ز این دست آثار می توان به مجموعه مستند "Arrival" اشاره کرد که با نام "ظهور"در ایران تکثیر و توزیع شده است.در این مجموعه ضمن پرداختن افراطی به نمادها و نشانه های مختلف ماسونی ، از تحلیل اندیشه ها و تفکرات مخرب فراماسونری به شدت پرهیز شده و مخاطب را در سطح یک سری ظواهر نگاه داشته و به وی اجازه نمی دهد که پدیده فراماسونری را در عمق اندیشه و فکر ، بررسی و تحلیل نماید. چنین گرایشی متاسفانه در برخی از سخنرانان داخلی که بعضا در دانشگاهها و مراکز علمی و آکادمیک نیز برنامه دارند ، مشهود است که به دلیل عدم حضور فعال  محققان و پژوهشگران معتبر این حوزه در محافل و مجامع علمی ، بعضا بازار داغی هم پیدا کرده اند.

نئو فراماسونری در عرصه جنگ نرم

یکی از خصوصیات و ویژگی های تشکیلات فراماسونری ، نو به نو شدن در هر زمان و منحرف نمودن اذهان از سازمان اصلی با قرائت های مختلف و دگرگون از تاریخ و مفاهیم و شاخص های ماسون گری به شمار می آید. این ویژگی تقریبا از همان دوران نخست شکل گیری این تشکیلات مخوف صهیونی در عملکردها و تحرکات آن ، بارز و مشخص بود. مثلا درحالی که اساس تشکیلات فراماسونری از همان نخستین سالهای اولیه هزاره دوم میلادی و پس از اولین جنگ های صلیبی توسط فرقه موسوم به شوالیه های معبد شکل گرفت و به تدریج در سراسر اروپا گسترش پیدا کرد اما در تواریخ رسمی، تاریخ شکل گیری نخستین لژهای ماسونی را مربوط به قرن هجدهم و تشکیلات بنایان آزاد و اشخاصی مانند دزاگولیه دانستند.

یا تا همین اواخر شرکت این تشکیلات را در انقلابات فرانسه و آمریکا انکار می کردند و یا نفوذ سیاسی / فرهنگی / اقتصادی آن را در مراکز قدرت منکر می شدند.

فی المثل تا سالیان دراز، حضور اعضای لژهای مختلف ماسونی در نهادهای قدرت دوران قاجار و پهلوی تکذیب می شد و اصلا وجود چنان تشکیلاتی را افسانه جلوه می دادند. اما مسائل مختلف و افشاگری برخی روحانیون و نویسندگان مبارز در سطح داخل و خارج باعث برافتادن پرده های راز و رمز این تشکیلات مخوف در همان سالها گردید .

تشکیلات فراماسونری معمولا در شرایطی که به تدریج پرده از رازهایش بر می افتد ، شروع به پوست اندازی و نو به نو شدن می نماید و خود طی برنامه هایی سیستماتیک شروع به افشاگری علیه سازمان قبلی که از حیض انتفاع افتاده و به اصطلاح دیگر سوخته به حساب می آید، می کند. این مسئله در طی دهه 1340 شمسی مقارن با دهه 60 میلادی نیز اتفاق افتاد. در طی این سالها ناگهان 3 جلد کتاب توسط اسماعیل رایین درباره تشکیلات فراماسونری ایران و لژهای مختلف و اعضای آن تحت عنوان " فراموشخانه و فراماسونری در ایران " به چاپ رسید . این اتفاق که برای نخستین بار در ایران رخ می داد، آن هم در شرایطی که مراکز سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور در تیول تشکیلات فراماسونری بود، رویداد حیرت آوری می نمایاند.

اما بعدا مشخص شد که در آن سالها ، تشکیلات فراماسونری در ایران مشغول به اصطلاح پوست اندازی بوده و لژهای مختلف را در یک سازمان بزرگ تحت عنوان لژ بزرگ ایران متشکل می کرده که در راس آن شریف امامی ( یکی از معدود ماسون های درجه 33 ) حضور داشته است. سالها بعد که خاطرات اسداله علم ( وزیر دربار شاه) انتشار یافت ، روشن شد که اساسا هزینه و امکانات انتشار کتاب های 3 جلدی اسماعیل رایین توسط ساواک تامین شده بوده است.

در آن 3 جلد کتاب اگرچه به درستی سازماندهی، چارتر تشکیلاتی و چگونگی عضویت و اسامی بسیاری از ماسون های ایران چاپ شده بود اما از عملکرد سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی شان و همچنین تاثیر در تصمیم گیری های مراکز قدرت رژیم شاه سخنی به میان نیامده بود . علاوه برآن  درباره تشکیلات جدید یعنی لژ بزرگ ایران نیز مطلبی درج نشده بود. ضمن اینکه قدرت این تشکیلات به رخ مردم کشیده شد و به نوعی رعب و وحشت در دل به خصوص طبقه به اصطلاح روشنفکر و شبه روشنفکر ایجاد گردید.

در طی سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، خیلی ها به دنبال همان تشکیلات و سازمانی بودند که با چارتر مشخص در کتاب رایین افشاء شده بود. درحالی که سالها پیش از آن افشاگری، کل تشکیلات به لحاظ سازماندهی و ارتباطات ، اساسا تغییر کرده بود!

سومین مثالی که می توان درباره خودافشاگری های تشکیلات فراماسونری ارائه نمود ، موجی است که از اوایل هزاره سوم و پس از علنی شدن جریان آخرالزمان گرای صلیبی/صهیونی در جهان به راه افتاد و تعداد زیادی مقاله و کتاب در این باب به چاپ رسید و فیلم های متعددی نیز برهمین اساس ساخته و با سر و صدای بسیار برپرده سینماهای جهان نقش بست که مهمترین آنها سه گانه "دن براون" یعنی "رمز داوینچی" ، "فرشتگان و شیاطین" و "سمبل گمشده" بود که دو قسمت اول توسط ران هاوارد کارگردانی شده و طی سالهای 2005 و 2007 اکران گردید. کار به جایی رسیده که حتی شبکه های تلویزیونی معلوم الحال ماسونی مانند BBC و VOA نیز در فیلم های مستندی به افشای اسرار سازمان فراماسونری می پردازند!

در این کتب و فیلم ها بسیاری از اسرار کهن ماسونی برملا شد و علاوه براینکه به اصطلاح اطلاعات سوخته ماسونی در معرض دید عموم قرار گرفت ، یک نوع قدرت نمایی روانی هم توسط این تشکیلات صورت پذیرفت. این در حالی بود که تشکیلات ماسونی سالها پیش از آن بازهم پوست اندازی کرده و در شکل و شمایل جدید فرقه ها و شبه عرفان ها و صدها و هزاران فرقه به اصطلاح معنویت گرا ظهور یافته بود.

تلاش برخی خبرنگاران و نویسندگان و کارشناسان در ایران و دیگر کشورها موجب شد تا برخی مراکز مهم تصمیم گیری فراماسون ها همچون بیلدربرگ یا کمیته 300 در معرض افشاگری قرار گیرند و خیل اسناد و مدارکی که خصوصا در سالهای پس از انقلاب درباره نفوذ و کارنامه سیاه تشکیلات ماسونی در جریان بسیاری از فجایع تاریخی ایران و جهان انتشار یافت، باعث گردید تا این تشکیلات نهان روش، دست به یک موج دیگر خودافشاگری بزند که این بار ظاهر گرایی ، رواج سطحی نگری و دور ساختن افکار عمومی از حوزه های نفوذ تشکیلات فراماسونری ( اعم از سیاسی و اقتصادی و نظامی و به خصوص فرهنگی و هنری) در دستور کار قرار گرفت.

به دنبال تولید فیلم هایی مانند"رمز داوینچی"،"فرشتگان و شیاطین"،"گنجینه ملی"و ...مجموعه های مستندی نیز تولید شد که اذهان را از شاخص های حضور افکار ماسونی در عرصه های فرهنگی و هنری و علمی به سوی ظواهر و نمادها و برخی اطلاعات سوخته مانند بازخوانی ساختارهای قدیمی این تشکیلات سوق دادند . نمونه فیلم هایی از این نوع را افرادی مانند "دیوید اک" جلوی دوربین برده که با هزینه تشکیلات فراماسونری در سطوح وسیعی نیز در سراسر جهان پخش شد.

متاسفانه افشاگری های انحرافی و فریبنده امثال "دیوید اک" بر برخی از محققان و افراد و گروههای ضد ماسون در ایران و جهان تاثیر گذارد و آنها را به جای تعمق در تفکرات و شاخص های اندیشه های ماسونی و بررسی نفوذ و رخنه عناصر آن در عرصه های فرهنگی و علمی و طراحی برنامه های سیاسی /اقتصادی برای قبضه نمودن مراکز قدرت ، به افراط در نمادگرایی و سمبلیسم ، اصلی کردن این نمادها و سمبل ها در تحرکات ضد ماسونی بسنده کردند که بعضا این افراط های غیر واقعی به سطح لوث نمودن فعالیت های ضد ماسونی کشیده شد.

از این دست آثار می توان به مجموعه مستند "Arrival" اشاره کرد که با نام "ظهور"در ایران تکثیر و توزیع شده است.در این مجموعه ضمن پرداختن افراطی به نمادها و نشانه های مختلف ماسونی ، از تحلیل اندیشه ها و تفکرات مخرب فراماسونری به شدت پرهیز شده و مخاطب را در سطح یک سری ظواهر نگاه داشته و به وی اجازه نمی دهد که پدیده فراماسونری را در عمق اندیشه و فکر ، بررسی و تحلیل نماید. چنین گرایشی متاسفانه در برخی از سخنرانان داخلی که بعضا در دانشگاهها و مراکز علمی و آکادمیک نیز برنامه دارند ، مشهود است که به دلیل عدم حضور فعال  محققان و پژوهشگران معتبر این حوزه در محافل و مجامع علمی ، بعضا بازار داغی هم پیدا کرده اند.

به نظر می آید برای تشخیص چنین جریانی و تلاش جهت تصحیح مسیر فعالیت عناصر یاد شده ، کافی است که به برخی از شاخصه های بارز تشکیلات ، تفکر و اندیشه فراماسونری که اساسا ریشه  در تاریخ این تشکیلات داشته و با گذر زمان هم هیچ تغییری نکرده  توجه نماییم:

1-       نمایاندن فراماسونری به عنوان یک ایده و سازمان مستقل سیاسی و فکری و دور ساختن آن از هرگونه شائبه صهیونیستی در حالی که بنا به نوشته ها و اسناد مختلف و کهن صهیونی ، تشکیلات فراماسونری شاخه ای از امپراتوری جهانی صهیونیسم محسوب شده و از دیرباز به عنوان بازوی سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی آن عمل کرده است.

2-       باستان گرایی مهمترین شاخصه تفکر امروز فراماسونری است. تفکری که از همان زمان ورود نخستین فراماسون ها به این سرزمین ترویجش در دستور کار قرار گرفت. عمده هدف نیز نه احترام و اکرام تاریخ باستان یا گذشته مثلا باشکوه این آب و خاک بلکه تنها و تنها القاء این فریب و نیرنگ تاریخی بود که ایران دارای تاریخ باشکوهی از 2500 سال پیش به این سو بوده ( یعنی بدون تعارف 5000 سال تاریخ مشخص قبل از آن را نادیده گرفتند!) ولی در حمله اعراب ( بخوانید مسلمانان ) نابود شده و از بین رفته است!! در واقع آنچه مراد ماسون ها از این باستان گرایی یا آرکاییسم ( ایران منهای اسلام ) بوده و هست ، جز هجمه علیه تمدن پرشکوه اسلامی و دین خاتم و جلوه های تاریخی و اجتماعی آن نیست. امروز نیز این نوع باستان گرایی به انحاء مختلف در مکتوبات و سخنرانی ها و فیلم های جریان به اصطلاح روشنفکری و همچنین جریان های نوظهورسیاسی فکری به چشم می خورد. جریانی که تاریخ تمدن اسلامی را طی حاکمیت 10 قرنی اش بر دنیای خاموش قرون وسطی و پس از آن و همچنین تاثیر اساسی آن در شکل گیری تمدن امروز بشری را نادیده می گیرد.

3-       ترویج تفکرات اومانیستی( انسان محوری )  و سکولاریستی ( جدایی دین از زندگی و اجتماع)  در اشکال و فرم های مختلف هنری و فکری و اندیشه به نحوی که خدا را از زندگی بشر خارج کرده و به جای آن مسائلی از قبیل اراده انسانی و یا معنویت های غیر الهی را بنشانند. این تفکراتی است که شاخص ترین ماسون های دوران رنسانس تحت عنوان نهضت روشنگری تئوریزه کرده و طی 3-4 قرن اخیر در اشکال مختلف ادبی و هنری و علمی به خورد بشریت داده اند. از جمله حضور تعیین کننده این تفکرات صهیونی در دروس و سرفصل های درسی علوم انسانی دانشگاهها یکی از آسیب های جدی جامعه فرهنگی و هنری ما به حساب آمده است.

4-       ترویج لیبرالیسم به عنوان سیستم سیاسی-اجتماعی منتج از اومانیسم و سکولاریسم.

5-       ترویج اباحه گری و بی بند و باری و جدی نگرفتن آن در سطح جامعه

6-       تسامح و تساهل در اصول واحکام دینی مانند حجاب ، روابط زن و مرد و ...

7-       ناکارآمد جلوه دادن قواعد اسلامی در مدیریت جامعه و ارتجاعی نشان دادن و واپس گرا نمایاندن قوانین دینی مانند قصاص ، حضانت ، ارث و ...برای مسائل امروز

8-       نادیده گرفتن ولایت فقیه در تداوم نبوت پیامبران و امامت ائمه اطهار (ع) و به عنوان نیابت امام عصر (عج)

9-       غربزدگی و خودباختگی نسبت به تجدد و مدرنیسم غرب

10-   تسامح دربرابر فرقه های صهیونی از قبیل بهاییت و وهابیت و همچنین فرقه های نوپدید

متاسفانه نشانه های متعددی را از حضور عناصر فوق در عرصه های فرهنگی و هنری و علمی امروز جامعه اسلامی مان شاهدیم. از تحسین و تجلیل عناصر و عوامل پیشانی سفید ماسون تحت عنوان دانشمند و فیلسوف و متفکر و فرهیخته و ...گرفته ( که در نشریات و رسانه های مختلف صورت می گیرد ) تا چاپ مکتوبات و برنامه های دیداری و شنیداری در تضعیف و خدشه دارساختن اصول و احکام و قوانین اسلامی تا محدود ساختن صهیونیسم و تفکرات صهیونی به اسراییل و فلسطین تا پرهیز از تبیین ابعاد شرک آمیز ، نژادپرستانه ، سرمایه سالارانه و سلطه طلبانه اندیشه صهیونیسم و مصادیق آشکار و پنهانش در عرصه های فرهنگی و هنری و علمی و تا ...

آنچه بیان شد ، نشان می دهد که تشکیلات فراماسونری در یک سازماندهی نوین ، امروزه ورای نمادسازی و سمبل گرایی در عرصه یک جنگ نرم تمام عیار با تمامیت اسلام درگیر شده و همه نیروهایش را به این میدان فراخوانده است تا دریک درگیری نفس گیر پس از فروپاشی ایدئولوژیک جامعه اسلامی ( همچون تجربه آندلس)، فروپاشی فیزیکال آن را شاهد باشد.

امروز نادیده گرفتن این تهاجم فرهنگی همه جانبه ( که مقام معظم رهبری آن را به طور رسمی از آذرماه 1368 یعنی فقط حدود 6 ماه پس از آغاز ولایتشان گوشزد کرده و طی این 22 سال در هر فرصت و در بسیاری از بیاناتشان مراحل مختلف آن را تبیین نموده و ضرورت مقابله برنامه ریزی شده را یادآور شده اند) جز تاثیر اندیشه های ماسونی نیست ، اندیشه ای که تمامی طرح و برنامه های فوق را جز توهمی بیش ندانسته و تحت تاثیر القائات صهیونیست هایی مانند کارل پوپر و دانیل پایپز (که توهم توطئه را تئوریزه نمود ) آن را حاصل خیالات و تصورات کهنه شده محسوب می کنند.

منبع: مستغاثی دات کام

خانواده های قدرتمند در سراسر دنیا در سطوح مختلفی با ایلومیناتی شریک هستند.بعضی در تجارت(حرفه هایی )مثل جرایم مختلف از قبیل مافیا در دنیا مطرح هستند.خانواده های مافیایی شاید فلسفه این امر را تکذیب کنند اما آنها تجارت و قدرت خود را تایید می کنند.بعضی از این خانواده های قدرتمند در سطحی که بتوانند سیستم جهانی را در دست بگیرند (بوسیله وابسته کردن سیستم جهانی به خود)در دنیا نفوذ کرده اند.

برای راحتی در مطالعه نام هارا به فارسی ترجمه نکردیم

اصل و نسب کدام و چه خانواده هایی جزو ۱۳ خانواده اول ایلومیناتی است؟

ایلومیناتی در پی تسخیر قدرت جهان بوسیله نسب خانوادگی است.آنها با سرخپوستان وصلت کرده اند تا یک قدرت فکری بزرگ منطقه ای را در رهبری سرخ پوستان کسب کنند.

سرخپوستان مختلفی خواستار شرایط و تشریفات ایلومیناتی هستند و آنها برای سالها کارهایی از این قبیل انجام می دادند.

خانواده های قدرتمند در سراسر دنیا در سطوح مختلفی با ایلومیناتی شریک هستند.بعضی در تجارت(حرفه هایی )مثل جرایم مختلف از قبیل مافیا در دنیا مطرح هستند.خانواده های مافیایی شاید فلسفه این امر را تکذیب کنند اما آنها تجارت و قدرت خود را تایید می کنند.بعضی از این خانواده های قدرتمند در سطحی که بتوانند سیستم جهانی را در دست بگیرند (بوسیله وابسته کردن سیستم جهانی به خود)در دنیا نفوذ کرده اند.

برای مثال می توان پادشاه نپال را نام برد.به طور حتم پادشاه نپال یکی از پادشاهی های دون(بیچاره)است.

امپراطوری بریتانیا کارهای بزرگی در زمینه وابسته ساختن نپال به خود انجام داده است.نپال امنیت بریتانیا را تامیین می کند،خانواده رهبر نپال در بریتانیا تحصیل می کنند و رهبر گروه جنگاوران آنها جزو سربازان مزدور بریتانیا است.

با این حال اگر پادشاه نپال رابطه خود را با مستشار بریتانیایی قطع کند و جنبه ی مخالفت با NWO را آغاز کند تا تاج و تخت اش بوسیله یک انقلاب یا حمله سلب خواهد شد.

NWO قابلیت تنظیم یک گروه هندی برای حمله یا هر عنصر بی ثبات کننده ای دارد.MI-6 بریتانیا و CIA آمریکا شعبی در این کشور دارند.

به هر حال مغلوب ساختن کشورهای مورد نفوذ واقع شده مانند نپال بوسیله ایجاد اختلاف مثل جنگ سرد و سپس منظور کردن منطق هگلی محقق می شود.خیلی از جوامع در جهان بوسیله انگلستان و آمریکا به طور ناخواسته احاطه شده اند(در بر گرفته شده اند) و این به خاطر جنگ سدر است.سازمان ها و کنترل های بین المللی مخفی یکی از بزرگترین راه ها برای وابسته کردن بعضی از جوامع کوچک هستند.

پادشاهی نپال برای سالهای زیادی از حمله از جانب هند یا چین هراس داشت.

در این میان سوئیس می تواند خود را از لحاظ ایجاد جنگ ها ایلومیناتی به خاطر وجود نسب و کنترل کشور های تحت نظارتش امن نگه دارد.سوئیس هیچ نیازی به شرکت در منطق هگلی ندارد.

اگر خانواده هایی قدرتمند باشند اما با ایلومیناتی همپیمان نباشند،آنها می توانند مثل Howard Hugh آنرا نابود کنند .برای مثال چگونگی این امر روچیلد ها به سرعت (در یک چشم بر هم زدن) رومانوها را نابود کردند.

اما رومانوها هم نسبت (رابطه خونی)داشتند بنابراین راز ایلومیناتی بین بچه های امپراطور با زاد و ولد حفظ شد و به این ترتیب شبکه ایلومیناتی توانست نسل رومانوها به نسل ایلومیناتی تغییر دهد.

خانواده های تحت کنترل سوئیس به ونیز برگشتند.بعضی از افراد خانواده Phnariot از Byzantine خانواده های با اصالتی دارند.و بانک دار Venetian and Genoese تجارت بین المللی خانوادگی راه انداخته اند که آنها نیز جزو خانواده های با اصل و نسب هستند.خانواده های این دو گروه شیطان پرست هستند یا چیزی جز خدای مسیحیان را می پرستند.

در این دسته می توانیم به Darius Socinus در ونیز اشاره کنیم.به علاوه Warburgs کسانی که به طور مستقیم با روچیلد ها کار می کردند از فرزندان Abraham del Banco یکی از قدیمی ترین بانکداران در ونیز است. Warburgs یکی پس از دیگری مربوط به خانواده Rosenbergs از Kiev روسیه هستند.

بعضی از خانوده های اشرافی روسی هم اولین افراد بودند که از نظر مالی به عنوان نوچه هیتلر به نازی ها کمک کردند.

تنوع خانواده های قدرتمند با اصل و نسب در تفاوت نام خانوادگی آنهاست اما بعضی از آنها هنوز به طور واضح از روی نام ها ی مدرنشان قابل تشخیصند.برای مثال نام خانوادگی Cabot در بوستون نوادگان Sebastian Cabot هسنتد که در ونیز متولد شده اند. Sebastian Cabotنواده ی Giovanni Caboto در جنوا است. Giovanni Caboto یکی از اعضای خانواده قدرتمن در جنواست. در عصر مدرن خانواده Cabot در سیاست و فراست آژانس NWO بسیار فعال بوده است.

برای مثال Thomas D. Cabot رادیو Swan on Swan ایسلند را برای CIA راه اندازی کرد.

Paul Cabot سرپرست J.P. Morgan & Co. است و کنار سرپرستی آنها شرکت های مرتبط با ایلومیناتی را هم عهده دار است.خانواده های متداول در اروپای غربی به williamاز orangeگره خورده اند.آنجا ارتباط قوی عربی با ایلومیناتی وجود دارد.افرادی مانند Sirdar Ikbal Ali Shah درمورد جادوی عرب و اسرار آن اطلاعات و تجربیات زیادی دارند. Sirdar Ikball Ali Shah 70 کتاب در مورد رموز جادو نوشته است .این خانواده ها نسب خود را حفظ کرده و عضو مخصوصی از این خانواده مرموز در مورد تاریخچه این خانواده می داند.

به اعتقاد من تاریخچه ۱۳ خانواده اصلی ایلومیناتی کلیدی برای فهمیدن تاریخ است.بسیار از این خانواده هاا که نام برده شد به عنوان هم پیمانان خانواده های اصلی به یک تاریخ در گذشته مربوط اند.به علاوه بسیاری ز خانواده های هم پیمانان یکی از نوچه های خانوادهای اصلی (قدرت های اصلی)هستند.

بعضی ها تلاش میکنند که روچیلدها را در این دسته قرار دهند.اما این تفکر نادرست است.

من بسیاری را دیده ام که از درون ایلومیناتی بیرون آمده اند که می گویند روچیلد ها یکی از بهترین ها هستند اما بعضی اشاره کرده اند که چقدر روی کنترل دارایی روچیلد ها تمرین می کنند.تاریخچه این فرایند نشان دهنده ی افزایش کنترل ثروت آنهاست این تصویر غیرقابل انکار است روچیلد ها نوچه نبوده اند.به عقیده ی من این محقق به سلیقه ی خود رابطه ی بین خانواده هایی که با خانواده های برتر در تعامل هستند را بررسی کرده است.یک قاعده کلی پشت این مسئله که در تمام کتاب های تاریخی پیرامون اعضای خانواده سلطنتی بحث کرده اند وجود دارد.تمام آنها محققانی که پیرامون خانواده ها سلطنتی شیطانی تحقیق می کنند را تشویق به بررسی چگونگی قلمرو شیطان (دستهای پشت پرده)بپردازند.

من مثال خوبی در کتاب Be Wise As Serpents این مسئله(دست های پشت پرده شیطان) پیدا کردم. کنترل(برج مراقبتی) به روش ایلومیناتی!برای سالهای متمادی رئیس WT Society ، President Fred Franz بود.الان Fred Franz پیر و فرتوت و نابینا شده و در بستر بیماریست. Natheer Salih به طور فرضی محافظ و کمک رسان Fred Franz بود اما تمام ارتباط ها با WT از طریق

Natheer Salih انجام می شود که او به طور فرضی داخل اتاق وی شده سوال را می پرسد و سپس با پاسخ از اتاق خارج می شود. ظاهرا اصالتا Salih از یک خانواده یهودی-عراقی است.او حلقه ی بزرگی بدست میکند و مشکل پسند است.او یک راه ارتباطی برای اجرای تصمیمات ایلومیناتی در مدیریت ذهن و روح است.

تحقیقات و دانش من محدود است.تلاش بیشتر در این زمینه می تواند از اسرار بیشتری از کارهای شیطان در خفا برای نابودی ایمان مسیحیان پرده بردارد.خوشبختانه مقالاتی از این قبیل مانند نورافکنی عمل می کند که جایگاه Jekyll و Hyde را در ویران کردن زمین ما تبیین می کنند.و این کمک می کند تا دشمن خود را بهتر بشناسیم.مسیحیان از بسیاری از جریانات مخفی معنوی دوری خواهند کرد.در دهه ی ۷۰ یکی از معروفترین مجرمان فردی به نام Ted (Theodore) R. Bundy بود که قاتل سریالی بود.کسی نمی دانست چرا او قربانیان بی گناه را می کشد.او به دوست دختر خودش Elizabeth Kendall گفته بود یک نیرو او را وادار می کند که دیگران را به قتل برساند. Bundy بعد از دستگیر شدن برای دوست دخترش در فلوریدا اعتراف می کند. Elizabethاعتراف او را عینا روی کاغذ آورد.

Ted گفته بود” من مشکل شخصیتی ندارم،من ادم خمودی نیستم.من هر کاری کرده ام را به یاد دارم.مثل برکه Sammamish. ما بعد از خوردن همبرگر برای خوردن بستنی به Farrell’s رفتیم. این شبیه چیزی نیست که بخواهم فراموشش کنم یا نتونم به خاطر بیاورم…اما همین الان تموم شد…رفت…اون نیرو دیگه من رو مجبور نمیکنه.این نیرو فقط برای من بود.”( Elizabeth Kendall شبح شاهزاده زندگی من و Ted Bundy- Seattle: Madrona Publishers, 1981, p.176)

نیرو کلمه ایست که افراد در درجات بالای شیطان پرستی از آن برای توصیف نیرویی که به آن اعتقاد دارند استفاده می کنند ،ما هم از آن برای توصیف خوب یا بد استفاده می کنیم.فیلم جنگ ستارگان از این لغت به طرز شگفت آوری استفاده شده است که در سطح بالا به طور مبهم و محرمانه بوسیله شیطان پرستان بکار رفته است.این طرح برای مخفی کردن و این هدف و القا کردن آن به افکار عمومی است.

بنابراین این نقشه خیانت آمیز به یک توطئه ی باز بوسیله جادوگری به عنوان یک باور عمومی و یک مدیریت جهانی ارتقا می یابد.

Ted چه کسی بوده و چرا به چنین عملی دست زده بوده است؟مجهولات زیادی در مورد Ted وجود دارد. هرچند او در عموم ظاهر شد و روزنامه ها جرایم وی را پوشش دادند گاهی این پوشش ها فریبکارانه بودند.اگر Ted Bundy از خانواده ی Bundyبا رتبه ی بالایی هست بدون شک می توان انتظار چند چیز را داشت:

۱٫عمل شیطانی وی و بسیاری رازهای ذهنی اش برای قتل هایش بوسیله پلیس و روزنامه ها و خانواده اش به عنوان یک راز می ماند.

۲٫اطلاعات میان مورد و Ted به طور فشرده ای کنترل شد.

جالب است وقتی که به نتایج اخیر تحقیقات درمورد Ted Bundy تمام چهار تای آنها از کتاب گفتگو با قاتل Ted Bundy نوشته Stephen G. Michaud که از کتابخانه مرکزی Portland دزدیده شده بود.یکی دیگر از کتاب هایی که درمورد اوست گم شده است و بقیه نیز دیگر به چاپ نمیرسد. کتابخانه دانشگاه نیز که در نوع خود خاص است چیز قابل توجهی نداشت.من تحقیقات خود را در حاشیه مقر Washington ادامه دادم.من از فردی که از کارمندان گروه دیگری از کتاب هایی که بدون شک دزدیده شده است در بایگانی فراماسونری است.بالاخره کتابخانه مرکزی Portland سیاستی دارد که کتاب های فراماسونری را برای امانت به بیرون از کتابخانه نمی دهند حتی اگر کتابخانه امانت دهی مشکلی برای امانت دادن آن نداشته باشد.یکی دیگر از نمونه هایی که چگونه کتاب هایی که مربوط به شیطان پرستی یا توطئه شیطانی نادر می شوند را زمانیکه سیستم کامپیوتری کتابخانه Thurston Co. WA برای انجیل شیطانی Anton LeVey چک می کردم.برای این سیستم ۱۸ کپی هست که ۱۴ تای آن ظاهرا دزدیده شده و یکی “نشان” نام برده شده و سه تای آنها در کتابخانه است اما در قفسه ها یافت نمیشود…

Tedدانشجوی رشته حقوق بوده است.یکی از جاهایی که در آن حقوق درس می دهند دانشگاه Puget Sound در واشنگتن است. یکی از دلایل عمده که عملکرد وی در دانشگاه ضعیف بوده است استر بی اندازه او در زمان برقراری ارتباط با اطرافیان و تلاش وی برای قتل زنان زیبا بوده است.با این حال ضعف وی در تحصیلات مانع پیشرفت وی در سیاست نشده است.چند نکته در مورد Ted وجود دارد که مشکوک است! ابتدا اینکه در سال ۱۹۶۸ او تمام راه واشنگتن تا میامی را برای شرکت در کمپین Nelson Rockefeller رانندگی کرد.او یکی از طرفدارهای Rockefeller بود. Ted به عنوان رئیس، معاون امور خارجه در واشنگتن کمیته مرکزی جمهوریخواه منصوب شد، Ted در محافل نخبگان نیز شرکت می کرد و برای شرکت در انتخابات برای فرمانداری ایالت آماده می شد.برای مثال در سال ۱۹۷۳ او جزئی از کمیته ایالتی جمهوری خواه بود.شاید در سال های دیگری هم در این کمیته فعالیت می کرده است. (Ted Bundy به طور خلاصه در کمیسیون جنایت سیاتل در یک مطالعه از جرایم حلقه سفید خدمت کرده بود.) بگذریم…چه این هوش بالای وی در برقراری ارتباط باشد چه شخصیت برنده ی او این مهم است که وی در جوانی بدون داشتن چیز برجسته ای دارای شغل سیاسی مهمی بوده است.
دوم اینکه با اینکه تمام قتل های سریالی به گونه ای با جریان شیطان پرستی در ارتباط هستند اما رسانه ها و پلیس این ارتباط را با فراماسونری یا شیطان پرستی بی اهمیت جلوه داده اند.برای مثال Charles Manson(فراماسون و شیطان پرست و عضو Ordo Templi Orientis )، Sam of Sam Berkowitz(فراماسون و شیطان پرست و عضو Ordo Templi Orientis )، Jack the Ripper(فراماسون) و Henry Lee Lucas(شیطان پرست).امکان دارد Ted Bundy طرفدار شیطان باشد؟من مدرکی برای اثبات اینکه او شیطان پرست نیست نیافتم.در اواسط دورانی که او به قتل زنان بی گناه مشغول بود به کلیسای Mormon نیز پیوسته بود،اما انگیزه او از این کار خدمت به کلیسا و خداوند نبوده است.من به اینکه Ted به نجوم نیز علاقه داشته هم پی برده ام. نزدیک ترین فرد به
Ted Bundy یعنی دوست دخترش Elizabeth Kendall در کتابش The Phantom Prince My Life with Ted Bundy نوشته است که هیچ چیز از چرایی اینکه او به طور وحشیانه زنان را به قتل می رسانده است نمی داند.او آگاه است که Ted به نوعی روابط جنسی علاقه داشته است.اما انگیزه درونی Ted هنوز برای او یک معماست. Tedمی توانست در عین حال که حقیقت را بیان می کند دروغ های بزرگی بگوید.(این نوع دروغ گفتن ها به عموم مردم در بین ایلومیناتی ها معروف و مرسوم است و به عنوان یک عادت تلقی می شود.). Ted Bundyبوسیله پدرش Johnnie Bundy که یک دندان پزشک در شمال غربی واشنگتن بود به فرزندی گرفته شد.شاخه اصلی خانواده Bundy چیست و آیا پدر Ted به آن مربوط است(جزوی از آنهاست؟)؟خانواده اصلی Bundyقبل از سال ۱۶۳۵ به Boston, MS رفتند.کمی بعد به Taunton, MS نقل مکان کردند.بسیاری از آنها به Connecticut رفته و کمی بعد کمی از آنها به New York رفتند.گروهی از مستعمران آمریکایی Bundy به شمال Carolina رفتند.گروه بخصوصی از Bundy که در پروژه فعلی New World Order نقش برجسته ای دارند کسانی هستند که قدرت بیشتری نسبت به کسانیکه طبق سنت شیطانی هستند ارث برده اند.خانواده Bundy یکی از قدیمی ترین خانواده های آمریکایی هستند که عضوی از سازمان شرقی هستند اما با تنها چند مورد استثنا مانند کنگره سلیمان باندی در اوایل قرن ۱۹ این خانواده در قرن ۲۰ به چشم مردم آمد.این خانواده زیاد در ملا عام نبودن است. دو تن از رهبران اولیه کلیدی برج مراقبت جامعه Bundys بودند. Walter H. Bundy که در ماه می سال ۱۹۰۹ با Charles Taze Russell بزرگترین تاجر بریتانیایی هم سفر شد و Edwin که در اوایل قرن در Bethel Headquarter کار می کرد و در سال های ۱۹۰۶-۱۹۱۰ به عنوان برج مراقبت جامعه در سراسر امریکا سفر کرد. شرح زیر اسامی افراد خانواده ایلومیناتی Bundy هستند.بعد از این لیست معرفی اشخاص در این مقاله دوباره به بحث پیرامون خانواده Bundy می پردازیم.

مسئولیت افراد مختلف خانواده Bundy
Eric Bundy -مسئول زندان Howard Hughes در Onassis بوسیله خانواده ایلومیناتی این منطقه .بعدا به وی می پردازیم!
Eugene H. Bundy- وکیل و قاضی در سال های ۱۸۸۹-۱۸۹۶ ؛مشاور رئیس جمهور و مدیر شرکت مرکزی Trust & Savings ؛مدیر روابط بانکی؛مدیر شرکت صنایع ؛شریک Bundy & Jones ؛مدیر کمیته جمهوری خواه مرکزی در سالهای ۱۸۹۸ و ۱۹۰۰؛ نجیب زاده Pythias
رتبه دار در گروه Red Men ؛رتبه دار در Elks؛اسقف!
Frederick McGeorge Bundy-عضو گروه Skull &Bones (افشا شده در سال ۱۹۲۱)؛رئیس شورای آتلانتیک شمالی
Harriet Lowell Bundy –همسر Gasper d’ Andelot Belin عضو گروه Skull &Bones ( افشا شده توسط برادر Harriet در سال ۱۹۳۹)
Harvey Hollister Bundy (1888-1963)- عضو گروه Skull &Bones (افشا شده در سال ۱۹۰۹) عضو ویژه در جنگ (Skull & Bones)Stimson-کارمند قانونی Justice Oliver Wendell Holmes ؛مرد کلیدی پنتاگون در پروژه منهتن ؛ منشی هیئت برابری شکر در امریکا؛
مدیر شرکت راه آهن پاناما(در منطقه Canal در ایالات متحده)؛مدیر مسئولیت اموال شخصی در بوستون؛مدیر بانک Five Cents Savings در بوستون؛مدیر راه های اصلی و اتحادیه شرکت های امانی؛مدیر بازرگانان انگلستان؛مدیر شرکت R.M. Bradiey در سال ۱۹۵۲ ؛ او رئیس بنیاد Carnegie برای صلح بین المللی شد؛رئیس شورای دارندگان اوراق قرضه خارجی حفاظتی ؛
متولی بنیاد صلح جهانی ؛رئیس کالج Wellesly ؛رئیس کمیته انتخاب بورسیه شدگان Rhodes انگلستان؛عضو Century Assoc. ؛و غیره…
Harry W. Bundy-ماسون،شیطان پرست ، رئیس ماهر (۹°) SRICF
Katherine Lawrence Bundy-دختر Harvey Hollister
McGeorge Bundy (1919- )- عضو گروه مخفی Majestic 12؛ عضو گروه Skull &Bones (افشا شده در سال ۱۹۴۰)؛ C.F.R(شورای روابط خارجی ایالات متحده یا چیزهای دیگر-رجوع شود به ویکی پدیا)؛رئیس بنیاد فورد ؛ دستیار ویژه رئیس جمهور کندی و جانسون در امور امنیت ملی؛مشاور امنیت ملی.
Robert Bundy- ویراستار چشم انداز آینده:قرن ۲۱ به بعد
William Putnam Bundy- عضو گروه Skull &Bones (افشا شده در سال ۱۹۳۹) C.F.R(شورای روابط خارجی ایالات متحده یا چیزهای دیگر-رجوع شود به ویکی پدیا)؛
سردبیر C.F.R امور خارجه(۱۹۷۲)؛ عضو دائمی کمیته راهبری Bilderbergers ؛مسئول و مشاور امور خارجه و امور خاور دور؛ مدیر کمیسیون ریاست جمهوری در مورد اهداف ملی؛استاد دانشگاه MIT (1969-71)؛ بخشی از شرکت حقوقی کاوینگتون و Burling که پوشش دهنده بسیاری از نخبگان روشن فکران در واشنگتن است.
از دیگر می توان افراد خانوداده BUNDY زیر را نامبرد:
Charles Alan Bundy-عضو بنیاد اجرائی؛دارای چندین کمپانی ؛مجری بنیاد Close وSprings ؛
مسئول سازمان تفریح و گردشگری؛عضو شورای فرهنگی برای توسعه اقتصاد؛عضو باشگاه Rotary
مسئول کلیسای bd.lst Meth. Church(1978-79)
Charles H. Bundy-مشاور بنیاد Frost؛
Charles W. Bundy-مشاور بنیاد Cornelius
Edwin S. Bundy-مجری معاملات؛عضو دانشگاه Cornell و دانشیار قرن
Hezekiah Sanford Bundy-نماینده کنگره ؛وکیل؛
Jonas Mills Bundy-موسس و ویراستار روزنامه NY Evening Mail؛دوست صمیمی رئیس جمهور Garfield؛دارای مدرک حقوق از دانشگاه Harvard
Omar Bundy-مشاور مسائل غرب؛
General William Edgar Bundy- US. attry So. Dist؛متولی دانشگاهOhio ؛سردبیر برخی مجلات

منبع : ظهور۱۲

جریان ماسونی آتش بس را به ایران تحمیل می کند و زمین ها را برنمی گرداند و بعد از 10 سال، دوره جنگ های دوم شروع می شود و در این دوره شما باز می بینید که این جریان ماسونی است که ما را پای میز مذاکره در ترکمانچای می کشاند.

قسمت قبلی

به منظور بررسي بيشتر اين هشدار، به گفت گو با دكتر موسي فقيه حقاني نشستيم. وي به گواهي مقالات و سخنراني هايي كه ايراد كرده، يكي از كارشناسان و متخصصان ارشد تاريخ معاصر و به‌ويژه موضوع "فراماسونري" است. كتاب دو جلدي "فراماسونر ي در ايران " با كوشش‌هاي چندين ساله وي تا پايان سال به مخاطبان عرضه خواهد شد. حقاني معاون پژوهشي موسسه تاريخ معاصر، سردبير فصلنامه‌هاي "تاريخ معاصر" و "يادآور" است.

مرور سير تاريخي چگونگي ورود فراماسونري به ايران، فعاليت‌هاي آن و خسارات جبران ناپذير بر ملت ايران و البته تشابه‌هاي "فراماسونري قديم" و "فراماسونري جديد" مي‌تواند عمق هشدار آيت‌الله مصباح را نشان دهد.

بخش اول اين گفت‌وگو هفته گذشته در رجانيوز منتشر شد كه به بررسي نحوه ورود جريان فراماسونري به ايران اختصاص داشت، در بخش دوم از اين گفت‌وگو، به جريان‌هاي همسو و هم‌افزا با فراماسونري يعني بابيت و بهاييت پرداخته شده و برخي از كاركردهاي فراماسونري در ايران در دوره قبل و به‌ويژه بعد از ناصرالدين شاه بررسي شده است.

شعار و مطالبه بابيه چیست؟

این فرقه برای نابودی اسلام و تشیع ازطریق ایجاد شکاف در جامعه ایرانی ایجاد شد.ابتدا ادعای بابیت مطرح شد. یعنی باب کسی است که با امام زمان ارتباط دارد. این ادعا در راستای حذف روحانیت شیعه یعنی سنگر مستحکم مبارزه با استعمار مطرح شد. بعد از مدتی با ادعای مهدویت می گویند که خود حضرت ظهور کرده است، و علی محمد باب همان موعودی است که وعده داده شده است و یک سری از مردم هم باور می کنند و بعدا متوجه می شوند.

البته باب ادعاهای مختلفی دارد که با عکس العمل جامعه ایرانی آنها را پس می گیرد. یک بار در شیراز و بار ديگر در تبریز توبه می کند، در تبریز توبه نامه هم می نویسد اما دوباره به او می گویند که ادعاهای خود را که تا اعلام نبوت و الوهیت هم می رسد، تکرار کند.

خاندان باب خانواده ای هستند که با الیگارشی یهود ارتباط دارند، آنها در شیراز و بوشهر در کار تجارت تریاک بودند و عموی باب در شیراز تجارت‎خانه دارد و تجارت تریاک می کند. تجارت تریاک در آن دوره در دست شبکه ای است که جریان صهیونیستی در آن دخیل است. چهره شاخص این خاندان، ساسون است. ساسون ها یهودیان بغدادی هستند و تحت حاکمیت عثمانی ها قرار داشتند، امپراطوری عثمانی مشاهده می کند که این ها برای سرنگونی امپراطوری توطئه می کنند، بنابراين از بغداد بیرون‌شان می‌كند و آن‌ها به ایران و بوشهر می آیند.

باب با این ها ارتباط دارد، خودش می گوید مدتی که در بوشهر بودم با برخی از علمای بنی اسراییل حشر و نشرداشتم، این علمای بنی اسراییل چه کسانی هستند؟ همین خاندان ساسون و بقایای خاندان ساسون هستند که در بین خانواده های متنفذ صهیونیست جزو چند خانواده اول مانند روچیلدها هستند. بعد این ها از بوشهر به شانگهای می روند. آنجا قدرت اقتصادی به‌دست می آورند و بانک شاهنشاهی که در ایران تأسیس می شود، توسط این ها پشتیبانی می شود و از شانگهای به انگلستان می روند و با خاندان سلطنتی انگلیس وصلت می کنند و در زمره خانواده های قدرتمند انگلستان قرار مي‌گيرند.

باب با این ها در ارتباط است و با علنی شدن ادعاها از حمایت جدی استعمارگران برخوردار می شود. روس ها به صورت علنی و انگلیسی ها به صورت مخفی.

به تعبیر برخی از آگاهان سیاسی، انگلیسی ها کارهای بزرگ و پروژه های بزرگ رادر ایران طراحی می کردند و اجرای آن را به روسیه واگذار می کردند و بهره لازم را می بردند. یکی از مسایلی که به این نحو در ایران اتفاق افتاد، تاسیس فرقه ضاله بابیه است.

اگر بخواهند ایران را عقب نگه دارند، باید یک سری عملیات كنند، بخشی از آن این است که نگذارند ایران به تکنولوژِی دست پیدا کند و زیرساخت های اقتصادی خود را محکم کند؛ مثلا جاده بکشد. می خواستیم در خوزستان جاده بکشیم، اجازه نمی دادند. سیستان و بلوچستان را اجازه نمی دادند آباد کنیم، چون نقشه بعدی‌شان این بود که حالا که به هندوستان آمدند، باید یک حریم امنیتی برای خود ایجاد کنند، بنابراين، مصمم شدند هرات و افغانستان را از ایران جدا کنند و بعد 8000 کیلومتر از سیستان و بلوچستان را از ما گرفتند. سیستان و بلوچستان 15000 کیلومتر مساحت داشت و 8000 کیلومتر از آن را گرفتند و میزان کمی از آن برای ما ماند.

بخش دیگری از کارها فرقه سازی است که به اختصار به آن اشاره شد. این ها آن ظرفیت دینی و نقش علما در جنگ ایران و روس را دیدند.

در ماجرای گریبایدوف دیدند که یک عالم حرکتی را می کند و مردمی را که شکست خورده اند، به صحنه می کشاند و مردم می ریزند و سفارت روس را با خاک یکسان می کنند. سفیر گستاخ روسیه را می کشند و انگار نه انگار این ملت در جنگ شکست خوردند، با حکم یک عالم دینی، این اتفاق می افتد.

بنابراین ایجاد تفرقه در جامعه دینی ایران برایشان مهم بوده است. اگر ایستادگی علما و امیرکبیر در آن تاریخ نبود، فرقه بابیه در براندازی سیاسی و دینی در ایران موفق می شد، آنها برای گرفتن حاکمیت ایران آمده بودند. خواهر حسینعلی نوری (عزیه) در بحث ترور ناصرالدین شاه و در کتاب تنبیه النادمین می گوید که او به قصد گرفتن حکومت، شاه را ترور می کند.

اينكه بهائيان نظير عباس امانت هم به نحوي از اميركبير انتقام می گیرند، در پاسخ به ايستادگي او در برابر بهائيت است، چون قصدشان گرفتن حکومت و شكست برايشان خيلي سخت بود. البته دولت هاي خارجي نيز از آن‌ها حمايت مي كردند.

حمایت رسمی و علنی سفارت روسیه از علی محمد باب و حسينعلي نوري، از بابیان شورشی در زنجان و بارفروش راه را بر هر توجيهي مي بندد. دولت ایران با شورشي‌هايي كه زنجان را اشغال كرده و به كشتار مردم مسلمان مبادرت كرده اند، در حال جنگ است و سفیر روسیه مانع تراشي كرده و امیرکبیر را تهدید می کند به اینکه حق ندارید دست به کشتار بزنید. آن ها دارند کشتار می کنند و مردم را به قتل می رسانند، بعد سفير بيگانه، دولت ايران را تهديد مي كند. در همه صحنه هایی که این ها گرفتار می شوند، شما می بینید که سفیر روسیه می آید و سعی می کند که این ها را نجات دهد.

تا اينجاي بحث به اين رسيديم كه این‌ها در کشور آمده و در واقع فضاسازی کرده اند و نخبگان را مال خود کرده اند. بعد به این نتیجه می رسند که حکومت را تغيير دهند و بعد بحث مقدمات مشروطه را مطرح می کنند. اما در بحث مشروطه ندیدم که به این تحریکات جریان ماسونی اشاره شود و بیشتر وقايع و رويدادهاي تاریخی مدنظر قرار مي گيرد نه مسائل پشت پرده؟

ماجرای جنگ های ایران و روس با دخالت فراماسون ها به ضرر مردم و سرزمين ايران به آن ترتیب خاتمه پیدا كرد. انگلیسی ها در جنگ های اول به این نتیجه رسيدند که باید بین ایران و روسیه آتش بس شود، در شرایطی که قفقاز را گرفته اند و به ما می گویند آتش بس كنيد. نمی گویند که اول عقب نشینی روس ها از مناطق اشغالي و بعد آتش بس.

فتحعلی شاه و عباس میرزا شرط آتش بس را عقب نشینی روس ها اعلام مي‌كنند. اما سرگوز اوزلی وتيم ماسون طرفدار او می گوید که شما آتش بس را بپذیرید، من این ها را متقاعد می کنم که سرزمين هاي ايران را تخليه كنند.

تیم ماسونی شاه را متقاعد می کنند و آتش بس اعلام می شود. ولی عقب نشینی صورت نمی گیرد و یک مرتبه شاه می بیند که در 1228 جنگ ظاهرا تمام شده است اما بدون تخليه مناطق اشغالي و تا سال 1338 شرایط نه جنگ و نه صلح بين ما و روس ها حاكم مي شود. همان بلایی که در جنگ ایران و عراق می خواستند بر سر ما بیاورند. روس‌ها دست از توسعه‌طلبي خود بر نداشته و ضمن آزار و شكنجه ايرانيان در سرزمين هاي اشغالي قصد آغاز جنگ‌هاي جديدي را عليه ايران داشتند. اين اقدامات و دسترسي نداشتن به صلح پايدار زمينه شروع جنگ هاي دوره دوم رافراهم كرد. روس ها تلاش کردند که شروع جنگ را به گردن ایران بیندازند.

حتي اگر ما هم شروع کرده بودیم، حق داشتیم، بخش هایی از ایران جدا شده بود و به ما وعده داده بودند که به ما برگردانند و حالا باید پس بگیریم و این حق طبیعی هر ملتی است. تازه این هم نبود، خود این ها یک سری تحریکاتی را كردند و شما نمی دانید که چه نسل کشی در آذربایجان و قفقاز به راه انداخته بودند. این ها را متأسفانه تاریخ نگاری غرب زده مورد غفلت قرار می دهد. کشتاری که از مردم کردند و تجاوزهايی که به زنان کردند، نابودی میراث فرهنگی که در این دوران كردند، کشتار علمای بزرگ که در قفقاز انجام دادند، بسيارفجيع است و هر روز صداي استغاثه مردم قفقاز بلند بود و از دولت، ملت و علماي ايران كمك مي خواستند.

قفقاز از کانون های پرشور شیعه پرور و روحانی پرور بوده است و درست است که به اردبیل وصل بوده ولی در یک دوره، علمای بزرگی را می بینید که در آن فعاليت مي كنند. نزدیک 150 عالم شیعی در قفقاز قد علم می کنند و در راه مبارزه با روس ها شهید می شوند و برخی نیز انواع لطمات را تحمل کردند. عده اي نيز مهاجرت کردند و به ایران آمدند. نمونه آن ها خاندان معظم لنکرانی است که به جهت جهاد و مقاومت در مقابل روس هاي اشغالگر آسيب زيادي ديدند و به‌واسطه همين صدمات و تهديدهاي عملي روس ها به ایران مهاجرت کردند.

متاسفانه در زمينه معرفي مصايبي كه از طريق تهاجم نظامي و تهاجم فرهنگي روس ها بر مردم سرزمين هاي ايراني قفقاز وارد شد، تاكنون كار درخوري نشده است. عمق اثرات سوء اشغالگري وقتي فهميده مي شود كه يك ملتي پيشينه قدرت هاي استعمارگر را بداند. تهاجم فرهنگي روس ها در زمان دولت كمونيستي نيز ادامه يافت و موجب قطع شدن ارتباط عميق مردم اين نواحي با فرهنگ اصيل و عميق ايراني و شيعي شد.

در هر صورت جریان ماسونی آتش بس را به ایران تحمیل می کند و زمین ها را برنمی گرداند و بعد از 10 سال، دوره جنگ های دوم شروع می شود و در این دوره شما باز می بینید که این جریان ماسونی است که ما را پای میز مذاکره در ترکمانچای می کشاند.

بعد از این چه اتفاقی می افتد؟

نوبت به هرات می رسد، انگلیسی ها تحرکات‎شان را در هرات گسترش می دهند و دولت ایران می خواهد به هرات برود و آن را پس بگیرد. یک بار در دوره عباس میرزا اقدام می شود ولی به نتیجه نمی رسيم و بار ديگر در دوره محمدشاه اقدام می شودو هرات به محاصره قواي مركزي درمي آيد.

کانون جاسوس های انگلیسی در هرات مستقر بود. یک سرگردی به نام هنری پاتینجر که از نيروهاي نظامی اطلاعاتی انگلستان در هرات بود با اختيارات تام به خدمت حاكم شورشي هرات در مي آيد. او یک مدت در چارچوب عمليات اطلاعاتي پنهان انگليسي ها به عنوان یک مولوی در یکی از مساجد هرات نماز می خوانده و امام جماعت بوده است. او و تيم همراهش مدت ها قبل از این اتفاق به منطقه آمده بودند و کل منطقه را تا اصفهان دو تیم جاسوسی انگلستان کاملا رصد مي كنند. يك تيم از سیستان و بلوچستان وارد می شود و به اصفهان می آید و ديگري از هرمزگان. هر دو تيم در اصفهان به هم ملحق مي شوند. اين ماموريت در راستاي تجزيه هرات و افغانستان و نيز سيستان و بلوچستان صورت گرفت. نقاط قوت خود و نقاط ضعف ایران را بررسی می کنند.

پاتینجر در حمله ای که ایران برای بازپس گیری هرات كرد، از حاکم شورشی و نافرمان حمايت كرد، از لباس پوششي مولوی گری خارج شد و به حاکم هرات گفت که من به کمک شما آمده ام. کمک هم می کند و نمی گذارد که محمد شاه به نتیجه برسد و سپاه ایران علی‌رغم اینکه هرات را محاصره می کند، به نتیجه نمی رسد.

يكي از همكاران پاتينجر، مانكجي ليمجي هاترياي زردشتي است كه در خدمت دستگاه جاسوسي انگلستان در ايران بود كه در دوره ناصري وارد ايران مي شود و در راه اندازي فراماسونري و حمايت از فرقه ضاله بهائيت كارهاي زيادي كرد. چاپ كتاب‌هاي جريان‌هاي برانداز ايراني در چاپخانه هاي بمبئي، ترويج باستان‌گرايي از طريق كمك به چاپ كتاب‌هاي مجعولي نظير دبستان مذاهب، پرداخت حقوق مزدوران انگليس در ايران و... بخشي از فعاليت‌هاي مخرب اين فرد در ايران است.

دوره بعد، دوره ناصرالدین شاه است که نوبت به جنگ سوم ما بر سر هرات می رسد. در این دوره، سپاه ایران، هرات را می گیرد و انگلیسی ها با استفاده از شبکه ماسونی خودشان که عمده ترین عوامل این ها هستند، خرمشهر را تصرف مي كنند. اتفاقا خرمشهر در آن دوره یکی از قوی ترین استحکامات نظامی را برای برخورد با هر نیروی مهاجمی داشت و سقوط خرمشهر عجیب بود! با این حال، انگلیسی ها خرمشهر را می گیرند و به سمت اهواز حركت و تهدید می کنند که اگر هرات را تخلیه نکنید، ما تا تهران هم می آییم. مقرر شد که مذاکره کنیم و این بار در پاریس و هیئتی به سرپرستی فرخ خان امین الدوله و عضویت میرزا ملکم خان ارمنی و چند نفر دیگر در 1273 به پاریس می روند.

قرار بود اين افراد به پاریس بروند و از حقوق ایران دفاع کنند و هرات را به ایران بازگردانند. وقتی وارد فرانسه می شوند، ابتدا به عضويت فراماسونري درآمده ودر لژ سنسرآميتيه پاريس عضويت مي يابند و بعد می روند پای میز مذاکره می نشینند و علي‌رغم دستور دولت ايران هرات را واگذار می کنند و این نشان می دهد که ماسون ها ناصرالدین شاه را فریب دادند. ناصرالدین شاه در نامه اي می نویسد که فرخ خان امین الدوله نتیجه عکس داد و از این فقره و از این بلایی که این ها به سر ما درآوردند، تا قیامت خواهم سوخت.

این‌ها رفته بودند تا هرات را پس بگیرند، رفتند و فراماسون شدند و هرات را واگذار کردند و یک قسمت ديگر از نقشه انگلیس برای این که ایران در وحوشت و بربریت باقی بماند، عملی می شود. چون هرات برای ما یک شهر کلیدی بود و یک جای معمولی نبود.

فرخ خان غفاری يا همان امين الدوله و بردار و پسرش كه آنها نيز فراماسون شدند، از نظر وابستگی به استعمار بسیار مفتضح هستند. برادر او مهدي خان انحراف ديني نيز پيدا كرد و به خدمت فرقه ضاله بهائيت درآمد. ميرزا ملکم خان نيزعضو این هیئت بود. اودر سال1277 براي توسعه فعاليت فراماسونري در ايران تشكيلاتي ماسوني به‌نام فراموش خانه راه می اندازد.

ملکم خان با برخی از چهره هاي سياسي نظیر میرزا حسین خان سپهسالار که صدراعظم ایران بود، ارتباط برقرار می کند و تشكيلات فراماسونري در پرتو چنين همكاري هايي در ايران گسترش مي يابد. قرارداد رویتر را همین آقای سپهسالار می بندد، آن وقت می گویند که سپهسالار صدر اعظم مترقی و روشنفکر ایرانی است. وي با کانون های ماسونی در ارتباط است و خودش هم فراماسون است و برادر وی میرزا محسن نیز فراماسون است که مدتي سفیر ايران در عثماني بود.

قرارداد رویتر بسته می شود و 70 سال منابع روي زمینی و زیرزمینی ایران به یک یهودی انگلیسی به نام اسرائیل یوسفات معروف به رویتركه خبرگزاري رويترز نيز متعلق به او بود، واگذار می شود. جالب است بدانيم در تاريخ نگاري عصر قاجار و پهلوي نام واقعي او كه بيانگر ريشه هاي صهيونيستي او است، بيان نمي‌شود.

جرياني که درجنگ های ایران و روسیه اجازه نداد که با استفاده از ظرفیت های دینی و بومي خودمان کار را پیش ببریم و حاكميت ايران را به جاي تدارك امكانات به در خانه دولت هاي بيگانه كشاند، در راستاي سياست عقب نگهداشتن ايران مدعي است كه تنها راه پيشرفت ايران، واگذاري امتيازات به بيگانگان است. شعار از فرق سر تا ناخن پا فرنگي شدن نيز توسط همين جريان سر داده شد.

میرزا حسین خان صدر اعظم و میرزا ملکم خان شاه را به فرنگ برده و ترتيب ملاقات لرد روچيلد از چهر ه هاي شاخص کانون های یهودی، صهيونيستي و فراماسونری را با شاه می دهند. در مرحله بعد، اعطاي امتيازات به وابستگان به همان كانون صهيوني- ماسوني آغاز مي شود.

میرزا حسين خان سپهسالار و ملکم خان با اخذ رشوه هاي كلان، بالاخره این قرارداد را می‌بندد و 70 سال بهره برداری از منابع روي زمینی و زیرزمینی در ازای یک پول ناچیزی واگذار می شود.

مرحوم حاج ملا علی کنی و سید صالح عرب از علمای ایران در آن دوره هستند که جلوی این ماجرا را می گیرند و مرحوم حاج ملا علی کنی یک نامه مفصل به ناصرالدین شاه می نویسد و می گوید که این چه کاری است که مي‌كنيد و لغو امتياز و قرداد را خواستار مي شود. اين ادامه همان جريان است كه در جنگ هاي ايران و روس جهاد با كفار روسي را واجب مي دانست و معتقد بود به جاي تمسك به بيگانگان بدعهد بايد از ظرفيت هاي خودمان براي دفاع استفاده كنيم. در مبارزه با قراداد رويتر ما شاهد صف آرايي مردم به رهبري علما و فراماسون‌ها به سردمداري انگلستان در مقابل يكديگر هستيم.

اولین مواجهه آقای کنی با فراماسونری در همین جاست و یا قبل از این هم بوده است؟

ظاهرا قبل از این هم با ناصرالدین شاه مکاتبه ای داشته است. اطلاعاتی از درون فراموش خانه ملکم به گوش ناصرالدین شاه می رسد که این را با این نامه حاج ملاعلی کنی که کنار هم می گذاریم، می توانیم نتیجه بگیریم که اطلاعات اولیه از سوی حاج ملا علی کنی به ناصرالدین شاه رسيده و اگر هم این طور نبوده، ایشان از این ماجرا مطلع بوده است.

چون یک سری نکات در نامه حاج ملاعلی کنی به چشم می خورد که می گوید قبلا هم گفته ام و این برمی گردد به همین گزارش كه شاه را از این امر برحذر می کند که به این ها میدان ندهید و اگر این ها پا بگیرند هم سلطنت تو از بین می رود و هم دین ضربه می خورد.

ایشان در طي مبارزاتش عليه سلطه استعمار هم قرارداد ننگین رويتر و هم تشکیلات ماسونی را موردهدف قرار مي دهد. در سال 1278 بعد از اینکه سه سال این فراموش خانه در ایران فعال است، مرحوم حاج ملاعلی کنی بساط آن را جمع می کند، ماسون ها می روند در یک مجموعه دیگری به نام مجمع آدمیت و پنهانی تر فعاليت خود را دنبال مي كنند و شاه هم در این بین به‌واسطه هشدار علما هوشیارتر مي شود.

علما حساس تر شده اند، چون یک پدیده ای آمده است که به دین ضربه می زند و آدم هایی که در آن عضو می شوند، ضمن اینکه وابستگی پیدا می کنند و جاسوسی می کنند و زمینه ساز قراردادهای آن چنانی می شوند، صبغه غیر دینی و سکولاریستی نيز دارند و علما این ها را می بینند و جلوی این جريان را می گیرند، ملکم خان استاد دارالفنون است و زبان درس می دهد و تعداد زیادی از دانش آموزان این مدرسه و معلمان آن به واسطه تبليغات او فراماسون می شوند، نخبه گرایی كه در تعريف فراماسونري عرض كردم، اينجا به شكل واضحي نمايان است.

مسئله بعدی كه منجر به نهضت تحريم تنباکو می شود، واگذاري امتياز توتون و تنباكو به كمپاني رزي است. هر چند که واسطه قرارداد تنباکو امین السلطان است ولی در همین ماجرا تشکیلات ماسونی و بقایای باند میرزا ملکم خان او را همراهی می کنند. در این مقطع نيز میرزای شیرازی ضربه کاری را به استعمار و این جریان وابسته می زند. البته نهضت تحریم با رويكرد نفي سلطه اقتصادي كفار و عقيم گذاشتن تلاش هاي خانمان برانداز ماسون ها در ايران جلوتر از قضیه تحریم تنباکو شروع می شود.

شعار این جریان وابسته این است که باید امتیاز بدهیم، ايراني ها چیزی نمی دانند و ما نه استعداد تمدن سازی داریم و نه کار دیگری می توانیم انجام دهیم، ما باید امتیاز بدهیم تا این ها انگيزه پيداكنند و به ايران بیایند و کشورمان را آباد کنند.

از زمانی که ملکم خان و امثال تقی زاده در آن زمان این حرف را زدند، تا سال 57 این مسیر و همين دستورالعمل در کشورمان دنبال می شود، همه اش می گویند که امتیاز بدهیم تا بیایند و کشورمان را آباد کنند. اين امام خميني (ره) است که این جریان را بر هم می زند. در طول سال‌هايي هم كه امتياز داديم، هيچ امتيازي نگرفتيم و كشور ما به عنوان يك كشور با اقتصاد تك محصولي مصرف‌كننده توليدات غربي ها شد، بدون اين كه خود به توانايي توليد دست پيداكند. از ورود ماشين آلات گرفته تا تخم مرغ و كره و پنير و...

جهاد اقتصادی که علمای شیعه در طول 100، 150 سال اخیر راه انداخته اند، برای مقابله با این جریان بود. یعنی علما یک بحث تحریم داشتند، مشخصا مانند تحریم تنباکو كه براي نفي سلطه كفار بود و جنبه سلبی داشت و یک بحث ایجابی داشتند و آن حمایت از تولیدات داخلی است.

مثلا شرکت اسلامیه در سال 1317 در اصفهان با همكاري علما و تجار، با همین انگیزه تأسیس می شود و بعد هم علما از ظرفیت آموزه هاي ديني براي حمايت از توليدگر مسلمان در مقابل تجار اجنبي و اجناس خارجي استفاده می کنند. مثلا علمای اصفهان فتوا صادر می کنند و می گویند بعد از این بر مرده ای که کفنش از پارچه خارجی باشد، نماز نمی خوانیم و در کفن و دفنش شرکت نمی کنیم.

در ماجرای جهاد اقتصادی، مرحوم حاج ملاعلی کنی، آقا نجفي اصفهاني، حاج شيخ فضل الله نوري، ميرزاي آشتياني از سردمداران اصلي محسوب مي شوند. هدف آنان هم جلوگیری از نفوذ استعمار و هم ترویج استفاده از تولیدات داخلی است.

مرحوم آقا نجفي اصفهانی در اصفهان، مرحوم حاج شیخ فضل الله نوری در تهران، مرحوم میرزا جواد آقا مجتهد در تبریز، مرحوم فال اسيري در فارس از سردمداران جهاد اقتصادی علیه استعمار و استکبار در کشور هستند و برای همین، این همه از سوي استعمار و عوامل تشكيلات ماسوني ضربه خوردند و به دار آویخته شدند.

انگلیسی ها در مقابله با همين مجاهدت هاست كه نزد ناصرالدين شاه می روند و به شاه فشار می آورند که باید مرحوم آقا نجفي اصفهانی را از اصفهان بیرون کنید، چون جنوب ایران از کانون هایی بود که فراماسونری برنامه ریزی خاصی براي آن داشت و حضور يك عالم مجاهد همه اين برنامه ها رابه هم مي ريخت. مرحوم آقانجفي اصفهاني بعدها در مورد قيام تحريم تنباكو مي فرمايند اگر آن روز ما قيام نمي كرديم، امروز مسلمانان در مقابل بيگانگان بايد دست بسته بايستند. اين تفكر دقيقا در مقابل تفكري است كه ايراني را به بندگي خارجي فرا مي خواند؛ آن هم ازفرق سرتاناخن پا!

مجموعه این اتفاق‌ها و نفوذی که فراماسونرها انجام می دهند، منجر به تضعیف ایران و همان چیزی که سرگور اوزلی می خواست، مي شود.

ابتدای دوره سلطنت ناصرالدین شاه یک تومان ایران برابر یک پوند انگلیس بود. آن قدر در این دوره امتیاز می دهند که اواسط دوره ناصری، یک پوند انگلیس 50 تومان ایران می شود و اقتصاد داخلی نابود می شود. تجاری که ملی هستند و سرمایه های داخلی ایران در دست آن هاست، یا ورشکست می شوند و یا می روند به سمت اینکه با بیگانه پیوند پیدا کنند و به این ترتيب سرمایه داری، وابسته يا كمپرادور در ايران شكل مي گيرد كه البته زمينه هاي آن ازدوران محمد شاه قاجار فراهم شده بود و این بدبختی تا الان دامنگير کشورمان است.

در حال حاضر بخش خصوصی و سرمایه داری ایرانی چقدر در ساختن زیرساخت های اقتصادی ایران و پیشبرد تولید در ایران و سرمایه گذاری تولیدي نقش دارد؟ نقش آنها در واسطه گری و بالا و پایین بردن نرخ طلا و ارز پررنگ تر است. وقتی که پول داشتند، می رفتند از انگلستان و ژاپن جنس می آوردند و الان از چین می آورند و تنها جایی که برای آن از سوي بخش خصوصي كمتر پول صرف می شود، بخش تولید است.

يكي ديگر از شگردهاي فراماسون ها و حاميان استعمارگر آنها، ايجاد شكاف و اختلاف از جهت ديني و فرهنگي در ايران است.

البته اول آمدند از ظرفیت ميسونرهاي مسیحی استفاده کردند و در ارومیه، تبریز و اصفهان گروه هاي تبشيري فعال شدند و بحث راه می انداختند. هانری مارتین معروف به پادری نصرانی يكي از اين ميسيونرها است كه علیه قرآن، اسلام و پیامبر(ص) کتاب نوشت و علما نيز جوابش را دادند. با تمام تلاشي كه كردند، نتوانستند جامعه ايراني را مسيحي كنند، رفتند سراغ فرقه های موجود مانند صوفیه و اسماعیلیه.

دیدند که کاری نمی توانند بكنند، ولی استفاده خودشان را کردند و شما دیدید که در اوج درگیری های داخلي در كشور، صوفیه در ایران شورش می کند، حسن خان سالار شورش می کند، اسماعیلیه به رهبري ميرزا آقا خان كرماني شورش می کند و علیه دولت مرکزی وارد جنگ و درگیری می شود. با بي نتجه ماندن اين ترفند دنبال ايجاد شكاف در بين شيعه اثني عشري رفتند، بنابراين، سراغ شیخیه آمدند و از شیخیه برای ایجاد شقاق و نفاق در روحانیت شیعه استفاده کردند که از بطن شیخیه، بابیه به‌وجود می آید.

در اين ماجرا فراماسونري تشكيلاتي است كه تمام گروه هاي معارض را درخود جمع مي‌كند.

براي نمونه، میرزا آقاخان کرمانی داماد يحيي صبح ازل وصی باب است خود نيز پيرو فرقه ضاله ازلي و نيز عضو تشکیلات فراما سونري ملکم است. او همراه و همفكر آخوند زاده ملحد است كه با همكاري جلال الدین میرزا رییس فراموش خانه ملکم مروج باستان‌گرايي الحادي است و در چارچوب اصول تفكر ماسوني با هم همكاري دارند. مانكجي هاتريا كه از او به عنوان هنري پاتينجر نام بردم نيز همكار و همسو با آن‌ها است. مانکجی قبل از ورود به ایران در بغداد با حسینعلی نوری، رهبر فرقه بهائيت ملاقات دارد و ازتمام ظرفيت‌هاي خود براي كمك به فرقه ضاله استفاده مي كند.

آخوند زاده که يك ايراني افسر ارتش روس تزاری است، زماني كه قفقاز از ایران جدا شد، در آنجا در خدمت ارتش تزاری درآمدند و به جای اینکه بیاید به ملت خود ملحق شود و از سرزمین آبا و اجدادی دفاع کند، در خدمت ارتش روسیه قرار گرفت و علي‌رغم جنایت هایی که روس ها در قفقاز و آذربایجان كردند، همچنان خدمت‎گزار آنها ياقي ماند. آقای آخوندزاده در همراهی با مانکجی مشوق تشکیل فراماسونری در ایران می شود و به صراحت می گوید که اگر می خواهید به نشئه آزادی برسید و از شر استبداد خلاص شوید، باید بروید و فراموش خانه تأسیس کنید. آخوند زاده از قفقاز در بند قشون تزاري پیغام می دهد و به جامعه ایرانی می گوید که فراماسون شویدو به مانکچی می گوید که من خوشحالم که شما دین اجدادی ما را حمایت می کنید و شر دين اسلام را از سر ما كم مي كنيد.

در ادامه موج باستان گرایی که از ویلیام اوزلی و یارانش نشأت می گیرد، مانکجی و آخوندزاده و جلال الدین میرزا و ملكم خان و تشكيلات فراماسونري نداي باستان‌گرايي و ستيز با اسلام را سر مي دهند. به اسم ضدیت با عرب گرایی، اسلام را تخطئه کردند و با اقسام توهین، ناسزا و بدگویی به ستيز با دين حيات بخش اسلام كه مانع اصلي تسلط استعمار بر سرزمين هاي اسلامي برخاستند.

عمده متون ضداسلامي آخوندزاده و غيره که در ایران قابل چاپ نبود، توسط مانکچی به بمبئی می رفت و در آنجا چاپ می‌شد. چون هند مستعمره انگلیس بود و بدیهی بود که باید آنجا می رفت، چون امور ایران از ناحیه حكومت هند بریتانیا در هند تصدی می شد نه از ناحیه وزارت امور خارجه انگلیس در لندن.

شبیه آن كاري که وزارت مستعمرات در کشورهای اسلامی كرد، هند بریتانیا در ایران مي‌كرد. مانکچی فرستاده حكومت هند بریتانیا هست. اردشیرجی هم که بعداً به‌جای مانکجی می آید، فرستاده حکومت هند بریتانیا است و به اسم انجمن پارسیان هندبه ايران می آیند. این انجمن با جریان استعماری کاملا همراه است.

در هر صورت، این موج اسلام ستیزی و عرب ستیزی، باستان گرایی در این دوره افزایش پیدا می کند و می آید تا دوره مشروطه. اين كه چگونه فراماسونري همه اين گروه هاي ساختارشكن را در خود جا مي دهد، باز مي گردد به اصول آن كه به شرح آن مي پردازم.

فراماسونری اصولی دارد که باعث می شود تمام گروه‌های ساختار شکن زیرمجموعه آن شوند و این نکته ای است که بايد به آن دقت كرد.

در قانون اساسی فراماسونری یکی از نکاتی که به آن تأکید می شود، اومانیسم و انسان گرایی است. اين همان شعار انقلاب های بورژوازی و جزو اهداف این انقلاب هاست. غرب جدید و مدرن بر اساس همین مولفه شکل می گیرد، یعنی نگاه انسان ديگر به آسمان نیست، انسان جای خدا را می گیرد و محور همه چیز می شود.

علوم تربیتی و انسانی جديد شکل می گیرد و علوم جديد بر اساس همین رویکرد است که در قرن جدید شکل می گیرد و اینکه تأکید می شود که ما بايد به سوي تدوين علوم انسانی اسلامی حركت كنيم، به این علت است که در اسلام، انسان محور نیست و خدا محور است؛ انسان بنده است. تمام بزرگی و شکوفایی تمدن اسلامي در سایه عبودیت به دست می آید، نه در سایه خود محوری و خود بنیادی. به طور قطع علوم تربیتی ما نمی‌تواند مطابق علوم تربیتی غرب باشد. تحلیل جامعه و علوم انسانی نیز همین گونه است. جامعه ای که بر اساس تفكرات اسلامی ساخته شده است، با جامعه ای که بر اساس اومانیسم ساخته شده است، تفاوت زیادی دارد. همه چیز فرق می کند حالا یک سری تجربیات عملی هست که بشر می تواند از تجربیات عملی در برخی از جاها استفاده کند.

اصل بعدی، دخالت نكردن دین در سیاست یا همان سکولاریسم است، بنابراين، گروه هاي ساختارشكن مخالف اسلام و روحانيت از اين اصل، استقبال مي كنند.

اصل بعدی نسبی گرایی و یا پلورالیسم است كه بسيار بر آن تاكيد مي كنند. از دوره ای در تاریخ بشر هم یاد می کنند به عنوان دوران ترانسانداس و یا دوران رواداری و روامداری كه همان تساهل و تسامح است. این دوره از نظر آنها بهترین دوره است که هيچ يك از اديان ثلاثه يهوديت، مسيحيت و اسلام مطرح نبودند. البته منظور يهوديت و مسيحيت مسخ نشده است. در تشكيلات فراماسونري از برخي از آموزه هاي مسيحيت و يهوديت مسخ شده و نيز سمبل های یهودی- مسیحی و مسیحی- صهیونیستی استفاده مي كنند.

به دليل تبعيت از آئين هاي رازآلود با رويكردهاي شرك آلود شيطاني و وجود چنين تفكراتي است كه کلیسای کاتولیک، حوزه علمیه قم و الازهر مصر حکم تکفیر فراماسونری را صادر می‌كند، یعنی هم جهان اسلام در کلیت یعنی قم و الازهر و از آن طرف کلیسای کاتولیک حکم تکفیر این ها را صادر می‌کند و هر کس که وارد جریان فراماسونری شود، از نظر ادیان وحیانی کافر است.

اگر ساختار شکنان بخواهند براي رسيدن به اهداف خودتحت لواي تشكيلات واحدي فعاليت كنند، بهترین تشکلی که می تواند آنها را با هم جمع کند، تشکیلات فراماموسونری است. اولا نهان روش است، از حمایت‌های استعمار برخوردار است. قابل کنترل هم هست تا اهداف استعمار را انجام دهد و از همه مهم‌تر این اصول هم در آن هست. به فراماسون ها می گویند که وقتي وارد لژ شدید، یکی بهایی است، یکی مسلمان و دیگری مسیحی است و یا ناتورالیست است، بنابراین از دین صحبت نکنید و براساس ضابطه هاي پلوراليسم بايد با هم تعامل داشته باشيد.

پوشش این است و با این حرف همه این ها را با هم جمع مي کنید لذا وقتي در عصر مشروطه به لژ بیداری نگاه کنید، می بینید که همه تشكل هاي ضد ديني وضد ملي در آن وجود دارند، ازلی، بابی، بهایی، لیبرال و مسیحی، ملحد و... در آن هست، این چتر را با این کیفیت پهن می کنند و همه گروه‌ها در سایه تشکیلات فراماسونری که بحث اصلی‌شان نفوذ و تصرف جوامع و كانون هاي اصلي از درون استفعاليت مي كنند. از درون قدرت را در دست می گیرند و آن تغییراتی را که می خواهند ایجاد مي كنند.

این ها یک حزب هستند يا یک شبه حزب هستند، یعنی با پوشش دین ولی با کارکرد سیاسی وارد می شوند.

فراماسونري یک تشکیلات منسجم مخفي است كه از يك منظر شاید بتوان گفت که از احزاب هم گسترده تر هستند و سعی می کنند که احزاب مختلف را درون خود جمع کنند.

كار بابیه و بهاییت در ایران همان طور كه ذكرشد، به علت مبارزه علما با آنان و نفرت عمومي كه مسلمانان از آنان داشتند، نگرفت و هيچ زمينه اي که مردم پرت و پلاهای این ها را بپذیرند، وجودنداشت. اما استعمار با كمك امثال مانكجي، اردشير جي و مسيوهايم يهودي، یهودیان و زرتشتیان را به جمعيت اندك بهايي ترزیق می کند. یکی از مواردی که فراماسونرها در آن موثر بودند، همين مسئله است و مخصوصا اردشیرجی و مانکجی هم این کار را می کرد.

در مشهد به صورت ناگهانی سه هزار نفر یهودی بهایی می شوند، در همدان تعداد زیادی یهودی بهایی می شوند و یا در یزد و کرمان تعداد زیادی از زردشتي ها بهایی می شوند، چون مسلماني به این ها ملحق نمی شد، می رفتند و يهود يا نو زرتشتيان را فریب می دادند و علي‌رغم مخالفت روحانيون يهودي و زرتشتي آنها را وارد فرقه بهايي مي كردند تا جمعيت آنان زيادشود. نه اینکه یهودیان يا زرتشتيان استعداد این را داشتند که بهایی شوند، آنها را با ابزارهاي مختلف فريب مي دادند. مثلا مانکجی می آید، یک مدرسه راه می اندازد و می گوید که من این مدرسه را برای تربیت شما زرتشتی ها ایجاد کردم و 50 نفر دانش آموز زرتشتی را به یزد و یا کرمان می آورد و برایشان مدرسه می‌سازد و بهایی ها را به عنوان معلم و ناظم مدیر مدرسه می گذارد. بعد از مدتي محصلان زرتشتي با تشويق معلمان و مديران بهايي خود به فرقه ضاله مي پيوستند.

نمونه اش میرزا ابوالفضل گلپایگانی است، ایشان معلم مدرسه ای است که مانکجی تاسيس كرده به عنوان تربیت بچه های زرتشتی و عمده این بچه های بهایی می شوند.

اردشیرجی از موسسین لژ بیداری در ایران است و از کسانی است که با تفکرات ماسونی قبل از تشکیل لژ بیداری که مربوط به مشروطه می شود، ارتباط دارد.

زمانی که زمزمه های مشروطه در ایران بلند می شود، تشکیلات ماسوني که در ایران فعالیت می کند، جامعه آدمیت است كه ادامه همان فراموشخان ملکم خان است كه عباسقلی خان آدمیت در راس آن قرار دارد.

مرگ ناصرالدین شاه یک فرصت طلایی در اختیار این گروه‌های ساختار شکن قرار می دهد. کاری به ناصرالدین شاه و ماهیت استبدادی اش نداریم، نفس حضور این آدم جلوی این ها را گرفته بود. وقتی ناصرالدین شاه کشته می شود، فعالیت این ها در ایران تا حدود زیادی افزایش پیدا می کند. ازلی ها، بهایی ها، صوفی ها، ليبراليست ها و... همه این ها زیر چتر فراماسونری به صورت متحد با هم عمل می کنند، گرایش های فرقه ای دارند ولی براي نابودي اسلام و روحانيت به صورت متحد عمل می کنند.

در سال 1317 چهار سال بعد از ترور ناصرالدین شاه، انجمن اخوت در ایران شروع به فعالیت می کند. در طبقه بالاي خانقاه می نشینند هو می کشند و ذکر می گویند و در طبقه پایین، جلسات ماسونی تشکیل می دهند. انجمن اخوت یک نوع تشکل صوفی - ماسونی است. طبقه بالا خانقاه است و طبقه پائين تشکیلات ماسونی با علائم و تزئينات.

یکی دو نفر در این فاصله تلاش می کنند که یک لژ در ایران راه بیندازند نظیر معین الملک برادر میرزا حسین خان سپهسالار که بعدا مشیرالدوله می شود. او در عثمانی فراماسون شده بود و بعد که به ایران می آید، می خواهد تشکیلات ماسونی ایجاد کند. در همين اثنا علما نيز كه به جهت تشديد فعاليت ساختارشكنان بي دين و فاسد العقيده نگران شده بودند، دست به كار شده و در صدد اعمال اصلاحاتي در ايران عصر مظفرالدين شاه كه فردي ضعيف و بي تدبير بود، برمي آيند. در چنين شرايطي، تشكيلات فراماسونري جامع آدميت دچار مسائلي مي شود كه از درون آن، لژ بيداري ايران ظهور مي كند.

ادامه دارد...

از آنجایی که در آموزه های سری لوسیفر(شیطان) به عنوان " آورنده روشنی ستاره صبح" شناخته می شود، حضور آن به طور آشکار در مراسم افتتاحیه عظیم ترین رویداد ورزشی جهان از ابتدا مورد توجه مکاتب مخفی بوده است.

لندن خود را برای المپیک تابستان 2012 آماده می کند. جایگذاری مشعل المپیک در هجدهم می 2012 آغاز خواهد شد.

این مراسم مخالفت هایی را بیشتر از جانب طرفداران تبت و نمایندگان حقوق بشر در بسیاری از کشورها در بر داشته است که یکی از این موارد مورد حمله واقع شدن توسط محافظان چینی در تور دور دنیا در بیجنگ 2008 بوده است. وحداقل تا دهه 1950 زنان حق شرکت در این مراسم را نداشتند.

منبع: "ماسون یاب"

ویرایش شده توسط "مشرق"

چندي پيش آيت‌الله مصباح يزدي در هشدار كم سابقه‌اي خبر از ظهور و بروز جرياني به نام "فراماسونري جديد"داد. هشداري كه بايد آن را جدي گرفت چراكه سوابق تاريخي هشدارهاي آيت‌الله نشان مي‌دهد، وي باشناخت كامل از جريان موسوم به "انحرافي "اين هشدار را اعلام كرده است.

به منظور بررسي بيشتر اين هشدار، به گفت گو با دكتر موسي فقيه حقاني نشستيم. وي به گواهي مقالات و سخنراني هايي كه ايراد كرده، يكي از كارشناسان و متخصصان ارشد تاريخ معاصر و به‌ويژه موضوع "فراماسونري" است.

كتاب دو جلدي "فراماسونر ي در ايران " با كوشش‌هاي چندين ساله وي تا پايان سال به مخاطبان عرضه خواهد شد. حقاني معاون پژوهشي موسسه تاريخ معاصر، سردبير فصلنامه‌هاي "تاريخ معاصر" و "يادآور" است.

مرور سير تاريخي چگونگي ورود فراماسونري به ايران، فعاليت‌هاي آن و خسارات جبران ناپذير بر ملت ايران و البته تشابه‌هاي "فراماسونري قديم" و "فراماسونري جديد" مي‌تواند عمق هشدار آيت‌الله مصباح را نشان دهد.

پیدایش جریان‌هايی مانند فراماسونری در ایران چه سیری را داشته است، علت پیدایش آن در ایران چه بوده است و چرا این تشکیلات را کشورهای غربی در ایران راه اندازی کردند؟

علت توجه تشکیلات جهانی فرماسونری به ایران و کشورهایی نظیر ایران برمی گردد به سیاست های کلی که استعمار در مواجهه با کشورهای استعماری داشت، از جمله ایران. البته باید ببینیم که به چه علت این ها به ایران توجه داشتند و چه می خواستند، در کشورهای دیگر اسلامی به دنبال چه بودند. به مرور زمان شما می بینید که ظرفیت هایی در ایران و یا در کشورهای دیگر اسلامی بروز می کند که این ظرفیت ها، آن ها را مصمم تر می کند که بیایند، تشکیلات را ایجاد كنند و گسترش دهند و بعد برنامه های بعدی‌شان را اجرا کنند. در رابطه با ایران به طور خاص باید بگویم که در اوایل دوران قاجار و از دوره آقامحمدخان ما با وضعیتی مواجه می شویم که آمادگي چنداني براي مواجهه با آن را نداشتيم و آن هجوم استعمار به ايران در ابعاد مختلف بود. استعماري كه توانسته بود با تقويت بنيان هاي خود پس از رنسانس با چهره اي متفاوت، اهداف توسعه طلبانه خود را دنبال كند.

بالاخره بعد از دوره رنسانس در دنیا اتفاقاتی افتاده است و این ها رویکردی کاملا مادی و تهاجمی و غیردینی را انتخاب کردند، اگرچه قبلا هم داشتند. چون در جنگ های صلیبی، جنگ به جای اینکه ماهیت دینی داشته باشد، ماهیت استعماری و غارتگرانه، اقتصادی و سلطه گری دارد. غربی ها به دنبال سلطه گري هستند و به آن پوشش دینی می دهند. چون جامعه اروپایی دینی است و با اهرم دین می توانند یک بسیج عمومی صورت بدهند و از این ابزار استفاده کنند.

اما در دوره مدرن وضع متفاوت است، فرض کنید ما با یک نیروی مهاجمی مواجه هستیم که علاوه بر تهاجم و غارت به دنبال دگردیسی نیز هست. یعنی می خواهد تغییرات فرهنگی نيز ایجاد کند و در همين راستا بحث مبارزه با کانون هایی که در مقابل این ها می ایستد، وجود دارد، مانند روحانیت شیعه و خود مفاهیم دینی و شیعی، شعایر شیعی، این ها را می خواهند نابود کنند، می خواهد چهره ما را عوض کند، نه برای اینکه مارا شکل خودشان کنند. برخی این اشتباه را می کنند و این را تفکیک نمی کنند، نه غربی ها و نه جريان روشنفکری که در ایران سعی داشت، غرب گرایی را ترویج کند، هیچ کدام نیامدند که ایران را آباد کنند و چیزی شبیه خودشان بسازند، مانند اتفاقاتی که در ژاپن یا در کشورهایی دیگر رخ داد. بحث این است که در ما تغییر صورت ایجاد کنند، بعد کم کم از این فرصت برای سلطه بیشتر و غارت استفاده کنند.

آنچه ما را ناخواسته درگير مسائل بين المللي مي كند، حضور انگلیسی ها در هندوستان است. انگلستان، هند را می گیرد و با ما همسایه می شود، همسایه ای ناخوانده. دراين دوره به چند دلیل ایران توجه انگلیس را به خود جلب می کند: یکی اینکه ایران در این منطقه است و خودش قدرت است و یک زمان، درست و یا غلط هند را فتح کرده است.

اگر در ایران یک دولت قدرتمندی سرکار بیاید، آن دولت می تواند برای هر نیروی استعمارگری تولید دردسر کند. یعنی به راحتی کسی نمی تواند از آن سر دنیا به منطقه بیاید و هرکاری خواست انجام دهد و ایرانی هم که داریم در مورد آن صحبت می کنیم، در آن زمان هرات و قفقاز و بحرین و... جزو آن بود. در هر صورت یکی این است که ایران، کشوری قدرتمند است، در دوره آقامحمدخان ایران با غلبه بر مشكلات داخلي تجدید قوا می کند و متوجه مرزهاي خود مي‌شود.

اغتشاش‌هايی كه اواخر دوره صفویه، بعد از مرگ نادر شاه و بعد از مرگ کریم خان رخ مي دهد، همه این ها به ما لطمه می زند. ولی آقامحمدخان، قدرت دولت مركزي را تجدید می کند. مسائل داخل کشور را حل و فصل کرده است و حالا به سراغ قفقاز و گرجستان می رود و در همین درگیری ها بود که کشته شد.

انگلیسی ها در چنين شرايطي نگران بروز مشكل از ناحيه ايران براي خود در هندوستان بودند، لذا براي دفع خطر باید تکلیف ایران را روشن مي کرد.

مسئله بعدی همسایگی ما با هند است و اینکه ایران می تواند یک راه و پلی برای رسیدن به هندوستان باشد. یعنی برای رسیدن به هندوستان ایران بهترین راه است و نسبت به راه‌های دیگر کم خطرترین راهی بود که می شد انتخاب کرد و از نظر اقتصادی نیز به صرفه بود.

اين امر موجب شد كه کشورهای دیگر نیز نظرشان به ایران جلب می شود. بعد از این ها فرانسوی ها و روس ها هم متوجه ایران می شوند. بخشی از اهداف جنگ های تحمیلی روسيه به ما که چند سال بعد در دوره فتحعلی شاه آغاز می شود، همین است، یعنی روس ها می خواهند هم توسعه طلبی کنند و قفقاز را بگیرند و نگذارند که یک دولت قوی در ایران تشکیل شود و بعد هم به قول پترکبیر به آب های گرم برسند. در واقع آنهامی خواستند به آب های خلیج فارس بیایند و از آن جا به هندوستان برسند و قلب جهان را بگیرند.

ترس از اینکه این همسایه ممکن است هوس کند با یک قدرت اروپایی هم پیمان شود و به آنها راه بدهد و آنها از این مسیر براي دستيابي به هند استفاده کنند، موجب می شود که انگلیسی ها برای صیانت از هندوستان به ايران توجه کنند.

یکی از ابزارهایی که به آن ها کمک می کند که هم نگذارند که ایران قدرتمند شکل بگیرد و هم نگذارند که ایران و دولتمردانش با برقراری ارتباط با یک کشور اروپایی براي انگلستان در هندوستان دردسر ايجاد کنند، تشكيل فراماسونري درايران بود. به همين دليل کم کم سر و کله گروه‌های اطلاعاتی و مطالعاتی انگلیسی ها در ایران پیدا می شود.

انگلیسی ها آدم هایی را که به ایران می فرستادند، بسیار قوی بودند و وقتي می آمدند، با توجه به دستاوردهایی که از این مأموریت اطلاعاتی خودشان کسب می کردند، کتاب هایی را درباره ايران مي نوشتند. برخي از این کتاب هایی که درباره ایران وجود دارد، توسط همین جاسوس های انگلیسی نوشته شده است.

فراماسونری یک تشکیلات نخبه گراست و انگلستان با آن اهداف، از این ابزار استفاده می کند و در ابتدا نخبگان را جذب می کند. نخبگان، همین سفيران ما در کشورهای خارجی هستند. اميران نظامی، تاجران، سرمایه داران و افرادی که با دربار رفت و آمد دارند و در تصمیم گیری ها مؤثر هستند.

اتفاقا شروع عضوگيري فراماسونری در ايران از بين نخبگان فرهنگی، فرستادگان و سفيران سیاسی است. استعمار از طریق فراماسونری، نخبگان را جذب می کنند و بعد که نخبگان را جذب کرد، عملا سیاست های مدنظرش را که منجر به ضعیف شدن ایران و جلوگیری از تشکیل ایران قدرتمند است دنبال مي كند و همچنين جلوگیری از اینکه ایران وارد پیمان هایی شود که به ضرر آن هاست.

فرانسوی ها هم دراين رقابت متوجه ایران می شوند، روس ها هم به ایران می آیند و با عملیات نظامی تلاش مي كنند از این ظرفیت استفاده کنند. طرفداران انگلستان باید جلوی همه این‌ها را بگیرند و ضمنا کم کم به اسم اینکه باید به ترقی و پیشرفت برسیم، اعضاي تشكيلات فراماسونري زمینه نفوذ هر چه بیشتر استعمار را فراهم مي کنند.

برای همین می بینید که استعمار مصمم می شود که در کشورهایی نظیر ایران، لژهای فراماسونری را دایر کند و در برخی از جاها قبل از اینکه سپاه‌شان به آن جا برود، اعضاي ل‍‍ژهاي ماسوني و مأموران اطلاعاتی مي آمدند و زمينه را براي اشغال نظامي فراهم مي كردند. نظير آنچه در مصر رخ داد. وقتی فرانسوی ها مصر را می گیرند، یک مرتبه 70 الی 80 لژ فراماسونری در مصر تشکیل می شود و برخی نیز قبل از اشغال راه اندازی شده بودند، یعنی این ها می آیند و زمینه ها را ایجاد می کنند و بعد نيروهاي نظامي وارد می شوند.

در کشورهای اسلامی نیز امپراطوری عثمانی که یک کشور قوی و اسلامی بود برای این ها در اروپا دردسر ایجاد می کند و جلوی بسیاری از زیاده خواهی هایشان در منطقه و از جمله در فلسطین را می گیرد، از همين وسيله و ترفنداستفاده مي كنند. در عثمانی شما می بینید که نقش بارز و اصلی را تشکیلات ماسونی برای براندازی سلطان عبدالحمید و فروپاشی عثمانی ایفا می کند.

یهودیان ایالت سالونیک و دونمه ها (یهودیان جدیدالاسلام) و تشکیلات فراماسونری که همه این ها را در خودش جمع کرده است، نقش بارزي در فروپاشي عثماني ايفا مي كنند. تشکیلات ماسونی عثماني در قالب جمعیت اتحاد و ترقی با لژهایی که در ایران فعال اند، ارتباط دارند و در جریان مشروطه با هم هماهنگ عمل می کنند. این دلیل اصلی توجه کشورهای استعماری به ما و غرض‌شان از تشکیل لژهای ماسونی است.

مقدمه خوبی بود. در نگاهی که ما به قضایای فراماسونری داریم، اتفاقی که می افتد این است که اول می روند به سراغ نخبگان و سفرا و این ها وقتی سفیران ما در غرب هستند، وقتی بازمي‌گردند، عملاً سفیران انگلیس در کشور ما مي‌شوند. پیامدهای این مسأله چيست؟

پیامدها که خیلی وحشتناک است، من به مواردی اشاره می کنم که یک مقدار بحث‎مان روشن شود و بدانیم که راجع به چه پدیده و موجودی صحبت می کنیم و چه نقش مخربی در تخریب بنیان های فرهنگی و سیاسی و اقتصادی در کشور ما دارد.

فراماسونری یک تشکیلات نهان روش نخبه گرا است. این دو ویژگی را دارد؛ اولا به صورت کاملا مخفی عمل می کنند. الآن برخی از این لژها در دنیا برای خودشان سایت زده اند و شما وقتي وارد سايت مي شويد، نهايتا یک تاریخچه برای شما می گویند كه عمدتا جعلی و دروغین است. چهار تا آدم هم که عمدتا مهم نیستند و ممکن است کسانی باشند که کارهای عام المنفعه و خیریه را انجام می دهند، معرفي كرده و با نشان دادن چند علامت به‌اصطلاح فراماسونری را معرفي مي كنند. براساس تعريف آنان، فراماسونري یک جریان روشنفکری است که کارش فقط کارهای فکری و تربیت انسان هاست، در واقع جنبه تخریبی آن را پنهان كرده و وانمود مي كنندکه فراماسونري یک جریان عام المنفعه و خیریه و تربیتی است.

فراماسون ها مدعي هستند که هم وارث فلسفه فیثاغورث هستند و هم وارث مصر قدیم و ایران باستان. این جمعیت نهان روش که به صورت پنهانی زندگی و پنهانی نفوذ می کند و تابلو بلند نمی کند که یک جمعیت فراماسونری هستیم كه آمدیم از ايران این امتیاز را بگيریم و حفظ اسرار برای او اهمیت دارد و درصدد تحقق حاکمیت یهود بر جهان است.

وقتی یهود را عنوان می کنم ذهن به سمت اسراییل نرود، صهیونیزم بین الملل قبل از تأسیس اسراییل سال ها و قرن ها فعال بوده است و خیلی از این تحولات را پشتیبانی می کردند. در نهضت رنسانس و پروتستانتیسم حضور دارند و یک عنصر مهم در تحولات این ها هستند و تمام مسایل به نفع این ها تمام می شود و نشان می دهد که با برنامه ریزی وارد شده اند و ظرفیت هایی را ایجاد می کنند تا به آن موقعیت برتر دست پیدا کنند.

می دانید که یهود در اروپا از حضور در صحنه سیاسی و فرهنگی محروم شده بودند، حتي عرصه بر آنها به‌حدي تنگ شد كه از حضور در اروپا هم محروم شدند. می دانید که در یک دوره ای این ها را می کشتند؛ به عنوان اینکه این ها قاتل خدای ما هستند (منظور حضرت مسیح علیه السلام) این ها را طرد می کنند و آنها نيز به آندلس و به مسلمانان پناه می برند و در جوامع اسلامی از یک امکانات و فضاي تساهل آميز بیشتری برخوردار می شوند. با تساهلی مواجه می شوند که در جوامع مسیحی وجود ندارد.

یهود و صهیونیزم با توجه به آن ظرفیت مالی که پیدا کرده است، به دنبال این است که بیاید و بگوید که حق دارم و می خواهم حضور فرهنگی و سیاسی هم داشته باشم و مسایل را خودم تعریف کنم، چون به دنبال آن حاکمیت جهانی است، آنها معتقدند که بنی اسراییل قوم برگزیده هستند و بايد بر جهان مسلط شوند.

تشکیلات ماسونی فراملیتی است و هرجاكه قدرت و ثروت انباشته شود، در آنجا متمركزشده و نفوذ مي‌كنند. یک زمانی هست که در انگلستان امپراطوری تشکیل می شود و وارد انگلستان می شوند و همه فکر می کنند که فراموسونری یک پدیده انگلیسی است و در دوره اي ديگر، متوجه آمريكا مي شوند.

این پدیده فراملیتی است که یک زمانی در انگلیس است و زمانی در آمریکا و از هر ظرفیتی که در دنیا باشد، استفاده می کنند و در انگلستان هم در اوايل قرن هجدهم این ها اتفاقا دست اندرکار یک اتفاق و اقدام بزرگی بودند که در راستای آن جریان فراماسونری را راه اندازی کردند.

خاندانی به نام خاندان هابسبورگ در سال 1714 در انگلستان به قدرت می رسد که یک جریان صهیونیستی آن را پشتیبانی و هدایت می کند و می خواهند که بر انگلستان و لندن سلطه پیدا کنند و فراماسونري را راه اندازی می کنند و با همان شگردهای مخفی نخبگان را شکار می کنند. سعی می کنند بعد از اینکه حاکمیت هابسبورگ هابر انگلستان تثبیت شد به سراغ جاهای دیگر مانند اسکاتلند و فرانسه و آلمان و آمریکا و کشورهای دیگر بروند.

این جریان نهان روش با آن هدفی که عرض کردم که قصدش اعمال سلطه الیگارشی يهود بر جهان است، وقتی وارد کشوری مانند ایران می شود، ابتدا می آید تا ببیند که چه ظرفیت هایی در ایران وجود دارد، اولا آیا می شود ترتيبي اتخاذ كرد تا کسی نتواند از طريق ايران به هندوستان حمله کند و دوم اين كه چگونه مي توان مانع از قدرت گرفتن مجدد ايران در منطقه شد که بعدها موجب تهدید انگلیس در هندوستان نشود. بعد که مطالعاتش را انجام می دهد، می بیند که ظرفیت های دیگری هم وجود دارد که می شود از آن استفاده کرد. در ابتدا لازم است چگونگي ورود اين ها به ايران مورد بررسي قرار بگيرد.

از سال 1218 ايران درگیر یک سری جنگ تحميلي با روسیه می شود. ما در خانه های خودمان در قفقاز و آذربایجان بودیم و زندگی می کردیم، روس ها یک حرکت تهاجمی را با برخی از بهانه تراشی ها آغاز می کنند و به قفقاز سرازیر می شوند و وضعیت بدی برای ایران ایجاد می شود. در جریان جنگ، دو راه برای حفاظت از کشور مطرح بود یک راه این است که از ظرفیت های موجود خودمان استفاده کنیم و جلوی این تهاجم را بگیریم و بهترین راه این بود ولی متأسفانه ما را از این راه منصرف کردند.

این ظرفیت ها چیست؟ یک ملت مبارز، مسلمان و آماده جهاد. برای دفاع از کشور این فرصت را ایجاد می کرد که این نیروها جمع شوند و جلوی این تهاجم را بگیرند. نواقصی هم در طول دفاع با آن مواجه بودیم، ولی می توانستیم از تجربیات دیگران استفاده کنیم کاری که عباس میرزا انجام می داد، یعنی محصل به اروپا فرستاد. با فرانسوی ها و انگلیسی ها قرارداد بست و سعی کرد از تجربیات آن ها استفاده کنند و مستشار بفرستند و یک مقدار از جهت نظامی تقویت شویم.

ظرفیت بزرگی که در دوران قاجار وجود داشت و به علت ورود جریان ماسونی این ظرفيت تضعيف شد توان مرجعیت شیعی برای بسیج کردن مردم بود. مرجعيت شيعه باتوجه به حساسيتي كه نسبت به حفظ استقلال ايران داشت، با ناديده گرفتن موقت اختلافات خود با قاجارها و اساسا هر حكومت غيرماذون از سوي امام معصوم و فقها به كمك قاجاريه شتافت. اين باعث هجوم مردم به جبهه هاي جنگ شد، قاجارها به این سمت رفتند تا از ظرفیت دینی استفاده کنند و جواب هم داد. آن زمان که علما دستور و فتوای جنگ دادند، صد هزار نیرو به جبهه های ایران فقط از آذربایجان ملحق شدند و حالا از جاهای دیگر مانند خوزستان و لرستان و کرمان و جاهای دیگر نیروها می آمدند و در جنگ شرکت می کردند و بسیاری از نقاطی را که از دست داده بودیم، پس گرفتیم.

راه دیگر استفاده از کمک های بین المللی و ظرفیت های جهانی است که به دو دلیل ناکام ماند: یکی اینکه آدم هایی که فرستادیم، اسیر شبکه ماسونی شدند و دیگر آنکه خود ما خیلی با فضای بین المللی و اتفاقاتی که در اروپا و شکل گیری فضای بین المللی رخ داده، آشنا نبودیم و با اعتماد بي‌جا و يكجانبه اسير ترفندهاي پيچيده اروپايي ها شديم.

اگر مکاتبات فتحعلی شاه را با ناپلئون بخوانید، فکر می کند که با برادرش صحبت می کند. می نویسد که برادر ارجمند ناپلئون! برای همین است که فرانسوی ها در می یابند که طعمه خوبی در ایران دارند که می توانند برای رسیدن به هندوستان از آن استفاده کنند و اگر این طعمه خاصيت خود را از دست داد، ایرادی ندارد، آن را زیر پا له می کنیم و از ظرفیت دیگری استفاده می کنیم، یا مکاتبه او با ملکه انگلستان که گويي با خواهر يا عمه خود صحبت می کند. رویکردشان این گونه بود. نه دنیا را می شناختند و نه آدم هایی که می فرستند، آدم هایی بودند که بتوانند از ایران دفاع کنند و دستاورد خوبی برای کشور ما داشته باشند.

اولین سفرای ما با غلبه راه دوم که چانه زنی با کشورهای اروپایی و استفاده از ظرفیت های موجود در عرصه بین الملل است، كساني مانند میرزا ابوالحسن خان شیرازی و یا ایلچی هستند كه هيچ تعهدي نسبت به حفظ ايران نداشته و با عضويت در لژ‍زهاي ماسوني عملا به خدمت استعمار درآمده بودند.

میرزا ابوالحسن خان شیرازی خواهر زاده میرزا ابراهیم خان کلانتر را كه قبلا یهودی بود، سفیر خود در انگلستان می کنیم که از 1215 خود و خاندانش مورد غضب واقع شده و از ایران فرار می کند و به هندوستان می رود. دو خانواده در ايران بودند که قاجاریه به این ها میدان می دهد، ولی بعدا به شدت پشیمان می شوند و با آن ها برخورد می کنند. این دو خانواده هر دو ریشه در فراماسونری داشته و با یهود پیوندی دیرینه دارند. یکی خانواده کلانتر یا اعتمادالدوله است که یهودی الاصل هستند و ديگري خانواده ميرزا آقاخان نوري كه به آن اشاره خواهم كرد. خاندان كلانتر قبلا به خاندان عاشر معروف بودند و مسلمان می شوند تا بتوانند در دستگاه حاکم نفوذ کنند و نام خاندان خود را خاندان هاشم يا هاشميه مي گذارند.

در دوران زندیه، وقتی پایتحت به شیراز منتقل می شود، این ها در آن زمان به آن جا می روند و میرزا ابراهیم خان کلانتر، کلانتر شیراز می شود که بالاخره در یک ماجرایی که منتهی به راه ندادن لطفعلی خان زند به شیراز هست، شكست زنديه را رقم می زند و منجر به فروپاشی زندیه می شود. تا آن زمان رصد می کردند که کدام جریان احتمال موفقیت بیشتری دارد و خیلی ظریف و زیرکانه از زندیه به سمت قاجاریه متمایل می شوند که باد به پرچمش افتاده بود و احتمال پیروزی اش بیشتر بود. آغا محمدخان که آن خدمت را می بیند بی پاسخ نمی گذارد و به او اعتماد می کند و اعتمادالدوله صدر اعظم قاجار می شود. رسیدن به این منصب منجر به این می شود که تمام ایران به دست خاندان کلانتر بیفتد.

این جمله را سیدنی پولاک، سیاح هلندی یهودی الاصل در سفرنامه اش می نویسد که به واسطه اینکه خاندان کلانتر در ایران قدرت گرفتند به شدت موقعیت بنی اسراییل و یهودیان در ایران تقويت شد و اين به گونه ای بود که هر جا را که شما مشاهده می کردید، حاکمش وابسته به اين خانواده بود.

فتحعلی شاه احساس کرد که این ها طرح براندازی دارند و در سال 1215 همه این ها را جمع کرد و با این ها یک تسویه حساب کرد و برخی را یا کشت و یا کور کرد و بالاخره این ها را از حیز انتفاع ساقط کرد. میرزا ابوالحسن خان از این ماجرا جان سالم به در می برد و به هندوستان گريخته و در پناه انگلیسی ها قرار می گیرد و بعد او را به انگلیس می فرستند.

اولین ارتباطش در هند رخ داد؟

نه خانواده ارتباط دارند، کارهایی میرزا کلانتر در تاریخ ایران انجام می دهد که یک زمانی اگر این ها خوب تشریح شود، ما می فهمیم که انگلیسی ها چه كلاهي سر ما گذاشتند. در همین دورانی که اعتماد الدوله کلانتر صدر اعظم ایران می شود، انگلیسی ها می خواهند کسی در ایران در راس قدرت باشد که نگذارند ایران با هیچ کشور دیگری علیه انگلیس و هند پیوند پیدا کند.

در همین دوران شیعیان میسور در حال جنگ با انگلیسی ها بودند. حیدرعلی از سرداران شجاع شیعه در هند بود و با پسرش تيپو سلطان علیه انگلیس می جنگیدند. این ها به استمداد كمك سراغ ایران می آیند ولی كلانتر در راستاي اهداف انگليس اصلا راهشان نمی دهد تا این ها با فتحعلی شاه دیدار کنند، این ها را معطل می کنند و یک هدایایی را نیز دریافت می کنند و هیئت برمی گردد. بلافاصله با هیئت انگلیسی پیمان می بندند و ایران رسما تعهد می دهد که نگذارد کسی از خاک آن علیه هندوستان استفاده کند و در هیچ پیمانی هم عليه انگلستان وارد نشود.

حال وارد بحث بعدي می شویم که کاربرد فراماسونری و تاثير این گونه وابستگی ها چه می تواند باشد؟ در اين مقطع اگر ما می توانستیم به درستی تصمیم بگیریم، سرنوشت منطقه عوض مي شد و نه تنها خودمان در دوره قاجار دچار آن استيصال نمي شديم، بلكه نمي گذاشتیم که مسلمانان چنین وضعیتی پیدا کنند. شما می دانید که پاشنه آشیل انگلستان هندوستان است. انگلستان با تسخير هندوستان تبدیل به امپراطوری شد و اگر آن را از او می گرفتند، ديگر امپراطوري دوام نمي يافت. همه قدرت‌ها که به منطقه می آمدند، می خواستند هند را بگیرند تا تبدیل به قدرت بزرگ جهانی شوند. اگر ایران در آن دوران درست عمل می کرد و میسور را حمایت می کردیم، وضعیت عوض می شد.

یک جنگ بی موقع در افغانستان به تحریک انگلیسی ها و همين جريان‌هاي نفوذي راه انداختیم. به جای اینکه همه نیروها را در هندوستان در مقابل انگليسي ها بسيج و جمع کنیم و نگذاریم که انگلیسی ها غلبه کنند، متأسفانه برعكس آن عمل مي كنيم و این کار خاندان کلانتر و این نیروی نفوذی است که در حاکمیت نفوذ دارد.

ابوالحسن خان ايلچي خواهر زاده کلانتر سفیر ایران در انگلستان می شود و با سفیر انگلیس در ایران فردی به نام سرگور اوزلی راهي ايران مي شود. او در ایران دو مأموریت داشت، یکی از جانب شاه انگليس جورج سوم و یکی از رئيس لژ ماسونی که شاه هم در آن عضویت دارد.

جرج سوم به وی ابلاغ می کند که به ایران برو و نگذار که کشور دیگری بیاید و از این طريق، ايران به هند لشكر بكشد. او مأموريت داشت مطالعه دقیقی در مورد ایران و راه‎های ایران كند و در مورد نوع پوشش ایرانیان، ظرفیت های نظامی ایران، اختلاف‌هاي جناح هاي داخلي کشور و مسائل و کانون هایی که می توان از طریق آن اختلاف ایجاد کرد، گزارش‌هايي تهيه كند. بودجه خوبی نيزبه وی می دهند تا آنجایی که می تواند نسخ خطی را جمع آوری كرده و به انگلستان ارسال كند. او نيز کلی آثار خطی را از ایران خارج می کند.

مأموریت دیگر او توسط لژ ماسونی به وی ابلاغ می شود و آن راه اندازي تشکیلات ماسونی در ایران است قرار بود لژی را در ایران بوجود بیاورند به نام لژ اصفهان.

حالا دیگر اهمیت ایران مشخص شده است و اینکه چرا سراغ ایران آمدند، معلوم است. فراماسونی چه کارکردی می تواند داشته باشد، نيز تا حدودی مشخص شد و مصمم اند که به ایران بیایند و تشکیلات ماسونی را در ایران ایجاد کنند.

با اين رويكرد هیچ ایرانی‌ای وارد کشورهای اروپایی نمی شده است، مگر اینکه شبکه های ماسونی سراغ او مي رفتند و اغلب آن‌ها را نیز شکار می کردند و هر کدام به نحوی به خدمت سیاست های استعماری در مي‌آمدند.

آقای سرگور اوزلی با برادرش ویلیام در رأس دو گروه وارد ایران می شوند؛ يكي سياسي و ديگري فرهنگي. در رأس تیم سیاسی سرگور اوزلي است و در رأس تيم فرهنگي برادرش با تعدادي محقق و باستان شناس وارد ایران می شوند.

تيم همراه ویلیام شروع به یک سری اکتشاف‌هاي باستان شناسی در شیراز و دشت مرغاب و اماکن باستانی ایران مي كند و یک سری از آثار را نیز از ایران به سرقت می برند. این جایی هم که الان به عنوان قبر کوروش در پاسارگاد معروف است، توسط جيمز موريه و سپس ويليام اوزلي به اين نام شهرت يافت. اگر شما به منابع تاريخي مراجعه کنید، به آن مكان می گفتند قبر مادر حضرت سلیمان، و به عنوان آرامگاه کوروش مطرح نیست. البته این یک بحث تاریخی است و درباره اين مكان، مطالب مختلفي ذكر مي شود كه بايد مورد بررسي قرار بگيرد. در مورد قبر كوروش نيز برخی معتقدندكه او در مصر دفن شده است. در هر صورت، آن مكان به عنوان قبر كوروش شهرتي نداشت اما از آنجا كه استعمار در پي ايجادكعبه اي براي باستان‌گرايان بود، اين مكان به عنوان آرامگاه كوروش شهرت يافت و باستان گرایان افراطی و انحرافی در دوره قاجار و پهلوي بر اساس آموزه هاي القا شده توسط چنين گروه‌هايي فعاليت هاي ضدديني خود را تشديد كردند.

یعنی تا قبل از این بین مردم چنين ذهنيتي نبود؟

تا قبل از این پاسارگاد به عنوان قبر کوروش مطرح نبود. تا قبل از این به آن مكان می گفتند قبر مادر حضرت سلیمان. به دنبال یک کعبه می گشتند که به عنوان مركز ثقل تحركات باستان‌گرايانه مطرح شود و قبر کوروش را واقعی و یا غیرواقعی برجسته می کنند. بعد در دوره قاجار و هم در دوره پهلوی و هم بعد از انقلاب در یک مقاطعی این موج کوروش گرایی و باستان گرایی به صورت غیرطبیعی رشد پیدا می کند. اين تيم، تعداد زيادي نسخه خطي وآثار باستاني را از ايران خارج و غارت كرد.

سرگور اوزلي پس از مدتي فعاليت مخرب در ايران، نامه ای را به وزارت امور خارجه انگليس مي نويسد که خیلی این نامه مهم است و به نظرم کسانی که تاریخ دوره قاجار را مطالعه می کنند، بدون در نظر گرفتن این نامه، نمي توانند سیاست تخريبي انگلستان در ايران را درك کنند. نامه خیلی مهم است و سند رسمي وزارت امور خارجه انگلیس محسوب مي شود. سرگور اوزلی در آن جا عنوان می کند که "براي حفظ برتری و آقایی ما در هندوستان، باید ایران در وحوشت و بربریت نگه داشته شود."

این شعار نیست، این مبنای سیاست خارجی انگلستان در قبال ایران و مبنای رفتاری است که انگلیسی ها با ایران داشتند، روس ها هم این گونه بودند و نظیر همین سفارش را از سفیر روسیه در ایران داریم، که او هم نوشته است که باید برای حفظ برتری روسیه و رسیدن به یک سری از اهدافی که داشتند ایران را در عقب ماندگی نگه داشت.

جالب است که انگلیسی ها تا همین الان هم بر اساس همین سیاست و سفارش با ما رفتار می کنند و این سیاست و فکر را به آمریکایی ها نیز منتقل کردند. نگاه همه‌اشان به ایران این است و می ترسند که ایران تبدیل به کشوری قدرتمند شود. نظرشان بر این است که ایران قدرتمند برای سلطه غرب و امپریالیزم و استکبار، خطرناك است وبه همين دليل ایران باید در وحوشت و بربریت نگهداشته شود. من از برخی دوستان شنیدم که همین الان هم اگر کسی از اروپایی ها در ایران مأموریت پیدا می‌کند، به او می گویند که خاطرات اوزلی را بخواند و همچنان بر مبنای همین سیاست حرکت می کنند.

درهمين راستا او ماموريت مي يابد تا در ايران تشكيلات ماسوني را راه اندازي كند و به قول خودش موفق مي شود اغلب اطرافیان فتحعلی شاه را وارد جریان فراماسونی کند، البته نتوانست لژ اصفهان را تأسیس کند یا شرایط برایش مهیا نبود و یا دلایل دیگری داشت. چون در بحبوحه جنگ بود و این ها یک سری موذی گری علیه ایران انجام داده بودند. ایرانیان و فتحعلی شاه را گول زده بودند و دیگر صلاح نبود که او در ایران بماند.

اما خودش می گوید که اغلب اطرافیان فتحعلی شاه را وارد جریان فراماسونی کردم و الان شما با یک درباری، مواجه هستید که فراماسون ها در آن رخنه کرده اند.

تازه می فهمیم که چرا علي‌رغم پايمردي و حضور علماي ايران و نجف در جبهه هاي جنگ و استقبال گسترده مردم از فتاواي جهاديه علما كه در وهله اول منجر به تقويت موضع عباس میرزا و قائم مقام مي شود، روندجنگ را به نفع سپاه ايران تغيير مي دهد ما باز شكست مي خوريم. اين فراماسون هاي تابع سرگور اوزلي هستندكه از پشت به عباس ميرزا و روحانيت شيعه خنجر مي زنند و یک دفعه شما می بینید که از عقبه جبهه ضعیف می شویم، فتحعلی شاه پول نمی دهد و سپاه عباس ميرزا را حمايت نمي كند. در برخی از جاها بهانه جویی می کند و یک دفعه پشت جبهه خالی می شود.

مگرمی شود که پادشاه یک کشوری که کشورش در معرض تجزیه قرار دارد، براي تدارك سپاه و قشون پول نفرستد و حمایت نکند.

فتاوي جهاديه به عنوان یک منشور دینی و سیاسی در تاریخ قاجار ثبت شده است. اين فتوا و حركت عملي علما، نیروها را بسیج می کند و وارد جنگ می شوند. علما در دفاع از ايران مصمم و جدي‌اند حتي برخی از علما در خط مقدم حضور داشتند. در یک مرحله، سپاه ایران عقب نشینی کرده بود، هنوز علما در خط مقدم مانده بودند تا اينکه عباس میرزا یک سری اسب تندرو می فرستد و می گوید که ما عقب نشینی کردیم، شما نیز بیایید، آبروی ما می رود فردا می گویند که سپاهيان رفتند و علمای اسلام اسير شدند.

شواهد بسیاری وجود دارد که شكست ايران در جنگ به واسطه عمليات تخريبي و پنهان فراماسون هاي تحت امر اوزلي رقم خورد. ما را به پاي ميز مذاكره تحميلي كشاندند و دو فراماسون يعني اوزلی و میرزا ابوالحسن خان ایلچی پای قرارداد گلستان را امضا كردند و به اين ترتيب، اولین پیامد حضور این‌ها، جدا شدن قفقاز از ایران بود.

خانواده دیگري كه با فراماسونري و كانون هاي مخفي پيوند دارد، خاندان میرزا آقاخان نوری است که علی‌رغم اینکه خیلی ها از جمله امیرکبیر و احتمالا بسیاری از علما به ناصرالدین شاه می گویند که این خانواده را بالا نکش و به مناصب مهم منصوب نکن، این اشتباه را می کند اما بعدها پشيمان مي شود. ناصرالدین شاه گمان مي كرد که حاج میرزا آقاسی با این ها لج است و به خاطر لجبازی این ها را از مناصب دولتی دور کرده است، لذا به آنها ميدان داد اما این خانواده که وابستگی های فرقه ای هم داشت، جز خيانت به ايران كار ديگري كرد. میرزا آقاخان نوری حامي میرزا حسین علی بهاست.

حسينعلي نوري در یک دوره از ایران تبعيد مي شود اما بعدها ميرزاآقاخان نوري وساطت می کند و بهاءالله را به ایران برمی گرداند و این دفعه که بهاءالله از تبعید اول برگشت، چند ماه بعد توطئه ترور ناصرالدین شاه را طراحي و اجرا مي كند. ترور ناموفق است و تروريست ها از جمله ميرزا حسينعلي نوري تحت تعقيب قرارمي گيرند. سفارت روس درحمايت از يك تروريست كه مي خواست شاه را بكشد وارد قضیه می شود و می گویند که حق ندارید به این فرد تعرض کنید، او را سالم از ایران تحویل می گیرند و با گارد سفارت روسیه به بغداد می برند.

نقشه ترور ناصرالدین شاه ظاهرا با هماهنگی میرزا آقاخان نوری انجام می شود. ناصراالدين شاه بعدها می گوید که هیچ کدام از شاهزاده های قاجار حق ندارند، احدی از افراد این خاندان را در مناصب دولتی بگمارند.

ترکمانچای نیز گام بعدی است و شرایط ایران خیلی سخت می شود؛ آن قدر سخت که مردم ایران دچار نوعی ناامیدی شده اند و برخی می گویند که بستر اجتماعی که موجب شد بابیه در ایران رشد کند، همین مسایل بوده است. البته ما همیشه منتظریم، ولی در شرایط سختی، این انتظار بیشتر ظهور و بروز پیدا می کند و زمینه اجتماعی فراهم تر است و اینجا آدم هایی که می خواهند سوء استفاده کنند، دست بازتری در استفاده از این ظرفیت در جهان تشیع دارند و خیلی تبلیغ می کنند که امام ظهور کرده است و نزدیک است که ظهور کند.

ملاحسین بشرويه باب الباب که باب به او می گوید که تو باب منی و من باب امام زمان ام. این در خراسان راه افتاده بود و ترویج می کرد که آقا می آید. یکی دو هفته آینده آقا می آید که مردم با شمشیر و اسب و مهياي استقبال از امام مي شوند.

نقش این ها در پیدایش بهاییت و بابیت پررنگ است؟

به‌وجود آمدن فرقه ضاله بابیه و بهاییت با نقشه هاي استعمار صورت گرفت. برخی عنوان می کنند که فرقه بابيه در ابتدا يك حرکت و جنبش اجتماعی بود و استعمارگران بعدها بر اين حرکت اجتماعی مسلط شده و از آن استفاده کردند. من این تحلیل را خیلی قبول ندارم و معتقدم که این جریان اساسا یک جریان ساخته دست استعمار است. منتهي استعمار هم كه درخلأ عمل نمي كند، ظرفيت هاي گروه ها را مي سنجد و آنها رابه مسير دلخواه خود هدايت مي كند.

آموزه هاي باب ريشه در انحراف‌هاي فرقه شيخييه دارد. تاكيد افراطي سيد كاظم رشتي بر قريب الوقوع بودن ظهور و حمله هم‌زمان او به علماي شيعه و تاكيدات او بر ارتباط مستقيم امت با امام غايب از طريق باب و مطرح كردن زيركانه علي‌محمد شيرازي به عنوان باب زمينه اي شد تا در شرايط بحراني جامعه ايراني، استعمار بتواند با حمايت هاي پنهان خود، باب را در گسترش ادعاهاي ويرانگرش تشويق و حمايت كند.

درست است که از یک ظرفیت در کشور ما استفاده شد ولی استفاده از این ظرفیت و ارتباطاتی که این ها دارند و آدم هایی که این زمینه را فراهم می کنند، خیلی مشکوک است و نشان می دهد که این ها از سوی یک قدرت خارجی حمایت می شوند. در ماجراي وهابيت نيز اين استعمار است كه بر پايه تفكرهاي گمراه كننده و ضاله ابن‌تيميه جريان ضداسلامي را براي ايجاد شكاف و تفرقه در جهان اسلام راه مي اندازد. بابيه و بهائيت باسياست نسخ و نابودي اسلام به ميدان مي آيند و وهابيت با سياست مسخ و وارونه كردن چهره اسلام عزيز ايفاي نقش مي كند.

سفارت روسیه محکم پشت باب و پشت ادعای باب در همه جا ایستاده است؛ چه زمانی که کار آغاز می شود و چه زمانی که دست به شورش می زنند و چهار الی پنج شهر بزرگ را در ایران می گیرند، در زنجان و مازندران جنگ مسلحانه راه می اندازند و جنگ حسابی رخ می دهد.

رجانیوز

ديويد راكفلر، هفته گذشته در نشست بيلدربرگ جشن نود و شش سالگي خود را برگزار كرد، وي يكي از بنيانگذاران زنده گروه بيلدربرگ در سال 1954 است. اگر گروه بيلدربرگ را "كشيشهاي اعظم جهاني سازي " بناميم، آنوقت راكفلر را بايد "پاپ " دانست.

بخش اول

* تاكيد بر ايجاد دولت اقتصادي اروپايي

سال گذشته، "ايو لترم "، نخستوزير بلژيك به نوعي ايده "دولت اقتصادي اروپايي " را تاييد كرد هنگامي كه بيان داشت كه:
ايده دولت تقويت شده اقتصادي روي ميز گذاشته شده و به طور حتم به حركت خود ادامه خواهد داد. بالاخره، آژانس بدهي اروپا يا چيزي شبيه بدان به حقيقت خواهد پيوست. من از اين اقدام خشنود هستم. اقدامي كه به ثبات مالي اروپا مرتبط ميشود و تنها يك ادعاي ايدئولوژيك در رابطه با فدراليسم نيست. من خود طرفدار فدراليسم هستم. اما بايد گفت كه يكپارچگي و ادغام بيشتر نتيجه منطقي داشتن يك واحد پولي مشترك است.

* نياز به يك دولت اقتصادي اروپايي براي هماهنگي سياستهاي اقتصادي منطقه

، چنين ادعايي البته چندان هم شگفتاور نيست، چراكه لترم جانشين هرمان ون رمپوي، عضو كنوني بيلدربرگ و رئيس اتحاديه اروپا است، فردي كه خود به شدت طرفدار ايجاد يك "دولت اقتصادي " و "حكمراني جهاني " است. برنامه تاسيس دولت اقتصادي مستلزم تعهد و پايبندي جدي فرانسه و آلمان است، امري كه مي تواند حضور مركل در نشست بيلدربرگ را توجيه كند. در مارس 2010، دولتهاي آلمان و فرانسه پيشنويس طرحي را منتشر كردند كه "هماهنگي در سياستهاي مالي را تقويت ميكند ". اين طرح، " از نظارت بيشتر بر رقابت پذيري دولتهاي عضو سخن ميگويد كه در صورت بروز مشكلات مي توان به كار آيد ". "جان كلود جانكر "، نخست وزير لوكزامبورگ در واكنش به اين طرح بيان ميدارد كه، در حقيقت "نياز ما به يك دولت اقتصادي اروپايي در قالب هماهنگي بيشتر در سياستهاي اقتصادي منطقه يورو شكل مي گيرد ". در دسامبر 2010، "ولفگانگ شوبل "، وزير دارايي آلمان بيان داشت كه، "ساختاري كه در طول ده سال آتي خواهيم داشت به خوبي با يك اتحاديه سياسي همخواني خواهد داشت ".

* تفاوت ديدگاه آلمان و فرانسه در رابطه با ايجاد دولت اقتصادي

به گزارش مطبوعات آلمان در اوايل سال 2011، اين كشور و فرانسه اختلافات زيادي در رابطه با جنبه هاي مختلف "دولت اقتصادي " با يكديگر دارند. با اين حال، مركل بيان داشت كه، "اكنون مدتهاست كه ما در رابطه با موضوع دولت اقتصادي به بحث پرداخته ايم "، و "آنچه هم كه هم اكنون در نظر داريم گامي در همين جهت است ". با اين حال، تفاوت رويكرد اين دو كشور عمدتا موارد زير است:

* فرانسه خواهان تبديل شوراي اروپا به دولت اقتصادي

دولت فرانسه ترجيح ميدهد كه شوراي اروپا، كه متشكل است از سران كشورها و دولتهاي عضو اتحاديه، به نوعي دولت اقتصادي تبديل شود. از آنجا كه در ابتدا تنها كشورهاي منطقه يورو در اين دولت حضور خواهند داشت، "كريستين لاگارد "، وزير اقتصاد و دارايي فرانسه اين پروژه را پروژه 16 كشور ناميده است.

* آلمان خواهان تغيير مكانيزم اعطاي كمكهاي مالي

در مقابل آلمان كاملا بر موارد ديگري تمركز دارد. آنها خواهان آنند كه سيستم كمك مالي كنوني با مكانيزم ثبات اروپا در سال 2013 جايگزين شود. مطابق اين مكانيزم، دولتهايي كه با كمبود بودجه مواجه هستند بايد در قبال هر گونه كمكي كه به آنها ميشود، به رژيمهاي سخت كاهش از هزينه ها تن دهند يا بپذيرند.

* نياز به يك دولت اقتصادي قوي براي پاسخ به بحران يونان

"ماريو دراگي " رئيس كنوني بانك ايتاليا و نيز عضو هيئت مديره "بانك پرداختهاي بين المللي " است. وي در مصاحبهاي كه در مارس 2010 در وبسايت بانك پرداختهاي بينالمللي منتشر شد، بيان داشت كه در واكنش به بحران يونان، "نيازمند يك دولت اقتصادي قوي هستيم تا بتواند اصلاحات ساختاري هماهنگ و منظمتري را برقرار دارد ". وي همچنين در نشست سال 2009 بيلدربرگ حضور داشت. شايد بتوان گفت كه وزاري اقتصاد منطقه اقتصادي يورو از ماريو دراگي حمايت كرده اند تا در اكتبر 2011 جانشين ژان كلود تريشه در بانك مركزي اروپا گردد.

* ادامه بحران اقتصادي، ادامه حيات تفكر تاسيس دولت اقتصادي اروپا

بي ترديد، ايده تاسيس دولت اقتصادي اروپا در سالهاي آتي و با ادامه بحران اقتصادي همچنان به حيات خود ادامه خواهد داد. همانگونه كه "دومينيك استراوس-كاون "، مدير اجرايي صندوق بينالمللي پول و عضو ديرينه گروه بيلدربرگ بيان مي دارد، "بحران يك فرصت است ". بيلدربرگ با تمام قوا سعي خواهد كرد تا از سقوط يورو و پايان عمر اتحاديه اروپا جلوگيري كند. به هر حال، اين گروه از اوان تاسيس خود، يكپارچه سازي اروپا را در اهداف بسيار مهم خود جاي داده بوده است. در زندگينامه رسمي پرنس برنهارد، بنيانگذار و رئيس بلندمدت بيلدربرگ، از اين گروه به عنوان "زادگاه جامعه اروپايي " ياد شده است.
آيا سيستم صندوق بين المللي پول تغيير كرده است؟

* سمتهاي عاليرتبه براي افرادي در نظر گرفته مي شود كه حداقل يك بار در نشستهاي بيلدربرگ حضور يافته باشند

كريستين لاگارد، وزير اقتصاد و داراريي فرانسه كه در روند تهيه پيشنويس تاسيس دولت اقتصادي اروپايي نقشي بسيار فعال و محوري داشت، در سمت مديريت صندوق بينالمللي پول نيز پيشرو بود. مدير اين صندوق هميشه در نشستهاي بيلدربرگ حضور داشته است، جز در نشست سال جاري كه مدير كنوني اين صندوق يعني دومينيك استراوس كاون در نيويورك متهم به تجاوز جنسي شده است. با اين حال، سمتهاي عاليرتبه معمولا براي افرادي در نظر گرفته ميشود كه حداقل يك بار به نشست بيلدربرگ دعوت شده باشند. گرچه اين مسابقه همچنان ادامه دارد، جالب است ذكر شود كه كريستين لاگارد در يكي از نشست هاي بيلدربرگ در سال 2009 شركت كرده است. پرسش اين است كه حضور وي در اين نشست، او را در اولويت گزينه ها قرار خواهد داد يا اينكه در آينده شگفت زده خواهيم شد.

آيا در نظم نوين جهان جايي براي چين وجود دارد؟

* بحث چين، يكي از ديگر موضوعات مورد بحث در نشست بيلدربرگ

دانيل استالين در گزارش خود از بحث گسترده پيرامون نقش چين سخن گفته است، كه البته با توجه به اينكه در اين موضوع سالهاست در بسياري محافل مطرح است چندان شگفت آور نيست. در بحثهاي راجع به پاكستان نيز از چين سخن گفته شده است، چراكه با كشيده شدن جنگ آمريكا در افغانستان به كشور همسايه يعني پاكستان، روابط اقتصادي اين كشور با چين بيش از پيش بيشتر مي شود. نقش چين در افريقا نيز بسيار برجسته است، موضوعي كه قدرت غربيها در اين قاره را تهديد مي كند. با اين حال، مهمتر از همه آنكه در حال حاضر چين بزرگترين رقيب اقتصادي آمريكا شده است و بنا به گزارش صندوق بين المللي پول، اقتصاد اين كشور تا سال 2016 از آمريكا پيشي خواهد گرفت. بيلدربرگ در نشست خود به اين موضوع نه تنها به عنوان يك موضوع اقتصادي مالي نگريسته بلكه آن را يك تغيير چشمگير ژئوپليتيك در جهان دانسته است: "بزرگترين رويداد زمان ما ".

* حضور دو شركت كننده چيني در نشست امسال، از نكات جالب توجه در اين نشست

آنچه كه در نشست امسال بحث راجع به چين را بسيار جالب مي كند، حضور دو شركت كننده چيني در آن است. اين دو ميهمان چيني "هوانگ يي پينگ "، استاد اقتصاد در دانشگاه پكن (يعني هاروارد چين)، و " فو يينگ "، معاون وزير امور خارجه چين بودند. حضور اين دو ميهمان در اين نشست بسيار تعجب آور است و حاكي از اهميت بحث چين است، چرا كه بيلدربرگ منحصرا يك سازمان اروپايي و شمال امريكايي است، و پيشنهاد راكفلر و برژينسكي مبني بر پيوستن ژاپن به اين گروه در سال 1972 با مخالفت اروپاييها روبرو شد، و در واقع به همين دليل بود كه كميسيون سه جانبه در سال 1973 تاسيس شد تا اعضاي هر سه طرف يعني اروپاي غربي، آمريكاي شمالي و ژاپن را در خود جاي دهد. در سال 2000 اين كميسون بخش ژاپني گروه را به گروه آسيا اقيانوسيه گسترش داد تا بدين ترتيب نه تنها ژاپن بلكه كره جنوبي، استراليا، زلاند نو، اندونزي، مالزي، فيليپين، سنگاپور و تايلند را نيز در خود جاي دهد.

* گروه جي 20 مامور مديريت بحران اقتصادي جهان شد

در سال 2009 به گروه جي 20 ماموريت داده شد تا بحران اقتصادي جهاني را مديريت كند و در اين ميان به موضوع چين و هند نيز رسيدگي نمايد، و همانگونه كه ژان كلود تريشه، عضو بيلدربرگ مي گويد، اين اقدام در حقيقت نشان دهنده اين بود كه "جي 20 بزرگترين گروه براي حكمراني اقتصادي جهاني " بود. در همين سال بود كه ون رمپوي رئيس اتحاديه اروپا، اين سال را "نخستين سال حكمراني جهاني " ناميد. با توجه به اين موارد جاي تعجب نخواهد داشت اگر بدانيم كه چين و هند نيز به عنوان اعضاي رسمي به جلسات كميسيون دعوت شدند. اين امر نشاندهنده افزايش نقش هند و بويژه چين در امور جهاني است، و شركت چينيها در نشست بيلدربرگ حاكي از آن است كه اين گروه نه تنها نمي خواهد چين را از دايره نهادهاي تثبيتشده، ايدئولوژي و سيستم قدرت جهاني خارج كند، بلكه بدنبال آن است تا چين را هر چه بيشتر در اين سيستم وارد كند. كارشناسان و نخبگان جهاني، كه شايد بهترين جلوهگاه آنها بيلدربرگ باشد، در پي آن نيستند كه اجازه بدهند آمريكا سقوط كرده و امپراتوري ديگري سر برآورد؛ بلكه هدف آنها مديريت ظهور برتري آمريكا در يك سيستم كاملا جديد از حكمراني جهاني است. اين هدف بزرگ بدون حضور چين ممكن نيست، و لذا از آنجا كه سالهاست بيلدربرگ از ايده "حكمراني جهاني " سخن مي گويد، حضور چين در نشستهاي اين گروه جاي تعجب ندارد. شايد در حقيقت نكته شگفت آور اين باشد كه چرا اين اقدام آنقدر دير صورت گرفته است.

آيا بيلدربرگ در حال ايجاد يك دولت واحد جهاني است؟

* به عقيده راكفلر، انسانهاي منطقي از جهاني شدن حمايت مي كنند و انسانهاي غيرمنطقي، ملي گرايي را ترجيح ميدهند

"جان رانسون "، در مقالهاي در روزنامه گاردين به مصاحبه با اعضاي بيلدربرگ پرداخته و سعي كرده تا نظريه هاي مختلف پيرامون سرّي بودن جلسات گروه را مورد واكاوي قرار دهد. با اين حال، در اين مصاحبه ها اطلاعات جالبي در رابطه با اهميت نقش اجتماعي اين گروه به دست آمد. رانسون سعي كرد تا با راكفلر مصاحبه كند اما تنها توانست با نماينده خبري وي سخن بگويد، بنا به گفته اين نماينده، ديويد راكفلر از اين همه نظريه هاي مختلف در رابطه با سري بودن جلسات، و نيز در رابطه با تيمهاي فكري جهاني مثل بيلدربرگ، بسيار شنيده و خسته شده است. به گفته نماينده راكفلر، "وي اين موضوع را جنگ ميان تفكر منطقي و غيرمنطقي ميداند. انسانهاي منطقي از جهاني شدن حمايت ميكنند و انسانهاي غيرمنطقي ملي گرايي را ترجيح مي-دهند ".

* تمامي اعضاي بيلدربرگ تاثير اين گروه بر روابط بين المللي را تاييد مي كنند

رانسون در حاليكه ادعاي مديريت و اداره جهان به دست بيلدربرگ را رد مي كند، بيان ميدارد كه تقريبا تمامي اعضاي بيلدربرگ در سخنان خود تاييد مي كردند كه "جلسات اين گروه، در برخي موارد، بر روابط بين المللي اثرگذار بوده است ". همانگونه كه "دنيس هيلي " كه سي سال است عضو كميته مديران اين گروه است صريحا بيان مي دارد:

* ايجاد يك جامعه واحد جهاني خواسته مطلوب بيلدربرگ

اينكه بگوييم ما به دنبال ايجاد يك دولت جهاني بوديم اغراق آميز است اما چندان غيرمنصفانه نيست. ما در بيلدربرگ بر اين عقيده بوديم كه نمي توان تا ابد به جنگ با يكديگر و كشتار و بي خانمان كردن مردم ادامه داد. پس به اين نتيجه رسيديم كه يك جامعه واحد در جهان نتيجه اي مطلوب خواهد بود... بيلدربرگ راهي براي گردهم آوردن سياستمداران، صنعتگران، اقتصاددانان و روزنامهنگارهاست. سياست بايد افراد غيرسياسي را نيز در بر گيرد. در حقيقت ما در بيلدربرگ، سياستمداران جوان را به كنار صنعتگران و اقتصاددانان بزرگ مي آوريم تا از آنها بياموزند. اين امر احتمال داشتن يك سياست جهاني ملموس را بيشتر ميكند.

* بيلدربرگ: "كشيشهاي اعظم جهاني سازي "

"ويل هاتون "، سردبير سابق روزنامه "آبزرور "، كه به جلسات بيلدربرگ دعوت شده بود، اين گروه را "كشيشهاي اعظم جهاني سازي " ناميد. وي بيان مي دارد كه، "افراد در اين شبكه ها گردهم مي آيند تا بر نحوه عملكرد جهان اثربگذارند " و به گفته او به "يك درك مشترك بين المللي از سياستگذاري " برسند. ويسكنت اتين داونيون، رئيس گروه بيلدربرگ بيان مي دارد كه، "گمان نمي كنم ما طبقه حاكم جهان باشيم چرا كه به عقيده من چنين طبقه اي اصلا وجود ندارد. به عقيده من اين گروه تنها محلي است كه افراد اثرگذار و بانفوذ گردهم مي آيند تا با هم صحبت و رايزني كنند ".

* برخي نويسندگان مطالعه پيرامون بيلدربرگ را تلاش براي شناخت نحوه همكاري نخبگان براي ايجاد وفاق عام مي دانند

"ويليام دامهوف "، استاد روانشناسي و جامعه شناسي در دانشگاه كاليفرنيا، سانتاكروز مقالاتي در رابطه با بيلدربرگ نوشته است. وي در مصاحبه اي اين ادعا كه مطالعه و پژوهش پيرامون چنين گروههايي به نظريه توطئه مربوط مي شود را رد كرد و در مقابل بيان داشت كه وي به مطالعه پيرامون "چگونگي تلاش نخبگان و كارشناسان براي ايجاد يك وفاق عام پرداخته است، تلاشي كه در درون سازمانهاي كاملا آشكار به عنوان شبكه ها و موسسات سياستگذاري صورت مي گيرد و تمامي جزئيات آن كه در رسانه ها منتشر مي شود را مي توان مورد پژوهش و مطالعه قرار داد ".

* بحران، بهانه بيلدربرگ براي پيشبرد برنامه هايش

اعضاي بيلدربرگ، همواره از تفكر حكمراني جهاني و ايجاد دولت جهاني حمايت مي كرده اند، و " بحران " هميشه بهانه خوبي براي پيشبرد برنامه هاشان بوده است. در واقع، همانگونه كه بحران يونان، خواسته هايي براي ايجاد "دولت اقتصادي اروپايي " را به دنبال داشته، بحران اقتصادي جهاني نيز بهانه مناسبي براي طرح "ادعاي حكمراني اقتصادي " جهاني بوده است. دومينيك استراوس كاون، رئيس صندوق بين المللي پول در ماه مه 2011 بيان داشت كه، "بحران يك فرصت است "، وي در ادامه خواستار "برقراري يك واحد پول جهاني شد كه از سوي يك بانك مركزي جهاني، با توانايي حكمراني و نهادي بسيار قوي و استوار صادر شود ".با اين حال، وي بيان مي دارد كه، " بايد عرض كنم كه ما هنوز با اين همكاري جهاني بسيار فاصله داريم ". البته نبايد ناديده گرفت كه جهان به سمت يك نابودي اقتصادي و مالي در حال حركت هست، امري كه هر اقتصاددان هوشمندي احتمالا آن را تاييد مي كند.

* تلاش براي جايگزيني يك واحد پول جهاني به جاي دلار

به دنبال نشست جي 20 در آوريل 2009، "طرحها براي برقراري يك واحد پول جهاني به جاي دلار آمريكا ارائه شد ". ماده 19 سندي كه در پايان اين نشست منتشر شد بيان مي دارد كه، "بدين وسيله ما توافق كرديم تا 250 ميليارد دلار در اقتصاد جهان تزريق كنيم و بدين صورت نقدينگي جهاني را افزايش دهيم ". "SDR يا حق برداشت ويژه، يك واحد پول ويژه از سوي صندوق بين المللي پول است ". بنا به گزارشها، "رهبران جي 20 صندوق بين المللي پول را مجاز كرده اند تا يك واحد پول ايجاد كند و در حقيقت تسهيل بخشي جهاني را شروع كند ". آنها بدين منظور، يك واحد پول جهاني را به كار مي گيرند. اين واحد پول خارج از كنترل يك ركن حاكم خواهد بود. بنا به گزارش "واشنگتن پست "، تلاش مي شود كه "صندوق بين المللي پول به يك سازمان ملل در رابطه با اقتصادي جهاني تبديل شود ".

* تلاش براي تبديل واشنگتن به مركز سياستگذاري مالي جهاني

اين صندوق به نحوي گسترده همچون بانكي جهاني براي دولتهاي فقير و ثروتمند عمل خواهد كرد. اين صندوق با داشتن توانايي و اختيار چاپ پول خودش، خواهد توانست نقدينگي را در بازارهاي جهاني به نحوي كه زماني مختص بانكهاي مركزي بود، افزايش دهد... در حقيقت در چنين حالتي صندوق بين المللي خواهد توانست نقشي اصلي در مديريت اقتصاد جهان داشته باشد. در نتيجه چنين اقدامي، واشنگتن مركز سياستگذاري هاي مالي جهاني خواهد شد، همانگونه كه سالهاست سازمان ملل نيويورك را مركز ديپلماسي جهاني كرده است.

* بانك پرداختهاي بين المللي مركز مناسب براي حكمراني جهاني

در حاليكه سعي مي شود صندوق بين المللي پول پيشرو برنامه واحد پول جهاني قرار داده شود، بانك پرداختهاي بين المللي تنها مقام براي حكمراني جهاني خواهد بود. همانگونه كه مجله "فايننس اند دولپمنت "، مجله صندوق بين المللي پول در سال 2009 بيان داشت، "بانك پرداخت هاي بين المللي كه در سال 1930 تاسيس شده است، اصلي ترين و قديميترين مركز هماهنگي ها براي ترتيبات حكمراني جهاني است ". ژان كلود تريشه، رئيس بانك مركزي اروپا و عضو ديرينه بيلدربرگ در سخنراني خود در آوريل 2010 در شوراي روابط خارجي بيان داشت كه، "اين تغيير چشمگيري كه امروزه در حكمراني جهاني مشاهده مي كنيم را در سه نمونه ميتوان تشريح كرد ": نخست، ظهور گروه جي 20 به عنوان گروه اصلي براي حكمراني اقتصادي جهان در سطح وزيران، فرمانداران و روساي دولتها. دوم، تاسيس كنفرانس اقتصاد جهاني با حضور روساي بانكهاي مركزي تحت نظر بانك پرداختهاي بينالمللي به عنوان گروه اصلي براي مديريت بر همكاري بانكهاي مركزي. و نمونه سوم، افزايش اعضاي هيئت ثبات مالي به منظور شمول تمامي اقتصادهاي در حال ظهور.

* همكاري بانكهاي جهاني، بخشي از حركت به سمت تغيير شكل حكمراني جهاني

تريشه در پايان سخنان خود بر اين نكته تاكيد مي كند كه، "حكمراني جهاني اهميتي حياتي براي افزايش انعطاف سيستم مالي جهاني دارد ". ماه بعد، وي در سخنراني خود در بانك كره چني مي گويد، "همكاري بانكهاي مركزي در حقيقت بخشي از يك روند گسترده تر در جهت تغيير شكل حكمراني جهاني است، روندي كه در نتيجه بحران مالي جهاني شدت بيشتري يافته است "، و "لذا ميتوان گفت كه طبيعتا اين بحران سبب شده كه كشورها بيش از پيش اهميت همكاري و يكپارچگي اقتصادي جهاني را بپذيرند ". وي بار ديگر، بانك پرداختهاي بين المللي و مجامع مختلف آن از جمله نشست اقتصاد جهاني، و هيئت ثبات مالي را اصلي ترين كانال براي همكاري بانكهاي مركزي دانست.

روياي راكفلر

* ديويد راكفلر، پاپ كشيش هاي اعظم جهاني سازي

ديويد راكفلر، هفته گذشته در نشست بيلدربرگ جشن نود و شش سالگي خود را برگزار كرد، وي يكي از بنيانگذاران زنده گروه بيلدربرگ در سال 1954 است. اگر گروه بيلدربرگ را "كشيشهاي اعظم جهاني سازي " بناميم، آنوقت راكفلر را بايد "پاپ " دانست.

* جيمز ولفنشان، رئيس اسبق بانك جهاني، از حاميان و كارمندان خانواده راكفلر

حضور جيمز ولفنشان در اين گروه نشان دهنده اهميت خانواده راكفلر نه تنها براي آمريكايي ها بلكه براي كل فرايند جهاني سازي است. جيمز دي. ولفنشان، يك تبعه استراليايي، رئيس بانك جهاني در سالهاي 1995 تا 2005 بود، پس از آن وي موسسه خصوصي خودش يعني ولفنشان و كمپاني را تاسيس كرده و به اداره آن پرداخته است. وي همچنين براي مدتها عضو كميته مديران بيلدربرگ بوده است. او همچنين متولي افتخاري موسسه بروكينگز، يك تيم فكري بزرگ آمريكايي، و نيز متولي انجمن راكفلر و نيز عضو شوراي روابط خارجي بوده است. هايمان، پدر ولفنشان، براي جيمز آرماند روچيلد كار مي كرد، و در حقيقت ولفنشان را نيز از روي نام روچيلد، جيمز ناميد. پدر ولفنشان، به او آموخت كه چگونه "دوستان، آشنايان و روابط مفيد و اثرگذار پيدا كند ". ولفنشان به سرعت در دنياي اقتصاد رشد كرد، و همانگونه كه پدرش براي خانواده روچيلد، خانواده پرنفوذ قرن نوزدهم، خدمت كرده بود، او نيز براي خانواده راكفلر، خانواده تقريبا پرنفوذ قرن بيستم خدمت كرد. وي به مناسبت جشن نود و شش سالگي ديويد راكفلر، در سخنراني خود در شوراي روابط خارجي بيان داشت:

* تلاش ديرينه خانواده راكفلر در جهت جهاني سازي

ديويد راكفلر شخصي است كه بيشترين تاثير را بر زندگي كاري من در اين كشور داشته است، و من همواره از اين بابت خوشحال خواهم بود، او مرا براي نخستين بار در دانشكده اقتصاد هاروارد در 1957 يا شايد هم 58 ديد...{در ابتداي قرن بيستم} در حاليكه كشور ما به دنيا مينگريست، خانواده راكفلر بر اين عقيده بود كه موضوع جهانيسازي تنها مختص آمريكا يا تنها مختص كشورهاي ثروتمند نيست. در اين زمان بود كه پدربزرگ ديويد، انجمن راكفلر را با ديد و هدفي جهاني بنا نهاد...بدين ترتيب، خانواده راكفلر در طول اين 100 سال، به نحوي بسيار چشمگير به توسعه در اين دوران كمك كرده اند و تمركز و توجه ويژهاي به مسائل مربوط به توسعه داشته اند، موضوعي كه من هم با آن در ارتباط بودهام. در حقيقت ميتوان گفت كه هيچ خانواده ديگر تا اين حد بر موضوع جهانيسازي و مسائل پيرامون آن اثرگذار نبوده است، مسائلي كه هنوز هم امروزه ما با آن مواجه هستيم. و به همين سبب، ديويد، ما از تو و كمك تو براي پيشبرد اين مسائل بسيار سپاسگذاريم.

* راكفلر، ناراحت از انتقادات تندروها به وي و خانوادهاش

مي توان گفت كه ديويد راكفلر با تاييد نقش خود و خانواده اش در شكل دادن جهان فروتني چنداني از خود نشان نداد. وي در كتاب خاطرات خود به سال 2002 مي نويسد:
بيش از يك قرن است كه تندروهاي ايدئولوژيك از فرصتهاي مختلف از جمله ملاقات من با كاسترو استفاده كرده اند تا به خانواده راكفلر حمله كنند و ادعا كنند كه اين خانواده تاثيري بيش از حد بر نهادهاي سياسي و اقتصادي آمريكا داشته است. برخي از آنها حتي بر اين عقيده اند كه ما در حال توطئه عليه منافع آمريكا هستيم و بدين منظور من و خانواده ام را متهم به همكاري و دسيسه چيني براي ايجاد ساختار اقتصادي و سياسي جهاني و يكپارچه تر مي كنند. اگر اين اقدام، جرم است، من آن را مي پذيرم و بدان افتخار مي كنم.

* سپاسگذاري راكفلر از چند خبرگزاري مطرح دنيا

گويي اين سخن كافي نبود، چرا كه از ديويد راكفلر نقل شده كه در نشست سال 1991 بيلدربرگ چنين بيان داشته:
ما از روزنامه هاي واشنگتن پست، نيويورك تايمز، مجله تايمز و ديگر خبرگزاري ها براي حضور مديرانشان در نشستهاي گروه و براي پايبندي به تعهداتشان در طول اين چهل سال، بسيار سپاسگذاريم. اگر برنامه ها و طرحهاي ما در اين نشستها منتشر مي شد و در دام تبليغات مي افتاديم، هيچوقت نميتوانستم طرحهاي خود براي جهان را پيش ببريم. اما اين جهان بسيار مجهزتر است و براي حركت به سمت دولتي جهاني آمادگي دارد. بي ترديد، حكومتي فراملي متشكل از نخبگان و اقتصاددانان جهاني بر حكومت فردي و سنتي قديم برتري دارد.

* مخالفت جهان با تفكر و ايدئولوژي راكفلر و بيلدربرگ

پس آقاي ديويد راكفلر تولد نود و شش سالگيتان مبارك باد. اما با عرض تاسف (يا بدون تاسف) بايد عرض كنم كه در حاليكه اين رسانه ها به "تعهدات خود پايبند بوده اند "، رسانه هاي جديد چنين كاري نكرده اند. همانگونه كه خودتان گفتيد، "اگر برنامه ها و طرحهاي ما در اين نشستها منتشر مي شد و در دام تبليغات مي افتاديم، هيچوقت نمي توانستم طرحهاي خود براي جهان را پيش ببريم ". به نظر مي رسد كه اين دام تبليغات امروزه بر برنامه و طرحهاي شما براي جهان فرود آمده است و رهايي شما از آن را بيش از پيش سخت كرده است. درست است كه جهان امروز "مجهزتر " است، اما نه براي اينكه جهان براي اجراي طرح شما "آماده " است، بلكه براي اينكه جهان براي رد كردن اين طرح آماده ميشود. گرچه "حاكميت ملي " مشكلاتي دارد و من هم آن را حالت ايدهال نميدانم، با اين حال، "حاكميت فراملي متشكل از نخبگان و اقتصاددانان جهان "، بدترين سناريوي قابل تصور است. پس به عنوان هديه تولدتان به شما قول ميدهم ( و من يقين دارم كه اين گفته من، نظر و عقيده عده بيشماري از مردم جهان است) كه همچنان به تلاش خود براي انتشار طرحهاي شما براي جهانيان ادامه خواهم داد، تا روياي شما، يا كابوس ما، هيچگاه به حقيقت نپيوندد. بالاخره نور هدايت خواهد تابيد و مردم جهان در مسير آن حركت خواهند كرد.
اندرو گاروين مارشال پژوهشگر مركز پژوهشي راجع به جهاني سازي است. وي به همراه ميشل شوسودفسكي، به تازگي كتابي تحت عنوان، "بحران اقتصادي جهاني: افسردگي بزرگ قرن بيست و يكم "، منتشر كرده است. وي در حال حاضر در حال تاليف كتابي در رابطه با "دولت جهاني " است.

منبع: فارس

گروه بيلدربرگ در پي تلاش براي ايجاد يك دولت جهاني و به نوعي يك حكمراني اقتصادي جهاني است، اين گروه مركز مناسب براي تحقق اين حكمراني را "بانك پرداختهاي بين‌المللي " در واشنگتن مي‌داند، يعني در پي آنست تا همچنان كه سازمان ملل نيويورك را مركز ديپلماسي جهاني كرده است، اين بانك نيز واشنگتن را مركز تصميم‌گيري و سياستگذاري در رابطه با اقتصاد جهاني نمايد.

بخش دوم

"اندرو مارشال "، پژوهشگر موسسه پژوهشي در رابطه با جهاني‌سازي در مقاله‌اي به بررسي گروه "بيلدربرگ " مي‌پردازد، وي در اين مقاله به مباحثي از جمله تاسيس اين گروه گرفته تا اعضا و فعاليتهاي آنها و نشستهاي سري و شركت‌كنندگان در اين جلسات سخن مي‌گويد.
به نوشته اين پژوهشگر، اين گروه از شبكه‌اي از افراد بانفوذ و كارشناس است كه معمولا به صورت محرمانه نشستهايي برگزار مي‌كنند و همچون پلي ميان آمريكا و اروپاي غربي عمل مي‌كنند. در اين مقاله مي‌خوانيم كه گروه بيلدربرگ در پي تلاش براي ايجاد يك دولت جهاني و به نوعي يك حكمراني اقتصادي جهاني است، اين گروه مركز مناسب براي تحقق اين حكمراني را "بانك پرداختهاي بين‌المللي " در واشنگتن مي‌داند، يعني در پي آنست تا همچنان كه سازمان ملل نيويورك را مركز ديپلماسي جهاني كرده است، اين بانك نيز واشنگتن را مركز تصميم‌گيري و سياستگذاري در رابطه با اقتصاد جهاني نمايد.

تاسيس گروه بيلدربرگ

* بيلدربرگ، شبكه‌اي سرّي و متشكل از پرنفوذترين افراد در زمينه‌هاي سياسي، اقتصادي، نظامي، علمي و رسانهاي

گروه بيلدبرگ كه در سال 1954 در هلند تاسيس شد نشستي سرّي است كه سالانه حدود 130 كارشناس در زمينه هاي سياسي-مالي-نظامي-علمي و رسانهاي از شمال امريكا و غرب اروپا در آن گردهم مي آيند و همچون "شبكه اي غيررسمي از افراد بانفوذ و موثر در خفا و محرمانه به رايزني مي پردازند ". شركت كنندگان در اين شبكه عمدتا مديران عامل يا روساي برخي از بزرگترين شركتهاي جهان، شركتهاي نفتي از جمله "رويال داچ شل "، "بريتيش پتروليوم " و "توتال اس اي "، بسياري از پادشاهان اروپايي، بانكدارهاي بين المللي از جمله "ديويد راكفلر "، سياستمداران بزرگ، رئيس جمهورها، نخست وزيران و بانكداران مركزي هستند. گروه بيلدربرگ همچون يك "اتاق فكر سرّي جهاني " به دنبال آن است تا "ميان دولتها و اقتصاد اروپا و امريكاي شمالي در جريان جنگ سرد ارتباط برقرار كند ".

* هدف از تشكيل اين گروه تحقق بخشيدن به جهاني سازي

در اوايل دهه 50، كارشناسان برجسته اروپايي و امريكايي به منظور گردهم آوردن پرنفوذترين افراد دو طرف اقيانوس و تحقق بخشيدن به جهاني سازي دست به تشكيل اين گروه زدند. شركت كنندگان همان مظنونين هميشگي بودند: سياستمداران ارشد، سرمايه گذاران بين المللي، بانكدارها، رهبران تيمها و موسسات فكري، اساتيد برجسته و روساي دانشگاهها، ديپلماتها، پادشاهان، مقامات ارشد اطلاعاتي، از جمله مقامات ارشد سيا كه تامين كننده اصلي بودجه نخستين نشست بود.

* برخي از اعضاي اين گروه پادشاهان و اعضاي خانواده هاي سلطنتي اروپا هستند

از موسسان اروپايي بيلدربرگ ميتوان به "جوزف رتينگر " و "پرنس برنهارد " هلند اشاره كرد. ضمنا پرنس برنهارد، تا سال 1934، يعني سه سال پيش از ازدواج با "جوليانا " ملكه هلند، براي آي جي فاربن، غول اقتصادي آلماني كار كرده بود. از كارشناسان امريكايي در اين نشست مي توان به "ديويد راكفلر "، "دين راسك " (يكي از مقامات ارشد شوراي روابط خارجي كه در آن زمان رئيس بنياد راكفلر بود)، "جوزف جانسون " (يكي ديگر از رهبران شوراي روابط خارجي كه در آن زمان رئيس "كارنگي " بود)، و "جان جي مك‌كالي "( يكي از مقامات ارشد شوراي روابط خارجي كه در سال 1953 رئيس بانك "چيس منهتن " و نيز رئيس هيئت مديره شركت فُرد بود.)

* منفعت انجمن هاي بزرگ آمريكايي در تاسيس گروه بيلدربرگ

مشاركت فعال و پررنگ اين انجمنهاي بزرگ آمريكايي يعني راكفلر، كارنگي و فُرد در تاسيس گروه بيلدربرگ بي دليل نبود. اين موسسات در اوايل قرن بيستم از اصلي ترين نهادها در ايجاد اتفاق نظر ميان كارشناسان و نخبگان بودند. در يك كلام، آنها موتورهاي مهندسي اجتماعي بودند: موتورهايي هم براي محافل كارشناسانه و هم براي جامعه در كل. "رابرت اف. آرنوو " استاد آموزش در كتاب خود تحت عنوان "بشردوستي و امپرياليسم فرهنگي " مينويسد:

* انجمن هاي ثروتمند، استعدادهاي جامعه را در جهت اهداف خود به كار ميگيرند

انجمن هايي چون كارنگي، راكفلر و فرد تاثيري مخرب بر جوامع دمكراتيك دارند؛ آنها عمدتا اجتماعي نامنظم و نامحدود از قدرت و ثروت هستند كه استعدادهاي جامعه را مي خرند و در جهت اهداف خود به كار ميگيرند و بدين ترتيب برنامه هايي را طرح ميكنند كه توجه جامعه را به خود جلب ميكند. آنها همچون نهادهايي كه حركت جامعه را كند مي كنند مانع تغييرات اساسي و ساختاري در جامعه مي شوند يا اينكه آنها را به تاخير مي اندازند. اين بنيادها به حفظ نظمي اقتصادي و سياسي بين المللي كمك ميكنند، نظمي كه تنها به سود روساي انجمن هاي خيريه و طبقه حاكم و عيله منافع اقليتها، طبقه كارگر و ملتهاي جهان سوم است.

* اين انجمنها نقش اصلي در پيشبرد تفكر جهاني سازي دارند

اين موسسات نقش اصلي را در پيشبرد تفكر جهاني سازي داشته اند، تفكري كه مبناي ايجاد سازمان هايي همچون شوراي روابط خارجي و گروه بيلدربرگ را فراهم مي كرد. بويژه انجمن راكفلر، به حمايت از سازمان هايي پرداخت كه فلسفه ليبرال بين المللي را پيش ميبردند، فلسفه اي كه هدفش:
* هدف تقويت نظمي جهاني بود كه در آن آمريكا قدرت برتر جهان باشد

تقويت سياست خارجي اي بود كه در نظم نوين جهاني، آمريكا را به عنوان قدرت برتر جهان معرفي و مطرح مي كرد- برنامه اي كه انجمن راكفلر آن را "بي طرف "، "عيني " و حتي "غيرسياسي " مي خواند...ايجاد اين وفاق بين المللي مستلزم سرمايه گذاري و استفاده از افراد و سازمانهايي بود كه مي توانستند "نظم سنتي " و طرفداران آن را به چالش بكشند و در عين حال ايده "نظم نوين " را به پيش برند.

* اين انجمن ها حتي در مراكز دانشگاهي و آموزشي نيز فعال و اثرگذار هستند

اين انجمنها نه تنها به تاسيس موسسات مربوط به سياستگذاري از جمله تيمهاي فكر پرداختند، بلكه در سازماندهي و ايجاد دانشگاهها و مراكز آموزشي بويژه در رابطه با "روابط بين المللي " نيز بسيار فعال بودند. تاثير اين انجمنها بر آموزش و دانشگاهها و لذا "دانش " به يك ميزان نيست. همانگونه كه در كتاب بشردوستي و امپرياليسم فرهنگي بيان مي شود:

* اين انجمنها افرادي كه بايد با حمايت آنها به تحصيل بپردازند را تعيين ميكنند

قدرت انجمن در ديكته كردن آنچه كه بايد آموخته شود نيست. بلكه قدرت آن در اين نهفته است كه پارامترهاي حرفه اي و فكري را تعيين مي كند و نيز تعيين ميكند كه چه كساني در چه زمينه هايي و در چه چارچوبي ميتوانند تحت حمايت اين انجمنها به نحصيل بپردازند. همچنين نمود ديگر قدرت انجمن را ميتوان در توصيه برخي فعاليتهاي خاص مورد حمايتش مشاهده كرد. همانگونه كه هرولد لاسكي، نظريه پرداز و اقتصاددان سياسي بيان مي دارد: "انجمنها كنترل نمي كنند، صرفا به اين دليل كه، به معناي واقعي كلمه، آنها نيازي به كنترل ندارند. تنها كافيست جهت فكري خود را به جامعه دانشگاهي نشان دهند تا معلوم شود كه آنها همواره به سمت جامعه متفكران متمايل بوده اند ".

* هدف اين انجمنهاي به اصطلاح خيريه، دست بردن در مهندسي جامعه بود

اين انجمنهاي خيريه اي كه صنعتگران و بانكداران طماع امريكايي تاسيس كردند، آنگونه كه ادعا مي كردند به دنبال كمك به بشريت نبودند، بلكه در حقيقت هدف موسسان آنها كسب منفعت و لذا مشاركت در مهندسي جامعه بود. اين خانواده هاي بزرگ از طريق بانكها اقتصاد جهاني را كنترل مي كردند؛ با استفاده از تيمهاي فكري موسسات سياسي و وابسته با سياست خارجي را مديريت مي كردند؛ و از طريق انجمنها، جامعه را مطابق ميل و خواسته خود مهندسي مي كردند. اين افراد، از رهگذر انجمنها، فرايند، تفكر و نهادهاي آموزشي را ترتيب ميدهند و بدين ترتيب با توليد و كنترل دانش، به برتري خود در جامعه ادامه مي دهند. نهادهاي آموزشي به تعليم و تربيت برگزيدگان آتي براي دولت، اقتصاد، علوم و ديگر محيط هاي حرفهاي مي پردازند، اين نهادها همچنين به تربيت افراد علمي مي پردازند كه جزء اصلي تيمهاي فكري از جمله گروه بيلدربرگ هستند.

* اين انجمن ها مرز ميان بخش خصوصي و عمومي را تيره و تار مي كنند

انجمن ها به خوبي مرز ميان بخشهاي عمومي و خصوصي را نامشخص و تيره مي كنند، با اين حال به خوبي اين دو بخش را در علوم اجتماعي از يكديگر تفكيك مي كنند. اين فرسايش مرز ميان بخش خصوصي و عمومي، "دمكراسي مد نظر ما را واجد عناصر فئوداليسم مي كند، با اين حال انديشمندان سياسي يا اجتماعي چندان به اين موضوع اعتراض يا توجهي نكرده اند ". "زبيگنيو برژينسكي "، كارشناس سياست خارجي، مدير سابق شوراي روابط خارجي، عضو بيلدربرگ و همكار ديويد راكفلر در تاسيس كميسيون سه جانبه بيان ميدارد كه اين فرسايش مرزها "در خدمت حاكميت جهاني آمريكا " است:

* تقليد فراوان از شيوههاي آمريكايي زمينه را براي برتري آمريكا فراهم ميكند

افزايش و رشد تقليد از شيوههاي آمريكايي در جهان، زمينه اي مناسب براي اعمال غيرمستقيم و ظاهرا پذيرفته شده برتري آمريكايي فراهم ميكند. و در رابطه با سيستم داخلي آمريكا، اين برتري از ساختاري پيچيده از نهادها و فرايندهاي به هم پيوسته شكل گرفته كه به دنبال ايجاد وفاق و محو مغايرتها هستند.

* اين انجمنها به دنبال پياده كردن اهداف و تفكر خودشان در جامعه هستند

در سال 1915، كميسيوني تحت عنوان "كميسيون والش " از سوي كنگره به بررسي قدرت انجمنهاي خيريه و بشردوستي پرداخت، به گفته اين كميسيون "قدرت ثروت بر فرهنگ و سياست دمكراتيك چيره ميشود ". اين كميسيون در گزارش نهايي خود چنين بيان مي دارد كه اين انجمنها بيشتر به دنبال آنند تا ايدئولوژي خودشان را در جامعه پيگيري كنند تا اينكه واقعيت هاي اجتماع را دنبال كنند. در چنين چارچوبي، به خوبي ميتوان رشد و نمو گروه بيلدربرگ را به عنوان يك تيم فكري با هدف ايجاد وفاق و پيشبرد ايدئولوژي در بين برگزيدگان و نخبگان، درك كرد.

* مشكلات اقتصادي جهان و اتحاد اروپا از مهمترين زمينه هاي مورد بحث در بيلدربرگ

اعضاي اين گروه در نخستين نشست به زمينه هاي زير پرداختند، زمينه هايي كه در نشستهاي بعدي نيز نقطه تمركز گروه بود: كمونيسم و اتحاد شوروي؛ مناطق و ملتهاي وابسته؛ سياستها و مشكلات اقتصادي، و يكپارچه سازي اروپا و جامعه دفاع اروپا.

* از ميان آمريكايي هاي عضو اين گروه، راكفلر بيشترين منافع را دارد.

مي توان گفت كه تقريبا هر فرد آمريكايي عضو بيلدربرگ، در شوراي روابط خارجي نيز عضويت داشت. از ميان اعضاي آمريكايي برجسته در سالهاي اوليه تشكيل اين گروه مي توان به "ديويد راكفلر "، "دين راسك "، "جان جي. مك كالي "، "جورج مك گي "، "جورج بال "، "والت ويتمن روستو "، "مك جورج باندي "، "آرتور دين "، و "پل نيتس " اشاره كرد. به گفته "استفان گيل "، دانشمند علوم سياسي، "در بخش امريكايي ها بيش از همه منافع راكفلر به چشم مي خورد ".

* بسياري از نزديكان مورد اطمينان راكفلر مدتهاست عضو اين گروه هستند و بدين ترتيب منافع راكفلر را تامين ميكنند

بي ترديد، گرچه همانگونه كه "ادموند روچيلد " عضو سابق كميته مديران، و "فرانكو برنابه "، عضو كنوني كميته مديران و معاون رئيس موسسه "روچيلد يروپ "، تاييد ميكنند، منافع روچيلد همچنان در بيلدربرگ پا برجاست، با اين حال راكفلر هنوز هم بيشترين منافع و نفوذ را در گروه دارد. نه تنها ديويد راكفلر، تنها فرد عضو گروه مشاوران كميته مديران است، بلكه بسياري از نزديكان مورد اعتماد وي مدتها در كميته مديران فعاليت داشته اند و در ارتباط تنگاتنگ با سازمان بوده اند، كه از آن ميان مي توان به افراد زير اشاره كرد: "شارون پرسي راكفلر "؛ "جورج بال " يكي از رهبران شوراي روابط خارجي، كه در دوران رياست-جمهوري كندي و جانسون معاون وزارت امور اقتصادي كشور بوده؛ "هنري كيسينجر "، از مشاوران با سابقه راكفلر و از متخصصين راهبردي پادشاهي آمريكا؛ " زبيگنيف برژينسكي "، همكار راكفلر در تاسيس كميسيون سه جانبه؛ "جوزف اي. جانسون "، از مقامات سابق وزارت كشور و رئيس "موسسه خيريه كارنگي براي صلح بينالمللي "؛ "جان جي. مككالي "، رئيس شوراي روابط خارجي، معاون سابق وزير جنگ، رئيس بانك چيسمنهتن (كه پس از او ديويد راكفلر جاي او را گرفت)، متولي سابق انجمن راكفلر، رئيس انجمن فرد، و رئيس بانك جهاني؛ "جيمز ولفنشان "، رئيس سابق بانك جهاني و متولي انجمن راكفلر.

* راكفلر همچنان نمايندگان پرنفوذ خود در بيلدربرگ را حفظ كرده است

در حال حاضر نماينده عضو كنوني ما در كميته مديران، "جسيكا تي. متيوس " است كه نه تنها نشان دهنده ادامه منافع و نفوذ راكفلر در اين گروه است بلكه بازتاب كننده نفوذ و نقش انجمنهاي بزرگ در بيلدربرگ است. وي رئيس موسسه خيريه كارنگي براي صلح بين المللي است و قبلا در شوراي امنيت ملي تحت نظر "زبيگنيو برژينسكي " فعاليت داشته است. متيوس همچنين از مقامات ارشد شوراي روابط خارجي بوده، هم اكنون عضو كميسيون سه جانبه و نيز متولي انجمن راكفلر مي باشد. او همچنين در هيئت مديره "موسسه بروكينگز "، "صندوق برادران راكفلر " و "انجمن جويس " نيز فعاليت داشته است.

بيلدربرگ و اتحاديه اروپا

* جوزف رتينگر بنيانگذار نهضت اروپا از بنيانگذاران بيلدبرگ

جوزف رتينگر، يكي ديگر از بنيانگذاران بيلدربرگ است كه از طراحان اصلي بازار مشترك اروپا و نيز از متفكرين اصلي و موثر در طرح يكپارچه سازي اروپا ميباشد. در سال 1946، وي به "موسسه پادشاهي امور بين المللي " (معادل انگليسيي شوراي روابط خارجي) گفت كه اروپا بايد يك اتحاديه فدرال تاسيس كند و كشورهاي اروپايي بخشي از حاكميت خود را بدان واگذار كنند. رتينگر بنيانگذار نهضت اروپا است، اين نهضت، سازماني است كه براي ايجاد اروپاي فدرال تاسيس شده بود. وي بودجه اين سازمان را از نهادهاي آمريكايي از جمله شوراي روابط خارجي و انجمن راكفلر دريافت مي كرد. نكته جالب توجه اين است كه پس از جنگ جهاني دوم، بودجه شوراي روابط خارجي را موسسه كارنگي، انجمن فُرد و بويژه انجمن راكفلر تامين مي كردند.

* ژان مونت از ديگر پايه گذاران بيلدربرگ و نيز نهضت اروپا

علاوه بر رتينگر، از بنيانگذاران بيلدربرگ و موسس نهضت اروپا، يكي ديگر از پايه گذاران ايدئولوژيك يكپارچه سازي اروپا، "ژان مونِت " بود. ژان مونت موسس كميته اقدام براي ايالات متحد اروپا بود، سازماني كه در پي پيشبرد برنامه يكپارچه سازي اروپا بود، وي همچنين از فعالان و نخستين رئيس "جامعه اروپايي زغالسنگ و فولاد "، يعني سَلَف بازار مشترك اروپا، بود.

* تلاش آمريكا براي ايجاد اروپاي متحد

اسناد افشاشده در سال 2001 نشان مي دهد كه "نهادهاي اطلاعاتي آمريكا، جنبشي را در دهه هاي پنجاه و شصت براي ايجاد اروپاي متحد به راه انداخته بودند و به هدايت و تامين بودجه جنبش فدراليست اروپا مي پرداختند ". اين اسناد نشان مي دهند كه "آمريكا در پشت پرده به شدت مشغول اين بود تا انگليس را به سمت ايجاد يك دولت اروپايي پيش برد. در نامه اي به تاريخ بيست و ششم ژوئيه 1950 كه به امضاي " ويليام جوزف دونووان "، رئيس اداره خدمات راهبردي آمريكا در زمان جنگ، يعني سلف سيا رسيده بود، دستورالعملهايي براي تاسيس يك پارلمان سرتاسري در اروپا به چشم مي خورد ". "ابزار اصلي واشنگتن براي تحقق بخشيدن به برنامه اروپا، كميته آمريكايي براي اروپاي متحد بود كه در سال 1948 تاسيس شده بود. رئيس اين كميته دونووان بود كه در آن زمان به ظاهر يك وكيل خصوصي بود و معاونش " آلن دوله "، رئيس سيا در دهه50، بود. هيئت مديره اين كميته متشكل بود از افرادي چون "والتر بدل اسميت "، نخستين رئيس سيا، و شماري از مقامات و اعضاي سابق اداره كل خدمات جنگ آمايي آمريكا كه با سيا آمد و شد داشتند. مطابق اين اسناد، اين كميته به تامين بودجه جنبش اروپايي، مهمترين سازمان فدراليست در سالهاي پس از جنگ مي پرداخت ". نكته جالب آنكه، "رهبران اين جنبش يعني رتينگر، "روبر شومن "، و "پل هنري اسپاك " نخست وزير سابق بلژيك، همگي مزدوران آمريكا بودند. در حقيقت نقش آمريكا در اين رابطه مخفي و سري بود. بودجه و هزينه هاي كميته آمريكايي براي اروپاي متحد را انجمنهاي فرد و راكفلر و نيز گروههاي اقتصادي نزديك به دولت آمريكا تامين مي كردند.

* ادغام و اتحاد اروپا يكي از موضوعات ديرينه مورد توجه بيلدربرگ

در سال 1951، "جامعه اروپايي زغال سنگ و فولاد " تاسيس شد و سند موسس آن از سوي فرانسه، آلمان غربي، ايتاليا، لوكزامبورگ و هلند امضا شد. اسنادي كه به تازگي از نشست سال 55 بيلدربرگ منتشر شده است نشان مي دهد كه يكي از موضوعات اصلي بحث، "وحدت اروپا " بوده است، در اين اسناد مشاهده مي شود كه "نمايندگان شش كشور عضو جامعه اروپايي زغال سنگ و فولاد كه در جلسه حضور داشتند كاملا در ايده يكپارچگي و ادغام اروپا حمايت كرده بودند ". به علاوه در اين نشست "يك سخنگوي اروپايي از برقراري يك واحد پول مشترك سخن گفته و بيان مي دارد كه به نظر وي براي تحقق چنين امري ايجاد يك مقام سياسي مركزي ضروري است ". نكته ديگر آنكه، يك نماينده آمريكايي در اين نشست بيان مي دارد كه تمايل و پشتيباني آمريكا از ايده يكپارچه سازي همچنان پابرجاست، هرچند كه در خصوص نحوه ابراز اين خواسته ترديدهايي به چشم مي خورد. يكي ديگر از شركت كنندگان آمريكايي از دوستان اروپايي خود خواست تا برنامه وحدت اروپا را با سرعت و جديت تمام دنبال كرده و توجه و تاكيد زيادي بر ملاحظات ايدئولوژيك نداشته باشند ". بدين ترتيب در نشست سال 1955، گروه بيلدربرگ برنامه ايجاد بازار مشترك اروپا را در اولويت كار خود قرار داد.

* تاسيس اتحاديه اروپا و برقراري واحد پولي يورو در اروپا

دو سال بعد در 1957، با امضاي معاهده رم، جامعه اقتصادي اروپا يا جامعه اروپايي به تاسيس رسيد. در طول سالهاي پس از تاسيس، بسياري عهدنامه هاي ديگر نيز تصويب شد و كشورهاي بسياري به جامعه اروپايي پيوستند. در سال 1992، با امضاي معاهده ماستريخت اتحاديه اروپا تاسيس شد و بدين ترتيب واحد پول يورو ايجاد شد. بدنبال آن در سال 1994 موسسه مالي اروپايي در سال 1998 بانك مركزي اروپا تاسيس شدند و بدين ترتيب واحد يورو از سال 1999 در اروپا برقرار گشت. "داوينيون "، رئيس گروه بيلدربرگ و از مقامات سابق اتحاديه اروپا در مارس 2009 بيان داشت كه ايده ايجاد يورو در نشست هاي بيلدربرگ مطرح شد.

* ايجاد يك ابردولت اروپايي هدف تاسيس اتحاديه اروپا

معاهده موسس اتحاديه اروپا، گامي در جهت دستيابي به اهداف زير بود: ايجاد يك ابردولت اروپايي؛ ايجاد يك وزير خارجه مشترك، و به همراه آن سياست خارجي مشترك؛ جايگزيني عضويت انگليس در شوراي امنيت با اتحاديه اروپا به نمايندگي از تمامي كشورهاي اروپايي عضو؛ اجبار دولتها در پيروي فعال و مطلق از سياست خارجي اتحاديه؛ طرح چارچوبي براي سياست دفاعي اتحاديه به عنوان ركن فرعي يا جداي از ناتو؛ تاسيس يك سيستم دادگستري اروپايي، كه در آن اتحاديه معيارها براي تعيين و تعريف جرم و مجازاتها را تعيين ميكرد؛ ايجاد يك سيستم مشترك پناهندگي و مهاجرت؛ اعطاي اختيار تضمين همكاري و هماهنگي در سياستهاي اقتصادي و استخدامي به اتحاديه؛ برتري قانون اتحاديه بر قانون كشورهاي عضو؛ و بدين ترتيب تبديل كشورهاي عضو به چند ايالت يا استان در يك دولت فدرال متمركز.
* "دستن "، نويسنده بخش عمده معاهده موسس اتحاديه اروپا

بخش عمده معاهده موسس را "والري ژيسكار دستن "، رئيس جمهور سابق جمهوري فرانسه در سالهاي 74 تا 81، نوشته بود. وي همچنين يكي از اعضاي گروه بيلدربرگ، كميسيون سه جانبه، و نيز دوست نزديك هنري كيسينجر است كه آثاري نيز با وي منتشر كرده است.

* رئيس اتحاديه اروپا، مشخص كننده جهت گيري سياسي اتحاديه

اين معاهده در سال 2009، مقام رياست شوراي اروپا را بنا نهاد كه در حقيقت نماينده اتحاديه اروپا در جهان و نيز رئيس شورا محسوب مي شود، وي همچنين جهت گيري سياسي اتحاديه را مشخص مي كند. نخستين رئيس شوراي اروپا "هرمان ون رمپوي "، نخست وزير اسبق بلژيك است. در دوازدهم نوامبر 2009، بيلدربرگ نشستي را به دعوت داوينيون (رئيس گروه بيلدربرگ) تشكيل داد كه در آن برخي سياستمداران و صنعتگران بين المللي از جمله هنري كيسنجر حضور داشتند. هرمان ون رمپوي نيز در اين نشست حضور پيدا كرد، وي در سخنان خود در مقام جديد خود خواستار سيستم جديد مالياتها شد تا به اختلافات هميشگي در رابطه با بودجه اتحاديه پايان دهد ". وي پس از انتخاب به عنوان رئيس اتحاديه در سخنراني خود چنين بيان مي‌دارد: "ما در شرايطي بسيار سخت به سر مي بريم: از يك سو بحران اقتصادي و تاثير شگرف آن بر وضعيت كار و بودجه ها، از سوي ديگر بحران جوياي كه حيات ما را به خطر انداخته، روزگاري پر از اضطراب، ابهام و بي اعتمادي را به بار آورده است ". با اين حال، با تلاش مشترك كشورها مي توانيم بر اين مشكلات فائق آييم. تاسيس جي20 در دوران بحران اقتصادي در سال 2009، اين سال را نخستين سال حكمراني جهاني كرده است؛ كنفرانس آب و هوا در كپنهاگ نيز گامي ديگر در جهت مديريت جهاني سياره مان است.

* بحران يونان، يكي از مهمترين موضوعات مورد بحث در نشست 2011 بيلدربرگ

اخبار منتشرشده از نشست جديد بيلدربرگ در سال 2011 در سوئيس خبر از بحران شديد در منطقه يورو مي دهد، اين خبرها از تلاش اعضاي اين گروه براي جلوگيري از تكه تكه شدن اين قصر شيشه اي حكايت مي كنند. بنا به گفته "دانيل استالين " روزنامه نگار جسوري كه به بررسي فعاليتهاي بيلدربرگ مي پردازد، يكي از مهمترين موضوعات در اين نشست مسئله يونان بوده است، خبرهاي استالين حاكي از اين است كه وضعيت يونان با وجود احتمال كمك مالي روز بروز بدتر مي شود و احتمال آن مي رود كه جريان يورو در اين كشور متوقف شود. مسئله يونان، ايرلند و به طور گسترده تر وضعيت اقتصادي جهان از مهمترين موضوعات مورد بحث در اين نشست بوده است. از نمايندگان يونان در نشست 2011 ميتوان به "جورج پاپاكنستانتينو "، وزير دارايي يونان و بسياري بانكداران و اقتصاددانان ديگر اشاره كرد.

* ون رمپوي به حمايت از سيستم جديد مالياتها در اتحاديه مي پردازد

يكي از بازيگران فعال اتحاديه اروپا كه در اين نشست حضور داشت، هرمان ون رمپوي، نخستين رئيس شوراي اروپا بود، وي پس از حضور در نشست بيلدربرگ در نوامبر سال 2009 به اين مقام برگزيده شد، او در سخنراني خود در اين نشست از سيستم ماليات سرتاسري در اتحاديه دفاع كرد، به عقيده وي اين سيستم نه تنها اتحاديه را قادر مي سازد كه از وابستگي به دولتهاي عضوش رهايي يابد بلكه به آن كمك مي كند تا "منابع مختص به خود " داشته باشد. حضور وان رامپوي در نشست بيلدربرگ ، كه قبلا "سال 2009 را نخستين سال حكمراني جهاني " خوانده بود، هيچ تعجب برانگيز نيست. از ديگر مقامات اتحاديه كه در اين نشست حضور داشتند ميتوان به "ژاكين آلمونيا "، نائب رئيس كميسيون اروپايي؛ "فرانز فان دائل "، رئيس ستاد ون رمپوي رئيس شوراي اروپا؛ "نيلي كروز " نائب رئيس كميسيون اروپايي؛ و البته "ژان كلود تريشه " رئيس بانك مركزي اروپا اشاره كرد.

* همه ساله در نشست بيلدربرگ عده اي حضور مي يابند كه نامشان در ليست رسمي شركت كنندگان به چشم نمي خورد

در هر نشست ليست رسمي شركت كنندگان منتشر مي شود، اما همه ساله عده اي در اين نشست حضور مي يابند كه نامشان در ليست رسمي ذكر نمي شود. بنا بر برخي گزارشها، افرادي كه نامشان در ليست رسمي نشست سال جاري ذكر نشده است عبارتند از: "آندرس راسموسن " دبيركل ناتو، كه البته با توجه به حضور وي در تمامي نشستها، چندان جاي تعجب ندارد؛ "خوزه لوئيس زاپاترو "، نخست وزير اسپانيا؛ "آنگلا مركل "، صدر اعظم آلمان؛ "بيل گيتس " عضو هيئت رئيسه موسسه "بيل اند مليندا گيتس " و مدير عامل سابق "مايكروسافت "؛ "رابرت گيتس " وزير دفاع آمريكا. بنا به گزارش "گاردين " اين "ميهمانان غيررسمي " در نشست شناسايي شده يا حضورشان لو رفته بود. آنگلا مركل قبلا نيز به دفعات در نشستها شركت كرده بود، امري كه سبب مي شود حضور وي در اين جلسه چندان شگفت آور نباشد.

* ضرورت اتخاذ اقدامي قاطع در برابر بحران مالي، از سخنان شركت كنندگان در نشست سال 2011 بيلدربرگ

در اين نشست، مقامات اتحاديه از ضرورت اتخاذ اقدامي گسترده و قاطعانه در برابر بحران شديد مالي سخن گفتند. بدون چنين اقدامي، يورو و در حقيقت خود اتحاديه سقوط خواهد كرد؛ سناريويي كه براي تمام آنچه كه بيلدربرگ سعي كرده در اين 57 سال بدان دست يابد بسيار نامطلوب است. در حقيقت چنين اقدامي بايد اتحاديه را قادر سازد كه خود فعاليتهاي خود و دولتهاي عضو را كنترل كرده و بتواند دولتهايي كه از قواعد سرپيچي مي كنند را مجازات نمايد، همانگونه كه يك عضو بيلدربرگ در اين نشست بيان ميدارد، در حقيقت "اتحاديه بايد به سمت يك حكومت اقتصادي حقيقي حركت كند ". حال، گرچه نميتوان اين ادعا را به تنهايي تاييد كرد، با اين حال اسناد بسياري وجود دارد كه نشان مي دهد كه تقريبا تمامي اعضاي اروپايي حاضر در نشست چنين ادعايي كردهاند.

* پيشنهاد تاسيس يك وزارت دارايي براي اتحاديه

پيش از اين نشست، ژان كلود تريشه، رئيس بانك مركزي اروپا، بيان داشته بود كه، "از آنجايي كه كشورهاي منطقه با يك بحران مالي سرتاسري مواجهند، تاسيس يك وزارت دارايي ضروري است ". وي ميپرسد: "آيا در جايي كه يك بازار مشترك، يك واحد پول مشترك و يك بانك مركزي واحد وجود دارد، ايجاد يك وزارت دارايي امري بلندپروازانه است؟ وي به علاوه، با توجه به اين تفكر، و ايده هاي مطرح شده در نشست بيلدربرگ در حمايت از اقدامي مقتدرانه از سوي اتحاديه، به حمايت از "اعطاي حق وتو به اتحاديه در برابر اقدامات مضر اقتصادي كشورها " مي پردازد، گرچه چنين امري مستلزم تغيير در معاهدات اتحاديه خواهد بود. به عقيده تريشه، اين وزارتخانه پيشنهادي، "حداقل در سه زمينه مسئوليت مستقيم خواهد داشت ":

* سه مسئوليت اين وزارتخانه پيشنهادي

اين زمينه ها عبارتند از، "نخست، نظارت بر سياستهاي مالي و رقابتي "، و " مسئوليتهاي مستقيم كشورها در وضعيتهاي اضطراري مالي ". دوم آنكه اين وزارتخانه همچنين "تمامي مسئوليتهاي بخش اجرايي در زمينه مالي اتحاديه را نيز انجام ميدهد، تا بدين ترتيب يكپارچه سازي كامل خدمات مالي تحقق يابد، و سوم آنكه اين وزارتخانه نمايندگي اتحاديه در نهادهاي مالي بين المللي را بر عهده خواهد داشت ".

ادامه دارد...

منبع:فارس

مبدع مكتب ايران يك مورخ يهودي به نام "ريچارد فراي " است. وي از زمره مورخاني است كه در سده اخير درباره تاريخ باستان و اسلام و ايران به تحقيقات پرداخته است. اين دسته از مورخان كه فارغ از مليتشان، همگي يهودي هستند، منبع اصلي ايران شناسي شناخته مي‌شوند به گونه‌اي كه بدون استناد به كساني مانند فراي، پوپ، كريستن سن، اشميت، آستروناخ، كخ، گيرشمن و... نمي‌توان در باره ايران باستان سخن گفت.

اشاره: در قسمت قبل درباره يكي ديگر از مباني فراماسونري يعني ناسيوناليسم بحث كرديم و مقررشد كه در اين قسمت، سخنان جريان انحرافي دولت را در اين باره با اين مباني مطابقت دهيم. اكنون بخش دوم اين مبحث تقديم خوانندگان محترم مي‌گردد.

ب. تطبيق آراي جريان انحرافي و نفوذي در دولت بر اصل ناسيوناليسم فراماسونري

تطبيق نظريات جريان انحرافي با آراي ماسون‌ها يك روش كاملا مستند و علمي است. اسفنديار رحيم مشايي در اين راستا در همايش ايرانيان خارج از كشور، مكتب ايران را به جاي مكتب اسلام نشانده، مي‌گويد: "من اصرار دارم برمكتب ايران، بعضي‌ها ممكن است بر من خرده بگيرند كه تو چرا نمي‌گويي مكتب اسلام، مكتب اسلام دريافت‌هاي متنوعي از آن وجود دارد. دريافت ناب از حقيقت ايمان و حقيقت توحيد و حقيقت اسلام، مكتب ايران است؛ بايد از اين پس ما مكتب ايران را به دنيا معرفي كنيم "(سايت شوراي عالي ايرانيان،14/5/89)

پس از آن كه علما و بزرگان دين از جمله آيت ا... مصباح درباره اين اظهارات غير اصولي و منحرف موضع گرفته تصريح كردند " كساني كه بي شرمانه شعار مكتب ايران را مي‌دهند خودي نيستند " درصدد توجيه و تاويل سخنان خود بر آمده مي‌گويد " اين حرف من (مكتب ايراني ) حرف جديدي نبود بلكه حرف امام است. امروز حرف‌هاي مختلفي در دنيا به نام اسلام زده مي‌شود؛ آيا ما قبول داريم؟ بلكه اسلامي را قبول داريم كه در ايران مستقر است "( سايت استقامت17/8/2010)

به دنبال اين توجيهات، رئيس جمهور نيز به كمك وي آمد و گفت: منظور رحيم مشايي مكتب اسلام ناب محمدي(ص) است كه امروز كانون آن ايران است.

ولي موضع گيري‌هاي بعدي، نشان داد كه توجيهات فوق به دليل ترس از افكار عمومي و افشا نشدن اهداف پشت پرده آن است. بي ترديد مبدع مكتب ايران امام(ره) نيست؛ بلكه اين يك اتهام ناجوانمردانه است. امام(ره) همواره بر مكتب اسلام ناب محمدي(ص) تاكيد مي‌فرمود و مطرح كنندگان جمهوري ايراني و مكتب ايران را عمال خارجى مي‌دانست: " اين‌ها مى‏خواهند كه اين جمهورى اسلامى كه از آن مى‏ترسند و اربابانشان هم از همين جمهورى اسلامى، از اسم اسلام، مى‏ترسند [نباشد] ولهذا عمالشان به اين راه افتادند كه لازم نيست جمهورى «اسلامى» باشد، خوب، «جمهورى» باشد؛ «جمهورى ايرانى» باشد؛ «جمهورى دمكراتيك» باشد. اين براى اين است كه اين‌ها از اسلام مى‏ترسند، از اسلام آن چيزهايى كه بايد نبينند ديدند، اسلام تودهنى به آن‌ها زد و بيرونشان كرد از مملكت! اين‌ها از اين مى ترسند. ولهذا كوشش مى‏كنند خودشان و عمالشان، كه به هر صورت هستند، آن هايى كه به هر صورت هستند، كوشش مى‏كنند كه اين كلمه «اسلام» تو كار نباشد؛ هرچه مى خواهد جايش باشد. اين‌ها راضى هستند كه هرچه جاى كلمه «جمهورى اسلامى» هرچه مى‏خواهيد بگذاريد؛ اسلام نباشد؛ ديگر هرچه مى‏خواهد باشد ( صحيفه نور، ج‏8، ص: 44 )

مبدع مكتب ايران كيست؟

مبدع مكتب ايران يك مورخ يهودي به نام "ريچارد فراي " است. وي از زمره مورخاني است كه در سده اخير درباره تاريخ باستان و اسلام و ايران به تحقيقات پرداخته است. اين دسته از مورخان كه فارغ از مليتشان، همگي يهودي هستند، منبع اصلي ايران شناسي شناخته مي‌شوند به گونه‌اي كه بدون استناد به كساني مانند فراي، پوپ، كريستن سن، اشميت، آستروناخ، كخ، گيرشمن و... نمي‌توان در باره ايران باستان سخن گفت. اين افراد كه همگي هويتي مشكوك دارند، عامل اصلي شناساندن تاريخ ايران بخصوص دوره باستان آن شناخته مي‌شوند تا حدي كه آن‌ها تاريخ ايران را بهتر از مردم كشورمان مي‌شناسند. اين تاريخ سازي كه با دامن زدن به ناسيوناليسم ايراني در سايه تحريف و يا اغراق در باره وقايع گذشته انجام شده، ريشه بسياري از مشكلات كنوني به‌ ويژه در بين روشنفكران ايراني به شمار مي‌آيد و همزيستي مسالمت آميز مردم ايران را كه سال‌ها در پناه آموزه‌هاي قرآن به خوبي با همسايگان مسلمانشان زيسته اند، هدف قرار داده است. درباره سوابق "فراي " كافي است گزارش وزارت اطلاعات در سال 1376 در كتاب "هويت " ملاحظه شود؛ در صفحه 131 اين كتاب آمده است: «ريچارد فراي چندي پيش به دعوت و تلاش برخي روشنفكران داخلي به ايران سفر كرد و در طول اقامت خود در تهران با استفاده از برخي عناصر نا آگاه اقدام به جمع‌آوري گسترده اطلاعات محرمانه كرد. ريچارد فراي كه همكاري به ظاهر علمي او با سيا امري آشكار است، در اين سفر تا آن جا پيش رفت كه حتي براي جذب برخي مديران اجرايي و آموزشي كشور اقدام كرد كه البته اين تلاش با برخي هوشياري‌ها ناكام ماند.

وي همچنين نويسنده كتاب "عصر زرين فرهنگ ايراني " و بنيانگذار مركز مطالعات خاورميانه در آمريكا مي‌باشد. فراي در مصاحبه‌اي با شبكه امريكايي CNN در پاسخ به سؤال جهت‌دار مجري اين شبكه (آسيه نامدار)، مبني بر اين كه "ايراني كه شما از آن صحبت مي‌كنيد زير سلطه ملاها و آيت الله‌ها قرار دارد "، اظهار داشت كه مردم خوب و مردم بد در همه جاي جهان وجود دارند و حكومت مذهبي در ايران نيز از بين مي‌رود و همه چيز تغيير مي‌كند. اين آمد و شد حكومت‌ها در گذشته نيز بارها وجود داشته است. " (سايت رجا نيوز، 18 آبان 89) فراي از اعضاي هيات مشاوران بنياد مطالعات ايران وابسته به اشرف پهلوي بوده و همكاري به ظاهر علمي او با سازمان سيا پس از جنگ جهاني دوم در قالب مؤسساتي چون "اداره خدمات استرات‍‍ژيك " وابسته به اين سازمان امري آشكار است. وي با دعوت رحيم مشايي در همايش ايرانيان خارج از كشور شركت كرد و با پيشنهاد مشايي خانه مجللي در شهر اصفهان از سوي رئيس جمهور براي اقامت به او اهدا گرديد! اكنون روشن مي‌شود كه مناديان مكتب ايران، از ابداع چنين اصطلاحي چه هدفي را دنبال مي‌كنند.

منظور مشايي از مكتب ايران

منظور از مكتب ايران در سخنان مشايي اسلام ناب محمدي(ص) نيست؛ زيرا اگر منظور وي اسلام ناب بود نياز به جعل اصطلاح جديد نبود. شواهد و قراين و مواضع بعدي او نشان مي‌دهد كه مرادش از مكتب ايران، همان ناسيوناليسم ايراني است كه به برخي از آن شواهد اشاره مي‌كنيم:

1. مشايي در سخنراني خود در دوره رياستش بر سازمان ميراث فرهنگي، با تجليل از همه كساني كه حتي در زمان طاغوت و پهلوي در راستاي توسعه فرهنگ ايراني‌گري كوشيده‌اند گفت: "مايلم قبل از هر چيز تشكر بكنم از همه كساني كه حتي پيش از انقلاب در عرصه توسعه صنعت گردشگري كشور تلاش كرده‌اند خيلي از اون‌ها الان در قيد حيات نيستند همه كساني كه براي اعتلاي كشور تلاش كرده‌اند اجر و مزدشون در پيشگاه خداوند محفوظ است. " وي سپس افزود: "هر كسي كه عشق ايران در دلش باشد اين در نزد خداوند مأجور است. " (سايت مشايي، مرداد 1387) معلوم نيست اين جمله با اين كليت را بر اساس چه مبنايي مطرح كرده است. آيا بهاييان و دشمنان خدا نيز اگر عشق ايران در دل داشته باشد واقعا در نزد خداوند مأجورند؟!

2. مشايي در همان سخنراني شوراي ايرانيان مي‌گويد: "باور دارم كه واژه ايران ذكر است، ذكر است چرا ذكر است؟ شما در ذكر دنبال چه مي‌گرديد؟ ذكر واژه‌اي است مرتبط به روح مؤمن به جهان درون باور كرده به ارزش‌هاي متعالي. از ذكر چه مي‌جويند ذاكران همان را بجويند از ايران. ايران ذكر است "! (سايت شوراي عالي ايرانيان،14/5/89) و در ادامه مي‌افزايد: "انديشه ايراني جوهر دارد گوهر است، بروز ظهور انديشه ايراني همه‌اش زيباست. مرا مظهر ايراني نپنداريد. من تلاش مي‌كنم تا مظهر يك ايراني باشم اما بدانيد همان جا كه زيبايي را مي‌يابيد آن گوهر ايران است؛ در كردار، در پندار، در رفتار، در بينش، در كنش ايران است " (همان) روشن است كه اين‌گونه ادبيات، جز بر اساس اعتقاد به ناسيوناليسم صادر نمي‌شود؛ ادبياتي كه خفيف‌تر از آن در زمان شاهان و سپس در زمان دولت اصلاحات ترويج مي‌شد. شعار پندار نيك، كردار نيك، گفتار نيك نيز كه از شعار‌هاي رسمي زرتشت است به نحوي در اين سخنراني برجسته شده است تا بر آموزه‌هاي دين ايراني هم تاكيد شده باشد.

3. به دنبال اين حركت، اجاره منشور كوروش از موزه لندن براي مدت 4 ماه و انتقال آن به ايران و انداختن چفيه بسيجي به گردن مجسمه آرش كمان‌گير و يك سرباز هخامنشي و تجليل فوق العاده از منشور كوروش صورت گرفت كه نوعي اهانت آشكار به فرهنگ بسيج و بسيجي و شهدا تلقي مي‌شد. وي در تجليل از كوروش و ايرانيت تا آن جا پيش رفت كه در يكي از اظهاراتش گفت: "امروز منشور كوروش بايد نصب العين جامعه جهاني قرار گيرد "! و از اين زشت‌تر به تقديس پادشاهان پرداخت: " ملت ايران ملت بزرگي است. اگر به منشور كوروش نگاه كنيد مي‌توانيد به اين مسأله پي ببريد. امپراتوري كوروش در اوج قدرت بابل، اين كشور را فتح كرده است. انوشيروان يكي از فرمانروايان مقتدر بوده و البته بايد گفت اگر در اين‌جا از مديريت شاهي نيز تمجيد مي‌شود به خاطر نماد ملت ايران است. " (روزنامه آرمان، 2/3/89، ص1)

4. گفتمان ناسيوناليسم ايراني تا آن جا پيش رفت كه همشهري ماه در شماره 47- ويژه نامه ايران شناسي تير ماه 1389 -با چاپ عكس زيبا و مسيح‌گونه از كوروش در روي جلد خود، به حضور 189 كشور جهان به مدت شش ماه در اكسپوي جهاني شانگهاي اشاره داشت كه از 11 ارديبهشت آغاز شده و مسؤولان بسياري از جمله مسؤولان رده بالاي دولت از آن ديدن كرده‌اند. اين نشريه در مطلبي با عنوان «مردان پارسي در سرزمين اژدها» آورده است: «زرتشت، كوروش، آرش كمانگير، ابن سينا و حتي سربازان هخامنشي هم آمده اند، هزاران كيلومتر دورتر از ايران در آن سوي قاره كهن در گوشه‌اي از غرفه، مردان خراساني رقص چوب مي‌كنند، چند گروهي پشت دار قالي نشسته‌اند از طبقه بالا بوي شله زرد مي‌آيد، اين جا اكسپوي 2010 شانگهاي در چين است» برجسته كردن نام كساني چون زرتشت، كوروش، آرش كمانگير و سربازان هخامنشي در نمايشگاه شانگهاي و قرار دادن مجسمه متحركي از كوروش توسط متوليان فرهنگي كشور، نشان از حركت تند به سوي ناسيوناليسم ايراني است.

نويسنده: قاسم روان‌بخش

منبع: سايت قبس

اخيراً فرقه کابالاي در‌هاليوود نفوذ جدي کرده است و نسل جديد جهاني را با سحر و سکس و خشونت و ترس در دامن توهمات و خلسه هنر صهيونيستي،‌انداخته است و با پيوستن بسياري از چهره‌هاي بنام عالم فحشا و فوتبال و فريب به اين فرقه، بعد تبليغاتي خاصي بدان بخشيده است. البته برخي کاباليست‌هاي قديمي‌ و علماي يهودي ضدصهيون ...

 بررسي خطرناک‌ترين تفکر شبه معنوي در گفت‌و‌گو با نويسنده کتاب «اسطوره‌هاي صهيونيستي در سينما»

زهرا چيذري | اگرچه حضرت موسي (ع) به عنوان پيامبري اولوالعزم برگزيده شد، تا هدايتگر قوم بني اسرائيل باشد؛ اما پس از آن حضرت و در قرون و اعصار بعدي، دين آسماني يهود و کتاب تورات دچار تحريف شد، به گونه‌اي که با ظهور حضرت مسيح (ع) بخشي از يهوديان نه فقط ايشان را نپذيرفتند، بلکه در برابر اين پيامبر الهي ايستادند. کم‌کم يهوديت دچار ماده‌گرايي شد، اما دوباره با تأثر از برخي مکاتب عرفاني و فلسفي يونان و مصر و روم و بابل باستان، به جريان‌هاي معنوي و نوعي مکاتب صوفيانه ورود پيدا کرد و بعدها در قرن 13 ميلادي، با ترکيب يهوديت و اين مکاتب صوفيانه باستاني، جريان انحرافي کابالا(قبالا) شکل گرفت. کاباليست‌ها بيشتر بر اعتقادات آخرالزماني و مسيح‌گرايي خاص و شيطان شناسي و جادوگري و حروف‌گرايي و ضديت با اسلام و دنياگرايي و ورود به سرزمين موعود و تشکيل حکومت جهاني يهودي و ميل به تسلط سريع‌تر بر جهان، پافشاري مي‌کنند. اما متأسفانه با پيدايش صهيونيسم، اين‌انديشه‌ها نفوذ جدي تري در ميان بسياري از يهوديان دنياطلب کرد. امروزه با ورود به عصر معناخواهي بشر و خستگي از ماشين و تکنولوژي و مدرنيته، دستگاه فرقه سازي صهيونيسم نيز مي‌کوشد تا معناگرايي مورد نظر خويش را در ميان ابناي آدم بسط دهد و بنابراين فرقه‌هاي انحرافي ميان جوامع مختلف، توسط صهيونيست‌ها رواج داده مي‌شود.

در اين بين، تأثير و نقش تصوف يهودي قبالا بسيار چشمگير است. از سوي ديگر شكل‌گيري ابزاري مانند رسانه بهترين امكان براي ترويج و القاي افكار انحرافي در اختيار صهيونيست‌ها قرار داد. اين خاصيت رسانه است كه به عنوان يك ابزار در خدمت بشر در آمده و صاحبان و سردمدارانش از اين ابزار به بهترين وجه ممكن برا ي القاي اهداف خود بهره مي‌برند و در اين ميان، صهيونيست‌ها به عنوان حاكمان رسانه در دنياي امروز اين ابزار را براي القا و گسترش فرقه‌هاي ساختگي و مدعي عرفان‌هاي نوپديد و انحرافي به كار گرفته‌اند. به گونه‌اي كه شايد در كمتر فيلم، انيميشن يا بازي رايانه‌اي باشد که نشانه‌هاي قبالا را مشاهده نكنيم. براي آشنايي بيشتر با تصوف يهودي، ريشه‌هاي شکل‌گيري اين جريان مدعي معنويت و نقش ابزار سينما در ترويج اين عرفان، به سراغ محمد حسين فرج نژاد، نويسنده كتاب «اسطوره‌هاي صهيونيستي در سينما» رفتيم تا از منظر وي اين مسئله را واکاوي كنيم. وي طلبه درس خارج حوزه علميه قم و فارغ التحصيل رشته اقتصاد و فلسفه غرب است و مطالعاتي در زمينه سينما، دين شناسي و تاريخ داشته است. آنچه در پي مي‌آيد، حاصل گفت‌وگوي ماست.

از آنجايي كه دين يهود، يك دين آسماني و ابراهيمي‌بوده، بحث عرفان نيز در كنارش مطرح بوده است؛ اما دين مردمان بني اسرائيل، پس از حضرت سليمان به انحراف اساسي كشيده شد. تا حوالي ميلاد حضرت مسيح(ع) يعني حدود 2هزارسال پيش، سازمان يهود از دست مؤمنان خارج شده و به سمت منافقان بني اسرائيل که بيشتر در قبيله يهودا بودند، كشيده شد. به گونه‌اي كه با آمدن حضرت عيسي مسيح عليه السلام، در مقابل ايشان ايستادند. بنابراين تأملات عرفاني از ابتدا با اديان ابراهيمي‌همراه بوده است، اما و پس از ميلاد مسيح، يهوديت به ماده‌گرايي شديد دچار شد در نتيجه از مباحث عرفاني آن كاسته شد. دنياگرايي و رباخواري و آزار پيامبران خدا و لجاجت يهوديان در آيات بسيار زيادي از قرآن کريم آمده است.

پس از فراز و نشيب‌هاي فراوان در يهوديت تحريف شده و آميختگي آن با مضامين مشرکانه ميترايي و گنوسي و يوناني(هلنيسم) و رومي(پاگانيسم) و جادوگرايي و شيطان‌گرايي مصر و بابل باستان، اين دين از خط اصيل و ديني که حضرت موسي(ع) آورده بودند، دور شد. در اوان مسيحيت، مکتب عرفان عرشي(معسه مرکابا/ مرکاوا) و تصوف گنوسي يهود و مکتب عرفاني معسه برشيت(درباره رازهاي خلقت) در ميان يهوديان کم کم رايج شد. در همين زمان‌ها، عناصر جادويي و‌ اندازه گيري کاخ‌هاي الهي و حدود قامت خداوند(شيعور قوما) به صراحت در برخي کتب انحرافي عرفاني يهودي پديدار شدند که مخالفت‌‌هايي نيز از جانب برخي علماي مسيحي و يهودي با آنها شد. در قرون وسطي، نوعي حسيدي‌گري نيز در آلمان و شرق اروپا پديد شد و همراه با افسانه‌هايي از خلق موجودي زنده توسط برخي عرفاي يهود به نام گولم، در ميان مردمان رايج شد. اما عرفان منسجم يهودي، ضمن تأثير پذيري از تمام موارد گفته شده، تحت تأثير برخي مکاتب صوفيانه و عرفاي مسلمان و مسيحي از قرن سيزدهم ميلادي در شبه جزيره ايبري يا‌اندلس که محل تعامل فرهنگي ميان اسلام و مسيحيت و يهوديت بود، به وجود آمد. نوشته شدن کتاب زوهر در سال 1286م. در انسجام و گسترش قبالا نقش بسزايي داشت.

در جنگ‌هاي صليبي، از سال‌هاي1091 تا 1291م. ثروتمندان يهودي و مسيحي از طرف اروپا براي تصرف بيت المقدس به مسلمانان حمله كردند. جنگ‌هايي كه با وجود طولاني بودن و آسيب‌هاي زياد به مسلمانان، اما به دليل نيروي جهاد و شهادت طلبي آنان موفق نبودند. اين مسئله يهوديان را برآن داشت تا به نام دين، مکتب معنوي را در بين مردمشان به وجود بياورند. به اين صورت يك عرفان حماسي دنيا طلبانه همراه با برتري نژادي يهود سبب شكل‌گيري مباحث انحرافي در عرفان يهود شد. در واقع عرفان يهودي جديد در اواخر جنگ‌هاي صليبي شكل گرفته و عرفاني بود كه سياست در آن اشباع شده بود. بخش عظيمي ‌از عرفان يهودي در مقابله با مسلمانان و بيرون راندن آنها از سرزمين موعود، يعني مكاني به مركزيت بيت المقدس كنوني يا همان اورشليم اختصاص دارد.

بنابراين شکل‌گيري اين جريان مدعي معنويت، براي سوء استفاده از فطرت الهي انسان و به کارگيري اين فطرت براي مقاصد سياسي بوده است؟

قبالاي اوليه، ابتدا در شبه جزيره ايبري(اسپانياي امروز) و جنوب فرانسه شروع شد و سپس به ايتاليا کشيده شد. پس از جنگ‌هاي صليبي‌و شکست يهوديان و مسيحيان دنياطلب و جنگ‌طلب از مسلمانان، آنان به فکر انسجام بخشيدن به توده‌هاي مردم اروپا افتادند تا راحت‌تر بتوانند با سوء استفاده از دين، اروپاييان را در مسير اهداف مادي و ضد اسلامي‌خود بسيج کنند و ضربات محکمي‌به جهان اسلام وارد کنند. در اين بين،‌انديشه‌هاي التقاطي تصوف يهودي که متأثر از اساطير و شرک يونان و روم و مصر و ايران و بابل باستان بود، محمل خوبي ‌براي رسيدن به اين هدف بود. با نوشته شدن کتاب «زوهر» حوالي سال 1286م. قبالا به صورت جدي و منسجم در آمد و از جنوب اروپا به سمت شمال گسترش پيدا کرد. پس از آن نقش هلند و انتشاراتي‌هاي هلندي پروتستان و پيوريتن که از نظر فکري مسيحياني بودند که به يهوديت بسيار نزديک بودند، در بسط کاباليسم بسيار چشمگير بود. حوالي قرون15 به بعد، رسالات متعدد كاباليستي در هلند و سراسر اروپا منتشر شد وحتي طرح روي جلد اين رساله‌ها، طرح‌هايي در ضديت با مسلمانان، کار شده بود.

ريشه خصومت برخي يهوديان صهيونيست با مسلمانان از کجا سرچشمه مي‌گيرد؟

علاوه بر دشمني تاريخي اينان با جريان حق و ظلم ستيز و همچنين کينه‌هايي که از جنگ‌هاي صليبي‌به دل دارند، روحيه استکباري و خودپسندي جمعي و نژادپرستي را نيز بايد مورد توجه قرار داد. نگاه حريصانه يهوديان و قبالائيان به سرزمين استراتژيک فلسطين و ممالک خاورميانه، ريشه در تورات تحريف شده دارد،در واقع يهوديان، بيت‌المقدس را سرزمين و پايتخت اسطوره‌اي خود مي‌پندارند و شعارشان از نيل تا فرات است و مطابق بعضي متون و گفته‌هاي بزرگانشان، پا را از اين هم فراتر گذاشته‌اند و اسرائيل بزرگ را از مصر تا شيراز مي‌دانند و اين به طور قطع، مقدمه ساز حكومت جهاني يهود در آخرالزمان قبالايي-يهودي است. اخيراً فرقه کابالاي در‌هاليوود نفوذ جدي کرده است و نسل جديد جهاني را با سحر و سکس و خشونت و ترس در دامن توهمات و خلسه هنر صهيونيستي،‌انداخته است و با پيوستن بسياري از چهره‌هاي بنام عالم فحشا و فوتبال و فريب به اين فرقه، بعد تبليغاتي خاصي بدان بخشيده است. البته برخي کاباليست‌هاي قديمي‌ و علماي يهودي ضدصهيون، با اين جعليات جديد در تصوف يهودي مخالفند؛ ولي بوق‌هاي تبليغاتي صهيونيان، به فکر منافع ارباب خويشند نه مصونيت اديان از انحرافات.

مباني قبالا درباره خدا و خلقت چيست؟ آنها چه نگاهي به معاد و آخرالزمان دارند؟

تجسم خدا، حضور خدا در بين قوم خود، انسانگونگي خدا، قدرت کم خدا و قدرت زياد شيطان در اين جهان؛ ميراث يهوديت منحرف براي قبالاست. اين مطالب، از بندهاي متعددي در اسفار آفرينش و خروج و ساير کتب مقدس يهودي بر مي‌آيد. اساطير عجيب ملل باستان در بحث خلقت، تأثير جدي در عرفان شيعورقوما(تعيين حدود قامت خداوند) و معسه مرکاوا (اندازه گيري کاخ‌هاي الهي) و معسه برشيت(رازهاي خلقت) و گنوسيسم يهودي داشته است. تفکرات مسيح گرايانه و آخرالزماني و منجي‌گرايي با غلبه تفکرات گنوسيان(غنوصيه) و يهوديت انحرافي ماده گرا به همراه تقابل خير و شر، نيز در آثار کابالايي با شدت بيشتري ملاحظه مي‌شود. آنها معتقدند که قوم يهود، برترين نوع بشر هستند و بايد با غلبه بر شياطين در سرزمين موعود و اسارت مسلمانان، دولت يهودي را در ارض موعود ادعايي، پايه گذاري کنند تا زمينه تکميل خلقت و ايجاد بهشت زميني و تأسيس پادشاهي جهاني داوودي يهود، ايجاد شود. پاگانيسم و چند گانه پرستي و شرک باستان و دوخداگرايي با تأكيد بر قدرت شيطان و شرگرايي، حلول‌گرايي و پانتئيسم(همه خداگرايي) و دئيسم(خداي بازنشسته و نافي شريعت و پيامبري) و کم شدن قدرت خدا و حاکميت بشر يهودي بر سرنوشت جهان و گنوسيسم(ثنويت، دو مبدأ خير و شر در آئين گنوسي و زردشتي‌گرايي و رياضت کشي براي رهايي روح از بدن و آخرالزمان و فرجام شناسي گنوسيستي) از ديگر باورهاي آنهاست.

قبالا ايده‌هاي ديگري هم دارد؟

ميل به تسلط بر عالم از طريق فهم رازهاي آن و يافتن راه‌هاي ميان‌بر براي حاکميت مطلب يهود بر جهان، سحر و جادو‌گرايي و علوم غريبه و تکيه بر اساطير و اوهام خاورميانه و اروپا، رياضيات قبالايي و حروف‌گرايي و علوم کمي‌و رياضياتي براي تسلط بر عالم را در اين فرقه مي‌توان ديد. تلاش اسطوره‌اي کاباليست‌ها براي حيات بخشيدن به توده خام گلي يا چوبي‌ يا فلزي و توليد موجودي به نام «گولم» براي بسط قدرتشان در ميان مردمان، نيز در داستان‌هاي عاميانه شرق اروپا و سينما نفوذ جدي دارد. آنها زن را تحقير مي‌کنند و در برخي فرقه‌هاي قبالا او را با شيطان هم سنخ مي‌دانند و بر مسائل جنسي و سکس افراطي و موسيقي‌هاي مهيج و خضوع در مقابل شيطان مؤنث يا مذکر، تأكيد دارند. سبک معماري و طراحي اينان، استقلال ندارد و به شدت از معماري فراعنه و قيصرها و پادشاهان دنياپرست، يونان و مسيحيت تأثير پذيرفته است. محوريت توسعه تمدن مادي نيز مورد توجه اينان است. علاوه بر اين مطالب، بر راز آميز بودن دين و توجيه تأويلات هرمونتيکي و قرائات متعدد طبق ميل عالمان قبالايي تأكيد دارند؛ چرا که اين طبيعي به نظر مي‌رسد که براي توجيه دنياخواهي و تحريف دين و بردن اديان الهي به سمت منافع زرسالاران جهان، بايد قرائات متعدد به رسميت شناخته شود. تأكيد بر تقدس ذاتي و برتري زبان عبري بر ساير زبان‌ها و تلاش براي کشف اسرار دروني حروف عبري و کلمات تورات، نيز به وفور در اساطير قبالايي و سينما و هنر غرب جديد ديده مي‌شود که ريشه‌هاي جدي قبالايي دارد.غيب‌گرايي و تأكيد بر وجود انرژي‌ها و موجودات متافيزيکي که به جز افراد انتخاب شده و قابليت دار يهودي، نمي‌توانند آنها را درک کنند نيز از ديگر مباني فکري آنها در قبال خدا و شيطان و دنياي شر است.

آيا‌انديشه‌هاي يهود با تصوف يهودي متفاوت است؟ اين تفاوت‌ها چيست؟

شايد پاسخ به اين سؤال ساده نباشد. توجه داشته باشيد که يهوديان حدود 3700 سال تاريخ دارند و تأثير و تأثر زيادي بر دنياي پيرامون خود داشته‌اند. البته به دليل اقليت بودنشان در ميان حکومت فرعون و بابل و ايران، فرهنگ مستقلي نداشته‌اند و تأثيرات زيادي از فرهنگ‌هاي غيرالهي گرفته‌اند. همچنين کمي ‌بيش از هزار آيه قرآن درباره يهوديان و دنياپرستي اکثريت آنان مي‌باشد. اما باز تصوف يهودي، انحرافات بيشتري نسبت به يهوديت دارد. در ابتداي شکل گيري قبالا، خاخام‌هاي فقه گرا با التقاط‌هاي صريح آن با شرک و گنوسيسم و فلسفه‌هاي غير ديني مخالف بودند، اما در حال حاضر، بسياري از خاخام‌هاي يهودي، گرايشات قبالايي دارند، گرچه باز هم مخالفت‌هايي وجود دارد. تصوف يهودي و سپس کاباليسم مسيحي به صورت منسجم، پس از پايان جنگ‌هاي صليبي‌براي شکست مسلمانان از جانب بوق‌هاي تبليغاتي زرسالاران يهودي ومسيحي اروپا، رواج داده شد. خصوصاً از قرن پانزدهم و شانزدهم، اين تبليغات بيشتر شد. اکنون رساله‌هاي کاباليستي منتشر شده در قرن شانزدهم و بعد از آن موجود است که به صراحت مسلمانان را به صورت شياطيني سوار بر اسب‌هاي سياه در تقابل با سپاهيان خير که همان يهوديان و مسيحيان کاباليست هستند، تصوير کرده است.

يهوديان ضدصهيونيست، اين ديد قبالايي- صهيوني که مي‌گويد تصرف سرزمين موعود، زمينه ساز قيام موعود يهود است، را نقد مي‌کنند و غصب فلسطين را قبل از قيام مسيح بن داوود(موعود يهود)، از اشتباهات جدي آخرالزمان سازي صهيوني-قبالي مي‌دانند. تعداد يهوديان ضد صهيونيست متأسفانه آنچنان زياد نيست و امکانات تبليغي معتنابهي ندارند و امروزه قرائت‌هاي صهيوني-کابالي بر هنر و سياست غرب، غلبه کامل دارد. ضمن اينکه گرچه بين يهود و صيونيسم تفاوت مي‌گذاريم؛ اما با آغاز شكل‌گيري صهيونيسم و تسلط آن بر رسانه‌هاي بزرگ جهان، بسياري از يهوديان و حتي مسيحيان، طرفدار آن شدند و در واقع تعداد يهوديان ضد صهيونيست، بسيار كم است و اين عده کم نيز مورد آزار جدي صهيونيست‌ها هستند، حتي برخي از آنها به دليل نقد صهيونيست‌ها يا اسطوره هولوکاست يا ساير اساطير جعلي صهيوني، ازکارهايشان اخراج شده‌اند و زندان و تبعيد شده‌اند و شعارهاي آزادي در غرب را معنا کرده‌اند. در کشورهاي اروپايي و امريکايي مدعي آزادي و پيشرفت، حتي برخي از اساتيد بزرگ دانشگاه، از تدريس برکنار شده‌اند يا به زندان يا جريمه‌هاي کلان مالي محکوم شده‌اند.

صهيونيست‌ها چه اختلاف نظرهايي با يهوديان دارند؟

حدود 110 سال پيش، صهيونيسم، توسط سرمايه داران ظالمي ‌چون خاندان يهودي روچيلد بنا شد. در واقع صهيونيسم، حاصل تلاش برخي خاندان‌ها و گروه‌هاي نيمه مخفي سلطه طلب و انحصارطلب و ماده‌گراي يهودي چون روچيلد و فراماسونري بود که براي بسط تسلط خود بر جهان، نياز داشتند که از يهوديت و مسيحيت موجود نيز سواري بگيرند؛ بنابراين با سوء استفاده از يهوديت و تورات منحرف موجود، آن را بيش از گذشته با قرائت‌هاي قومي ‌و تفاسير دنياطلبانه و برجسته سازي‌هاي مادي در رسانه‌ها مطرح کردند و حتي مسيحيت را نيز با تفاسير عهد عتيقي و توراتي توسط افرادي چون اسکوفيلد، ذيل سلطه نگاه خود درآوردند. مسيحيت صهيونيستي، حاصل چنين تلاشي است. يهوديان و مسيحيان زيادي مخالف آن بودند و هنوز هم برخي با صراحت تأكيد دارند که صهيونيسم با سوء استفاده از دين يهود، بنا دارد به اهداف قومي‌ و مادي خود برسد. يکي از علماي يهودي ضدصهيون هميشه در مجامع جهاني اين شعارش را تکرار مي‌کند که «صهيونيسم، ارتداد از يهوديت است». متقابلاً صهيونيست‌ها، اينان را اساساً يهودي نمي‌دانند.

دانشمنداني از مسيحيان کاتوليک و برخي پروتستان‌‌ها و يهوديان هستند که با چنين تفاسيري از تورات و انجيل موجود مخالفند و عَلَم مبارزه با صهيونيسم و تفاسير خاصش از کتب مقدس را بلند کرده‌اند. اما متأسفانه اينها در رسانه‌هاي جهاني نفوذ آنچنانه‌اي ندارند

آيا تئوري آرماگدون در راستاي همين تفکرات آخرالزماني است؟ لطفاً ديدگاه قبالا درباره آخرالزمان و فرجام بشر را دقيق‌تر بيان بفرمائيد.

در اساطير واپسين روزگار قبالايي آمده است كه در آخرالزمان، يهوديان دولت الهي اسرائيل را در سرزمين موعود به پايتختي بيت‌المقدس(اورشليم) تأسيس مي‌كنند و همه مردم دنيا به يهود که قوم برگزيده خداست، خدمت خواهند كرد. در واقع حتي معاد نيز در يهوديت و به تبع آن در تصوف يهودي، دچار تحريف شده و قائل به معاد مادي هستند. اما تئوري خشونت بي‌حد و حصر و نبرد بزرگي که در منطقه «تپه شريفان» در شمال غرب بيت المقدس بين سپاهيان خدا و ارتش شياطين رخ مي‌دهد، از ساخته‌هاي ذهن صهيونيست‌هاي متأثر از قبالاست. «تپه شريفان» در لغت عربي، همان «هَرَّ مجيدون» است که غربي‌ها آن را «آرماگدون» يا همان «صحراي مگيدون» گويند. آنها ادعا مي‌کنند ما قبالائيان، سپاهيان خدا هستيم که صهيونيست‌هاي مسيحي نيز در کنار ما مي‌جنگند و مسلمانان، ستون فقرات ارتش شيطان هستند. اين مفهوم را مستقيم يا غير مستقيم، در فيلم‌ها و مستندهاي بسيار زيادي مانند اُمگا کد و پايان روزگار و آرماگدون و طالع نحس و پسرجهنمي ‌و ارباب‌ حلقه‌ها و هري‌پاتر و 300 و پيشگويي‌هاي نوسترداموس درباره2012 و نيز به تصوير کشيده‌اند. در اين فيلم‌هاي منجي آنگلوساکسون يا يهودي در برابر شياطين مي‌ايستد و جهان را مي‌رهاند. جالب است بدانيد تا کنون، با نام‌هايي شبيه آرماگدون و پايان روزگار، بعضاً حدود بيست و چند فيلم و مستند توليد شده است.

آيا صهيونيست‌ها هدف خاصي را از طرح چنين موهوماتي پيگيري مي‌کنند؟

قطعاً صهيونيست‌هايي که اکنون اکثريت قريب به اتفاق ابرشرکت‌هاي چندمليتي و مجتمع‌هاي صنعتي- نظامي‌را در اختيار دارند، نياز دارند که با ترساندن مردم جهان، روح آنها را به هم بريزند و با توهم پراکني، ذهن جهانيان را آشفته کنند تا عمليات مهندسي و کنترل ذهن آدميان را انجام دهند و کالاهاي خود را به خورد آدميان ترسيده و مصرفگرا بدهند. علاوه بر اينکه تداوم حيات چپاول‌گرانه‌اي که مجتمع‌هاي بزرگ تسليحاتي نياز دارند، با کوبيدن بر طبل جنگ بزرگ، ميسر مي‌شود. اکثر قريب به اتفاق اين ابر مجتمع‌ها، صهيونيستي هستند و در امريکا و انگليس و سپس روسيه و فرانسه، با ماليات‌هاي مردم مستضعف و سحر شده اين کشورهاي ظاهراً متمدن، در حال ادامه حيات هستند. دولت‌هاي اين کشورهاي اشغال شده توسط‌انديشه‌هاي استعمارگرانه صهيونيست که بازيچه دست ثروت سالاران يهودي و صهيونيست هستند، ماليات‌هاي مردم را به اين ابرشرکت‌ها مي‌دهند و بدهي‌هاي خود را بدانها افزايش مي‌دهند و تورم و گراني و بحران اقتصادي را براي مردم خود به دنبال مي‌آورند و در مقابل، اين صهيونيان خبيثند که قلدرتر مي‌شوند. البته سنت الهي است که اين روش تداوم ندارد و انقلاب اسلامي‌ايران، شروع افول اين معادله نابرابر بوده است.

تصوف يهودي نگاهي متفاوت به شر و شيطان دارد. كمي در اين باره توضيح دهيد.

در تصوف يهود، بر خلاف فلسفه اسلامي‌ و مسيحي و يهودي، شر را وجودي مي‌دانند و وجه تاريک جهان را داراي قدرت ويژه معرفي مي‌کنند. در فلسفه اسلامي‌و مسيحي و يهودي، شر به «عدم خير» معرفي مي‌شود. يعني شرارت ذاتي در جهان، وجود عيني ندارد و اين نکته‌اي پيچيده است که تأمل جدي در آن، راه گشاست. اگر با تأمل فلسفي و عميق، سينماي وحشت و ترس و خشن غرب را ببينيد، ديوها و اجنه و شياطين و شروراني که قدرتشان حتي بعضاً از خدا هم بالاتر است را مي‌بينيد. اين مطلب به شدت متأثر از نفوذ کابالا در غرب مدرن است. آنها، شيطان را قدرتمند مي‌دانند و شيطان‌گرايي و شيطان پرستي و مخالفت جدي با مسلمانان و مسيحيان به مثابه ياران شيطان و محور شيطاني در جهان را در تفکراتشان مي‌توان ديد.

مسلمين در اين نگاه شرگرايانه چه جايگاهي دارند؟

در جلد پنجم دايره‌المعارف يهود، يهوديت و صهيونيسم نوشته دکتر عبدالوهاب المسيري مي‌خوانيم در برخي متون کاباليستي که ضديت با اسلام در آنها موج مي‌زند، کامل‌ترين مصداق سيترا اهرا يا شيطان، مسلمانان و حکومت اسلامي(کليپت) مي‌باشد. کاملاً مشخص است که چنين مطالبي ‌متأثر از موفقيت مسلمانان در جنگ‌هاي صليبي ‌و نفوذ آنان تا جنوب آلمان و فرانسه تا قرن هيجدهم به تصوف منحرف يهودي وارد شده است. اين ضديت مبنايي با اسلام، امروزه هم در‌هاليوود موج مي‌زند و سابقه‌اي دراز دارد. فيلم‌هايي چون 300 و ارباب حلقه‌ها و جن‌گير که شرقي‌ها و سپاهيان فيل سوار مسلمين را در جبهه شيطان قرار مي‌دهند و همچنين آثاري چون مستند2012 و فيلم امگاکد2 و ... که مسلمين را در جبهه شر قرار مي‌دهند، متأثر از اين فضا هستند.

برخي مي‌پندارند که ضديت با اسلام مقطعي و گذراست در صورتي که واقعيت همان است که بيان شد و ضديت با اسلام در بسياري از فرقه‌هاي قبالا تئوريزه شده است. در نظريه رسمي‌کتاب زوهر که شايد مهم‌ترين کتاب تصوف يهودي است گفته شده که شر از يکي از صفات خدا يعني عدل سرچشمه مي‌گيرد ولي نمي‌تواند جزو ذات خدا باشد و اين از تناقضات تصوف يهودي است. سامائل يا شيطان مؤنث، در آخرالزمان ادعايي يهود، قلمرو سيترا اهرا را نابود مي‌کند و نور روشن بر نور ظلماني غالب مي‌شود. مؤسسان تصوف يهودي در اسپانياي قرن 13 و مؤسسان امريکايي شيطان‌گرايي و شيطان پرستي در قرن بيستم، همگي از خاندان لاويان که همان قبيله «لاوي» است هستند. اينها فاميل‌هايي چون «کوهن» و «لافي» و «ابولافي» و «لوي» نيز دارند و از سرمايه داران و زرسالاران صهيونيست محسوب مي‌شوند. اکثر فيلم‌هايي که مباني شيطان‌گرايي را تقويت مي‌کنند نيز از حمايت شديد اين سرمايه داران کابالايي و صهيونيست برخوردارند و قطعاً بدون وجود اين پيشينه قبالايي هرگز شيطان‌گرايي در جهان جديد رشد نمي‌کرد. شيطان‌گرايي زير مجموعه جدي کابالاست و ماسون گري و ساير فرقه‌هاي مخفي اعتقادي و اقتصادي و سياسي شرگرا نيز از سمبل‌ها و مباني قبالا سيراب شده است و در خدمت آرمان‌هاي دنياطلبانه يهوديت ثروت سالار بوده است.

دليل انتخاب سينما و هنر و ادبيات براي گسترش و ترويج عرفان‌هاي كاذب چيست؟در واقع هنر چه ويژگي‌اي دارد که از آن به عنوان ابزاري براي پيشبرد اهداف صهيونيست به کار رفته است؟

سينما جامع هنرهاي پيش از خودش است و تأثير گذاري زياد سينما دارد. پس از ورود سينما به عرصه هنر، مسيحيت بااستفاده ابزاري از سينما ترويج خود را گسترش داد و در واقع بهره‌برداري از سينما به نفع مذهب، از آغاز پيدايش اين هنر و صنعت آن همراه بوده است. ظهور ابتدايي سينما در قسمت‌هاي شرقي امريکا بود و از سال 1920به بعد،‌هاليوود در غرب امريکا با سرمايه گذاري يهوديان شکل گرفت و بعد‌ها يهوديان از سينما براي ترويج عرفان يهودي به شکلي گسترده بهره‌برداري کردند. در واقع‌هاليوود در آغاز يهودي زاده شد و کم کم تمام سينماي امريکا و حتي قسمت اعظم سينماي اروپا و برخي بخش‌هاي سينماي شرق را آلوده به انحرافات و قدرت طلبي‌سران صهيونيست کرد و امروزه بيش از 80 تا 90 درصد‌هاليوود زير سلطه صهيونيسم متأثر از قبالاست.

تصوف يهودي و اساطير يهودي- صهيوني با کدام تکنيک‌ها در فيلم‌هاي سينمايي وارد شده‌اند؟

فيلم‌هايي مانند «ده فرمان» که در آن حضور جدي اسطوره‌هاي صهيونيستي را شاهد هستيم. بعد از سال 1948م. به طور جدي‌تري اسطوره‌هاي صهيوني وارد سينما شدند. اما حضور عرفان يهود به عنوان معناگرايي متمرکز، از حدود 30 سال پيش، با ورود به عصر جديد معناطلب بشر و گرايش کلي دنيا به سوي سينماي معناگرا به شکلي جدي و به طور ويژه به سينما تزريق شد. شخصيت «گولم» در فيلم‌هاي‌هاليوودي نمونه‌اي از ورود عرفان يهودي به دنياي سينماست. گولم موجودي است که از خاک مرطوب يا گل يا چوب يا فلزي توسط خاخام يا عارف يهودي ساخته شده و به زبان عبري بر روي پيشاني اش کلمه ايمت «

مجموعه کتب هري پاتر که هفت جلد هستند، با تبليغات سرسام آور شبکه‌هاي بزرگ رسانه‌اي غرب به تيراژي حدود 400 ميليون رسيد و اثر زيادي در ميان نوجوانان جهان گذاشت. صهيونيست‌ها معتقدند در آخرالزمان شياطين که به تعبير آنها مسلمانان هستند بر سرزمين موعود، به مرکزيت بيت المقدس غالب مي‌شوند و يهوديان با وجود مظلوميت، سرزمين موعود را نجات خواهند داد و در واقع تسلط بر سرزمين موعود، مقدمه‌اي براي تسلط بر جهان خواهد بود.

چه راهکارهايي براي تأمين فکري و فرهنگي جامعه در هجوم عرفان‌هاي انحرافي وجود دارد؟

در اين زمينه لازم است که برنامه ريزي استراتژيک و جامعي صورت بگيرد. قطعاً اين حوزه و دانشگاه هستند که کشور را به جلو مي‌برند و برنامه‌ريزي و ساماندهي و اجراي تمام امور در يک کشور، از نهادهاي آموزشي آن و همچنين آموزش‌هاي غير رسمي ‌مانند تلويزيون و هنر سرچشمه مي‌گيرد.
شايد در اولين گام بايد مراکز حوزوي و مطالعاتي و استراتژيک و پژوهشي مختلف در کشور، به مطالعات عميق و تاريخي و فلسفي پيرامون اين فرقه‌ها و راهکارهاي مقابله و کنترل آنها و شيوه‌هاي انتقال ادبيات غني اسلامي- عرفاني را به نسل‌هاي جديد بيابند. امروزه در عصر پسامدرن که بشر از شرور ماشينيسم و آلودگي‌ها و ضعف‌هاي تکنولوژي خسته شده است،اگر ما بکوشيم، معنويت ناب اسلامي- شيعي جهان را در مي‌نوردد. قطعاً عقلاني‌ترين و زيباترين مکاتب عرفاني در جهان اسلام و در مکتب اهل البيت (عليهم السلام) به منصه ظهور رسيده‌اند و امروز بايد با رجوع به اصل خويش، ره گم نکنيم و جهان را بدين سمت فراخوانيم و از بند استعمارگران روح و ذهن برهانيم. در قدم دوم بايد ريشه‌هاي سکولار و پوزيتيويستي علوم انساني را که به تعبير مقام معظم رهبري، ذاتاً منحرف و ماهيتاً مضر هستند، شناخت و به دانشجويان و دانش آموزان شناساند و در راه اصلاح نظام آموزشي قدم برداريم. مدرسه و دانشگاه عقلانيت و اجراي امور جامعه را به دست دارد و اصلاح آن، اصلاح جامعه است. بصيرت افزايي و ارائه جذاب ميراث غني فکري و عرفاني اسلام بايد سرلوحه مراکز آموزشي ما باشد. بايد مراکز آموزشي ما جوانان را واکسينه کنند و با روشني بخشي به ذهن مردمان، روح آنان را در مقابل هجوم خفاشان سيه دلي که دل در گرو غارت قلب و مغز جوانان دارند، بيمه کنند. در قدم سوم بايد هنر و رسانه‌هاي تصويري و مکتوب و تمام نهادها و ابزارهاي آموزش غير رسمي‌ را به خدمت درآوريم و با استراتژي و بينش عميق، آنها را در مسير حق، راهبري کنيم. نقش هنرمندان و ورزشکاران در راهبري قلبي‌جامعه، بسيار مهم است. الحمدلله آثار خوبي ‌تاکنون توليد شده‌اند که تأثيرات شگرفي در جهان داشته‌اند. شما تأثير فيلم‌هايي چون يوسف، مريم مقدس و مختارنامه را دست کم نگيريد. ولي هنوز گروهي از هنرمندان و ورزشکاران، صاحب نگاه‌هاي نافذ و جامع و استراتژيک نشده‌اند. اميد که هنرمندان ما از شر تعصبات ليبراليستي و نگاه‌هاي روشنفکرمآبانه برهند و در مسير اسلام ناب، به توليد آثار فاخر و ماندگار بپردازند که اگر چنين شود، جهان معنويت خواه کنوني نيز همراه ما خواهد بود.

پایگاه اطلاع رسانی جوان

در باره شكل گيري فراماسونري و نفوذ آن در جامعه اسلامي ايران، لازم است ابتدا مباني فراماسونري را به‌خوبي بشناسيم و سپس با نشان دادن كدهايي از جريان شبه ماسوني نفوذي و تطبيق آن بر مباني ماسون‌ها، اين مدعا را ثابت كنيم و سپس در صدد چاره جويي بر آييم.

اشاره:
مدت‌هاست جرياني انحرافي در دولت نفوذ كرده و هر از چندي با بيان مطالب غير كارشناسانه، فضاي جامعه را دچار تنش و اضطراب مي‌كند. در باره نوع گفتمان و علل پرداختن به اين گونه مسايل، ديدگاه‌هاي متفاوتي مطرح شده است. عده‌اي آن را محصول شهرت طلبي و برخي ورود غير متخصص در حوزه كارشناسي ذكر كرده‌اند ولي حقيقت مطلب آن است كه آيت ا... مصباح آن را دريافت و نسبت به خطر شكل‌گيري آن هشدار داد: " امروزه در دورن جامعه ما تشكيلاتي فراماسونري در حال شكل گرفتن است، و همان‌طور كه در دوران مشروطه، فراماسونري با شعار قرآن و اسلام پيش آمد، امروز نيز فراماسونري با شعارهاي انقلاب و اسلام جلوه مي‌كند و تحت پوشش آن حرف خود را بيان مي‌كند، يعني قالب را حفظ و محتوا را عوض مي‌كند. " (پايگاه اطلاع رساني آثار آيت ا... مصباح يزدي، 24/01/1390)
در باره شكل گيري فراماسونري و نفوذ آن در جامعه اسلامي ايران، لازم است ابتدا مباني فراماسونري را به‌خوبي بشناسيم و سپس با نشان دادن كدهايي از جريان شبه ماسوني نفوذي و تطبيق آن بر مباني ماسون‌ها، اين مدعا را ثابت كنيم و سپس در صدد چاره جويي بر آييم. مباني فراماسونري عبارتند از اومانيسم و انسان گرايي، ناسيوناليزم و ملي گرايي، كثرت گرايي ديني و پلوراليزم، دين زدايي و دين ستيزي. در قسمت قبل درباره اومانيزم و انسان گرايي مطالبي را تقديم خوانندگان كرديم. در اين بخش به باستان‌گرايي كه يكي ديگر از مباني ماسون‌ها است مي‌پردازيم.

2. ناسيوناليزم و باستان گرايي
==================
مهم‌ترين رسالت فراماسون‌ها رهايي بشر از دين است، به طوري كه آنان " مهم‌ترين تكليف لژ بزرگ انگلستان را دين رهايي laisme دانسته‌اند؛ زيرا با قيود مذهبي، اهداف ماسوني هرگز پيش نخواهد رفت " (كتاب صبح، محمد خاتمي، ص22) ماسون‌هاي انگليسي با استناد به ماده 17 موافقتنامه سپتامبر 1929 مي‌گويند: "در لژها نبايد به هيچ وجه راجع به مسايل مذهبي و سياسي صحبت شود " (همان، ص24) در اين راستا فراماسون‌ها به جاي دين و ارزش‌هاي ديني، گرايش‌هاي قوميتي و ملي گرايانه مي‌نشانند تا بتوانند تا حدودي خلأ دين را براي اعضاي خود جبران كنند. دكتر موسي حقاني، نويسنده و محقق ارجمند، در كتاب خود بر اين نكته تاكيد مي‌كند كه " ترويج ناسيوناليزم مبتني برعصمت (شوونيسم) در كنار مذهب‌زدايي و غرب گرايي از ديگر اقدامات ماسون‌ها بود.احياي باستان‌گرايي و تاريخ پيش از اسلام هدف مشترك وزارت مستعمرات بريتانيا و سازمان فراماسونري در ايران و ساير كشورهاي اسلامي بود. اين حركت در تاريخ معاصر از آخوندزاده، ملكم خان، آقاخان كرماني و... آغاز شد و ديگر فراماسون‌ها نظير فروغي و پيرنيا آن را پي گرفتند. هدف اين جريان معرفي اسلام به‌عنوان عاملي مخرب در تاريخ ايران و عنوان نمودن اين مطلب بود كه تاريخ ايران پيش از اسلام، درخشان تر از ايران بعد از اسلام است. براي اثبات اين فرضيه موهوم تاريخي، تمام قلم‌ها به كار افتاد و آثاري نظير كتاب‌نامه خسروان اثر جلال‌الدين ميرزا از شاگردان ملكم و آخوندزاده كه در تمجيد پادشاه ايران پيش از اسلام و به فارسي سره نوشته شده بود، نمايشنامه عشق و مردانگي اثر ابوالحسن فروغي كه در تمجيد ايران باستان به رشته تحرير درآمده بود. از پرويز تا چنگيز اثر تقي زاده، ايران باستان حسين پيرنيا، فرهنگ پهلوي اثر پرويز ناقل خانلري و... به رشته تحرير درآمد. وجه مشترك تمامي اين آثار، بزرگنمايي آثار حكومت‌هاي پيش از اسلام، در ايران مي‌باشد و تأسف خوردن بر سقوط دولت ساساني به دست مسلمين. حكومت پهلوي كه اساس آن را فراماسون‌ها پي‌ريزي كرده بودند، نيز دقيقاً در همين راستا حركت مي‌كرد. با نطق فروغي در مراسم تاجگذاري رضاخان، وي قذاق بي‌سواد و قلدري را در حد و رديف شاهان ساساني و هخامنشي قرار داد. بعد از آن تمام شعرا و نويسندگان وابسته، پهلوي را وارث تاج و تخت كيان معرفي كردند و نشريات مختلف به ترويج اين امر پرداختند و مقالات متعددي در خصوص مهرپرستي و زردشتي گري توسط اعضاي لژ مهر و ديگر نويسندگان آن نوشته مي‌شد....اين روند نه تنها در جامعه بلكه در لژها نيز به نحو شديدي دنبال مي‌شد.(تاريخ تحولات سياسي ايران، موسي حقاني و موسي نجفي، به نقل از مجله مهر، سال اول، شماره اول ص3 و شماره 12 7)
جريان فراماسونري ابتدا بر ارزش‌هاي ملي گرايانه آب و خاك و خون و نژاد و باستان گرايي تاكيد مي‌ورزد ولي در اين مرحله توقف نمي‌كند؛ زيرا هدف آن‌ها بسي بالاتر از ناسيوناليزم و ملي گرايي كشوري و منطقه‌اي است و چه بسا در دراز مدت همين ملي‌گرايي افراطي محلي و منطقه‌اي نيز موي دماغ آن‌ها گردد. از اين رو با طرح تفسير جديدي از ناسيوناليزم سعي مي‌كنند آن را به ميداني سوق دهند كه با فرهنگ پذيري غربي و ذوب شدن در فرهنگ واحد جهاني كه همان فرهنگ فراماسونري و به عبارت ديگر همان اومانيزم و انسان گرايي به جاي خداگرايي است سازگار باشد. در همين راستا محمود هومن، فرمانرواي شوراي عالي ايران، ضمن ارائه نگاهي فلسفي و اعتقادي از سلطنت، از ناسيوناليزم كه او آن را ميهن پرستي يا پاتريوتيسم مي‌نامد، به نوعي وحدت فرهنگي يا كاسموپوليتيسم (حكومت جهاني) مي‌رسد. وي ضمن رد نظراتي كه ميهن را به خاك، نژاد، زبان و... محدود مي‌كند، مي‌گويد: "... ميهن جايي است كه من در آن جا تربيت يافته‌ام و در آن جا اخلاق انساني و تاريخ يك دسته از انسان‌ها با يكديگر هماهنگ شده است. اخلاق انساني مفهومي كلي است و درباره همه انسان‌ها درست است. اخلاق ايراني با اخلاق يوناني تفاوت ندارد ولي تاريخ ما با تاريخ او تفاوت دارد و اين جزئي بودن تاريخ دسته معيني از مردم است كه مفهوم كلي اخلاق انساني را محدود و تبيين مي‌كند و باعث مي‌شود كه ميهن مفهومي معين و محدود گردد. " ( تاريخ تحولات سياسي ايران به نقل از اسناد مؤسسه مطالعات تاريخ..... گفتار بزرگ فرمانرواي آيين اسكاتي در جشن طريقت 1351، ص 6) براي شكل گيري چنين اتحادي يعني شكل گيري ناسيوناليزم جهاني و نشاندن انسان به جاي خدا، " وي پيشنهاد مي‌كند كه ملت‌ها به جاي بزرگنمايي نقاط منفي تاريخ خود كه شامل جنگ‌ها و نظاير آن مي‌شود، به نكات انساني تاريخ خود تكيه كنند كه موجب وحدت ملت‌ها مي‌شود. اين نكته اساس طرح حكومت جهاني ماسون مي‌باشد كه از آن به كاسموپوليتيسم تعبير مي‌شود. " (مباني فراماسونري، ص 206) با بيان اين نكته، راز برخورد دوگانه ماسون‌ها با مسأله ناسيوناليزم به دست مي‌آيد. در آثار مكتوب و موضع گيري‌هاي ماسون‌ها مي‌بينيم آن جا كه مسأله اسلام مطرح مي‌شود، تكيه آنان بر ناسيوناليسم شوونيستي است و برتري عجم بر عرب مطرح مي‌شود و آن جا كه از ساير كشورها و اديان به ويژه سلطة غرب و يهوديان سخن به ميان مي‌آيد، تكيه آن‌ها بر فرهنگ جهاني و انساني و كاسموپوليتيزم پر رنگ و جدي مي‌شود. " و صدالبته اين مقدمه‌اي است براي حكومت جهاني يهوديان و ماسون‌ها كه به نحوي جدي و آشكار توسط جمعيت طرفداران حكومت متحده جهاني و شيعه ايراني آن جمعيت ايراني طرفدار حكومت متحده جهاني تعقيب مي‌شد. اين جمعيت كه وابسته به سازمان جهاني فراماسونري است، با مخفي نمودن اين وابستگي و روي آوردن به فعاليت‌هاي آشكار سياسي، سعي در ايجاد حكومتي جهاني دارد كه احكام آن ضمانت اجرايي داشته باشد. " (همان) جريان فراماسونري در كشور سال هاست كه به دنبال اجرايي كردن اين نوع تفكر بوده است. پيش از انقلاب اسلامي ايران و در زمان رژيم پهلوي نيز اين نوع تفكر فعال بود و رژيم پهلوي كه محصول فعاليت جريان فراماسونري در كشور به شمار مي‌آمد، با تمام ابزار و امكانات در صدد اجرايي كردن ناسيوناليسم ايراني و سپس تشكيل حكومت جهاني از اين سنخ بود. در همين راستا بهاي آزادي دكتر شريعتي از زندان، نوشتن سلسله مقالاتي قرار داده مي‌شود كه در آن به جاي اسلام، بر مليت ايراني تاكيد شود. وي به دنبال آزادي از زندان، با نوشتن سلسله مقالاتي در كيهان با نام "بازگشت به خويشتن " به ترويج ملي گرايي و ناسيوناليزم پرداخت و از حمله اسلام به ايران كه موجب مسلمان شدن ايراني‌ها شد، به "حمله تازيان به ايران " تعبير كرد! شهيد مطهري در بخشي از نامه دردمندانه اش خطاب به حضرت امام(ره) در باره اين سري مقالات مي‌نويسد: " درباره مليت ايراني قطعا تاكنون احدي از مليت ايراني به اين خوبي و مستند به يك فلسفه امروز پسند دفاع نكرده است. شايسته است نام آن را "فلسفه رستاخيز " بگذاريم. " منظور حزب رستاخيز است كه محمد رضا شاه آن را حزب رسمي دولتي اعلام كرده بود و همه موظف بودند كه در آن عضو شوند، شهيد مطهري خلاصه‌اي از مقالات دكتر شريعتي را اين گونه براي امام توضيح مي‌دهد: " خلاصه اين مقالات كه يك كتاب مي‌شود، اين بود كه ملاك مليت، خون و نژاد كه امروز محكوم است، نيست؛ ملاك مليت، فرهنگ است و فرهنگ به حكم اين كه زاده تاريخ است نه چيز ديگر، در ملت‌هاي مختلف، مختلف است؛ فرهنگ هر قوم فرهنگ آن قوم است؛ هر قوم كه فرهنگ مستمر نداشته نابود شده است؛ ما ايرانيان فرهنگ دو هزار و پانصد ساله داريم كه ملاك شخصيت وجودي ما و من واقعي ما و خويشتن اصلي ماست، ولي در طول تاريخ حوادثي پيش آمد كه خواست ما را از خود واقعي ما بيگانه كند ولي ما هر نوبت به خود آمديم و به خود واقعي خود بازگشتيم، " ايشان سپس به سه جرياني كه شريعتي آن‌ها را از بين برنده "خود واقعي " ملت ايران معرفي كرده، اشاره مي‌كند و مي‌نويسد: شريعتي مي‌گويد آن سه جريان عبارت بود از حمله اسكندر، حمله عرب، حمله مغول، در اين ميان وي بيش از همه درباره حمله عرب بحث كرده و نهضت شعوبيگري را تقديس كرده است، آن‌گاه گفته است اسلام براي ما ايدئولوژي است و نه فرهنگ؛ اسلام نيامده كه فرهنگ ما را عوض و فرهنگ واحدي به وجود آورد، بلكه تعدد فرهنگ‌ها را به رسميت مي‌شناسد همان طوري‌كه تعدد نژادي را يك واقعيت مي‌داند؛ آيه كريمه "اِنّا خَلَقناكُم مِن ذَكَرٍ وَ اُنثي وَ جَعَلناكُم شُعوباً وَ قَبائِلَ... " ناظر به اين است كه اختلافات نژادي و اختلافات فرهنگي كه اولي ساخته طبيعت است و دومي تاريخ، بايد به جاي خود محفوظ باشد؛ ادعا كرده است كه ايدئولوژي ما روي فرهنگ ما اثر گذاشته و فرهنگ ما روي ايدوئولوژي ما، لهذا ايرانيت اسلامي شده است و اسلام ما اسلام ايراني شده است.
شهيد مطهري مي‌افزايد: اين بيان عملا و ضمنا، نه صريحا فرهنگ واحد به نام فرهنگ اسلامي را انكار كرده است و صريحا شخصيت‌هايي نظير بوعلي و ابوريحان و خواجه نصيرالدين و ملاصدار را وابسته به فرهنگ ايراني دانسته است؛ يعني فرهنگ اين‌ها ادامه فرهنگ ايراني است.
همان‌گونه كه ملاحظه مي‌كنيد، شريعتي در اين مقالات از ناسيوناليزم خون و نژاد گذشته و با جدا سازي فرهنگ از ايدئولوژي سعي كرده است فرهنگ را معلول تاريخ يك ملت معرفي كند و به عبارتي وانمود كند كه اين تاريخ است كه فرهنگ را مي‌سازد نه مكتب! همان كه فراماسون‌ها بر آن تصريح مي‌كردند. زماني كه فرهنگ معلول تاريخ شود، مي‌توان با ناديده گرفتن نقاط منفي تاريخ خود كه شامل جنگ‌ها و نظاير آن مي‌شود، به نكات انساني تاريخ خود تكيه كرد و موجب وحدت ملت‌ها شد! و اين نكته، اساس طرح حكومت جهاني ماسون مي‌باشد كه از آن به كاسموپوليتيسم تعبير مي‌شود و در سطور پيشين به آن اشاره شد.

ب. تطبيق آراي جريان انحرافي و نفوذي در دولت بر اين اصل ماسون‌ها
=======================================
تطبيق نظريات جريان انحرافي با آراي ماسون‌ها، يك روش كاملا مستند و علمي است. مشايي در همايش ايرانيان خارج از كشور؛ بر روي همان اصول ملي‌گرايانه گام برمي‌دارد و مكتب ايران را به جاي مكتب اسلام نشانده، مي‌گويد: "من اصرار دارم برمكتب ايران، بعضي‌ها ممكن است بر من خرده بگيرند كه تو چرا نمي‌گويي مكتب اسلام، مكتب اسلام دريافت‌هاي متنوعي از آن وجود دارد. دريافت ناب از حقيقت ايمان و حقيقت توحيد و حقيقت اسلام مكتب ايران است؛ بايد از اين پس ما مكتب ايران را به دنيا معرفي كنيم "(سايت شوراي عالي ايرانيان،14/5/89) وي پس از آن كه علما و بزرگاني از جمله آيت ا... مصباح درباره اين اظهارات غير اصولي و منحرف موضع گرفته و گفتند " كساني كه بي‌شرمانه شعار مكتب ايران را مي‌دهند خودي نيستند " درصدد توجيه و تأويل سخنان خود بر آمده، مي‌گويد: "اين حرف من (مكتب ايراني) حرف جديدي نبود، بلكه حرف امام است. امروز حرف‌هاي مختلفي در دنيا به نام اسلام زده مي‌شود آيا ما قبول داريم؟ بلكه اسلامي را قبول داريم كه در ايران مستقر است. " (سايت استقامت) رئيس جمهور نيز در ادامه به كمك وي مي‌آيد و مي‌گويد: منظور آقاي مشايي، مكتب اسلام ناب محمدي است كه امروز كانون آن ايران است.
ولي مرور زمان نشان داد كه اين توجيهات، به دليل ترس از افكار عمومي است و گر نه وي به همان مكتب ايران اعتقاد دارد. شاهد آن، اظهارات و عملكرد وي پس از اين اظهار نظر است.

نويسنده: قاسم روان‌بخش

منبع: سايت قبس

ادامه دارد...

يكي از معروف‌ترين اومانيست‌هاي قرن 14، آقاي پيكور دلاميراندولا است كه در سال 1489توسط پاپ اينوسنت هشتم به‌عنوان مروج عقايد بدعت گذارانه محكوم گرديد. او در كتاب خود «نتيجه‌گيري فلسفي كاباليست و الهيات» نوشته بود: «در جهان چيزي بالاتر از ستايش بشر وجود ندارد.»

ماه گذشته (90/01/21) آيت‎الله مصباح يزدي از شكل‎گيري فراماسوني در كشور در قالب جديد خبر داد و تلنگري فكري به اذهان نخبگان و مردم وارد ساخت. البته ايشان از مدتي پيش در جلسات خصوصي درباره وقوع چنين پديده خطرناكي هشدار مي‌داد. اكنون پرسش اين است كه آيا آيت‏الله مصباح براي چنين ادعايي به سند مهمي دست يافته يا از رگه‌هاي فكري اين جريان، چنين خطري را احساس كرده و درباره شكل‌گيري مجدد آن هشدار داده است؟ بي‌ترديد دانشمندان بابصيرت همانند پزشك حاذق كه از آثار ظاهري به نوع بيماري پي مي‌برند، به‌راحتي مي‌توانند با مشاهده علايم، نوع انحراف را شناسايي كرده در پي درمان آن برآيند. كساني كه با مباني و آموزه‌هاي فراماسونري آشنا باشند، هنگام برخورد با سخنان و نوشته‌هاي فرد معلوم الحال دولت متوجه مي‌شوند كه اين گونه حرف‌ها از سر تصادف نيست بلكه طبق برنامه و با محاسبات دقيقي به پيش مي‌رود. ما در اين تحليل ابتدا به اصول و مباني فراماسون‌ها مي‌پردازيم و سپس با ذكر بخش‌هايي از سخنان رحيم مشايي و برخي جريانات با كاركرد مشابه، تطبيق آن را به قضاوت شما خوانندگان محترم وامي‌گذاريم.

1.‌ مباني و مواضع فراماسون‎ها:

اومانيسم و انسان‎گرايي

يكي از اصول فراماسونري، اومانيسم و انسان‎گرايي است. از نظر فراماسون‌ها اصالت با انسان است و بايد انسان به جاي خدا بنشيند؛ آن چه بايد ما در صدد تحقق آن باشيم خواست و اراده انسان است و بس!

يكي از معروف‌ترين اومانيست‌هاي قرن 14، آقاي پيكور دلاميراندولا است كه در سال 1489توسط پاپ اينوسنت هشتم به‌عنوان مروج عقايد بدعت گذارانه محكوم گرديد. او در كتاب خود «نتيجه‌گيري فلسفي كاباليست و الهيات» نوشته بود: «در جهان چيزي بالاتر از ستايش بشر وجود ندارد.» (يحيي هارون، مباني فراماسونري، ص70)

امروزه ماسون‌ها عقايد بدعت‌گذارانه ميراندولا را بسيار بي‌پرده‌تر بيان مي‌كنند. به‌عنوان نمونه، در يك جزوه محلي ماسوني آمده است: «جوامع ابتدايي ضعيف بودند و به خاطر اين صفت به نيروها و پديده‌هاي اطرافشان مقام ربوبيت مي‌دادند. اما ماسونري تنها به انسان چنين مقامي مي‌دهد.»(همان)

مانلي. پي. هال در كتاب «كليد گمشده فراماسونري» مي‌نويسد: انسان خدايي در حال شكل‌گيري است و همان‌گونه كه در اسطوره‌هاي تمثيلي مصر باستان آمده است، بر روي چرخ كوزه‌گري، در حال قالب‌گيري است. هنگامي كه نور او به درخشش در مي‌آيد تا همه چيز را حفظ كند و ارتقاء بخشد، او به تاج سه‌گانة خدايي دست مي‌يابد و به جماعت اساتيد فراماسون، همان‌هايي كه در لباس‌هاي آبي و طلايي خود به دنبال تاريكي شب با نور سه‌گانه لژ ماسوني هستند ملحق مي‌گردد. راه استاد اعظم شدن (استاد اعظم لژ فراماسونري) اين است كه اعتقاد به خدا و اين حقيقت كه انسان بنده اوست كاملا رد شود. ( همان)

جي دي باك در كتاب «فراماسونري اسرارآميز» تصريح مي‌كنند: «تنها خدايي كه فراماسونري قبول دارد انسان است... بنابراين انسان تنها خداي موجود است.» (همان) در همين راستا مجله ماسون ترك طي تحليلي، فراماسونري را يك دين اومانيست معرفي كرده مي‌نويسد: در واقع فراماسونري يك نوع مذهب بلكه يك دين اومانيست است و دين جعلي به ستايش انسان سفارش مي‌كند نه خدا.

«ما هميشه اذعان مي‌كنيم كه بالاترين كمال مطلوب فراماسونري در عقايد اومانيزم قرار دارد. ( همان، به نقل از مجله ماسون ترك) تفكر انسان محور و اومانيستي در فراماسونري به حدي پر رنگ است كه آن‌ها به جاي عشق به خدا و كار براي او، عشق به انسان را ترويج مي‌كنند. يحيي هارون در اين باره مي‌نويسد « ماسون‌ها اعتقاد دارند همه كارها بايد فقط به خاطر انسانيت انجام گيرد نه رضاي خدا. "او سپس با نقل مطلبي از كتاب لژ تركيه مي‌نويسد: «اساس اخلاق ماسوني عشق به انسانيت است و خوب بودن به خاطر خواسته‌اي در آينده، منفعت، پاداش و بهشت، از روي ترس از ديگري، عرف ديني يا سياسي، نيروهاي ناشناخته ماوراء طبيعي... را كاملا مردود مي‌داند. تنها از خوب بودن به خاطر عشق به خانواده، كشور، انسان‌ها و انسانيت حمايت و تمجيد مي‌كند. اين يكي از مهم‌ترين اهداف تكامل فراماسونري است. عشق به مردم و خوب بودن بدون انتظار پاداش، رسيدن به اين سطح، تحول عظيمي است. "(همان، ص 73) يحيي هارون در كتاب خود هدف نهايي ماسون‌ها را تخريب دين و نابودي آن ذكر مي‌كند و اظهار مي‌دارد: "هدف نهايي ماسونري اين است كه مي‌خواهند دين را به‌طور كامل تخريب كرده، جهاني اومانيست براساس تقدس انسانيت ايجاد كنند.

آن‌ها مي‌خواهند نظم نويني براساس غفلت بنا كنند كه در آن مردم، خدايي كه آن‌ها را آفريده انكار كنند و به خود مقام ربوبيت بدهند. اين هدف و فلسفه وجودي ماسونري است. نشريه ماسوني آينه اين وضعيت را «معبد عقايد» نام نهاده است. (همان، ص 82) در همين راستا ماسون‌ها مي‌خواهند از تمام جهان معبدي بسازند. اما معبد مورد نظر آن‌ها معبد دين واقعي نيست بلكه معبد اومانيزم است و رؤياي آن‌ها جهاني است كه در آن انسانيت پرستش شود؛ مردم به‌طور كامل از دين حقيقي روي بگردانند و فلسفه اولوسيونيت تنها فلسفه حقيقي قلمداد گردد. در نوشته‌هاي ماسوني مراسم عجيب و غريب كه به اين منظور طراحي شده، چنين توصيف گرديده است. «امروز يك دين جهاني متولد مي‌شود، به آرامي مي‌تواند شعور را به معناي واقعي كلمه ارضا كند... به موازات دين جهاني، اخلاقياتي متناسب با اين جهان‌بيني ايجاد خواهد شد... چنين ديني انسان‌ها را در جهان متحد خواهد ساخت. اين دين فراماسونري است. اين دين از طريق قلب‌ها منتقل خواهد شد... (همان، ص 191) در اين جريان كه اومانيزم پابه پاي تفكر الحادي به پيش مي‌رود " فراماسون‌ها همانند بيانيه سال 1933 اومانيست‌ها، معتقدند كه خداپرستي سنتي به‌ويژه ايمان به خدايي كه شنونده دعا است و به مردم زندگي مي‌دهد و از آن‌ها مراقبت مي‌كند، مي‌فهمد و قادر است و كاري براي آن‌ها انجام مي‌دهد يك اعتقاد ثابت نشده و از مد افتاده است " سپس بر اساس اين اعتقاد مي‌گويند: "ما به‌عنوان ضد خداپرستي، از انسان شروع مي-كنيم نه از خدا. از طبيعت نه از ملكوت. " (همان، ص 62) روند ماسون شدن و پرستش انسان و نشاندن آن به جاي خدا در لژهاي فراماسونري اين گونه انجام مي‌شود: "يك فراماسون قبل از ورود به تشكيلات فراماسونري مي‌آموزد كه بايد نسبت به دين و مذهب بي‌اعتنا باشد. سپس با تأكيد بر مذهب، مفهومي اومانيست از تعاليم فرماسونري به فرد ارائه مي‌شود. در آيين درجه شاگردي، استاد لژ از ناظر اول لژ مي‌پرسد: «برادر ناظر اول چرا ما خود را بنّاي آزاد مي‌ناميم؟» ناظر اول: «زيرا چون آزادگان در ساختن بناي عظيم كار مي‌كنيم.»استاد لژ: «چه نوع بنايي؟» ناظر اول: «نياكان ما آن را معبد سليمان مي‌ناميدند و منظورشان معبد انسانيت بوده است.» استاد لژ: «برادر ناظر دوم چه سنگي در اين بنا به كار مي‌بريم؟» ناظر دوم: «سنگ بناي ما انسان است.» استاد لژ: چه ملاتي لازم است تا اين سنگ‌هاي معبد را به هم متصل سازيم؟» ناظر دوم: «ملاط بناي معبد تابناك انساني و برادري همگاني است (دكتر موسي نجفي و دكتر موسي فقيه حقاني، تاريخ تحولات سياسي ايران، ص 551 به نقل از مكتب‌هاي فراماسونري، ص 27 28). " استاد لژ خطاب به اعضاء مي‌گويد: " مساعي جمعيت ما وقف راه انسانيت است. وظيفه ما اين است كه تمام صفات عاليه انساني رادر خود نيرومند سازيم »(همان، به نقل از همان كتاب ص 37) در درجات اول و دوم ضمن تاكيد بر مفهوم انسانيت، به فرد تاكيد مي‌شود كه مي‌بايستي خود را از قيد و بند عقايد خرافي رها سازد. پس از گرفتن التزام از داوطلب، وي را وارد حلقه برادري نموده، خطاب به او اظهار مي‌دارد: " اين حلقه برادري كه ملاحظه كرديد، زنجير بزرگ برادري جهاني را تشكيل مي‌دهد و مرداني را از هر ملت و كشور و مذهب در هر مقام به هم متصل مي‌سازد. به هر نقطه جهان برويد نام برادري به گوش شما خواهد رسيد و همه جا دست برادري مهياي پذيرفتن و معاضدت شما خواهد بود. (همان، به نقل از همان، ص 46)

"در سير درجه سوم مجدداً در گفت و گوي استاد لژ و ناظر لژ، اين سؤال مطرح مي‌شود كه چرا ما خود را بنّاي آزاد مي‌ناميم؟ ناظر لژ پاسخ مي‌دهد: «براي آن كه خود را از قيد افكار و عقايد باطل رها كرده‌ايم و بناي بزرگ بشريت را برپا مي‌سازيم.( همان، به نقل از مكتب‌هاي فراماسونري، ص 77)

بررسي برخي ديدگاه‌ها و سخنان رحيم مشايي نسبت به انسان و برجسته كردن آن مي‌تواند براي مخاطبان دست كم سوال برانگيز باشد. به‌عنوان نمونه در نطق‌هاي چند ساله اخير وي نيز همواره شعار انسان گرايي موج مي‌زند؛ هرچند او تلاش مي‌كند آن را در قالب مباحث عرفاني در هم آميزد ولي اين نوع نگاه به نگاه اومانيستي بسيار نزديك است. در تاريخ معاصر ايران تركيب فراماسونري و آداب آن با تصوف توسط ظهير الدوله جانشين صفي عليشاه قطب فرقه نعمت اللهي در تهران نمونه تاريخي درچنين رويكردي است. مشايي در باره انسان تا اين اندازه غلو مي‌كند كه مي‌گويد: "انسان بزرگ‌تر از جهان است، هيچ نقطه‌اي از عالم نيست كه به انسان مربوط نباشد، هيچ نقطه از عالم نيست كه در آن منظوري از انسان وجود نداشته باشد. امروز ما جزء كوچكي از جهان هستيم. " (سايت شخصي مشايي،30 مرداد87) جالب است كه وي از يك طرف انسان را از همه جهان بزرگ‌تر مي‌داند و از سوي ديگر در جمله بعد، انسان را جزئي كوچكي از جهان مي‌شمارد! و سپس در ادامه مي‌گويد: "انسان متعلق به همه عالم است و همه عالم متعلق به انسان است. "او در چارچوب تفكر شبه اومانيستي، دين را فرع انسان دانسته مي‌گويد: "مي‌گويند صف‌بندي مؤمن و كافر وجود دارد اين صف‌بندي وقتي اصالت دارد كه فرصت‌ها را براي انتخاب انسان‌ها فراهم بياوريد و انسان‌ها به مفهوم واقعي آزادي انتخاب خود را انجام دهند.

اين كه مسلمان‌ها بگويند كار ما درست است و بقيه اشتباه مي‌گويند، يعني 5/5 ميليارد انسان را از دايره انسانيت خارج كنيم. "او انسان بودن را اصل و مقدم بر دين و مكتب اسلام مي‌داند.

مشايي بر اساس اصالت انسان مي‌گويد: "بعد از آن كه اين انسان‌ها گرد هم آمدند، تازه خدا هم معنا پيدا مي‌كند. ظرفيت انساني بايد شكل بگيرد تا ما سخن از خدا بگوييم. انسان كه شناخته نشده باشد، كه شناخته نشده است كي خدا قابل شناسايي است؟ عظمت خدا وقتي قابل شناسايي است كه عظمت انسان شناخته شده باشد.... بايد همه ابعاد وجود انسان را بشناسيم. بدون شناخت جهان كي مي‌توانيم انسان را بشناسيم؟ انسان 2000 سال پيش كجا؟ انسان امروز كجا؟ (همان) وي سپس بر همين اساس مي‌گويد: "هر انساني صرف نظر از همه مشخصاتي كه مربوط به اوست بايد يكسان ديده بشود. جامعه آينده بشري متعلق به همگان است. هر مشرب فكري، هر مذهب فكري، هر مسلكي، هر منطقي، هر ديني، هر چه كه در دنيا وجود دارد و داراي صبغه فكري است، آرم و نشان فكري دارد و پيام فكري دارد. تنها در صورتي كه بتواند جامعه جهاني را با هم ببيند و همه انسان‌ها را محترم بشمارد اين آينده از آن اوست، در اين آينده (چون آينده از آن مردم است) هيچ جامعه‌اي در آينده برتر از ديگران نيست، هيچ كسي. در آينده كشور معنا ندارد، نژاد معنا ندارد و آينده، آينده آن‌هاست. " (همان) مشايي سرانجام مي‌گويد: "بدون واهمه مي‌گوييم: جهان آينده متعلق به همه انسان‌ها است. هر منطقي كه بين انسان‌ها فرق بگذارد محكوم به شكست است. هر منطقي كه به خط كشي بين انسان – جمله استراتژيك است- هر منطقي كه به خط كشي بين انسان‌ها بينجامد منطقي است كه در آينده خريدار ندارد. "

هر منطقي كه بتواند در آينده نزديك ادبياتي داشته باشد كه 3 عنصر آدم، خدا و جهان را با هم تنظيم كند از نظر آيين و مكتب، آينده از آن اوست.وي در آخرين پرده، انسان را در جانشيني خدا قرار داده مي‌گويد: "ماموريت انسان بر روي زمين اين است كه جانشين خدا باشد، به جاي خدا تصميم بگيرد و به جاي خدا اراده كند " (سايت عصر ايران، مرداد )

در پايان توجه به اين نكته لازم است كه گرچه از پاره‌اي اين گونه حرف‌هاي بعضا شبه عارفانه از سوي برخي عرفا نيز شنيده مي‌شود ولي ممكن است از آن افق ديد تا حدودي آن را قابل توجيه دانست ولي طرح اين گونه مباحث در اردوگاه فراماسون‌ها نيز قابل تامل جدي است كه برخي از آن‌ها را در فوق ملاحظه نموديد؛ بنابر اين داشتن برخي از اين گونه تعابير در ميان عرفا به معناي ناديده گرفتن آن‌ها در ادبيات فراماسون هانيست. بايد از قراين و شواهد سخنان شخصي كه اين گونه حرف‌ها را مطرح مي‌كند حقيقت آن را شناخت و نوع آن را تشخيص داد. اكنون سوال اين است كه آقاي مشايي با طرح شعار‌هاي ديگري نيز كه در باره دين و عدم لزوم تبليغ آن و ضرورت ترويج ملي گرايي و همسان بودن اديان و هم افزايي انسان‌ها در سخنانش مطرح است آيا محققين را نسبت به مواضعش دچار ترديد نمي‌كند ؟

نويسنده: قاسم روان‌بخش

منبع: سايت قبس

ادامه دارد...

در سال 2005، تعقيب كنندگان اروپايي بيلدربرگ مخفي گاه اين گروه پنهان كار را در اقامتگاهي مجلل در شهري كوچك و زيبا در 70كيلومتري مونيخ پيدا كردند.
مسئولان هتل دورينت سه بار به نشريه آمريكن فري پرس گفتند كه تمام ظرفيت آن از پيش گرفته شده است- اما گفتند بيلدربرگ آنجا نيست. از همه به غير از شركت كنندگان بيلدربرگ، كاركنان و همسران آنها مي خواهند كه هتل را ترك كنند.

قسمت قبلی

در مه 2005، خبر رسيد برخي دمكرات هاي سنا كه در گذشته به لوايح تجارت آزاد رأي داده بودند، تهديد كرده بودند به علت پيش بيني نشدن تدابير كافي براي محافظت از كارگران، به موافقت نامه تجارت آزاد آمريكاي مركزي (كفتا )1 رأي نمي دهند. اين خبر بيلدربرگي ها را مغموم كرد. كفتا گامي مهم در جهت گسترش نفتا و تبديل آن به منطقه تجارت آزاد قاره آمريكاست.
بيلدربرگ پيدا مي شود
در سال 2005، تعقيب كنندگان اروپايي بيلدربرگ مخفي گاه اين گروه پنهان كار را در اقامتگاهي مجلل در شهري كوچك و زيبا در 70كيلومتري مونيخ پيدا كردند.
مسئولان هتل دورينت سه بار به نشريه آمريكن فري پرس گفتند كه تمام ظرفيت آن از پيش گرفته شده است- اما گفتند بيلدربرگ آنجا نيست. از همه به غير از شركت كنندگان بيلدربرگ، كاركنان و همسران آنها مي خواهند كه هتل را ترك كنند. همچنين به كاركنان هتل هشدار مي دهند چيزي از آنچه مي بينند يا مي شنوند، برملا نكنند.
موش و گربه
اين وضع هر سال اتفاق مي افتد: از خانم كارمند بيلدربرگ مي خواهم، فهرستي از شركت كنندگان و دستور كار نشست را به من بدهد، اما وي خودداري مي كند. در همان لحظه بر سر دني استولين2 عكاس آزاد فرياد كشيد كه عكس نگيرد. استولين از وي درحال تكان دادن دستانش عكس گرفت. اما تفريح ادامه داشت.
وقتي ده ها نفر از مأموران امنيتي بيلدربرگ- با كت و شلوار و كراوات سياه- از اتوبوس مجلل بزرگ پياده شدند، مرد جواني كه مانند دانشجوياني لباس پوشيده بود كه به تعطيلات مي روند، خود را مأمور امنيتي آمريكايي معرفي كرد. وي گفت اجازه ندارد اسم خود يا سازماني را كه براي آن كار مي كند، بگويد.
در مقام يك شهروند انجام وظيفه كرده و توضيح دادم كه عمل مقامات دولتي ايالات متحده كه در نشست هاي سري با افراد حقيقي شركت مي كنند تا درباره تعيين خط مشي دولتي بحث كنند، مجرمانه است.
وي خاطرنشان كرد، هيلاري كلينتون، كه در آن زمان بانوي اول آمريكا بود، گروهي از كارگزاران فدرال و كارشناسان از بخش خصوصي را پشت درهاي بسته گرد آورد تا طرحي براي اصلاح نظام بهداشتي كشور تدوين كنند. رويس لمبرت3، قاضي منطقه اي آمريكا اين اقدام خانم كلينتون را تقبيح كرد و وي را به نقض قانون متهم كرد. اين قاضي او را جريمه كيفري كرد.
مأمور امنيتي گفت كه ماجرا را به ياد دارد، اما اختيار بازداشت مقامات آمريكايي را در آلمان ندارد.
من گفتم: «مي فهمم. اما سه سال پيش، كه بيلدربرگ در شانتيلي در ايالت ويرجينيا تشكيل جلسه داد، مي توانستيد دونالد رامسفلد وزير دفاع را بازداشت كنيد. بار بعد كه بيلدربرگ در ايالات متحده تشكيل جلسه مي دهد، به شما اطلاع مي دهم كه با دست بند بياييد.»
مأمور يادشده لبخند زد. نمي توانست خود را معرفي كند، اما آمريكن فري پرس مي تواند: وي رابرت هاروي4، مأمور ويژه از واحد خدمات محافظتي فرماندهي تحقيقات جنايي نيروي زميني5 در فورت بلوير6 در ويرجينيا بود.
تدابير امنيتي گسترده بود. پس از آنكه تعداد زيادي از مأموران امنيتي كراواتي پياده شدند، شمار قابل توجهي از پليس محلي با لباس متحدالشكل در محل مستقر شدند و در اين حال پنج اتوبوس تعداد زيادي پليس ملبس به لباس ضدشورش را به محل آورد. بيشتر آنها به داخل هتل رفتند و ديگر ديده نشدند. گزارش مقام آلماني حاكي از آن بود كه علاوه بر سازمان پليس مخفي آمريكا7، موساد نيز مأموراني به محل گسيل كرده بود.
بخش پاياني
به قلم ويليس اي كارتو 8
مقدمه مؤخره به قلم جيم تاكر
اگر لطف ويليس اي كارتو نبود كه مرا به سردبيري اسپات لايت استخدام كرد و بعد به تعقيب بيلدربرگ گماشت، احتمالاً - تقريباً مسلماً- كلمه بيلدربرگ به گوشم نمي خورد.
به لطف كارتو در مقام بنيان گذار لابي آزادي، ناشر اسپات لايت، از اين فرصت برخوردار شدم كه كاري را آغاز كنم كه نهايتاً به تعقيب بيلدربرگ در طول يك نسل بدل شد و از اين طريق توانستم اخبار بيلدربرگ را بدون گزافه به گوش ميليون ها نفر برسانم، كه در غير اين صورت مانند خودم از اقدامات اين برنامه ريزان جهاني گرا بي خبر مانده بودند.
با توجه به نقش محوري كارتو در افشا كردن بيلدربرگ، شايسته است كه اين كتاب را با تفسيري از خود كارتو به پايان برسانم: تأملات وي درباره اينكه بيلدربرگ براي علاقه مندان به آينده جهان چه معنايي دارد.
با فروتني تمام و آگاهي از تحسين گرمي كه ويليس از تلاش هاي من دارد، در اينجا صفحات را براي ختم كلام در اختيار آقاي كارتو قرار مي دهم.
آنچه سال ها از وجود آن ترديد داشتيد- اينكه توطئه ساخته و پرداخته گروهي از دولتمندان بين المللي بر زندگي شما تأثير مي گذارد- دراين كتاب اثبات مي شود.
جيم تاكر به دليل پشتكار شگفت انگيز خود در تعقيب اين گروه از افراد خطرناك، شايسته بالاترين تقدير است. گزارش هاي وي درباره فعاليت هاي سري آنها در تنها نشرياتي كه جرئت استفاده از آن را داشتند، يعني اول اسپات لايت و سپس آمريكن فري پرس درج شد.
و يكي از دلايل اينكه قاضي فاسد فدرال اسپات لايت را به طور غيرقانوني تعطيل كرد، تلاش هاي اين نشريه براي برملا كردن بيلدربرگ بود. اين قاضي به نمايندگي از توطئه گراني اقدام كرد كه به اين نخبگان بين المللي گرا وابستگي داشتند. اما نشريه آمريكا فري پرس برخاسته و گزارش هاي جيم تاكر از بيلدربرگ را زنده نگاه داشته است.
از ميان حقايق منحصر به فردي كه تا به حال پنهان مانده بود و در كتاب جيم عرضه شده است، مي توان به اين ها اشاره كرد:
¤ در حقيقت توطئه بسيار سازمان يافته اي بين سياستمداران و بانكداران پرنفوذ شكل گرفته است تا هر كدام سهم بيشتري از آنچه درپي آن هستند، يعني قدرت و پول، به دست آورند:
¤ و اين دو عنصر را شما و ميليون ها نفر از ديگر ماليات پردازان و رأي دهندگان فريب خورده در اختيار آنها مي گذاريد؛
¤ اين توطئه شامل ساقط كردن تمام دولت هاي ملي و جايگزين كردن يك دولت جهاني از طريق كلاه برداري و ارتشاء است؛
¤ مصرف كنندگان، ماليات پردازان و رأي دهندگان قرباني مطبوعات به اصطلاح آزاد آنها هستند كه بي گزافه جزئي از اين توطئه هستند؛
¤ جنگ ها براي پيشبرد منافع اين حاميان شرارت به راه مي افتاد. آنها هزاران مرد جوان فريب خورده را به كام مرگ مي فرستند و جيب خود را از ثمرات گناه انباشته مي كنند؛
¤ آنها كتاب هاي تاريخي را براي توجيه جنايات خود و آماده كردن زمينه براي جنگ هاي پرسود در آينده و نهايتا تأسيس دولت جهاني مي نويسند؛
اين نكته آخر همچنين دليل زايش تاريخ نگاري تجديدنظر طلب 9 (اصيل) پس از جنگ جهاني اول است.
تمام مورخان فداكار- اين مردان و سايرين- جرئت آن را داشتند تا حقايق واقعي درباره رخدادهايي را كه به آن جنگ منتهي شد، بررسي كنند:
¤ دكتر هري المر بارنز 10
¤ پروفسور سيدني بي في11
¤ هنري ويكم استيد 12
¤ ادوين بي شون ميكر13
¤ ويليام سيور وودز 14
¤ پروفسور چارلز اي بيرد15
¤ سي هارتلي گراتان16
¤ سيزلي هادلستون 17
¤ اچ سي پترسون 18
¤ فرانسيس نيلسن19
و اين فهرست اصلاً كامل نيست. با اين حال، پس از جنگ جهاني دوم بسياري از اين اسامي برجسته، در حيطه خودشان، همچنان باقي بود و تلاش هاي بسياري ديگر از تجديدنظرطلبان كار آنها را كامل كرد، از جمله:
¤ دكتر جيمز جي مارتين20
¤ بنجامين كولبي 21
¤ دكتر ديويد هوگان 22
¤ جورج ان كروكر23
¤ ژنرال آلبرت سي ويده مير 24
¤ رالف فرانكلين كيلينگ 25
¤ جان سك 26
¤ كارلوس پورتر 27
¤ جان تي فلين 28
¤ لارنس آربراون 29
¤ فرانسيس پي يوكي 30
¤ ويليام هنري چمبرلن 31
¤ ديويد ايروينگ 32
¤ ميچل استوردزا 33
¤ سناتور ويليام لنگر 34
¤ سرهنگ چارلز اي ليندبرگ 35
¤ پروفسوروين اس كول 36
¤ جوستوس دونكه 37
¤ جان تولند 38
¤ چارلز كالان تانسيل 39
¤ دكتر آرتور باتز 40
¤ سروان راسل گرنفل 41
¤ دكتر آستين جي اپ 42
¤ دكتر ويلهلم استاگليش 43
¤ آلفرد ام دي زاياس 44
¤ لوئيس فيتزگيبون 45
¤ لارنس دنيس 46
¤ويليام گيلي سيمپسون 47
¤ ادوارد دي ليني48
¤ آرتور پانسن بي49
¤ اي جي پي تيلور50
¤ كنراد كي گريب51
¤ سناتور برتون كي ويلر52
¤ اف جي پي ويل53
¤ چلسي مانلي54
¤ بوك كارتر55
اين فقط چند اسم از تعداد زيادي اسم است.
حالا شما مي پرسيد- و حق هم داريد- كه چرا من با اسامي اين مورخان برجسته شما را به ستوه آوردم، كساني كه شايد بسياري از آنها را نشناسيد. به اين دليل است: هنگامي كه بالاخره تاريخ كامل و معتبر قرن بيستم نوشته شود، هيچ كدام از دانشمندان مبرز نمي توانند بدون مراجعه به اثر به يادماندني يك روزنامه نگار با جرئت، يعني جيم تاكر، آن تصاوير را از نو روايت كنند. تاكر در صحنه حضور داشت تا مستقيماً مراودات سري توطئه پردازان پشت پرده- كه خود را بيلدربرگ مي نامند- ثبت كند. آنها مسئول نهايي رقم خوردن وقايع تاريخي- تاريخ پنهان- در طول قرن بيستم و فراتر از آن هستند.
هيچ شخص سالمي كه منافع ملي ايالات متحده و بهزيستي هر مرد، زن و كودك را در ذهن داشته باشد، نمي تواند در اين هنگام- سال 2005- به اين موضوع بي توجه باشد كه مداخله آمريكا در دو جنگ اروپايي، در سال هاي 1914 و 1939، فاجعه هاي مطلقي بودند كه از هر جهت اين كشور را دچار قهقرا كردند: اقتصادي، پولي، فرهنگي، اخلاقي، نژادي و سياسي. رسوايي جاري در عراق فقط جزئي جدايي ناپذير از اين واقعه تأسف بار است.
بنابراين، درحالي كه كليات اين توطئه جنايت كارانه كه سياست هاي خارجي و داخلي آمريكا را هدايت كرده است، به طرز غم انگيزي هويدا مي شود، خوانندگان اثر جيم تاكر را با توجه به اين زمينه شرم آور قضاوت مي كنند.
ويليس اي كارتو
واشنگتن دي سي، جولاي 2005 

منبع: کیهان

براي همين آيت‌الله مصباح يزدي مي‌گويد: "خطري كه من احساس مي‌كنم شديدترين خطري است كه تاكنون اسلام را تهديد كرده است و آن هم از سوي نفوذي‌هايي است كه در بين خودي‌ها در حال رشد هستند. "

سخنراني آيت‌الله "محمد تقي مصباح يزدي "را پيرامون بازتوليد تشكيلات فراماسونري در ايران كه روز 24 فروردين 1390 در جمع مسئولان "شوراي عالي زنان " ايراد شد، بايد يكي از مهمترين سخنراني‌هاي تاريخ سياسي معاصر دانست؛ چه اينكه نمادها و نشانه‌هاي معرفتي- سياسي دو دهه گذشته حكايت از ظهور پديده‌اي به نام "كودتاي ايدئولوژيك ماسون‌ها " در ايران دارد كه در تحليل‌هاي امنيتي، موفقيت چنين كودتايي را "شرط لازم " براي "سقوط فيزيكال " يك نظام سياسي مي‌دانند. هر چند دو ماه پيش ‌نيز يكي از نزديكان آيت‌الله مصباح يزدي در گفتگويي خبر از نقطه نظرات ايشان پيرامون "افزايش نفوذ جريان فرهنگي فراماسونري در بدنه دولت " داده بود، اما اين‌بار اشارات صريح رييس "موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) " به شاخص‌هاي اين فرقه نفوذي و مقايسه تطبيقي آن با رويكردهاي شبه‌معرفتي مانند "مكتب ايراني " و "ملي‌گرايي " سبب شد تا دوباره حساسيت پيرامون كاركرد فراماسونري در ايران از حاشيه بحث‌هاي تئوريك به متن مسائل سياسي كشور بيايد.

گويي تاريخ هم براي "آيت‌الله " - كه نه تنها "فقيه " بلكه "فيلسوفي الهي " است - و هم براي ما تكرار مي‌شود. او يكبار پيش‌تر در پايان دهه 1370 با ارائه سلسله گفتارهاي انتقادي خود پيش از خطبه‌هاي نماز جمعه تهران عليه گفتمان ماسوني اصلاح‌طلبان شوريده بود و اكنون نيز در روزهاي آغازين دهه 1390 بار ديگر با اتخاذ موضعي به‌هنگام عليه بازتوليد ايدئولوژي و تشكيلات فراماسونري در ايران به ميدان آمده است. با اين تفاوت كه يك دهه پيش، آيت‌الله "مصباح يزدي " به "خودي‌ها " پيرامون نفوذ "غيرخودي‌ها " هشدار داد، اما نگراني امروز او از "نفوذ ماسون‌ها در جريان خودي " است؛ هر چند محور هر دو هشدار آيت‌الله به فاصله يك دهه، ظهور قرائت‌هاي التقاطي ديني از "اسلام سكولار " و "نسبي‌گرايي " تا "مكتب ]اسلام[ ايراني " و "ملي‌گرايي " است. هشدار آيت‌الله روشن است: نزاع ميان "اسلام آمريكايي " با "اسلام ناب محمدي(ص) " با صورتي نوين و ماهيتي ثابت براي "تجزيه دين " - اين بار توسط جريان انحرافي- ادامه دارد و بنابر آموزه‌هاي امام خميني(ره) نبايد از اين دشوارترين "جنگ عقيدتي " ميان حق و باطل غافل بود. براي همين آيت‌الله مصباح يزدي مي‌گويد: "خطري كه من احساس مي‌كنم شديدترين خطري است كه تاكنون اسلام را تهديد كرده است و آن هم از سوي نفوذي‌هايي است كه در بين خودي‌ها در حال رشد هستند. "

* فراماسونري؛ از لندن تا تهران
-----------------------------------
ظهور لژهاي سري فراماسونري را در جهان بايد در دهه‌هاي 1650 و 1660 ميلادي در "دانشگاه آكسفورد " انگلستان جستجو كرد؛ دانشگاهي كه هفته‌ گذشته نيز نامش به سبب حمايت از "مهدي هاشمي " در صدر اخبار جنجالي قرار گرفت. دانشمنداني مانند "اسحاق نيوتن " و فلاسفه تجربه‌گرا مانند "جان لاك " - كه تئوري "جامعه مدني " او در نيمه دهه 1370 به شعار اصلاح‌طلبان و دولت "سيدمحمد خاتمي " بدل گشت - از نخستين كساني بودند كه با تاسيس انجمن‌هاي مخفي زمينه‌هاي رشد فراماسونري را فراهم ساختند و با توليد "مباني نظري سرمايه‌داري " به تدوين ايدئولوژي ماسوني كمك كردند. فراماسونري در اروپاي قرن هفدهم، از يك سو مبنايي ايدئولوژيك و زيربنايي معرفتي يافت كه پروتستان‌هاي مسيحي آن را بر شاخص‌هاي "ليبراليسم كلاسيك " (با تكيه بر مالكيت خصوصي و مشروعيت سرمايه‌داري) و "اومانيسم الحادي " (با تكيه بر انسان‌محوري و انكار فطرت الهي) بنا كردند؛ پيشروان آن شعار "عشق به انسان " و واژگان سه‌گانه "آزادي، برابري، برادري " را با نوعي از "معنويت يهودي " (كاباليستي/ صهيونيستي) و "تساهل مذهبي " درآميختند و سرانجام از دل رواج اين مباني تئوريك، در دهه 1680 يك تجديدنظرطلبي بزرگ و سپس كودتايي ايدئولوژيك عليه آئين مسيحيت آغاز گشت كه به تحولات موسوم به "انقلاب باشكوه " 1688.م انگلستان رسيد؛ اين اولين "انقلاب مدرن " به روايت اصلاح‌طلبان سكولار، اما در واقع نخستين "كودتاي ماسوني " در جهان بود و از قضاء توسط "حزب سبزهاي انگلستان " (حزب ويگ‌ها) و سرمايه‌داران يهودي به وقوع پيوست و نخستين حلقه از كودتاهايي بود كه موج آن به فرانسه و سپس آمريكا در سال 1789.م رسيد.


* دين و فراماسونري در ايران معاصر
-----------------------------------------
اگرچه موج ترويج ايدئولوژي ماسوني با دستور "جرج سوم " پادشاه انگلستان به "سر گوراوزلي " (سفير وقت بريتانيا در تهران) به ايران نيز رسيد، اما تاسيس "انجمن مخفي فراموشخانه " توسط "ميرزا ملكم خان ارمني " را در سال 1275ه‍.ق نخستين تكاپوي رسمي- تشكيلاتي فراماسونرها مي‌دانند كه براي ساخت طبقه روشنفكران سكولار (غيرديني/ عرفي) و گسترش فلسفه اومانيستي پديد آمد تا به روايت ملكم‌خان، اين روشنفكران از دل قرآن و با استفاده ابزاري از اسلام به صورتبندي گفتمان ليبراليستي بپردازند؛ گفتماني التقاطي كه با شعار "رنساس اسلامي " به پيدايش "اسلام ليبرال " انجاميد و در تحولات منتهي به "انقلاب مشروطه " نيز نقش‌آفرين بود. يكي از كليدي‌ترين بخش‌هاي سخنراني آيت‌الله مصباح يزدي معطوف به همين بازه زماني و شيوه عمل ماسون‌ها است، چنانكه اين فيلسوفِ متأله معاصر از رهگذر مقايسه تطبيقي ميان دوران مشروطه با عصر پس از انقلاب اسلامي مي‌گويد: "امروزه در درون جامعه ما تشكيلات فراماسونري در حال شكل گرفتن است و همانطور كه در دوران مشروطه، فراماسونري با شعار قرآن و اسلام پيش آمد، امروز نيز فراماسونري با شعارهاي اسلام و انقلاب جلوه مي‌كند و تحت پوشش آن حرف خود را بيان مي‌كند، يعني قالب را حفظ و محتوا را عوض مي‌كند. "

ماسون‌هاي ايران هيچ‌گاه از روش ميرزا ملكم‌خان براي "استفاده ابزاري از دين " عدول نكردند و در طول سه دهه تاريخ انقلاب اسلامي كوشيدند تا اصول موضوعه گفتمان ليبرال سرمايه‌داري را از دل اسلام استخراج و استنتاج كنند و تئوري‌هاي ماسوني را با مستندات قرآني درآميزند تا تجديدنظرطلبي ايدئولوژيك خود را به نام "اصلاح‌طلبي ديني " پيش ببرند، چرا كه به روايت "مصطفي ملكيان " (ايدئولوگ جريان موسوم به روشنفكري ديني) هيچ گفتماني در ايران بدون اتكاء به ادبيات ديني رشد نخواهد كرد و حتي لائيك‌ها نيز براي گسترش آراء خود راهي جز استفاده از ادبيات مذهبي ندارند. اين همان روشي بود كه "عبدالكريم سروش " و "محمد مجتهد شبستري " براي صورتبندي تئوري‌ "دين سكولار " از پايان دهه 1360 در حلقه ماهنامه "كيهان فرهنگي " پيش گرفتند. سروش از ارديبهشت 1367 تا هنگام توقف انتشار "كيهان فرهنگي " در زمستان 1369 به انتشار سلسله گفتارهاي "قبض و بسط تئوريك شريعت " پرداخت كه در آن تمام اركان ايدئولوژي ماسوني، از هرمنوتيك متن قدسي تا نسبي‌گرايي ديني تحت عنوان "قرائت رحماني از اسلام " جمع شده بود و ديري نپائيد كه در پائيز 1370 با انتشار ماهنامه "كيان " كوشش مستمر براي گسترش تفسير سكولار از اسلام انسجام و صورت تازه‌اي يافت. حلقه كيان، در نيمه اول دهه 1370، از يك سو با مشاركت مروجان فراماسونري (مانند رامين جهانبگلو) به نهادينه ساختن تئوري جامعه مدنيِ "جان لاك " (از نخستين فلاسفه فراماسون) پرداخت و از سوي ديگر، با انتشار آراء جناح موسوم به "روشنفكران ديني " مانند "عبدالكريم سروش "، "محمد مجتهد شبستري "، "محسن كديور "، "محمدتقي فاضل ميبدي " و... به قرائت‌سازي از متن قدسي قرآن روي آورد.

گفتمان "اسلام سكولار " يك "كودتاي ايدئولوژيك " عليه فلسفه انقلاب اسلامي بود و نزاع ميان "اسلام آمريكايي " و "اسلام ناب محمدي(ص) " را كليد زد؛ نزاعي سرنوشت‌ساز كه امام خميني(ره) آن را پيچيده‌ترين و دشوارترين "جنگ عقيدتي " در جبهه حق و باطل دانسته‌اند. رهبران فكري "اسلام آمريكايي " (دين سكولار) در ايران صرفاً مترجماني دست سوم به شمار مي‌رفتند كه با كپي‌برداري از تئوري‌هاي فيلسوفان يهودي مانند "هانا آرنت "، "سر كارل پوپر "، "سر آيزايا برلين "، "ريمون آرون " مي‌خواستند "تئوري ماسوني علم " را از محافل آكادميك به عرصه عمومي بكشند. كار به جايي رسيد كه "سيدمحمد خاتمي " نيز سال 1373 در كتاب "از دنياي شهر تا شهر دنيا " فلاسفه فراماسون از "جان لاك " تا "دني ديدرو " (سردبير دايره‌المعارف فرانسه، ارگان فكري فراماسونري فرانسه) را آزاديخواه و دين‌دار معرفي كرد و شعار "جامعه مدني " را به عنوان اصلي‌ترين ركن تبليغات انتخاباتي خود در انتخابات رياست‌جمهوري دوم خرداد 1376 برگزيد. پيروزي اصلاح‌طلبان در دوم خرداد 1376 از سوي سروش به "پيروزي روشنفكران ديني " تعبير گشت، اما هيچ‌گاه عصر اقتدار سياسي ماسون‌ها در ايران فرا نرسيد؛ حتي اهداء "جايزه اراسموس " در سال 1383 از سوي "كلوپ سري بيلدربرگ " (مجمع عالي فراماسونري جهاني) و توسط "پرنس برنهارد " (وليعهد هلند) به "عبدالكريم سروش " نيز بر دايره نفوذ اين نحله سياسي در كشور نيافزود. سروش در دهه 1380 از سوي بيلدربرگي‌ها به لقب "پرنس اومانيست‌ها " ملقب شد، اما اكنون چه كسي گزينه ماسون‌ها براي دريافت پنهان يا آشكار اين لقب درايران است؟!


* اسلام آمريكايي؛ از دين سكولار تا مكتب ايراني
------------------------------------------------------
مرگ گفتمان اصلاحات در ايران، اما پايان تكاپوهاي ماسون‌ها براي كودتاي ايدئولوژيك عليه انقلاب اسلامي نبود و صورتبندي "اسلام آمريكايي " در چهره‌اي ديگر پديدار گشت. سال 1386، به پيشنهاد "مايكل لدين " (كارشناس ارشد CIA و نظريه‌پرداز يهودي موسسه امريكن اينترپرايز) چاپ قرآن سكولار در دستور كار "پنتاگون " قرار گرفت. يكسال بعد "عبدالكريم سروش " نيز از كنار كاخ سفيد، براي مخدوش ساختن اصالت متن و مرجعيت قرآن، وحي را به الهام و پيامبر را به شاعر تشبيه كرد و همان هنگام "اكبر گنجي " با انتشار رساله "قرآن محمدي " در "راديو زمانه " به ارائه تفسيري اومانيستي از اسلام پرداخت، اما ناگهان در ايران نيز از درون دولت اصول‌گرا موسوم به "جريان انحرافي " ظهور كرد كه با اتكاء آشكار به تئوري‌هاي "ريچارد فراي " (ايران‌شناس فراماسون و عضو رسمي سازمان اطلاعات نظامي ايالات متحده) از تريبون‌هاي رسمي به ترويج يك "قرائت " جديد از "اسلام " دست زد: "اسلام ايراني " و "مكتب ايراني "، همان تفكري كه در كتاب "عصر طلايي فرهنگ ايران " به عنوان "قرائتي رحماني از اسلام در ايران " ستايش شده و روي ديگر سكه "تجديدنظرطلبي اسلامي " و "تجزيه‌طلبي ديني " است.

تنها عملكرد سياسي "جريان انحرافي " محل نقد و تأمل نيست؛ وقتي سال 1388 عنصر اصلي اين فرقه در دولت بر اهداء جايزه "حكمتانه بوعلي سينا " به "سيدحسين نصر " - كه از مبلغان اسلام آمريكايي و تصوف انحرافي در دانشگاه آمريكايي "جرج واشنگتن " است- اصرار مي‌كند و سرانجام رييس دفتر "فرح پهلوي " در دهه 1350 به واسطه كوشش اين دولتمرد دل ربوده از رياست محترم جمهوري "براي فعاليتهاي برجسته همبستگي‌ساز دانش و معنويت در ارتقا كيفيت زندگي " ستوده مي‌شود، بايد از سطح يك بحث سياسي به درون يك مساله معرفتي رفت. تبليغات "جريان انحرافي " عين تفكر اومانيستي برخاسته از غرب سكولار است؛ چنانكه اصلي‌ترين عنصر اين جريان حاشيه‌ساز در سخنراني‌هاي خود گفت "تعظيم به انسان برابر تعظيم به خداوند است " و وعده "خداشدن انسان " را داد؛ وعده‌اي كه چهار قرن پيش در عصر موسوم به "روشنگري " فراماسونرهايي مانند اصحاب دايره‌المعارف فرانسه دادند و نتيجه آن جز فروپاشي اركان پروژه مدرنيته نبود.

فرجام فروپاشي مدرن‌ها به آنجا رسيد كه سال 2005 "ريچارد رورتي " (بزرگترين فيلسوف آمريكا) با اعلام "مرگ فلسفه غرب سكولار " از "تراژدي غرب مدرن " گفت و حالا، هنگامي كه مرگ ايدئولوژيك ايالات متحده آمريكا رقم خورده و بيداري اسلامي خاورميانه تحقق يافته است، "جريان انحرافي " در پوشش ادبيات مذهبي بر ترويج "مكتب ايراني " (قرائت ايراني از تشيع) اصرار مي‌ورزد. اصلي‌ترين گزاره‌ اين فرقه، يعني شعار "خدا شدن انسان " (اومانيسم اسلامي) كه هر از گاهي با عبارات "سلام بر انسان " و "عشق به انسان " در هم مي‌آميزد، ترجمه دست چندم و كپي‌برداري كهنه‌اي از تئوري "اسلام آمريكايي " براي "تجزيه دين " است. اين گزاره لاجرم به "همسان‌پنداري " و چه بسا "همذات‌پنداري " انسان و خدا مي انجامد و از حيث معرفتي مغاير با انديشه "فقر ذاتي انسان " است كه در مكتب اسلام ناب امام خميني(ره) متجلي است. اين فرقه كه مي‌كوشد خود را با عرفان و معنويت اسلامي گره بزند، رودررو با حقيقت عرفان و سلوك "عارفان مبارزه جو " است كه در آن حضرت روح‌الله مي‌فرمايند: "ما همه هيچيم و هرچه هست از او و به سوي اوست. "

شعارهاي تبليغاتي "جريان انحرافي " نه تنها يادآور نقطه آغازين فلسفه اومانيستي و مشرب ليبرال سرمايه‌داري در غرب، بلكه تداعي‌گر يك گفتمان ناقص‌الخلقه ماسوني است. اين فرقه نوظهور اگرچه نه خاستگاه اصيل فلسفي و نه پتانسيل عميق اجتماعي دارد، اما نبايد مواجهه انتقادي با آن را صرفاً به سطح يك جدال سياسي تنزل داد و از خطر معرفتي آن براي "اسلام ناب محمدي " غفلت كرد. اين هشدار تاريخي آيت‌الله "محمدتقي مصباح يزدي " به ما و دكتر "محمود احمدي‌نژاد " است؛ رييس جمهوري كه حضرت استاد، مهمترين نقش را در دفاع از وي در نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري داشته است و اكنون نيز ايشان درباره خطر نفوذي‌ها در دولت اصولگرا مي‌گويند: "خطري كه من احساس مي‌كنم شديدترين خطري است كه تاكنون اسلام را تهديد كرده است. "

منبع: سايت 9 دي

يكي از بيلدربرگي ها درباره ماليات بلاتكليف سازمان ملل گفت: «بگذاريد ماليات بدون هيچ گونه تبليغي به تصويب سازمان ملل برسد. از پيش با بچه هاي (خبري) صحبت كنيد و به آنها درباره برانگيختن خشم جناح راست هشدار دهيد. مردم اضافه شدن يك پني به يك گالن بنزين را احساس نمي كنند. وقتي آگاه شوند، شايد تا سه سال آينده، فقط مي گويند اين كه رقمي نيست.»

قسمت قبلی

پليس هاي ايتاليا خبرنگار بيلدربرگ را به دام انداختند
دوشنبه 31 مه 2004،پليس لباس شخصي ايتاليا مرا در اولين روز اقامت در استرزا، براي پوشش خبري بيلدربرگ، بازداشت كرد. به گراندهتل پنج ستاره دس ايلس بوروميس رفته بودم، كه قرار بود اين گردهمايي آنجا برگزار شود، و اميدوار بودم اطلاعاتي از كاركنان هتل بگيرم. هنگامي كه بيرون مي آمدم، سه پليس لباس شخصي راه را بر من بستند، گذرنامه ام را گرفتند و مرا به سوي خودرويي بدون علامت بردند.
افسر مسئول كه آنتونيو باچينلي1 نام داشت، به من گفت مرا به يك سواري پنج دقيقه اي مي برند، چون فرمانده شان مايل است با من صحبت كند. اما بيش از 40 دقيقه طول كشيد كه خودروي پليس مرا از ميان شهر به اداره پليس برد.
مرا از خودرو پياده كردند و در اداره پليس، به اتاق بازجويي بردند.
به پليس ها گفتم مي دانم كه وزارت خارجه آمريكا راضي نيست كه من اخبار بيلدربرگ را پوشش دهم، اما بعيد است كه اقدام پليس ايتاليا را، براي به زندان انداختن من به اتهام انجام وظيفه ام، تأييد كند. بازجويم افسري حدوداً 60 ساله با صورتي ناصاف بود.
وي به كمك مترجم، شامل باچينلي و زني جوان، با من صحبت كرد و از من پرسيد آيا دليل خاصي دارد كه در استرزا هستم. پاسخ دادم: «شما مي دانيد من دقيقاً كي هستم؟ من به اينجا آمده ام تا اخبار بيلدربرگ را براي نشريه آمريكايي آمريكن فري پرس گزارش كنم.»
سپس پروانه خبرنگاري آمريكايي خودم را دادم كه آن را بررسي كردند.
افسر زن مطالب انگليسي پشت كارت خبرنگاري ام را، كه پرس شده بود، با صداي بلند خواند. اين متن از اين قرار بود: «دارنده اين كارت به اين وسيله هر مخاطره اي را در استفاده از آن مي پذيرد، اما اعضاي نيروي پليس بايد در تمام موارد به دارنده كارت احترام بگذارند و با وي همكاري كنند.»
بحثي به زبان ايتاليايي درگرفت كه در آن كلمه روزنامه نگار چند بار شنيده شد، تا اينكه افسر زن لبخند زد، گذرنامه و كارت خبرنگاري ام را بازگرداند و به من گفت ديگر پليس مزاحم من نمي شود.
با كمال تعجب، باچينلي و فرمانده مرا، پس از سه ساعت بازداشت، با خودرو به هتل رساندند. مرا حتي تا داخل هتل دنبال كردند و در سرسرا نشستند. من كه به قسمت نشستن مهمان ها مي رفتم، آنها را زير نظر داشتم. به آنها گفته بودم: «اگر شما رفقا اين قدر به بيلدربرگ علاقه مند هستيد، از شما دعوت مي كنم در روزهاي آينده دوباره به من ملحق شويد. خوشحال مي شوم به شما بگويم بچه هاي بيلدربرگ چه كار مي كنند.»
آنها پاسخ داده بودند: «آه نه. ما هميشه به اين هتل مي آييم.»
بعداً كارمندي از هتل، كه موافقت كرد به طور ناشناس با من صحبت كند، به من گفت كه دروغ مي گويند.
رسانه هاي جريان غالب هنوز پوشش خبري مي دهند
نيويورك تايمز پس از نيم قرن سكوت، روز 11 جولاي، گزارشي درباره گروه سري بيلدربرگ درج كرد- اما اين گزارش دقيق نبود و همكاري ديرينه روزنامه را فاش نكرد. مسئولان نيويورك تايمز در خلال سال ها در بسياري از نشست هاي بيلدربرگ حضور داشتند و تا به حال، به قول سكوت خود وفا كرده اند.
باوجود آنكه نيويورك تايمز چند سال قبل در خبري كه درباره مرگ يكي از شركت كنندگان درج كرد، به طور اتفاقي به بيلدربرگ اشاره كرده بود، اين اولين بار بود كه اين روزنامه واقعاً درباره اين گروه سري متشكل از سرمايه گذاران بين المللي و رهبران سياسي نوشته بود.
نيويورك تايمز از مايا بانك- پولدرمن2، اهل شهر ليدن3 در هلند، نقل قول كرد كه به هماهنگي نشست هاي بيلدربرگ در اروپا كمك مي كند. در خلال سال ها، بانك- پولدرمن همواره در برابر تلاش ها براي كسب جزئيات نشست هاي بيلدربرگ مقاومت كرده است.
وي درباره پنهان كاري بيلدربرگ موسوم به قانون «چتم هاوس»4 گفته بود: «لازم نيست چيزي را امضا كنند، اما مي فهمند كه صحبت نكنند.»
همان طور كه پيش بيني مي شد، در اين گزارش به «نظريات توطئه» انتقاد شده بود، گويي نشست هاي سري بيلدربرگ در خلال 50 سال حقيقت ثابت شده اي نبود.
اين گزارش از حضور سناتور جان ادواردز5 (دمكرات از ايالت كاروليناي شمالي) تجليل و گمانه زني كرد كه اين حضور موقعيت وي را تا نقش يك معاون رئيس جمهور ارتقا داد.
ساير نشريات اين گزارش را از تلكس خبري نيويورك تايمز اخذ كردند.
مثلاً خبرگزاري ايتارتاس گزارش كرد كه نفت روسيه از موضوع هاي عمده نشست بيلدربرگ بود. گزارش اخير ايتارتاس مشروح نشست بيلدربرگ، در سال 2004، را در استرزاي ايتاليا روايت كرده بود.
واشنگتن پست به چالش كشيده شد
روز 11 مه 2004، نامه اي براي واشنگتن پست نوشتم و اين روزنامه را دعوت كردم كه از نشست سال 2004 بيلدربرگ گزارش كند. متن زير نسخه نامه اي است كه براي مايكل گتلر6، بازرس ويژه واشنگتن پست، فرستادم. بازرس ويژه وظيفه دارد شكايت هاي خوانندگان را بررسي كند و تشخيص دهد كه به اعتقاد وي كدام شكايت درست است. وي سپس در ستون نظرگاه، كه يكشنبه هر هفته مي نويسد، به شكايت هاي درست مي پردازد و اقداماتي را براي اصلاح مشكل توصيه مي كند.
تا به امروز، پاسخي دريافت نشده است.
آقاي گتلر گرامي،
آيا مي توانم پيشنهاد كنم واشگتن پست درباره نشست مهم بين المللي، كه در روزهاي 6- 3 ژوئن در گراند هتل دس ايلس بوروميس تشكيل مي شود، گزارش جامعي درج كند؟
مقامات بلندپايه وزارت خانه هاي دفاع، خزانه داري و خارجه و كاخ سفيد نوعاً در اين نشست شركت مي كنند. سران كشورها، رهبران سياسي و سرمايه گذاران بين المللي از اروپا نيز شركت خواهند كرد.
پوشش خبري اين رخداد هزينه اي ندارد.جيمي لي هوگلند، معاون سردبير و دونالد گراهام، ناشر روزنامه شما، مرتب در اين نشست شركت مي كنند. فيليپ گراهام و كاترين گراهام، ناشران واشنگتن پست، در زمان حيات خود در اين نشست هاي ساليانه شركت كردند.
آيا وقتي 120 نفر از قدرتمندترين مردان جهان در اقامتگاهي محصور در پناه نگهبان هاي مسلح سه روز در سال گرد هم مي آيند، اين رخداد ارزش خبري ندارد؟ واضح است كه آنها در حال برنامه ريزي براي تعيين خط مشي كلاني هستند كه همه آمريكايي ها و بيشتر اروپايي ها را تحت تاثير قرار مي دهد.
با اين حال، غول هاي رسانه اي كه شركت مي كنند- كه گاه شامل نيويورك تايمز، لس آنجلس تايمز و چهار شبكه تلويزيوني بزرگ هستند- قول پنهان كاري مي دهند. يك كلمه هم براي تشريح نشست هاي بيلدربرگ درج نشده است.
20 سال است كه اخبار بيلدربرگ را ابتدا براي اسپات لايت و لابي آزادي، كه اكنون منتشر نمي شود، و اكنون براي آمريكن فري پرس گزارش كرده ام. اما بيلدربرگ در قبال من مهمان نواز نبوده است. 20 سال كامل را با روزنامه ها كار كردم- از جمله واشنگتن ديلي نيوز كه ديگر منتشر نمي شود، ريچموند تايمز- ديسپج و اكرون بيكن جورنال- بدون آنكه كلمه بيلدربرگ را بخوانم يا بشنوم.
جيمي لي و دونالد به شما مي گويند كه در بيلدربرگ هيچ اتفاق مهمي رخ نمي دهد؛ شايد اين رخداد چيزي جز يك بازي پوكر طولاني نيست. اما من توانستم با پوشش خبري بيلدربرگ، گزارش هايي را از پيش درباره پايان جنگ سرد، جنگ اول خليج فارس، درباره نقض وعده جورج بوش پدر براي افزايش ندادن ماليات ها، درباره سقوط مارگارت تاچر از نخست وزيري انگليس و ساير موضوع هاي اختصاصي بنويسم. آيا اين رخدادها مهم نبودند؟ از توجه شما ممنون هستم و مشتاقانه منتظر پاسخ شما هستم.
ارادتمند
جيم تاكر
دبير ارشد آمريكن فري پرس
روتاش - اگرن7، آلمان
در نشست سال 2005 بيلدربرگ، در اقامتگاه دورينت سوفيتل8 در شهر روتاش- اگرن در آلمان، دو منبع آگاه خودي در داخل نشست سري بيلدربرگ شنيدند كه كيسينجر به ريچارد هالبروك9، ديپلمات كهنه كار آمريكايي، گفت ظرف دو سال ممكن است بهاي نفت به 150 دلار برسد.
امسال بيلدربرگي ها در دورينت سوفيتل سي هتل اوبرفارت10، هتل اقامتي و محل برگزاري كنفرانس كه 188 اتاق مجلل دارد، تشكيل جلسه دادند. اين هتل در درياچه اي نزديك زمين گلف قرار دارد- همان چيزهايي كه بيلدربرگ به آن نياز دارد.
بنا به گزارش ها كيسينجربه هالبروك، معاون رئيس پرسئوس ال ال سي 11 و از چهره هاي ديرينه بيلدربرگ، گفت: «مدت زيادي طول نخواهد كشيد.» كيسينجر گفت تقاضا براي نفت از عرضه فراتر رفته است. نفت و كساني كه به آن دست مي يابند. جزئي از مباحثه پرمناقشه بيلدربرگ درباره سياست در قبال خاورميانه است.
منبعي آگاه گفت كه جيمز بيكر،12 كه به نمايندگي از گروه كارلايل 13حضور يافته بود، همين پيش بيني را دريك گردهمايي تجاري اظهاركرده و گفته بود «منتظر نفت به بهاي بشكه اي 150دلار باشيد.»
بيكر، در زمان رياست جمهوري ريگان و جورج بوش پدر، به نمايندگي از كاخ سفيد در نشست هاي بيلدربرگ حضور مي يافت. وي در زمان رياست جمهوري ريگان رئيس كاركنان كاخ سفيد و در دوره جورج بوش پدر وزير خزانه داري بود.
تأثير اقتصادي سه برابر شدن بهاي نفت، كه همين حالا هم بالاست، حيرت آور خواهد بود. تورم افزايش مي يابد، زيرا حمل و نقل - از مواد خام تا محصولات تمام شده در بازار- تاثير چشمگيري بر خريدها دارد- از كراوات تا خانه.
بيلدربرگ، در روزهاي 8-5مه، تشكيل جلسه داد تا تصميم بگيرد كه جهان چگونه با روابط اروپا - آمريكا، بشكه باروت خاورميانه، اقتصاد جهاني و جنگ بالقوه با ايران مواجه شود.
اولين حضور مارك وارنر 14 (دمكرات) فرماندار ويرجينيا حاكي از آن بود كه بيلدربرگ وي را نامزد رياست جمهوري به حساب مي آورد.
غيبت سناتورسابق،جان ادواردز (كاروليناي شمالي)، معاون جان كري 15] نامزد رياست جمهوري[ درسال 2004 بود، نشان مي داد كه خورشيد حيات سياسي وي غروب كرده است. پارسال اولين سال حضور جان ادواردز بود و مانند بيشتر مدعوين حاشيه نشين، وي را مانند دستمالي كهنه دور انداخته بودند.
دشمني اروپايي ها با آمريكايي ها به دليل تهاجم به عراق با درج گزارش هايي در مطبوعات اروپا بالا گرفت مبني بر اينكه توني بلر، ماه ها پيش از تهاجم آمريكا، پنهاني با بوش موافقت كرده بود كه وارد اين جنگ شود.
از جمله روزنامه گاردين چاپ لندن گزارش هاي مشروحي از متن گفت وگوي بين بلر و بوش درج كرد كه سه ماه پيش از تهاجم مارس 2003 صورت گرفته بود. اين متن به روشني نشان مي داد بلر از پيش قول مي دهد درجنگ با عراق به ايالات متحده ملحق شود.
اين امر باعث شد كه درميزگردي درباره صلح، كه كيسينجر رياست آن را برعهده داشت، اظهار نظرهاي خصمانه اي ابراز شود. اروپايي ها مي خواستند بدانند آيا ايران هدف بعدي است و اين كار چه وقت پايان مي يابد؟ و مكرراً به آمريكا هشدار داده شدبراي جنگ با ايران شتاب نكند.
اما تاريخ نشان مي دهد آمريكايي ها جنگ طلب تر ازبيلدربرگي هاي اروپايي نيستند.
اروپايي ها از تهاجم آمريكا به عراق دردوره رياست جمهوري بوش پدر درسال 1991حمايت كردند و پايان سيندرم ويتنام آمريكا 16 را جشن گرفتند. اروپايي ها همچنين از تهاجم آمريكا در دوران رياست جمهوري كلينتون به يوگسلاوي پشتيباني و ناتو را وارد عمليات كردند. اولين گلوله اي كه سربازان ناتو از روي عصبانيت شليك كردند، در يوگسلاوي بود. بيلدربرگ ناتو را عملاً به ارتش آماده سازمان ملل تبديل كرد.
نتايج انتخابات انگليس درسال 2005 خوشايند اروپايي ها بود، كه به دليل پايبندي بلر به قانون اساسي اروپا، با اكراه از وي حمايت كردند.قرار بود انگليسي ها سال 2006 درباره تصويب قانون اساسي اروپا رأي بدهند. اما آنها خوشحال بودند كه اكثريت حزب كارگر بلر درپارلمان از 160 به 60كرسي كاهش يافت و اين گمان زني مي شد كه وي ظرف دو سال از مقام نخست وزيري كنار رود.
درسال 2005 ، بيلدربرگ آيوال جيلادي17 و ناتان شارانسكي 18 از اسراييل و زياد ابوعمر فلسطيني را گردهم آورد تا به موضوع خاورميانه بپردازد.
جيلادي مشاور امور راهبردي آريل شارون نخست وزير اسراييل بود. شارانسكي وزير سابق بيت المقدس و يهوديان خارج از اسراييل بود. شارانسكي همان افراطي اسراييلي بود كه اكنون جمهوري خواهان قرن بيست و يكم از نظر ايدئولوژيك از الگوي وي پيروي مي كنند. همه مي دانند كه شارانسكي به تدوين متن سخنراني افتتاحيه دوره رياست جمهوري بوش كمك كرد و به حركت جمهوري خواهان براي دمكراتيزه كردن جهان شكل داده است.
ابوعمر، عضو مجمع قانون گذاري فلسطين19، رئيس شوراي روابط خارجي فلسطين20، و استاد علوم سياسي در دانشگاه بيرزيت21 بود.
در آن سال، بيلدربرگ به اسراييل دستور داد به وعده خود براي عقب نشيني از برخي شهرك ها در كرانه باختري و غزه عمل كند. همچنين يادآوري كردند فلسطينيان بايد بابت گرفتن بخشي از سرزمين خود سپاس گزار باشند و بر بازگشت اسراييل به مرزهاي قبل از سال 1967 پافشاري نكنند.
اروپايي بلندقدي با موهاي سفيد، درجريان بحثي درباره روابط بين دو سوي اقيانوس اطلس گفت: «بايد به رغم اختلاف هاي شديد همكاري كنيم، زيرا اكنون در جهاني زندگي مي كنيم كه اقتصاد كشورهاي آن متكي به يكديگر است. فقر در آفريقا يا آمريكاي جنوبي يا هرجاي ديگر، تهديدي براي همه ما در هر نقطه اي از جهان است.»
بار ديگر، آمريكا به دليل اختصاص ندادن سهم منصفانه اي از كمك اقتصادي به كشورهاي فقير محكوم شد. بار ديگر، كيسينجر و راكفلر در كنار ساير آمريكايي ها خندان بودند و به نشانه تاييد سر تكان مي دادند. بيلدربرگ استدلال مي كرد با احتساب ميزان كمك آمريكا نسبت به توليد ناخالص داخلي، آمريكايي ها خسيس هستند.
بار ديگر، درباره زمان رأي گيري در سازمان ملل براي برقراري ماليات جهاني مستقيم به ميزان 10 سنت بر هر بشكه نفت درهنگام استخراج صحبت شد. اين كار براي تحقق هدف بيلدربرگ به منظور تثبيت نقش سازمان ملل در جايگاه دولت رسمي جهاني اهميت داشت. دريافت چنين ماليات مستقيمي از افراد ازنظر نمادين حائزاهميت بود.
سه سال بود كه پيشنهادات ماليات جهاني بيلدربرگ در سازمان ملل بلاتكليف مانده بود، اما رسانه هاي آمريكا كه تحت كنترل بيلدربرگ بودند، خبر آن را منتشر نكرده بودند.
يكي از بيلدربرگي ها درباره ماليات بلاتكليف سازمان ملل گفت: «بگذاريد ماليات بدون هيچ گونه تبليغي به تصويب سازمان ملل برسد. از پيش با بچه هاي (خبري) صحبت كنيد و به آنها درباره برانگيختن خشم جناح راست هشدار دهيد. مردم اضافه شدن يك پني به يك گالن بنزين را احساس نمي كنند. وقتي آگاه شوند، شايد تا سه سال آينده، فقط مي گويند اين كه رقمي نيست.»
ديگر موضوع هايي كه آن سال به بحث گذاشته شد، عبارت بود از چين و انرژي، نقش روسيه در جهان، آزادسازي اقتصادي و اصلاح نظام تامين اجتماعي آمريكا. معلوم نيست علاقه بيلدربرگ به چگونگي مواجهه ايالات متحده با نظام تامين اجتماعي چه دليلي دارد. تقاضاي چين براي نفت در سالهاي اخير به شدت افزايش يافته و باعث شده بود كه بهاي آن به سطح بشكه اي 50 دلار برسد. بيلدربرگ دراين باره بحث مي كردند كه آيا خط لوله پيشنهادي بايد نفت را از روسيه به ژاپن يا چين منتقل كند.

منبع: کیهان

«... در صحن كلیسا مستر هریس نامی را كه بزرگ‌خانة فراموشان بود و بنده را به دو مرتبه از مراتب مزبور رسانیده بود مرا دیده مذكور ساخت كه یك هفته دیگر عازم ایران هستید و فردا فراموشخانه باز است اگر فردا شب به آنجا خود را رسانیدی مرتبة اوستادی را به تو می‌دهم و اگرنه ناقص به ایران می‌روی ـ خواستم زیاده در خصوص رفتن گفتگو كنم فرصت نشد...»

نایب‌السلطنه عباس میرزا پسر فتحعلی‌شاه در دوران حاكمیت خود بر تبریز، شش نفر را روانه انگلستان كرد. این شش نفر عبارت بودند از: میرزا صالح شیرازی، میرزا جعفر مهندس، میرزا جعفر طبیب، میرزا رضا (مترجم فارسی ناپلئون بناپارت)، محمد‌علی شاگرد قورخانه و میرزا حاجی بابا كه خود در لندن مشغول تحصیل علم طب بوده است.

در میان این عده، میرزا صالح شیرازی، به خط خود سفرنامه‌ای نوشته كه از روز حركت كردن از تبریز به همراه كلنل «میجر دارسی» به سوی روسیه و از آنجا به انگلستان تا روز بازگشت به استانبول و سپس ورود به ایران را روز به روز یادداشت كرده است. وی در این سفرنامه، تاریخ روابط روس و فرنگستان و شمه‌ای از تاریخ ناپلئون و حمله به روسیه و حریق مسكو و غیره تا ایام توقف او در جزیرة سنت هلن برشتة تحریر كشیده است.

داستان تحصیل او و پنج تن از شاگردان ایرانی در لندن و اشكالات عجیب و غریبی كه در راه پیشرفت كار ایشان بوجود می‌آمده است، براستی داستان غم فزائی است كه تا كسی نخواند نتواند باور داشت.

میرزاصالح مذكور در ضمن داستان خود بوسیلة بعض رجال خیر‌اندیش وارد در انجمن فراماسون‌ها می‌شود، و خود در دو جای سفرنامة خود كه به خط اوست باین موضوع تصریح كرده به تاریخ پنجشنبة بیستم رجب مطابق سیزدهم ماه مه 1233 هجری قمری می‌نویسد:

«... چون مدتها بود كه خواهش دخول مجمع فراموشان را داشته فرصتی دست نمی‌داد تا اینكه مستر‌پارس، استاد اول فراموشان را دیده كه داخل به محفل آنها شده باشم و قرارداد روزی را نمودند كه در آنجا روم... روز 20 رجب مطابق 13 می‌ به همراه مستر پارس و «دارسی» داخل به فراموشخانه گردیده شام خورده در ساعت یازده مراجعت كردم. زیاده ازین درین باب نگارش آن جایز نیست...»

باز در وقایع چهارشنبة 1323 (13 نوامبر 1818) می‌نویسد:

«... در صحن كلیسا مستر هریس نامی را كه بزرگ‌خانة فراموشان بود و بنده را به دو مرتبه از مراتب مزبور رسانیده بود مرا دیده مذكور ساخت كه یك هفته دیگر عازم ایران هستید و فردا فراموشخانه باز است اگر فردا شب به آنجا خود را رسانیدی مرتبة اوستادی را به تو می‌دهم و اگرنه ناقص به ایران می‌روی ـ خواستم زیاده در خصوص رفتن گفتگو كنم فرصت نشد...»

«... روز پنجشنبه مطابق چهارم نوامبر هنگام صبح از مهمانخانة مزبور سوار شده دو ساعت از ظهر گذشته وارد به لندن گردید و چون روزی بود كه بنده بایست داخل به فراموشخانه شود، یك ساعت بعد از آن كه در سه ساعت از ظهر گذشته باشد داخل به فراموش خانه شده و هفت ساعت از ظهر گذشته بعد از شام از فراموش خانه بیرون رفتم...»

پس در این صورت میرزا صالح نخستین كسی است كه از ایرانیان وارد این جمعیت شده و به قراری كه نوشته‌اند همو اول كسی است كه مطبعة حروفی وارد ایران كرده و خود او هم در سفر‌نامه‌اش اشاره به فرا گرفتن طریقة چاپ و مركب سازی كرده و از خریداری اسباب و ابزار كار چاپ هم ذكری می‌كند.

و همواست كه به عقیدة پروفسور براون در عهد محمد شاه نخستین روزنامة فارسی دایر كرده است و شنیده‌ام كه اولین لژماسونی را هم او در ایران راه انداخته است.

(ماهنامه یغما جلد سوم (سال 1329) چاپ اسفند 1362)

 منبع: مجله الکرونیکی دوران

در سال 2004 كه نشست بيلدربرگ در گراند هتل دس ايلس بوروميس27 در نزديك شهر استرزا در ايتاليا برگزار شد، برخي از قدرتمندترين نخبگان جهان توجه خود را به ماليات ها در آمريكا، كمك هاي خارجي اين كشور، اشغال عراق كه به طور فزاينده اي به خشونت مي گراييد و نقش سازمان ملل در تمام مناقشه ها در آينده معطوف كردند.

قسمت قبلی

تدابير امنيتي بيلدربرگ را به دام مي اندازد
تدابير امنيتي در بيلدربرگ به قدري شديد بود كه منابع آگاه زودتر از حد معمول به زبان آمدند- در اولين روز انتشار آمريكن فري پرس، در فرانسه دوشنبه 12 مه به هتل نووتل رفتم كه فاصله اندكي از هتل تريانون پالاس داشت و قرار بود بيلدربرگ، از بعدازظهر چهارشنبه، در آن مستقر شود. مستقيم به هتل تريانون رفتم، گشتي زدم و در كافه نشستم تا قهوه بخورم.
همان طور كه در خلال 20 سال در جست وجوي بيلدربرگ رفتار كرده ام، سرصحبت را باز كردم و خيلي عادي گفتم احتمالاً رويداد مهمي رخ مي دهد، چون نتوانسته ام براي كل هفته جا رزرو كنم.
روز اول همواره عمليات آماده سازي انجام مي شود، يعني كاركنان را تشويق مي كنم درباره وقايع حيرت انگيزي كه رخ مي دهد، صحبت كنند. هتل تريانون قبلاً هم براي رخدادهاي بزرگ گرفته شده بود. اما هرگز با نگهبان هاي مسلح محصور نشده بود. هرگز هم به كاركنان آن گفته نشده بود چيزي را نبينند يا نشنوند، چون اخراج مي شوند و در فهرست سياه قرار مي گيرند و هرگز در چشمان هيچ يك از شركت كنندگان خيره نشوند يا با آنها صحبت نكنند مگر اينكه مخاطب قرار بگيرند.
اما روز بعد كاركنان مي دانستند واقعه شومي در شرف وقوع بود. تعدادي به مرخصي فرستاده شده بودند. به كاركنان باسابقه تر بارديگر درباره پنهان كاري هشدار داده مي شد.
روز دوم و سوم، افراد شجاعي پا پيش گذاشتند و چشم و گوش من شدند. فرزدستي آنها باعث شد به اسنادي هم دست يابند. آنها با من در نقاطي ملاقات مي كردند كه از پيش تعيين كرده بوديم.
اما براي اولين بار، آنها روز اول پا پيش گذاشتند- به دليل تدابير امنيتي سلطه جويانه بيلدربرگ.
گفته بودم اتفاق مهمي رخ مي دهد، چون سعي كرده بودم براي كل هفته از پيش جا بگيرم، اما بايد روز چهارشنبه 14 مه هتل را ترك كنم، زيرا هتل تريانون براي نشستي خصوصي رزرو شده بود.
كارمند هتل با تعجب سرتكان مي داد. تعجب آور نبود؛ اين موضوع در ديرترين زمان ممكن و فقط به كساني اطلاع داده شده بود كه بايد مي دانستند، تا امكان درز اطلاعات كاهش يابد.
كارمند هتل تلفن را برداشت تا بپرسد. بعد درحالي كه گيج شده بود، گوشي را گذاشت. ظرف چند ثانيه- نه دقيقه- مأموران امنيتي در دو طرف من قرار گرفتند كه به درشتي حرف مي زدند. يك نفر از آنها سراپايم را ورانداز كرد. مأمور امنيتي بيلدربرگ طي سال ها عكس هاي بي شماري از من در پرونده ام جمع كرده بود.
كارمند هتل از روي وظيفه شناسي مرا ناديده گرفت. اما دو نفر ديگر جلو آمدند تا بگويند آنها در اطلاع رساني به من همكاري مي كنند.
منبع آگاه اصلي گفت: «مي توانند يكي از ما را اخراج كنند، اما اخراج هر سه نفر ما باعث دردسرشان مي شود.»
مأموران امنيتي اين نكته را درنظر نگرفته بودند كه كاركنان هتل در اين كشور اتحاديه هاي كارگري نيرومند و مثلا مرخصي با حقوق دارند. در بيشتر كشورها از جمله ايالات متحده، كارگران ازاين مزايا برخوردار نيستند- تعطيلي يا بيمه درمان يا ساير مزايا را ندارند. در نتيجه، كاركنان هتل تريانون عادت ندارند مانند حيوانات با آنها صحبت كنند.
قرار براين شد كه هر روز با منبع آگاه اصلي ديدار كنم. با منبع آگاه ديگر در نقطه اي ديگر ملاقات مي كردم، آنها اطلاعات مفصلي مي دادند و برخي افراد حاضر را شناسايي مي كردند.
خبرنگاران رسانه هاي زيادي از اروپا، هر روز ساعت 5 بعدازظهر، در كافه هتل نووتل با من ديدار مي كردند. تمام اطلاعات يكپارچه، مقايسه و تأييد مي شد.
نمي توانند چهره خود را پنهان كنند
خبرنگاران و عكاسان كه گاهي اوقات نوبتي كار مي كردند، هر روز در خلال نشست بيلدربرگ درسال 2003، بيرون هتل تريانون پالاس گشت مي زدند.
هرشب، در كافه هتل نووتل جمع مي شدند تا يادداشت هاي خود را مقايسه و اطلاعات را يكپارچه كنند. نسخه هايي از اولين گزارش آمريكن فري پرس كه از ورساي، در شماره 26 مه 2003نوشته شده بود، دربين روزنامه نگاران اروپايي توزيع شد.
ديگر روزنامه نگاران آمريكايي در اين نشست فقط شركت كنندگان بيلدربرگ بودند.
صدها عكس روي ميز گذاشته شده بود تا همه ببينند. بيشتر آنها قابل چاپ نبودند- مثلا چهره اي از پشت شيشه تيره ليموزين.
اما گونار بلوندال1، خبرنگار نروژي مي توانست در لب تاپ خود كيفيت عكس ها را بهتر كند تا افراد بسياري با اطمينان شناسايي شوند- اغلب به كمك دو يا سه خبرنگار.
عده اي وقتي براي تنفس هواي خنك بهاري بيرون مي آمدند، شناسايي مي شدند.
برخي با حقه شناسايي شدند- مانند تلفن زدن به هتل تريانون، كه تظاهر مي كرديم تلفني ضروري از خانه است و شركت كننده را به پاي تلفن مي كشيديم.
به اين شكل- با اطمينان معلوم شد افراد زير در نشست شركت كردند:
ملكه بئاتريكس از هلند؛ علي بابكان2، وزير اقتصاد تركيه؛ خوان كارلوس پادشاه و سوفيا ملكه اسپانيا؛ ژاك شيراك، رئيس جمهور فرانسه؛ كنت كلارك، وزير سابق خزانه داري و عضو پارلمان انگليس، اتين داوينيون3، از بانك سوسيته ژنرال 4 بلژيك، ژان لوبي دبره 5، رئيس مجلس ملي فرانسه، كمال درويش، 6 از تركيه، سوين ژرم، 7 مدير ارشد اجرايي بانك ملي نروژ؛ پاسكال لامي،8 از اتحاديه اروپا؛ اجيل مايكل باست 9، رئيس شركت هواپيمايي نورسك هايدرو اس اي اس10؛ ريچارد پرل، عضو هيئت مشاوره دفاعي پنتاگون؛ آندرس فوگ - راسموسن11، نخست وزير دانمارك؛ دومينيك دو ويلپن12، وزير خارجه فرانسه؛ اوتو شيلي 13، وزيركشور آلمان؛ ولفگانگ شولده 14، رهبر مخالفين در آلمان؛ پاوو ليپونن15، نخست وزير سابق فنلاند؛ يارمد اوليلا16، مدير ارشد اجرايي شركت نوبيد 17؛ آناليند، وزير خارجه سوئد؛ پيترسادرلند، رئيس شركت گلدمن ساكس اينترنشنال و رئيس هيئت مديره شركت بي پي آموكو18، مارتي تيلور 19، دبير بيلدربرگ.
بيلدربرگ شارون را به تغيير سخنان خود وا مي دارد
در لحظه ي نادر، در تاريخ نيم قرن نشست هاي سري براي برنامه ريزي براي جهان، بيلدربرگ فايده اي هم داشت: اين گروه به دولت اسرائيل فشار آورد كه دست كم به طور علني از سياست گسترش اسرائيل و سركوب فلسطينيان دست بردارد.
حتي در زماني كه بيلدربرگ در داخل هتل تريانون تشكيل جلسه داده بود، نخست وزير اسرائيل با تحقير نقشه راه صلح را رد مي كرد. شارون در مصاحبه با جروزالم پست و ساير رسانه هاي اسرائيل گفت اسرائيل هرگز سرزمين هاي فلسطيني را كه در نيم قرن گذشته اشغال كرد، بر نمي گرداند. شارون به اين حرف ها خنديد كه اگر سياست وي براي گسترش اشغال پايان نيابد، كمك آمريكا كاهش مي يابد يا متوقف مي شود. وي بادي به غبغب انداخت كه تمام دولت هاي آمريكا با شهرك هاي اسرائيل مخالفت كرده اند، اما كمك تمام عيار متوقف نشده است.
شركت كنندگان اروپايي بيلدربرگ كه از برخورد شارون خشمگين بودند، به شدت به شركت كنندگان آمريكايي گلايه مي كردند. اروپايي ها تماس هاي خشمگينانه اي با مقامات دولت خود و اسرائيل برقرار كردند.
يك هفته بعد در روز 26 مه، شارون حرفش را عوض كرد - دست كم به طور علني، وي به هم وطنان شگفت زده خود گفت مصمم است به توافق نامه صلح دست يابد و به اشغال كرانه باختري و نوار غزه پايان دهد.
اين اولين باري بود كه شارون كلمه اشغال را به زبان مي آورد - كه از جانب بسياري از اسرائيلي ها كه به دلايل مذهبي، مدعي تملك اين سرزمين ها هستند،مردود شناخته مي شود.
شارون در سخنراني اي خطاب به اعضاي خشمگين حزب متبوع خودليكود، كه از راديو اسرائيل پخش شد، گفت: «نگاه داشتن 5/3 ميليون نفر تحت اشغال براي ما و آنها بد است. نمي توان اين كار را تا ابد ادامه داد. آيا مي خواهيد براي هميشه در رام الله، جنين و نابلس باقي بمانيد؟»
تغيير لحن حيرت انگيز شارون در پاسخ مستقيم به فعاليت اعضاي اروپايي بيلدربرگ مشهود بود، زيرا وي از آن بيم داشت آمريكا براي مجازات اشغالگري اسرائيل، كمك هايش را كاهش دهد يا متوقف كند.
كساني كه انتظار داشتند وي راهي براي گريز از طرح «نقشه راه» بيابد كه رسماً آن را پذيرفته بود، به حرف هاي شارون با بدگماني توجه مي كردند، اما عده اي ديگر اميدوار بودند كه رهبر اسرائيل صادق باشد.
افرائيم اينبار20، مدير مركز بگين - سادات براي مطالعات راهبردي 21، در دانشگاه بار ايلان 22 در تل آويو گفت: «شارون عمل گراست. اگر شرايط ايجاب كند، وي تغيير مي كند.»
اما يوسي سريد23، عضو كنست 24 (پارلمان اسرائيل) كه بدبين تر بود، گفت: «شارون مي خواهد كه دولت آمريكا باور كند كه وي به طرح صلح پايبند است، در حالي كه هم پيمان هاي جنگ طلب وي تصور كنند وي اقدامي تاكتيكي براي آرام كردن اروپايي ها و آمريكايي ها كرده است.»
سريد در روزنامه يديعوت آهارونوت 25 نوشت: «آريل شارون دوست دارد ابهام آميز رفتار كند، زيرا در آن صورت كسي منظورش را نمي فهمد.»
استرزا26، ايتاليا
در سال 2004، بيلدربرگ مجددا خواهان آن شد كه آمريكايي ها ماليات ها را بالا ببرند و كمك خارجي را افزايش دهند، هر چند كه ايالات متحده بزرگ ترين كمك كننده و بدهكار جهان است.
در سال 2004 كه نشست بيلدربرگ در گراند هتل دس ايلس بوروميس27 در نزديك شهر استرزا در ايتاليا برگزار شد، برخي از قدرتمندترين نخبگان جهان توجه خود را به ماليات ها در آمريكا، كمك هاي خارجي اين كشور، اشغال عراق كه به طور فزاينده اي به خشونت مي گراييد و نقش سازمان ملل در تمام مناقشه ها در آينده معطوف كردند. اين نشست در روزهاي 6-3 ژوئن در اقامتگاه مجللي برگزار شد كه مشرف به درياچه ماجيوره28 بود.
پيش از اين نشست بيلدربرگ در يادداشتي معين كرده بود كه اعضاي آن عمدتا به روابط اروپا- آمريكا و در اين چارچوب، سياست آمريكا، خاورميانه، ژئوپليتيك خاورميانه، ناتو، چين، انرژي و مشكلات اقتصادي خواهند پرداخت.
در طول كنفرانس، از انگليس به دليل حمايت از تهاجم به عراق شديداً انتقاد شد. همچنين اين كشور را به علت نپذيرفتن يورو به باد انتقاد گرفتند. توني بلر، چند سال قبل، در نشست بيلدربرگ در ترن بري اسكاتلند پذيرش يورو را وعده داده بود.
اعضاي بيلدربرگ همچنين از افزايش درخواست ها در انگليس براي خروج از اتحاديه اروپا ابراز نگراني كردند.
همان طور كه انتظار مي رفت، از ايالات متحده به اين علت كه كمك هاي خارجي آن نسبت كمتري از توليد ناخالص داخلي آن را تشكيل مي دهد انتقاد شد. اين سومين نشست متوالي بود كه چندين دهه هم زباني تقريبا كامل آن تحت الشعاع دشمني بين آمريكايي ها، انگليسي ها و اروپايي ها قرار مي گرفت.
اولين نشانه تفرقه در صفوف آنها، در سال 2002 پديدار شد كه بيلدربرگي ها در شانتيلي در ايالت ويرجينيا نزديك واشنگتن تشكيل جلسه دادند. در آن زمان، اروپايي ها عصباني بودند كه ايالات متحده آماده تهاجم به عراق مي شد. دونالد رامسفلد، وزير دفاع كوشيد با وعده حمله نكردن «در سال جاري» آنها را آرام كند. در عوض، جنگ در مارس 2003 آغاز شد.
با اين حال، بيلدربرگي ها در هدف درازمدت خود براي تقويت نقشي كه سازمان ملل در تنظيم روابط جهاني ايفا مي كند، متحد بودند. به غير از اين هدف، ديگر مسائلي كه در دستور كار كنفرانس امسال بود، عبارت بودند از:
¤نخبگان انگليسي به رغم مخالفت داخلي فزاينده، موضوع عضويت انگليس را در اتحاديه اروپا به پيش ببرند.
¤منطقه تجارت آزاد قاره آمريكا بايد به اجرا درآيد و شامل كل نيمكره غربي شود، به استثناي كوبا تا زماني كه فيدل كاسترو زنده است. آنگاه اين منطقه به اتحاديه آمريكا تبديل مي شود كه مشابه اتحاديه اروپاست.
¤شكل گيري اتحاديه آسيا- اقيانوس آرام، سومين ابردولت، تا جهان براي سهولت اداره به كمك نخبگان بانك داري و شركت هاي جهان به سه منطقه بزرگ تقسيم شود. ايالات متحده و ساير نهادهاي مالي بين المللي بايد انعقاد اين پيمان هاي تجاري جهاني را تسهيل و آنها را اجرا كنند.
موضوع ديگري كه در كنفرانس امسال فراوان بحث شد، مفهوم برقراري ماليات مستقيم سازمان ملل بر مردم جهان بود. برخي بيلدربرگي ها براي تحقق آن دو پيشنهاد مطرح كردند:
ماليات بر نفت كه پس از استخراج اخذ شود و ماليات بر تراكنش هاي مالي بين المللي.
رهبران بيلدربرگ گرايش زيادي به ماليات بر نفت داشتند، زيرا هر كسي كه رانندگي مي كند، از حمل و نقل عمومي استفاده مي كند يا با هواپيما پرواز مي كند، نهايتاً اين ماليات را مي پردازد. اين ماليات افراد بيشتري را به نسبت كساني كه تراكنش هاي مالي بين المللي دارند، دربرمي گيرد.
در مورد عراق، بيلدربرگي هاي اروپايي بيشتر از اين ناراحت بودند كه ايالات متحده بدون اجازه سازمان ملل دست به تهاجم زد، تا اين حقيقت كه هزاران سرباز آمريكايي و عراقي كشته شده اند.
از رامسفلد كه نتوانست در نشست امسال شركت كند، اين خبر به گردهمايي رسيد كه ارتش آمريكا حالت دفاعي تري در عراق به خود مي گيرد و كمتر به عمليات تحريك كننده تر جست وجوي خانه به خانه و گسترده متوسل مي شود.
اما داگلاس فيس29، معاون رامسفلد در امور سياست، و ويليام لوتي30، قائم مقام معاون وي در امور خاور نزديك و جنوب آسيا، به نمايندگي از وي در استرزا حضور داشتند. ريچاردپرل، مشاور سابق پنتاگون و يكي از معماران اصلي جنگ عراق، نيز حاضر بود.
پرل، فيس و پل ولفوويتز31 از اواسط دهه 1990 طرح سياست خاورميانه اي را ريختند كه بعداً بوش، چني و رامسفلد آن را اتخاذ كردند.
بيلدربرگي هاي اروپايي همچنين به اين امر اعتراض كردند كه پنتاگون در حال بررسي كاهش شمار سربازان در آلمان بود و به سختي كوشيدند همتايان آمريكايي خود را براي مقاومت در برابر اين اقدام متقاعد كنند.
آنها استدلال مي كردند اين كار وحدت ميان آنها را تضعيف مي كند و صرف نظر از پيامدهاي نظامي، اقتصاد آلمان هر سال از ميليون ها دلاري كه سربازان آمريكايي در اين كشور خرج مي كردند، بهره مي برد.
مقاومت در انگليس در برابر يورو و عضويت در اتحاديه اروپا نگراني زيادي دربرداشت و آن را مانع تحكيم اين ابردولت دانستند.
شركت كنندگان بيلدربرگ جلسات سري خود را با خوبي و خوشي به پايان رساندند و با قايق تفريحي به جزيره زيبايي در درياچه ماجيوره رفتند. در ماه سپتامبر در اين جزيره بود كه جان الكمن32، جديدترين معاون شركت خودروسازي فيات، ازدواج خود را جشن گرفت.

منبع: کیهان

امروز برخی از افراد آگاهانه یا ناآگاهانه ادبیات فراماسونری را باز تولید می‌کنند و از یک سو از ملیت ایرانی سخن می‌گویند و از سویی دیگر می‌خواهند انسان را جای خداوند بنشانند. مبادا روزی از خواب غفلت بیدار شویم که دیگر به خواب ابدی رفته باشیم! سرشت فراماسونری به دلیل مدیریت آن از سوی ابلیس، میل به استکبار و تمامیت‌خواهی دارد.

محمد مهدی شیر‌محمدی |
یکم) امام خود را بشناسیم
«أصْبَغ‌بن‌نُباته»‌ می‌گوید: امیرمؤمنان‌ علی علیه‌السلام، به ‌ما امر فرمود که ‌از کوفه‌ به ‌مدائن ‌برویم‌‌. روز یکشنبه به‌راه‌افتادیم‌‌. در میان‌ راه‌، از میان‌ما «عمْرو بن‌حریث‌» و «أشعث‌بن‌قَیْس» ‌و «جَریر بن‌عبدالله ‌بَجَلی» ‌با پنج ‌نفر دیگر جدا شدند و راه خود را به سوی‌حیره ‌کج کردند و به ‌ما گفتند‌: چون ‌روز جمعه ‌فرا رسد ما در ‌مدائن ‌به ‌علی(ع)‌ می‌رسیم ‌و قبل‌از آنکه ‌مردم ‌برای ‌نماز جمعه‌ مجتمع‌ گردند می‌آییم‌ تا نماز را با علی ‌بخوانیم‌‌.
آنها به دیاری رسیدند که به آن‌ «خَوْرنق» و «سَدیر» می‌گفتند‌. آن‌ هشت ‌نفر در خورنق یا سدیر در وقت ‌ظهر ‌نشستند و به خوردن ناهار مشغول شدند. یک‌ضب (سوسمار) از جلوی‌ آنها گذشت‌‌. آن ‌را صید کردند‌. عَمرو بن‌حریث، دست‌ سوسمار را باز کرد و (با لحنی تمسخر‌آمیز) به‌همراهان‌خود گفت‌: با این‌ سوسمار بیعت‌کنید. این امیرالمؤمنین شماست‌‌. آن‌ هشت ‌نفر با آن ‌سوسمار بیعت‌ کردند و سپس‌ آن ‌را رها کردند و خودشان ‌از آنجا به ‌مدائن‌کوچ‌ کردند و گفتند علی‌ابن‌ ابیطالب‌ چنین ‌می‌پندارد که ‌از علم ‌غیب ‌اطلاع‌ دارد‌. ما اینک ‌او را از امارت ‌مؤمنان، خلع‌کردیم ‌و به‌ جای ‌او با سوسماری ‌بیعت‌ کردیم‌‌.
آنان روز جمعه ‌به‌ مدائن ‌رسیدند و در هنگامی‌که ‌أمیرالمؤمنین ‌علیه‌السلام ‌بر بالای‌ منبر ‌خطبه‌ می‌خواند، وارد‌ مسجد شدند. حضرت فرمود‌: رسول‌خدا صلی‌الله‌ علیه ‌و آله ‌و سلم، ‌برای ‌من ‌احادیث ‌بسیاری ‌را به راز گفته ‌است ‌که ‌در هر حدیثی‌ از آن‌ احادیث، ‌دری ‌است ‌که ‌از آن ‌یک ‌در، هزار در دیگر گشوده ‌می‌شود‌. خداوند تعالی ‌در کتاب‌ عزیز خود می‌گوید‌: «یَوْمَ نَدْعُو کُل أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ. . . »؛ قیامت‌ روزی ‌است ‌که ‌ما در آن‌، هر دسته‌ و جمعیتی ‌از مردم ‌را با امام ‌خودشان‌ می‌خوانیم‌»‌ (اسرا: 71) و من‌ به ‌خدا قسم‌ می‌خورم ‌که ‌در روز قیامت، ‌هشت ‌نفر از این ‌امت، ‌محشور می‌شوند که ‌امام ‌آنها، ضب (سوسمار) است‌‌ و اگر بخواهم ‌نام ‌آنها را ببرم‌، می‌برم‌‌.
در این‌ حال، ‌رنگ ‌از چهره‌هایشان‌ پرید و بند بند آنها لرزیدن‌گرفت‌ و عمر و بن‌حریث از شدت ترس ‌و دهشت، ‌‌‌مانند شاخه سعف (برگ‌ درخت ‌خرما) تکان ‌می‌خورد. (امام شناسی. ج 14. صص 115-114؛ مناقب. طبع‌سنگی‌ج‌، ص 421- ‌؛ بحار‌الانوار. ج‌. ص‌؛ و...)

دوم) آن خضر و این ظلمات
حضرت آیت‌الله مصباح یزدی(حفظه الله تعالی)، از آن فرزانگان روشن ضمیری است که هر که مراحل سیاست را با او بپیماید، می‌تواند امیدوار باشد که خویشتن را از خطر گمراهی برهاند. خداوند متعال به سبب «تقوای زیاد»، «علم بسیار» و «صفای زایدالوصف»، به این بزرگوار توفیق داده است که آنچه دیگران در آینه می‌بینند او در خشت خام و آنچه را دیگران در آینده می‌بینند او امروز می‌بیند.
حقیر تاکنون توفیق نداشته‌ام محضر ایشان را از نزدیک درک کنم، اما به سبب نوع اشتغالات فکری و شغلی به بصیرت و دوراندیشی ایشان یقین پیدا کرده‌ام. هر کس اندک مطالعه‌ای از تاریخ انقلاب اسلامی داشته باشد، می‌داند که آن بزرگوار سال‌ها پیش از آشکار شدن نفاق گروهک سازمان منافقین خلق، انحراف ایشان را دریافت. به همین روی در برابر برخی از دوستان ساده لوح و مصلحت‌اندیش مقاومت کرد و حاضر نشد از این سازمان که مکتبش اسلام امریکایی و امامش هوای نفسانی بود، حمایت کند.
آیت‌الله مصباح یزدی، در آغاز راهی که سازمان منافقین انقلاب و مدعیان اصلاحات برای براندازی نظام در پیش گرفته بودند، ماهیت اومانیستی آنها را گوشزد کرد و در سلسله درس‌هایی که در نماز جمعه تهران ارائه می‌داد، مرزهای فکری جمهوری اسلامی مبتنی بر اسلام ناب محمدی(ص) را تبیین کرد. سال‌ها پس از این سلسله درس‌ها بود که محمدرضا خاتمی دبیر کل حزب مشارکت، در پاسخ به نامه دوم حبیب‌الله عسگراولادی پرده از ماهیت سکولار اصلاح‌طلبان برداشت و به صراحت اعتقاد این حزب به «تفکیک نهادهای دینی از نهادهای سیاسی» را اعلام کرد. اصلاح‌طلبان اما به جای پذیرش همگامی با حضرت آیت‌الله کوشیدند آن بزرگوار را منکوب کنند.
شبپره گره وصل آفتاب نخواهد
رونق بازار آفتاب نکاهد
راهی که براندازان مدعی اصلاحات پیمودند، بدیهی بود که به فتنه 88 می‌انجامید و این بداهت را حضرت آیت‌الله مصباح یزدی دریافته بود. مدعیان دیروز، امروز آنقدر از خط امام(ره) دور افتاده‌اند که محبت و ولایت لیبرالیسم را با سرسپردگی تمام پذیرفته‌اند. اکنون دیگر آنها پیوند سببی و نسبی خود را هم با حضرت امام(ره) گسسته‌اند.

سوم) مبادا غفلت کنیم
بیانات اخیر آیت‌الله مصباح یزدی در جمع مسئولان شورای عالی زنان از آن هشدارهایی بود که اگر کسی امروز آن را درنیابد چه بسا سریع‌تر از منافقین خلق و منافقین انقلاب، گرفتار ضلالت و گمراهی شود، زیرا سرعت حوادث پی در پی، آنقدر زیاد است که قدرت اتکا به تأملات شخصی کم شده است و ‌به ویژه اگر کسانی که به دلیل اشتغالات سنگین اجرایی، در متن قضایا قرار دارند، نمی‌توانند فرصت کافی برای تأویل رویدادها داشته باشند.
ایشان هشدار داده‌اند: «اگر به لایه‌های عمیق آن توجه نکنیم، چه بسا در درازمدت دین را از بین ببریم، چرا که نگاه سطحی به اسلام مانند درختی است که ریشه‌ای ندارد. . . . در بین مسئولان نیز کسانی که واقعاً ولایت‌فقیه را شناخته و بدان اعتقاد دارند، کم هستند و حتی عده‌ای معتقدند اینکه یک روحانی آن هم به حکم دین در رأس مسائل کشور قرار بگیرد، امری اشتباه است. . . امروزه در دوران جامعه ما تشکیلاتی فراماسونری در حال شکل گرفتن است و همان‌طور که در دوران مشروطه، فراماسونری با شعار قرآن و اسلام پیش آمد، امروز نیز فراماسونری با شعارهای انقلاب و اسلام جلوه می‌کند و تحت پوشش آن حرف خود را بیان می‌کند، یعنی قالب را حفظ و محتوا را عوض می‌کند...»
و بعد تصریح کرده‌اند: «اگر تنبلی کنیم زمانی از خواب غفلت بیدار می‌شویم که تیرگی فتنه همه جا را فراگرفته است و می‌بینیم همان کسانی فتنه را آغاز کرده‌اند که خود پرورش داده‌ایم. این عزل و نصب‌ها از کجا در می‌آید؟ این حرف‌های ملی‌گرایانه و مکتب ایرانی، آن هم در زمانی که نهضت اسلامی در جهان اسلام در حال شکل‌گیری است، برای چیست؟ ملی‌گرایی و دم زدن از مکتب ایرانی با چه انگیزه‌ای می‌تواند صورت بگیرد؟... خطری که من احساس می‌کنم شدیدترین خطری است که تا کنون اسلام را تهدید کرده است و آن هم از سوی نفوذی‌هایی است که در بین خودی‌ها در حال رشد هستند.‌»

چهارم) صورتک اومانیسم
فراماسونری، صورتی اومانیستی و بشرمدارانه و سیرتی شیطانی دارد. بشر را به جای خدا، دائر مدار هستی می‌انگارد و با اغواگری، آرزوی دور و دراز جاودانگی سلطنت بشر بر جهان را ترویج می‌دهد؛ «فَوَسْوَسَ إِلَیْهِ الشیْطَانُ قَالَ یَا آدَمُ هَلْ أَدُلکَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلَى»؛ پس شیطان او را وسوسه کرد، گفت: اى آدم! آیا تو را به درخت جاودان و سلطنتى که کهنه نمی‌شود، راهنمایى کنم؟! (طه: ‌120)
بگذارید تنها به مصداقی گذرا اشاره کنیم و بازگویی تاریخ فراماسونری را به مجالی دیگر بسپاریم؛ فراماسونری در عهد ماقبل انقلاب اسلامی، از زبان رئیس دفتر فرح پهلوی، با منحط‌ترین ادبیات صوفیانه، حقیقت مشترک ادیان و معنویت منهای تولی و تبری را از پشت صورتک «خرد جاویدان» سخن می‌گفت. اما، این حقیقت دینی حتی به زندگی خصوصی حسین نصر هم نمی‌توانست صورتی متعالی بدهد.
البته ارائه توضیحاتی در مورد اینکه مشخصاً یک فرد عضو تشکیلات فراماسونری هست یا نه، یا نفوذ فراماسونرها در حلقه اطرافیان وی چقدر است، وظیفه نهادهای مسئول است که با ارائه مستندات باید در این خصوص اعلام نظر کنند. اما اینکه می‌بینیم، ادبیات ماسونی خود را ظاهر می‌کند، طبیعی است که باید نگران باشیم.

پنجم) نو ماسون و دولت نو ماسون‌ها
نتیجه کار فراماسونری این است که بیعت و سرسپردگی ائمه جائر را به جای ولایت حق تکلیف می‌کند. در اینکه فراماسونری در جست‌وجوی نفوذ در انقلاب اسلامی است، تردیدی نیست. در این هم تردیدی نیست که نفوذ فراماسونری در دولت‌های گذشته موجب گردید، دولتمردان جمهوری اسلامی به جای رعایت قاعده تولی و تبری، گفت‌وگو و تعامل با استکبار جهانی را در پیش گرفتند؛ به جای تقوا، پاکدامنی، حمیت، غیرت و. . . سمحه و سهله را ترویج می‌کردند؛ به جای حمایت از مظلومان و مستضعفان جهان، شعارهای عوامانه و ساده‌لوحانه از فلسطین‌ها فلسطینی‌تر نشویم، ایران برای همه ایرانیان، نه غزه نه لبنان؛ جانم فدای ایران و. . . را سر دادند.
امروز برخی از افراد آگاهانه یا ناآگاهانه ادبیات فراماسونری را باز تولید می‌کنند و از یک سو از ملیت ایرانی سخن می‌گویند و از سویی دیگر می‌خواهند انسان را جای خداوند بنشانند. مبادا روزی از خواب غفلت بیدار شویم که دیگر به خواب ابدی رفته باشیم! سرشت فراماسونری به دلیل مدیریت آن از سوی ابلیس، میل به استکبار و تمامیت‌خواهی دارد. از این روی نوفراماسونرها می‌کوشند از شبکه‌سازی و تصدی امور به سمت تصاحب همه قدرت و تأسیس دولت نوفراماسونری در ایران بالا بکشند. نوفراماسونری امروز تا سطح قبضه بخشی از دستگاه‌های تبلیغاتی و اجرایی خود را بر کشیده است.
راه عبور از خوان غفلت و پای نهادن به وادی ایمن، دشوار نیست. تنها عزمی راسخ می‌خواهد تا دامن از حب و بغض‌های متعصبانه فراهم چینیم. بدیهی است که شوق خدمت و ضرورت‌های تصدی امور اجرایی، کار شبانه روزی را می‌طلبد و کار شبانه روزی فرصت تأمل دقیق حوادث و جریانات پرشتاب امروزی و تأویل درست رویدادها را از دولتمردان می‌گیرد. در این شرایط بدیهی است که نمی‌توان انتظار داشت، متولیان امور اجرایی بتوانند از فتنه‌ای که حضرت آیت‌الله مصباح یزدی در پیش روی دولت دیده است، عبور کنند. مگر آنکه طی این مرحله با همرهی خضر کنند.

پایگاه اطلاع رسانی جوان

هرگاه بيلدربرگ ناچار مي شود فهرست خود را علني كند، يك اطلاعيه خبري را به آن مي افزايد. اين اطلاعيه خبري كه هرسال يكسان است برگزاري سري اين فعاليت عمومي را توجيه مي كند. فقط بند اول آن فرق مي كند كه دربرگيرنده مشخصات نشست جديد است. اين بند از اين قرار است:

قسمت قبلی

اسناد بيلدربرگ گزارش هاي آمريكن فري پرس را تأييد مي كند
تهديد شدن بيلدربرگ به پوشش رسانه اي گسترده در اروپا، به علت خودداري از عرضه فهرست شركت كنندگان و دستوركار نشست سري درشانتيلي درايالت ويرجينيا، بالاخره سبب شد تا اين گروه تسليم شود.
توني گاسلينگ يكي از تعقيب كنندگان اروپايي بيلدربرگ، به سرعت اسناد يادشده را با نمابر براي نشريه آمريكن فري پرس فرستاد. گاسلينگ يكي از بسيار افرادي دراروپاست كه با اسپات لايت- كه با حكم دادگاه تعطيل شد- واكنون آمريكن فري پرس براي فاش كردن فعاليت بيلدربرگ همكاري كرده است. سايت اينترنتي وي به نشاني www.bilderberg.org پوشش گسترده اي به اخبار اين گروه مي دهد.
بيلدربرگ كه اميدواربود با همكاري رسانه هاي عمده امريكا دراين سكوت خبري، اسرار خود را حفظ كند. حالا وقتي بيلدربرگ دراروپا تشكيل جلسه مي دهد، با پوشش خبري گسترده اي دررسانه هاي عمده روبرو مي شود كه اسپات لايت پايه گذار آن بود.
هرگاه بيلدربرگ ناچار مي شود فهرست خود را علني كند، يك اطلاعيه خبري را به آن مي افزايد. اين اطلاعيه خبري كه هرسال يكسان است برگزاري سري اين فعاليت عمومي را توجيه مي كند. فقط بند اول آن فرق مي كند كه دربرگيرنده مشخصات نشست جديد است. اين بند از اين قرار است:
«پنجاهمين نشست بيلدربرگ در شانتيلي در ايالت ويرجينيا برگزار مي شود. اين گردهمايي به مباحثي ازجمله تروريسم، تجارت، بازسازي در دوره پس از بحران، خاورميانه، آزادي هاي مدني، سياست خارجي آمريكا، راست افراطي، اقتصاد جهان و حاكميت شركت ها مي پردازد.»
اين موضوع ها را منبع آگاه بيلدربرگي از وست فيلدز مرتب به آمريكن فري پرس گزارش مي كرد.
فهرستي كه به زور از بيلدربرگ گرفته شد، طبق معمول ناقص است. هربار كه اين فهرست به شيوه اي به دست آمده است، شركت كنندگاني بوده اند كه ذكر نشده اند. مثلاً امسال آمريكن فري پرس توانست در طول نشست با اندرو پاري سيليتي 1 در وست فيلدز تماس بگيرد، هرچند كه اسم وي درفهرست بيلدربرگ نبود.
پاري سيليتي، مشاور امور خارجي سناتور چاك هگل (جمهوري خواه از ايالت نبراسكا) بود. هگل كه از شركت كنندگان هميشگي بيلدربرگ بود، امسال دراجلاس صلح سران كشورهاي آسيايي شركت كرده بود و پاري سيليتي به نمايندگي از وي در اين نشست حضور داشت.
در بيلدربرگ همواره نمايندگان روزنامه هاي بزرگ آمريكا و شبكه هاي خبري تلويزيوني شركت مي كنند. آنها درازاي حضور خود قول مي دهند چيزي گزارش نكنند. بيلدربرگ به اين شكل سكوت خبري كاملي را در ايالات متحده برقرارمي كند.
از جمله نمايندگان رسانه ها كه در نشست امسال شركت كردند، عبارت بودند از هوگلند (از افراد هميشه حاضر) و چارلز كراوت هامر2، ستون نويس هاي واشينگتن پست؛ ژان دوبلو3، ازفرانسه، سردبيرلوفيگارو؛4 جان برندر5 از نروژ، مديركل شركت راديو تلويزيوني نروژ؛ پل جيگوت، 6 دبير صفحه سرمقاله روزنامه محافظه كار وال استريت ژورنال؛ چارلي رز7، تهيه كننده شركت ارتباطات رز كه در راديوي سراسري برنامه دارد؛ توجر سيدن فادن از دانمارك، سردبير پليتيكن و كنت وايت8 از كانادا، سردبير نشنال پست9.
كنراد بلك، مالك مجموعه اي از نشريات در سراسر جهان از شركت كنندگان هميشگي است.
هرسال عده اي تازه وارد هستند كه بخشي از حاشيه نشينان بيلدربرگ را تشكيل مي دهند. حدوداً 100 نفر دائمي هستند كه سال هاست شركت كرده اند. افراد حاشيه نشين به اين علت دعوت مي شوند كه بيلدربرگ فكر مي كند چه بسا ابزار سودمندي باشند. اگر نباشند، كنار گذاشته مي شوند.
هنگامي كه داگلاس وايلدر10 فرماندار ويرجينيا بود، بيلدربرگ وي را فراخواند، زيرا اولين سياه پوستي بود كه در ايالات متحده به فرمانداري انتخاب شده بود. با اين حال و به رغم ورود ابتدايي وي به محافل بيلدربرگ، بلندپروازي هاي خيالي رياست جمهوري وي هرگز برآورده نشد.
وايلدر در دور اول نامزدي حزب دمكرات در سال 4198 شركت كرد، اما فقط يك درصد آراء را در ايالت نيوهمپشاير11 به خود اختصاص داد و بيلدربرگ او را كنار گذاشت. به همين شكل، كريستين تاد ويتمن در مقام فرماندار نيوهمپشاير دعوت و بعداً كنار گذاشته شد.
غيبت هگل به معناي بركناري او نبود، زيرا نماينده وي حضور داشت و اين سناتور اميدوار بود كه بتواند شركت كند. اما سرگرم انجام كارهاي بيلدربرگ در نشست وزراي دفاع كشورهاي آسيايي بود و موقعيت خوبي داشت.
بنابراين، اين تازه واردها مي توانستند ستارگان نوظهور بيلدربرگ باشند يا اخراجي هاي آينده و اين بستگي به رخدادها داشت: سناتور كي بيلي هاچيسون12 (جمهوري خواه از ايالت تگزاس) و جان لافالس13 (عضو دمكرات مجلس نمايندگان از نيويورك).
اما براي اولين بار، رؤساي هر دو حزب بزرگ به بيلدربرگ فراخوانده شدند. تري مك آليف14، رئيس كميته ملي حزب دمكرات و مارك راسيكوت15، رئيس كميته ملي حزب جمهوري خواه هر دو در بيلدربرگ شركت كردند.
رهبران احزاب دمكرات و جمهوري خواه اكنون مي دانستند بيلدربرگ از آنها چه مي خواهد. همچنين از مبالغ پول و نفوذ جهاني آن مطلع بودند.
ورساي، فرانسه
نشست ساليانه نخبگان جهاني در اواسط ماه مه با پنهان كاري آغاز شد. با اين حال، ما آنجا بوديم تا به پيشوازشان برويم و اتفاقات حاصل گردهمايي قدرتمندترين هاي جهان را كه براي بحث درباره مسائل مهم روز گردهم مي آيند، براي جهانيان فاش كنيم.
اختلاف بين شركت كنندگان آمريكايي و اروپايي بيلدربرگ بر سر تهاجم آمريكا به عراق و حمايت كوركورانه و تمام عيار آن از تجاوز اسرائيل عليه فلسطينيان گسترده تر شد. هنگامي كه چهره هاي برجسته بيلدربرگ، روز 14مه، وارد هتل مجلل پالاس تريانون16 شدند تا در نشست اين گروه بين 18-15 مه شركت كنند، معلوم بود كه اين موضوع ها بحث داغ نشست است.
موضوع ديگري كه در صدر دستور كار بيلدربرگ قرار داشت، پيشنهاد ارتشي مستقل از ناتو براي اتحاديه اروپا بود. برخلاف دو موضوع مهم ديگر، اين موضوع باعث رويارويي بين آمريكايي ها و اروپايي ها نمي شود. تمام آمريكايي ها با ارتش اتحاديه اروپا مخالف هستند كه بسياري از اروپايي ها هم مخالف آن هستند. رهبري جناح ضد ارتش اروپا بر عهده لرد جورج رابرتسون71، دبير كل ناتو است.
شيراك، رئيس جمهورفرانسه، در مقام رئيس دولت كشور ميزبان سخنراني پيشواز را، پنجشنبه 15 مه، در اولين روز كاري بيلدربرگ ايراد كرد. شيراك كوشيد تنش ها را تخفيف دهد و به اين نكته اشاره كرد كه به رغم اختلاف نظر درباره تهاجم به عراق، آمريكايي ها و اروپايي ها متحدان ديرينه هستند. فرانسه در زمره سخت ترين منتقدان جنگ بود و دولت آمريكا كمر به تنبيه فرانسوي ها بسته است.
آلمان و روسيه هم مانند بيشتر دولت هاي اروپايي منتقدان جدي بودند، اما حتي در حالي كه بيلدربرگ تشكيل جلسه داده بود، كالين پاول وزير خارجه براي برگزاري جلسات جبراني به اين دو كشور سفر كرده بود.
كارگران در فرانسه، به تعبير بيلدربرگي ها افراد بي مقدار، نشست سري ساليانه بيلدربرگ را در آن سال ساعت ها به تأخير انداختند. اعتصاب آنها در 13 مه باعث شد فقط يك پنجم پروازها، در فرودگاه بين المللي شارل دو گل و در فرودگاه قديمي تر اورلي18 در پاريس، بر زمين بنشيند.
ورساي فاصله كوتاهي از پاريس دارد. اين اعتصاب يك روزه به قدري موفقيت آميز بود- ميليون ها طرفدار اعتصاب در پاريس و شهرهاي ديگر به خيابان ها ريختند- كه تا پنجشنبه 19 مه تمديد شد.
ورود نامشهود كاركنان بيلدربرگ به تريانون از 13 مه آغاز شد. از ظهر روز بعد آنها آماده مواجهه با اعتصاب برنامه ريزي شده شدند. صبح پنجشنبه 15 مه، آخرين اعضاي بيلدربرگ در ليموزين هاي مشكي و دراز در پناه همراهي پليس و آژير خودروهاي آنها وارد هتل شدند.
بيلدربرگ برنامه ريزي كرده بود، ظهر 13 مه، هتل پالاس تريانون را تعطيل كند تا طبق معمول كارگزاران آنها بتوانند در غياب توده ها وارد شوند. در عوض هتل تريانون تا شبانگاه چهارشنبه به روي مردم باز بود و اوايل صبح پنجشنبه هتل تعطيل شد. آنگاه بيلدربرگ كار خود را آغاز كرد.
سه منبع آگاه در داخل هتل تريانون پالاس درباره رخدادها در اين اقامتگاه محصور در پناه نگهبان ها اطلاعات مفصلي را عرضه كردند.
بيلدربرگ در پيگيري هدف مشترك تأسيس دولت جهاني زير نظر سازمان ملل و نيز كنترل آن بر ثروت طبيعي كره زمين و تمام ساكنان آن همچنان متحد بود.
اما جنگ آمريكا با خشم شديدي روبه رو بود. اروپا، كه از دونالد رامسفلد وزير دفاع قول گرفته بود كه در سال 2002 به عراق حمله نكند، يك سال قبل با نقشه هاي جنگي آمريكا مخالفت كرده بود. اما اروپايي ها بيش از سال گذشته به جنگ علاقه نداشتند. با گوشه و كنايه مي گفتند: «اين همه سلاح هاي وحشتناك كشتار جمعي كجاست؟»
اروپايي ها همچنين درباره نقش آمريكا براي كنترل نفت عراق به نفع مردم عراق بدبين بودند. شركت كننده اي از اروپا با لحن تمسخرآميزي پرسيد: «چه كسان ديگي سود مي برند؟» سؤال اين بود: «آيا، از پول نفت عراق براي بازسازي چيزهايي استفاده مي شود كه آمريكايي ها ويران كردند؟ چند قرارداد پرسود نصيب اروپايي ها مي شود؟»
اما در ارتباط با سياست آمريكا در قبال خاورميانه احساسات از اين هم تندتر بود. زماني كه بيلدربرگ در ورساي گرد آمده بود، آريل شارون، نخست وزير اسرائيل، با لحن تحقيرآميزي نقشه راه صلح را كه بوش مطرح و ساير اعضاي گروه چهارگانه- سازمان ملل، اتحاديه اروپا و روسيه- تأييد كرده بودند، رد كرد.
پاول تازه با شارون ديدار كرده بود تا به او التماس كند طرح صلح را بپذيرد. اما شارون گفت كه مذاكره درباره برچيدن شهرك هاي اسرائيلي در سرزمين هاي فلسطيني اصلاً موضوعيت ندارد و آن را رد كرد.
شارون، در روزنامه جروزالم پست، هرگونه نظر درباره كاهش كمك آمريكا را مسخره كرد. وي گفت كه تا به حال هيچ كدام از دولت هاي آمريكا از شهرك هاي موجود در كرانه باختري و نوار غزه حمايت نكرده اند، يعني مناطقي كه اسرائيل پس از راه انداختن جنگ شش روزه در سال 1967 اشغال كرد.
يكي از اعضاي اروپايي بيلدربرگ با اشاره به تكبر شارون در برابر كشوري كه در خلال نيم قرن گذشته ميلياردها دلار به اسرائيل داده و چيزي در ازاي آن مطالبه نكرده است، به آمريكايي عبوس گفت: «شما احمق تر از آن هستيد كه وقتي كوتوله اي به شما اهانت كند، متوجه شويد.»
اين حقيقت به سرافكندگي آمريكايي ها در بيلدربرگ مي افزود كه طرح صلحي كه با گستاخي به پاول برگردانده شد، فقط خواستار اقدامات كوچكي از اسرائيل شده بود. در اين طرح فقط ازاسرائيل خواسته شده بود شهرك هايي را ترك كند كه از مارس 2001 در سرزمين هاي فلسطيني ساخته شده بود. در اين اقدام صلح اوليه،اسرائيل ملزم نشده بود از سرزمين هايي كه در سال 1967 اشغال و مساحت آن را دوبرابر كرد، عقب نشيني كند.
انديشه ارتش مستقل اتحاديه اروپا برخاسته از دلخوري آن از تسلط آمريكا بر ناتو بود. برخي مي گويند اين ارتش نيرويي جداگانه اما وابسته به ناتو و در كنترل آن باشد. اما مخالفان آن در اروپا و نيز ايالات متحده استدلال كردند كه نيروي جداگانه براي اتحاديه اروپا باعث مي شود انسجام نقش ناتو، همچون ارتش جهاني سازمان ملل، از بين برود.
ناتو بارها گفت مأموريت آن ديگر محدود به دفاع از اروپا نيست، بلكه به فرمان شوراي امنيت سازمان ملل در هر نقطه از جهان سرباز مستقر خواهد كرد. در آن زمان، صلح بانان سازمان ملل در 61 مأموريت در نواحي دورافتاده جهان حضور داشتند.

منبع: کیهان

بيلدربرگ چندين شكل از اين ماليات را پيشنهاد كرده است. نخست، ماليات 10 سنتي بر هر بشكه نفت را پيشنهاد كرد. در اين حالت، وقتي مردم باك خودروي خود را پر يا به هر شكل از نفت استفاده مي كنند، مستقيماً به سازمان ملل ماليات مي دهند. برقراري اضافه بها بر مسافرت هاي بين المللي زميني يا هوايي و ماليات بر نقل و انتقال هاي مالي بين المللي نيز پيشنهاد شد.

قسمت قبلی

بسياري از شركت كنندگان در مورد خيزش ملي گرايي در اروپا، كه موفقيت هاي انتخاباتي ژان ماري لوپن در فرانسه و تجديد حيات توده گرايي در هلند و دانمارك نشان دهنده آن بود، اتفاق نظر داشتند. آمريكايي ها موافقت كردند ايجاد جهان بدون مرز را پيگيري كنند.
اما در ارتباط با مسائل جنگ و سياست خارجي آمريكا در خاورميانه، از آمريكايي ها، سه روز تمام در جلسات رسمي و حتي در زمان استراحت بين جلسات، شديداً انتقاد كردند.
كيسيجر عبوس و سايرين ناچار بودند شاهد محكوميت سياست آمريكا باشند و دم برنياورند.
كار به جايي رسيد كه اروپايي ها از مطبوعات منفور خود، كه در سال هاي اخير تبليغات زيادي در مورد آنها كرده بودند، تمجيد كردند. اين جملات بازسازي دقيق سخناني هستند كه آمريكايي ها شنيدند:
«در اروپا نمي توان چنين سياست يك جانبه اي را در قبال خاورميانه اتخاذ كرد. اروپايي ها به علت پوشش خبري گسترده مطبوعات، از جنگ هاي گسترش طلبانه اسرائيل و اشغال بي رحمانه سرزمين هاي فلسطيني آگاه اند. آنها مي دانند كه به غيرنظاميان، زنان و كودكان، بدون هيچ هدف نظامي، چه ظلم هايي مي شود.
اروپايي هامي دانند كه هزينه دستگاه نظامي اسرائيل را آمريكا تامين مي كند. مي دانند كه ايالات متحده تامين كننده هواپيماها، تانك ها و سلاح هايي است كه در حمله به شهروندان بي گناه استفاده مي شود. با وجود آنكه توجيهي براي حملات نيويورك و واشنگتن در 11سپتامبر وجود ندارد، اروپايي ها مي دانند فلسطينيان به هر شكل كه بتوانند، مقاومت خواهند كرد.
به علت سياست غيرمنصفانه ايالات متحده در خاورميانه، ما اروپايي ها اكنون بايد متحد شما در جنگ با تروريسم باشيم.»
آمريكايي ها با چهره هاي درهم رفته و شانه بالا انداختن به اين انتقادات پاسخ مي دادند.
دولت آمريكا اين رگبار انتقاد را پيش بيني كرده و كوشيده بود با عرضه طرح صلح، با موضوع استقلال دولت فلسطين، آن را تخفيف دهد. آمريكايي ها به اروپايي ها اطمينان خاطر مي دادند اين فراتر از مواضع سابق آمريكاست كه صرفاً خواهان كشور فلسطيني بود.
اين طرح در زمان تشكيل جلسه بيلدربرگ، هنوز در مراحل پيش نويس بود، اما به اروپايي ها اطمينان مي دادند كه اين طرح در ماه جولاي منتشر مي شود.
بيلدربرگ از اين حقيقت خوشحال بود كه برقراري ماليات جهاني سازمان ملل علني شده است، بدون آنكه ملي گرايان فرياد اعتراض برآورند. اول بار من اين موضوع را سال ها پيش گزارش كرده بودم. آلن كيز1، سفير آمريكا در سازمان ملل در زمان رياست جمهوري ريگان، اين پيشنهاد را رد كرده بود و از آن زمان بحث گسترده در مورد آن آغاز شد.
بيلدربرگ چندين شكل از اين ماليات را پيشنهاد كرده است. نخست، ماليات 10 سنتي بر هر بشكه نفت را پيشنهاد كرد. در اين حالت، وقتي مردم باك خودروي خود را پر يا به هر شكل از نفت استفاده مي كنند، مستقيماً به سازمان ملل ماليات مي دهند. برقراري اضافه بها بر مسافرت هاي بين المللي زميني يا هوايي و ماليات بر نقل و انتقال هاي مالي بين المللي نيز پيشنهاد شد.
ماليات سازمان ملل، مانند ماليات بر درآمد فدرال، در ابتدا به اندازه اي اندك خواهد بود كه مصرف كننده اصلاً متوجه نمي شود. اما تثبيت اين اصل كه سازمان ملل مي تواند مستقيماً از مردم جهان ماليات بگيرد، براي بيلدربرگ حائز اهميت است. اين امر گامي بزرگ در راه تاسيس دولت جهاني به شمار مي رود. اعضاي بيلدربرگ به خودشان اطمينان مي دادند اين موضوع علني و با توجه يا مخالفت اندك عمومي بحث شود؛ البته ران پل هاي2 كنگره و مطبوعات ملي گرا استثنا هستند. اين اشاره اي به ران پل (جمهوري خواه از ايالت تگزاس) عضو توده گراي مجلس نمايندگان آمريكا و نشريه امريكن فري پرس3 بود كه در سال 2001 و پس از محكوميت قضايي اسپات لايت و ناشر آن يعني لابي آزادي، منتشر شد.
در اين نشست بيلدربرگ، تقاضاي اجراي برابري مالياتي مطرح شد- به اين معنا كه ايالات متحده بايد قوانين مالياتي خود را به گونه اي اصلاح كند كه بازتاب عادلانه تري از جوامع سوسياليست اروپايي باشد كه ماليات بالايي مي پردازند. مي گفتند ايجاد وضعيت مناسب مالياتي- به طور نسبي- توسط ايالات متحده براي اشخاص و شركت ها باعث «تجارت ناجوانمردانه» مي شود.
اروپايي ها همچنان از قانون جديد يارانه كشاورزي و اعمال تعرفه بر واردات فولاد ] به آمريكا[ براي محافظت از صنعت داخلي در برابر ورود فولاد ارزان شكايت داشتند و از براي اتخاذ رويه Fast ]Track رويه اي كه به رئيس جمهور آمريكا اجازه مي دهد معاهده هاي سنا تجاري با كشورهاي ديگر امضا كند كه كنگره مي تواند تصويب كند يا نكند، اما نمي تواند اصلاح كند] ناراضي بودند، چون به كنگره اجازه مي داد معاهده هاي تجاري ناقض قوانين حمايت از صنايع داخلي را تصويب نكند.
در اين نشست به اقدام بوش در بازپس گيري امضاي آمريكا از پيمان كيوتو، در زمينه گرم شدن جهان، انتقاد كردند. اقتصاددان ها هشدار داده بودند اين پيمان باعث بالا رفتن شديد تورم مي شود، اما هيچ مطالبه اي را از بيشتر كشورها مطرح نمي كند. اتحاديه اروپا كه متشكل از 15 كشور بود، از روي غرض ورزي، اين پيمان را روز اول ژوئن كه بيلدربرگ تشكيل جلسه داده بود، تصويب كرد.
اين امر باعث شد تا يكي از اعضاي نسبتاً مسن بيلدربرگ بگويد كه جورج بوش بدترين رئيس جمهور از زمان ]ريچارد[ نيكسون است. هرگز تمجيدي بالاتر از اين نثار بوش نشده است.
از زماني كه ناتو، در جريان تهاجم به يوگسلاوي، پنجاهمين سالگرد تاسيس خود را در واشنگتن جشن گرفت، اين سازمان به ارتش آماده سازمان ملل بدل شده است. اولين گلوله ناتو نه براي دفاع، آن گونه كه منشور سازمان مقرر كرده است، بلكه از روي عصبانيت در جنگي تهاجمي شليك شد. در آن زمان، رهبران اعلام كردند ناتو ديگر به اروپا محدود نيست، بلكه به عمليات نظامي در هر جايي از جهان، به دستور شوراي امنيت سازمان ملل مبادرت مي كند.
بيلدربرگ در حال تقويت دكترين ارتش جهاني و در عين حال تدارك اقدامات اوليه درباره سومين منطقه بزرگ نوظهور جهان، يعني اتحاديه آسيا- اقيانوس آرام، است.
اين منطقه اكنون با عنوان اپك- مجمع همكاري هاي اقتصادي آسيا- اقيانوس آرام4- شناخته مي شود. حتي در زماني كه بيلدربرگ تشكيل جلسه داده بود، يكي از اعضاي آن، سناتور چاك هگل (جمهوري خواه از ايالت نبراسكا)، در نشست وزراي دفاع كشورهاي آسيا و اقيانوس آرام شركت كرده بود. نهايتاً براي سهولت اداره جهان توسط دولت جهاني سه منطقه ابداع مي شود: اتحاديه اروپا، اتحاديه آمريكا و اتحاديه آسيا- اقيانوس آرام.
بيلدربرگ يك روز پيش از وقت معمول به نشست خود پايان داد و بعدازظهر يكشنبه 2 ژوئن وست فيلدز را ترك كرد. به طور عادي، بايد روز دوشنبه باهم خداحافظي مي كردند. احتمالا اين تصميم ناگهاني بود، زيرا به كاركنان شركت كنندگان بيلدربرگ، كه در واشنگتن استقرار داشتند، گفته بودند تا سه شنبه در دفتر حضور ندارند.
اروپايي ها به سكوت خبري رسانه هاي آمريكا رخنه مي كنند
بيلدربرگ در فراري دادن رسانه هاي جريان غالب در آمريكا موفق شده است- به استثناي امريكن فري پرس و اينسايت5- اما علاقه رسانه هاي اروپايي پابرجاست.
تمام نشريات در مريلند و ويرجينيا اطلاعيه مطبوعاتي اي دريافت كردند كه حاوي اطلاعاتي درباره برگزاري نشست و سابقه بيلدربرگ بود و اين اطمينان كه به پوشش خبري اين رخداد جهاني كمك قابل توجهي مي شود. اين اطلاعيه خبري با پيك براي واشنگتن پست، نيويورك تايمز و واشنگتن تايمز ارسال شد.
فقط واشنگتن تايمز پاسخ داد و دن دويل6، گزارشگر هفته نامه خبري خود به نام اينسايت، را فرستاد. نيويورك تايمز و واشنگتن پست هيچ كدام از بيلدربرگ بي اطلاع نيستند. هر دو روزنامه مدت هاست به بيلدربرگ نماينده مي فرستند و قول مي دهند چيزي چاپ نكنند.
شركت راديو تلويزيوني انگليس ]بي بي سي[ دو بار با من مصاحبه كرد؛ يك بار در وست فيلدز، حين نشست بيلدربرگ و بار دوم بعد از آن.
تلويزيون استار تركيه چند بار با من مصاحبه كرد. آنها نيز به نوبه خود به همكارانشان در اروپا كمك مي كردند.
آرويي تاپور 7 ، خبرنگار نشريه اي استونيايي به نام گستي پاوالي8 است. او كه در نيويورك مستقر است، با اتوبوس مسافربري به واشنگتن رفته بود و با قطار به شهر وين9 در ايالت ويرجينيا آمده و سپس با تاكسي خودش را به وست فيلدز رسانده بود. در اينجا، همان گونه كه انتظار داشت، نگهبان محوطه جلوي وي را گرفت. وي گفت راننده تاكسي از قرق شدن محل يكه خورده بود.
استوني پس از خلاصي از يوغ اتحاد شوروي سابق تدريجا به مطبوعات آزاد عادت مي كند.
اولين سوال بي بي سي اين بود كه آيا بيلدربرگ با انتقال محل برگزاري نشست به نقطه اي ديگر، مانع از دسترسي خبرنگاران اين شبكه به نشست شده بود. وست فيلدز به بي بي سي گفته بود جز چند عروسي، اتفاق ديگري در اين هتل نمي افتد. از من در مصاحبه اي زنده در اين باره پرسيدند.
به مردم انگليس گفتم كه بيلدربرگ با سابقه ديرينه در شنود تلفن من، در روزهايي كه در مكان نشست اين گروه هستم، احتمالا به اين پرسش و پاسخ گوش مي كند و اضافه كردم «آنها دروغ مي گويند.»
عبارت دروغ در اينجا به معناي كامل كلمه به كار مي رود. دروغ گفتن به معناي گفتن امري غيرواقع از روي اراده به منظور توانمند كردن خود، لطمه زدن به ديگران يا هر دو در اين مورد، وست فيلدز مي خواست حق دانستن را از مردم بگيرد.
گفتم: «بيلدربرگ اينجاست؛ نگهبان ها در قصر مستقر هستند.» پس از آن جزئيات دستور كار و افرادي را كه تا آن وقت حضورشان محرز شده بود به اطلاع شنوندگان رساندم.
تعداد زيادي از نشريات رقابتي شهرهاي اروپا با نشريه اسپات لايت، و اكنون آمريكن فري پرس كه با حكم دادگاه تعطيل شد، همكاري كرده اند تا رگبار تبليغات را متوجه بيلدربرگ كنند. اما بودجه بيشتر آنها محدود شده است، از اين رو بيشتر پوشش خبري نشست امسال در مطبوعات اروپا بايد بلندمدت باشد.
سياست پنهان كاري رسماً هويدا شد
دو اقدام جدي كمك كرد تا بيلدربرگ داوطلبانه فهرست رسمي شركت كنندگان و دستور كار خود را عرضه كند.
نيم ساعت قبل از ساعت 2 بعدازظهر پنجشنبه 30 مه، كه زمان مقرر براي خروج مردم عادي از هتل بود، دكتر رافائل جانسون10 سردبير وقت بارنز ريويو11، نشريه دو ماهانه چاپ واشنگتن كه با گرايش به تجديدنظر در زمينه تاريخ منتشر مي شد، به ميز بلندي نزديك شد كه كاركنان پوشه حاوي اسناد مختلف را به شركت كنندگان بيلدربرگ تحويل مي دادند.
جانسون توضيح داد دانشجوي دوره دكتراست و موضوع پايان نامه اش روابط بين الملل است و مقاله اش ماه ها بعد چاپ مي شود، زن تنومند سوئدي مكرراً گفت: «نه.»
پنج دقيقه قبل از زمان خروج، به ميز نزديك شدم و به مردي كه كت و شلوار تيره رنگ به تن داشت، گفتم: «من روزنامه نگار آمريكايي هستم. مي توانم نسخه اي از دستور كار بيلدربرگ و فهرست شركت كنندگان آن را داشته باشم؟»
زن مو طلايي تنومند سوئدي مرد ميان سال را كنار زد و گفت: «نه.»
من گفتم: «شما پشت درهاي بسته فعاليت هاي عمومي انجام مي دهيد.»
اين زن گفت: «نه اين يك نشست خصوصي است.»
گفتم: «در اين نشست مقامات دولتي از ايالات متحده شركت مي كنند و ماليات پردازان به آن يارانه مي دهند...»
مأمور امنيتي تنومند گفت: «وقت رفتن است.» دو مأمور در دو طرفم قرار گرفتند و مرا تا بيرون همراهي كردند.
مطبوعات وانمود مي كنند از بيلدربرگ چيزي نمي دانند
واشنگتن پست و نيويورك تايمز، كه در موارد بسياري در نشست هاي بيلدربرگ نماينده داشته اند، عدم پوشش خبري را بي اطلاعي عنوان كردند.
واشنگتن تايمز نوشت به علت جلوگيري از دسترسي به هتل وست فيلدز ماريوت نتوانست اخبار بيلدربرگ را به اطلاع عموم برساند. با اين حال، اينسايت، هفته نامه خبري آن، و در تدارك چاپ گزارشي مشروح خبرنگاري به محل فرستاد. متأسفانه، اينسايت اكنون ديگر منتشر نمي شود.
مسئولان هتل وست فيلدز ماريوت، واقع در شهر شانتيلي در ايالت ويرجينيا، از صحبت درباره دروغ خود در اين باره كه بيلدربرگ در اين هتل مجلل با تدابير امنيتي گسترده نشست برگزار نمي كند، خودداري كردند. وقتي در اين باره اصرار كردم، تلفن را قطع كردند.
مردي از بخش داخلي در روزنامه واشنگتن پست گفت: «مطمئن نيستم... واقعاً نمي دانم. اين نشست براي چيست؟»
خلاصه مختصري درباره نشست و شركت كنندگان برجسته آن اطلاعات دادم و وي مرا به آقاي كيمن ارجاع داد. در پيام گير تلفني ال كيمن12 همين درس تعليمات مدني را تكرار كردم.
مردي از بخش داخلي روزنامه نيويورك تايمز گفت: «نمي دانم كه خبر آن را منتشر مي كنيم يا نه، اما بررسي مي كنم.» وي نيز اظهار بي اطلاعي كرده بود و من تاريخچه مختصري از بيلدربرگ را گفته بودم.
با كيران اتلو13، مدير ارشد فروش هتل وست فيلدز، تماس گرفتم. زني كه خود را باربارا معرفي كرد، گفت وي نيست.
به او گفتم: «اسم من جيم تاكر است و براي نشريه آمريكن فري پرس بيلدربرگ را پوشش خبري مي دهم.» كاركنان وست فيلدز چند بار به من گفتند گروهي به اسم بيلدربرگ در آنجا نشست ندارد. ادامه دادم: «پنجشنبه 03 مه، كه بيلدربرگ در وست فيلدز تشكيل جلسه داد، به شبكه بي بي سي گفتيد كه چنين نشستي نداريم، فقط چند عروسي برگزار ميشود. چرا كاركنان وست فيلدز دروغ مي گويند؟»
باربارا قبل از اينكه تلفن را زمين بگذارد، گفت:«من، من، من واقعاً نمي توانم به اين سؤال پاسخ دهم- ببخشيد.»

منبع:کیهان

1-Alan Keves
2- 1- The Ron Pauls
3-American Free Press
4- APEC the Asian - Pacific Economic Cooperation
5- Insight
6- Dan Doyle
7- Arui Tapuer
8- Gesti paevalehi
9- Vienna
10- Raphael Johnson
11- The Barnes Review
12-Al Kayman
13- Kieran Atlow

حيي‌ دولت‌آبادي‌، از فراماسونهاي‌ جا افتاده‌، مي‌كوشد نشان‌ دهد كه‌ اتحاد اسلامي‌ نه‌ يك‌ اعتقاد اصولي‌ اسلامي‌، بلكه‌ يك‌ حركت‌ سياسي‌ بوده‌ است‌. او مي‌نويسد «سلطان‌ عثماني‌ به‌ خيال‌ افتاده‌ است‌ براي‌ پيشرفت‌ مقاصد سياسي‌ خود، فرق مختلف‌ اسلامي‌ را با يكديگر متحد نموده‌، به‌ اين‌ وسيله‌ مقام‌ خلافت‌ را مقتدر ساخته‌ در مقابل‌ تجاوزات‌ دول‌ مسيحي‌ به‌ قوت‌ اتحاد اسلام‌ ايستادگي‌ نمايد. سلطان‌ در پيشرفت‌ اين‌ مقصد وجود سيد را لازم‌ دانسته‌...»

اگر كسي‌ فراماسون‌ و عامل‌ انگليس‌ باشد، غيرمنطقي‌ و غير قابل‌ باور نيست‌ كه‌ با انگليسها دشمني‌ كند، يعني‌ مي‌توان‌ باور كرد كه‌ عامل‌ و مزدور انگسلتان‌ به‌ دستور ارباب‌ تظاهر به‌ مخالفت‌ با انگلستان‌ كند. اما اينكه‌ مزدور انگلستان‌ و عضو فراماسونري‌، صداي‌ «اتحاد اسلامي‌» بلند كند، به‌ هيچ‌ روي‌ پذيرفتني‌ نيست‌ و كساني‌ كه‌ سيد جمال‌ را عضو فراماسونري‌ مي‌دانند متوجه‌ تناقض‌ اين‌ مطلب‌ با داعيه وحدت‌ اسلامي‌ او نيستند. توضيح‌ مختصري‌ اين‌ نكته‌ را روشن‌ مي‌كند.

در قرن‌ نوزدهم‌، انگلستان‌ امپراطوري‌ بلامنازع‌ استعماري‌ در سراسر عالم‌ بود. اما مركز ثقل‌ مستعمرات‌ انگليس‌، هندوستان‌ بود كه‌ درست‌ در مركز سرزمين‌ اسلامي‌، پرجمعيت‌ترين‌ و پرمنفعت‌ترين‌ نقاط‌ عالم‌ بود. از سوي‌ ديگر انگلستان‌ در سيطره كامل‌ يهود واقع‌ شده‌ بود. در رأس‌ نظام‌ سرمايه‌داري‌ اين‌ كشور روچيلد و يهوديهايي‌ از نوع‌ او بودن‌ و در رأس‌ نظام‌ سياسي‌ اين‌ مملكت‌ هم‌ ديزرائيلي‌ و جهوداني‌ از اين‌ دست‌ قرار داشتند. سابقه دشمني‌ يهود هم‌ با اسلام‌ بر كسي‌ پوشيده‌ نيست‌.

يهود و انگلستان‌ در اروپاي‌ قرن‌ نوزده‌ با دو مانع‌ بزرگ‌ مواجه‌ بودند: يكي‌ روسيه تزاري‌ و ديگري‌ امپراطوري‌ عثماني‌ و براي‌ اين‌ هر دو قدرت‌، نقشه‌هاي‌ مفصلي‌ تنظيم‌ كردند كه‌ آخرين‌ و مؤثرترين‌ آن‌ جنگ‌ جهاني‌ اول‌ بود كه‌ منجر به‌ انهدام‌ هر دو شد. روسيه تزاري‌ ضد يهود تبديل‌ شد به‌ اتحاد جماهير شوروي‌ سوسياليستي‌ با رهبري‌ قاطع‌ و كامل‌ يهود و با ايدئولوژي‌ ضد مذهبي‌؛ و امپراطوري‌ عثماني‌ هم‌ تكه‌تكه‌ و قطعه‌قطعه‌ گرديد، تا هم‌ بكلي‌ انديشه اسلامي‌ از بين‌ برود و هم‌ فلسطين‌ براي‌ حضور صهيونيستها در آن‌ آماده‌ شود. انگلستان‌ يهودي‌زده ابرقدرت‌ استعماري‌ قرن‌ نوزده‌ براي‌ مواجهه‌ با دنياي‌ اسلام‌ يك‌ طرح‌ و برنامه دقيق‌ و حساب‌شده‌ تنظيم‌ و طراحي‌ كرده‌ بود. در چنين‌ طرح‌ و برنامه‌اي‌ براي‌ كشورهاي‌ اسلامي‌ مهلكترين‌ و خطرناكترين‌ مسئله‌، تفرقه‌ و چند دستگي‌؛ و بزرگترين‌ مانع‌ انجام‌ مقاصد يهود و انگليس‌، بيداري‌ اسلامي‌ و حركت‌ اعتقادي‌ ـ سياسي‌ وحدت‌ اسلامي‌ بود.

نحوه عمل‌ انگلستان‌ در خود هندوستان‌ شايان‌ توجه‌ فوق العاده‌ است‌. هندوستان‌ در قرون‌ 11 تا 13 هجري‌ ـ معادل‌ شانزده‌ و هفده‌ ميلادي‌ ـ تحت‌ سيطره حكومت‌ مسلمانان‌ مغولي‌ و يك‌ كشور اسلامي‌ كامل‌ بود با فرهنگ‌ و تمدني‌ غني‌ و سرشار از عمق‌ و معنويت‌. انگلستان‌ ساليان‌ دراز و با تمهيدات‌ فراوان‌ و بيش‌ از همه‌ با ايجاد تفرقه‌ و برادركشي‌ عاقبت‌ خود را به‌ درون‌ سرزمين‌ اسلامي‌ هند كشاند و با كوشش‌ و تلاش‌ فوق العاده‌، علاوه‌ بر استثمار وحشيانه‌ و غير قابل‌ تصور كه‌ همه خون‌ اين‌ سرزمين‌ اسلامي‌ را مكيد، با همه توان‌ زمينه‌هاي‌ تضعيف‌ و بلكه‌ نابودي‌ اسلام‌ را در اين‌ مملكت‌ فراهم‌ آورد تا جايي‌ كه‌ وقتي‌ به‌ ضرورت‌ اوضاع‌ و احوال‌ بين‌المللي‌ قرار شد، كم‌كم‌ مستعمره‌ها ـ و منجمله‌ هند ـ مستقل‌ شوند، آن‌ را به‌ هندوها تحويل‌ داد و از هند مسلمان‌، يك‌ سرزمين‌ بت‌پرست‌ فقير و عقب‌افتاده‌ و يك‌ مشت‌ مسلمان‌ بيچاره‌ و ذليل‌ باقي‌ گذاشت‌. اين‌، وضع‌ و حال‌ انگليس‌ در تمامي‌ قرن‌ نوزده‌ ميلادي‌ بود. رابطه سيد جمال‌الدين‌ با اين‌ ابرقدرت‌ استعماري‌ چگونه‌ بود؟

«سيد، انگلستان‌ را نه‌تنها قدرتي‌ استعماري‌ بلكه‌ دشمن‌ صلبي‌ مسلمانان‌ مي‌دانست‌ و معتقد بود كه‌ هدف‌ انگلستان‌ نابودي‌ اسلام‌ است‌، چنانكه‌ يك‌ بار نوشت‌ كه‌ انگلستان‌ از آن‌ رو دشمن‌ مسلمانان‌ است‌ كه‌ اينان‌ از دين‌ اسلام‌ پيروي‌ مي‌كنند… سيد جمال‌الدين‌ دشمن‌ انگليس‌ بود و تا مي‌توانست‌ به‌ انگليس‌ بد و بيراه‌ مي‌گفت‌: چون‌ انگليس‌ را خوب‌ مي‌شناخت‌ و از دست‌ آنها در افغانستان‌ و هند و مصر و ايران‌ و پاريس‌ سختيها كشيده ‌ بود…» (7)

از سوي‌ ديگر گمان‌ نمي‌رود كسي‌ بين‌ تشكيلات‌ فراماسونري‌ و انگلستان‌ و يهود، جدايي‌ و انفصال‌ قائل‌ باشد. اينها همه‌ يك‌ واحدند، گيريم‌ با جلوه‌ها و برخوردهاي‌ متفاوت‌. فراماسونري‌ از ابتدا كه‌ در انگلستان‌ ايجاد شد، هميشه‌ در جهت‌ منافع‌ يهود و انگلستان‌ در سراسر جهان‌ عمل‌ كرده‌ است‌ و با اين‌ وصف‌ به‌ هيچ‌ روي‌ نمي‌توان‌ قبول‌ كرد كه‌ شخصي‌ عامل‌ و مزدور فراماسونري‌ باشد، ولي‌ از بيخ‌ و بن‌ با حيات‌ و هستي‌ انگلستان‌ و فراماسونري‌ و يهود در تباين‌ و تضاد باشد. در واقع‌ تنها همين‌ كوشش‌ براي‌ وحدت‌ اسلامي‌ و بيداري‌ اسلامي‌؛ براي‌ سيد جمال‌الدين‌ اسدآبادي‌ كافي‌ است‌ كه‌ او را از هرگونه‌ اتهام‌ فراماسون‌ بودن‌ و انگليسي‌ بودن‌ مبرا سازد و با اين‌ وصف‌ به‌ هيچ‌وجه‌ نمي‌توان‌ قبول‌ كرد كه‌ انگليس‌ و فراماسونري‌ به‌ يك‌ عامل‌ خود بگويد: تو بلوا راه‌ بينداز و سر و صدا درست‌ كن‌ و اين‌ كارها را با عنوان‌ «اتحاد اسلامي‌» بكن‌. بخصوص‌ كه‌ در آن‌ روزگار هيچ‌ حركت‌ اسلامي‌ در مصر يا كشورهاي‌ اسلامي‌ ديگر نبوده‌ كه‌ خيال‌ كنيم‌ اين‌ تدبير براي‌ پيشگيري‌ يا كنترل‌ بوده‌ است‌. مهمترين‌ چيزي‌ كه‌ از سيد جمال‌ براي‌ دستگاه‌ فراماسونري‌ و استعمار انگليس‌ موجب‌ خطر بوده‌ همين‌ اتحاد اسلامي‌ بوده‌ و به‌ نظر مي‌رسد كه‌ تمام‌ كوشش‌ آنها براي‌ خدشه‌دار كردن‌ سيد جمال‌ و حرف‌ و حركتش‌، براي‌ رسيدن‌ به‌ اين‌ نكته‌ بوده‌ كه‌ مردم‌ باور كنند، اتحاد اسلامي‌ نه‌ شدني‌ است‌ و نه‌ فايده‌اي‌ دارد و اصلاً كسي‌ در اين‌ باره‌ كاري‌ هم‌ نكرده‌ است‌.

يحيي‌ دولت‌آبادي‌، از فراماسونهاي‌ جا افتاده‌، مي‌كوشد نشان‌ دهد كه‌ اتحاد اسلامي‌ نه‌ يك‌ اعتقاد اصولي‌ اسلامي‌، بلكه‌ يك‌ حركت‌ سياسي‌ بوده‌ است‌. او مي‌نويسد «سلطان‌ عثماني‌ به‌ خيال‌ افتاده‌ است‌ براي‌ پيشرفت‌ مقاصد سياسي‌ خود، فرق مختلف‌ اسلامي‌ را با يكديگر متحد نموده‌، به‌ اين‌ وسيله‌ مقام‌ خلافت‌ را مقتدر ساخته‌ در مقابل‌ تجاوزات‌ دول‌ مسيحي‌ به‌ قوت‌ اتحاد اسلام‌ ايستادگي‌ نمايد. سلطان‌ در پيشرفت‌ اين‌ مقصد وجود سيد را لازم‌ دانسته‌...» (8) در حالي‌ كه‌ سالها قبل‌ از اينكه‌ سلطان‌ عثماني‌ به‌ اين‌ خيال‌ بيفتد، سيد جمال‌ براي‌ تحقق‌ آن‌ كوشيده‌ بود.

حسين‌ دانش‌ اصفهاني‌، كه‌ از نوشته‌اش‌ غربزدگي‌ و انديشه‌ها و باورهاي‌ فراماسونري‌ مي‌بارد مي‌نويسد: «سيد، يك‌ امر حتمي‌الوقوع‌ را (تخريب‌ سلطنت‌ مستبد ناصرالدين‌ شاه‌ و تجدد و آزادي‌) در ايران‌ كرد و راه‌ را براي‌ ملت‌ ايران‌ كوتاه‌تر نمود، والا سياست‌ اتحاد دول‌ اسلام‌ كه‌ سيد آن‌ را سي‌ سال‌ پيش‌ از اين‌ وجهه عزيمت‌ خود قرار داده‌ بود، امروز ديگر باطل‌ و منسوخ‌ است‌ و هيچ‌يك‌ از ملل‌ شرق اكنون‌ اميدوار عود چنين‌ سياستي‌ نيست‌ و همه‌ مي‌دانند كه‌ امتداد و دوام‌ هستي‌ هر ملتي‌ اكنون‌ بسته‌ به‌ ثبات‌ و دوام‌ نيروي‌ زندگي‌ آن‌ است‌ در طرق تمدن‌ و تكامل‌ با نگاه‌ داشتن‌ زبان‌ و آداب‌ و عوايد پسنديده خود. ره‌ چنان‌ رو كه‌ رهروان‌ رفتند.» (9)

اسماعيل‌ رائين‌ كه‌ دشمني‌ او با سيد جمال‌ و نيز مخالفتش‌ با روحانيت‌ مشهود است‌ مي‌نويسد:

«سيد جمال‌الدين‌ ادعا مي‌كرده‌ كه‌ منظورش‌ از تشكيل‌ لژ انجمن‌ وطني‌ مصر 1 ـ ايجاد اتحاد و روح‌ صميميت‌ مابين‌ ملل‌ و قبايل‌ اسلامي‌. 2 ـ كم‌ كردن‌ نفوذ علماء سودجو كه‌ به‌ واسطه‌ اعمال‌ نامشروع‌ خود اسباب‌ ذلت‌ مسلمين‌ را در دنيا فراهم‌ كرده‌اند؛ بوده‌ است‌. بنا به‌ ادعاي‌ نويسنده كتاب‌ مردان‌ نامي‌ شرق «اعضاء آن‌ مجلس‌ هم‌قسم‌ شدند كه‌ دامنه كار خود را بگيرند و به‌ نتيجه‌ قطعي‌ كه‌ همانا عملي‌ نمودن‌ نقشه‌ سيد بود، برسند تا شايد بدين‌ وسيله‌ سياست‌ دول‌ اجنبي‌ را در مصر زمين‌ زده‌، مسلمين‌ شرق را از ذلت‌ و خواري‌ نجات‌ دهند» (10) و بعد براي‌ اينكه‌ هرگونه‌ انديشه اتحاد اسلامي‌ را غيرعملي‌ نشان‌ دهد، (رائين‌) در چند صفحه‌ بعد مي‌گويد: «ميرزا محمد قمي‌ رئيس‌ جامع‌التقريب‌ مذاهب‌ اسلامي‌ كه‌ به‌ سالها مقيم‌ قاهره‌ بود و جمعيت‌ دارالتقريب‌ مذاهب‌ اسلامي‌ را در آن‌ شهر تشكيل‌ داده‌ و همان‌ راه‌ سيد جمال‌الدين‌ يعني‌ نزديك‌ كردن‌ شيعه‌ و سني‌ را تعقيب‌ مي‌كند...» (11)

ـ مهديقلي‌ هدايت‌ مي‌نويسد: «سيد جمال‌... تلاش‌ بي‌اندازه‌ مي‌كرده‌ است‌ به‌ مقامي‌ برسد... بالفرض‌ در مصر انقلاب‌ مي‌شد مصر به‌ روز بدتري‌ مي‌افتاد. ظاهراً سيد از اتحاد اسلام‌ سخن‌ مي‌گفت‌. نادر با همه قدرتي‌ كه‌ داشت‌ اتحاد اسلام‌ را عنوان‌ نموده‌ و به‌ جايي‌ نرسيده‌، اتحاد و اتفاق دو كلمه بدبختند... عنوان‌ اتحاد اسلام‌ هم‌ براي‌ خدمتي‌ بود به‌ عبدالحميد دشمن‌ ناصرالدين‌ شاه‌.» (12)

ـ مخبرالسلطنه هدايت‌ مي‌نويسد: «اتحاد اسلام‌ كه‌ مرام‌ سيد بود، معني‌ ندارد.» (13)

ـ خان‌ ملك‌ ساساني‌ فكر اتحاد اسلامي‌ را كار انگلستان‌ مي‌داند! «در سال‌ 1302 مستر بلنت‌ (سياستمدار معروف‌ انگليسي‌ وزير هندوستان‌) پس‌ از مراجعت‌ از هندوستان‌ به‌ خيال‌ اتحاد اسلام‌ افتاده‌ سيد را از پاريس‌ به‌ لندن‌ دعوت‌ كرد. مشاراليه‌ سه‌ ماه‌ در خانه بلنت‌ مهمان‌ بود.» (14)

ـ ولي‌الله يوسفيه‌ هم‌ عين‌ همين‌ حرف‌ را تكرار مي‌كند: «اين‌ سياستمداران‌ معروف‌ عبارت‌ بودند از: سر دراماندولف‌، سالزبوري‌ و... نتيجه مذاكرات‌ سه‌ ماه‌ جمال‌الدين‌ با سه‌ سياستمدار معروف‌ انگلستان‌ بر اين‌ امر منتهي‌ گرديد كه‌ جمال‌الدين‌ «اتحاد اسلامي‌» را در ميان‌ ملل‌ اسلامي‌ به‌ وجود آورد.» (15)

اين‌ آقايان‌ تاريخ‌نويس‌ و تحليلگر از خودشان‌ نمي‌پرسند كه‌ آخر انگليس‌ براي‌ چه‌ به‌ فكر اتحاد اسلامي‌ مي‌افتد؟ و گويي‌ يادشان‌ مي‌رود كه‌ كوشش‌ سيد جمال‌ براي‌ اتحاد اسلام‌ سالها قبل‌ از اين‌ بوده‌ و تلاش‌ انگليس‌ براي‌ انحراف‌ اين‌ نهضت‌ و بدنامي‌ سيد بوده‌ است‌.

ولي‌الله يوسفيه‌ از قماش‌ نويسندگاني‌ است‌ كه‌ با روحانيون‌ بشدت‌ مخالفت‌ مي‌كند و به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اصلاً كتاب‌ سازمان‌ جهاني‌ فراماسونري‌ را نوشته‌ تا بتواند هرچه‌ مي‌خواهد راجع‌ به‌ سيد جمال‌الدين‌ بگويد، مثل‌ اينكه‌: عليرغم‌ نظر اكثر نويسندگان‌ كه‌ سيد جمال‌الدين‌ را خداپرست‌ مي‌دانند، طبق‌ سندي‌ كه‌ وجود دارد، او قبل‌ از ورود به‌ لژهاي‌ سازمان‌ فراماسونري‌ نيز اعتقاد به‌ خدا را نداشته‌ است‌ و حتي‌ كسي‌ نماز خواندن‌ اين‌ منادي‌ «اتحاد اسلامي‌ را نديده‌ است‌.» (16) بعد هم‌ سيد جمال‌ و ناصر و اتحاد اسلامي‌ اتحاد عربي‌ را همسان‌ و مرتبط‌ و از كارهاي‌ فراماسونري‌ مي‌داند: «جمال‌ عبدالناصر، رئيس‌ جمهور فقيد مصر، كه‌ تاريخ‌ آن‌ كشور را به‌ ميل‌ و اراده خود تغيير داد و براي‌ ملت‌ مصر تاريخ‌آفرين‌ شد، بدون‌ توجه‌ به‌ سوابق‌ سازمان‌ فراماسونري‌ و موقعيت‌ سياسي‌ آن‌ مي‌خواست‌ «وحدت‌ اعراق ب‌» را با نفوذ و گسترش‌ لژها عملي‌ گرداند، همانطوري‌ كه‌ جمال‌الدين‌ اسدآبادي‌ مي‌خواست‌ به‌ توسط‌ لژها اتحاد اسلامي‌ را در ميان‌ جوامع‌ اسلامي‌ به‌ وجود آورد.» (17)

کاری از گروه تحقیقات جنبش مصاف

پینوشت:

8. حيات‌ يحيي‌ ، چاپ‌ سال‌ 1338؛ جلد اول‌؛ صفحه‌ 93

9. اسناد و مدارك‌ درباره سيد جمال‌الدين‌ اسدآبادي‌ ، صفات‌الله جمالي‌، چاپ‌ سوم‌، سال‌ 1349، صفحه‌ 165 ـ جالب‌ اينكه‌ درست‌ در همين‌ ايام‌ فروغي‌ هم‌ همين‌ حرف‌ را مي‌زند منتهي‌ نرم‌تر و رندانه‌تر رجوع‌ شود به‌ آيين‌ سخنوري‌؛ محمدعلي‌ فروغي‌؛ كتابخانه‌ دانش‌؛ سال‌ 1330 صفحه‌ 13

10. رائين‌ ؛ جلد 1، صفحه‌ 379

11. همان‌؛ 392

12. خاطرات‌ و خطرات‌ ؛ مهديقلي‌ هدايت‌؛ چاپ‌ 2 سال‌ 1344؛ صفحه‌ 344

13. گزارش‌ ايران‌ : مخبرالسلطنه هدايت‌، صفحه 143

14. سياستگران‌ دوره قاجار ؛ خان‌ ملك‌ ساساني‌، جلد اول‌ سال‌ 1338، صفحه 352

15. سازمان‌ جهاني‌ فراماسونري‌ ، ولي‌الله يوسفيه‌؛ چاپ‌ سال‌ 1352؛ صفحه 352

16. همان‌؛ صفحه‌ 350 ـ سند نويسنده‌ نقل‌ قول‌ تقي‌زاده‌ از شخص‌ ديگري‌ است‌ كه‌ او از حاج‌امين‌الضرب‌ نقل‌ كرده‌ كه‌ در سفر مسكو ديده‌ كه‌ سيد نماز نمي‌خواند. يوسفيه‌ درباره سيد جمال‌ 50 صفحه‌ مطلب‌ مي‌نويسد، در حالي‌ كه‌ ديگر فصول‌ كتابش‌ هرگز به‌ نيم‌ اين‌ حجم‌ هم‌ نمي‌رسد.

17. همان‌؛ صفحه‌ 335

شمس‌الدین‌ رحمانی‌

در سال 2000، بيلدربرگ براي جلوگيري از فروپاشي برنامه تاسيس دولت جهاني اقدام چشمگيري به عمل آورد و در عين حال براي نوعي مداخله در خاورميانه برنامه ريزي كرد.
بيلدربرگ كه همواره جلسات خود را در پناه تدابير امنيتي و نگهبان هاي مسلح برگزار كرده است، امسال نيز ...

قسمت قبلی

سوسامرز1، گزارشگر نشريه دي مورگن، درباره قرق هتل پنج ستاره شاتودولك شنيده و آمده بود، زيرا فكر مي كرد موضوع به رقابت هاي جهاني فوتبال مربوط مي شود كه اروپا و انگليس را دستخوش هيجان زيادي كرده بود.
كريستوفر بولين، همكار من كه به زبان فرانسوي و چند زبان ديگر مسلط است، وضعيت را براي دوشيزه سامرز توضيح داد و ويژه نامه اي با عنوان چه كساني در شاتودولك پنهان شده اند؟ به وي داد، كه اسپات لايت منتشر كرده بود. اين ويژه نامه به قدري خواهان پيدا كرد كه صدها نسخه از آن تمام شد و طرفداران ناچار شدند آن را تكثير كنند.
دوشيزه سامرز و والتر دي بوك 2 همكارش به مجله شان اطلاع دادند كه براي تهيه گزارش از بيلدربرگ در شاتو مي مانند. گزارش آنها روز بعد درج شد. در اين حال، ديگر خبرنگاران انگليسي كه در نشست هاي پيشين بيلدربرگ با من همكاري كرده بودند، بار ديگر در بروكسل پديدار شدند و هرچه بيشتر اين نشست را گزارش كردند.
اما اين بار سخت ترين تدابير در بيلدربرگ به اجرا درآمد و اين گروه از اقدامات امنيتي معمولاً سخت خود نيز فراتر رفت.
اين تلاش ها از واشنگتن شروع شد كه بيلدربرگ كوشيد خبرنگاران را به كشوري اشتباه بفرستد. واشنگتن پست گزارش كرد كه نشست در فرانسه برگزار مي شود. گراهام، ناشر واشنگتن پست مي دانست اين دروغ است، زيرا وي در اين نشست در نزديك بروكسل شركت كرد.
مامور خشمگيني كه مانع هربوتس ديدير3شد و از وي بازرسي بدني كرد، گفت: بيلدربرگ مي دانست وقتي جزئيات نشست 18مه اعلام شود، اسپات لايت حضور دارد. ديدير در حين توزيع نسخه هاي اسپات لايت بين مردم مشتاق بازداشت شد.
بيلدربرگ كه پي برده بود محل نشست آن برملا شده است، كوشيد توجه خبرنگاران و طرفداران را به مقر ناتو در مركز شهر بروكسل جلب كند. كم مانده بود كه موفق شوند.
روز 29 مه، من براي بررسي هاي ابتدايي وارد بروكسل شدم. روز 30 مه، با مرد ميان سال و خوش برخوردي در هتل هيلتون هم صحبت شدم كه لباس متحدالشكل بيلدربرگ- كت و شلوار راه راه- به تن داشت و در اين هتل مستقر بود.
اين مرد گفت كه، برخي از افراد بيلدربرگ در شاتو خواهند بود، اما سايرين به علت كمبود جا (121 اتاق) در جاي ديگر اقامت مي كنند. آنها هر روز به مقر ناتو برده مي شوند تا كارشان را انجام دهند.
وي افزود: «مقر ناتو هدف شماست و موفق باشيد.»
من كه تجربه پوشش خبري سازمان امور مالياتي فدرال4 را داشتم و با ليبرال ها پالوده خورده بودم، تجربه كار با دروغگوها را داشتم، اما حرف هاي وي باور كردني به نظر مي رسيد.
تلاش ديگر براي پنهان ماندن اين بود كه هتل را به نام سازمان بيلدربرگ قرق نكنند. وقتي تلفن كردم كه اتاق رزرو كنم و گفتند كه شاتو اصلاً جا ندارد، گفتم قرار است در نشست گروهي به نام بيلدربرگ شركت كنم. هتل گفت هيچ گروهي به نام بيلدربرگ جا رزرو نكرده است.
بيلدربرگ بعد از قرق محل، اسم خودش را اعلام كرد. خودم را همچون يك پليس خوش برخورد جا زدم و پرسيدم آيا تدابير امنيتي براي اين مكان به دليل نشست بيلدربرگ اتخاذ شده است ماموران مخفي گفتند: «بله.»
نخستين باري كه به شاتودولك رفتم، يك گردشگر معمولي اما مشتاق بودم. آنجا كارمند هتل توضيح داد از چهارشنبه به بعد كارش متوقف مي شود، اما كساني كه سركار مي مانند، بايد كارت شناسايي عكس دار به سينه بزنند. اين مانند قرق كردن هاي هميشگي بيلدربرگ بود. همچنين معلوم شد كه شاتوچندين ويلا دارد كه براي اسكان كاركنان و شركت كنندگان ديگر استفاده مي شود.
براساس قرار قبلي، بولين توانسته بود چهارشنبه 31 مه وارد شاتو شود، اما مجبور شده بود تا ظهر روز بعد يعني اول ژوئن آنجا را ترك كند. بولين به من در هتل هيلتون زنگ زد و گفت نگهبان ها مستقر شده اند و چادري برپا شده است تا هويت شركت كنندگان را به هنگام ورود به شاتو پنهان كند.
اما تلاش براي جلوگيري از پخش اخبار نه در اينجا شروع شد، نه به پايان رسيد.
مارك دلكور5 اهل بروكسل يك ماه بود كه تماس هاي زيادي با من داشت. اين تماس ها از زماني شروع شد كه فقط فهميده بود كه تمام هواپيماها به سوي بروكسل پرواز مي كنند، در حالي كه مكان برگزاري نشست هنوز نامعلوم بود. دلكور اين اطلاعات را به رسانه هاي بروكسل نيز داد. همچنين دلكور و ديدير به 60 نفر ديگر اطلاع دادند كه معمولاً مي خواستند حضور داشته باشند.
دلكور توضيح داد: «آنها مرعوب شده اند. مطبوعات و مردم از بيكاري و ساير مجازات ها مي ترسند. با توجه به آنكه دولت به مطبوعات يارانه مي دهد، مي تواند جلوي انتشار گزارش را بگيرد.»
دمين ميرز6، نويسنده آزاد اهل لندن كه در سال 1998 با من در ترن بري همكاري كرده بود، به محض اينكه از راه رسيد به خبرنگاراني كه در نشريات محلي مي شناخت، تلفن كرد.
ميرز گفت در ابتدا همه از اطلاع از محل برگزاري نشست بيلدربرگ هيجان زده بودند. اما يك ساعت بعد، همه توضيح دادند كه از پوشش خبري بيلدربرگ منع شده اند.
قبلاً پليس تهديد كرده بود اگر ميرز آنجا را ترك نكند، وي را بازداشت مي كند، حتي اگر وي خارج از محدوده باشد. وي اين كار را نكرد و آنها هم وي را بازداشت نكردند.
اما كم مانده بود بولين دچار مشكل شود. ماموران امنيتي همه مدتي كه وي با لنز دوربرد از چهره هاي برجسته عكس مي گرفت، مراقب او بودند.
بولين گفت: «دو بي سر و پا مرا تعقيب مي كردند. هر جا مي خواستم عكس بگيرم، مانع مي شدند، اما معمولاً مي توانستم آنهارا جا بگذارم.»
بولين كه، به قول خودش، بي سر و پاها را جا گذاشته بود، دوربين خود را به طرف جورج سوروس7 و كارل بيلت گرفت.
بولين افزود: «آنگاه، رئيس ماموران امنيتي بلژيك به سمت من آمد و گفت اگر همين طور پشت سر مردم بدوي، حسابت را مي رسم.»
بولين جلوتر از پليس ها به رستوران كوچكي در گوشه مجتمع رفت تا بازداشت نشود. آنجا منتظر تاكسي شد كه وي را به ايستگاه قطار برد.
ديدير گفت وي تحت تعقيب نگهبان هاي مسلح به مسلسل بود. وقتي ايستاد، با بي سيم به نگهبان ها گفتند كه سؤالات خاصي از وي بپرسند. در آنجا وي متوجه شد كه سايت اسپات لايت در اينترنت زمان و محل برگزاري نشست بيلدربرگ را اعلام كرده بود.
آنها از ديدير كارت شناسايي خواستند. وي سه كارت به آنها داد- كه نشاني هاي متفاوتي داشتند. آنها با مشقت همه آنها را نوشتند.
همچنين افرادي از جبهه ملي8 در فرانسه و ملي گراياني از مجارستان و ساير كشورها حضور داشتند.
تعقيب من از 29 مه شروع شد كه شروع به بررسي اوضاع كردم. هميشه يك نفر، اما خيلي اوقات دو نفر، از كاركنان هتل وقتي در مكانهاي عمومي مي گشتم، دركنارم بودند.
بعدا معلوم شد كه تعقيب كننده اصلي شخصي به نام كريستف وت8، مدير مهماني و كنفرانس هتل بود. شخص ديگر آلن ون9 بينست، مدير غذا و نوشيدني بود.
ون بينست بعدا به ماموران امنيتي بيلدربرگ كمك كرد تا صبح روزي كه بولين هتل را ترك مي كرد، وي را اذيت كنند.
هتل چند مهمان باقيمانده را عصباني كرده بود. آنها در هنگام ترك هتل با صداي بلند اعتراض مي كردند كه ماموران پرسروصداي بيلدربرگ سراسر شب آنها را بي خواب كرده بودند. مردي از پرداخت صورت حساب اقامت خود سرباز مي زد، زيرا نتوانسته بود بخوابد.
بولين در صبح روزي كه بايد هتل را ترك مي كرد، در هتل مي گشت و تمام مدت تعقيب مي شد. كاركنان از وي خواستند هرچه سريع تر هتل را ترك كند. بولين خاطرنشان كرد كه زمان ترك هتل ظهر است، نه 11صبح. كاركنان هتل از وي خواستند در اتاقش بماند، اما وي از اجابت اين خواسته خودداري كرد.
با فرارسيدن زمان خروج، بولين در حين ترك هتل به شدت به اين رفتار اعتراض كرد. كاركنان هتل بسيار عذرخواهي كردند. تا آن وقت، آنها تبحر زيادي در عذرخواهي پيدا كرده بودند.
اما به رغم تمام اين اطلاع رساني نادرست، مرعوب و تهديدها، اخبار بيلدربرگ منتشر شد و از شركت كنندگان آن عكس گرفتند.
پس از انتشار گزارش دي مورگن و افزايش فشار بر بيلدربرگ براي اطلاع رساني، روزنامه نگاراني از سراسر اروپا به بروكسل سرازير شدند. همچنين يكي از ايستگاههاي تلويزيوني فرانسه برنامه اي طولاني درباره ورود شركت كنندگان بيلدربرگ پخش كرد.
منبعي آگاه در اتحاديه اروپا فهرست شركت كنندگان را در اختيار من گذاشت. آنگاه كاركنان بيلدربرگ شتابزده اطلاعيه مطبوعاتي هميشگي و بي خاصيت آن را آماده كردند مبني بر اينكه خبر خاصي نبود و فهرست شركت كنندگان وظيفه شناس نيز پيوست شده بود.
گوتنبرگ10، سوئد
بيلدربرگ در پاسخ به توجه ناخوشايند رسانه ها، اقدامات بي سابقه اي را اتخاذ كرد تا گردهمايي سر آن پشت درهاي بسته نزديك گوتنبرگ در سوئد پنهان باقي بماند. آنها در كواليتي هتل استنونگس11، واقع در جزيره اي نزديك گوتنبرگ اقامت كردند.
در سال 2000، بيلدربرگ براي جلوگيري از فروپاشي برنامه تاسيس دولت جهاني اقدام چشمگيري به عمل آورد و در عين حال براي نوعي مداخله در خاورميانه برنامه ريزي كرد.
بيلدربرگ كه همواره جلسات خود را در پناه تدابير امنيتي و نگهبان هاي مسلح برگزار كرده است، امسال نيز در خلال نشست دولت سايه جهاني، از 27-24مه، نزديك گوتنبرگ در سوئد، گروه ويژه پليس در محوطه كواليتي هتل استنونگس بادن گشت مي زد.
پليس سوئد كريستوفر بولين را، كه آن زمان خبرنگار اسپات لايت بود، در املاك خصوصي بازداشت كرد و با خودرو به محلي در فاصله 10كيلومتري برده و در آنجا رها كرد. خبرنگاري اروپايي به مدت چند ساعت بازداشت شد.
تنش ميان بيلدربرگ و انبوه پليس، ماموران امنيتي خصوصي و محافظان شخصي، به علت پوشش خبري گسترده رسانه هاي سوئدي بر اثر رايزني هاي قبلي من زياد بود.
روزنامه ها، مجلات و راديوها و تلويزيون ها ساعت ها در خلال نشست هاي بيلدربرگ با من مصاحبه كردند.
پوشش خبري هر روز مستمر بود. شمار زيادي از گزارشگران همكاري مي كردند تا عملا 24ساعته، مراقب ورودي ها باشند. بيلدربرگ حتي زير فشار پوشش خبري خصمانه نشريات بزرگ از عرضه فهرست شركت كنندگان و دستور كار خود سرباز زد. با اين حال، شركت كنندگان، با رويت، شناسايي شدند.
منابع آگاه در داخل بيلدربرگ و كساني كه در محافل بيلدربرگ در واشنگتن دي سيرفت و آمد داشتند، اسامي و اطلاعات بيشتري درباره رويدادهاي پشت درهاي بسته عرضه كردند. منبعي آگاه با قبول خطر فراوان بالاخره توانست از داخل اين اقامتگاه فهرستي دست نويس از اسامي و دستور كار در اختيارم بگذارد.
غيبت كارل بيلت، فرستاده سازمان ملل به بالكان و نخست وزير سابق كشور ميزبان، در نشست آن سال مشهود بود. بيلت كه مدت ها از چهره هاي برجسته بيلدربرگ بود، در نشست انجمن آسپن12- بازوي بيلدربرگ- در بروكسل شركت كرده بود.
حضور محمد نشاشيبي، وزير دارايي دولت خودگردان فلسطيني به رياست ياسر عرفات، برجسته بود. وي را رولان رسيه13 از مجله لبدو14 شناسايي كرد. رسيه گزارشي مفصل درباره لابي آزادي و سالها پيگيري اخبار مربوط به بيلدربرگ توسط اسپات لايت تهيه كرد.
در سال 2001، بيلدربرگ بيم آن داشت كه اتحاديه اروپا متلاشي شود. آنها انتظار داشتند انگليس تا سال 2001 عضو كامل اتحاديه اروپا شده و يورو را به جريان انداخته باشد. رهبر جديد ايتاليا كه با برنامه ريزي براي كاهش چشمگير ماليات، يورو را دچار مشكل كرده بود، مايه دردسر آنها شده بود.
بيلدربرگي ها همچنين مي ترسيدند كه ملي گرايان راست گرا درايالات متحده با كمك كشورهايي مانند برزيل، از تشكيل منطقه تجارت آزاد كشورهاي قاره آمريكا ممانعت كنند؛ اين پيشنهاد را بوش، رئيس جمهور آمريكا، مطرح كرده و قرار بود در سال 2005 اجرا شود.
بيلدربرگ با دستپاچگي به طرفداران اتحاديه اروپا در حزب محافظه كار دستور داد به محض اينكه پيروزي حزب كارگر در انتخابات 7 ژوئن صورت رسمي پيدا كرد، پذيرش پول مشترك را در صدر فهرست اولويت هاي خود قرار دهند. در آن زمان، درباره اين طرح به طور خصوصي با رهبران حزب كارگر مذاكره شده بود.
اين دستورها را كنت كلارك، عضو محافظه كار پارلمان انگليس و وزير سابق خزانه داري، ابلاغ كرد كه مرتب در بيلدربرگ شركت مي كرد. كلارك به كارزار بيلدربرگ براي تاسيس دولت جهاني علاقه زيادي داشت.
علت دستپاچگي بيلدربرگ چيزي بود كه شركت كننده اي آن را «انتقام مگي» خواند. در حالي كه بيلدربرگ در آن اقامتگاه پنهان شده بود، مارگارت تاچر، نخست وزير سابق انگليس، در گردهمايي حزب محافظه كار سخنراني مي كرد.
تاچر در گردهمايي آن سال گفت: «اساسي ترين موضوع در اين انتخابات، در واقع اساسي ترين موضوع فرا روي كشور ما اين است كه آيا انگليس دولت- ملتي آزاد و مستقل باقي بماند يا بايد در اروپايي فدرال تجزيه شود. شترسواري دولا دولا نمي شود، راه سومي وجود ندارد و فرصت ديگري هم نيست.»
حزب محافظه كار و نامزد نخست وزيري آن، ويليام هيگ15، با حزب كارگر توافق كرده بودند كه موضوع پيوستن به پول مشترك را از مباحثات انتخابات دور نگاه دارند. اما در عين حال، محافظه كاران استفاده از يورو را فقط براي فعاليت دوره بعدي پارلماني رد مي كردند. اين امر براي حزب كارگر و طرفداران اتحاديه اروپا در حزب محافظه كار، كه به اروپاي فدرال پايبند بودند، قابل قبول بود، زيرا نظرسنجي ها در آن زمان نشان مي داد دو سوم مردم انگليس با از دست دادن پوند يا واگذاري بيشتر استقلال با اتحاديه اروپا مخالف بودند. اين بين المللي گرايان زمان بيشتري مي خواستند تا اذهان انگليسي ها را براي پذيرش ابردولت و يورو آماده كنند.
مخالفت صريح خانم تاچر به رغم سرزنش حزب متبوع وي، بيلدربرگ را مجبور كرد به رهبران حزب محافظه كار و كارگر دستور دهند يورو را در صدر فهرست اولويت هاي پس از انتخابات قرار دهند. آنها نمي خواستند اين موضوع را از ابتدا به رغم مخالفت عمومي به پيش ببرند، اما احساس مي كردند دستشان رو شده است.
بيلدربرگ به اين علت مداخله خانم تاچر را «انتقال مگي» مي خواند كه، دولت سايه جهاني مقدمات سقوط وي را از مقام نخست وزيري فراهم آورده بود. وي در قبال واگذاري استقلال كشورش به اتحاديه اروپا و پيوستن به پول مشترك مقاومت كرده بود.
با اين حال، آثار سخنراني نيرومند و في البداهه خانم تاچر به مزاح گراييد. توني بلر نخست وزير انگليس كه عضو حزب كارگر بود، احساس كرد بايد استدلال كند كه تقسيم استقلال با اتحاديه اروپا و دست برداشتن از پوند به نفع يورو اقدامي ميهن پرستانه است؛ پوندي كه مظهر استقلال است.
هيگ، نامزد محافظه كاران، حزب كارگر را به علت حمايت از طرح هاي اتحاديه اروپا براي هماهنگ سازي ماليات ها در ميان كشورهاي عضو اتحاديه به باد انتقاد گرفته بود. رهبر حزب محافظه كار گفت اتحاديه اروپا در نظر دارد ماليات هايي مانند ماليات بر ارزش افزوده را هماهنگ كند و آن را به محصولاتي مانند كتاب، حمل ونقل و لباس تسري دهد.
هيگ در گردهمايي هاي انتخاباتي گفت: «حقوق و اختيارات زيادي از مردم انگليس با انعقاد اين پيمان به ديگران منتقل مي شود.»
كارگزاران حزب كارگر و ليبرال شتاب زده در مقام محكوم كردن هيگ براي ايجاد رعب و وحشت برآمدند و وجود هرگونه طرحي را براي هماهنگ كردن ماليات ها رد كردند. مقامات اتحاديه اروپا نيز اين موضوع را انكار كردند.
هيگ سندي درز كرده مربوط به اتحاديه اروپا نشان داد كه روزنامه گاردين چاپ لندن آن را سندي درباره اولويت هاي مالياتي توصيف كرد. در آن سند اتهامات محافظه كاران و هماهنگي برخي ماليات ها، مانند ماليات حاكم بر حقوق قابل انتقال بازنشستگي و ماليات هاي زيست محيطي، پيش بيني شده بود.

منبع:کیهان

9Alain Vanbinst
10Gothenburg
11 The Quality Hotel Stenungsund
12 The Aspen Society
13Roland Rossier
14LصHebdo
15 William Hague
1 Sue Somers
2 Herbots Didier
3 The Internal Revenue Service
4 Mark Delcour
5 Damien Mears
6 George Soros
7 The National Front
8Christophe Voet

دوم‌ اينكه‌ مهمترين‌ نكته‌اي‌ كه‌ در شخصيت‌ سيد محل‌ بحث‌ و گفت‌وگو و منشا قضاوتها و برخوردهاي‌ گوناگوني‌ شده‌، عضويت‌ او در انجمن‌ سري‌ فراماسونري‌ است‌، به‌طوري‌ كه‌ اگر ثابت‌ شود كه‌ او فراماسون‌ بوده‌ و يا معلوم‌ شود كه‌ او عضو فراماسونري‌ نبوده‌، همه قضاوتها نسبت‌ به‌ او تفاوت‌ مي‌كند. البته‌ اين‌ دو وجه‌ كاملاً به‌ هم‌ مرتبط‌ است‌ و ما هم‌ در اين‌ مختصر مي‌خواهيم‌ به‌ همين‌ مسئله‌ بپردازيم‌.

درباره سيد جمال‌الدين‌ اسدآبادي‌ مطالب‌ بسياري‌ گفته‌ شده‌ است‌. اما دو نكته‌ در ميان‌ همه اين‌ گفته‌ها قابل‌ توجه‌ بيشتري‌ است‌. اول‌ اينكه‌ براستي‌ نقش‌ و جايگاه‌ مرحوم‌ سيد در تاريخ‌ نوين‌ ممالك‌ اسلامي‌ جا و نقش‌ بسيار مهمي‌ است‌ و در هر بررسي‌ درباره تاريخ‌ قرن‌ اخير، بواقع‌ بايد از سيد جمال‌الدين‌ شروع‌ كرد اين‌ قولي‌ است‌ كه‌ جملگي‌ برآنند.

دوم‌ اينكه‌ مهمترين‌ نكته‌اي‌ كه‌ در شخصيت‌ سيد محل‌ بحث‌ و گفت‌وگو و منشا قضاوتها و برخوردهاي‌ گوناگوني‌ شده‌، عضويت‌ او در انجمن‌ سري‌ فراماسونري‌ است‌، به‌طوري‌ كه‌ اگر ثابت‌ شود كه‌ او فراماسون‌ بوده‌ و يا معلوم‌ شود كه‌ او عضو فراماسونري‌ نبوده‌، همه قضاوتها نسبت‌ به‌ او تفاوت‌ مي‌كند. البته‌ اين‌ دو وجه‌ كاملاً به‌ هم‌ مرتبط‌ است‌ و ما هم‌ در اين‌ مختصر مي‌خواهيم‌ به‌ همين‌ مسئله‌ بپردازيم‌.

همه كساني‌ كه‌ دربار ه عضويت‌ سيد جمال‌ در فراماسونري‌ سخن‌ گفته‌اند، به‌ عنوان‌ سند و مدرك‌ عاقبت‌ به‌ دو منبع‌ به‌ عنوان‌ سرچشمه‌ و ابتداي‌ اين‌ ادعا مي‌رسند:

يكي‌ سخن‌ تقي‌زاده‌ كه‌ «نخستين‌ كسي‌ است‌ كه‌ در مجله كاوه‌ درباره عضويت‌ سيد در لژ ماسونيك‌ ذكر مختصري‌ كرده‌ است‌.» (1) تقي‌زاده‌ در مقاله «سيد جمال‌الدين‌ اسدآبادي‌ معروف‌ به‌ افغاني‌» (2) مي‌گويد: «...در مصر شني ده‌ شد كه‌ وي‌ در آنجا در محفل‌ فراماسونها داخل‌ بوده‌ و در آنجا بر ضد انگليس‌ حرف‌ زده‌ بود. در بعضي‌ جرايد غربي‌ به‌نظر مي‌رسد كه‌ او خود باني‌ و مؤسس‌ محفل‌ فراماسوني‌ بود كه‌ سيصد نفر عضو داشت‌.» ظاهراً تقي‌زاده‌ اين‌ مقاله‌ را در سال‌ 1300 شمسي‌ ـ يا در همين‌ حوالي‌ ـ در مجله كاوه‌ نوشته‌ بوده‌ است‌.

ديگري‌ در «مجموعه اسناد و مدارك‌ چاپ‌ نشده‌ درباره سيد جمال‌الدين‌ مشهور به‌ افغاني‌» كه‌ از جانب‌ دكتر علي‌ اصغر مهدوي‌ و دانشگاه‌ تهران‌ در سال‌ 1342 منتشر شد و چند «سند» درباره عضويت‌ سيد در فراماسونري‌ نقل‌ كرده‌ است‌. سخن‌ تقي‌زاده‌ با عبارات‌ «به‌نظر مي‌رسد» و «شنيده‌ شد»، به‌ علاوه توجه‌ به‌ اصل‌ شخصيت‌ تقي‌زاده‌ و جهت‌گيريها و مأموريتهاي‌ او، ماهيت‌ و ارزش‌ سندي‌ ادعايش‌ را نشان‌ مي‌دهد. بخصوص‌ كه‌ لحن‌ تقي‌زاده‌ در اين‌ مقاله‌ بشدت‌ ضد روحانيت‌ است‌.

و اما درباره‌ اسناد مهدوي‌ و دانشگاه‌ تهران‌، يكي‌ از همه‌ مهمتر است‌ كه‌ همان‌ تقاضاي‌ عضويت‌ خود سيد جمال‌الدين‌ است‌، بقيه‌، نوشته‌هايي‌ است‌ كه‌ چندان‌ اعتباري‌ در اثبات‌ عضويت‌ سيد جمال‌ در فراماسونري‌ نمي‌تواند داشته‌ باشد. مثلاً «مكتوب‌ عربي‌ به‌ امضاي‌ نقون‌ سكروج‌ از لوج‌ كوكب‌ الشرق خطاب‌ به‌ سيد مورخ‌ 7 ژوئن‌ 1884 با امضا: G. Langgasseg با خطاب‌ Le. chihk Afghan كه‌ به‌ نظر گردآورندگان‌ اسناد از اين‌ مكتوب‌ برمي‌آيد كه‌ سيد تقاضاي‌ عضويت‌ و ورود در لژ پاريس‌ را داشته‌ است‌ و براي‌ مذاكره‌ حضوري‌ با او اين‌ نامه‌ را نوشته‌اند» (3) كه‌ اگر هم‌ چنين‌ مقصودي‌ از اين‌ نامه‌ برآيد، نامه‌، نوشته لژ فراماسونري‌ بود و نه‌ سيد جمال‌؛ «و تقاضاي‌ عضويت‌» معلوم‌ نيست‌ كه‌ به‌ عضويت‌ هم‌ منتهي‌ شده‌ باشد.

مورد ديگر تصوير 123، لوحه 4 در صفحه‌ 174 همان‌ كتاب‌، تصوير عبارتي‌ است‌ با مهر «جمال‌الدين‌ حسيني‌ 1277» و اصل‌ عبارت‌ اين‌ است‌ «در ليله عاشورا دهم‌ شهر محرم‌ الحرام‌ داخل‌ لج‌ گرديدم‌ و در آن‌ زمان‌ در مصر اقامت‌ داشتم‌. سنه 1293». لابد اين‌ عبارت‌ بدان‌ معني‌ است‌ كه‌ سيد جمال‌ دفتر خاطرات‌ داشته‌ است‌ ـ به‌ فارسي‌، در حالي‌ كه‌ عموماً به‌ عربي‌ مي‌نوشته‌ و وقايع‌ مهم‌ زندگيش‌ را يادداشت‌ مي‌كرده‌ است‌. «عاشورا» «دهم‌ شهر محرم‌ الحرام‌» است‌ و قاعدتاً يكي‌ از اين‌ دو عبارت‌ كافي‌ است‌. جمله «در ليله عاشورا... داخل‌ لج‌ گرديدم‌» سياق طبيعي‌ و يادداشت‌ روزانه‌ است‌، در حالي‌ كه‌ «در آن‌ زمان‌ در مصر اقامت‌ داشتم‌» عبارتي‌ است‌ براي‌ نقل‌ خاطره‌اي‌ دور. اين‌ دو جمله‌ چگونه‌ به‌ دنبال‌ هم‌ آمده‌ است‌.

تاريخ‌ تحرير اين‌ جمله‌ 1293 است‌ و تاريخ‌ مهر 1277 كه‌ لابد معني‌ آن‌ اين‌ است‌ كه‌ سيد جمال‌ اين‌ مهر را در تاريخ‌ 1277 درست‌ كرده‌ و تا 1293 با خود داشته‌ است‌. قاعدتاً اين‌ مهر بايد در اين‌ مدت‌ طولاني‌ در جاي‌ ديگري‌ هم‌ زده‌ مي‌شد! گذشته‌ از اينكه‌ مهر زدن‌ در پاي‌ جمله‌اي‌ از دفتر خاطرات‌ سخت‌ غيرعادي‌ است‌! آيا ممكن‌ است‌ كس‌ ديگري‌ اين‌ عبارت‌ را نوشته‌ باشد! خود مجموعه اسناد اين‌ احتمال‌ را به‌ وجود مي‌آورد، آنجا كه‌ مي‌نويسد: «صورت‌ جلسه‌ خطي‌ كه‌ شباهت‌ به‌ خط‌ سيد دارد.» (صفحه 24 تحت‌ شماره 58) يعني‌ بعضي‌ اسناد فقط‌ به‌ دليل‌ شباهت‌ خط‌ آنها با خط‌ سيد سند به‌ حساب‌ آمده‌ است‌. همچنين‌ در صفحه‌ 5 مي‌نويسد: «دفتر يادداشتهاي‌ شخصي‌... به‌ خط‌ سيد جمال‌الدين‌ مگر در مواردي‌ كه‌ كاتب‌، ديگري‌ است‌ و نام‌ او ذكر مي‌شود.»

به‌هرحال‌ مي‌ماند آن‌ تقاضانامه ورود سيد به‌ لژ فراماسونري‌، كه‌ اول‌ از همه‌ امضاي‌ آن‌ سخت‌ جلب‌ توجه‌ مي‌كند. چون‌ آنقدر كج‌ و معوج‌ است‌ كه‌ گويي‌ يك‌ آدم‌ ناشي‌ خواسته‌ امضاي‌ سيد را تقليد كند! به‌ نظر نگارنده اين‌ سطور. به‌ عنوان‌ يك‌ فرد غيرمتخصص‌ و بكلي‌ بي‌اطلاع‌ از خط‌شناسي‌، اين‌ خط‌ از آن‌ سيد نيست‌ و با خط‌ او تطبيق‌ نمي‌كند و درهرحال‌ بايد خط‌ اين‌ سند به‌ وسيله‌ كارشناسان‌ خط‌ بررسي‌ شود. اين‌ سئوال‌ را هم‌ بايد پاسخ‌ گفت‌ كه‌ تقاضاي‌ عضويت‌ سيد جمال‌ براي‌ لژي‌ در مصر، در خانه حاج‌ امين‌الضرب‌ و نوه او دكتر اصغر مهدوي‌ در تهران‌ چه‌ مي‌كند و چرا بخصوص‌ اين‌ سئوال‌ اخير را هيچ‌ كس‌ تاكنون‌ از خود و ديگران‌ نپرسيده‌؟ اين‌ ترديدها در ارزش‌ و اصالت‌ «اسناد» فراماسون‌ بودن‌ سيد، سئوالها و ترديدهاي‌ ديگري‌ را هم‌ به‌ دنبال‌ دارد كه‌ بعضي‌ از آنها را مطرح‌ مي‌كنيم‌ و مي‌كوشيم‌ شايد جوابي‌ براي‌ آنها بيابيم‌.

تقي‌زاده‌ در تاريخ‌ 1300 ه . ش‌. براي‌ اولين‌ بار فراماسون‌ بودن‌ سيد را مطرح‌ مي‌كند. قبل‌ از آن‌ هيچ‌ سخني‌ در اين‌ باره‌ گفته‌ نشده‌ بوده‌ و بعد از آن‌ هم‌ ـ تا انتشار مجموعه اسناد ـ گهگاه‌ و بسيار خفيف‌ اشاراتي‌ به‌ اين‌ موضوع‌ مي‌شده‌ است‌. اما در سال‌ 1342 علي‌اصغر مهدوي‌ نوه‌ حاج‌ امين‌الضرب‌ با كمك‌ ايرج‌ افشار يك‌ صندوق سند را مي‌يابند و در جاي‌ معتبري‌ مثل‌ دانشگاه‌ تهران‌ آنها را ارائه‌ و منتشر مي‌كنند. از سال‌ 1347 به‌ بعد و به‌ دست‌ كساني‌ چون‌ اسماعيل‌ رائين‌ و محمود كتيرائي‌ و ولي‌الله يوسفيه‌ و امثال‌ اينها، فراماسون‌ بودن‌ سيد با سر و صدا و فحش‌ و فضاحت‌ مطرح‌ مي‌شود و بعد از پيروزي‌ انقلاب‌ اسلامي‌ هم‌ دوباره‌ در اين‌ باره‌ قلم‌فرساييهايي‌ مي‌شود.

اين‌ تاريخها به‌ دليل‌ تقارن‌ با برخي‌ وقايع‌ تاريخي‌، بعضي‌ سرنخها را نشان‌ مي‌دهد. سال‌ 1300 يعني‌ سال‌ تحول‌ حكومت‌ قاجار به‌ پهلوي‌ و يعني‌ آوردن‌ يك‌ سلسله ضد روحاني‌ و ضد دين‌ به‌ جاي‌ قاجاريان‌ كه‌ به‌هرحال‌، تا حدودي‌ به‌ اسلام‌ و مسلماني‌، لااقل‌ تظاهر مي‌كردند. سال‌ 1342 يعني‌ سالي‌ كه‌ با 15 خرداد، ضربه اول‌ انقلاب‌ اسلامي‌ به‌ رژيم‌ شاه‌ زده‌ شد.

سال‌ 1347 موقعي‌ است‌ كه‌ ساواك‌ و سيا با همه وجود فهميدند كه‌ ديگر جلوي‌ انقلاب‌ اسلامي‌ را بسادگي‌ نمي‌توان‌ گرفت‌ و بسياري‌ از انواع‌ كوششهاي‌ رژيم‌ شاه‌ براي‌ مبارزه همه‌جانبه‌ و قاطع‌ و وسيع‌ با امام‌ و نهضت‌ او در همين‌ ايام‌ شكل‌ گرفت‌ و تشديد شد. شرح‌ دقيق‌ اين‌ سالها را در خاطرات‌ فردوست‌ مي‌توان‌ ملاحظه‌ كرد. بعد از انقلاب‌ و پيروزي‌ هم‌ كه‌ قضيه‌ روشن‌ است‌. آيا نمي‌توان‌ نتيجه‌ گرفت‌ كه‌ فراماسون‌ نشان‌ دادن‌ سيد جمال‌الدين‌ به‌ آن‌ معني‌ است‌ كه‌ به‌ خوانندگان‌ اين‌ گونه‌ كتابها القا شود كه‌ يك‌ رهبر روحاني‌ قدرتمند و پرتلاش‌ و سياسي‌، عامل‌ بيگانه‌ و مزدور اجنبي‌ است‌ تا در ذهن‌ مردم‌، روحانيت‌ و رهبري‌ روحاني‌ مخدوش‌ شود؟

نكته ديگر اينكه‌ تقريباً همه كساني‌ كه‌ قبل‌ از انقلاب‌ به‌ سيد جمال‌الدين‌ اسدآبادي‌ به‌ دليل‌ فراماسون‌ بودنش‌ ناسزا مي‌گفتند، خود عناصري‌ مشكوك‌ و بلكه‌ بعضي‌شان‌ قطعاً مزدور و عامل‌ بودند و همه‌شان‌ كاملاً ضد روحاني‌. درواقع‌ يك‌ نفر طرفدار اسلام‌ و روحانيت‌ نمي‌توان‌ يافت‌ كه‌ با قاطعيت‌ بگويد سيد جمال‌ فراماسون‌ بوده‌ و به‌ اين‌ دليل‌ او را محكوم‌ كند. توجه‌ به‌ اين‌ نكته ظريف‌ هم‌ خالي‌ از لطف‌ نيست‌ كه‌ وقتي‌ سيد جمال‌ را با نهايت‌ جور و خشونت‌ و اهانت‌ به‌ فرمان‌ ناصرالدين‌ شاه‌ از حضرت‌ عبدالعظيم‌ بيرون‌ كشيده‌ و به‌ خانقين‌ بردند، همه‌گونه‌ تهمت‌ به‌ او زدند ـ حتي‌ نامختون‌ بودن‌ ـ اما هرگز كلمه‌اي‌ درباره فراماسون‌ به‌ او نگفتند و اين‌ در حالي‌ بود كه‌ انتساب‌ به‌ فراموشخانه‌ و فراماسونري‌، جرم‌ و موجب‌ هتك‌ فراوان‌ بود. (4)

همچنين‌ بسيار كسان‌ در همان‌ ايام‌ فعاليت‌ سيد جمال‌ و به‌ هنگام‌ مرگ‌ او، تاريخ‌ و تاريخچه‌ و خاطرات‌ نوشته‌اند، ولي‌ هيچ‌كدام‌ ذكري‌ از انتساب‌ او به‌ فراموشان‌ و فراموشخانه‌ نكرده‌اند، مثل‌ ميرزا علي‌ خان‌ امين‌الدوله‌ كه‌ در «خاطرات‌ سياسي‌» خود هيچ‌ اشاره‌اي‌ به‌ اين‌ مطلب‌ نمي‌كند. با اينكه‌ بشدت‌ با سيد جمال‌ و اغلب‌ روحانيون‌ مخالف‌ است‌. (5) و يا مخبرالسلطنه هدايت‌ هم‌ كه‌ درباره سيد مطلب‌ دارد و هم‌ از فراموشخانه ملكم‌ ياد مي‌كند، (6) ولي‌ درباره فراماسون‌ بودن‌ سيد سخني‌ نمي‌گويد. نكته ديگر، كوشش‌ بي‌وقفه‌ و جانانه سيد جمال‌ براي‌ ايجاد اتحاد اسلامي‌ در ميان‌ همه‌ مسلمانان‌ آسيا و آفريقاست‌. اين‌ كوشش‌ كه‌ زمينه‌ و نخ‌ تسبيح‌ همه تلاشهاي‌ سيد جمال‌الدين‌ است‌ با فراماسون‌ بودن‌ او مغايرت‌ دارد.

ادامه دارد...

کاری از گروه تحقیقات جنبش مصاف

پینوشت:

1. فراموشخانه‌ و فراماسونري‌ در ايران‌ ؛ اسماعيل‌ رائين‌؛ انتشارات‌ امير كبير؛ جلد اول‌: صفحه‌ 367

2. به‌ نقل‌ از جزوه‌اي‌ به‌ همين‌ نام‌؛ چاپ‌ سال‌ 1348؛ صفحه‌ 12

3. همان‌ مجموعه اسناد؛ صفحه 24. تعجب‌ است‌ كه‌ عنوان‌ Le chikh... نشان‌ مي‌دهد كه‌ زبان‌ اصل‌ نوشته‌ فرانسه‌ بوده‌ است‌ و كلمه‌ «لژ» را به‌ جاي‌ اين‌ شكل‌ فرانسه‌ به‌ صورت‌ انگليسي‌ «لوج‌» گفته‌ است‌.

4. اين‌ لطيفه‌ را حجه الاسلام‌ آقاي‌ سيد حميد روحاني‌ اشاره‌ كردند.

5. خاطرات‌ سياسي‌ ميرزاعلي‌ خان‌ امين‌الدوله‌ ؛ به‌ كوشش‌ حافظ‌ فرمانفرماييان‌؛ سال‌ 1344؛ جلد يك‌؛ صفحه 44 و 145

6. گزارش‌ ايران‌ ، به‌ اهتمام‌ محمد علي‌ صوتي‌، سال‌ 1363، چاپ‌ دوم‌، صفحه‌ 14

7. بيدارگران‌ اقاليم‌ قبله‌ ؛ محمدرضا حكيمي‌؛ سال‌ 1356؛ جلد اول‌؛ صفحه‌ 12 و 3

یکی از اصول فکری تئوصوفی و جنبش عصر جدید نظریه تکامل است. در حقیقت نخستین کسی که نظری تکامل را مطرح کرد چارلز داروین نبود و طبق انجیل مسیحیان، نخستین نفر شیطان بود که در باغ عدن به آدم و حوا گفت: «اگر از آن سیب بخوری، خدا خواهی شد». ایده تکامل از زمان های باستان جزء تعالیم اصلی نهان پیشگان بوده است. در واقع تئوری داروین تنها تلاشی برای پوشاندن لباس علمی به آن ایده بود و البته موفق شد آن را در دنیا فراگیر کند.

همانطور که در مقاله پیشین اشاره شد، امروزه افکار و برنامه ریزی رهبران تئوصوفی نقشه ی راه نظم نوین جهانی است و چیزی که هم اکنون به صورت گسترده و از طرق مختلف، حتی در پوشش مبارزه با نظم نوین جهانی ترویج می شود، عقاید “تئوصوفی”¹ و “جنبش عصر جدید”² است.

به طور خلاصه عقاید تئوصوفی و جنبش عصر جدید به قرار زیر است:

ستاره شناسی، طالع بینی و اعتقاد به دوری بودن تاریخ در ارتباط با صورت های فلکی زودیاک، ارتباط با موجودات ماروائی (ارواح و اجنه) برای کسب دانش (مکاتب اسرارآمیز)، اعتقاد به توانایی انسان در رسیدن به مقام خدایی، نهان پیشگی، اعتقاد به برپایی جهان تک حکومتی در آستانه عصر برج دلو

تئوصوفی، جنبش عصر جدید و فراماسونری سازمان هایی در هم تنیده هستند و عقایدی که در زیر توضیح داده خواهد شد از تعالیم اصلی هر سه این گروه هاست. به طور مثال بسیاری از ماسون ها مانند فیلسوف-ماسون درجه ۳۳، منلی پی هال عضو جامعه تئوصوفی بوده و هستند و حتی در دوره ای ریاست جامعه تئوصوفی در دست “آنی بیسانت”³ مارکسیست، ماسون و موسس جامعه بین المللی “کمک ماسونری”⁴ بوده است. آنی بیسانت همچنین با برپایی لژ های ماسونری در سرار جهان به جامعه تئوصوفی خدمات بزرگی انجام داده است.

هلنا پترونا بلاواتسکی⁵ و جامعه تئوصوفی⁶

بدرستی می توان بنیانگذار جنبش عصر جدید را موسس جامعه تئوصوفی، هلنا پرونا بلاواتسکی دانست. بلاواتسکی متولد ۱۸۳۱ از همان آغازین دوران زندگی اش بسیار به موضوعات ماورائی و اسرار آمیز علاقه داشت، لذا در ۱۷ سالگی سفر ۱۰ ساله ای را به نقاط مختلف جهان (آمریکا جنوبی، مصر، کانادا، فرانسه، یونان، مکزیک، تبت، هند، آلمان و انگلیس) جهت مطالعه سنت های مذهبی آن ها آغاز کرد و با راهنمایی موجودات ماورائی که او در این سفر با آن ها ارتباط برقرار کرده بود، با کوله باری از تعالیم اسرارآمیز به نیویورک رفت تا درسال ۱۸۷۵ سازمانی با نام جامعه تئوصوفی تاسیس کند.

افکار و نظریات او که از طریق کتاب ها و مجله اش با نام “مجله لوسیفر” انتشار یافت، اصول و عقاید جنبش عصر جدید را شکل داد. با گذشت زمان، روز به روز بر شدت محبوبیت جامعه او افزوده شد و چهره های شاخص از سرار جهان به آن پیوستند که در بین آن ها اسامی کسانی چون: توماس ادیسون، الویس پریسلی، ماهاتما گاندی، آرتور کانن دویل و جیمز جویس دیده می شود.

عقاید بلاواتسکی و به طبع آن جنبش عصر جدید

چنانچه در حین مطالعه، این عقاید به نظر شما آشنا آمد تعجب نکنید زیرا امروزه این عقاید به صورت گسترده از طریق رسانه ها و سیستم های آموزشی جهان در حال تعلیم است.

اعتقاد به زودیاک، دوری بودن تاریخ و ظهور معلم جهانی در هر برج از زودیاک

بلاواتسکی معتقد بود تاریخ پایان ندارد بلکه به صورت دوری است و هر دور در ارتباط با یکی از صورت های فلکی (برج) زودیاک⁷ است و معلم جهانی مختص به خود را دارد.

« تئوصوفیست ها در هر رتبه ای – که برخی از آن ها معنای پنهان آواتار ها8، ماشیح ها، سوشیانس ها و عیسی های مورد انتظار جهانیان را دریافته اند – می دانند که پایان جهان وجود ندارد، بلکه این اعصار هستند که تکمیل می شوند، یعنی پایان یک دور که هم اکنون به سرعت نزدیک می شود. … مانند دوره ی مسیحا … کسی که با برج حوت مرتبط بود … این یک دوره است، تاریخ است و خیلی طولانی نیست اما بسیار نهانی است، ۲۱۵۵ سال خورشیدی طول می کشد … در ۲۴۱۰ و ۲۵۵ سال پیش از میلاد مسیح نیز رخ داد، همان زمانی که نقطه اعتدالین وارد نشان [زودیاک] قوچ شد و سپس به حوت وارد شد. و در آینده ای نزدیک وارد نشان دلو می شود، آن هنگام خصوصیات روحی بشریت شروع به تغییر بزرگی می کند و ما باید کارهای روحی زیادی انجام دهیم.»

هلنا بلاواتسکی – لوسیفر: نشریه تئوصوفی9

به اعتقاد بلاواتسکی حضرت مسیح (ع) تنها نماینده ی عصر برج حوت¹⁰ و تعلیم یافته مکاتب اسرار آمیز از طریق استادان و معلمان بوده است و با ورود به عصر “برج دلو”¹¹ اتوپیای نظام واحد جهانی به همراه “معلم جهانی”¹² مختص آن عصر ظهور خواهد کرد. بلاواتسکی همچنین در کتاب “آیزیس فاش شد”¹³ شرح می دهد که داستان حضرت عیسی (ع) در سنت های باستانی مختلف جهان وجود داشته است و همه آن ها نماد “خدای خورشید”¹⁴ بوده اند.

بلاواتسکی در کتاب “کلید تئوصوفی”¹⁵ اهداف اصلی جامعه خود را چنین بیان می کند:

ضرورت تشکیل نظم نوین جهانی در آستانه عصر جدید و آماده سازی مردم برای قبول آن

كار گروهي باعث شد تا سد ورود به بيلدربرگ در اين ناحيه زيباي كوهستاني واقع در 70 كيلومتري ليسبون شكسته شود. با خودروي دو نفره گروه تلويزيوني كه از ليسبون آمده بودند، از هتلي كه در آن اقامت داشتيم به سزار پارك پنالونگا، كه بيلدربرگ هر روز آنجا تشكيل جلسه مي داد، مي رفتيم و برمي گشتيم.

قسمت قبلی

با كار گروهي نفوذ به بيلدربرگ ميسر مي شود
كار گروهي باعث شد تا سد ورود به بيلدربرگ در اين ناحيه زيباي كوهستاني واقع در 70 كيلومتري ليسبون شكسته شود. با خودروي دو نفره گروه تلويزيوني كه از ليسبون آمده بودند، از هتلي كه در آن اقامت داشتيم به سزار پارك پنالونگا، كه بيلدربرگ هر روز آنجا تشكيل جلسه مي داد، مي رفتيم و برمي گشتيم.
ما سه نفر همچنين براي ملاقات با پل لاكمن1، كه اخبار بيلدربرگ را در هفته نامه انگليسي زبان نيوز به خوبي پوشش مي داد، به ليسبون رفتيم.
گروه تلويزيوني انگليسي كه براي كسب اطلاعات بيشتر درباره بيلدربرگ، يك روز را در واشنگتن با من سپري كرده بودند، در ابتدا موافقت كردند كه اسامي خودشان و رسانه اي كه براي آن كار مي كردند- كه براي سراسر كشورشان برنامه پخش مي كند- چاپ شود. اما از آنجايي كه اميدوار بودند بتوانند، در ماه هاي آتي با چهره هاي بيلدربرگ مصاحبه كنند، در تصميم خود تجديدنظر كردند و خواستند از آنها فقط با اسامي جان و مايك ياد كنم. حالا مي توانم نام آن خبرنگار تلويزيوني را بگويم: جان رانسون2.
اين گروه انگليسي در پروژه 18 ماهه اي براي توليد يك مجموعه ويژه شش قسمتي، با موضوع نظم نوين جهاني، كار مي كرد. رانسون همچنين در حال نوشتن كتاب نامطلوبي به نام آنان3 بود كه چند فصل آن به بيلدربرگ و من مربوط مي شد، كه پر از اشتباهات و فحاشي هاي شخصي بود.
مايك نيز نگران بود كه اگر همكاري ما برملا شود، قدرت بيلدربرگ ورودشان را به ايالات متحده ممنوع كند.
پس از سه روز تلاش براي يافتن اقامتگاه كاركنان هتل محل برگزاري نشست بيلدربرگ، متوجه شدم آنها نزديك من هستند.
كارمند پذيرش در سرسراي هتل گفت كساني را مي شناسد كه آنجا كار مي كنند و مي تواند آنها را نزد من بياورد.
از پيش به آنها اطمينان دادم كه اسامي شان اعلام نمي شود، اخراج هم نمي شوند. پس از آن كمك زيادي كردند.
اما تلاش ها براي نفوذ به جلسات با شكست روبه رو شد، زيرا بيلدربرگ توانست، با اخطار به نگهبانان درباره صدور دستور تيراندازي به قصد كشتن و استفاده از تمام نيروي لازم، همه را بترساند. اين هشدارها از چند منبع اعلام شد.
ترتيب ملاقات با مردي را داده بودم كه قرار بود مرا با خودرو به مكان نشست بيلدربرگ ببرد و در گذر از ديوار و جنگل همراهم باشد. فقط يك راننده را اجير كرده بودم كه بيرون محوطه اقامتگاه بيلدربرگ منتظر بماند. اما عوارض طبيعي پيرامون پنالونگا و پليس هاي آن حوالي مستلزم آن بود كه كسي مرا همراهي كند.
پس از آنكه با هم قرار مفصلي گذاشتيم، راننده از من جدا شد. ظاهرا شايعه دستورتيراندازي به قصد كشتن باعث شد وي در تصميم خود تجديدنظر كند.
آيا دستور تيراندازي به قصد كشتن دروغ بود؟
هرنان دي بير4 ازمجله نيوز، روز 5 ژوئن كه در ورودي اقامتگاه بيلدربرگ قدم مي زد، به يكي از پليس ها گفته بود چقدر تدابير امنيتي ضعيف است.
آن مأمور پليس درپاسخ وي گفته بود كه چنين نيست و به تخته سنگ هاي روي تپه اشاره كرد كه تك تيراندازهايي در امتداد اقامتگاه مستقر بودند.
اين مأمور پليس گفته بود:«وقتي از منطقه ممنوع بگذريد، مي فهمند- شما همدست جيم تاكرهستيد.»
بيلدربرگ دام مي گذارد
بار ديگر، مأموران حفاظت نخبگان بيلدربرگ كاري كردند كه من درتعطيلاتم در پرتغال، تنها نباشيم. اما اين باعث نشد من از منابع ديوارهاي محصور نشست، اطلاعات كسب نكنم.
گزارشگراني كه ازلندن آمده بودند و با من همكاري مي كردند، تعجب كردند كه نگهبان فقط به ما اجاره داد، روز اول ژوئن، وارد اقامتگاه سزارپارك پنالونگا شويم، كه تقريباً خالي بود. اين دو گزارشگر تلويزيوني، مايك و رانسون و من انتظار داشتيم كه طبق معمول پليس، نيروي نظامي و نيروهاي امنيتي خصوصي زيادي در اطراف همه ورودي ها مستقر شده باشند. دركنار استخر ناهار خورديم، اما ظاهراً كاركنان عبوس اقامتگاه از نشستي بزرگ بي خبر بودند. ما كه گيج شده بوديم، محل را ترك كرديم.
طولي نكشيد كه خودرويي مشكي ما را تعقيب كرد و اين معما حل شد.مايك كه رانندگي مي كرد، كنار جاده توقف كرد و آن خودرو از كنار ما گذشت. درست بعد از آن، خودروي مشكي ديگري حدود 300متر عقب تر از ما توقف كرد، مايك به حركت ادامه داد. وخودروي يادشده نيز به حركت درآمد. مايك بار ديگر توقف كرد و اين خودرو هم حدود 100متر جلوتر ايستاد. مايك دور زد و درجهت مخالف حركت كرد و خودروي مزبور نيز همين كار راكرد.
درسمت راست، ديوار اقامتگاه سزار پارك پنا لونگا بود. مايك توقف كرد و آن خودرو هم توقف كرد.
مايك، از دور، از سزار پارك فيلمبرداري كرد.من از خودروي تعقيب كننده فيلم گرفتم.
آنگاه رانسون ادامه مصاحبه اي طولاني كه در واشنگتن آغاز شده را با من از سرگرفت.
مايك هم از خودروي تعقيب كننده فيلمبرداري كرد.
تعقيب كننده همچنان تا چند كيلومتر داخل شهر سينترا ما را دنبال كرد تا اينكه گزارشگران قانون شكني كرده و نزديك به يك بريدگي توقف كردند تا بتوانيم در صورت لزوم دريكي از دوجهت حركت كنيم. مأمور پليس به خودروي تعقيب كننده نزديك شد و به او اشاره كرد كه حركت كند. وي با پليس صحبت كرد و اجازه گرفت كه بماند.
ما سه نفري به خودروي تعقيب كننده نزديك شديم و شماره آن را ديديم:53- 02 -IZ پنجره ها بالا بود و درها قفل ، رانسون كارت شناسايي خود را نشان داد و فرياد كشيد كه از تلويزيون انگليس مي آيد و پرسيد چرا ما را تعقيب مي كنند. شخص تعقيب كننده دست تكان داد، اما چيزي نگفت.
وي تا 9كيلومتر ديگر ما سه نفر را تا هتل محل اقامت دنبال كرد. رانسون رفت تا ببيند كه آيا اتاق را گشته اند و من و مايك، درحالي كه تعقيب مي شديم، گشتي در شهر زديم و به هتل بازگشتيم.
شخص تعقيب كننده خودرو را درخيابان كنار هتل متوقف كرد و در پياده رو منتظر ماند.
سيه چرده بود و حدوداً 30ساله به نظر مي رسيد. از پله هاي هتل بالا رفتم. از نزديك استخر كه سمت راست قرارداشت. گذشتم و دوربينم رابين شاخه هاي درختان گذاشتم. شخص تعقيب كننده به پشت درختي دويد و ما بازي قايم باشك را شروع كرديم.
همين طور كه دوربين را تكان مي دادم، گفتم: «زود باش، لبخند بزن عزيزم.» مرد كوشيد اين كار را نكند، اما براي لحظه اي كوتاه، صورت عبوسش به پوزخندي ناخواسته باز شد و بعد دوباره به حالت اول برگشت.
چند ساعت بعد كه با قرار قبلي به هتل ديگري رفتم كه يك كوچه فاصله داشت، خودروي تعقيب كننده رفته بود.
وقتي رانسون و مايك نزد من آمدند، از دو مزاحم ديگر در سرسراي هتل خبر دادند. چگونه دانستند آنها مزاحم هستند؟ مايك توضيح داد: «از رفتارشان مي توان تشخيص داد.»
يكي يكي از هتل رفتيم، اول رانسون، بعد مايك و دست آخر من. اصلاً به آنها نگاه نكردم، اما از گوشه چشم متوجه شدم كه يكي از آنها مردي با موهاي مشكي و حدوداً 30 ساله و ديگري مردي مسن تر است- اما او تعقيب كننده قبلي نبود.
بدون آنكه به پشت سر نگاه كنم، به كافه اي رفتم كه يك كوچه با هتل فاصله داشت. ميزي نزديك به عقب سالن گرفتم و به در ورودي پشت كردم. پس از پنج دقيقه، ناگهان به پشت سر نگاه كردم و متوجه شدم مزاحم جوان تر چند ميز دورتر نشسته است.
لبخند زدم و براي اين مزاحم به نشانه دوستي دست تكان دادم. مزاحم همچنان عبوس بود.
مزاحمان خيلي مؤدب نيستند.
بروكسل، بلژيك
بيلدربرگ امسال انضباط سختگيرانه اي درپيش گرفت از حضور جيمي لي هوگلند از واشنگتن پست جلوگيري كرد. بيلدربرگ در موارد نادر اعضاي دردسرساز را كنار مي گذارد، مانند اولين رئيس آن شاهزاده برنارد از هلند كه، در دهه 1950، درگير رسوايي فساد در ماجرايي شد كه شركت هواپيماسازي لاكهيد نيز در آن دست داشت.
در نشست امسال بيلدربرگ در شاتو دولك،نزديك بروكسل پايتخت بلژيك، منابع آگاه گفتند كه جلب توجه كمتر، يكي از دلايل كم شدن تعداد آنها در سال جاري بود، اما علت اصلي آن، برقراري انضباط بيشتر بود- مانند مورد جيمي لي هوگلند از روزنامه واشنگتن پست.
هوگلند، دستيار سردبير واشنگتن پست، از اعضاي پروپاقرص و منظم بيلدربرگ بود. وي در نشست هاي بيلدربرگ به دونالد گراهام كمك مي كرد. كاترين، مادر وي كه اكنون مرده است، پيش از مرگ كنار كشيد و دونالد جاي وي را در سمت ناشر واشنگتن پست گرفت، اكنون در نشست ساليانه، هوگلند، در طول روزهاي آخر هفته از 1 تا 3 ژوئن 2000، غيبت آشكاري داشت.
هوگلند وفادارانه سياست هاي بيلدربرگ را در نوشته هاي خود در ستون نظريات منعكس مي كرد. وي با وظيفه شناسي ستون هايي نوشته بود كه از نفتا، سازمان جهاني تجارت و تهاجم ناتو به يوگسلاوي حمايت مي كرد تا نشان دهد اين سازمان ارتش سازمان ملل شده است و درسراسر جهان، و نقاطي كه بيلدربرگ پنهاني معين كند، حضور مي يابد.
در اوايل سال 2000، كاركنان دفتر هوگلند اعلام كرده بودند كه وي آن سال در نشست بيلدربرگ شركت نمي كند. اما به گفته كاركنان بيلدربرگ علت اين ا مر، روز 21 مه، در ستون منتشر در واشنگتن پست، معلوم شد.
بيلدربرگ از مدت ها قبل، از كنگره خواستار تصويب روابط عادي تجاري دائمي با چين كمونيست شده و آن را گامي مهم براي ورود اين كشور به سازمان جهاني تجارت و ايجاد يك دولت جهاني خوانده بود. اما روز 21 مه، هوگلند كه مي دانست امسال در نشست بيلدربرگ شركت نمي كند، اين سوال را مطرح كرد كه آيا كنگره روابط عادي تجاري دائمي را تصويب مي كند يا قدري منتظر مي ماند.
بيلدربرگ قصد نداشت منتظر بماند.
هوگلند ابتدا به اين نكته اشاره كرد كه روابط عادي تجاري دائمي، راي به چگونگي رفتار دولت چين با شهروندان خود نيست. اين با استدلال جهاني گرايان مغاير بود كه تجارت با چين به نوعي باعث مهرباني بيشتر دولت با مردم مي شود و اينكه سياست هاي داخلي كشوري ديگر به نوعي به ايالات متحده مربوط مي شود.
هوگلند همچنين با نگراني چين را يك تهديد نظامي خواند كه مصمم است توانايي پكن را براي حمله به شهرهاي آمريكا با موشك هاي هسته اي حفظ كند و با اين كار به مخالفت با ايدئولوژي نخبه گراي جهاني برخاست. دكترين. جهانگرايي بيلدربرگ اين است كه وانمود شود چين تهديدي نيست و نگراني از فروش رايانه ها و ساير ابزارهايي كه براي كمونيست ها كاربرد نظامي دارد، بي مورد است.
هوگلند نوشت: «نمايندگان مجلس بايد با استفاده از معيار امنيت ملي، دولت را وادار كنند براي جلوگيري از شكست اين لايحه را پس بگيرد و بكوشد تا شرايط استراتژيك و جزئيات تجاري مهيا شود.»
با وجود آنكه هوگلند نگفت كه هرگز نبايد با چين قرارداد تجاري بست، درخواست وي براي تاخير و توجه وي به پيامدهاي نظامي، طبق معيارهاي بيلدربرگ، نافرماني تلقي مي شود.
منبع آگاهي گفت: «نمي توان گفت كه آيا بيلدربرگ هوگلند را به اين علت اخراج كرد كه مي دانست وي چه موضعي اتخاذ مي كند يا آيا آنچه وي نوشت، عقيده واقعي خودش بود، زيرا قبل از نوشتن آن ستون مي دانست چند روز بيشتر در بروكسل نخواهد بود.»
اما وي خاطرنشان كرد مسئولان ارشد روزنامه هاي عمده - واشنگتن پست، نيويورك تايمز، لس آنجلس تايمز، هفته نامه هاي خبري و شبكه هاي راديو و تلويزيوني - پس از ياد كردن سوگند پنهان كاري در اين نشست ها شركت مي كنند. به گفته وي، آنها هرگز كلمه بيلدربرگ را نمي نويسند يا وجود آن را تصديق نمي كنند، اما انتظار مي رود از مواضع مناسب حمايت كنند.
هوگلند با طرح موضوع پيامد نظامي قرارداد با چين و درخواست تاخير در تصويب اين لايحه، پس از سال 1954، نخستين و كوچك ترين انحراف واشنگتن پست را سياست بيلدربرگ را رقم زد.
بانك هاي اروپايي به دستور بيلدربرگ حركت مي كنند
پس از صدور دستور بيلدربرگ مبني بر افزايش نرخ بهره درسال 2000 در سراسر جهان، بانك مركزي اروپا5 به سرعت به اين درخواست پاسخ داد. وقتي بانك مركزي اروپا نرخ پايه خود را، 8 ژوئن 2000، نيم درصد افزايش داد و واشنگتن پست، كه در اختيار بيلدربرگ است، اين كار را اقدامي جسورانه خواند؛ فقط پنج روز از صدور دستور بيلدربرگ مي گذشت. تحليلگران گفتند اين افزايش، نرخ بهره وام هاي بانك هاي تجاري را به 25/4درصد مي رساند كه بسيار زياد است، اما به مشكل يورو، پول مشترك اروپا، كمك مي كند.
بيلدربرگ خواستار افزايش نرخ بهره شد تا بر سود موسسات مالي افزوده شود و با كاهش سرمايه گذاري هاي اشتغال زا، بيكاري گسترش يابد. با افزايش بيكاري، دستمزدها كاهش مي يافت.
اعلام افزايش نرخ بهره با تغييري فني در چگونگي كار بانك مركزي اروپا همراه بود. اين بانك به جاي تعيين نرخي كه از بانك هاي عضو براي دريافت وام مي گيرد، نرخ حداقلي را تعيين مي كند و به بانك هايي وام مي دهد كه بيشترين بهره را بپردازند.
ويلم دويزنبرگ6، رئيس بانك مركزي اروپا، در اعلام افزايش نرخ بهره و سياست حداقل نرخ بهره، اين اقدامات را مساعدت خواند، كه به گفته تحليلگران، در زبان مبهم بانكي حاكي از افزايش بيشتر نرخ است.
تحليل گران از گفته دويزنبرگ مبني بر اينكه اين تغيير فني فضا را مساعد مي كند اين گونه برداشت كردند كه اگر بانك هاي عضو، نرخ بيشتري از حداقل نرخ جديد بپردازند، مي توان از افزايش نرخ بهره در آينده اجتناب كرد.
به هر حال، سود بانك ها بالا مي رفت و اشتغال كاهش مي يافت.
توماس ماير7 از گروه مالي گلدمن ساچه8 در فرانكفورت آلمان، اين اقدام جسورانه بانك مركزي اروپا را ستود.
هميشه نماينده اي از گلدمن ساچه در بيلدربرگ شركت مي كند. در سال 2000، جان تورنتون9 رئيس و توماسو پادوآ - شيوپا10 از اعضاي هيئت عامل بانك مركزي اروپا نيز در نشست بيلدربرگ شركت كردند.
ماير گفت: «اگر اين افزايش نرخ موثر باشد، به نفع ثبات بها و يورو خواهد بود. اين خطر هست كه كنترل نرخ بهره را از دست بدهند.»
تحليلگران گفتند نظام نرخ متغير به بانك مركزي اروپا كمك مي كند تا نرخ بهره را كنترل كند. ميزان پولي كه از بانك مركزي اروپا درخواست مي شود، هميشه 100 برابر حجم پولي است كه اين بانك مي خواهد براي كنترل نرخ بهره به نظام مالي وارد كند.
آنها افزودند براساس نظام جديد، كه بيشتر شبيه نظام فدرال رزرو ]بانك مركزي آمريكا[ است، متقاضيان موفق بايد بيش ا ز 25/4درصد بهره بپردازند كه باعث مي شود هزينه دريافت وام براي شركت ها و مصرف كنندگان بيشتر شود.
مقام بلندپايه اي از وزارت خارجه و از منابع آگاه قابل اعتماد قديمي گفت: «اين اقدام به بيلدربرگ اجازه مي دهد با كنترل بانك مركزي اروپا و توانايي خود براي دستكاري نرخ بهره، وضعيت اقتصادي را در اروپا تعيين كند - اينكه اشتغال و رفاه بالا باشد يا رشد اقتصادي كاهش يابدو در نتيجه بيكاري ايجاد شود - البته به شكلي كه به نفع انگيزه هاي خودخواهانه سرمايه گذاران بين المللي است.»
وي پيش بيني كرد اقدامات مشابهي در ايالات متحده و كانادا و - از طريق كميسيون سه جانبه - در ژاپن و ساير كشورهاي آسيايي اجرا شود.
وي گفت:«موضوع به كنترل جهاني مربوط مي شود.»
بيلدربرگ در نبرد براي حفظ سكوت خبري شكست مي خورد
بيلدربرگ مكاني را انتخاب مي كرد كه در آن ايالت به مطبوعات يارانه مي داد؛ خبرنگاران و مردم مرعوب مي شدند و كارزار وسيع اطلاع رساني نادرست به راحتي اجرا مي شد. با اين حال، در سال 2000، خدشه قابل توجهي درتلاش بيلدربرگ براي برقراري سكوت خبري ايجاد كرديم.
اين پيروزي زماني رخ داد كه نشريه اي بلژيكي به نام دي مورگن،11 كه در بروكسل منتشر مي شود، در صفحه اول خود گزارشي درباره نشست پنهاني بيلدربرگ در پناه نگهبان هاي مسلح در شاتودولك درج كرد. در صفحه 7 گزارش مفصل ديگري به همراه عكسي از دو شركت كننده بيلدربرگ در حال قدم زدن كنار درياچه چاپ شد.

منبع: کیهان

1 Paul Luckman
2 John Ronson
3 Them
4- Hernan De Beer
5 The European Central Bank ECB
6Willem Duisenberg
7Thomas Mayer
8The Goldman Sachs Group
9John Thornton
10Tommaso padoa-Schioppa
11DeMorgen

در سال های اخیر روز به روز شاهد شدت یافتن تولید آثاری با مضمون فراماسونری و جوامع مخفی بوده ایم. و حتی در برخی از این آثار با قرار دادن این جوامع در هسته داستان، بگونه ای به آن پرداخته اند که گویی تولید کنندگان این آثار ضد نظم نوین جهانی و در حال افشا سازی آن ها هستند. دو اثر شاخصی که انگیزه من برای تحقیق در این زمینه شد دو بازی “کیش اساسین” ¹ و “معبر”² بود، اما ...

توجه: دوستانی که تمایل به مطالعه این مقاله دارند توصیه میکنیم چنانچه اطلاعات کافی در زمینه فراماسونری ندارند،  ،مقاله جامع (فراماسونری، دجال آخرالزمان) را مطالعه کنند تا زمینه ای باشد برای درک بهتر مقالات ارائه شده.

در سال های اخیر روز به روز شاهد شدت یافتن تولید آثاری با مضمون فراماسونری و جوامع مخفی بوده ایم. و حتی در برخی از این آثار با قرار دادن این جوامع در هسته داستان، بگونه ای به آن پرداخته اند که گویی تولید کنندگان این آثار ضد نظم نوین جهانی و در حال افشا سازی آن ها هستند. دو اثر شاخصی که انگیزه من برای تحقیق در این زمینه شد دو بازی “کیش اساسین” ¹ و “معبر”² بود، اما این دو تنها نمونه ای از این آثار هستند و رسانه های غربی و حتی برخی افراد به ظاهر ضد نظم نوین، که در غرب رهبری جنبش های مردمی را به دست گرفته اند، طبق یک نقشه و طرح در حال فعالیت هستند.

این مقاله در دو بخش تنظیم شده است، در بخش اول به بررسی خط فکری این آثار پرداخته می شود، که اگر با دقت مطالعه شود، هدف پنهان این آثار برای شما آشکار خواهد شد. اما در بخش دوم برای ذکر نمونه، ۲ بازی “کیش اساسین” ³ و “معبر”⁴ طبق این یافته بررسی می شود.

نظم نوین جهانی چیست؟

حتما همه شما با نظم نوین جهانی آشنا هستید، گروهی از صاحبان قدرت اقتصادی، نظامی، سیاسی و رسانه ای سالهاست تحت پوشش جوامع مخفی مانند فراماسونری، ایلومناتی و … برای ایجاد یک نظام جدید و جهان تک حکومتی برنامه ریزی و تلاش کرده و می کنند. اما آرزوی برپایی نظم نوین جهانی قدمتی بسیار بیشتر از تشکیل این جوامع مخفی دارد. برای این که متوجه سخن بنده شوید به این بخش از سخنرانی جورج بوش در سخنرانی افتتحایه ریاست جمهوری اش در سال ۲۰۰۵ توجه کنید:

«هنگامی که بنیانگذارن کشور ما، نظم نوین اعصار را اعلان کردند، بر اساس یک آرزوی باستانی عمل کردند که بایستی محقق شود.»

این آرزو که هزاران سال است نزد نهان پیشه گان حفظ شده، برپایی مجدد امپراطوری آتلانتیس، حکومت فیلسوفان برگزیده است که از آن با عنوان “کار بزرگ” یاد می کنند.

«دموکراسی جهانی، آرزوی سری فلاسفه بزرگ باستان بوده است. آن ها هزاران سال پیش از کلومبوس از وجود نیمکره غربی ما آگاه بوده اند و آن را به عنوان مکان امپراطوری فیلسوفان انتخاب کردند. … طرح هوشمندانه مردم باستان تا به امروز باقی مانده است و اجرای آن ادامه خواهد داشت تا “کار بزرگ” محقق شود.»

منلی پی هال5 – “تقدیر سری آمریکا”

منلی پی هال فیلسوف-ماسون درجه ۳۳ و بگفته آن ها بزرگترین فیلسوف ماسونری، در جایی دیگر می گوید:

«آتلانتیس جدید ترسیم حکومتی ایده آل در زمین است و روزی را پیشگویی می کند که از میان بشر سازمانی گسترده از فیلسوفان برگزیده برخواهد خواست. انجمنی متشکل از افراد روشنی یافته که هم پیمان شده اند تا بدنبال کشف  قوانین زندگی و اسرار گیتی بگردند. … عصر حدود و مرزها به پایان رسیده است و ما در حال نزدیک شدن به عصری باشکوه هستیم که در آن دیگر ملیت ها وجود نخواهد داشت، مرزهای نژادی و طبقاتی حذف می شوند و تمام زمین تحت فرمان یک نظام، یک حکومت و یک مجموعه اجرایی قرار می گیرد.»

در مورد این ” عصر جدید” در قسمت دوم از بخش اول توضیح خواهم داد اما قبل از آن باید مفهوم آتلانتیس را که برای نهان پیشگان و مکاتب اسرار آمیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است، شناسایی کنیم.

آتلانتیس: اتوپیای نهان پیشگان

قدیمیترین نوشته موجود درباره آتلانتیس متعلق به افلاطون⁶ فیلسوف یونان باستان است. در ۲۵۰۰ سال پیش افلاطون رساله ای با نام کریتیاس⁷ نوشت و در آن داستان سفر شاعر و قانون گذار یونان باستان “سالون”⁸ را بازگو می کند. سالون برای کسب دانش و معرفت به مصر سفر می کند و در آنجا با یک روحانی مصری ملاقات می کند که برای او امپراطوری باشکوه آتلانتیس را توصیف می کند.

منلی پی هال در این رابطه می نویسد:

«در توصیف افلاطون از آتلانتیس، اتحادیه ای از ۱۰ فرمانروای کریم بر ملل پایین تر حکمرانی می کردند و با هم عهد بسته بودند تا از قانون الهی امپراطوری پاینده خود پیروی کنند. آن (آتلانتیس) دموکراسی فیلسوفان بود که در آن هر کسی حق داشت از طریق خود تأدیبی و خود شکوفایی به مقام حکیمی برسد. از داستان اینطور برداشت می شود که آن ۱۰ فرمانروای کریم، فیلسوف بوده اند.»

منلی پی هال –  تقدیر سری آمریکا9

بر اساس داستان ها ساکنین آتلانتیس دارای تمدن بسیار پیشرفته بودند، در فراوانی نعمت و شادمانی زندگی می کردند، هر کاری را به سرعت انجام می دادند، در یک لحظه از جایی به جایی دیگر سفر می کردند، دارای دانش و حکمت بودند و با سفر به نقاط مختلف جهان آن را به انسان ها منتقل می کردند و در هرجا وارد می شدند تمدن ایجاد می کردند و بناها و معابد بزرگ می ساختند. اما بعد از یک دوره طلایی دست به فساد زدند و به همین خاطر بوسیله یک طوفان بزرگ در آب غرق و نابود شدند.

ایگناتیوس دانللی¹⁰ در کتابش با نام “آتلانتیس، جهان پیش از طوفان”¹¹ می نویسد:

«داستان طوفان نوح به روشنی اشاره به ویرانی آتلانتیس است و با بسیاری از خصوصیات آتلانتیسِ توصیف شده توسط افلاطون مطابقت دارد. مردمی که در آنجا از بین رفته اند در سرور، شادمانی و به نوعی در معصومیت زندگی می کردند. آن ها بسیار قدرتمند شدند، اما دست به تباه کاری زدند و بوسیله آب نابود شدند.»

حتما متوجه شباهت این داستان با داستان حضرت آدم و حوا در باغ عدن شده اید، کمی جلوتر خواهید دید که نهان پیشگان با همین دید به آتلانتیس نگاه می کنند. آتلانتیس و برپایی مجدد آن از زمان باستان مورد توجه نهان پیشگان بوده و داستان ها و اساطیر زیادی بر اساس آن ساخته اند.

ایگناتیوس دانللی با بررسی افسانه آتلانتیس و فرهنگ های باستانی نتیجه می گیرد که المپیوس¹² ، هسپرادیس¹³ ، اسگارد¹⁴ ، الیشان¹⁵ باغ عدن و سرزمین های بهشت گونه دیگر، همان آتلانتیس در فرهنگ های یونان، فنیقیه، اسکاندیناوی و … است و ۱۲ خدای یونان و روم باستان،  زئوس¹⁶ (ژوپیتر¹⁷)، هرا¹⁸ (جونو¹⁹)، پوزئیدون²⁰ (نبتون²¹)، دمتر²² (سیریس²³)، آپولو²⁴ ، آرتمیس²⁵ (دایانا²⁶)، هفائستوس²⁷ (والکان²⁸)، پالاس آتنا²⁹ (مینروا³⁰)، آرس³¹ (مارس³²)، آفرودیته³³ (ونوس³⁴)، هرمس³⁵ (مرکوری³⁶) و هستیا³⁷ (وستا³⁸)، شخصیت های ساخته شده بر اساس پادشاهان، ملکه ها یا قهرمانان آتلانتیس بوده اند.

چنانچه هر یک از مکتاب اسرار آمیز را بررسی کنیم، ریشه تمام آن ها را در آتلانتیس می یابیم. به عنوان نمونه، دکترین اصلی این مکاتب هرمتیک³⁹ است و بر اساس عقاید آن ها خنون⁴⁰ اولین پادشاه آتلانتیس، اولین تعلیم دهنده مکاتب اسرار آمیز است که در یونان باستان هرمس، در روم باستان مرکوری و در مصر باستان است⁴¹ نامیده می شود. البته خنون یا ادریس (ع) پدربزرگ حضرت نوح (ع) اینگونه نبوده است، اما نهان پیشگان شخصیت او را تحریف کرده و به صورت دلخواه خود درآوردند.

برای اینکه دریابیم منظور از مکاتب اسرار آمیز، حکمت و عرفان مورد نظر آن ها چیست، بهتر است تعریفی از آن داشته باشیم:

آلبرت مکی⁴² ، ماسون درجه ۳۳ در دایره المعارف فراماسونری⁴³ خود اینگونه توضیح می دهد:

«هر یک از خدایان مشرکان (علاوه بر نوع عمومی و آشکار) یک آیین پرستش مخصوص به خود داشتند که هیچکس از آن اطلاع نداشت مگر کسانی که از آیین های آزمایشی که آن را “آیین ورودی”44 می نامیدند عبور کرده باشد، آن آیین سری پرستش، مکتب اسرار آمیز نامیده شد.»

همچنین منلی پی هال در کتاب “معارف باستانی از پیروان خود چه می خواهد” می نویسد:

«در گذشته های دور خدایان با انسان ها همراه شدند و از میان آن ها عاقل ترین و راست ترین را برگزیدند و کلید معارف خود که دانش خیر و شر بود را در دستان این فرزندان هدف و روشنی یافته باقی گذاشتند. این روشنی یافتگان بنیانگذار چیزی شدند که ما آن را با عنوان مکاتب اسرار آمیز می شناسیم.»

البته می دانید که منظور منلی پی هال از خدایان، شیطان است و اشاره او به داستان حضرت آدم و حوا در باغ عدن و فریب آن ها توسط شیطان است. طبق اعتقاد آن ها شیطان با دادن سیب، به آن دو دانش و حکمت عطا کرده و آن ها را از بند جهل رهایی بخشیده است.

۲ داستان دیگر مشابه آتلانتیس نیز قابل ذکر است که بسیار بر نهان پیشگان تاثیر گذار بوده است.

وریل-یا45

داستان تمدن وریل-‌یا و ابزار قدرتمند آن ها نیز بر جوامع نهان پیشه بسیار تاثیر گذار بوده است. بولور لیتون⁴⁶ در سال ۱۸۷۱ کتابی با نام “نژاد آینده”⁴⁷ (که بعدا با عنوان “وریل- نیروی نژاد آینده”⁴⁸ به چاپ رسید) نوشت و در آن داستان جهانگردی ثروتمند را بازگو می کند که در حین سفرش تصادفا به تمدنی از موجودات فرشته گون در زیر زمین برمی خورد. این موجودات خود را وریل-یا می نامیدند و از بازماندگان نژاد تمدن پیش از طوفان بودند که در شبکه ای از تونل های زیر زمینی سکونت می کردند. تمدن اتوپیایی آن ها از تمام تمدن های روز زمین بسیار پیشرفته تر بود و آن ها دارای توانای روحی بالا و تله پاتی بودند. وریل-یا از تکنولوژی خاصی برای حفاظت از خود استفاده می کردند که در همه چیز نفوذ می کرد و آن را “وریل”⁴⁹ می نامیدند. منبعی از انرژی که صاحب آن با انجام تمرینات تمرکزی و کنترل اراده به سطحی می رسیدکه قدرت آن را در اختیار خود می گرفت و با آن قدرت می توانست هر چیز یا موجودی را شفا دهد یا تغییر دهد و یا نابود کند. مثلا چند بچه از وریل-یا توانستند با عصای قدرت یافته توسط نیروی وریل ۲۲ میلیون انسان وحشی را نابود کنند، وریل-یا روبوت هایی را به خدمت خود گرفته بودند و می توانستند با بال هایی که از وریل نیرو گرفته بود پرواز کنند. قهرمان داستان بر اساس شواهد زبان شناسی پی می برد که وریل-یا از بازماندگان نژاد آریا هستند. ساکنین وریل-یا با مشکل کمبود فضا مواجه شده بودند و تصمیم داشتند به سطح زمین بیایند و در صورت لزوم انسان  ها را نیز نابود کنند.

البته نیروی وریل از زمان باستان میان نهان پیشگان از جمله ماسون ها با اسامی گوناگون شناخته می شده است و لیتون که خود یک رز-صلیبی بود تنها آن را با توجه به شرایط زمانی بازگویی کرد.

« در طبیعت نیرویی بسیار قوی وجود دارد که اگر کسی آن را بدست بیاورد و بداند چگونه باید از آن استفاده کرد می تواند انقلابی برپا کند و چهره زمین را دگرگون کند.»

آلبرت پایک50 ، ماسون درجه ۳۳

اما همه به دید یک داستان تخیلی به این رمان نگاه نمی کردند و آن را حقیقت می پنداشتند. “جامعه مخفی وریل”⁵¹ یا لژ لومینوس⁵² بر اساس همین رمان در آلمان (پیش از به قدرت رسیدن نازی ها) تشکیل شد که یکی از اعضای این لژ آدولف هیتلر بود. هدف این انجمن جتسجوی ریشه نژاد آریا و انجام تمرینات تمرکزی برای دستیابی به نیروی وریل بود. حتی هیتلر هیئتی را برای این کار به تبت فرستادند. بعدها برخی ادعا کردند که هیتلر توانسته بود به نیروی وریل دست پیدا کند و قدرت تلقین غیر عادی ای پیدا کرده بود و یا این که آن ها توانسته بودند با نیروی وریل یک بشقاب پرنده بسازند.

یکی دیگر از کسانی که مجذوب رمان لیتون شد، موسس جامعه تئو صوفی⁵³ ، هلنا بلاواتسکی⁵⁴ بود و با تاثیر از آن، کتابی با عنوان “تعالیم سری”⁵⁵ نوشت که در آن با معرفی ۷ نژاد اصلی بیان کرد: نژادی که هزاران سال پیش، طی قرن ها تکامل،  بسیار پیشرفته و به نژاد برتر تبدیل شد و تمدن آتلانتیس را برپا کرد،  نژاد آریا بوده است. و ما نیز می توانیم مانند آن ها تکامل پیدا کنیم و به انسان های خداگونه (یا خود خدا) تبدیل شویم.

این تفکر بلاواتسکی مورد پذیرش نازی ها قرار گرفت و یکی از اصول فکری آن ها در راه اندازی جنگ دوم جهانی شد. همچنین فرضیه “زمین میان تهی”⁵⁶ و آگارتا⁵⁷ نیز بر اساس این داستان مطرح شده است.

زکریا سچین58 و آنوناکی59

در سال ۱۹۷۶ زکریا سچین یک یهودی روسی با ادعای توانایی ترجمه الواح سومری کتابی با نام “سیاره ۱۲ ام”⁶⁰ نوشت. او در این کتاب بیان می کند که میلیون ها سال پیش، نژادی بسیار پیشرفته به نام آنوناکی از سیاره نیبیرو بدنبال منابع طبیعی به زمین آمدند و برای سهولت در انجام کارها با دستکاری ژنتیکی در گونه انسان های اولیه، گونه انسان های هوشمند امروزی را به وجود آوردند. آن ها با وسایل نقلیه هوایی به نقاط مختلف جهان رفته و تمدن ها و بناهای بسیار پیشرفته ای ساختند، اما با پیش آمد حوادثی ویرانگر به نیبیرو بازگشتند. و شاید در آینده برای برپایی مجدد حکومتشان به زمین باز گردند.

البته با بررسی هایی که روی نظریات و شواهد سچین انجام شد معلوم شد او این نظریات را با ترجمه الواح سومری بدست نیاورده بلکه آن ها را جعل کرده است. با این وجود داستان زکریا سچین هنوز مورد استناد  و تبلیغ بسیاری از طرفداران جنبش عصر جدید قرار می گیرد.

حال که با افسانه های آتلانتیس و تاثیر آن بر جوامع نهان پیشه از زمان باستان تا کنون آشنا شدید، به ارتباط آتلانتیس و نظم نوین جهانی باز می گردیم.

فرانسیس بیکن و نظم نوین جهانی

سال ها پس از آتلانتیسِ افلاطون، فرانسیس بیکنِ رز-صلیبی، کتاب آتلانتیس جدید (که یک سال پس از مرگش منتشر شد) را نوشت. بیکن معتقد بود قاره آمریکا مکان واقعی آتلانتیس بوده است و انسان باید برای رهایی از رنج رانده شدن از باغ عدن از طریق کسب دانش، خود بهشت را روی زمین بسازد، کاری که او آن را “کار شش روزه” می نامید. نگاه او به دانش، رسیدن به حقیقت نبود و عقیده داشت: “دانش، قدرت است”. او همچنین خود را “منادی عصر جدید”⁶¹ می نامید.

«آتلانتیس کبیر (که شما آن را آمریکا می خوانید) که شما تنها خاطره  ای از آن دارید و یا اصلا هیچ نمی دانید، اما ما دانش بسیاری از آن داریم.»

فرانسیس بیکن – آتلانتیس جدید

بیکن تشکیل آمریکا را بهترین موقعیت برای تحقق آرزویش شناخت و از همان آغاز تشکیل، آن را رهبری کرد.

«طرح انگلیس ها [اعزام هئیت از کشور های مختلف برای بهره برداری] تحت هدایت فرانسیس بیکن انجام شد و نبوغ او بود که باعث هدفمند شدن اقدامات شد. بیکن دریافت که این سرزمین محیط مناسبی برای تحقق آرزوی بزرگش، تشکیل امپراطوری فیلسوفان است.»

حتما می دانید که از کارهای اصلی نهان پیشگان ارتباط با موجودات ماورایی است و در این مورد الهام بخش بیکن در کارهایش پالاس آتنا و آپولو، دو خدای یونان باستان بوده است.

با توجه به زمینه سازی فکری فرانسیس بیکن برای تشکیل آمریکا و همچنین طراحی و رهبری اقدامات جهت اجرای آن، می توان او را بنیانگذار اصلی و حقیقی آمریکا دانست.

قسمت دوم از بخش اول مقاله درباره جامعه تئو صوفی، “جنبش عصر جدید”⁶² و ارتباط آن با نظم نوین جهانی است. افکار و نظریات رهبران تئوصوفیست ها، نقشه راه نظم نوین جهانی در حال حاضر است.

منبع: ذی طوی

1. Assassin’s Creed 
2. Conduit 
3. Assassin’s Creed 
4. Conduit 
5. Manly P. Hall 
6. Plato 
7. Critias 
8. Salon 
9. The Secret Destiny of America 
10. Ignatius Donnelly 
11. Atlantis, the Antediluvian World 
12. the Olympos 
13. the Gardens of the Hesperides 
14. the Asgard 
15. the Elysian Fields 
16. Zeus 
17. Jupiter 
18. Hera 
19. Juno 
20. Poseidon 
21. Neptune 
22. Demeter 
23. Ceres 
24. Apollo 
25. Artemis 
26. Diana 
27. Hephæstos 
28. Vulcan 
29. Pallas Athena 
30. Minerva 
31. Ares 
32. Mars 
33. Aphrodite 
34. Venus 
35. Hermes 
36. Mercury 
37. Hestia 
38. Vesta 
39. Hermetic 
40. Encoh 
41. Seth 
42. Mackey 
43. Encyclopedia of Freemasonry 
44. Initiation 
45. Vril-ya 
46. Edward Bulwer-Lytton 
47. The Coming Race 
48. Vril: The Power of the Coming Race 
49. Vril 
50. Albert Pike 
51. Vril Society 
52. the Luminous Lodge 
53. Theosophy 
54. Helena Petrovna Blavatsky 
55. The Secret Doctrine 
56. Hollow Earth 
57. Agartha 
58. Zecharia Sitchin 
59. Anunnaki 
60. The 12th Planet 
61. Herald of the New Age 
62. The New Age Movement 

پيروزي در جنگ با يوگسلاوي به هر قيمت و نيز بنيان گذاري ساختار مالي بين المللي در صدر دستور كار بيلدربرگ قرار داشت. درحالي كه شخصيت هاي بيلدربرگ، در تاريخ6- 3ژوئن 1999، پشت ورودي هاي محصور و محفوظ اقامتگاه سزار پارك پنالونگا9 در پرتغال تشكيل جلسه داده بودند، سفارت يوگسلاوي بيانيه اي منتشر كرد كه در آن بيلدربرگ را...

قسمت قبلی

برخلاف سال هاي گذشته، درسال 8991 من نتوانستم به اين نشست رخنه كنم، اما نه به اين دليل كه تلاش نكردم. داوطلبي كه به دليل امنيت جاني واقتصادي بيش از اين نمي توانم وي را معرفي كنم، مرا ساعت 2 صبح روز15مه با ماشين به پشت اين اقامتگاه قصرمانند برد. روز قبل پشت ترن بري را گشته بودم.
هتل صدها متر از ورودي پشت فاصله دارد و راهي مستقيم از آن به دروازه مي رسد. به موازات اين راه، پرچيني داشت كه ارتفاع آن به كمر مي رسيد. تصميم گرفتم كه از اين پرچين همچون حفاظي براي نزديك شدن به ترن بري استفاده كنم. راننده ام با چراغ خاموش حدود 100متر دراين مسير پيش رفت.
روي ديوار رفتم وظاهراً كسي متوجه نشده بود. اما وقتي حدود 50متر رفتم، چراغ ها روشن شد و صداي روشن شدن خودرو آمد. ديگر سعي نكردم خودم را پنهان كنم و به سوي ديوار دويدم. راننده ام خودرو را، با چراغ هاي خاموش، به آرامي نزديك من آورد و من به داخل آن پريدم، وي باچراغ خاموش راه افتاد. وقتي از ديدرس آنها دور شديم، چراغ ها را روشن كرد. طبق قرار قبلي وارد رستوران وكافه كوچكي شديم كه با خودرو فاصله اندكي از ترن بري داشت، اما براي پياده روي دور بود. من كه مي دانستم كاركنان ترن بري در اينجا خستگي درمي كنند، آن هفته وقت زيادي را آنجا گذراندم تا منابع مناسبي پيدا كنم.
تلاش من براي نفوذ با چنان شكستي روبه روشد كه ناچار شديم حدود يك ساعت صبر كنيم- تا ساعت 3- تا زمان قرار فرابرسد. منبع، درست سر وقت آمد.
در واقع، اين منبع نماينده چند اسكاتلندي بود كه ازماه ها قبل مي دانستند اتفاقي شوم در ترن بري درشرف وقوع است. آنها شايسته سپاس گزاري هم ميهنان خود و جهانيان هستند.
بيشتر آنچه درباره نشست سال 1998 بيلدربرگ مي خوانيد، حاصل گفته هاي اين منبع است
-گوش ها و چشم-هاي ما داخل ترن بري.
تدابير امنيتي
تدابير امنيتي بيلدربرگ همانند تدابير امنيتي دراجلاس سران كشورهاست. اما امسال بدگماني درباره پنهان كاري به حد اعلا رسيد.با اين حال، تمام تدابير امنيتي دنيا هم نمي توانست از رسيدن خبربيلدربرگي هاي سال 1998 به مردم ممانعت كند.
درخلال دست كم 15سال گذشته كه اين حقير روزنامه نگار بيلدربرگي ها را در آمريكاي شمالي و اروپا تعقيب كردم، آنها همواره از چهارشنبه هفته ديدار، مكان برگزاري نشست را قرق مي كردند.
پيشتر به همه مهمان هاي ديگر هتل مي گفتند كه بايد صبح چهارشنبه هتل را ترك كنند.
تاشب چهارشنبه، اين اقامتگاه از همه افراد به غير از كاركنان و شركت كنندگان بيلدربرگ، تخليه مي شد. دراين چهارشنبه ها، اطلاعات زيادي به دست مي آمد، زيرا كاركنان پيش قراول بيلدربرگ مي آمدند و مستقر مي شدند.
ساعت 5/11چهارشنبه روز 13مه وارد ترن بري شدم و مي دانستم بايد پيش از اقامت درمهمان خانه گلندريشاگ 1 درشهر جيروان 2 چند ساعت درآن حوالي منتظر بمانم. ماتيو براونينگ، سردبير و ناشر مجله ويك آپ 3، مرا با ماشين خود به آنجا برد.
از اينكه دو مأمور پليس با لباس متحدالشكل در بدو ورود به استقبال ما آمدند، تعجب كرديم. آنها توضيح دادند ترن بري به علت نشستي خصوصي به روي مردم بسته است.
من پرسيدم:«آه؟ آيا نشست بيلدربرگ اينجاست؟»
مأمور پليس با لبخند پاسخ داد: «بله».
آنها براي بررسي سابقه كارت شناسايي خواستند.
خواستم پاسخ دهم، كه مأمور به ميان حرفم پريد:«فقط بايد راننده را شناسايي كنيم؛ شما را مي شناسيم.»
همان طور كه مأمور پليس گواهينامه رانندگي براونينگ را بررسي مي كرد، من كه متوجه نوشته هاي روي ورقي در دست وي شده بودم، پرسيدم: «من كي ام؟»
لبخند زد.
«اسم من جيم تاكر است.»
مأمور پليس گفت: «بله، از اسپات لايت. مي دانم سال هاست به نشست هاي بيلدربرگ مي آييد.»
«بله، اما خوشامدگويي آنها گرم نيست.»
با شنيدن اين حرف، وي خنديد و گفت فقط از دستورها اطاعت مي كند. تصور مي كردم كه مي دانست- و متأسف بود- كه چه كار مي كند: محافظت از دسته اي بين المللي گرا كه مي خواستند استقلال كشورش را غصب كنند.
درحالي كه اجباراً محل را ترك مي كرديم، گفتم: «سلام مرا به ديويد راكفلر، هنري كيسينجر و توني بلر- وي نيز اينجا خواهد بود- برسانيد.»
مأمور پليس لبخند زد و به نشانه خداحافظي دست تكان داد.
در مهمان خانه گلندريشاگ، با اتفاق شگفت انگيزي روبه رو شديم. گلندريشاگ يكي از صدها اقامتگاه كم هزينه در اين ناحيه است كه فقط تختخواب و صبحانه در اختيار مسافران مي گذارد (تلفن در اتاق نيست؛ دستشويي بيرون اتاق است.)
كيت و فيندلي مكينتاش4، مالكان مهمان خانه، گفتند شخصي به نام ريچارد گريو5 شب قبل مهمان آنها بود و براي توزيع مطالبي در نقد بيلدربرگ به ترن بري رفت. وي وكيل و مشترك اسپات لايت بود.
خانواده مكينتاش گفتند پليس وي را بازداشت كرده، خودرو و خودش را گشته و محل اقامتش را سؤال كرده بود. گريو، با خاطري آزرده، به گلندريشاگ بازگشت و وقايع را تعريف كرد.
من اصلاً گريو را نمي شناختم، و شگفت انگيز بود كه هر دو در جست وجوي بيلدربرگ به مهمان خانه گلندريشاگ رفتيم. بعداً گريو روايت خانواده مكينتاش را تأييد كرد. اما آنها نگران بودند كه بيلدربرگ به چشم توطئه به اين ماجرا نگاه كند.
فيندلي مكينتاش بنايي را مي شناخت كه شش ماه اخير ورودي هايي را مسدود كرده بود كه قرار بود در طول نشست بيلدربرگ بسته باشد. اين فقط بخشي از تدابير امنيتي بود.
روز جمعه 15مه، كه نشست بيلدربرگ در جريان بود، پليس كمپبل توماس6 خبرنگاري را كه اين رويداد را براي روزنامه اسكاتلندي ديلي ميل7 گزارش مي كرد، بازداشت كرد. با وي با خشونت برخورد كردند، به او دستبند زدند و هشت ساعت نگاه اش داشتند.
سينترا8، پرتغال
نخبگان جهان در سال 1999 طرح نظم نوين اقتصاد جهاني را اعلام كردند. البته سال ها بود كه طرح هاي اوليه آن در مرحله تدوين بود.
پيروزي در جنگ با يوگسلاوي به هر قيمت و نيز بنيان گذاري ساختار مالي بين المللي در صدر دستور كار بيلدربرگ قرار داشت. درحالي كه شخصيت هاي بيلدربرگ، در تاريخ6- 3ژوئن 1999، پشت ورودي هاي محصور و محفوظ اقامتگاه سزار پارك پنالونگا9 در پرتغال تشكيل جلسه داده بودند، سفارت يوگسلاوي بيانيه اي منتشر كرد كه در آن بيلدربرگ را عامل حمله بدون دليل به كشورش معرفي كرد. اين بيانيه مبتني بر حقايقي بود كه من در تاريخ 10 مه 1999 در اسپات لايت نوشتم:
¤ ناتو به كشوري حمله كرد كه تهديدي محسوب نمي شد و با اين كار نقش تعريف شده خود را همچون يك سازمان دفاعي نقض كرد.
¤ ناتو درجديدترين نشست سران كشورهاي عضو خود در واشنگتن اعلام كرد اكنون مي تواند درهر جايي از جهان وارد عمل شود و به خصوص از خاورميانه نام برد.
¤ دراين اجلاس، ژاك شيراك، رئيس جمهور فرانسه گفت ناتو فقط به دستور شوراي امنيت سازمان ملل وارد جنگ مي شود.
روي هم رفته، اين امر به روشني نشان مي دهد كه ناتو اكنون ارتش جهاني سازمان ملل است. اما شخصيت هاي بيلدربرگ به يكديگر مي گفتند ناتو براي اعتبار خود بايد در جنگ با يوگسلاوي پيروز شود. درعين حال، كلينتون درحال رايزني با فرماندهان نظامي آمريكا، درباره طرح جنگ زميني، بود. فاصله كلينتون و بيلدربرگ فقط به اندازه يك تماس تلفني بود.
درهمان روزي كه اسلوبودان ميلو سوويچ 10،رئيس جمهور يوگسلاوي، تقاضاي ناتو را براي تسليم پذيرفت تا مانع از خون ريزي بيشتر شود، مانند كشته شدن صدها نفر در بمباران مراكز خريد و بيمارستان ها، ناتو همچنان به عمليات بمباران هوايي ادامه مي داد.
ازمقر بيلدربرگ با مسكو و بلگراد تماس هاي تلفني برقرار شد. بيلدربرگ به كمك عاملان خود يعني سازمان ملل و ناتو، ارتش جهاني آن، درجنگي كه آغاز كرده بود، پيروز شد.
تانيوگ 11خبرگزاري يوگسلاوي اعلام كرد بيلدربرگ جنگ در بالكان را درسال 1996 طراحي و پارسال درنشست خود دراسكاتلند به روز و قطعي كرد. اين خبرگزاري به نسخه يوگسلاويايي مجله وويسكا 12 استناد كرد.
وويسكا نوشته بود كه روزنامه نگار مستقل آمريكايي اين گروه را برملا و رهبران آن را شناسايي كرده بود.
دراين نشريه آمده بود كه براساس طرح اصلي جنگ، نخستين اقدام بازداشت جنايتكاران جنگي از ميان صرب ها بود تا واكنش شديدي را برانگيزد كه بتوان از آن براي توجيه ورود به جنگ استفاده كرد. ناتو كه نتوانست واكنش مخاصمت آميزي را برانگيزد، به هر صورت دست به حمله زد.
كنت كلارك 13، عضو پارلمان انگليس و وزير خارجه سابق خزانه داري اين كشور، درنشست سال 1999 بيلدربرگ خواستار ساختار مالي بين المللي جديدي شده بود.
كلارك به همكاران بيلدربرگي خود گفت جهان بايد سه واحد پولي منطقه اي اصلي داشته باشد. نخستين واحد پولي اكنون درجريان است يوروي اروپا، وي گفت انگليس به واحد پول مشترك اروپا خواهد پيوست. كلارك خاطر نشان كرد كه بهتر است انگليس شاهد تضعيف ارزش پوند باشد تا استفاده از پول مشترك برايش آسان تر شود. كلارك از اعضاي محافظه كار و مخالف پارلمان است كه همراه با توني بلر، نخست وزير انگليس از حزب كارگر و ديگر عضو گروه بيلدربرگ، خواهان واگذاري بيشتر استقلال انگليس به اتحاديه اروپا شد.
به گفته كلارك، گام بعدي ابداع واحد پول بزرگ منطقه دوم در نيمكره غربي است. با دلاري شدن14 اقتصاد كشورهاي آمريكاي لاتين، «آمريجو15» پديد مي آيد. پاناما، درسال 1994، پول خود را رها كرده وبه استفاده از دلار روي آورده بود. آرژانتين و برزيل نيز استفاده يك جانبه از دلار را بررسي مي كنند،هرچند كه درحال مذاكره باشوراي فدرال رزرو هستند. درآن زمان، كلارك ابراز اميدواري كرد كه پول مشترك نيمكره غربي به زودي به واقعيت بپيوندد. وي افزود واحد پولي مشتركي بايد براي منطقه آسيا -اقيانوس آرام ابداع شود.
كلارك در بيلدربرگ گفت نسل بعد به سختي باور مي كنند كه قبلاً در جهان اين همه واحدهاي پولي بود و هر كشور پول خاص خود را داشت. بخشي از ساختار جديد، كه كلارك از آن صحبت كرد، شامل تاسيس سازمان هاي فراملي براي مواجهه با نشيب و فراز سه واحد پولي اصل بود. وي خواستار تعيين وزير دارايي جهان در سازمان ملل شد.
همكاران بيلدربرگ متفق القول بودند كه واحدهاي پولي منطقه اي نوظهور، كه به هيچ كشوري تعلق ندارد، نقش عمده اي در از بين بردن ملي گرايي و مفهوم كهنه استقلال خواهدداشت.
بخش اعظم اين سخنان درچارچوب بحث هايي درباره اقتصاد جديد و بازارهاي نوظهور مطرح شد كه بخشي از دستور كار بود. ديگر موضوع هايي كه در دستور كار رسمي قرار داشت. عبارت بود از رابطه بين آمريكا و اروپا در دوران تغيير، سياست اروپا و سياست آمريكا.
براي نخستين بار، دو نماينده از روسيه شركت كرده بودند: ليليا شويسو16 و دميتري ترنين17، كه هردو از دفتر بنياد كارنگي درمسكو آمده بودند. مقر بنياد كارنگي در آمريكاست و شعبات آن از گذشته هاي دور بازوي بيلدربرگ بوده اند. جسيكا ميتوز18، رئيس مؤسسه صلح بين المللي كارنگي، به نشست بيلدربرگ برگشت.
روس ها اطمينان داشتند كه دلار هاي بيشتري (عمدتا از آمريكا) از طريق سازمان هايي مانند صندوق بين المللي پول و بانك جهاني وارد اقتصاد نابسامان آنها خواهدشد.
راكفلر و سرمايه گذاران بيشماري به اين منظور به سينترا آمده بودند تا بشنوند كه ماليات پردازان آمريكايي عهده دار پرداخت سود وام هايي مي شوند كه به كشورهاي داراي بحران اعتباري اعطاء كرده اند.
در خلال بحث درباره سياست آمريكا، رهبران بيلدربرگ اظهار اطمينان كردند كه همچنان كنترل كاخ سفيد را در دست خواهندداشت. آنها به اين نكته اشاره مي كردند كه جورج دبليوبوش، فرماندار تگزاس كه احتمالا نامزد حزب جمهوريخواه خواهدبود، پسر جورج اچ دبليوبوش، رئيس جمهور سابق و از اعضاي كميسيون سه جانبه است.
اما وضع ال گور، معاون رئيس جمهور و نامزد احتمالي حزب دمكرات، چگونه خواهدبود؟ يكي از اعضاي بيلدربرگ با پوزخند اطمينان آميزي گفت: پدر (كلينتون) با وي صحبت كرده-است.»
در حقيقت بيلدربرگ از سالهاي رياست جمهوري دوايت آيزنهاور بر كاخ سفيد نفوذ مستقيم داشته است. بيشتر رؤساي جمهور عضو دست كم يكي از اين دو گروه بوده اند و همه آنان نمايندگاني به نشست هاي بيلدربرگ فرستاده اند تا دستورهاي خود را دريافت كنند.
بيلدربرگ ساختار مالي ابداع مي كند
كنت كلارك نماينده پارلمان انگليس گفت بيلدربرگ، درسال 1999، براي ابداع ساختار مالي جهاني فعاليت مي كند.
كلارك در حضور پنج گزارشگر در واشنگتن با صراحت تعحب آوري درباره گروه سري بيلدربرگ صحبت كرد و اين در حالي بود كه مدت كمي به گشايش نشست، در پشت درهاي بسته در پناه نگهبان ها در سينترا، مانده بود.
كلارك گفت بيلدربرگ رهبران سياسي و اقتصادي را براي مذاكرات غيررسمي و غيرعلني گردهم مي آورد. وي افزود: «بحث هاي زيادي درباره بهبود ساختار مالي جهاني مطرح مي شود.»
به گفته كلارك موضوع مورد بحث، دلاري شدن است كه در چارچوب آن، آرژانتين و ساير كشورهاي آمريكاي جنوبي به نفع دلار آمريكا، پول خود را از گردونه خارج مي كنند. آيا اين به معناي آغاز واحد پولي مشترك براي نيمكره غربي و سپس جهان است؟
كلارك پاسخ داد: «روزگار عملي كردن اين فكر فرا رسيده است. فكر مي كنم در آينده نزديك اتفاق بيفتد. حتم دارم كه چنين چيزي رخ خواهد داد.»
وي خاطرنشان كرد: «آمريكايي ها نبايد از اين كه دلار پول مشترك نيمكره غربي شود، بيمناك باشند زيرا پاناما دلار را به جريان انداخته است و دلارهايي كه در داخل ايالات متحده در جريان است، بيش از دلارهايي است كه در خارج اين كشور دست به دست مي شود.»
حذف واحدهاي پول ملي از مدت ها قبل هدف گروه بيلدربرگ و كميسيون سه جانبه بوده است، زيرا اين كار نه فقط نماد مهمي از استقلال را از بين مي برد و زمينه را براي رؤياي تأسيس دولت جهاني آماده مي كند، بلكه از آنجايي كه فدرال رزرو دلار را براساس بدهي ماليات پردازان منتشر مي كند، اين پول براي مالكان فدرال رزرو بسيار سودآور است. فدرال رزرو متعلق به بخش خصوصي است.
كلارك يادآوري كرد: «وقتي نوادگان ما به گذشته نگاه مي كنند، از اين همه پول ملي در جهان تعجب مي كنند» وي ادامه داد مسلماً حذف پول هاي ملي در دستور كار نشست بيلدربرگ خواهدبود.
وي گفت انگليس به نفع يورو، پول مشترك اروپا، از پوند دست برمي دارد. به گفته وي، «يورو كاري تمام شده است.» اين نماينده پارلمان ابراز اميدواري كرد كه پوند ضعيف تر شود تا دوره گذر از آن مطبوع تر شود.
كلارك، خود را رهبر جناح طرفدار اتحاديه اروپا درمجلس عوام معرفي كرد.
بوق هاي تبليغاتي بيلدربرگ، پيشگام شادي براي نظم نوين جهاني
در سال 1999، كلينتون با جسارت دكترين بيلدربرگ را مطرح كرد كه قصد دارد كه سازمان ملل به دولتي جهاني با ارتشي جهاني، براي اعمال دستورهاي خود، بدل شود. اين موضوع در روزنامه ها درج شد تا همه بخوانند، اما بسياري در خواب بودند. تا زماني كلينتون، رهبران جديدبا ملاحظه كاري خواهان تأسيس دولت جهاني مي شدند. اما رئيس جمهور با جسارت صحبت كرد و كسي هم وي را به چالش نكشيد.
كلينتون در اروپا، مدت كوتاهي پس از نشست بيلدربرگ، روز 22ژوئن 1999، در نشست ناتو سخنراني كرد. وي وعده كرد: «صرف نظر از اينكه در آفريقا، اروپاي مركزي يا هر جاي ديگري زندگي مي كنيد، اگر شهروندان بي گناه را تعقيب كنند و بكوشند براي نژاد، خاستگاه قومي يا دين، آنها را بكشند، و اگر توقف آن در حيطه قدرت ما باشد، ما جلوي آن را خواهيم گرفت.»
اين سخنراني متعاقب ايجاد رويه اي علني در نشست سران كشورهاي عضو ناتو، در آوريل 1999، در واشنگتن بود كه در نشست بيلدربرگ در سينتراي پرتغال، در ژوئن همان سال، پيگيري شد. ناتو به اين حقيقت اعتراف كرد كه مأموريت ذكر شده خودرا در جايگاه يك سازمان دفاعي نقض كرد و در تنها عمليات جنگي خود، ظرف 50سال، به كشور مستقل يوگسلاوي هجوم برد، كشوري كه متضمن هيچ تهديدي نبود.
در نشست يادشده سران كشورهاي عضو ناتو، رهبران ناتو گفتند اكنون از اختيار عمل و حضور در سراسر جهان برخوردارند- اما فقط به دستور شوراي امنيت سازمان ملل. در نشست بيلدربرگ براين امر تأكيد و از آن تجليل شد. در اين نشست به ناتو دستور داده شد درخواست هاي خود را كمتر كند و جنگ را به پايان برساند، جنگي كه باعث سرافكندگي شده بود.
جيمي هوگلند نماينده واشنگتن پست در بيلدربرگ، در ستوني كه 27ژوئن 1999 نوشت، اين تحولات را ستود.
هوگلند نوشت: «رئيس جمهور قول آينده اي را مي دهد كه در آن آمريكايي ها آماده اند در صورتي كه بتوانند جلوي كشتارهاي دسته جمعي نژادي يا قومي را در داخل يا خارج از مرزهاي كشورهاي ديگر بگيرند، با قدرت نظامي مداخله كنند.»
وي با تأكيد اين رويه گفت: «وي آينده اي را مي بيند كه ايالات متحده فعالانه با سازمان ملل و ساير نهادهاي بين المللي همكاري مي كند تا جلوي آدم كشان دسته جمعي سياسي را بگيرد و آنها را مجازات كند... وي نظم جهاني نويني را وعده مي دهد.»
هوگلند در ادامه نوشت: «عمل رئيس جمهور، جسورانه و صحبت ايشان بلندپروازانه بوده است.» وي گفت: «جنگ با يوگسلاوي، مرزها و موانع اقدام نظامي را از بين برده است.» هوگلند افزود: «اين شايسته حمايت كنگره و مردم است.»
در اين حال، بخش ديگري از دستور كار بيلدربرگ پيش مي رفت. همان طور كه در نشست سينترا وعده شد، صندوق بين المللي، بعد از 18 ماه، با پرداخت 5/4 ميليارد دلار به روسيه موافقت كرد. اين قرارداد را نخست وزير وقت روسيه سرگئي استپاشين19 ، روز 30 ژوئن، در مسكو اعلام كرد.

منبع: کیهان

اسناد ساواك نشان مي دهد كه درسالهاي بعد نيز برخي تك خواني ها در برخي لژهاي ماسوني وجود داشت و بدين جهت شاه از طريق ماسونهاي تابع خود حركت هايي را درجهت «استقلال» تشكيلات فراماسونري ايران آغاز نمود. دراين ماجرا دكتر احمد هومن نقش مهمي ايفا كرد. وي همان كسي است كه درسال 1335 نيز در ماجراي بركناري جواهري نقش اساسي داشت. هومن دراين زمان «فرمانرواي عاليقدر آرئوپاژ ميترا» و عضو شورايعالي درجه سي و سوم ماسوني ايران- تابع شورايعالي فرانسه- بود.

ماجراي شورايعالي ماسوني ايران

بهر روي، جواهري به علت «خطر مخصوص»53 اجازه فعاليت نداشت و سرانجام در جلسه اي، اعضاء موسس لژ مولوي به وي پيشنهاد كناره گيري كردند54. بدين ترتيب، در سال 1335 گراندلژ محلي ايراني تابع لژ بزرگ فرانسه، به نام لژبزرگ ناحيه ايران به استاد اعظمي دكتر سعيد مالك تأسيس شد.
تشكيلات ماسوني تابع لژ بزرگ ملي فرانسه55 در كنار لژ بزرگ ناحيه ايران- كه كاركرد سازماندهي و اداره لژهاي پايه را به عهده است، به تأسيس «شوراي طريقت» نيز دست زد كه كاركرد ارتقاء ماسون ها از درجه 4 به بالا را به عهده داشت و در رأس آن برادران هومن قرار داشتند. اطلاع مختصر و مبهمي كه رائين درباره شاپيتر مولوي به دست مي دهد56. نخستين اطلاع از لژهاي درجه عالي ماسوني در ايران است كه تاكنون منتشر شده. همان طور كه در مقالات آينده خواهيم ديد، تداوم همين نهاد بود كه در اسفند 1347 به تأسيس شورايعالي ماسوني ايران به «فرمانروايي» دكتر محمود هومن انجاميد. بنابراين، اين تصور رائين كه در تشكيلات جديد ماسوني تابع گراندلژ فرانسه، دتر سعيد مالك را بر فراز دكتر احمد هومن مي بيند،57 تصوري خطا و شايد اغتشاشي عامدانه است.
لژ بزرگ ناحيه ايران طي سال فعاليت خود (1335- 1347) به اداره لژهايي چون: مولوي (مهر 1334)، سعدي (ارديبهشت 1339)، فروغي (ارديبهشت 1339)، حافظ (ارديبهشت 1339 در شيراز)، شمس تبريزي (فروردين 1340- انتقال به تبريز)، ابن سينا (فروردين 1341)، مزدا (اسفند 1341)، لافرانس (ارديبهشت 1343)، خورشيد تابان58 (خرداد 1344)، و كسرا (آبان 1344) پرداخت.
همان طور كه ملاحظه مي شود، در فهرست فوق خلاء چشمگيري وجود دارد. لژ بزرگ ناحيه ايران در فاصله تأسيس دو لژ مولوي و سعدي (1335- 1338) ظاهرا تنها يك لژ (مولوي) را اداره مي كرده كه پذيرفتني نيست و قطعا در زمان تأسيس اين گراند لژ ناحيه اي حداقل 3 لژ تابع وجود داشته است. شايد علت اينكه در كتاب رائين تاريخ تأسيس لژ بزرگ ناحيه ايران ذكر نشده و مسئله به ابهام برگزار شده59 براي استتار همين مسئله باشد. سپس، طي سال هاي 1339- 1344 لژ بزرگ ناحيه ايران به تأسيس 9 لژ دست زد و ناگهان در سال هاي 1345- 1347 اين فرايند متوقف شد!
3- لژهاي تابع گراند لژهاي متحد آلمان:
به گفته رائين، ظاهرا نخستين لژ ايراني تابع لژهاي بزرگ متحد آلمان لژ مهر بود كه در 17 بهمن 1338 در تهران تأسيس شد و حسين علاء به عنوان نخستين استاد آن انتخاب گرديد. بنيانگذاران اين لژ عبارت بودند از: حسين علاء، سيدحسن تقي زاده، نصرالله صبا (مختارالملك)، عبدالله انتظام، دكتر تقي اسكنداني، ابوالحسن حكيمي و فوگل (آلماني)60. چنان كه در آئين نامه لژ مهر مندرج است، اين نهاد نيز مانند ساير لژهاي پايه در سه درجه نخستين ماسوني فعاليت داشت61.
نكته جالب در تأسيس لژ مهر، حضور ماسون هاي قديمي و سرشناس، بازماندگان جامع آدميت و لژ بيداري ايران و فرزندان نسل اول ماسون هاي ايراني در صفوف آن است.
افراد فوق پس از مدتي به تأسيس دو لژ آفتاب و ستاره سحر (به استادي جعفر شريف امامي) دست زدند و سپس با موافقت لژهاي بزرگ متحد آلمان يك گراند لژ ناحيه اي به نام لژ بزرگ ايران به پا داشتند. به گفته رائين، اين گراند لژ «ايراني كردن» ريتوئل هاي ماسوني را آغاز كرد62. اين همان سنتي است كه در آينده تداوم آن را در شورايعالي ماسوني ايران خواهيم ديد.
رائين مي نويسد: «پنج سال بعد از اينكه لژهاي آلماني فعاليت خود را آغاز كردند و گراند لژي تشكيل دادند»، در دسامبر 1960 با موافقت لژهاي بزرگ متحده آلمان استقلال 4 لژ فوق و تأسيس گراند لژ ملي ايران را اعلام داشتند63. دسامبر 1960 برابر با آذر- دي 1339 است و بنابر اين اگر گراندلژ ايران 5 سال سابقه فعاليت داشته، آغاز كار آن بايد به سال 1334 باز گردد و نه به تاسيس لژ مهر در سال .1338 اگر آغاز فعاليت لژهاي تحت رهبري علاء- تقي زاده- انتظام را حداقل سال 1334 بدانيم، اين اطلاع با فعاليتهاي علاء و ديگران عليه جواهري در آن سال انطباق مي يابد و اين گفته علا كه وي «دراز هم پاشيدن» تشكيلات جواهري «پيشقدم» بود، 64 معناي خاصي مي يابد اين اطلاع بار ديگر ثابت مي كند كه از سال 1334 محمدرضا پهلوي و اطرافيان او براي تجديد سازمان فراماسونري ايران و «خودي كردن» آن حركتي را آغاز كردند كه در سال 1339 به تاسيس لژ بزرگ ملي ايران انجاميد. معهذا، «استقلال» اين گراندلژ ايراني از سوي گراندلژ اسكاتلند و گراندلژ ملي فرانسه به رسميت شناخته نشد و پس از چندي گراندلژ آلمان نيز ارتباط خود را با آن قطع كرد. 65 لژ بزرگ ملي ايران سپس به تأسيس دو لژ ديگر (وفا و صفا) دست زد66. دبيرخانه اين گراندلژ در انجمن اخوت مستقر بود و جلسات 4 لژ تابع آن (مهر، آفتاب، صفا، وفا) در اين مكان برگزار مي شد67.

تأثير سياست بين الملل بر لژهاي ماسوني ايران

به گفته رائين، يك سال پس از تأسيس لژ بزرگ ملي ايران- يعني در سال 1340- لژ ستاره سحر به كارگرداني 3 سناتور (جعفر شريف امامي، علي اشرف احمدي، علي امير حكمت) از آن خارج شد و مجدداً به تابعيت لژهاي بزرگ متحد آلمان درآمد. لژ ستاره سحر از سوي گراندلژهاي بين المللي به رسميت شناخته شد و در سال 1964/1343به تاسيس لژ ناهيد دست زد68.
چكيده آنچه كه گفته شد را مي كوشيم بطور خلاصه ارائه دهيم:
طي سالهاي 1330- 1347 تحولاتي در تشكيلات ماسوني ايران در جريان بود كه در اواخر اين دوره به انسجام چهار طريقت ماسوني انجاميد:
1-لژ پهلوي در 25 آذر 1330 توسط محمد خليل جواهري، ارنست پرون، محمود هومن، احمد هومن، جعفر رائد و ديگران تأسيس شد و تا سال 1335 فعاليت داشت.
2-از سال 1334 حسين علاء، سيدحسن تقي زاده، عبداله انتظام، جعفر شريف امامي و ديگران به تأسيس يك تشكيلات جديد ماسوني دست زدند كه به تابعيت گراندلژهاي متحد آلمان درآمد و يك گراندلژ محلي ايجاد نمود. اين تشكيلات پس ازاستقلال لژ بزرگ ملي ايران، به رهبري جعفر شريف امامي به فعاليت ادامه داد.
3-در سال 1335 دكتر محمود هومن، دكتر احمد هومن، دكتر سعيد ماك و ديگران به تأسيس يك گراندلژ محلي تابع گراندلژ ملي فرانسه به نام لژ بزرگ ناحيه ايران دست زدند.
4-در اواخر سال 1339 توسط حسين علاء، سيدحسن تقي زاده، عبدالله انتظام و ديگران گراندلژ محلي تابع گراندلژهاي متحد آلمان اعلام استقلال كرد و خود را لژ بزرگ ملي ايران ناميد. اين گراندلژ در جنب خود داراي تشكيلاتي موسوم به «اتحاديه جهاني فراماسونري» به رياست ابوالحسن حكيمي بود69.
5-در سال 1345 تشكيلات ماسوني تابع گراندلژ اسكاتلند نيز به تأسيس يك گراندلژ محلي به نام لژ اعظم ناحيه ايران به كارگرداني كريستوفر اسحق فري دست زد.
همانطور كه ملاحظه شد، صرفنظر از پيشينه فراماسونگري در سالهاي 1320- 1330 كه كاملا مكتوم مانده، اگر كتاب رائين را از اغتشاشات و تناقضات و فهرست هاي اسامي و توضيحات حاشيه اي بپيراييم، درمي يابيم كه درباره فعاليت هاي ماسوني سالهاي 1340-1347 نيز اطلاعات ناگفته فراوان است. مهم ترين اين ناگفته ها تشكيلات درجات عالي ماسوني در اين دوران است. در سال 1347 چهار گراندلژ (ايراني، آلماني، فرانسوي، انگليسي) در ايران وجود داشتند كه در درجات يك الي سه فعاليت مي نمودند. طبق قوانين اساسي ماسوني جهاني اين گراندلژها بايد در جنب خود داراي «شوراي طريقت» و لژهاي ويژه درجات عالي (شاپيتر و كارگاههاي عالي تر) مي بودند، كه در كتاب رائين تنها به طور مبهم به يك شاپيتر (شاپيتر مولوي) اشاره شده است. احتمالا «اتحاديه بين المللي فراماسونري» كه در جنب لژ بزرگ ملي ايران فعاليت داشته نيز چنين نهادي بوده است.
شاه و تمركز ماسونها
سال 1347 مقارن با تحولاتي در ساختار سياسي دو قدرت بزرگ غربي مؤثر در ايران (ايالات متحده آمريكا و انگلستان) مي باشد. اين تحولات در آبان 1347 به رياست جمهوري ريچارد نيكسون از حزب جمهوريخواه و در سال 1348 به شكست نامنتظر حزب كارگر بريتانيا در انتخابات و سقوط دولت 6ساله هارولد ويلسون (1343- 1348)70 و نخست وزيري ادوارد هيث رهبر حزب محافظه كار انجاميد. تقارن حاكميت دو گروه همبسته فوق در آمريكا و انگليس، به عنوان راستگراترين باندهاي سياسي نماينده مجتمع هاي زرسالار غرب، را بايد مهمترين عامل مؤثر در تحكيم سلطنت پهلوي و اوج سلطنت مطلقه او محسوب داشت.
همزمان با انتخابات رياست جمهور آمريكا شاهد جنب و جوش جدي در محافل حاكمه ايران و رقابت و ستيز شديد باندهاي سياسي كشور به منظور ساقط كردن دولت اميرعباس هويدا و تصرف دولت جديد هستيم. با پيروزي نيكسون و تحكيم بي سابقه قدرت شاه، تلاش او براي پايان بخشيدن به رقابت محافل سياسي گوناگون و تأمين سيطره بلامنازع خود بر اين محافل آغاز شد. يكي از مهمترين اين اقدامات فروريختن بساط گراندلژهاي ماسوني پيشين و ايجاد يك تشكيلات متمركز و كاملا مطيع بود كه با فضاي سياسي نوين داخلي و خارجي همخواني داشته باشد.
در اين سازمان جديد بايد به نفوذ برخي كمپاني هاي انگليسي كه از ديرباز در برخي محافل سياسي ايران نفوذ داشتند پايان داده مي شد و حذف پايگاه ايراني آنان به سود اقتدار بلامنازع محافل مالي رقيب آمريكايي و انگليسي تأمين مي گرديد. از مهمترين اين كمپاني ها كمپاني لينچ است كه رد حضور آن در ايران و رقابت آن با برخي محافل مالي- سياسي انگليسي و آمريكايي را تا گذشته هاي دور مي توانيم پي يابي كنيم71.
در جابه جاي كتاب رائين حملات او به كمپاني لينچ و سرهنگ استراكر- مردي كه «20سال بر فراماسونهاي ايراني رياست و سروري داشته و هنوز هم دارد»72- به چشم مي خورد73. رائين مدعي است كه كمپاني لينچ طي سالهاي 1332-1347 بتدريج توانست از طريق تشكيلات ماسوني تابع گراندلژ اسكاتلند به يك قدرت متنفذ سياسي در ايران تبديل شود و اين نفوذ از طريق استراكر- رئيس كمپاني لينچ در ايران- و كريستوفر اسحق فري تأمين مي شد. اين اظهارات به روشني يكي از اهداف افشاگريهايي كه در سال 1347 عليه بخشي از تشكيلات ماسوني ايران صورت گرفت، و كتابهاي فراموشخانه و فراماسونري در ايران (اسماعيل رائين) و فراماسونري در ايران (محمود كتيرائي) جنجالي ترين نمودهاي آن بود، را نشان مي دهد.
اسناد موجود نشان مي دهد كه رقابت كمپاني لينچ با نفوذ رقباي انگليسي و آمريكايي- كه به علت پيوند عميق خود با شاه و امير اسدالله علم دست بالا را در ايران داشتند- در سالهاي 1343- 1347، احتمالا به علت حمايت محافلي از حزب كارگر انگليس و دولت هارولد ويلسون، بالا گرفت. از جمله اين موارد، مقابله برخي ماسونهاي تحت نفوذ كمپاني لينچ با اقتدار بلامعارض رقباي انگليسي و آمريكايي بود كه در مخالفت آنان با «لايحه مصونيت سياسي آمريكائيان» بازتاب يافت. داستان مخالفت دو تن از بنيانگذاران لژ تهران- سليمان بهبودي رئيس تشريفات دربار و پسر او دكتر ناصربهبودي نماينده مجلس- با اين لايحه، كه سبب مغضوبيت و بركناري سليمان بهبودي شد، 74 داستان مشهوري است.

تك خواني در لژهاي ماسوني ايران

كاظم مسعودي مدير روزنامه آژنگ به يكي از دوستان خود گفته است: روزي كه مهندس بهبودي در مجلس شوراي ملي با لايحه مصونيت مستشاران خارجي مخالفت شديد نمود در محافل پارلماني و مطبوعاتي چنين شهرت يافت كه شاهنشاه با اين لايحه نظر موافق ندارد و نطق مهندس بهبودي طبق دستور شاهنشاه انجام شده است. كاظم مسعودي مي گفت: اين موضوع آنقدر جالب بود كه خود آقاي منصور نخست وزير هم دچار شك و ترديد گرديد و تصور كرد پوست خربزه زيرپاي دولت قرارگرفته است و فورا به حضور ملوكانه شرفياب و انعكاس نطق بهبودي را به عرض رسانيد. شاهنشاه در پاسخ فرموده بودند با اين لايحه صددرصد موافقند و دستور مي دهند پدر مهندس بهبودي را از دربار شاهنشاهي مرخص كنند و روزي كه بهبودي از دربار مرخص گرديد نمايندگان مجلس متوجه شدند توهم آنها در اينكه شاهنشاه با اين لايحه مخالفند بيهوده بوده و اكنون دولت ظاهرا در مجلسين داراي موقع كاملا مستحكمي مي باشد. 75
سند مورخ 19/8/1343 ساواك، كه منشأ آن اطلاع يك كارمند سفارت آمريكا عنوان شده، حاكي است كه ظاهرا اين اقدام بهبودي ها به دستور گردانندگان لژ تهران بوده است:
روز 2مهر 1343 لژ فرماسونري تهران كه از لژهاي تابعه اسكاتلند مي باشد ضمن صورت مجلس شماره 17-43 به كليه اعضاء خود دستور داده كه عليه لايحه مصونيت سياسي آمريكاييان اقدام كنند. نطق مهندس بهبودي هم طبق دستور مهندس حسين شقاقي استاد اعظم لژ مذكور بوده است.76
اظهارات سليمان بهبودي رئيس تشريفات دربار شاهنشاهي كه او هم عضو لژ روشنايي درايران است ناشي از همين سياست فراماسونري ها بوده است. به او گفته شده بود كه سعي كند تا طرح لايحه در مجلس شوراي ملي را به عقب بيندازد و به همين جهت بود كه از اعليحضرت تقاضاي تاخير طرح لايحه كرده بود. لژهاي فرانسوي به رياست دكتر مالك و دكتر هومن نيز چنين اقدامي كرده اند.»
اسناد ساواك نشان مي دهد كه درسالهاي بعد نيز برخي تك خواني ها در برخي لژهاي ماسوني وجود داشت و بدين جهت شاه از طريق ماسونهاي تابع خود حركت هايي را درجهت «استقلال» تشكيلات فراماسونري ايران آغاز نمود. دراين ماجرا دكتر احمد هومن نقش مهمي ايفا كرد. وي همان كسي است كه درسال 1335 نيز در ماجراي بركناري جواهري نقش اساسي داشت. هومن دراين زمان «فرمانرواي عاليقدر آرئوپاژ ميترا» و عضو شورايعالي درجه سي و سوم ماسوني ايران- تابع شورايعالي فرانسه- بود. حذف نام شارل رياندي «بزرگ فرمانرواي كل» شورايعالي ماسوني فرانسه كه در آبان 1346 به ايران سفر نمود- از كتاب رائين اين ظن را پديد مي سازد كه احتمالا وي نيز نقش مساعدي به سود شاه داشته است. 77
اسماعيل رائين در كتاب خود نقش دكتر احمد هومن را در اين ماجرا تصريح قرارداده و اين حوادث را «طغيان عليه سياست انگلستان» خوانده است! او تلويحا به نامه مورخ «سپتامبر سال جاري (1347) دبير لژ بزرگ اسكاتلند اشاره كرده، كه در آن دكتر هومن به خودخواهي متهم شده است. 78 سند زير اطلاع بيشتري از متن اين نامه به دست مي دهد و حوادث پس پرده بحران ماسوني ايران درسال1347 را كاملا روشن مي كند:
گزارش مدير كل امنيت داخلي ساواك به رياست ساواك
طبقه بندي: سري
مورخ 7/7/1347
منظور:
احتراما به استحضار مي رساند::
اخيراً از جانب دبير بزرگ لژ اسكاتلند نامه اي جهت كريستوفر ايزاك فري (تبعه انگلستان، استاد و ناظر اعظم لژهاي فراماسونري ناحيه ايران)، ارسال كه ضمن آن اعلام نمود:
«من شخصاً تعجب نكردم از اينكه برادران احمد و محمود هومن گرفتاريهايي دارند زيرا آنان هميشه افزون خواه و جاه طلب بوده و احتمال اين نيز هست كه نامبردگان در جريان استقلال لژ بزرگ مستقل ملي ايران تحت نظر لژ بزرگ ملي فرانسه دخالتي نداشته باشند. جاي كمال تأسف است كه علي مرندي (نماينده مجلس شوراي ملي و از عناصر مؤثر و مورد اطمينان تشكيلات فراماسونري فرانسه در ايران) در اين جريان آلوده شده اند و هر چند ممكن است كه آنان اين شكاف را به موقع و به مصلحت وقت به وجود آورده باشند زيرا بايستي قبول نمود كه آنان اوضاع و احوال را خيلي آشكارتر از ديگران مشاهده مي كنند. در خاتمه ضمن اينكه يادآور مي شوم كه در هندوستان سه هيئت نمايندگي در مراسم تقديس و تأسيس شركت نموده اند عقيده دارم كه استاد بزرگ لژ مستقل ملي ايران بايستي جنبه تشريفاتي داشته باشد شما و سعيد مالك (سناتور و از مسئولين لژهاي فراماسونري فرانسه در ايران) حتي الامكان صندلي هاي سرپرستي را اشغال كنيد.»
سابقه:
1- اخيراً اوامري شرف صدور يافته داير بر اين كه لژهايي فراماسونري ايران اقدام به جدايي از لژهاي خارجي نموده و لژ بزرگ ايران را بدون هيچگونه وابستگي تشكيل دهند:
2- چندي قبل لژ بزرگ اسكاتلند طي نامه اي كه به عنوان كريستوفر ايزاك فري در ايران ارسال داشته تأكيد نموده بايستي كليه فرمانهايي كه از جانب لژ مذكور جهت لژهاي ايراني صادر شده به لژ بزرگ عودت داده شوند.
اقدامات انجام شده:
مراتب فوق در تاريخ 19/6/47 طي گزارشي كه با راهنما مشخص است از عرض گذشت. ضمناً وضعيت كنوني تشكيلات فراماسونري در ايران و همچنين آخرين تحولات آن نيز طي بولتن ويژه اي در تاريخ 9/5/47 به دفتر ويژه اطلاعات ارسال گرديده است.
نظريه:
با عرض مراتب فوق از مفاد نامه ارسالي لژ بزرگ اسكاتلند چنين استنباط مي گردد:
1- با اينكه اوامر جهانمطاع اعليحضرت همايون شاهنشاه آريامهر مبني بر عدم وابستگي لژهاي ايراني به فراماسونري جهاني (لژ بزرگ اسكاتلند، لژ بزرگ ملي فرانس، لژ بزرگ آلمان) شرف صدور يافته معهذا به نظر مي رسد كه لژ بزرگ مستقل ملي ايران پس از تشكيل، در سطح بالا گرايشي به سوي لژ بزرگ ملي فرانسه داشته و به اين ترتيب نظرات مقامات اين لژ به وسيله ماسونهاي مؤمن و متعصب به تشكيلات فراماسونري فرانسه در امور تشكيلاتي لژ مستقل ملي ايران مطمح نظر قرار گيرد. زيرا اشتياق ماسونهاي ايراني وابسته به فراماسونري فرانسه بيش از ساير ماسونها به منظور تأسيس لژ مستقل ملي ايران از يك طرف و اظهار تأسف مقامات لژ بزرگ اسكاتلند از فعاليت ماسونهاي مذكور از طرف ديگر اين مطلب را تأئيد كه خود در خور توجه بسيار مي باشد.
2- مقامات لژ بزرگ اسكاتلند كه اوامر ملوكانه را به خوبي درك نموده اند اگر چه باطناً مايل نمي باشند نفوذ قابل ملاحظه كنوني خويش را در تشكيلات فراماسونري ايراني از دست بدهند ليكن از آنجا كه هرگونه مخالفتي را در اين زمينه به ضرر و با محدود ساختن فعاليت ماسونهاي ايراني وابسته به گراندلژ مذكور مواجه مي بينند معتقدند حالا كه موضوع تشكيل لژ بزرگ مستقل ملي ايران در پيش است و خواهي نخواهي كريستوفر ايزاك فري از سمت فعلي خويش بركنار و از وجود يكي از ماسونهاي معروف ايراني براي احراز سمت ناظر اعظمي لژ بزرگ مستقل ايران استفاده خواهد شد لااقل ترتيبي بدهند كه نفوذ خويش را به طور كامل از دست ندهند بلكه نظرات خود را در رده هاي پائين تري از مقام ناظر اعظمي (سرپرست ارجمند اول و دوم) اعمال نمايند كه اظهار علاقه مقامات گراندلژ مذكور مبني بر احراز كرسي هاي سرپرستي توسط كريستوفر ايزاك فري خود دليلي است براي اثبات اين موضوع.
مراتب احتراماً از عرض مي گذرد 79

منبع: کیهان

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
53- همان مأخذ، ص .349
54- همان مأخذ، ص .355
55- در كناب ظهور و سقوط سلطنت پهلوي (ج2، ص 337، 409) از «گرانداوريان فرانسه» نام برده شده كه اشتباه است و صحيح «گراندناسيونال دفرانس» مي باشد.
56- رائين، ج3، ص .358
57- همان مأخذ، ص .356
58- در كتاب رائين تنها باشگاه خورشيد تابان معرفي شده و از لژ فوق توسط دكتر منوچهر اقبال، مصطفي تجدد و ديگران تأسيس شد نامي نيست. در آينده، در بحث پيرامون لژ بزرگ ايران، به معرفي اين لژ نيز خواهيم پرداخت.
59- همان مأخذ، ص 355- .358
60- همان مأخذ، ص .521
61- همان مأخذ، ص .552
62- همان مأخذ، ص .523 (اين گراند لژ موسوم به «لژ بزرگ ايران»، با گراند لژ مستقلي كه بعدها- در اسفند 1347- به همين نام و به رهبري جعفر شريف امامي تأسيس شد تفاوت دارد).
63- همان مأخذ، ص .524
64-همان مأخذ، ص .520
65-همان مأخذ، ص .525
66-همان مأخذ، ص .526
67-همان مأخذ، ص .505

68-همان مأخذ، ص .528
69- همان مأخذ، ص 574-.579
70- در دوران 6ساله دولت هارولد ويلسون توسط باندهاي راستگراي آمريكا و انگليس فعاليت هاي توطئه گرانه جدي براي ساقط كردن آن جريان داشت. بيتر رايت- كارمند بازنشسته سرويس امنيتي بريتانيا (MI.5)- در خاطرات جنجالي خود ميزان نفرت سرويسهاي اطلاعاتي آمريكا و انگليس از ويلسون را فاش كرد. به گفته رايت، اين سرويسها حتي به ويلسون به عنوان «عامل شوروي» مي نگريستند و او را «يك تهديد لعنتي براي كشور» مي شمردند (شناسايي و شكار جاسوس. انتشارات اطلاعات، 1367، ص561- 569). فعاليت اين سرويسها در سقوط دولت ويلسون مؤثر بود. با شناخت رقابتها و ستيزهاي محافل سياسي انگليس در سالهاي 1343- 1348، موج تبليغاتي ظاهرا ضدانگليسي كه در همين زمان توسط رژيم پهلوي در ايران آغاز شده مفهوم خواهد بود. اين حركت را، كه به شكل انتشار برخي مقالات و كتب نمود يافت و اسماعيل رائين از فعالين درجه اول اين عرصه بود، دقيقا بايد به حساب پيوند عميق درباره پهلوي با راستگراترين محافل سياسي- مالي آمريكا و انگليسي گذاشت و به عنوان بخشي از تحريكات جهاني به منظور تضعيف دولت ويلسون ارزيابي كرد. اين از عجايب تاريخ معاصر ايران است كه هرگاه حزب كارگر در بريتانيا به قدرت رسيده، پهلوي ها ناگهان «ضدانگليسي» شده اند! در دوران سلطنت رضاشاه نيز چنين بود و «ضدانگليسي»گري او با سالهاي حاكميت حزب كارگر و دولت رمزي مك دونالد (1929- 1935) تقارن داشت. و عجيب تر اينجاست كه اين ژست ها تأثير عكس داشت؛ در باور عمومي مردم ايران- براساس يك شناخت عميق تجربي- هم رضاشاه به عنوان «عامل انگليس» حك شد و هم امير اسدالله علم- اين «ضدانگليسي»ترين رجل سياسي دوران پهلوي دوم!
71- رقابت ديرين كمپاني انگليسي لينچ و محافل سياسي پشتيبان آن با «باندهاي رقيب» از عناصر مؤثر در برخي حوادث مرموز و تحليل نشده تاريخ معاصر ايران است. اين رقابت چنان در ضمير برخي روشنفكران وابسته به «محافل رقيب» حك شده كه بطور غيرارادي هرگونه پژوهش تاريخي كه پيوندهاي ديرين آنان را هدف قرار دهد- حتي اگر كاملا طبيعي و مستقل باشد- به كمپاني لينج منسوب مي كنند. از جمله، دكتر فريدون آدميت، كه مطالعات دكتر حامد انگار در تاريخ فراماسونري ايران را افشاگر اسرار «خاندان» خود مي بيند، با هتاكي غيرمحققانه- كه با پوسته آراسته نوشتار وي بكلي مغاير است- او را «حامد الگار جديدالاسلام محصول كمپاني لينج» و «معلم خرقت و بي فرهنگ و شارلاتان آمريكايي» مي خواند! (شورش بر امتيازنامه رژي- تهران: پيام، چاپ اول، 1360، ص146). دكتر هما ناطق نيز سيره اسناد را ادامه مي دهد و از هتاكي به الگار فروگزار نمي كند (ايران در راه يابي فرهنگي. لندن: پيام، 1988، ص23) «عين گرايي» و «بيطرفي» اين دست محققين تا بدانجا مي كشد كه آدميت در حاليكه پژوهشهاي الگار در تاريخ ماسوني ايران را تخطئه مي كند، اثر سبك و كم مايه و «فرمايشي» كتيرائي را مي ستايد و آن را واجد «دقت علمي خاص» و «جامع اطلاعاتي كه تاكنون درباره فراموشخانه به دست آمده» مي خواند (انديشه ترقي و حكومت قانون. ص66- زيرنويس 16).
72- رائين، ج3، ص.210
73- همان مأخذ، ص173، 194، 210، 359، .452
74- سليمان بهبودي پس از كودتاي 28 مرداد 1332 مورد توجه شاه بود و به پاس «فعاليتها و خدمات مهم» دراين حادثه يك قطعه نشان درجه يك رستاخيز دريافت داشت و درتاريخ 9 شهريور 1332 رئيس تشريفات داخلي دربارشد. اسناد ساواك از سال 1336 برخي مخالفت هاي وي را با اسدالله علم ثبت كرده است. بهبودي در اوائل آبان 1343 «طبق دستور تلفني آقاي قدس نخعي» بركنار و خانه نشين شد (سند ساواك، 25/8/1343)

75- سند ساواك، 19/8/.1343
76- سند پيوست (شماره5)
77- دركتاب رائين در فهرست اعضاي افتخاري لژ سعدي (ج3، ص377) اسامي زيرحذف شده. شارل رياندي، ژرژ هازان، ژرژ واگنر، ژاك روبرت.
78- رائين، ج3، ص.166
79- سند پيوست (سند شماره 6).

با همان لحن دوستانه گفتم: «بچه هاي بيلدربرگ خودشان را جدي مي گيرند.» سايه 2 كه مردي لاغراندام و حدوداً 60ساله بود، همچنان ساكت بود. اما آن آدم هاي پرافاده بدشان مي آمد كه آنها را «بچه هاي بيلدربرگ» بنامم. بنابراين كمك كردم كه گزارش او جالب تر شود.

قسمت قبلی

دست در دست يك مقام اطلاعاتي

وقتي وقايع روز را در ذهنم مرور كردم، فقط سعي كرده بودم يكي از چندين كارمند آنجا را منبع اطلاعاتي خود كنم و فقط از او خواسته بودم كاغذهاي داخل آشغال داني را بگردد. به بقيه گفته بودم شايد كاغذهايي روي ميز جا مانده باشد. مي دانستم چه كسي به پن خبر داده بود. مدت كوتاهي اين فكر ذهنم را مشغول كرد كه براي انتقام از كارمند ياد شده، طوري كه سايه بشنود، از وعده كمكش تشكر كنم، اما به سرعت اين فكر را كنار گذاشتم، چون اخلاقي نبود.
روز بعد گذاشتم سايه گزارش كند كه من رفتار خوبي داشته ام. با كارمندان صحبت كردم، سرم را تكان دادم و يادداشتي برداشتم. سايه مي توانست به آنها بگويد كه من فقط نشاني مكاني را خواسته و درباره بيلدربرگ صحبت نكرده بودم. فكر بدي نبود كه بگذارم سايه احساس كند بالاخره موفق شده است. دراين حال، دو منبع ديگر پيداكردم.
روز چهارم حدود ساعت 3 صبح از خواب بيدار شدم، يعني روزي كه ما مردم عادي (غير بيلدربرگي ها) بايد تا ظهر از هتل مي رفتيم. از ترس اينكه سايه بيدار شود، از كاركنان هتل نخواسته بودم مرا در آن ساعت بيدار كنند، بلكه مثل هميشه خواسته بودم ساعت 5 صبح مرا بيدار كنند. با بلوزي يقه باز از اتاق بيرون رفتم، گويي نتوانسته ام بخوابم.
درحالي كه در بخش پذيرش جلوي محل اسكان گروه پيش قراول بيلدربرگ قدم مي زدم، با يك مامور امنيتي روبرو شدم. هر دو گفتيم كه نتوانسته ايم بخوابيم. يك تكه كاغذ هم ديده نمي شد؛ حتي سطل هاي زباله را هم كاملا خالي كرده بودند. بي هدف به سالن جلسه بيلدربرگ رفتم كه ميكروفون و ابزار ترجمه تعبيه شده بود. مأمور امنيتي صدايم كرد و خواست از آنجا خارج شوم.
درحالي كه ناحيه ممنوعه را ترك مي كردم، گفتم: «به احتمال قوي اتفاق مهمي رخ مي دهد.»
او هم تأييد كرد: «بله، اتفاق مهمي.»
حدود ساعت 6 صبح اتاقم را ترك كردم و براي خريد آتلانتا كانستيتوشن، تنها نشريه موجود در هتل، به فروشگاه طبقه پايين مي رفتم كه با سايه شماره 2 روبه رو شدم. سايه جديد تلاش نكرد ناشناس بماند. دنبال من به فروشگاه و از آنجا به آسانسور آمد و دكمه طبقه پنجم را زد- طبقه بيلدربرگ. من دكمه طبقه 3 را زدم كه سرسرا و رستوران در آنجا بود.
سايه 2 مرا تا رستوران تعقيب كرد و چند ميز دورتر از من نشست و مردي، با كت و شلوار تيره، به وي پيوست كه روز قبل اتفاقي با وي صحبت كرده بودم.
مرد كت و شلوارپوش گفت: «صبح به خير آقاي تاكر.»
پاسخ دادم: «صبح به خير.» اين گونه هويت سايه 2 تاييد مي شد. وقتي به اتاقم برگشتم، سايه 2 سوار آسانسور بود و در همان طبقه پياده شد. چند دقيقه بعد، در اتاقم را باز كردم و سايه 2 را ديدم كه در فاصله 10 متري سمت چپ به ديوار تكيه زده بود.
پرسيدم: «من بدگمان هستم يا مرا دنبال مي كني؟»
پاسخ داد: «بله.»
گفتم: «به زودي هتل را ترك مي كنم و همان طور كه مي داني، به هتل هيلتون مي روم. آيا آنجا هم با من مي آيي؟»
پاسخ داد: «شايد»
گفتم: «خب، چند دقيقه به من وقت بده. به محض اينكه چمدانم را بستم، با هم به پذيرش مي رويم و هتل را ترك مي كنيم.»
سايه 2 قدري گيج شده بود، اما سرتكان داد.
وقتي با چمدان و ماشين تحرير از اتاق بيرون آمدم، به او گفتم: «بيا بريم.» و تعارف كردم: «نه متشكرم. من خودم وسايلم را مي آورم، چون پيرمردي مثل تو بايد از اين همه ايستادن خسته شده باشد.» البته اين پاسخ به پيشنهادي بود كه سايه 2 اصلاً مطرح نكرد، اما عصبي كردن او لذت بخش بود.
با همان لحن دوستانه گفتم: «بچه هاي بيلدربرگ خودشان را جدي مي گيرند.» سايه 2 كه مردي لاغراندام و حدوداً 60ساله بود، همچنان ساكت بود. اما آن آدم هاي پرافاده بدشان مي آمد كه آنها را «بچه هاي بيلدربرگ» بنامم. بنابراين كمك كردم كه گزارش او جالب تر شود.
پس از خروج از هتل به سايه گفتم: «بيا بايد ماشين بگيريم.» براي رفتن به هتل هيلتون كه حدود دو كيلومتر فاصله داشت، سرويس حمل و نقل رايگان گذاشته بودند. روي نيمكت بيرون هتل نشستم و منتظر ماشين شدم.
پرسيدم: «سايه، اينجا نمي نشيني؟ مطمئناً پيرمردي مثل تو از اين همه ايستادن خسته شده است.» سايه كه هنوز مبهوت به نظر مي رسيد، سرتكان داد.
با لحني آرام و مهربانانه ادامه دادم: «اشخاص پايبند اصول اخلاقي هميشه نگران سلامت مردم هستند، حتي سلامت افراد منفور.»
در حالي كه سوار اتوبوس مي شدم، گفتم: «خداحافظ، قدري استراحت كن.»
وقتي اتوبوس راه افتاد، سايه 2 خروج مرا با تلفن همراه گزارش داد. من و بيلدربرگ رابطه نزديكمان را در هتل هيلتون حفظ كرديم. چند نفر از مأموران پليس جورجيا، كه شلوار كوتاه به پا داشتند و مسلح بودند، گشت مي زدند. برخي ديگر با دوچرخه گشت مي زدند. صبح روز بعد، ميهن پرستي كه يك ميكروفون مخفي را از كاناپه اتاق من درآورد، تماس گرفت.
وي گفت تلن من در هتل هيلتون نيز كنترل مي شود.
يك مقام اطلاعاتي سابق فدرال، كه بديهي است بايد ناشناس بماند، داوطلب شده بود به من كمك كند. وي در آتلانتا به فرودگاه آمد و مرا باخود به اين اقامتگاه مجلل برد. چند دقيقه پس از اينكه وارد اتاقم شدم- در اولين روز در محل هتل نشست بيلدربرگ- تلفن زنگ زد و از پذيرش گفتند كه مي توانم، تا چهارشنبه ظهر به جاي سه شنبه ظهر، همان طور كه خواسته بودم، در اتاقي بمانم كه چند متر پايين تر در راهرو قرار داشت.
به محض ورود به اتاق دوم، اين مقام اطلاعاتي با ابزاري كوچك كه صداهاي جالبي مي داد، شروع به قدم زدن در اتاق كرد. وي روكش متكا را درآورد، با چاقوي جيبي ته آن را پاره كرد و ميكروفون داخل آن را به من داد. همچنين به من هشدار داد كه تلفن نيز ميكروفون دارد.
بنابراين، به همكاران و اسپات لايت اطلاع دادم كه وقتي از اتاقم در هتل صحبت مي كنم، مأموران بيلدربرگ گوش مي كنند. تفريح مي كرديم و چيزهاي عجيب وغريبي مي گفتيم كه بچه هاي بيلدربرگ جدي بگيرند.
كلينتون به سرعت در مورد دستور كار بيلدربرگ اقدام مي كند
در پي نشست آن سال بيلدربرگ، نمي دانستم آيا شتاب كلينتون براي اجراي دستور كار اين گروه جهاني گرا فقط اتفاقي بود- يا توطئه؟
در سال 1997، دولت كلينتون در ارتباط با اهداف دوگانه كه در تازه ترين نشست بيلدربرگ معين شده بود، سريع اقدام كرد: از بين بردن تمايزهاي نژادي و قومي و اجازه به نيروهاي ناتو براي حضور در جهان در مقام ارتش سازمان ملل.
چند روز پس از آنكه شركت كننده بيلدربرگي گفت كه ازدواج بين سفيدپوستان و سياه پوستان بدين معناست كه تمايزهاي نژادي و فرهنگي خوشبختانه از بين مي رود- و در نتيجه آمريكايي ها جهان بدون مرز را مي پذيرند- كلينتون، در دفتر كار خود در كاخ سفيد، به گروهي از روزنامه نگاران سياه پوست گفت: «ما مي خواهيم جامعه اي چندنژادي و چند قومي شويم.»
كلينتون اظهار داشت: «اين امر تحقيقا سومين انقلاب بزرگ خواهد شد- براي آنكه ثابت كنيم مي توانيم بدون داشتن فرهنگ اروپايي غالب زندگي كنيم.»
كلينتون سپس براي جشن به كاليفرنيا رفت، زيرا اين ايالت با اكثريت سفيدپوست در آستانه از دست دادن موقعيت خود بود.
وي گفت: «ظرف سه سال آينده اينجا در كاليفرنيا، ديگر نژاد يا گروه قومي واحدي اكثريت جمعيت ايالت را تشكيل نمي دهد. تا نيم قرن ديگر، در آمريكا هيچ نژادي در اكثريت نخواهد بود.»
ساموئل برگر1، دستيار وقت رئيس جمهور در امور امنيت ملي، به طور رسمي دستورهاي بيلدربرگ را به كلينتون ابلاغ مي كرد كه نماينده كاخ سفيد در نشست سري نخبگان جهان بود.
همچنين هيلاري، همسر كلينتون و استفانوپولوس، به طور غيررسمي از طرف وي در بيلدربرگ شركت كردند. از همسران رؤساي جمهوري آمريكا فقط هيلاري در نشست بيلدربرگ شركت كرد.
حضور خانم كلينتون حتي در فهرست محرمانه شركت كنندگان بيلدربرگ، كه براي انتشار نيست، ذكر نشده بود. اما من حضور وي را در محل نشست در جزاير ليك لنير در جورجيا تأييد كردم. در واشنگتن، كاخ سفيد با اكراه حضور وي را تأييد كرد، هر چند مطبوعات جريان غالب از دستورها اطاعت كرده و اين حقيقت را چاپ نكردند.
با وجود آن كه هيچ كدام از رؤساي جمهور آمريكا چنين سخنان تندي بر زبان نياورده است، كارزار محروم كردن آمريكا از فرهنگ و ميراث خود در نظام آموزشي تثبيت شده است.
ايالت ها كه با تهديد پرداخت نشدن منابع مالي از محل دريافت ماليات فدرال روبه رو بودند، به واسطه برنامه هايي همچون «اهداف 2000» مجبور شدند از آن دسته كتب درسي استفاده كنند كه مهاجران آمريكايي را به علت نسل كشي سرخ پوستان محكوم و بنيانگذاران آمريكا را به طرق مختلف تحقير مي كنند.
هم زمان با نشست بيلدربرگ، كلينتون گروهي از چپ گرايان را به عضويت در كميسيون نژادي منصوب كرده بود. رئيس اين كميسيون مورخي به نام جان هوپ فرانكلين2 بود كه از آن زمان استاد دانشگاه دوك بوده است.
به همين شكل، مادلين آلبرايت، وزير خارجه وقت آمريكا، به سرعت شروع كرد به آماده سازي ذهن مردم براي پذيرش اين ادعاي بيلدربرگ كه، براساس موافقت نامه هاي اجازه گسترش ناتو، اين سازمان نظامي ديگر به دفاع از اروپا محدود نيست، بلكه مي تواند در سراسر جهان تحت عنوان ارتش آماده سازمان ملل عمل كند.
وزير خارجه در ستون «ديدگاه جهاني» در روزنامه لس آنجلس تايمز (كه مديران آن در بيلدربرگ شركت مي كنند و بر آن سرپوش مي گذارند) مطلبي تحت عنوان «تفسير مهمان» نوشت و در آن از «جست وجوي ناتو براي ثبات در اروپا- و فراتر از آن» صحبت كرد.
همين لغت كوچك «فراتر» اهميت زيادي براي ايالات متحده و جهان دارد.
ترن بري3، اسكاتلند
در سال 1998، خصوصي ترين باشگاه جهان درصدد برتري جويي در عرصه هاي قضايي و اقتصادي جهان برآمد.
با وجود آنكه مسابقه جديد تسليحات هسته اي بين هند و پاكستان قدري حواس بيلدربرگ را منحرف كرد، اين گروه بر دستيابي به اهداف تعيين شده براي تحقق دولت جهاني متمركز شد:
¤ تأسيس دادگاه جهاني كه برتر از ديوان عالي آمريكا و دادگاه هاي عالي تمام كشورها باشد.
¤ زير فشار گذاشتن توني بلر، نخست وزير انگليس، براي آنكه شجاعت سياسي كافي پيدا كند و پول واحد اروپا، يورو، را به مردم كشورش بقبولاند.
¤ زير فشار گذاشتن كنگره براي تصويب پرداخت 18ميليارد دلار به بانك هاي بين المللي كه به كشورهايي وام دادند كه شرايط دريافت اعتبار را نداشتند. اين پول سود اين وام ها را مي پرداخت. به بانك هاي ياد شده اطمينان خاطر داده بودند كه ماليات پردازان آمريكايي اصل وام آنها را حفظ مي كنند.
در نشست هاي امسال بيلدربرگ، نخست وزير انگليس، كه در اجلاس هشت كشور صنعتي در بيرمنگام در فاصله 800كيلومتري در انگليس حضور داشت، تعمداً فراخوانده شد.
با بلر در شأن يك رئيس دولت رفتار نشد. وي به علت كوتاهي در به جريان انداختن پول مشترك كه از اول ژانويه همان سال به گردش افتاده بود، شديداً سرزنش شد. بلر به بيلدبرگ اطمينان خاطر داد كه انگليس اين پول را خواهد پذيرفت، اما بايد به مشكلات سياسي بپردازد، زيرا «ملي گرايي در كشور شروع شده است.»
آلماني تباري به بلر گفت: «شما مگي تاچر با شلوار بلند هستيد.»
اين يادآوري زننده اي از اين حقيقت بود كه حزب محافظه كار خانم تاچر را به همين دليل از رياست دولت ساقط كرد- به دستور بيلدربرگ- و جان ميجر هنرمند بندباز جانشين وي شد.
همان شخص آلماني به بلر گفت: «هلموت كهل ]صدراعظم وقت آلمان[ هرگز از اصرار براي پيوستن كشورش به پول مشترك دست برنداشت. به همين علت ممكن است در انتخابات شكست بخورد. مي دانيد كه آلمان هم با ملي گرايي مشكل دارد. اما هلموت محكم ايستاد.»
بلر برگشت و بيرون رفت.
شركت كنندگان بيلدربرگ به نشست زيرنظر سازمان ملل در ماه ژوئن در رم بسيار خوشبين بودند. اين نشست براي تهيه پيش نويس پيمان تأسيس دادگاه جنايي بين المللي4 برگزار مي شد.
برخلاف دادگاه جهاني موجود، دادگاه جنايي بين المللي از قدرت اعمال قانون برخوردار است و مي تواند تصميم هاي خود را در سراسر جهان عملي كند.
شركت كننده اي پرسيد: «آيا ملي گرايان آمريكايي بر سر پيمان دادگاه براي ما دردسر درست مي كنند؟»
آمريكايي تباري كه تصور مي شد- اما كاملاً معلوم نشد- كاسيمر يوست5، مدير مؤسسه مطالعه ديپلماسي6 در دانشكده خدمات خارجي در دانشگاه جورج تاون در واشنگتن بود، پاسخ داد: «فكر نمي كنم.»
اين آمريكايي خاطرنشان كرد در سال1994، سناي آمريكا با اكثريت 55 به 45 به تأييد تأسيس دادگاه جنايي بين المللي در چارچوب سازمان ملل رأي داد. وي گفت سنا با علم به اين موضوع به طرح ياد شده رأي داد كه چه بسا اين دادگاه جهاني با قضاتي از چين كمونيست يا ديگر كشورهاي سركش درمورد ايالات متحده و تك تك شهروندان حكم صادر كنند.
اين آمريكايي گفت: «مردم آمريكا قدري مخالفت كردند، اما نه زياد بيشتر آنها چيزي در اين باره نمي دانند و احتمالاً نخواهند دانست.»
شخص ديگري گفت: «مگر آنكه يكي از آنها را دادگاه جنايي بين المللي به زندان بفرستند.»
آن آمريكايي ادامه داد: «بله، آنگاه متوجه مي شوند.»
اين دو جمله آخر مزاح آلود و تحقيرآميز بود.
شركت كنندگان بيلدربرگ بي صبرانه منتظر گسترش ناتو بودند.
سخنراني كه گفته هاي وي با تأييد همگان روبرو شد، گفت: «كوتاه ترين راه به صلح دائمي آن است كه با حداكثر سرعت ممكن، همگان- از جمله روسيه- را به عضويت اين سازمان درآوريم.»
سؤالي درباره هزينه هاي آن مطرح شد.
سخنران پاسخ داد: «درباره هزينه ها پرسيديد؟ دو جنگ جهاني، كره، ويتنام و جنگ اول خليج فارس چقدر هزينه روي دست آمريكايي ها گذاشت؟ صلح بسيار ارزان تر است.»
همين سخنران ادامه داد: «حصول اطمينان از صلح دائم در سراسر جهان نيازمند ساز و كاري نيرومند براي اعمال قانون است، يعني گسترش ناتو بايد براساس جهت دهي سازمان ملل ادامه پيدا كند. اين كار سابقه اي دارد كه جز ملي گرايان متعصب كسي با آن مخالفت نكرد.»
سابقه اي كه به آن اشاره شد، نيروهاي سازمان ملل در بوسني بود كه در آن سربازان آمريكايي لباس متحدالشكل سازمان ملل را پوشيدند و تحت فرمان فرمانده خارجي بودند كه مستقيماً به شوراي امنيت گزارش مي داد.
شركت كنندگان بيلدربرگ ديگرباره تأكيد مي كردند كه سازمان ملل همچون يك دولت جهاني ظهور كند كه ارتش آن در سراسر جهان حضور يابد و اراده آن را اعمال كند.
چهره هاي برجسته بيلدبرگ خشمگين بودند كه كنگره پرداخت 18ميليارد دلار به صندوق بين المللي را، براي كمك به بانك هاي بزرگ در سال گذشته، تصويب نكرد.
مردي فرانسوي در جريان بحث غيررسمي از آمريكايي تباري پرسيد: «چگونه به كنگره اجازه مي دهيد از كنترل خارج شود؟ اين كار قبلاً اصلاً مشكل نبود.»
مرد آمريكايي پاسخ داد: «مشكل كنگره ما رأي دهندگان هستند.»
مرد فرانسوي گفت: «به اين دليل است كه ما ارتباط مستقيم كمتري داريم. رهبران كنگره شما ديگر دعوت ما را براي حضور در بيلدربرگ نمي پذيرند.»
مرد آمريكايي پاسخ داد: «بازهم مشكل اصلي رأي دهندگان هستند. سال ها ما كاملاً از حريم خصوصي برخوردار بوديم. اكنون افراطيون دست راستي رأي دهندگان را برمي انگيزند و از اعضاي كنگره سؤالات زيادي مي پرسند.»
به مدت چند دهه، رهبران كنگره از قبيل تام فولي7 (دمكرات ازايالت واشنگتن) رئيس سابق مجلس نمايندگان، لويد بنستن8 (دمكرات از ايالت تگزاس) رئيس سابق كميته بانكداري سنا و سايرين در بيلدربرگ شركت مي كردند. بنستن بعداً در دولت كلينتون وزير خزانه داري شد، اما در فهرست شركت كنندگان امسال قرار نداشت.
در چند سال گذشته، تنها قانون گزاران شركت كننده، عبارت بودند از سناتور سام نام9 (دمكرات از ايالت جورجيا) و يك عضو مجلس نمايندگان- البته آنها پس از اعلام بازنشستگي خود در نشست حاضر شدند.
مرد فرانسوي گفت: «همان طور كه مسئله صندوق بين المللي پول نشان مي دهد، ما به حضور دوباره آنها نياز داريم.»
آمريكايي پرسيد: «آخر چگونه؟ اعضاي كنگره اكنون حضور در بيلدربرگ را خودكشي سياسي قلمداد مي كنند.»
شركت كنندگان هميشگي بيلدربرگ حضور داشتند، ازجمله راكفلر، كيسينجر و اولين دي روچيلد10، رئيس شركت ان ام روچيلد و پسران از انگليس و اروپا.11
كلينتون مثل هميشه تركيبي از مقامات دولتي فرستاده بود: مارك گراسمن12، دستيار وزير خارجه؛ ورنون جردن كوچك، مشاور ارشد افتخاري كه مطالبات بيلدربرگ را مستقيماً به رئيس جمهور گزارش مي دهد؛ لارنس سامرز، قائم مقام وزير خزانه داري؛ و كريستين تاد ويتمن13 (جمهوري خواه)، فرماندار نيورجرسي. اين اولين حضور خانم ويتمن در نشست بيلدربرگ بود كه نشان مي دهد برايش برنامه داشتند.
ديگر چهره هاي برجسته قديمي حاضر عبارت بودند از پيتر كارينگتون، دبيركل سابق ناتو؛ پل الر، رئيس سابق زيراكس؛ و كنراد بلك، رئيس سابق و رسواي يك مجموعه نشريه مختلف و رئيس يك رشته شركت هاي جهاني ديگر.

کیهان

زماني كه جلسات فراماسونري در منزل ملكه توران به وسيله ذبيح الله ملك پور تشكيل مي شد، شرايط ورود بسيار مشكل بود... شبي كه آقاي پهلبد، وزير فرهنگ و هنر، وارد جرگه ماسوني شد، وقتي من او را برهنه كردم و كسوت مخصوص به او پوشاندم، در شگفتي خاص فرو رفت... علي جواهركلام، كه در آن موقع از گردانندگان اصلي تشكيلات ماسوني بود، شخص اول مملكت را تا پشت درب لژ هدايت كرد، ولي به عرض رسانيد كه درباره شخص اعليحضرت استثناثاً تشريفات را انجام نمي دهيم، ولي پيشبند افتخار به شما مي پوشانيم، زيرا ناچاراً لازم است تا حدي قسمتي از اصول رعايت گردد، درغير اين صورت امكان ورود به لژ نيست.

اعطاي نشان 33 فراماسونري به شاه ايران