پیکر آیت‌الله یعقوبی قائنی تشییع شد

نوشته شده توسط مدیر گروه خبر. Posted in اخبار

 

خبرگزاری فارس: پیکر آیت‌الله یعقوبی قائنی تشییع شد

پیکر آیت‌الله یعقوبی قائنی از شاگردان برجسته مرحوم آیت‌الله قاضی در قم تشییع شد.

 

به گزارش خبرگزاری فارس از قم، مراسم تشییع پیکر مرحوم آیت‌الله سید حسین یعقوبی قائنی عصر امروز با حضور مردم قم، طلاب، علما و روحانیون از مسجد امام حسن عسکری(ع) به سمت حرم مطهر حضرت معصومه(س) تشییع شد.

نماز میت بر پیکر این عارف برجسته توسط آیت‌الله حسین وحیدخراسانی  اقامه شد.

آیت‌الله سید حسین یعقوبی قائنی در سال 1303 شمسی در قاین به دنیا آمد و تحصیلات حوزوی را در حوزه‌های علمیه سامرا، نجف، کربلا و قم سپری کرد.

وی از محضر علمای عارفی چون شیخ محمدجواد انصاری همدانی و سید جمال‌الدین گلپایگانی و آیت‌الله قاضی بهره فراوان برده بود.

سفینة الصادقین و انیس الصادقین دو اثر زیست نامه و اذکار وی است که همه اذکار برگرفته از ماثورات اهل بیت(علیهم السلام) در این مجموعه گردآوری شده است.

در بخشی از زندگینامه خودنوشت این عالم برجسته آمده است: حقیر از طفولیت بسیار اهل عشق و محبت بودم و نیز نسبت به ائمه‌ معصومین علیهم السلام علاقه‌ زیادی در قلبم مکتوم بود که گاهی ظهور می‌کرد. پس از فوت مادر چندین مرتبه از قائن به مشهد رفتم. آخرین بار مدتی در آنجا مانده، سپس عازم تهران شدم. در آن وقت تقریباً 15 سال داشتم. پس از گذشت حدود دو سال به ذهنم آمد که از قائن و اقوام خود دیدن کنم، لذا رهسپار قائن شدم. این سفر برایم سفر با خیر و برکتی بود چون کاملاً موجب تنبه حقیر شد و سرعت گذشت عمر را برایم ممثل کرد. زیرا همین که وارد قائن شدم افراد هم سن خود را می‌دیدم که قیافه‌هایشان عوض شده، به صورت مرد به نظر می‌رسیدند و اشخاص کامل را می‌دیدم که موی سر و صورتشان سفید شده است. در اثر این ملاقات‌ها حالت عجیبی پیدا کرده، حالم دگرگون شد و نسبت به زندگی دنیا بی میل شدم اما نمی‌دانستم تکلیف چیست و چه باید کرد.

به فکرم رسید اگر به وضع عادی بخواهم ترقی و با سعی خود پیشرفت کنم، عمری طویل لازم دارد و چون فطرتاً عقیده‌ خوب و محکمی به ائمه‌ اطهار علیهم‌السلام داشتم، با خود گفتم: عریضه‌ای بنویسم و از آن‌ها کمک بخواهم تا راه برایم روشن شود. لذا با زعفران عریضه‌ای نوشته، به مشهد فرستادم تا آن را در مرقد مطهر حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام بیندازند. مضمون آن عریضه تا آنجا که در خاطرم هست چنین بود: یا علی بن موسی، به هر کجا و هر شغلی که دوست دارید فقیر را موفق فرمائید.

پس از آنکه عریضه را به ارض اقدس طوس فرستادم و چند روزی از این قضیه گذشت، در خود انقلاب عجیبی می‌دیدم و گاهی گویا کسی با من حرف می‌زد و می‌گفت: خوب، فرض کن حالا ما تو را به بالاترین مقامات عالم دنیا رساندیم، فکر کن ببین انسان در این عالم چند سال زیست می‌کند، الآن 17 سال از عمرت گذشته، آیا بعد از رسیدن به مقامات خیالی، چند سال دیگر زندگی خواهی کرد و چه استفاده‌ای خواهی برد؟ در حال ریاست با چه مسئولیت‌ها و خوف و خطرهایی مواجه می‌شوی؟ بعد از آن نیز خواهی نخواهی چنان که بالحس می‌بینی، خواهی مرد! آیا این ریاست در قبر به درد تو می‌خورد و در آنجا ضرری را از تو دفع خواهد کرد؟ البته جواب پس از تأمل منفی بود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید