مذهبی گوش می دادند. اکثریت هنگفتی از 80000 کشیش بینادگرای پروتستان که روزانه از 400 ایستگاه رادیویی سخن پراکنی می کنند، خواهان مشیت الهی گرایی هستند. برخی از مشهورترین این افراد عبارتند از: پاتریک رابرتسون، جیمی سواگارت، جیم باکر و جری فال ول.
مدرسه های انجیلی بسیاری، چه فرقه ای و چه فرافرقه ای در سراسر آمریکا اصول خداشناسی آرماگدون را بر پایه پرستش اسرائیل تعلیم می دهند. تعداد این مدارس در حدود 200 مؤسسه و دارای حدود 100000 دانشجو می باشند. این دانشجویان پس از فراغت از تحصیل، کشیش پروتستان می شوند، به میان مردم می روند و این دیدگاه را تبلیغ می کنند.
اما «آرماگدون»؛ که در اصل «هار مجدّو» می باشد، به معنی «کوه مجدّو» است. «مجدّو» در شمال فلسطین اشغالی در کرانه غربی رود اردن واقع شده و در طول تاریخ، شهری استراتژیک بوده است. این شهر بر سر راه شرق و غرب و شمال و جنوب قرار داشته است و تبعا جنگهای بسیاری در آن رخ داده است. در صحیفه «حزقیال نبی» درباره این جنگ آمده است:
«بارانهای سیل آسا و تگرگ سخت آتش و گوگرد، تکانهای سختی در زمین پدیدار خواهند آورد؛ کوهها سرنگون خواهند شد، صخره ها خواهند افتاد و جمیع حصارهای زمین منهدم خواهد گردید.»
کشیشان بنیادگرا این توصیفات را نشانه مبادله سلاحهای تاکتیکی هسته ای می دانند. آنها معتقدند مسیح ضربه نخست را وارد خواهد کرد. او سلاح نوینی را به کار خواهد برد که اثری شبیه بمب نوترونی دارد: در کتاب «زکریای نبی» آمده است: «گوشت ایشان در حالتی که بر پاهای خود ایستاده اند کاهیده خواهد شد و چشمانشان در حدقه گداخته خواهد گردید و زبان ایشان در دهانشان کاهیده خواهد شد.»
برخی معجزات در طی این نبرد روی خواهد داد: ازجمله نهر فرات خشک خواهد شد. در این تهاجم همه اعراب به اضافه کنفدراسیون روسیه و ایران به اسرائیل هجوم خواهند برد. دجال وارد خاورمیانه می شود و تندیس خود را در معبد یهودی نصب می کند و تقاضا می کند که همه جهان آن را به جای خداوند بپرستند.
کشیشان بنیادگرا زمانی کمونیست شدن روسیه را نشانه آخرالزمان دانستند. به تبع این نگرش، آنها اعتقاد قلبی به قراردادهای صلح خاورمیانه ندارند و آنها را پایدار نمی دانند.
«لانگ»، مدیر تحقیقات «انستیتو کریستیک» در 1985 افشا کرد «رونالد ریگان»، رئیس جمهور آمریکا، معتقد به ایدئولوژی آرماگدون بوده است. رونالد ریگان در طی همه سالهای زندگی خود تحت تأثیر آموزش مادرش «نل ریگان» بود که گفته می شود زنی بسیار معتقد به کتاب مقدس بوده است. خود وی گفته است که ایمانش را مدیون مادرش است. «الینگ وود» که خود یکی از معتقدان پر و پاقرص پرستش اسرائیل و از جمله نبرد آخرالزمان است، گفته است که او و فرماندار ریگان اغلب با هم می نشینند و درباره پیشگوییهای کتاب مقدس به بحث و گفت وگو می پردازند. ریگان در یک مجلس شام می گوید:
«این نبی خشمگین عهد قدیم، حزقیال است که بهتر از هر کسی، قتل عامی را که عصر ما را به ویرانی خواهد کشید پیشگویی کرده است».
و سپس با خشم تندی درباره کمونیست شدن لیبی سخن می گوید و اظهار عقیده می کند که:
«این علامت آن است که فرارسیدن آرماگدون، دور نیست».
ریگان همچنین در یک مصاحبه گفته است: «اعتقاد دارد که تجدید حیات پیدا کرده است».
دادن لقب «امپراتوری شیطانی» به روسیه توسط وی که بعدها در زبان سیاستمداران آمریکایی مصطلح شد، از همین بینش سرچشمه می گیرد.
اصول آموزش هواخواهان «مشیت الهی» این است که قبل از استقرار پادشاهی جهانی مسیح، مطابق پیشگوییهای کتاب مقدس، ابتدا می بایست یهودیان به اسرائیل بازگردند، سپس دولت یهود تاسیس و کلام خدا برای همه امتها تبلیغ شود. آنها معتقدند یک روز، یک یهودی افراطی، قدس را منفجر خواهد کرد تا در جای آن معبد سلیمان بازسازی شود؛ مراسم قربانی یهود از نو آغاز شود و سپس نوبت به آرماگدون خواهد رسید. حفاریهایی که در زیر قدس انجام می شود به منظور کشف آثار معبد سلیمان است تا ثابت شود معبد سلیمان در همین مکان فعلی قدس بوده است. در نتیجه با این توجیه به خراب کردن قدس و تاسیس معبد سلیمان درجای آن بپردازند. در حالی که مسلمانان بیم دارند هدف از این حفاریها فرو ریختن خودبه خودی مسجدالاقصی باشد.

راست گرایان مسیحی و اسلام

در حالی که دولت بوش خصوصاً در اوایل دوره بعد از حوادث 11 سپتامبر کوشید تا مانع تبلیغات سوء علیه اسلام شود و مبارزه علیه تروریسم را جنگی بین «جهان متمدن» و دشمنان آن تعریف کند، گرایش راست مسیحی تلاش کرد که نوک تیز حمله را متوجه اسلام در کلیت خود کند. عناصر و گروههای فعال در طیف وسیع راست مذهبی، در این رابطه کوشیدند تا با استفاده از تعبیرات و دعاوی مندرج در سخنرانیهای «اسامه بن لادن» و همفکران او بر علیه یهودیت ومسیحیت از یک سو و تحریف برخی مضامین قرآنی از سوی دیگر چنین تبلیغ کنند که نظرات جریان القاعده، عین نظرات اسلام است و به این ترتیب مسلمانان وارد جنگ علیه مسیحیان شده اند. به عبارت دیگر به قول برخی، راست مسیحی خود را درگیر نوعی «جنگ صلیبی سربسته» علیه مسلمانان کرده است. این امر در عین حال به عامل مهم دیگری درتقویت گرایش مسیحیان راست به تلاش برای تحت تاثیر قرار دادن سیاست خارجی آمریکا تبدیل شده است.
اظهارات سردمداران راست مسیحی مانند «جری فالول»، «پاتریک رابرتسن»، «جری واینز» و... نشان می دهد که چگونه طرح مطالب سوء علیه اسلام از 11 سپتامبر به بعد جزء ثابتی از گفتمان سیاسی راست مذهبی شده است. جری واینز، کشیش کلیسای «بابتیست اول» در جاکسون ویل و رئیس سابق کنوانسیون بابتیست جنوبی که در کنوانسیون سالانه کشیشان محافظه کار در 15 ژوئن 2002 سخن می گفت، علاوه بر طرح مطالب اهانت آمیز علیه اسلام، از «کثرت گرایی مذهبی» در آمریکا انتقاد کرد و گفت این کثرت گرایی به غلط، همه مذاهب را با هم برابر فرض می کند. به نوشته «نیویورک تایمز» دیگر رهبران کنوانسیون مذکور نیز در همان جلسه یا در روزهای بعد، از اظهارات واینز حمایت کرده و مدعی شدند که اظهارات وی «بر تحقیقات وی درباره اسلام» مبتنی است. مطلب قابل توجه این که جرج بوش روز بعد از سخنرانی واینز از طریق ماهواره، پیامی برای نشست مذکور فرستاد و از جمله این جماعت را از «پیشگامان مدارا و آزادی مذهبی» خواند. روشن نیست که آیا وی قبل از ارسال پیام، از مضامین سخنرانی واینز مطلع بوده، یا خیر ؛ هر چند که در سخنان وی نشانه ای حاکی از اطلاع وی وجود نداشته است. شماری از فعالان حقوق مدنی، از جمله گروه یهودی «جامعه ضد بهتان» ضمن انتقاد از اظهارات واینز از بوش خواستند تا علناً از اظهارات وی فاصله بگیرد.
اظهارات فالول در برنامه 60 دقیقه ای در شبکه تلویزیونی «سی . بی . اس» علیه پیامبر (ص)در 8 اکتبر 2002 نمونه دیگری از اقدامات سوء سردمداران راست مسیحی علیه اسلام است.
«جری فالول» در مهر ماه 81 در مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی «سی . بی . اس» آمریکا، رسول گرامی اسلام (ص) را مورد اهانت قرار داده بود. متعاقب این اظهارات توهین آمیز، علاوه بر ملتهای مسلمان در کشورهای مختلف، سازمان کنفرانس اسلامی، طی واکنشهایی بیانات این کشیش و اقدام شبکه تلویزیونی «سی.بی.اس» امریکا در پخش آن را محکوم کردند.
اگرچه مقامات امریکایی در مواجهه با اعتراض مسلمانان این کشور نسبت به اظهارات موهن این کشیش گستاخ، باآنان به طور صوری همدردی کرده و این اظهارات را موضع شخصی گوینده آن تلقی کرده اند ولی نمی توان سهم دولت امریکا ودولتهایی را که با عملکرد فرهنگی و سیاسی خود زمینه چنین گستاخیهایی را در داخل کشور خود به وجود می آورند، نادیده گرفت.
درکشوری که رئیس جمهور بی خرد و بی تجربه اش پس از حادثه 30 شهریور تعمداً لبه تیز حملات خود را متوجه «اسلام گرایی» می کند و از سر نادانی سخن از لزوم به راه افتادن مجدد جنگهای صلیبی به میان می آورد، طبیعی است که کشیشان و اسقفهای آن نیز اینگونه مقدسات مسلمانان را وقیحانه مورد تعرض و هتک حرمت قرار دهند.
تظاهرات اعتراض آمیز مردم هند علیه اظهارات وهن انگیز «جری فالول» کشیش امریکایی که در آن به نبی اکرم (ص) جسارت کرده بود، دست کم پنج شهید و تعداد زیادی مجروح بر جای گذاشته است. این خونین ترین عکس العمل مسلمانان علیه گستاخی آن کشیش حمایت شده امریکایی بود.
«فرید زکریا» یکی از نویسندگان مجله «نیوزویک» طی مقاله ای ضمن انتقاد از اظهارات فالول نوشت: «بلافاصله بعد از 11 سپتامبر فالول و رابرتسون تصمیم گرفتند که از این فاجعه برای بسیج طرفدارانشان علیه لیبرالها، طرفداران سقط جنین و... استفاده کنند، اما این امر عکس العمل شدیدی در جامعه آمریکا برانگیخت و محکومیت آنها را توسط طیف وسیعی از جمله رئیس جمهور بوش در پی داشت. در نتیجه فالول و رابرتسون وادار به عقب نشینی شدند، معذرت خواستند و به نحوی ناشیانه مدعی شدند که اظهارات آنها خارج از متن درنظر گرفته شده است. آنها بعداً از آن نوع کینه توزی دست برداشتند و در عوض مسلمانان را هدف آسان تری یافتند».
نکته قابل توجه در دوره بعد از توهین فالول، نحوه برخورد کاخ سفید بود. سخنگویان کاخ سفید حتی در مواردی که کراراً مورد سؤال قرار می گرفتند از اظهار نظر در این مورد خودداری کرده و تنها به تکرار این که «به نظر رئیس جمهور، اسلام دین صلح است» بسنده می کردند. به طور کلی کاملاً مشهود است که جرج بوش دیگر توجهی را که بلافاصله بعد از 11 سپتامبر به تبلیغ بردباری مذهبی و جلوگیری از انجام اقدامات و طرح مطالب سوء علیه مسلمانان و اسلام نشان می داد، ندارد. یکی از دلایل اصلی این امر را می توان نفوذ بسیار بالای راست مسیحی در حزب جمهوری خواه و نقش مهمی که آنها در انتخابات ریاست جمهوری در سال 2004 ایفا می کنند، دانست.
__________________________________________________________________________________
پی نوشت ها:
1. Dispensation.
2. End time.
3. Antichrist.
4. Tribulation.
5. Armageddon.
6. Rebirth.
7. این نظام «مشیت الهی گرایی» نامیده می شود

نویسنده : علی فهیم دانش

منبع :masafportal.com