امام زمان(عج) ما را می‌بیند!

Posted in اخبار مهدویت

 

 

به گزارش خبرنگار گروه مهدویت و غدیر خبرگزاری شبستان، آنچه در ادامه می آید مروری است بر سخنان مرحوم آیت الله العظمی «بهجت فومنی» با عنوان «امام زمان(عج) ما را می بیند!»:

 

روایت دارد که امام زمان(عج) که ظهور فرمود، ندا می دهد: «أَلا يَا أَهلَ الْعالَم إِنَّ جَدِّيَ الْحُسَين قتل عَطشاناً، أَلا يَا أَهلَ الْعالَم إِنَّ جَدِّيَ الْحُسَين سَحَقوهُ عُدواناً». حضرت(عج) پنج ندا سر می دهد که به اهل عالم بدون هیچ دستگاه و اختراعی این صدا می رسد، به هر کسی به زبان خودش، نه در عالم نه فقط این پنج قاره.

 

این فرق بین این اعجاز است با کارهایی که با اسباب چینی انجام می شود، اگر کسی معرفت پیدا کند می فهمد مسئله ظهور و غیبت امام زمان(عج) را. ما ایشان نمی بینیم، اما او ما را می بیند، ما کلامش را نمی شنویم اما او می شنود.

 

«آسید حسن نامی» در نجف در فشار اقتصادی، تصمیم گرفت عریضه ای برای امام زمان(عج) بنویسد و تا 40 روز آن را تکرار کرده یا در آب بیندازد یا در گوشه اتاق جایی دیگر بگذارد تا روز چهلم.

وی نقل می کرد: روز چهلم که شد فراموش کردم، دیدم از پشت سر به من خطاب شد: «آسید حسن» (در حالی که در خانه بسته بود و در خانه جز من کسی نبود)!، دوباره ندا آمد «آقای سیدحسن پسر سیدحسین!» فهمیدم این خیال نیست، اما کسی را ندیدم و به طرف صوت متوجه شدم.

در عین اینکه کسی را نمی دیدم، شنیدم آن صوت گفت: شما گمان می کنید ما از حال شما مطلع نیستیم؟، شما خیال می کنید ما نمی دانیم شما در چه حالی هستید (این را شنیدم اما کسی را نمی دیدم). همین که این ندا را شنیدم رفع حاجتم شد گویی دیگر نیازی ندارم.

«لاَ فَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهَا إِلاَّ أَنَّهُمْ عِبَادُكَ وَ خَلْقُكَ فَتْقُهَا وَ رَتْقُهَا بِيَدِكَ بَدْؤُهَا مِنْكَ وَ عَوْدُهَا إِلَيْكَ»؛ خدا می داند آنها چه اشتراکاتی با مبدا اعلی دارند.

 

فرد نجاری تعریف می کرد که دو ماه بود برای گذران زندگی پول قرض می کردم، شبی به پشت بام رفتم تا نماز حاجت را از روی یک کتاب بخوانم، فردا خواستم بروم به دکان در جیبم پنج تومانی بود، چهار تومان را به عیال دادم و یک تومان را برای خودم نگاه داشتم. امید داشتم تا ظهر خبری شود اما نشد ... برگشتم و دیدم عیال با قرض، اشکنه ای درست کرده است ناگهان در خانه را زدند و گفتند: فلان آقا شما را برای ناهار دعوت کرده و شخص زاهدی هم در آن مجلس است.

آن زاهد ماجرای آسیدحسن را نقل کرد و من حس کردم شاید به قضیه من اشاره دارد و حضرت(عج) توسل شب قبل من را مطلع است و گویا حال من را می گوید و حاجتم رفع شد و بعد از آن بود که کارم درست شد.

معرفت ما ناقص است و الّا امام زمان(عج) ما را می بیند، چقدر فرق است بین این طایفه با طایفه ای که کفر می ورزند. این طایفه «مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً»را به «يَمْلَأُ اَلْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً» تبدیل می کند، اهل سنت اغلب این روایت را قبول دارند. کار ما خراب است که متوجه نمی شویم.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید