ساختار حکومت امیرالمومنین(ع)

نوشته شده توسط مدیر گروه خبر. Posted in اخبار


خبرگزاری شبستان: در دوران زعامت حضرت امیر(ع)، پنج منطقه مهم عبارت بودند از: شبه جزیره عربستان، مصر، عراقین و شام. شام به جهت سرکشی و طغیان معاویه و علی رغم تلاش امیرمومنان به حکومت حضرت، ملحق نشد.
 

 

به گزارش طلیعه: فرزاد جهان بین، استاد دانشگاه شاهد در متنی درباره ساختار حکومت امیرالمومنین امام علی(ع) آورده است:

 

در دوران زعامت حضرت امیر(ع)، پنج منطقه مهم عبارت بودند از: شبه جزیره عربستان، مصر، عراقین و شام. شام به جهت سرکشی و طغیان معاویه و علی رغم تلاش امیرمومنان(ع) به حکومت حضرت، ملحق نشد. برخی از مناطق مهم که از اهمیت ویژه ای برخوردارند عبارتند از کوفه، مصر، مدائن، مدینه، مکه و یمن. برای بررسی ساختار حکومت بر این مناطق تمرکز می کنیم.

 

اداره کوفه به عنوان پایتخت، با تفکیک قوا صورت می گرفت و حضرت(ع) برای هر پستی یک مسئول تعیین کرده بودند. برای اداره مناطق استراتژیک و مهم، حضرت(ع) دو تدبیر داشتند:  برای اداره مصر و مکه که با تعیین استاندار، اختیار تام به وی می دادند و او مسئولین قوای مختلف را تعیین می کرد.

 

اما برای مناطق دیگری مانند بصره، مدائن، یمن و…، استاندار را تعیین می کردند و در ضمن برای روسای بخش های مختلف حکومتی، احکام جداگانه ای می زدند. برای اداره شهرهای کوچک، والی شهر خود همه کارها را انجام می داد. هم امور اجرایی و هم امور قضایی. البته بعضا حضرت عامل مالی را خود تعیین می کردند.

برخی به اسم مردمی بودن، چنین گمان می کنند که در  حکومت حضرت(ع)، نه ساختاری بوده و نه قوایی و نه گزینشی برای این قوا و همه دور هم بودند و آن پایتخت، با تفکیک قوا صورت می گرفت و حضرت(ع) برای هر پستی یک مسئول تعیین کرده بودند.

 

برای اداره مناطق استراتژیک و مهم، حضرت امیر(ع) دو تدبیر داشتند:

برای اداره مصر و مکه که با تعیین استاندار، اختیار تام به وی می دادند و او مسئولین قوای مختلف را تعیین می کرد. اما برای مناطق دیگری مانند بصره ، مدائن، یمن و…، استاندار را تعیین می کردند و در ضمن برای روسای بخشهای مختلف حکومتی، احکام جداگانه ای می زدند.

برای اداره شهرهای کوچک، والی شهر خود همه کارها را انجام می داد. هم امور اجرایی و هم امور قضایی. البته بعضا حضرت عامل مالی را خود تعیین می کردند. برخی به اسم مردمی بودن، چنین گمان می کنند که در حکومتی حضرت(ع)، نه ساختاری بوده و نه قوایی و نه گزینشی برای این قوا و همه دور هم بودند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید