تا وقتی من تو را دارم   دگر از  غیر بیزارم  

                                                    تا پر شد از تو افکارم  شده ذکر تو گفتارم

شدی تنها تو تا یارم شده یادت همه کارم    
                                                   شب و روز  از تو بیدارم   ز تو  لبریز اشعارم

دمی گر بی تو سرآرم  چه قدر و ارزشی دارم
                                               به راهت جان چو  نسپارم   مثال نقش دیوارم

کجایی ای گل نرگس  به داد عاشق خودرس
                                               که در دست  کس و ناکس   بدون تو گرفتارم

بیا  و  مرحمت فرما   نظر بر عاشقت بنما     
                                                    که از هجران تو مولا چو اسپندی شرربارم

توئی خود لنگر هستی تو نور آسمان هستی 
                                                 بیا سویم گشا دستی    که دربند شب تارم

بیا ای منجی آدم  کنی حل مشکل عالم       
                                                     به اینکه  میکنی یادم   پر از امید بسیارم

بگو  از  لحظه موعود   سرآید  انتظار  آخر        
                                                     بگو تا کی بدون تو باید که لحظه بشمارم

مثل خورشید میمانی  به پشت ابر پنهانی       
                                                   بکن دنیا تو  نورانی  حجاب از پیش  بردارم

شنیدم از خراسانی  علاماتی ز سفیانی         
                                                    بگو  از  فصل پایانی   رسیده وقت دیدارم

همه در خواب و اغفالند  اسیر دست دجالند    
                                                  به نان و خانه می بالند  منم که در پی یارم

به عشق دیدن مولا  سراسر شورم و غوغا     
                                                  به شوق مسجدالاقصی  قدم در راه بگذارم

ببستم با خودم عهدی که جان دارم کنم جهدی
                                           که  تا گوئی   اناالمهدی    شتابم سوی دلدارم